clr/1995/1995_1_1105.pdf

(1995)Έφεση — Δυνατότητα έφεσης κατάαπόφασηςΔικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην άσκησηπρωτοβάθμιαςΔικαιοδοσίας. Με προηγούμενη αίτηση τους, οι αιτητές ζήτησαν άδεια από το Ανώτατο Δικαστήριο νακαταχωρήσουναίτησηγιαέκδοσηπρονομίακών ενταλμάτων τύπου certiorari, mandamus και quo warranto, ώστε να εμποδιστεί ο Πρόεδρος του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας κ.Π.ΚαλλήςνασυμμετέχειστησύνθεσητουΠλήρους ΕπαρχιακούΔι­ καστηρίου Λευκωσίας κατάτηνεκδίκασητηςαγωγήυπ' αρ.7153/

1. 5 10 Ο Πρόεδρος του ΕπαρχιακοΰΔικαστηρίου Λευκωσίας, είχεαπο­ δεχθείστις8.12.1995 διορισμότουαπότονΠρόεδροτηςΔημοκρατίας στηθέσηΔικαστήτουΑνωτάτου Δικαστηρίου,οοποίοςθαίσχυεαπό 15.1.
2. Ήταν ηεισήγηση των αιτητών,ηοποία απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ότι απότηστιγμή πουοκ. Π.Καλλής απο15 δέχτηκε διορισμό του ως Δικαστήτου Ανωτάτου Δικαστηρίου, απώ­ λεσεαμέσως και αυτομάτωςτην ιδιότητατου Επαρχιακού Δικαστή. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης ενώπιον του ΕπαρχιακούΔι­ καστηρίου, οι αιτητές ήγειραν και πάλι το θέμα της νομιμότητας της συμμετοχής του κ. Π. Καλλή στη σύνθεσητου Δικαστηρίου, το οποίο απορρίφθηκεκαι ηυπόθεση ορίστηκε γιαακρόαση. Πριν από τη δικάσιμο,οι αιτητές καταχώρησαν νέα αίτηση για άδεια καταχώρησης αίτησης προς έκδοση των ιδίων προνομιακών ενταλμάτων. Και πάλι πρόβαλαν τον ισχυρισμό ότι ο Πρόεδρος του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας είχε απωλέσει την ιδιό­ τητα του Επαρχιακού Δικαστή, αφού ο καθορισμός μελλοντικής ημερομηνίας για την έναρξηδιορισμού ήταν ανυπόστατος επειδήο διορισμός Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν μπορούσε να υποβληθεί σε όρους προθεσμίας ήαναβλητικές αιρέσεις και επίσης ότι συνιστούσεπαρέμβασητου Προέδρου της Δημοκρατίας στη Δι­ καστική Εξουσία. Περαιτέρω,έθεσαν θέμα αντικειμενικής απονο­ μής της δικαιοσύνης. 20 25 30 35 Το Ανώτατο Δικστήριο, κατάτην εκδίκασητης αίτησης, ζήτησε τις απόψεις των αιτητώνσεσχέσημετηδυνατότητανέας πρωτογε­ νούς διαδικασίας σχετικά με τα θέματαπου εγέρθηκαν, με αναφο­ ρά στις αρχές που διέπουν το δεδικασμένο στην έκφανση του ως κώλυμα επιδίκου θέματος(issueestoppel). Οι αιτητές εισηγήθηκαν, ότι δεν μπορεί νατίθεται θέμαδεδικα­ σμένου στην περίπτωση προνομιακών ενταλμάτων. Οθεσμός,ανέ­ φεραν,έλκειτηνκαταγωγήτουαπότηνΑγγλίαόπουσυνιστούν μέ1106 40 1 Α.Α.Δ. 5 Level Tachexcavs Ltd (Αρ. 2) σο αναθεωρητικού ελέγχου διοικητικών πράξεων και στη σφαίρα του διοικητικού δικαίου δενυπάρχει ηέννοια του δεδικασμένου. Επίσης, ότι στην Αγγλία, ηάρνηση άδειας καταχώρησης αίτησης για προνομιακό ένταλμα δεν είναι εφέσιμη αλλά ακολουθείται από νέα αίτηση ενώπιον ανώτερου δικαστηρίου. Αποφασίστηκε,ότι: 10 15 20 25 30

(1)Στη Κύπρο δεν αναθεωρούνται διοικητικές πράξεις μεπρονομιακά εντάλματα και επιπλέον τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής οι αρχές πουδιέπουντοδεδικασμένο σεόλεςτις εκφάνσεις του και σεσχέση μετην αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

(2)Στην Κύπρο, υπάρχει ηδυνατότητα έφεσης κατά αποφάσεων που εκδίδονται από Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά την άσκησηπρωτοβάθμιαςδικαιοδοσίας.

