1Α.Α.Λ. 17Απριλίου, 1995 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/οτές] ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Εφεσείων, ν. ΠΑΣΟΥΜΗ ΦΛΟΥΡΕΝΤΖΟΥ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8339). 5 10 15 20 25 Αυτοκινητικό ατύχημα — Σύγκρουση αυτοκινήτων σε κυκλοφοριακό κόμβο— Φορτηγόέκλινεδεξιά για ναπάρει αριστερόστροφη στρο φή σε κυκλοφοριακό κόμβο και συγκρούστηκε με αυτοκίνητο που προσπάθησε να τοπροσπεράσει από τα αριστερά — Αμέλεια οδηγού του φορτηγού 40%, οδηγού του άλλου αυτοκινήτου 60% — Επικυρώθηκεκατ'έφεση. Αμέλεια — Οδηγός φορτηγού έκλινε δεξιά για να πάρει αριστερό στροφη στροφή σεκυκλοφοριακό κόμβο και συγκρούστηκε με αντοκίνητο που προσπάθησε να το προσπεράσει από αριστερά, ενώ δεν υπήρχε αρκετός χώρος — Επιμερίστηκε αμέλεια στον οδηγό του φορτηγού 40% και στον οδηγό του άλλου αυτοκινήτου 60% — Επικυρώθηκεκατ'έφεση. Σχέδιο σκηνήςόχι επί κλίμαχος — Αξιοπιστία ωςπρος τη διαμόρφω ση τουχώρου του ατυχήματος. Ο εφεσείων - τριτοδιάδικοςεφεσιβάλλει τηναπόφασητου πρω τόδικουΔικαστηρίουμετηνοποίακαταμέρισετηνευθύνηγια πρόκλήση του επίδικου τροχαίου ατυχήματος 60% εις βάρος του και 40% εις βάροςτουεφεσίβλητου - εναγόμενου. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοβρήκεότιο εφεσίβλητος πουοδηγούσε απότο αριστερόάκροτουδρόμουέκλινε προςταδεξιάγιανα μπορέσει ναπάρειαριστερόστροφηπορείαπουθα ακολουθούσε σεκυ κλοφοριακόκόμβοχωρίςναπροσκρούσει στοκυγκλίδωμακαιότι ο τριτοδιάδικοςεπιχείρησενατονπροσπεράσειαπότααριστεράπάνω 381 Χριστόφορουν.Φλονρέντζου
(1995)στηστροφή,χωρίςναυπολογίσει ότιτοάνοιγμαπουείχεδημιουργη θεί δεχωρούσε τοαυτοκίνητοτου,μεαποτέλεσματησύγκρουση. Είναι ο ισχυρισμός του εφεσείοντα ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε κατάτην αξιολόγηση της μαρτυρίαςκαι συγκεκριμένα πάραγνώρισε πραγματικήμαρτυρίακαιτη λογική των πραγμάτωνκαιδεν έδωσε τηδέουσα σημασία σεκαίριεςαντιφάσεις. 5 Αποφασίστηκε, ότι: 10
(1)Οεφεσείων στήριξε τηνεπιχειρηματολογίατουεπί σχεδίουπου δεν ήτανεπί κλίμακος.
(2)Σχέδιο σκηνής ατυχήματοςπουδενείναιεπίκλίμακοςδεναπο τελεί αξιόπιστο δείκτηως προς τηδιαμόρφωσητουχώρου. 15
(3)Ο εφεσείων δεν προσδιόρισε την πραγματική μαρτυρία που αγνοήθηκε.
(4)Ηαντίληψη του εφεσείοντα ως προς τηλογική των πραγμάτων 20 ήταντο αποτέλεσμα επισφαλών συλλογισμών, στηριγμένων στη διαμόρφωσητου χρόνου όπως την αντιλαμβανότανο ίδιοςκαι βάσει σχεδίου πουδενήτανεπίκλίμακος. Η έφεση απορρίφθηκε με έξοδα εναντίον του εφεσείοντα. 25 Έφεση από τον τριτοδιάδικο κατάτης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Ν.Νικολάου,Α.Ε.Δ.), πουδόθη κε στις 20.12.90 (Αρ. Αγωγής 4653/89) με την οποία καταμέρισε την ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου τροχαίου ατυχήμα τος κατά 60% στον εφεσείοντα - τριτοδιάδικο και κατά 40% στον εφεσίβλητο -εναγόμενο. 30 Έφεση. 35 Κ. Κυριακόπουλος, για τον Εφεσείοντα. Κ. Θεοφανίδης, για τον Εφεσίβλητο. 40 Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θαδώ σει ο Δικαστής Κοονσταντινίδης. 382 1 ΑΛΛ. 5 10 15 Χριστόφορου ν.