← Κύπρος

clr/1995/1995_1_1124.pdf

(1995)27 Δεκεμβρίου,1995 ^ Α (ΠΙΚΗΣ, Πρόεδρος, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] Ν Α Φ Ο Ρ Ι Κ Ά M E T O N D A V I D C A R T E R ( Α Ρ . 3), >.Κ)θλ mvrrr-ίφι Κ Α Ι ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗ ΠΑ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. ?fI0JJ (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 9555). Γ inn JUX ; Νομική αρωγή — Αίτημα γιανομική αρωγή πέραν τωνεξόδωνεκπρο­ σώπησης διά δικηγόρου — Αίτημα για κάλυψη εξόδων χαρτοσή­ μων,δακτυλογράφησης καιμετάφρασης εγγράφων. 'jOXi' Έφεστί— Αντικείμενο έφεσης— Έφεσηεπί θέματος που δεν υπήρξε αντικείμενο της πρωτόδικης διαδικασίας. ΤΤΤ ν Ανθρώπινα δικαιώματα—Δικαίωμα πρόσβασηςπρος ταΔικαστήρια — Δικαιώματα κατοχυρωμένα από τοΑρθρο 30του Συντάγματος. 5Ρνι- Οί'Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, υπέβαλαν στις Κυπριακές Αρχές αίτημαέκδοσης του εφεσείοντα. ΗΚυπριακή Δημοκρατία, με"πρωτοβουλία του Γραφείουτου Γενικού Εισαγγελέα του παρα­ χώρησε νομική αρωγήμεδιορισμό δικηγόρουτης εκλογής του, αλ­ λάοεφεσείων τηνέκρινε ανεπαρκήεπειδήδενπεριλάμβανετηνκα- 15 ταβολή χαρτοσήμωνκαιμετάφραση τωνδικαστικών εγγράφων. ο ο,'Γ 'ΜΡαίτημά του,τοοποίοτοΑνώτατο Δικαστήριοχαρακτήρισε άτυπο;Ό εφεσείων αξίωσε αναστολή όλων τωνδιαδικασιών που σχετίζονταιμετον ίδιο,τησύζυγοκαιτηθυγατέρατου,μέχριςότου 20 ηέφεσητουακουστεί καιαποφασιστείκαιόλαταδικαιώματατου τα σχετιζόμενα μετηνέφεση εξαντληθούν. Ζήτησε επίσηςαπαλλα­ γή^απ^τον έλεγχο, όπως τον χαρακτήρισε,του ΕπαρχιακούΔικα­ στηρίου Λάρνακας και όπως τοΔικαστήριο διαταχθείναακολου­ θήσει καιεφαρμόσει τηΣυνθήκηγιαταΑνθρώπινα Δικαιώματα. 25 Τοαίτημα του εφεσείοντα ενώπιοντουΑνωτάτουΔικαστηρίου, χαρακτηρίστηκε άτυποεπειδήδενμπορούσε να υπαχθείσε καμιά αρμοδιότητα του, ούτε να συσχετιστεί με οποιαδήποτε θεραπεία 1124 10 1A.A.A. David Carter (Αρ.3) που θαμπορούσε νατουπαρασχεθεί. 5 10 15 20 25 35 40 Ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου που επιλήφθηκε τηςαί­ τησης, αντιμετώπισε τααιτήματα ως αποβλέπονταστην εξασφάλιση προνομιακούεντάλματοςcertiorari καιανέστειλετηδιαδοσία ενώ­ πιοντουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛάρνακαςμέχριτηνεκδίκασητης αίτησης,αλλάαφούτονάκουσεαπέρριψετααιτήματα. Διαπίστωσε ότιηαπόφασητουΕπαρχιακούΔικαστηρίουδενείχεεφεσιβληθείκαι όπως σημείωσε,στην αγόρευση του αιτητήέγινε μακράα^ιρρρά σε ισχυρισμούς για παραβιάσειςτων δικαιωμάτωντου σε ^ ξ ρ με τη σύλληψηκαικράτησητουπουόμως δεναποτελούσαντο αντικείμενο τηςδιαδικασίας