(3)Οι αιτητές επεζήτησαν άδεια καταχώρησης αίτησης για διαφορετικά προνομιακά εντάλματαπάνωστην ίδιανομική βάσηκαι χωρίς τη συνδρομή οποιωνδήποτε άλλων λόγων,επειδή εξακο­ λουθούσαν ναδιατηρούν τηνάποψηότιοκ.Π.Καλλής ήταν ήδηΔικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

(4)Δενυπάρχειδυνατότηταεπιδίωξης επανεκδίκασηςακριβώςτων ιδίων θεμάτων προς έκδοσηαντίθετηςαπόφασης.

(5)Οι λόγοι για τους οποίους ζητήθηκαν οι θεραπείες, καλύπτο­ νταν απόδεσμευτική δικαστική απόφασηκαιοιαιτητές κωλύονταν νατους επαναφέρουν. Η αίτησηαπορρίφθηκε. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 35 Pieris v.Republic

(1983)3C.L.R. 1054, Haris v.Republic, Α.Ε. 699,ημερ. 27.1.1989, 40 Γεωργίου Κλεάνθης Ηλία ν. Δημοκρατίας και Άλλου

(1995)3 Α.Α.Δ. 349, Re Hastings (Νο.2)[1959] 1Q.B. 358, 1107 LevelTachexcavs Ltd (Αρ.2)

(1995)Reg.v.GovernorPentonvilie Ex. Ρ Tarhng[1979] 1WL.R. 1417, R.v.IndustrialInjunerCommissioner[1966] 1 All E.R. 97, 5 Παμπορίδης v.ΚτηματικήςΤραπέζηςΚύπρουΛτδ

(1995)1 Α.Α Δ. 670, Arnoldv. Natwest Bank Pic[1991]2A.C. 93, 10 The "Indian Grace"[1994]2Lloyd'sRep.

