1 Α.Α.Δ. 7Δεκεμβρίου, 1995 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣΔΙ ΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗΤΗΣΛΕΥΚΗΣ ΧΡΥΣΑΝ ΘΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝΕΚΔΟΣΗΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ CERTIORARI, MANDAMUS ΚΑΙPROHIBITION» ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΗΜΕΡ.16.10.95 ΚΑΙ 6.11.95. (Αίτηση Αρ. 192/95). Διάγνωση ποινικής κατηγορίας σε εύλογο χρόνο — Καθυστέρηση18 μηνών στη καταχώρηση τον κατηγορητηρίον — Επιπτώσεις στην πορεία τηςδίκης και το κύρος του κατηγορητηρίον. 5 Ανήλικοι — Ευεργετήματαανηλίκου αδικοπραγήσαντα δυνάμει του περί Αδικοπραγονντων Ανηλίκων Νόμου Κεφ. 157 — Εφαρμογή του νόμου σεαναφοράπρος τηνηλικίακατάτηνδίκη τον ανηλίκου και όχι τηδιάπραξη τον αδικήματος. 10 Παραπομπή νομικού ερωτήματος — Παραπομπή κατ' άρθρο 149τον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμον Κεφ. 155 — διαδικασίαανενερ γός μετά την εισαγωγή του περί Δικαστηρίων Νόμον του 1960 (Ν. 14/60) πον προβλέπει στο άρθρο25 δικαίωμαέφεσης. 15 Ηαιτήτριαήτανανήλικη,όταν μεάλλονεπίσηςανήλικο συγκατηγοροΰμενο της, διέπραξαν διάφορα αδικήματα γιαταοποία κα τηγορήθηκαν. Τακατηγορητήρια καταχωρίστηκαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας 12 μέχρι 18 μήνες μετά τη διάπραξη των αδικημάτων,ότανηαιτήτρια είχεενηλικιωθεί 20 Ο συνήγοροςτης,προτούαπαντήσει στις κατηγορίες εισηγήθηκε ότι ηδίκη θαέπρεπεναανακοπεί καιτακατηγορητήρια νααπορρι1025 Λευκή Χρύσανθου
(1995)φθούν λόγω παράβασης τουάρθρου30
(2)του Συντάγματος. Η θέση τουήταν,ότι 18μήνες καθυστέρησηστηνκαταχώρησητουκατηγορη τηρίου ήταναυταπόδεικτηπαραβίασητηςέννοιας τουεύλογουχρό νουγιατηνπεράτωσητηςδίκης. 5 ΤοΔικαστήριο,απέρριψετηνεισήγηση καιακολούθως ο συνήγο ρος της αιτήτριαςυπέβαλενέα αίτησηγια παραπομπήβάσειτουάρ θρου 149 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, νομικού ερωτήματοςστοΑνώτατοΔικαστήριο,ηοποίακαιπάλιαπορρίφθηκε. 10 Ηαιτήτριαυπέβαλε στοΑνώτατο Δικαστήριοαίτησηνατηςδοθεί άδεια να καταχωρήσει αίτηση για έκδοσηπρονομιακώνενταλμάτων certiorari,mandamus καιprohibition,ώστεναακυρωθούνοιαρνητικές γι' αυτήναποφάσειςκαι ναδιαταχθεί το Δικαστήριο να παραπέμψει σχετικόερώτημαστοΑνώτατο Δικαστήριο. ΕισηγήθηκεότιπαραβιάστηκετοσυνταγματικότηςδικαίωμαπουπροστατεύταιαπότοΑρθρο 30
(2)του Συντάγματος καιότι απώλεσε το ευεργέτημα να δικαστεί σύμφωνα μετονπερί Αδικοπραγούντων ΑνηλίκωνΝόμοΚεφ. 157. 15 20 Αποφασίστηκε, ότι:
(1)Ηκαθυστέρηση των 18μηνών στην καταχώρησητου κατηγορη τηρίου, δεν συνεπάγεται αυταπόδεικτηπαραβίασητης έννοιας του ευλόγου χρόνου για την περάτωση της δίκης ή παραβίαση τουΑρθρου 30
(2)του Συντάγματος,ούτε επιφέρει ανακοπήτης δίκηςήαπόρριψητωνκατηγορητηρίων.