ενώπιοντουΔικαστηρίου. Επισήμανεεπίσης ότι το αίτημαγιαπροστασίατωνδικαιωμάτωντηςσυζύγουτουκαιτης κό­ ρηςτου, δεναποτελούσαντο αντικείμενο τηςδιαδικασίαςκαιεν πάσηπεριπτώσει ηπροστασίατους,αποτελούσε ατομικήxovgμέριμνα. ;ο\ΥϊΐίΟ εφεσείων υπέβαλε έφεση, η οποία ήταν ουσιαστικά αδύνατο να συναρτηθεί με τααιτήματατου ενώπιον του πρωτόδικουΔικα­ στηρίου. Ο πρώτος λόγος έφεσης αφορούσε παράπονοτου,ότι ο δικηγόρος της Δημοκρατίας που παρακολουθούσε την^^ίκαση της αίτησης του στο Ανώτατο Δικαστήριο καιχειριζόταντην αίτη­ ση έκδοσης του,είχεδύο συναντήσεις με το Δικαστή ο 9K9(p£ ε π ε " λήφθηκετηςαίτησηςστογραφείοτου,κατάπαράβασητω^ξικονομικών κανόνων και των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης. Από το κείμενο της απόφασηςτου πρωτόδικουΔικαστηρίου,^δικηγό­ ρος παρενέβηγια να γνωστοποιήσει την προθυμία της Γενικής Ει­ σαγγελίαςναπαραχωρήσειαπότηΔημοκρατίανομικήαρω^γη στον εφεσείοντα γιατην εκπροσώπηση του και στη διαδικασία'ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. ~ ΚατάτηνεκδίκασητηςυπόθεσηςενώπιοντουΕφετείου,οαιτητής επανέλαβετοαίτηματουγιακαταβολήτηςδαπάνηςεκδοσής^ουαπό τηνΑμερικανικήΚυβέρνηση,επικαλούμενος τοΑρθρο 13της,Συνθήκης πουδιέπει την έκδοσηφυγόδικων μεταξύτης ΚυπριακήΔημοκρατίαςκαιτων Ηνωμένων Πολιτειών,το Αρθρο 30 τουξντνιάγματος και τις συναφείς με αυτόδιατάξεις της Ευρωπαϊκής,Χυμβασης για την Προάσπισητων ΔικαιωμάτωντουΑνθρώπου xatjfgy Θεμε­ λιωδών Ελευθεριών μετάτουΠρόσθετου Πρωτοκόλλου., i0 j () p Αποφασίστηκε, ότι:
(1)Η επικοινωνίαδικηγόρουτηςάλληςπλευράςμετοΔικαστήριο,δεν τεκμηριώνει αφ' εαυτήςοτιδήποτετομεμπτό, ούτεαπο^κνύει έλ­ λειψηαμεροληψίας εκμέρουςτουΔικαστηρίου. 1125 David Carter (Αρ.3)
(1995)
(2)Είχεχορηγηθεί νομικήαρωγήστον αιτητήγιακάλυψητης δαπάνης εκπροσώπησης του και δεν εδικαιούτο οιασδήποτε άλλης αρωγής, αφούτο Αρθρο 13της Συνθήκηςπουδιέπει την έκδοση φυγόδικων μεταξύ ΚυπριακήςΔημοκρατίαςκαιτων Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ρυθμίζειδιακρατικέςυποχρεώσεις ωςπροςτοποιαχώρα επωμίζεται ταέξοδαπουσχετίζονται μετηναίτησηέκδοσης. 5
(3)Το αντικείμενο της διαδικασίας, δεν ήτανηαναθεώρηση της από­ φασηςτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου λόγωπαράβασηςτωνδικαιω­ μάτωνπουκατοχυρώνονται με το Αρθρο 30 τον Συντάγματοςήη 10 παροχήάλλης γνωστής στοδίκαιοθεραπείας,αλλάαίτημαδιασφά­ λισης των θεμελιωδών δικαιωμάτωντου αιτητήπουδεν μπορούσε νακριθεί κατ'έφεσηδιότιδεναποτέλεσε αντικείμενο τηςπρωτόδι­ κηςδιαδικασίας. 15
(4)Ταπαράποναπουδιατυπώθηκανωςπροςτηδιεξαγωγήτηςπρω­ τόδικης διαδικασίας,ήσαν ανυπόστατα.
