(1995)14Απριλίου, 1995 [ΠΙΚΗΣ,Πρόεδρος,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 3ΤΟΥ ΠΕΡΙΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥ ΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥΤΟΥ 1964, ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΤΖΕΝΝΑΡΟ ΠΕΡΡΕΛΛΑ (ΑΡ. Ι) ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI, ΚΑΙ ΕΠΙΤΟΙΣΑΦΟΡΩΣΙΤΗΝΑΠΟΦΑΣΗ/ΕΝΤΑΛΜΑ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΗΜΕΡ. 10.5.94, ΥΠΟ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΝΠΜΟΥ ΔΙΚΑΣΤΟΥ κ.Α. ΙΩΑΝΝΙΔΗ. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 9169). Δικηγόροι — Ασυμβίβαστο της ιδιότητας του δικηγόρου και μάρτυρα στην ίδια υπόθεση — Περιστάσεις κάμψηςτου ασυμβίβαστου. Μάρτυρες — Ασυμβίβαστο της ιδιότητας του δικηγόρου και μάρτυρα στην ίδια υπόθεση — Περιστάσεις κάμιρης τον ασυμβίβαστου. . Ο εφεσείων, καταχώρησε έφεση εναντίον απόφασης Δικαστή τουΑνωτάτου Δικαστηρίου,μετηνοποίααπορρίφθηκεαίτηματου για ακύρωσημεπρονομιακόένταλμαcertiorari, δεύτερουεντάλμα τος σύλληψης του. Ο δικηγόροςτουεφεσείοντα,δενείχεεμφανιστείκατάτηνπρωτό δικηδιαδικασία,ήτανόμως ο ενόρκως δηλών στην ένορκηδήλωσηη οποίασυνόδευετηναίτηση. Σ'αυτήμνημονεύοντανγεγονόταπουδια δραματίστηκανενώεκφωνείτοαπόφασηΔικαστήτουΑνωτάτουΔικα στηρίουσεπροηγούμενηαίτησηγιαακύρωσημεπρονομιακόένταλμα απόφασηςτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίουγιαέκδοσητουεφεσείοντα. Πριν αρχίσει ηακρόαση της έφεσης,οδικηγόροςτου εφεσείοντα, ζήτησε οδηγίες τουΔικαστηρίου ως προςτο παραδεκτότης εμφάνι- 356 1 Λ.Α.Δ. 5 10 Τζεννάρο Περρέλλα (Αρ. 1) σηςτου,ενόψειτηςαρχήςότιοδικηγόροςσευπόθεση,δεν μπορείνα είναικαιμάρτυρας. Η εισήγησητουήτανότιμπορούσενααποδεκτεί τηνεντολήτων πελατών του,διότι (α)ηπρωτόδικηδιαδικασία'κατά τηνοποίαδόθηκεημαρτυρίαδιαχωρίζεταιαπότηνέφεση,(β)τα γεγονότα για ταοποία κατέθεσε, προέκυψαν και περιήλθαν σεγνώση τουσεδιαδικασίαστην οποίαμετείχεσανδικηγόρος,(γ)ταγεγονότα γιαταοποίακατέθεσε δεναμφισβητήθηκανκαι(δ)κανέναςαπότους λόγους της έφεσης δεναναφερότανσ' αυτά. Η δικηγόρος των εφεσίβλητων δεν ήγειρε ένσταση. Αποφασίστηκε, ότι: 15 20 25
(1)Δεν υφίστατο κώλυμα στην αποδοχήαπότο δικηγόρο του εφεσείοντα της εντολής νατον εκπροσωπήσει κατάτην έφεση,εφό σον (α) η μαρτυρία που δόθηκε στην πρωτόδικη διαδικασία αφορούσε γεγονός που διαδραματίστηκε στο Δικαστήριο και περιήλθε σε γνώση του στο πλαίσιο της άσκησης τωνκαθηκό ντων του ως δικηγόρου, (β)ταγεγονότα για ταοποία κατέθεσε δεν αμφισβητούνταν και (γ) με την έφεση, δεν εγέρθηκε"οποιο δήποτεθέμαπουάπτετοτης μαρτυρίαςπουδόθηκε. (β)Ηιδιότητα του δικηγόρου και του μάρτυρα είναι ασυμβίβαστες, αλλάταπεριστατικάτηςυπόθεσηςδενκαθιστούσαντηνανάληψη τηςεντολής αντινομικήπροςτηνιδιότητατουωςλειτουργού της δικαιοσύνης,ούτεδημιουργούσαν ως εκτου λόγου της συμμετο χής του ως μάρτυραστην πρωτόδικηδιαδικασία, περισπασμούς στην ελευθερία του να προβάλλει την υπόθεση του εφεσείοντα από τοβάθροτου λειτουργού τηςδικαιοσύνης. 30 Αποφασίστηκε ότι ο δικηγόρος τον εφεσείοντα μπορούσε να τον εκπρο σωπήσει στηνέφεση. 35 Αναφερόμενες αποφάσεις: Inre Efthymiou
