clr/1995/1995_1_371.pdf

(1995)ου,ηαγωγή δεν υπήρχεπλέον γιατί απορρίφθηκεαυτομάτως στο τέλος του χρονικού διαστήματοςπουδόθηκεγιατηνκατάθεσητης ασφάλειας εξόδων. Εισηγήθηκε επίσης ότιη αίτηση γιαπαράταση χρόνου,ήτανανυπόστατη,αφούδενυπήρχε εκκρεμούσααγωγή. 5 Εν τω μεταξύ, μετά τηλήξη της προθεσμίας των 10ημερών για τηνκατάθεσητης εγγύησης,οδικηγόροςτων εφεσειόντων-εναγομέ­ νων πήρε πολλά καιδιάφορα διαδικαστικά διαβήματαταοποία αντιμετώπισε οδικηγόροςτωνεφεσιβλήτων-εναγόντων, δηλαδή ζή­ τησε μεαιτήσεις περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες καθώς και τηδιαγραφήπαραγράφωντης έκθεσης απαιτήσεως. Ενσυνε­ χεία, αφού συμβιβάστηκαν οι αιτήσεις, το Δικαστήριο όρισε για μνεία και αργότεραγιαακρόασητηναγωγή. Αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία τωνΔικαστών Κούρρη και Αρτεμίδη,ότι:

(1)Τοζητούμενο δενήτανηερμηνεία καιεφαρμογήτου εκσυμφώ­ νουδιατάγματος,αλλάανθαεπετρέπετοστοδικηγόροτωνεφεσειόντων - εναγομένων ναπροβάλειτον ισχυρισμό ότι βάσειαυτού,ηαγωγήθεωρείταιαπορριφθείσα. 10 15 20

(2)Ο δικηγόρος τωνεφεσειόντων-εναγομένων, κωλύεται να προ­ βάλειτέτοιο ισχυρισμό,γιατίοτρόποςπουενήργησεκαιταδια­ δικαστικά διαβήματα πουέλαβεμετάτην έκδοσητουδιάταγμα- 25 τος και τηλήξη της ημερομηνίας κατάθεσης της εγγύησης, δεν συνάδουν μετηθέσηότι ηαγωγήείχεαπορριφθεί αυτομάτως.

(3)Αποδοχή της εισήγησης τουδικηγόρουτων εφεσειόντων-εναγο­ μένων, θα σήμαινε ότιαυτοί μπορούν να επιλέγουν τοχρόνο 30 υποβολήςτου ισχυρισμού περίανυπαρξίαςτηςαγωγήςμετάτην πάροδο της προθεσμίας παραχώρησης της ασφάλειας εξόδων, όποτε θέλουν, ακόμηκαιτηντελευταίαστιγμήκατάτην ακρόα­ σηπιθανήςέφεσης στην αγωγή,πράγμααπαράδεκτο και άδικο. 35

(4)Οι Θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας, έχουν γίνει για να διευ­ κολύνουν τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, γι' αυτό αναμένεται εύλογηχρήσητους προς αυτήτηνκατεύθυνση.

(5)ΗΔ.60 θ.5,των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, σκοπό έχει ναδιασφαλίσει τονημεδαπόαπό τυχόνυπέρτουέξοδασεαντι­ δικία μεαλλοδαπόκαιόχινα εμποδίζει ή αποτρέπειτην έναρξη ήπροώθηση της διαδικασίαςστο Δικαστήριο. 372 40 1 Α.Α.Δ. H&NLPAEstatesCo. Ltd v. ClubDidoGesmbh Ο Δικαστής Χρνσοστομής με διισταμένη απόφαση του αποφά­ σισε,ότι: 5

(1)Το πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε να κατευθύνει τη σκέψη τουκαιναδώσει τησωστή ερμηνείαστο εκσυμφώνουδιάταγμα παραχώρησηςτραπεζικήςεγγύησης. 10

(2)Το διάταγμαήταν εντελώς αποσυνδεδεμένο απότηδιακριτική ευχέρεια πουδίδει στο Δικαστήριο ηΔ.65 θ.5 των Θεσμών της ΠολιτικήςΔικονομίαςκαιδενετίθετο θέμαάσκησηςτηςγιαπα­ ράταση του χρόνου παραχώρησης της ασφάλειας εξόδων, τον οποίο καθόριζετο διάταγμα. 15

