(1995)23 Μαρτίου, 1995 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/σπίς] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΘΑΛΑΣΣΙ ΝΟΥ (ΑΡ. 2) ΠΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗ ΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ/Ή ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ PROHIBITION, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΡ ΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 19712/93. (Αρ.Αίτησης42/95). Αναστολή εκδίκασηςποινικής υπόθεσηςμέχρι να εκδικαστεί έφεσηκα τά απόρριψηςαίτησηςγιαάδεια καταχώρησηςαίτησηςπροςέκδοση διατάγματος certiorari καιprohibition εναντίον απορριπτικής απόφάσης Ποινικού Δικαστηρίου, με την οποία αρνήθηκε αναβολή ακροάσεως και παραπομπή θεμάτων για γνωμάτευση από το Ανωτατο Δικαστήριο — Εφαρμογή τηςΔ. 35θ.θ.18και 19 τουπερί Πο λιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού. Έφεσηκατά απόφασηςαπόρριψηςαίτησηςγια άδεια καταχώρησηςαί τησηςγια έκδοσηδιαταγμάτωνcertiorariκαιprohibition — Δίκαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα αναστολής εκτέλεσης απόφασης Επαρχιακού Δικαστηρίου ή αναστολής εκδί κασηςποινικής υπόθεσης. 5 10 Ο αιτητής,πουήτανκατηγορούμενος στηνποινικήυπόθεση αρ. 19712/93 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, είχε ζητήσει αναβολή της ακρόασης και παραπομπή ορισμένων θεμάτων στο Ανώτατο Δικαστήριο. 15 Το Ποινικό Δικαστήριο απόρριψε τα αιτήματα του και όρισε την υπόθεση για ακρόαση. Εναντίον της απορριπτικήςαπόφασης, ο αιτητήςκαταχώρησε αίτησηγιαάδειακαταχώρησης αιτήσεως για διάταγμα certiorari και prohibition, η οποία απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. 20 25 Κατά της απορριπτικής απόφασης, ο αιτητής καταχώρησε,στο 290 1Α.Α.Δ. 5 Γρηγόρηςθαλασσινός(Αρ. 2) Ανώτατο Δικαστήριο έφεση καιαίτηση στηριζόμενη στηΔ.35 Θ.Θ.18 και 19του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού μετην οποίαζητούσε διάταγμα αναστολήςτης εκδίκασης τηςποινι κής υπόθεσης μέχρις ότου γνωσθεί η ετυμηγορία τουΔικαστηρίου στηνέφεσηεναντίοντηςαπόφασηςαπόρριψηςτηςαίτησηςγιαάδεια καταχώρησηςαίτησης γιαδιάταγμαcertiorari και prohibition. Αποφασίστηκε,ότι: 10
(1)ΕίναιαντινομικόγιατοΑνώτατο Δικαστήριο ναπαραγνωρίσει την απόρριψη της αίτησης για άδεια καταχώρησης αίτησης certiorari καιprohibition καιναδεχθεί αίτησηγια αναστολή της εκδίκασηςτηςποινικήςυπόθεσης,σανναείχεδεχθείτηναίτηση για καταχώρησητης αίτησης γιαταδιατάγματα. 15
(2)Και αν ακόμη το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση για άδεια,δυνατόναμηπαρείχε τη θε ραπεία της αναστολήςτης ποινικήςδίκης. 20
(3)Η Δ.35θ.18 τουπερί Πολιτικής Δικονομίας ΔιαδικαστικούΚα νονισμού, δεν καλύπτει την περίπτωση έφεσης από απόφαση που απορρίπτει αιτήσεις γιαcertiorari καιprohibition, όταντο διάταγμαήη απόφασητου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου δεβρίσκε ται η ίδιαυπόαναθεώρησημετο ένδικο μέσοτης έφεσης. 25 Η αίτηση για διάταγμα αναστολής τηςποινικήςδίκης, απορρίφθηκε. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Ιερωνυμίδηςν.Δημοκρατίας, προσφυγή αρ. 948/88 ημ. 27.6.1991, ΔήμοςΈγκωμης ν.Δημοκρατίας, προσφυγήαρ.578/93 ημ. 20.3.1995, 35 Otto v.Lindford[1881] 18Ch.D. 394(Εφετειακήαπόφαση), Christofi andOthers v.lacovidou