(2)ΗαρμοδιότητατουποινικούΔικαστή,ηδίκηκαιη μεταχείριση τουκατηγορουμένου εάνευρεθείένοχος,δενδιαφοροποιούνται με την εφαρμογήτου περί Αδικοπραγούντων Ανηλίκων Νόμου Κεφ. 157 απότην κανονικήποινική δίκη, κατάτην οποία στην επιμέτρηση της ποινής λαμβάνεταιυπόψητονεαρό της ηλικίας τουκατάτηδιάπραξητων αδικημάτων. 25 30
(3)Οπερί Αδικοπραγούντων Ανηλίκων Νόμος Κεφ. 157καιηειδι35 κήδιαδικασίαπου προβλέπει για την εκδίκασηαδικημάτωννε αρών αδικοπραγούντων,εφαρμόζεται με αναφοράστη ηλικία του κατηγορουμένου κατάτο χρόνο της δίκης και όχι κατάτη διάπραξητωναδικημάτων. 40
(4)Τοάρθρο 149τουπερί ΠοινικήςΔικονομίας ΝόμουΚεφ. 155που αφορά παραπομπή νομικού ερωτήματος στο Ανώτατο Δικαστή ριο, μπορεί να θεωρηθεί ότι προβλέπει διαδικασία που κατέστη ανενεργός Ι ^ ά τηθέσπισητουπερίΔικαστηρίων Νόμουτου 1960 1026 1 Α.Α.Λ. Λευκή Χρυσάν6ου (Ν. 14/60), οοποίος προβλέπει στο άρθρο25 δικαίωμαέφεσης. Η αίτηση απορρίφθηκε. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Αστυνομία ν. Φάντηκαι Αλλων
(1994)2 Α.Α.Δ. 160, Δημοκρατία v. Fordκαι Άλλων (Αρ. 2)
(1995)2 Α.Α.Δ. 232, 10 Α.Σ. Κοιλιάρης Ατδ και Αλλος ν. Ιατρικών Υπηρεσιώνκαι Υπηρε σίαςΔημοσίας Υγείας
(1995)2 ΑΛΛ. 274. Αίτηση. 15 Αίτησημετην οποίαηαιτήτριαζητάάδειαεκδόσεως εντάλματος certiorari καιmandamus,γιαναακυρωθούνεφενόςοιαποφάσειςτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας και αφετέρου να διατάσσεται να παραπέμψει σχετικό νομικό ερώτημα στο Ανώτατο Δικαστήριο. 20 Κ. Καμένος με τον κ. Κλ. Στυλιανού, για την Αιτήτρια. 25 30 35 40 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ηαι τήτρια είναι συγκατηγορούμενη με νεαρό πρόσωπο σε αριθμό κατηγορητηρίων με πολλές κο.ι διάφορες κατηγορίες που αφο ρούν διαρρήξεις, κλοπές και κακόβουλη ζημιά. Όλα τα αδική ματα, όπως αναφέρεται στα κατηγορητήρια, διεπράχθησαν με ταξύ Οκτωβρίου 1993 και Νοεμβρίου 1994, όταν η αιτήτρια και ο συγκατηγορούμενος της ήταν νεαρά πρόσωπα, κάτω των 16 χρόνων. Τα κατηγορητήρια καταχωρίστηκαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας 12 μέχρι 18 μήνες μετά τη διάπραξη των αδικημάτων, όταν η αιτήτρια ι·ίχε ενηλικιωθεί. Προτού η αιτήτρια απαντήσει στις κατηγορίες, που έχουν προσαφθει εναντίον της,οσυνήγορος της εισηγήθηκε στο δικάζονΔικα στήριο πως ηδίκηθαέπρεπεναανακοπείκαι τακατηγορητήρια να απορριφθούνλόγω παραβίασηςτουάρθρου30