(3)Ηαγωγήθεωρείταιαυτοδικαίωςαπορριφθείσαμετάτην άπρακτηπάροδοτων 10ημερών υπότης έκδοσης του διατάγματος. 20

(4)Κανένααπό ταμετέπειταδιαβήματαπουλήφθηκανκαιαπότις δύο πλευρές δεν μπορούν να αναβιώσουν την αγωγή,ούτε με την πρότασητουκωλύματος (estoppel) μπορούννα παράσχουν τηνκάλυψηότι ηαγωγήευρίσκεται στηζωήή ότι ήταν έγκυρη. Η έφεση απορρίφθηκε κατά πλειο­ ψηφία με έξοδα εις βάρος των εφεσειόντων. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Addidas Sportschufabriken Adi Dassier Stiftung and Co. v. Krashias Shoe Factory Ltd(Αρ. 2)

(1990)1 Α.ΑΛ. 1087, 30 Ζεμενίδου v.Ζεμενίδη

(1992)1(A) ΑΛΛ. 578. Έφεση. 35 40 Έφεση από τους ενάγοντες κατά της απόφασης του Επαρ­ χιακού Δικαστηρίου Λάρνακας που δόθηκε στις 28.9.94 (Αρ. Αγωγής 2398/92) με την οποία δόθηκε παράτασηχρόνου κατά­ θεσης της εγγύησης για ασφάλεια εξόδων. Α. Μαθηκολώνης, για τους Εφεσείοντες. Μιχ. Κυπριανού μ, Μ. Κυρμίζν (δ/δα),γιατους Εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. 373 HEJV1.PA EstatesCo. Ltdv.ClubDidoGesmbh