(1985)1C.L.R. 713, Χριστοδουλίδης Κυριάκος Στεφάνου (Αρ. 2)
(1995)1 Α.Α.Δ. 225. 40 Αίτηση. Αίτηση με την οποία ο αιτητής ζητά διάταγμα πουνα ανα στέλλει την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης του Επαρχιακού 291 Γρηγόρηςθαλασσινός(Αρ. 2)
(1995)Δικαστηρίου Λευκωσίας με αρ. 19712/93,μέχρις ότουγνωσθεί η ετυμηγορία του Δικαστηρίου στην έφεση, που άσκησε οαιτητής κατάπροηγούμενης άρνησης δικαστήτουΑνωτάτου Δικαστηρί ου για χορήγηση άδειας για έκδοση διατάγματος certiorari και prohibition, για την εξουδετέρωση ενδιάμεσης απόφασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 19/12/
- 5 Λ. Κληρίδης,για τον Αιτητή. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Χρειάζε10 ται μιά σύντομη εισαγωγή για την κατανόηση του αντικειμένου της κρινόμενης αίτησης. Ο αιτητής είναι κατηγορούμενος στην ποινικήυπόθεση μεαρ. 19712/
- Ηυπόθεσηεκκρεμεί γιαακρό αση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αύριο. Ο αιτητής αντιμετωπίζει κατηγορίες πωςδεν κατέβαλε εισφορές πουόφει- 15 λε στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων κατά παράβαση των διατάξεωντηςσχετικής νομοθεσίας. Στηδιάρκειατηςδίκηςτου ήγειρε ζήτημαδικαιοδοσίαςτου δικαστηρίου και αναβολής της. Παράλληλαζήτησε παραπομπήορισμένων θεμάτων γιαγνωμά τευσηαπότο Ανώτατο Δικαστήριο. Μεενδιάμεση απόφασητου 20 ημερ. 19/12/94το ΕπαρχιακόΔικαστήριο απέρριψετααιτήματα. Στη συνέχεια ο απ;ητήςζήτησε απότο Ανώτατο Δικαστήριο να του επιτρέψει να καταχωρήσει αίτησηγια έκδοση διαταγμά των certiorari και prohibition για την εξουδετέρωση της πάρα- 25 πάνω απόφασης. Για τους λόγους που εκθέτω σε απόφαση μου ημερ.,14/2/95αρνήθηκατη χορήγηση άδειας. Ηαπόφασηεφεσιβλήθηκε. Τώρα, με νέα ex parte αίτηση του,που βασίζει κυρίως στηΔ. 35 θθ. 18και 19τουπερί Πολιτικής ΔικονομίαςΔιαδικα στικού Κανονισμού, ο αιτητής ζητά διάταγμα με το οποίο να 30 αναστέλλεται η εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης μέχρις ότου γνωσθεί η ετυμηγορία τουδικαστηρίου στην έφεσηπου άσκησε κατά της απόφασηςμου. Ο κ. Κληρίδης υπέβαλε πως στο πλαίσιο των παραπάνω δια- 35 τάξεων το δικαστήριο έχειεξουσία αναστολής ηοποία είναι δια κριτικού χαρακτήρα. Στοπαρόνστάδιοδεν εξετάζεται ανηέφε σηέχεικαλήβάσηκαιπιθανότηταεπιτυχίας. Σημασίαέχειότι το δημόσιο δε θαυποστεί βλάβησε περίπτωση αναστολής. Ενπάση περιπτώσει τοδικαστήριο μπορεί ναθέσειόρους,οδεαιτητής εί- 40 ναι πρόθυμος να εξασφαλίσει την αξίωσητουδημοσίου εναντίον τουπροκαταβάλλονταςτοαπαιτούμενοποσό στοδικαστήριο. Πα επίλυση τουθέματος είναι πιστεύω θεμιτό ναδανεισθσΰ292 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 Γρηγόρηςθαλασσινός (Αρ.2) Νικήτας,Δ. με κανόνες που εφαρμόζουν στοίδιο θέμα άλλες δικαιοδοσίες (βλέπε προσφυγή αρ.948/88 ΜάριοςΙερωννμίδης ν. Δημοκρα τίαςημερ.27/6/91). Στοντομέα τουδιοικητικού δικαίουδεχο ρηγείται κατά κανόνα αναστολή εκτέλεσης πράξης αρνητικού περιεχομένου ήστην περίπτωση που ηπροσφυγή κρίθηκε απα ράδεκτηγιαέλλειψηνομιμοποίησης (βλέπεπροσφυγήαρ. 578/93 ΔήμοςΈγκωμηςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίαςr\\i£Q. 20/3/95). Παρόμοια είναι ηαντιμετώπιση στοπεδίο τουαστικούδικαίου, που μας αφορά εδώ. Ηαπόρριψη δικαστικήςδιαδικα σίας φερ' ειπείν αγωγής είναι δυνατόναανασταλεί μόνο στην περίπτωση πουηαπορριπτικήαπόφασηεπιβάλλει κάποιαθετι κή καιάμεση υποχρέωση στον εφεσείοντα, η οποία μπορείνα αποτελέσει αντικείμενο αναστολής. Παράδειγμα αποτελεί το μέρος τέτοιαςαπορριπτικήςαπόφασηςπουαφοράστην πληρω μή εξόδων. Στην Otto v. Lindford [1881] 18 Ch.D. 394, 395 (εφετειακήαπόφαση),οδικαστής Cotton παρατήρησεότι: "I have no doubt that,though anaction is dismissed,the Court belowcan,pending anappeal,staythedoinganything underthe order ofdismissal..." Ας σημειωθεί ότιηυπόθεση αναφέρεται σαν αυθεντία και για υποθέσεις ναυτοδικείου στοAdmiralty Practice των McGuffie, Fugeman και Gray, παραγ. 1356, σελ.
- Εδώοαιτητής ουσιαστικά ζητάνα παραγνωρισθεί ηαπορρι πτική απόφασηκαι ναενεργήσω σαν ναείχα δώσει άδεια. Θα ήτανπιστεύωαντινομικό. Όχιμόνοαυτό. Θαέπρεπεναπροχωρήσει τοδικαστήριο έναακόμηβήμα. Ναδιατάξει αναστολήτης δίκης,θεραπείαπουδυνατόνα μην παρείχεκαιστην περίπτωση ακόμη πουέκρινε πωςυπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεσηγια άδεια(βλέπε Halsbury'sLawsofEngland, 3ηέκδοση,τόμος 11,πα ραγ. 130σελ. 72μετίτλο"Leaveoperating asstayof proceedings"). 35 40 Πέρα απόότιανέφερα ηΔ.35 θ.18δενκαλύπτει τηνπερί πτωση έφεσης από απόφαση που απορρίπτει αιτήσεις για certiorari και prohibition όταν τοδιάταγμαήηαπόφαση επαρ χιακούδικαστηρίουδενβρίσκεται ηίδιαυπόαναθεώρηση,όπως στην προκείμενη περίπτωση,μετο ένδικο μέσο τηςέφεσης. .Η πρόταση αυτή βρίσκει έρεισμα στη Christofi and Others v. Iacovidou
(1985)1C.L.R. 713. Ολόγος της απόφασηςβρίσκε ται στη σύνοψη στη σελ.714: 293 Νικήτας, Δ. Γρηγόρης θαλασσινός (Αρ. 2)
(1995)"Thesubject of theappeal isthejudgment of thisCourt dismissing the applications for certiorari and prohibition and,therefore, the suspension of such judgment can have no effect on the enforceability of theorder(madeby theRentControl Court)". 5 To ίδιο σκεπτικό χρησιμοποίησε η απόφαση Κυριάκου Στε φάνουΧριστοδουλίδη(Αρ. 2)
(1995)1 Α.Α.Δ.225. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση για άδεια για certiorari και prohibition και αρνήθηκε στη συνέχεια να αναστείλει την εκδί κασηαγωγήςπουεκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. 10 Καταλήγω πως δεν έχω εξουσία να εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα. Ηαίτησηαπορρίπτεται. Η αίτηση απορρίπτεται. 294 15