1. Αίτηση. Αίτηση μετηνοποία η αιτήτρια εταιρεία ζητάάδειαγιακα­ ταχώρηση αίτησης προς έκδοση προνομιακών ενταλμάτων certiorari, mandamus και quo warranto. 15 Ε.Μαρκίόον(κα)καιΙ. Νικολάου,γιατην Αιτήτρια-εταιρεία. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ: Ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφαση. 20 Στις8Δεκεμβρίου 1995,οΠρόεδροςτηςΔημοκρατίαςδιόρισε τον κ. Π Καλλήωςδικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου από 15 Ια­ νουαρίου
2. Στις 12Δεκεμβρίου 1995 οιαιτητέςζήτησανάδεια για καταχώρισηαίτησης προς έκδοση διατάγματοςprohibition σε σχέσημετησυμμετοχή τουκ. Π.ΚαλλήστησύνθεσητουΠλήρους 25 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για την εκδίκασητης Αγω­ γής Αρ. 7153/
3. Ήτανη εισήγησητων αιτητώνπως οκ.Π.Καλ­ λής αφούαπεδέχθητοδιορισμό και έδωσετηνενομισμένη διαβε­ βαίωση, απώλεσε αμέσως και αυτομάτωςτηνιδιότητα τουΔικα­ στή ΕπαρχιακούΔικαστηρίου,παράτο ότιηισχύς τουδιορισμού 30 ορίστηκε νααρχίζει στις 15Ιανουαρίου
4. ΟΔικαστήςΑρτεμίδης έκρινεαβάσιματαεπιχειρήματαπουστή­ ριξαντηνάποψητωναιτητών,καιγιαλόγους πουεξήγησε,αρνή&ηκετηχορήγησηάδειαςαφούοδιορισμός τουκ. Π.Καλλήωςδικά- 35 στητουΑνωτάτου Δικαστηρίου ισχύειαπό 15Ιανουαρίου
5. Είχε προγραμματιστεί νασυνεχιστεί ηακρόαση της αγωγής σης 12Δεκεμβρίου
6. Μετά την έκδοση της πιο πάνωαπό­ φασης, οι αιτητές αφού πληροφόρησαν τοΠλήρες Επαρχιακό Δικαστήριο για τηδικαστικήδιαδικασίαπου μεσολάβησεκαιτο αποτέλεσμα της, θέλησαν να εγείρουν το ίδιο ζήτημα ενώπιον του. Όταν τουςυπεδείχθηη δέσμευσηπουπροέκυπτεαπότηδι­ καστική απόφασηπου εκδόθηκε,υπέβαλαναίτημαγια αναβολή 1108 40 1 Α.Α.Δ. Level Tachexcavs Ltd (Αρ. 2) Κωνσταντινίδης, Α. για να μπορέσουν ναεξετάσουν το ενδεχόμενο άσκησης έφεσης. Το αίτημααπερρίφθηκαι,όπως αναφέρεταιστην ένορκο δήλω­ σητου διευθυντή των αιτητών,ορίστηκε νασυνεχιστεί η ακρόα­ σητης αγωγής στις 22 Δεκεμβρίου
7. 5 10 Στις 13 Δεκεμβρίου 1995 καταχωρίστηκε ηπαρούσααίτηση, για άδειαπρος καταχώρισηαίτησης προς έκδοση προνομιακών ενταλμάτων certiorari, mandamus και quo warranto. Παραθέτω τις θεραπείες αυτούσιες σημειώνοντας ταυτόχρονα πως ενώ σ'αυτές γίνεται αναφοράσεδιάφορεςαγωγέςκαιμάλιστακαι σε αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου,στην ένορκη δή­ λωσηπου συνοδεύει την αίτηση και κατάτη συζήτηση, αναφέρ­ θηκε μόνο μιααγωγή,ηυπ' αριθμό7153/88 του ΕπαρχιακούΔι­ καστηρίου Λευκωσίας. 15 20 (α)Διά διάταγμαCertiorari δια μεταφορά (to remove) ενώπιον του ΣεβαστούαυτούΔικαστηρίου καιδι' ακύρωσητηςδιαδι­ κασίας που διεξήχθη στην αγωγή υπ' αρ. 7188/88 υπό του πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας από της 18.9.95 μέχρι σήμερα. (β)ΔιαδιάταγμαMandamus επιτάσσον τον Δικαστήν κ.Π. Καλλήν όπωςενεργήσηεντός τηςδικαιοδοσίαςΔικαστού Ανωτά­ του Δικαστηρίου. 25 30 35 40 (γ)Διά διάταγμαQuo Warrantoπουναελέγχητην εξουσίαν βάσει τηςοποίαςοΔικαστήςτουΑνωτάτουΔικαστηρίουκ.Π.Καλλής ασκεί δικαιοδοσία και/ή αρμοδιότητα Επαρχιακού δικαστού και/ήπουνα παρεμπόδισητούτο,ν' ασκήσητην ως άνω αρμοδιότηταήδικαιοδοσίακαι/ήπουνακηρύττητηνθέσινΠροέδρου και/ήΔικαστούτουΕπαρχιακούΔικαστηρίουωςκενωθείσα. (δ)Διάταγμα του δικαστηρίου που ν' αναστέλλει την εκδίκαση της αγωγής αρ. 7153/88 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και/ή ν' αποστέλλει οιανδήποτε άλλη διαδικασία και/ή την εκδίκαση της αιτήσεως ημ. 16.2.1995 (Παράρτημα Ε) στην ιδίαν αγωγή μέχρις εκδικάσεως της αιτήσεως δι' έκδοση δια­ ταγμάτων Certiorari και/ήMandamus και/ήQuo Warranto. (ε)Οιανδήποτεκαι/ή περαιτέρωθεραπείαντο Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει αναγκαίανκαι/ήπαρεπόμενη (consequential)." Οι λόγοιπάνωστους οποίουςστηρίζονται οι θεραπείες, εξει­ δικεύονται στην αίτηση. Όπωςεπιβεβαίωσανκαιοι αιτητές,εί1109 Κωνσταντινίδης,Δ. Level Tachexcavs Ltd (Αρ. 2)