(1995)ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Με την απόφασηπου θαδώσει οδικαστής Χρ.Αρτεμίδης συμφωνώ και εγώ. ΟΔικαστής Γ. Χρυσοστομής θαδώσει τη δικήτου διισταμένη απόφαση. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Η εφεσείουσα είναι εταιρείαπεριορισμένης 5 ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Ηεφεσίβλητη εταιρεία,που εδρεύει στην Αυστρία, ενήγαγετηνεφεσείουσα στο ΕπαρχιακόΔι­ καστήριο Λάρνακας. Όπως αναμενόταν,ηεφεσείουσα, εφαρμό­ ζονταςτιςπρόνοιεςτηςΔ.60 θ.5,μεαίτησητηςστοΔικαστήριοζή­ τησεασφάλειατων εξόδων της. Η αίτησησυνεβιβάσθη καιτοΔι- 10 καστήριο εξέδωσεεκσυμφώνου διάταγμαπου οιουσιώδεις, για τηνπαρούσαέφεση,OQOL του,διελάμβανανταπιοκάτω: (α) Όπως οι ενάγοντες καταθέσουν στοΔικαστήριο ως ασφά­ λεια διαέξοδα τωνεναγομένων τοποσό των£10.000 υπό 15 μορφήτραπεζικήςεγγυητικής επιστολής. (β) Την απόρριψη της αγωγής εάν τοκατά τα ανωτέρω οριζό­ μενο ποσό δεν κατατεθεί εντός 10ημερών απόσήμερα. 20 Γιακάποιολόγο, πουδεν μαςενδιαφέρει εδώ,οι εφεσίβλητοι δεν μπόρεσαν ναπαράσχουντηνεγγύησημέσα στοχρονικό διά­ στημαπουοριζότανστοδιάταγμα. Έτσι,μεαίτησητους στο Δι­ καστήριο ζήτησαν παράτασητου χρόνου γιανα συμμορφωθούν με αυτό. Οδικηγόρος όμως της εφεσείουσας έφερε ένσταση,με το επιχείρημα πως,βάσει της εκσυμφώνου διαταγήςτουΔικα­ στηρίου, ηαγωγή δενυπάρχει πλέον γιατί απορρίφθηκεαυτο­ μάτως στοτέλος του χρονικού διαστήματος πουπαρασχέθηκε για την κατάθεση της ασφάλειαςτων εξόδων. Τοδιάταγμαεκ­ δόθηκε στις 14.6.93 καιεπομένως η αγωγή απορρίφθηκε στις 24.6.93. Ηαίτηση για παράτασηχρόνου κατάθεσης της εγγύη­ σης, συνεχίζει ηεισήγησητου δικηγόρου της εφεσείουσας, εφό­ σον δεν υπήρχε εκκρεμούσα αγωγή, είναιανυπόστατη. 25 30 Η επίδικη αίτηση ήταν αντικείμενο έντονης συζήτησης στο πρωτόδικο Δικαστήριο, καιακόμηεντονότερης ενώπιον μας. Ο δικάσας δικαστής αποδέκτηκε την υπό έφεσηαίτηση και εξέδω­ σε το διάταγμαπαράτασηςτουχρόνου. 35 Η έφεση μας απασχόλησε για τρεις δικάσιμες. Έγινε ευρεία αναφοράστηλειτουργία τηςΔ.60, θ.5καιστησχετική νομολογία. Τοζήτημα,κατάτηγνώμη μας,επιλύεται πάνωσ' ένακαιμονα­ δικό νομικό σημείο, που επεσήμανε και τοπρωτόδικοΔικαστή­ ριο. Είναι τούτο: Ηεφεσείουσα κωλύεται ναπροβάλλει τον 40 374 1 Α.Λ.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 HEJVLPAEstatesCo. Ltd v. ClubDidoGesmbh Αοτεμίδης, Δ. ισχυρισμό περί ανυπαρξίας, ως απορριφθείσαςαυτομάτωςτης αγωγής, βάσει της εκ συμφώνου αποφάσεως του Δικαστηρίου. Είναι αναμφισβήτητο γεγονός πως μετάτηλήξη τηςπροθεσμίας των 10ημερών για την κατάθεσητης εγγύησης, ο δικηγόρος της εφεσείουσας πήρεπολλάκαι διάφοραβήματαστηδιαδικασία, τα οποία και αντιμετώπισε ο δικηγόρος της εφεσίβλητης. Συγκε­ κριμένα,οδικηγόροςτης εφεσείουσας μεεπιστολή στο συνάδελ­ φο του ζήτησε περισσότερες καικαλύτερες λεπτομέρειες της εκ­ θέσεωςαπαιτήσεως. Οδικηγόροςτηςεφεσίβλητης ανταποκρίθηκε αλλά δεν ικανοποίησε το συνάδελφο του,που αποτάθηκεμε αίτησητουστοΔικαστήριο. Η αίτησητούτησυμβιβάστηκε,καιο δικηγόρος της εφεσίβλητης παρέσχε τις λεπτομέρειες που απαι­ τούσεοδικηγόροςτηςεφεσείουσας. Τηνίδιαμέραείχεκαταχω­ ριστεί καιδεύτερηαίτησηαπότον δικηγόροτης εφεσείουσας με τηνοποίαζητούσετηδιαγραφήορισμένων παραγράφωναπότην έκθεσηαπαιτήσεως. Καιαυτήηαίτησησυμβιβάστηκεπροςικα­ νοποίηση της αιτήσεως του δικηγόρου της εφεσείουσας. Οι αι­ τήσεις αυτέςορίστηκανγιαμνείαμερικές φορέςκαιοιδικηγόροι εμφανίστηκαν στη γνωστή αυτή διαδικασία για τη διευθέτηση τους. ΤοΔικαστήριο όρισεπρώτα για μνείατηναγωγήκαιμετά για ακρόαση,σεδύοσυνεχείς ημέρες, μέσαστο Μάη. Οδικηγό­ ροςτηςεφεσείουσας ότανκαταχώρισετηνέκθεσηυπερασπίσεως, ήγειρε σ' αυτήτοζήτηματηςανυπαρξίας τηςαγωγής. Μεβάση τα παραπάνω γεγονότα είναι ηάποψη μας πως το ζητούμενοδεν είναι ηερμηνείακαιεφαρμογήτουεκ συμφώνου διατάγματος του Δικαστηρίου,αλλά αν θαεπιτραπεί στοδικη­ γόρο της εφεσείουσας να προβάλλει τον ισχυρισμό πως,βάσει αυτού,ηαγωγήθεωρείται απορριφθείσα. Ηαπάντησημας στο ερώτημα είναι αρνητική. Ο δικηγόρος της εφεσείουσας κωλύε­ ται να προβάλλει τέτοιο ισχυρισμό γιατί ο τρόπος πουενήργη­ σε μετά την έκδοση του διατάγματος,και τηλήξητηςημερομη­ νίας κατάθεσηςτης εγγυήσεως, δεν συνάδει με τηθέσηπουυιο­ θετεί τώρα. Πρόσθετα, ο δικηγόρος της εφεσίβλητης λειτούργησε και καθόρισε τη θέση των πελατών του ενώπιον του Δικα­ στηρίου ανάλογα με τα βήματαπου ελάμβανε ο δικηγόρος της εφεσείουσας. Αν γινόταν δεκτή η εισήγηση του δικηγόρου της εφεσείουσας θασήμαινε πωςαυτός μπορείναεπιλέγειτοχρόνο υποβολήςτου ισχυρισμού τουόποτεθέλει,ακόμη καιτηντελευταία στιγμή κατάτηνακρόαση πιθανής έφεσης στηναγωγή. Κά­ ιΧβ τι τέτοιο θαήτανβέβαιααπαράδεκτο καιάδικο. Ηέφεσηεπομένως απορρίπτεται,μεέξοδαειςβάροςτηςεφε­ σείουσας εταιρείας. Τελειώνοντας, θαπαρατηρούσαμε ταεξής: 375 HEJVLPAEstatesCo.Ltdv.Club DidoGesmbh