(5)Ο ισχυρισμός γιαπαραβίασητουδικαιώματοςευχερούς πρόσβασης σταΔικαστήρια,τοοποίοκατοχυρώνεταιαπότοΑρθρο 30.1τουΣυντάγματοςθαέπρεπενααπορριφθείωςανυπόστατοςαπότογεγονός καιμόνοότιηάτυπηαίτησηπουυπίβαλεέγινεδεκτήκαιεξετάστηκε. 20 Η έφεσηαπορρίφθηκεως ανυπόστατη. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Police v. Georgiades
(1983)2 C.L.R. 33, 30 Merthodja v.Police
(1987)2 C.L.R. 227, Αστυνομία v. Γιάλλουρου
(1992)2Α.Α.Δ. 147, Inre Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 329, 35 Ευσταθίου v.Αστυνομίας
(1990)2 ΑΛΛ. 294, Βίκτωρος v.Χριστοβούλου
(1992)1(A)ΑΛΛ. 512, Γρηγορίου ν. Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1992)1(B)ΑΛΛ. 1222, Μακρή ν.Χατζηευαγγέλον
(1993)1 ΑΛΛ. 203. 1126 40 1 ΑΛΛ. DavidCarter(Αρ. 3) Έφεση. 10 ΈφεσηαπότοναιτητήκατάτηςαπόφασηςΔικαστήτουΑνω­ τάτου Δικαστηρίου (Κούρρης,Δ.) πουδόθηκε στις 10 Νοεμβρί­ ου, 1995 (Αρ. Αίτησης 178/95)με την οποία απορρίφθηκε αίτη­ μα του για αναστολή όλων των νομικών διαδικασιών πουσχε­ τίζονται με την έκδοση του,απαλλαγήτου από τον έλεγχο του Δικαστηρίου και της Αστυνομίας και εφαρμογήαπότοΠρωτό­ δικοΔικαστήριο της συνθήκης για ταανθρώπινα δικαιώματα. Ο αιτητήςπαρουσιάσθηκεπροσωπικά. 15 Γ. Στυλιανίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα. ^,. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΓ. Μ.Πικής, Π. 20 25 30 35 40 ΠΙΚΗΣ, Π.: Εναντίον του εφεσείοντα εκκρεμεί αίτηματων Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, υποβληθέν μέσω των αρ­ μοδίων κυπριακώνΑρχών,γιοιτην έκδοση τουώστεναδικαστεί για σειρά αδικημάτων,περιλαμβανομένου κι εκείνου της πλα­ στογράφησης επιταγής, αδικήματος τιμωρητέου με φυλάκιση διά βίου. Εκκρεμούσης τηςεκδίκασης τηςαίτησηςγιατηνέκδο­ σητου,το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακος απέλυσε τον αιτη­ τήυπό όρους οι οποίοι περιλαμβάνουν, εκτός απότην, παροχή εγγύησης (προσωπικήκαιτης συζύγου του) για ποσό 25 Χιλιά­ δων Λιρών Κύπρου, την παοάδοση των ταξιδιωτικών του εγ­ γράφων'και την προσέλευση του στον Κεντρικό Αστυνομικό ΣταθμόΛάρνακος τέσσεριςφορές τηνημέρα. ΜεπρωτοβουλίατουγραφείουτουΓενικού Εισαγγελέα,παρα­ σχέθηκε, απότην ΚυπριακήΔημοκρατία,νομική αρωγήστοναι­ τητήγιατοδιορισμό δικηγόρουτηςεκλογής του. Ωςαποτέλεσμα, διορίστηκε δικηγόρος τον οποίο επέλεξε,ο οποίος τον εκπροσώ­ πησε στηδιαδικασία έκδοσης ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστη­ ρίου. Ηδιευθέτηση υπολείπεται, κατά τον εφεσείοντα, των ανα­ γκαίωνγιατην υπεράσπισητου,διότι δενπεριλαμβάνεικαι αρω­ γή για την καταβολή των χαρτοσήμων, καθώςκαι τη μετάφραση τωνδικαστικώνεγγράφων. Η απουσίατωνδιευκολύνσεων αυτών δυσχεραίνει, όπως ισχυρίζεται, τόσο την εκπροσώπηση του εφε­ σείοντα στοΔικαστήριο - παράτηνπαρουσίαδιερμηνέα- όσοκαι τηνπροώθησηκαιδιεκπεραίωσητωνυποθέσεων τουενώπιοντων 1127 Πικής, Π. κιΠ David Carter (Αρ.3)