(1995)ναι ακριβώς οι ίδιοι μεεκείνους που προβλήθηκαν στην προη­ γούμενηδιαδικασία. Αποτελεί καιτώρα τονπυρήνα τηςυπόθεσης τωναιτητώνη άποψη πως οκ. Π. Καλλής "άφ' ης απεδέχθηδιορισμόν απότον 5 Πρόεδρο τηςΔημοκρατίας Δικαστή τουΑνωτάτου Δικαστηρίου και έδωσε τηνενομισμένηδιαβεβαίωση (άρθρα 4 &5του Νόμου 33/64)απώλεσε αμέσωςκαιαυτομάτωςτην ιδιότητα Επαρχιακού Δικαστού". Όπωςκαιστηνπροηγηθείσαδιαδικασίαπροβάλλεται ο ισχυρισμός πωςοκαθορισμός μελλοντικήςημερομηνίας γιατην 10 έναρξη τηςισχύος του διορισμού είναι ανυπόστατοςαφούο διο­ ρισμός δικαστή τουΑνωτάτου Δικαστηρίου δενμπορεί να υπο­ βάλλεται σεόρους,προθεσμίες ήαναβλητικέςαιρέσεις και επίσης ότι συνιστά παρέμβασητουΠροέδρουτηςΔημοκρατίαςστη δικα­ στική εξουσία. Επιπλέον,ότι,γιαλόγους πουαναφέρονται,τίθε- 15 ται θέμααντικειμενικής απονομήςτηςδικαιοσύνης. Μεαναφοράστις αρχές πουδιέπουν τοδεδικασμένο στην έκ­ φανσητουωςκώλυμααναφορικάμεεπίδικοθέμα(issue estoppel), ζήτησατις απόψειςτωναιτητώνσεσχέσημετηδυνατότηταδιεξα- 20 γωγής νέας πρωτογενούς δικαστικής διαδικασίαςσεσχέσημε τα θέματαπουεγείρονται. Ηταναρχικήτουςαντίδρασηπωςδενέχει δημιουργηθεί τέτοιο δεδικασμένο γιατί OL θεραπείες που ζητού­ νται τώρα είναι διαφορετικές καιγιατί, στο μεταξύ, το Πλήρες ΕπαρχιακόΔικαστήριο επελήφθητηςαγωγήςέστωγιανααπορρί- 25 ψει τοαίτηματουςγιααναβολή,μεαποτέλεσμα τηναναβίωσητου ζητήματοςτης "αντικειμενικότητας" τουΔικαστηρίου. Υπέδειξα πως τίθεται ζήτημα κωλύματος ως προς επίδικο θέμακαι όχιωςπρος την ίδιατην αιτίατης αγωγής,ενπροκει- 30 μένω τηςαίτησης (cause of action estoppel), ακριβώς επειδήOL διεκδικούμενες θεραπείες εμφανίζονται διαφορετικές από την προηγούμενη. Επίσης, πως δενμπορούσα ναδιακρίνω τη ση­ μασία του γεγονότος ότι το Δικαστήριο επελήφθη της υπόθεσης μετά την απόρριψη του αιτήματος σε σχέση με το ένταλμα 35 prohibition. Ηδιαπίστωση πωςδεν ευσταθούσε κανένας από τους λόγους πουπροτάθηκαν,περιλαμβανομένων και των ανα­ φερομένων στην "αντικειμενικότητα" τουΔικαστηρίου, έγιναν σε συνάρτηση προς την προοπτικήτης συνέχισης της εκδίκασης της υπόθεσης απότοΔικαστήριο. 