(1995)Οι θεσμοί έχουν γίνει για να διευκολύνουν τη διαδικασίαενώ­ πιον του Δικαστηρίου. Γι'αυτό και αναμένεται να γίνεται εύ­ λογηχρήση τουςπρος αυτήτηνκατεύθυνση. Ειδικότερα,ηΔ.60 θ.5 διασφαλίζει τα έξοδαπου μπορεί ναυποστεί ημεδαπόςαπό αγωγή διάδικου που κατοικεί μόνιμα στοεξωτερικό. Σκοπός της δεν είναι να εμποδιστεί ήνααποτραπείη έναρξηή προώθη­ σητης διαδικασίαςστο Δικαστήριο. Είναι επιθυμητό επίσης να λαμβάνεταιυπόψηκαιηευχέρεια που δίδουν οιΝόμοι και Κανονισμοί στο Δικαστήριο, όταν ζητείται από αυτό αποφάσεις και διατάγματαεκσυμφώνου, που εκδίδουν βέβαιαταΔικαστήρια μετάαπόαίτηματωνδιαδίκων. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Στην αγωγή αρ.2398/92 τουΕπαρ­ χιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ηεφεσείουσα-εναγόμενη εταιρεία,από τηΛάρνακα,καταχώρησεαίτησηβασιζόμενηστη Δ.60, θ.5,των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καιζήτησε την παροχή εγγυητικής επιστολής γιαασφάλειατων εξόδων της από μέρους της εφεσίβλητης-ενάγουσας εταιρείας,απότην Αυστρία. 5 10 15 20 Στις 14.6.93το πρωτόδικοΔικαστήριο εξέδωσετο ακόλουθο διάταγμα: 25 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΊΤΕΙ Α) Όπως οι ενάγοντες καταβάλουν ειςτο Δικαστήριο ως ασφάλεια δι' έξοδα των εναγομένων το ποσό των ΛΚ.10,000.-υπό μορφήντραπεζικήςεγγυητικής επιστολής. 30 Β) Τηναναστολή πάσηςδιαδικασίας μέχρι τηςκαταθέσεως του κατά ταανωτέρωποσού διαασφάλεια εξόδων. 35 Γ) Τηναπόρριψιντηςαγωγήςεάντοκατάταανωτέρωοριζόμενον ποσόν δεν κατατεθεί εντός 10ημερών απόσήμερα. Δ) Τα έξοδα επιφυλάσσονται." 40 Ητραπεζικήεγγυητικήεπιστολή δενκατατέθηκεστοΔικαστή­ ριοεντός τηςτακτήςπροθεσμίαςτων 10ημερών,ενώ 11μήνεςαρ­ γότεραηεφεσίβλητη καταχώρησεαίτησηκαιζητούσε δυνάμειτης Δ.57 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, εκτων υστέρων παρά376 1Λ.Α.Δ. 5 10 HEJVLPAEstatesCo. Ltd v.Club DidoGesmbh Χρυσοστομής,A. τάσηχρόνου, μέχρι τις 29.6.93, για νακαλύψει τηνκαταχώρηση τηςεγγυητικήςεπιστολής πουκαταχωρήθηκετρεις μέρεςαργότε­ ρααπότηντακτήπροθεσμία. Εδώθαπρέπει νασημειωθεί ότιη πλευρά τηςεφεσείουσας αμφισβητεί ότιτοπεριεχόμενο της εγγυητικής επιστολής καλύπτειτουςόρους τηςε(γύησης. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοβασιζόμενοστις πρόνοιεςτης Δ.60 θ.5, συμπέρανε ότιστις περιπτώσεις που δεδίδεται η εγγύηση εντός τουχρόνου πουορίζεται, το Δικαστήριο "δύναται" να απορρίψει την αγωγήκαι ότιηαγωγήδεν απορρίπτεταιαυτό­ ματα,έστω καιανέχει παρέλθειοχρόνος πουορίστηκε. ΗΔ.60, θ.5αναφέρει: 15 "Where the Court orders security for costs tobegiven it may stay the proceedings intheaction until such security isgiven, andin theevent ofthesecurity notbeinggiven within the time appointed may dismiss theaction." 20 Δίδοντας τηνπιοπάνω ερμηνεία, το πρωτόδικο Δικαστήριο προχώρησεκαισχολίασε ότι μιατέτοιαερμηνείασυνάδειόχι μόνο με τηντακτικήτουΔικαστηρίου, αλλά και μετην παραδοσιακή αντιμετώπιση εκ μέρους τουΔικαστηρίου πρόνοιαςγια χρονικά πλαίσια που θεωρείται παράτυπη,ηοποίαμπορεί ναδιορθωθεί. Πέραντούτου,τοπρωτόδικοΔικαστήριοτεκμηριώνοντας τηθέση του,υιοθέτησεαπότηναγγλική απόφασηστηνCollinson v.Jeffery [1986]65U 375,πουαναφέρθηκεαπότοδικηγόροτηςεφεσίβλητης, τοακόλουθοαπόσπασμαπουαναφέρεταιστησελίδα 376: 25 30 35 40 "...Tomymind,theaction isnotdead. Inordertoeffect itsdeath thefinal stroke ofan application todismiss isrequired, andthat has notyet been made. The difficulty arises from certain cases which are citedto showthat Icannot now make the orderasked for. All these cases are concerned with dismissal for want of prosecution. Thepractice,asIhavealwaysunderstood it,isthat an order to dismiss for want of prosecution is final and peremptory. The form of order is that theapplicant is to take certain steps within a certain time, andin default thereof itis ordered thattheaction dostand dismissed,sothatifthesteps are nottaken anendisputtothelitigation. Theonlyquestion insuch casesis whether theplaintiff ordefendant, asthecasemay be,is to have a further opportunity of contesting hisrights,and the Courtconcludes thatsufficient timehasbeengiven. Thatpractice hasnever been applied toacaseofpayment ofmoneyintoCourt 377 Χρνσοστομής, Δ. ΗΕ-Μ.ΡΑEstates Co. Ltdv.GubDidoGesmbh