(2)τουΣυντάγματος, πουεπιβάλλει, μεταξύάλλων,τηδιάγνωσητηςποινικήςκατηγορίας εναντίον προσώπου μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα. Υποστηρίχθηκε επίσης, ως επικουρικό επιχείρημα, ότι η παραβίαση του πιο πάνω άρθρου του Συντάγματος θα έχει ως αποτέλεσμα την εξαφά νισητων δικαιωμάτωντης αιτήτριαςβάσει των διατάξεων του περί Αδικοπραγούντων Ανηλίκων Νόμου,Κεφ.157, να τύχει δηλαδή ως νεαρόάτομο,τηςευνοϊκής μεταχείρισης καιτων ευεργετημάτων που 1027 Αρτεμί&ης,Λ. ΛευκήΧρύσανθου
(1995)προβλέπει ο Νόμος αυτός. Αναφορικά μετοχρόνο καθυστέρησης στην καταχώρισητων κατηγορητηρίων,οδικηγόρος τηςαιτήτριας διατείνεταιπωςοι 18μήνες,χωρίς άλλο,είναιαυταπόδεικτη παρα βίασητηςέννοιαςτουεύλογου χρόνουγιατηνπεράτωσητηςδίκης. Ηδικαστής απέρριψε τοαίτημααιτιολογώντας τηναπόφαση της. Στησυνέχεια υπεβλήθη νέα αίτηση για παραπομπή, βάσει τουάρθρου 148 τουπερί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, νομικού'ερωτήματος στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η δικαστήςαρνήθηκ'ε'και τούτο τοαίτημα. 10 'Λ'ί Συζητήθηκε ενώπιον μου αίτηση γιαάδεια εκδόσεως εντάλ ματος certiorari και mandamus, για να ακυρωθούν αφενός, οι αρνητικές γιατην αιτήτρια αποφάσεις του Επαρχιακού ΔικαΤ στηρίόυ, και ναδιατάσσεται αφετέρου ναπαραπέμψει σχετικό νομικό'ερώτημα στο Ανώτατο Δικαστήριο. Όπως είπαήδη η δικαστής'δεν απεδέχθη τααιτήματα,δίδοντας πλήρη αιτιολογία των αποφάσεων της,στις οποίες φαίνεται όχι μόνο ηεπάρκεια των γνώσεων της σεότιαφοράταζητήματαπου αντιμετώπισε, αλλά καιΤηορθότητα της νομικής της προσέγγισης. 15 20 Αναφορικά μετην πρώτηεισήγηση, για τηναπόρριψηδηλαδή των κατηγορητηρίων λόγω της ισχυριζόμενης ανεπίτρεπτης κα θυστέρησης στην καταχώριση τους, η δικαστής έκαμε αναφορά στην πρόσφατηνομολογία πουκαθιέρωσε η ΟλομέλειατουΑνω- 25 τάτου Δικαστηρίου στη γνωμάτευση τουστο Νομικό Ερώτημα Αστυνομία ν.Άκη Φάντηχαι Αλλων
(1994)2Α.Α.Δ. 160,καιτην υιοθέτηση τηςπρόσφαταστηνΔημοκρατία v.AlanCarlFordxat Άλλων(Αρ. 2)
(1995)2Α.Α.