40 Οι αιτητές δήλωσαν τότε πως δεν είχαν ετοιμαστεί σεσχέση μετοζήτημαπου έθεσα. Ενέκρινα τοαίτηματους για αναβολή και όρισα τηνυπόθεσηγιατην επομένη. Συνοψίζωτηθέσητους 1110 1Α.Α.Δ. LevelTachexcavs Ltd (Αρ. 2) Κωνσταντινίδης,Δ. όπως έχει αποκρυσταλλωθεί: 5 10 15 20 25 30 35 Δεν μπορεί νατίθεται ζήτημαδεδικασμένου στην περίπτωση των προνομιακών ενταλμάτων. ΣτηνΑγγλία,απόόπου έλκουν την προέλευση τους, συνιστούν μέσοκαι για τον αναθεωρητικό έλεγχοδιοικητικών πράξεωνκαιστησφαίρατουδιοικητικούδι­ καίου δεν υπάρχει ηέννοια του δεδικασμένου. Επίσης,καιπά­ λιν στην Αγγλία, ηάρνηση παροχής άδειας για καταχώριση αί­ τησης για προνομιακό ένταλμα δεν είναι εφέσιμη αλλά ακολουθείται από νέα αίτηση ενώπιον ανώτερου δικαστηρίου. Γι' αυ­ τό και δεν άσκησαν έφεσηαλλά καταχώρισαν την παρούσα αί­ τηση. Παρέπεμψαν ως προς το δεδικασμένο στη σφαίρατου δι­ οικητικού δικαίουκαισυναφώς ως προς ταπρονομιακά εντάλ­ ματα στον H.W.R. Wade -Administrative Law 5η έκδοση, σελ. 239 κ.επ. και ως προς τα υπόλοιπα στους Halsbury's Laws of England4η έκδοση,Τόμος 11παράγραφος 1551 καιστην υπόθε­ σηR. v.IndustrialInjuries Commissioner[1966] 1 All E.R. 97. Δεν μπορώνασυμφωνήσω ότι ησυζήτηση στον Wade(ανωτέρω)αναφορικάμετοδεδικασμένο έχειτηνέννοιαπωςθαήτανπα­ ραδεκτό να εγερθεί σε δικαστική διαδικασία θέμα που ήδηκαλύ­ φθηκε απόδικαστική απόφασησε προηγούμενη διαδικασίαμετα­ ξύ των ιδίων διαδίκων. Ως προς το δεδικασμένο στη σφαίρατου διοικητικού δικαίου, τοζήτημααναλύεται κυρίως απότην άποψη της οριστικότητας της διοικητικής ρύθμισης ορισμένου θέματος και θα ήταν ίσως χρήσιμο να παρεμβάλω εδώ την κριτική που ασκεί ο Γεώργιος Μ. Παπαχατζής στο σύγγραμμα του Σύστημα του Ισχύοντος στην ΕλλάδαΔιοικητικού Δικαίου 6η έκδοση, σελ. 671, αναφορικάμε τηχρησιμοποίηση του όρου "δεδικασμένο" σε συσχετισμό προς διοικητικές πράξεις "μή ανακλητές". Στην Κύ­ προ, δεν αναθεωρούνται διοικητικές πράξεις με προνομιακά εντάλματα και εν πάσηπεριπτώσει, υπενθυμίζω τη μεγάλη σειρά των αποφάσεωντης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις οποίες εξηγήθηκε ηπλήρης εφαρμογή των αρχών πουδιέπουν το δεδικασμένο, σε όλες τις εκφάνσεις του,και σε σχέσημετην ανα­ θεωρητική δικαιοδοσία τουΔικαστηρίου. (Βλ. Pieris v.Republic