(1995)in a redemption action. This is an ordinary form of order in a foreclosureorredemption action,andthereisnodifficulty insuch acasein dealingwiththeactionafter thetimefixed for payment. The practice has always been to make a further application to dismissafter the lapseof the time fixed, anduntil that has been donetheaction is nottreated as dead." 5 Τέλος, το πρωτόδικο Δικαστήριο κατάληξεως ακολούθως στις σελ. 8και 9 της απόφασης: 10 "Δεν βλέπω οποιαδήποτεδυσκολία για το Δικαστήριο να δώσει παράταση χρόνου ακόμακαι μετά τη λήξητηςπροθε­ σμίας,σημειώνωδεστηνπαρούσαπερίπτωση,πέραντωνόσων έχωήδη αναφέρει,6η όντωςόπωςυποστήριξεοκ. Κυπριανού οι εναγόμενοι στηνπαρούσαυπόθεση απότηςλήξεως τουχρό- 15 νουμετηνκατάθεσητηςεγγυητικήςεπιστολής έχουν λάβειπά­ μπολλανέαβήματαστηδιαδικασίαμεβάσηταοποίαμπορείνα θεωρηθεί ότι έχουν εγκαταλείψει τοδικαίωματουςναενστούν στην εκπρόθεσμη καταχώρησητης εφόσον αυτάείναι ασυμβί­ βαστα με τηθέσητουςότι ηαγωγήέχειήδηαπορριφθεί. Θεω- 20 ρώότιεφόσονημησυμμόρφωσημετοχρονικόπλαίσιοτηςκα­ τάθεσης της εγγυητικής αφοράπαρατυπία και όχιπαράβαση ουσίας,τοΔικαστήριοόχι μόνοέχειδικαιοδοσίαναδώσει πα­ ράταση αλλά και η παρούσααποτελεί πρέπουσα περίπτωση ασκήσεως της εν λόγω δικαιοδοσίαςκαι εγκρίνεται η αίτηση 25 των εναγόντων όσον αφοράτομέρος (Α) αυτής." Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων αγόρευσαν επί μα­ κρόν πάνωστα θέματαπου εγέρθησαν και έκαμανευρεία ανα­ φορά στηνομολογία. Η βασικήθέσητουδικηγόρουτης εφεσείούσας, τόσο πρωτόδικαόσο και ενώπιον μας,ήτανπως η αγω­ γήαπορρίφθηκε αυτόματα μετάτην άπρακτηπαρέλευσητης τα­ κτής περιόδου των 10ημερών που ορίστηκε για τηνκαταχώρη­ σητηςτραπεζικής εγγυητικήςεπιστολήςκαικατάσυνέπειαη αί­ τησηγιαπαράτασηχρόνου ήτανανυπόστατη. 30 35 Ο δικηγόρος της εφεσίβλητης υποστήριξε την απόφασητου πρωτόδικου Δικαστηρίου και αναφέρθηκε και πάλι στην Collinsonv. Jeffery (ανωτέρω). Επίσης εισηγήθηκε πως ηεφε­ σείουσα εγκατέλειψε το δικαίωματηςναενστείστην εκπρόθεσμη 40 καταχώρησημεταπάμπολλανέαδιαβήματαπουπήρεστη διαδι­ κασία μετάτηλήξητηςτακτήςπροθεσμίαςτωνδέκαημερών. Κατά τη γνώμη μου η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να 378 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 HEJVLPAEstatesCo. Ltd v. ClubDidoGesmbh Χουσοοτομής, Δ. ανατραπεί. Παρόλοπου δεν αμφισβητώ την ερμηνεία τουπρω­ τόδικου Δικαστηρίου όσον αφορά τις πρόνοιες της Δ.60 θ.5, εντούτοις τοΔικαστήριο βασιζόμενο σας πρόνοιες τηςΔιάταξης αυτής,παράλειψενακατευθύνειτησκέψητουκαιναδώσειτησωστή ερμηνεία στο διάταγματης 14.6.93,το οποίο είναι εντελώς αποσυνδεδεμένο απότηδιακριτικήευχέρεια απόρριψηςτης αγω­ γήςπουδίδουνοι πρόνοιες τηςΔ.60 θ.