(1995)αρμοδίωνκυβερνητικών Αρχώνστ:ς οποίεςυπέβαλεσειράπαραπόνωνΑαδτησύλληψη,τηνκράτηση του,τηνκακή μεταχείρισητης οποία^κατ' ισχυρισμον έτυχε,καιθέματασυναφήπροςτοαίτημα για την,Ικ'δοσήτουστις Ηνωμένες Πολιτείες τηςΑμερικής. Μεί^τΊ μπορεί να χαρακτηριστεί ως άτυποαίτημα προς το Ανώτατ6Γ!Δικαστήριο, τοοποίουπέβαλεστις 30.10.95,ο εφεσεί­ ων α^ωσε την αναστολή όλων τ(.>νδιαδικασιών που σχετίζο­ νται μείτον ίδιο,τησύζυγο καιτηθυγατέρατου,"... μέχρις ότου ηέφεση^μουακολουθεί καιαποφασισθείκαιόλαταδικαιώματα 10 μου ^"σχετιζόμενα μετην έφεση: εξαντληθούν." Παράλληλα, αξίωσε^την απαλλαγή του απότον έλεγχο,όπως-το χαρακτηρί­ ζει, του^ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακος καιόπωςτοΔικαστήριδ.Χτο'οποίοεπιλαμβάνεταιτηςαίτησηςγιατηνέκδοσητου, διαταχβΐί ν να ακολουθήσει καιεφαρμόσει τηΣυνθήκη γιατα 15 ΑνθρωΜναΔικαιώματα. Το αίτημα του εφεσείοντα ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστη­ ρίου χ&ώκτηρίζεται ως άτυποδιότι δεν είναι προσαρμοσμένο σε καμία?διαδικασίαηοποία ανάγεται στην αρμοδιότητα του 20 Ανωτάτη Δικαστηρίου, ούτε συσχετίζεται με οποιαδήποτεθεραπεί^που μπορεί να τουπαρασχεθεί. Το^ ω τ α τ ο Δικαστήριο στο οποίο έχουν περιέλθει οι αρμοδιότητ^οίαι εξουσίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου (High Court), βάσειϊου'περί Απονομής τηςΔικαιοσύνης (ΠοικίλαιΔιατάξεις) ΝόμοτΡ^ 33/64), κέκτηταιτις ακόλουθεςδικαιοδοσίες: 25 Τ (α)Δεύτερ οβάθμια δικαιοδοσία(Αρθρο 155 του Συντάγματος). OJQOJ 30 (β)Πρί£%^ενή δικαιοδοσίατην οποία παρέχει ονόμος (Αρθρο 155!Μ>υ Συντάγματος). (γ)Δικ8ίθσοσία έκδοσηςπρονομιακώνενταλμάτωνφύσεωςHabeas Corpus^Mandamus, Prohibition,Quo WarrantoκαιCertiorari. ΟΔ&^στηςτουΑνωτάτουΔικαστηρίου,οοποίοςεπελήφθητης αίτηση^αντιμετώπισε τααιτήματα ως αποβλέπονταστηνπαροχή θεραπεια£ϋ'η οποία μπορεί να παρασχεθεί μέσω προνομιακού εντάλμαΐος,καιανέστειλε,σεπρώτοστάδιο,τηδιαδικασίαενώπιον τουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛάρνακοςμέχριτηνεκδίκασητηςαί­ τησης ίδυ. Αφούάκουσετονεφεσείοντα,τοΔικαστήριοαπέρριψε το αίττΜ του. Στην απόφασηπου εφεσιβάλλεται,το αίτηματου εφεσείοντ$χαρακτηρίζεταιωςπρωτότυπο. Αρχικά,τοαίτημαεξε1128 35 40 .π 1 Α.Α.Δ. David Carter (Αρ.3) Πιχής,Π. . 7mj< λήφθη,όπως αναφέρεται,ως διάβημαγια την έκδοση εντάλματος Certiorari λόγωτηςαναφοράςσ'αυτό,σευπέρβασηεξουσίας!