(1987)1C.L.R. 329, '''" Inre LA. anAdvocate
(1987)1C.L.R. 319. 40 Έφεση. Έφεση από τον αιτητή κατά της απόφασης Δικαστή Ανωτά του Δικαστηρίου (Νικήτας,Δ.) που δόθηκε στις 10 Μαΐου, 1994 357 ΤζεννάροΠερρέλλα (Αρ.1)
(1995)(Αρ. Αίτησης 57/94) μετην οποία απορρίφθηκεαίτηση τουγια άδεια καταχώρησηςαίτησης μεσκοπό την έκδοση διατάγματος Certiorari. Χρ. Πονργονρίδης, γιατον Εφεσείοντα. 5 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο Γ.Μ. Πικής,Π. ΠΙΚΗΣ,Π.: Πριν αρχίσει ηακρόαση της έφεσης,οκ.Πουρ- 10 γουρίδης, ο δικηγόρος του εφεσείοντα, ζήτησε τιςοδηγίεςτου Δικαστηρίου ως προς το παραδεκτό της εμφάνισης του,ενόψει της αρχήςστην InreEfthymiou
(1987)1C.L.R. 329. Ο λόγοςτηςInreEfthymiouδεναμφισβητείται. Αντίθετα,ει- 15 ναιπαραδεκτός,καικατηύθυνετονκ. Πουργουρίδηστηναπόφαση να μηνεμφανισθεί στην πρωτόδικηδιαδικασία,πουαφορούσε αί τηματουεφεσείονταγιατην έκδοση εντάλματοςcertiorari γιατην ακύρωση εντάλματος για τησύλληψη του,το οποίο εξέδωσετο ΕπαρχιακόΔικαστήριοΛευκωσίας. Ηαίτησηγιατηχορήγησητου 20 προνομιακού εντάλματος θεμελιώθηκε σεγεγονότα πουπεριέχο νται σεένορκηομολογία τουκ.Πουργουρίδη,στην οποία μνημο νεύονταιγεγονότα πουδιαδραματίστηκαν ενώ εκφωνείτο απόφα σηΔικαστήτουΑνωτάτουΔικαστηρίουσεπροηγούμενηαίτησηγια ακύρωση, μέσω προνομιακού εντάλματος, απόφασηςτουΕπαρ- 25 χιακού Δικαστηρίου γιατην έκδοση του εφεσείοντα. Σεδεύτερη διαδικασίαγιαέκδοσητουεφεσείοντα,ηοποίαακολούθησε, εκδό θηκετοένταλμα σύλληψης,την ακύρωση του οποίου επεδίωξεο εφεσείων με τη δεύτερη αίτηση γιατη χορήγηση προνομιακού εντάλματος. Ηπαρούσαέφεσηστρέφεταιεναντίοντηςαπόφασης 30 ΔικαστήτουΑνωτάτουΔικαστηρίου,μετηνοποίααπορρίφθηκετο αίτηματουεφεσείονταγιατηνακύρωσημεcertiorari τουδεύτερου εντάλματος σύλληψης. Ταγεγονότα στα οποίαεδράζεταιηαπό φασηπουεφεσιβάλλεται δεν αμφισβητούνται,όπως δεναμφισβη τούνταιταγεγονόταπουεξιστορούνται στηνένορκηομολογίατου 35 κ.Πουργουρίδη. Ταθέματα ταοποίαθίγονται μετην ειδοποίηση έφεσηςέχουναμιγώςνομικόχαρακτήρα. Οκ.Πουργουρίδηςεισηγήθηκεότιηαρχήηοποίαθεμελιώνεται στολόγοτηςInreEfthymiouδεδημιουργείκώλυμαστηναποδο- 40 χήτηςεντολής τουεφεσείοντανατονεκπροσωπήσει,εφόσον(α)ηπρωτόδικηδιαδικασία στην οποίαδόθηκεημαρτυρίαδια χωρίζεται από τηνέφεση· 358 1 Α.Α.Δ. ΤζεννάροΠερρέλλα (Αρ.1) Πιχής, Π. (β) ταγεγονότα γιαταοποίακατέθεσε οκ. Πουργουρίδηςπρο έκυψαν και περιήλθαν σε γνώση του σε διαδικασία στην οποία μετείχε ως δικηγόρος* 5 (γ) ταγεγονότα πουκατέθεσε δεν αμφισβητούνται*και,