1. Στηνυπόκρίσηυπόθε­ σηδεν ετίθετο θέμαάσκησης διακριτικής ευχέρειας, όπως το Δι­ καστήριο έπραξε. Τουναντίον εκείνο που διέπει την υπό κρίση υπόθεση είναι το διάταγματης 14.6.93,το οποίο με τρόποσαφή και κατηγορηματικό διάταξε, μεταξύ άλλων, την απόρριψη της αγωγής εάν ητραπεζικήεπιστολή για ασφάλειατων εξόδων της εφεσείουσας δενκατατίθετο εντός 10ημερών απότις 14.6.
2. Το διάταγμα όπως είναι διατυπωμένο διατάσσει την απόρριψη της αγωγήςυπότονπροαναφερθένταόροκαιηαγωγήδεν μπορείπα­ ρά να θεωρείται απορριφθείσα αυτεπάγγελτα, αφού παρήλθε άπρακτος ο χρόνος και δεν καταχωρήθηκεηεγγύηση. Αν υπήρ­ χαν περιθώρια άσκησης διακριτικής ευχέρειας σε περίπτωση μη έγκαιρης καταχώρησης της εγγύησης, σύμφωνα με τις πρόνοιες τηςΔ.60, θ.5,δενυπήρχελόγος ναδιαταχθείηαπόρριψητηςαγω­ γής σ' εκείνο το στάδιο πουδιετάχθη. Ήταν αρκετό νακαθορι­ στεί ηπροθεσμία καταχώρησηςτης εγγύησης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε αναμφίβολαδικαιοδοσία να εκδώσει το διάταγμα της 14.6.93, που με τη φρασεολογία του υποδηλοί μιαπιοδραστικήθέσηαπόαυτήπουκαθορίζει η Δ.60 θ.5, την οποία εν πάση περιπτώσει το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ακολούθησε. Η άποψη μου αυτή ενισχύεται ακόμα και από την υπόθεση Collinson v.Jeffery, όπουστησελ. 376αναφέρονταιταακόλουθα: "...The practice has alwaysbeen to make a further application to dismiss after the lapse of the time fixed, and until that has been done the action is not treated as dead. There is a form of order sometimes made which might have been made in this case, where the Court thinks that severe terms should be imposed. The order is that after acertain time the action is "to stand dismissed without further order". These wordswere not usedhere. Ithink, therefore, the action is only moribund." Πέραντηςαγγλικής πρακτικήςέχουμε καιδικήμας νομολογία πάνω στο θέμα αυτό. Στην Addidas Ltd v. Krashias