Διεφάνηκατάτησυζήτηση,όπωςδιαπιστώνειτοΔικαστήριο,^ιϊ)εφε­ σείων εμμένει στη θέση ότιηΑμερικανική Κυβέρνηση πρέπει να 5 αναγκαστείνακαταβάλειτηδαπάνηγιατοδιορισμότουδίκηνόρου του. Αυτήτούτηη απόφασητουΕπαρχιακούΔικαστηρίου^^άρνακος δεν εφεσιβλήθηκε, όπωςσημειώνει τοΔικαστήριο,και(δ^νεπιζητείτοηαναθεώρησητης. Στηναγόρευσητουαιτητή,όπως^τημει,ώνει το Δικαστήριο, έγινεμακρά αναφοράσε ισχυρισμούς γιρπα10 ραβιάσεις των δικαιωμάτων του σεσχέσημετη σύλληψτ^και την κράτησητου,καιπάλι δεν αποτελούσαντο αντικείμενο της.διαδι­ κασίαςπουέθεσεσεκίνηση ενώπιον τουΔικαστηρίου. Ως,ποοςτο αίτημαγια την προστασίατων δικαιωμάτωντης συζύγου καιτης θυγατέρας του, ορθά επισημαίνεται ότιδεν αποτελούσαςτ&,αντι15 κείμενοτηςδιαδικασίας. Ενπάσηπεριπτώσει,ηπροστασίατωνδι­ καιωμάτωντουςαποτελεί ατομικήτουςμέριμνα. 20 25 30 35 4 0 Ο David Carter υπέβαλε έφεσηηοποία είναι δύσκολο»,χουσιαστικά αδύνατο,νασυναρτηθεί μετααιτήματατου ενώπιοντου πρωτοδίκουδικαστηρίου. Οπρώτοςλόγος έφεσηςαφορά^σχυρισμότουότι οδικηγόροςτηςΔημοκρατίας,οοποίοςχειρίζεταιτην αίτησηγια έκδοση και οοποίος, όπως είναι παραδεκτό,παρακο­ λούθησε τηνεκδίκαση τηςαίτησης τουεφεσείοντα ενώπιοντου Ανωτάτου Δικαστηρίου, είχε δύο συναντήσεις μετο Δικαστή ο οποίοςεπελήφθητηςαίτησηςστογραφείοτου,κατάπαράβασητων δικονομικών κανόνωνκαιτωνκανόνωντηςφυσικήςδικαιοσύνης. Τογεγονός ότιοκ. Στυλιανίδηςπαρακολούθησε τηνυπόθεση, ση­ μειώνεταιστην απόφασητουΔικαστηρίου,καθώςκαιτοτιανάφε­ ρεστοΔικαστήριο,"...ηΠολιτείαείναιδιατεθειμένηναδιορίσειδικηγόροτηςεκλογής τουαιτητήκαιναπληρώσει ταέξοδατου. ...". Ηπροσφοράδενέγινεδεκτή,όπωςαναφέρεταιστην από<ρασή του Δικαστηρίου, διότι ο εφεσείων "... όχιμόνο θέλει δικηγόρο,"αλλά καιδιερμηνέαγιανατουμεταφράζειταδιάφοραέΥ,'ραφαπουτου επιδίδονται απότο Δικαστήριο,καθώςκαιδακτυλογράφο.,..." εμμένοντας ότιτη δαπάνηπρέπει να καταβάλειηΑμερικανική Κυ­ βέρνηση. Οκ. Στυλιανίδηςστην αγόρευση του επανέλαβεj q όσα αναφέρονται στην απόφαση τουΔικαστηρίου, δηλώνοντας ότι το μόνο αντικείμενο της επικοινωνίας του με το Δικαστήριοjfcav ο διορισμός δικηγόρουγιαναεκπροσωπήσει τον εφεσείοντα.' Λ Λ · - Λ W. Δεν υπάρχει τίποτε το οποίο νααντικρούει ταόσα αναφέρο­ νται απότοΔικαστήριο ως προς την επικοινωνία που είχε ο κ. Στυλιανίδης μετο Δικαστήριο. Περαιτέρω, ηεπικοινων^δικηγόρου μετοΔικαστήριο, έστω τηςάλλης πλευράς, δεν τεκμη1129 Πικής,Π. David Carter(Ac- 3)