Δ. 232). -1>- • 3 0 Ηάλληεισήγησητου συνηγόρου, ότιδηλαδήμετηνκαθυστέρη ση στην καταχώριση τωνκατηγορητηρίων ηαιτήτριααπώλεσε το ευεργέτημα πουείχε, διεξαγωγής τηςδίκης σύμφωνα μετονπερί Αδικοπραγούντων Ανηλίκων Νόμο,Κεφ.157, εδράζεταισεεσφαλ μένη νομικήσκέψη. ΟΝόμοςπροβλέπει, μεταξύάλλων, ειδικήδια- 35 δικασίαγιατην εκδίκασηνεαρών αδικοπραγούντων. Οι διατάξεις του εφαρμόζονται με αναφοράστην ηλικία του κατηγορουμένου κατάτοχρόνοτηςδίκης,καιόχικατάτηδιάπραξητωναδικημάτων. Ηαρμοδιότητατουποινικού δικαστή,ηδίκηκαιημεταχείριοη του κατηγορουμένου, εάνευρεθεί ένοχος,δενδιαφοροποιούνται μετην 40 εφαρμογή τουπερί Αδικοπραγούντων Ανηλίκων Νόμου, Κεφ.157, απότηνκανονικήποινικήδίκη. Παναγίνωπιοσαφής, στηνπερί πτωση τηςαιτήτριας αναυτή καταδικαστεί, στην επιμέτρησητης ποινήςασφαλώςθαμετρήσεικαιθαληφθείυπόψητονεαρότηςηλι1028 1 Α.Α.Δ. ΛευκήΧρύσανθου Αρτεμίδης, Δ. κίαςτηςότανδιέπραξετααδικήματα,κάτιπουκαιηδικαστήςδεί χνει,μέσασπότιςγραμμέςτης<ϊπόφασήςτης,πωςγνωρίζε^καλά. 5 10 15 20 25 30 Αναφορικά μετο δεύτερο ζήτημα,της παραπομπήςδηλαδή νομικούερωτήματοςστο Ανώτατο Δικαστήριο,ηαπόφασητηςΚδικαστού είναι όχι μόνο ορθή αλλά και η ημερομηνία που(§όθηκε, 6.11.95, συνέπεσεμετηνημέραπουηΟλομέλειατουΑνωτ^τρυΔι καστηρίουεξέδωσεσχετικήαπόφασηστηνυπόθεσηΑ. Σ. Κοιλιάρης Ατό και Άλλος ν. Ιατρικών Υπηρεσιών & Υπηρεσίας Δημόσιας Υγείας
(1995)2 Α.Α.Δ. 274, αναφορικά με το άρθρο 'ΐ49 του Κεφ.155,στην οποίαλέχθηκανταεξής: ΓίΤρ^ι "Πριν τελειώσουμε,θέλουμενα επισημάνουμε ότι τοΧάρθρο 149τουΚεφ.155είναισυνυφασμένο μετηντάξηπραγμάτωνπου ίσχυε πριν τη θέσπιση του περί Δικαστηρίων Νόμου ,τόυα1960 (Ν.14/60), και την επέκτασητου δικαιώματοςέφεσης πουπρο βλέπεταιαπότοΑρθρο25τουνόμου. Οιδιατάξειςτου(-£ρθρου 149έχουνσεμεγάλοβαθμόυπερσκελισθεί απότιςπρόνοιεςτου Αρθρου 25 τουΝ.14/60. Τοάρθρο 149
(8)ρητάπροβλέπει,,ότι η υποβολή υπομνήματος στο Ανώτατο Δικαστήριο συνεπάγεται την εγκατάλειψη του δικαιώματοςέφεσης. Ηέφεση παρέχει το κατάλληλο πλαίσιογιατη θεώρηση,σεδεύτεροβαθμό,,τόσοτης καταδίκης, όσο και της ποινής που επιβάλλεται στον((κατηγο ρούμενο. Η παραπομπήζητήματοςβάσειτουΑρθρου44,9,πρέπεινααποθαρρύνεται",(ήμουνκι' εγώστησύνθεση) \ ( Ας μουεπιτραπείνα εκφράσωμιαπροωθημένηάποψη,καινα πω ότι,γιατο λόγοακριβώςπουαναφέρεταιστο πιο πάγωίΟπόσπασμα, η παραπομπήνομικού ερωτήματος με αίτημακατηγορουμένου βάσει των άρθρων 149 ή 148, μπορεί να θεωρηθεί ως ανενεργός διαδικασία. .χs-p Ί!Ρ"Π 35 Δεν διαπιστώνω οποιοδήποτε σφάλμα εμφανές στη διαδικα σία ώστενα δικαιολογούνται οι αιτούμενες θεραπείες. ζμν). I " I)j Ηαίτησηγιαάδειαεκδόσ&υς των ενταλμάτων πουαναφέρο νται σ' αυτήναπορρίπτονται. ^0j MOO' Η αίτηση απορρίπτεται. \i\tll •|1Γ (Ι >0) ϊ ζ, 1029