(6)κανέναςαπότουςλόγους τηςέφεσης δεναναφέρεταισ' αυτά. 10 15 20 25 Η δικηγόρος των εφεσίβλητων δεν ήγειρε οποιαδήποτε ένστάση στην εκπροσώπηση του εφεσείοντα απότον κ.Πουργου ρίδηούτε έθεσε τέτοιο θέμα. Καταλήξαμε ότι, εφόσον: (α) η μαρτυρία που δόθηκε στην πρωτόδικηδιαδικασία αφορούσεγεγονός το οποίοδιαδραματίστηκε στο Δικαστήριο καιπεριήλθε σεγνώση τουκ.Πουργουρί δηστοπλαίσιο τηςάσκησηςτωνκαθηκόντωντουωςδικηγόρου, (β)ταγεγονότα για τα οποίακατέθεσε δεν αμφισβητούνταικαι (γ)η έφεση, όπως στοιχειοθετείται απότην ειδοποίηση έφεσης, δεν εγείρει οποιοδήποτε θέμα το οποίο άπτεται της μαρτυρίας που δόθηκε, δεν υφίσταται κώλυμα στην αποδοχήαπό τον κ. Πουργουρίδητης εντολής να εκπροσωπήσει τον εφεσείοντα. Ο λόγος της Inre Efthymiouείναι ότιηιδιότητατουδικηγό ρουκαιτουμάρτυραείναιασυμβίβαστες. Ηθέσητουδικηγόρου ωςλειτουργού τηςδικαιοσύνηςοριοθετεί καιτοπλαίσιοάσκησης τουδικηγορικού λειτουργήματος. Τοακόλουθοαπόσπασμααπό την In re Efthymiouαποκαλύπτειτουςλόγους πουδημιουργούν κώλυμα στον δικηγόροναεκπροσωπήσει τον πελάτητουσεδια δικασία στην οποίαο ίδιοςκαταθέτειωςμάρτυρας:- 30 35 40 "...anadvocate who is awitnessinthecasecannotatthesame time be an officer of justice. He does not fulfil the necessary attributes ofanofficer ofjustice,anaidintheelicitation ofthetruth sufficiently distant from the facts to raise pertinent submissions relevant totheobjectiveimplications oftheevidence. Awitnessis himself subject to the judgment of the Court. It would be an antinomy if he had the freedom to raise submissions about the judgment tobepassedonhim, as anofficer ofjustice." Toκώλυμα αυτόυφίσταταισεκάθεπερίπτωση πουηιδιότη τα του μάρτυρακαθιστάαδύνατητη συμμετοχή του δικηγόρου στηδιαδικασία ως λειτουργού της δικαιοσύνης. Συμφωνούμε με το λόγο της In re Efthymiou. Της απόφα359 Πικής, Π. Τζεννάρο Περρέλλα (Αρ. 1)
(1995)σης στην In re Efthymiou προηγήθηκεηIn re ΙΛ. an Advocate
(1987)1C.L.R. 319, στην οποίααναλύεται το πλαίσιο λειτουρ γίας του δικηγόρου σύμφωνα με τον κώδικαδεοντολογίας των δικηγόρων,ο οποίος συναρτάτηδικηγορίακαι με την ιδιότητα τουδικηγόρου ως λειτουργού τηςδικαιοσύνης. Συνοψίζοντας, τα περιστατικά της υπόθεσης δεν καθιστούν την ανάληψητης εντολής για την εκπροσώπηση του εφεσείοντα από τον κ. Πουργουρίδη αντινομική προς την ιδιότητα του ως λειτουργού τηςδικαιοσύνης,ούτεδημιουργούν,ως εκτουλόγου της συμμετοχής του ως μάρτυρα στην πρωτόδικηδιαδικασία, περισπασμούς στην ελευθερία τουναπροβάλει τηνυπόθεσητου εφεσείοντα απότο βάθροτου λειτουργού της δικαιοσύνης. Δι καιούται,επομένως, να εκπροσωπήσει τον εφεσείοντα. 5 10 15 Αποφασίστηκε ότι ο δικηγόρος του εφεσείοντα μπορούσε να τον εκπροσωπήσειστην έφεση. 360