(1995)ριώνει αφεαυτήςο,τιδήποτε τομ..πτό ούτε αποδεικνύει έλλειψη αμεροληψίας εκ μέρους του Δικαστηρίου. Πρέπει να διευκρινι­ στεί ότι επρόκειτο για μονομερή αίτηση (ex parte) κατάτην οποία ακούστηκε μόνο ο αιτητής. Οδικηγόρος τηςΔημοκρα­ τίας κ. Στυλιανίδης,παρακολούθησετηδιαδικασίαως παρατηρητής και,όπως συνάγεται απότην απόφασητου Δικαστηρίου, παρενέβη γιαναγνωστοποιήσει τηνπροθυμία της Γενικής Ει­ σαγγελίας γιατηνπαραχώρηση, από τη Δημοκρατία, νομικής αρωγής στον εφεσείοντα για την εκπροσώπηση τουκαι στη δια­ δικασία ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. 5 10 Και ενώπιον μαςοαιτητής επανέλαβε το αίτηματουγιατην καταβολήτης δαπάνης,για τηνυπεράσπιση του στη διαδικασία έκδοσης απότην Αμερικανική Κυβέρνηση, επικαλούμενος προς τούτο το Αρθρο 13 Συνθήκηςπσ»· διέπει την έκδοση φυγόδικων 15 μεταξύ της Κυπριακής Δημοκραιίας και των Ηνωμένων Πολι­ τειών της Αμερικής,το οποίο προβλέπει, "AH expenses connected withthe extradition shallbeborneby the High Contracting Party maxing the application." 20 Σε μετάφραση: "Όλα τα έξοδα τα οποία σχετίζονται μετην έκδοση,θατα επωμίζεται το υψηλά συμβαλλόμενο μέροςτο οποίο υποβάλλει τηναίτηση.". 25 Επισημαίνεται ότι ησύμβαση ρυθμίζει τις διακρατικέςυποχρεώ­ σεις ωςπρος τοποια χώρα επωμίζεται ταέξοδα (expenses)που σχετίζονται μετην αίτηση για έκδοση. Εν πάσηπεριπτώσει, δεν άπτεταιτουζητήματοςτηςνομικής αρωγής. Όπωςσυνάγεταιαπό την αγόρευση του,οεφεσείων φαίνεταιτώρανακατανοείότι δεν 30 παρέχεται ηδυνατότηταναδιαταχθείηΚυβέρνηση των Ηνωμέ­ νων Πολιτειών της Αμερικήςνακαταβάλειτηδαπάνηγιατηνεκ­ προσώπηση του· τοθεωρεί όμως πρέπονηΚυβέρνηση τηςχώρας του να υποστεί αυτήτηδαπάνη. Κιεμείςζητήσαμε ναπληροφο­ ρηθούμε κατά πόσο οαιτητής θαήθελενα εξετάσουμε το ενδεχό- 35 μενοδιορισμού δικηγόρουγιαεκπροσώπησητουενώπιον μας. Η απάντηση την οποία πήραμε ήταναρνητική. Προέχει, όπως μας ανέφερε ο αιτητής,για τον ίδιο να ολοκληρωθεί ηδιαδικασία το συντομότερο, μέσωτηςοποίαςπροσδοκεί τηδικαίωσητου. 40 Ο αιτητής επικαλείται κατά κύριο λόγο τις διατάξειςτου Αρθρου30του Συντάγματοςκαιτις συναφείς προς αυτέςδιατά­ ξεις της ΕυρωπαϊκήςΣύμβασηςδιατην ΠροάσπισιντωνΔικαιω­ μάτων τουΑνθρώπου καιτων Θεμελιωδών Ελευθεριών μετάτου 1130 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 David Carter (Αρ.3) Πιχής, Π. Πρόσθετου Πρωτοκόλλου [Αρθρα 5και 6],οιοποίες επίσης απο­ τελούν μέρος τουημεδαπούδικαίου [βλ.κυρωτικό νόμο Ν. 39/62], πουεξασφαλίζουν την πρόσβαση ενώπιον δικαστηρίου στο οποίο το άτομο δικαιούται να προσφύγει δυνάμει του Συντάγματος [Αρθρο 30.1]καιτηνπαροχήδωρεάν νομικής αρωγής,οποτεδή­ ποτετο επιβάλλει τοσυμφέρον τηςδικαιοσύνης καιόπωςονόμος ορίζει [Αρθρο30.3(δ). Βλ. επίσηςJACOBS,"European Convention on Human Rights",α 90κ.ε.καισ. 117'. Ηεφαρμογή των διατάξεων του Συντάγματος που εξασφαλί­ ζουν ταθεμελιώδη δικαιώματακαιελευθερίεςτουανθρώπου, και ενσωματώνονται στο Μέρος II,τυγχάνουν καθολικής εφαρμογής και διασφαλίζουν έναντι πάντων [βλ. μεταξύ άλλων, Policeν. Georghiades