Φληυρέντζου ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Πάνωστηβάσητων διαπιστώσεων στις οποίες άχθηκε, το πρωτόδικο Δικαστήριο καταμέρισε την ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου τροχαίου ατυχήματος κατά 60% στον εφεσείοντα-τριτοδιάδικο και κατά 40% στον εφεσίβλητο-εναγόμενο. Το ύψος των ζημιών της ενάγουσας εταιρείας και του εναγομένου είχαν συμφωνηθεί και εκδόθηκε απόφασηκατά του εναγομένου καικατά του τριτοδιαδίκουγια αποζημιώσεις καιγιασυνεισφορά αναλόγως. Μόνο αντικείμενο της έφεσης υπήρξε το παράπονοτου εφε σείοντα πως το πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε κατά την αξιο λόγησητης μαρτυρίας. Υποστηρίχθηκε συναφώς ότιπαραγνω ρίστηκε η πραγματική μαρτυρία και η λογική των πραγμάτων και πως δεν προσδόθηκε ηδέουσα σημασία σε καίριεςαντιφάσεις. Οπαράλληλος λόγοςέφεσης πωςκαιμεδοσμένες τιςδια πιστώσεις τουπρωτόδικουΔικαστηρίου οκαταμερισμόςτηςευ θύνηςθαέπρεπεναήτανδιαφορετικός,εγκαταλείφθηκε. Δεντέ θηκετέτοιοζήτημαούτεαπότονεφεσίβλητο καιοκαταμερισμός της ευθύνης δενθαμας απασχολήσει. 20 25 30 35 40 Τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν ενώ κατευθύνονταν προς τον κυκλοφοριακόκόμβο Αγίας ΦυλάξεωςστηΛεμεσό. Κτυπή θηκαν στο δεξιό εμπρόσθιο τους μέρος. Πρόσθετες ζημιές του αυτοκινήτου του εφεσείοντα στο αριστερό του μέρος οφείλονταν στην παράλληληπρόσκρουση του στο κιγκλίδωμα πουπεριέφρασσε το άνοιγματου κυκλοφοριακού κόμβου. Το κεντρι κό ερώτημαήτανανοεφεσίβλητος οδήγησετοφορτηγότουαπό τηδεξιάλωρίδαπροςτηνπλευράτου εφεσείοντα ήανοεφεσεί ων θέλησενα προσπεράσει το φορτηγό απότα αριστερά χωρίς ναυπολογίσει πωςοχώρος ήταν ανεπαρκής. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, για λόγους που εξήγησε,δέχθηκε τη μαρτυρία του εφεσίβλητου και του ανεξάρτητου, όπως τον θεώρησε, μάρτυραπουαυτόςκάλεσε. Βρήκεότι (α)ο εφεσίβλητος που ως τότε οδηγούσε στο αριστερό άκροτου δρόμουέκλι νε προς ταδεξιάγια να μπορέσει ναπάρειτην αριστερόστροφη πορεία πουθαακολουθούσε στον κυκλοφοριακό κόμβο χωρίς να προσκρούσει στο κιγκλίδωμα και (β)οτριτοδιάδικος επιχεί ρησενα τον προσπεράσει απότα αριστερά, πάνω στη στροφή, χωρίςνα υπολογίσει πωςτοάνοιγμαπουείχεδημιουργηθεί δεν χωρούσε τοαυτοκίνητοτου,μεαποτέλεσματη σύγκρουση. Δεν προσδιορίστηκε απότον εφεσείοντα η πραγματική μαρ τυρίαπουαγνοήθηκε,ηδεαντίληψη τουως προς τηλογικήτων 383 Κω%τπανανϋ»&,Δ. Χριστόφορου ν. Φλονρέντζον
(1995)πραγμάτων ήταν το αποτέλεσμα επισφαλών συλλογισμών στη ριγμένων στη διαμόρφωση του χώρου, όπως τηναντιλαμβανό ταν ο ίδιος. Το σχέδιο της σκηνής πάνω στο οποίο έκτισε την επιχειρηματολογία του ήτανπρόχειρο καιόχι επί κλίμακος και δεν θα ήταν δυνατό να αποτελέσει αξιόπιστο δείκτη από αυτή 5 τηνάποψη. Όσα υποδείχθηκαν ως ουσιώδεις αντιφάσεις είναι στην πραγματικότηταδιαφορές εκτίμησης αναφορικάμεεπου σιώδεις πτυχές. Δεν μαςεξηγήθηκεη σημασίατουγεγονότος ότι οέναςμάρτυραςείδεορισμένηζημιάστοφορτηγότηνοποίαάλ λος δεν είδε ήτουγεγονότος ότι ένας μάρτυραςεκτίμησε ότι το 10 φορτηγό στη τελική τουθέσηαπείχεπέντεπόδιααπότο κιγκλί δωμαενώ άλλος 4'6". Ημαρτυρίατουαστυφύλακαπουδιερεύ νησετοατύχημα πως δεντουυποδείχθηκε στησκηνήηύπαρξη ανεξάρτητου μάρτυρα και πως δεν θυμόταν αν εξακολουθούσε να βρίσκεται σε λειτουργία ο αριστερός δείκτης του φορτηγού 15 κατά την άφιξητου,δεν διέλαθε τηςπροσοχής τουπρωτόδικου Δικαστηρίου. Υπάρχει στηναπόφασηρητή αναφοράσ'αυτάκαι είναι σαφές πως, στο σύνολο των γεγονότων, θεωρήθηκαν ως επουσιώδεις λεπτομέρειες. 20 Ηαξιολόγηση της μαρτυρίαςκαι ηδιαπίστωση των πραγμα τικώνγεγονότων είναι κατ' εξοχήν έργοτουπρωτόδικουΔικα στηρίου. Τίποτε από όσα λέχθηκαν εκ μέρους του εφεσείοντα δεν δικαιολογεί παρέμβαση μαςκαι ηέφεση πρέπει νααπορρι φθεί. Ηέφεση απορρίπτεταιμε έξοδα εναντίον τουεφεσείοντα. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον τον εφεσείοντα. 384 25