(1990)1 Α.Α.Δ. 1087, αναφέρονταιταακόλουθαστησελ. 1090: 379 Χουσοστομής, Δ. HEJVLPAEstatesCo.Ltdv.ClubDidoGesmbh

(1995)"...Βάσει των προνοιών της Δ.60, θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παρέχεταιδιακριτικήευχέρεια το Δικαστήριο να διατάξει, κατάτο χρόνο έκδοσης της διαταγήςγια την ασφά­ λεια των εξόδων, την απόρριψητης αγωγής σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. Αυτόέγινεμάλιστασ' αυτήτηνυπόθεσημετην έγκρισητων μερών. Συνεπώς,ηπαράλειψητων εφεσειόντων να συμμορφωθούν μετηδιαταγή της 14.5.90,επέφερε καιτην έκπτωση της έφεσης,ηοποίακρίνεται ωςαπορριφθείσα." (ΕπίσηςβλέπεΖεμενίδονΆνναν.ΕυριπίδηΦ.Ζεμενίδη

(1992)1(A) Α.Α.Δ.578). 5 10 Κατά συνέπεια ηαγωγή μετά την άπρακτηπαρέλευση των 10 ήμερων από τις 14.6.93,θεωρείται, σύμφωνα με το διάταγματης 14.10.93,αυτοδικαίωςαπορριφθείσακαικανένααπόταμετέπειτα 15 διαβήματαπουλήφθηκανκαιαπότιςδύοπλευρές,δενμπορούννα την αναβιώσουν,ούτε ναπροσφέρουν οποιαδήποτεερμηνεία στο διάταγμα της 14.6.93,αλλάκαιούτε μπορούν μετηνπρότασητου κωλύματος (estoppel)ναπαράσχουντηνκάλυψηότι η αγωγή εξα­ κολουθεί ναβρίσκεταιστηζωήήότιταδιαβήματααυτάήσανέγκυ- 20 ρα. Όλαταδιαβήματαπουλήφθηκανμετάτηναπόρριψητηςαγω­ γήςήτανθνησιγενή,όπωςθνησιγενής ήτανκαιηυπόκρίσηαίτηση. Γιαναεπιτευχθείη επαναφορά,ήηαναβίωσηήηενεργοποίηση της αγωγής χρειαζόταν ειδική προς τούτο δικαστική πράξη, που δεν έγινε, και η συμπεριφορά των διαδίκων ή ενός από αυτούς,δεν 25 μπορεί από μόνη της να παράσχει το αναγκαίουπόβαθρογιανα θεωρηθεί μιααπορριφθείσααπότο Δικαστήριο αγωγήότι εξακο­ λουθεί να βρίσκεται στη ζωή. Η αγωγή έπαυσε να υπάρχει και οποιοδήποτε μεταγενέστερο διάταγμαπου λήφθηκε, συμπεριλαμ­ βανομένου καιτουπροσβαλλόμενου διατάγματος,δεν μπορεί κά- 30 τω απόοποιοδήποτεπρόσχημαναθεωρηθεί έγκυρο,γιατίστερεί­ ταιτουαναγκαίουυπόβαθρουπουείναιη ύπαρξηαγωγής. Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους ηέφεσηεπιτυγχάνει μεέξο­ δαειςβάροςτηςεφεσίβλητης καιτοδιάταγμαημερ. 14.6.93 ανατρέπεται σανάκυρο. Η έφεσηαπορρίπτεται κατά πλει­ οψηφία με έξοδα σε βάρος των εφεσειόντων. 380 35 40