(1983)2 C.L.R. 33,Merthodja v. Police
(1987)2 C.L.R.227, καιΑστυνομία v.Γιάλλονρον
(1992)2Α.Α.Δ.147]. Σεσωρεία αποφάσεωνέχειτονισθεί η σημασίατηςτήρησης των δικαιωμάτων πουκατοχυρώνονται απότις πρόνοιες τουΑρθρου 30 για τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης [βλ. μεταξύ άλλων, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 329,Ευσταθίουv.Αστυνομίας(\990)2 Α.Α.Δ. 294, Βίκτωροςν. ΤραπέζηςΚύπρουΛτδ
(1992)1(A)Α.Α.Δ. 512, και Μακρή ν.Χ'Έυαγέλον
(1993)1Α.Α.Δ.203]. Στην προ­ κείμενηπερίπτωση, έχειχορηγηθεί νομική αρωγήστον αιτητήγια τηνκάλυψητηςδαπάνηςγιατην εκπροσώπηση τουκαιδενεγείρεταιζήτημαγιαπεραιτέρω εξέταση. Τοθέματηςδιασφάλισης των δικαιωμάτων τουαιτητή καθίσταται θεωρητικό εφόσον τοαντι­ κείμενο τηςδιαδικασίας,όπωςτέθηκε μετοδιάβημα του, δενήταν ηαναθεώρηση της απόφασηςτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου λόγω παραβίασηςτων δικαιωμάτων πουκατοχυρώνονται μετοΑρθρο 30του Συντάγματος,ήηπαροχήοποιασδήποτε άλλης θεραπείας γνωστής στο δίκαιο. Επρόκειτογιαάτυποαίτημα,γιατην έκδοση οδηγιών προς το ΕπαρχιακόΔικαστήριο, για τη διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτωντουαιτητή. Η εξασφάλιση των συνταγ­ ματικώνδικαιωμάτωντουδιαδίκουσεσχέσημετηδικαστική διαδικασία, αποτελεί πρωταρχικόκαθήκοντουκάθεδικαστηρίουκαι δεν μπορεί να καταστούν τοαντικείμενο οδηγιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η έφεσηδενμπορεί ναμεταβάλει τοαντικείμενοτης πρωτόδικης διαδικασίας και είναι, γιατους ίδιους λόγους που απορρίφθηκεηαίτησηπρωτοδίκως,καταδικασμένησε αποτυχία. Περαιτέρω,ταπαράποναπουδιατυπώθηκανωςπροςτη διεξαγω­ γήτηςπρωτόδικης διαδικασίας,πουαποτελεί καιτο μόνοζήτημα τοοποίο εγείρειηέφεση,κρίνονται ανυπόστατα. Ο ισχυρισμός τουαιτητή για παραβίαση τουδικαιώματος, 1131 Πικής,Π. David Carter (Αρ. 3)
(1995)που εξασφαλίζει το Αρθρο 30.1 τουΣυντάγματος για ευχερή πρόσβαση σταΔικαστήρια τα οποία τάσσει το Σύνταγμα, κα­ ταρρίπτεται από τογεγονός καιμόνο ότιηάτυπη αίτηση, την οποία υπέβαλε, έγινεδεκτή και εξετάστηκε με πάσασπουδή. 5 Η έφεσηκρίνεται ανυπόσταση και απορρίπτεται, όπως ορθά απορρίφθηκε ωςανυπόστατη και ηαίτηση του αιτητήσεπρώτο βαθμό. >ν Η έφεση απορρίφθηκε ως ανυπόστατη.' Ί ,Ι 1132 10

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.