(1983)3C.L.R. 1054, Georghios Haris v.Republic A.E. 699 ημε­ ρομηνίας27 Ιανουαρίου1989 καιΚλεάνθηςΗλία Γεωργίουν.Αήμοκρατίας

(1995)3Α.Α.Δ.349). 40 Ως προς ταπρονομιακά εντάλματα είναι χαρακτηριστικές οι σελίδες246,247και 541 στο σύγγραμμα του Wade όπως και οι υποθέσεις Re Hastings (No. 2) [1959] 1 Q.B. 358 και Reg. v. GovernorPentonville Ex. P. Tarling[1979]1 W.L.R. 1417, στις 1111 Κωνσταντινίδης, Δ. LevelTachexcavs Ltd (Αρ. 2)

(1995)οποίες παραπέμπουν. Αναφέρονται στην εξουσίαγιαάρνησηεκ νέου εξέτασης θεμάτων που εκδικάστηκανήπου θαμπορούσαν να είχαν εκδικαστεί σε προγενέστερη διαδικασίαεφόσον ηεπανέγερσή τους θα συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας και, ακόμα, στην ανατροπήτης αντίληψης πως στην περίπτωση των προνομιακών ενταλμάτων δεν εκδίδονται "αποφάσεις" ώστενα τίθεται ζήτημα δεδικασμένου, [βλ. επίσης Spencer -Bower and Turner,The Doctrine of Res Judicata,2ηέκδοση,σελ. 54 και 215]. 5 Ηαναφορά στις ιδιαίτερεςδομέςτουαγγλικούδικαστικούσυ- 10 στήματος σε συσχετισμό προς τη δυνατότητα,αντί άσκησης έφε­ σης, υποβολής νέας αίτησης για άδειαπρος καταχώριση αίτησης γιαπρονομιακόένταλμα,δεννομίζωότι μπορείναβοηθήσει τους αιτητές. Στην Κύπρο,ηδικαιοδοτικήπτυχήτουθέματοςρυθμίζε­ ταιαπότο άρθρο 155 τουΣυντάγματοςτοοποίοκαιαναγνωρίζει 15 δικαίωμα έφεσης κατά των αποφάσεωνπουεκδίδονταιαπό δικα­ στήτουΑνωτάτου Δικαστηρίουκατάτηνενάσκησηπρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας. Πέρα απόαυτά, οι αιτητές επιδιώκουν άδειαγια την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων άλλων απόεκείνα που ζή­ τησαν αρχικάκαι δεν απευθύνονται, βέβαια,σε Δικαστήριο ανώ- 20 τερο απόεκείνο πουαπέρριψετηνπρώτητουςαίτηση. Το θέμα του κωλύματος σε σχέση με επίδικο θέμααναλύεται στον Spencer - BowerandTurner(ανωτέρω)σελ. 149κ.επ.(βλ.επί­ σης Παναγιώτης Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου 25 Λτδ

(1995)1 Α.Α.Δ. 670). Αποτελείκλασσικήπερίπτωσηύπαρξης τέτοιου κωλύματος ότανήδηεκδόθηκεαπόφασηηοποίαεμπεριέ­ χει ως στοιχείο της αιτιολογικής της βάσηςδικαστικήκρίση ανα­ φορικά με όσα επιχειρείται να επανασυζητηθούνσε νέα διαδικα­ σία μεταξύ των ίδιων διαδίκων. ΣτηνΑγγλία έχει αναγνωριστεί 30 πως δικαιολογείται ηεπανασυζήτησητέτοιουθέματος μόνοόπου εξαιρετικές περιστάσεις δείχνουν ότι η άκαμπτη εφαρμογή του κανόνα θα οδηγούσε σε αδικίαενώ, αντιστρόφως, η παράκαμψη τουδενθααπέληγε σεκατάχρησητηςδιαδικασίας, [βλ.Arnold ν. Natwest Bank PLC [1991] 2 AC. 93 και The "Indian Grace" 35 [1994]2 Lloyd'sRep. 331]. Έχει εκδοθεί απόφασηκατά ενάσκηση της δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 155 του Συντάγματος. Κρίθηκε πως ο κ. Π. Καλλής εξακολουθεί ναείναιΠρόεδροςΕπαρχιακούΔικαστηρίου και απορρίφθηκανοι λόγοι πουπροτάθηκαν προς έκδοση εντάλ­ ματοςprohibition. Οι αιτητέςεπιζητούνάδειαγιακαταχώρισηαί­ τησης γιαδιαφορετικάπρονομιακάεντάλματαόχι επειδήπροτεί­ νουνκάποιανομικήβάσηδιαφορετικήστηνπερίπτωσητουςήγιά1112 40 1Α.Α.Δ. 5 10 Level Tachexcavs Ltd (Αρ. 2) Κωνσϊαντινίόης,Δ. τί συντρέχουν οποιοιδήποτε άλλοι λόγοι αλλά γιατί εξακολου­ θούνναδιατηρούντην άποψηότι οκ.Π. Καλλής ήδη κατέστηδι­ καστήςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Επιδιώκουντηνεπανεκδίκασηακριβώςτων ίδιωνθεμάτωνπρος έκδοσηαντίθετηςαπόφασης. Δεν υπάρχει τέτοιαδυνατότητα. Όλαόσασυνιστούν τους λόγους για τους οποίους ζητούνται οι τωρινές θεραπείες καλύπτονται από δεσμευτική δικαστική απόφασηκαιοιαιτητές κωλύονταινα τα επαναφέρουν. Στην πραγματικότητα, μάλιστα, στην έκταση πουτααιτήματατουςείναιδυνατόνασυναρτηθούνπροςτηναγωγητους,επιδιώκουν απόφασηόμοιας επενέργειας υπότομανδύα διαφορετικήςπεριγραφής. Η αίτησηαπορρίπτεται. Η αίτησηαπορρίπτεται. 1113