(1995)26 Ιανουαρίου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ABDUL AZIZ AHMAD TLAIS, Εφεσείων-Εναγόμενος, v. MOHAMED NAJUB ASSAF, Εφεσίβλητου·Ενάγοντα. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7861). Αξιοπιστία μάρτυρα — Ευρήματαπρωτόδικου Δικαστηρίου — Προϋ ποθέσεις ανατροπής από το Εφετείο — Πρωτογενής εξαγωγή συ μπερασμάτων από τοΕφετείο. Καταπίστευμα — Μεταβίβασηκεφαλαίων από τον αγοραστή εμπορενμάτων στο όνομα τον πωλητή σαν εξασφάλιση για την πληρωμή τον τιμήματος — Ρητήσυμφωνία μεταξύ αγοραστή καιπωλητή για τη διαχείρηση των κεφαλαίων — Εφαρμογή των γενικών αρχών τον Νόμου και τηςνομολογίας. 5 10 Ο εφεσίβλητος πώλησε και παρέδωσε στον εφεσείοντα 5.700 χαρτόνια τσιγάρα κατά ήπερί την 27.9.
- Για εξασφάλισητου τιμήματος πωλήσεως που-ήταν Η.Π.Α. $1.128.600ο εφεσείων κα τάθεσεπροςόφελος τουεφεσίβλητουσετράπεζα στηΓενεύηΛίρες Λιβάνου 6.000.
- Κατάτους ισχυρισμούς του εφεσείοντατο ποσόπουκατέθεσε επ' ονόματιτουεφεσίβλητου παρέμεινεειςχείρας τουωςκαταπίστευμα γιαλογαριασμότου,μέχρι πουτοτελευταίο φορτίο των τσιγάρων περιήλθε σ' αυτόνή ως πληρωμή προκατα βολικά. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο εφεσίβλητος κατάπαράβαση το>ν υποχρεώσεωντουαπότοκαταπίστευμα(fiduciary duties),επέτρεψε τη μείωση της αξίας των Λιρών Λιβάνου έναντι του Δολλαρίου Αμερικής και απέτυχεναχειριστεί το λογαριασμόστοαπαιτούμε νοεπίπεδοπροσοχήςκαιφροντίδας αφούγνώριζεήόφειλεναγνω ρίζει ότι ηαξίατου Λιβανέζικου νομίσματος έναντι του Δολλαρί ου Αμερικής μειωνόταν συνεχώς. Ο εφεσίβλητος ισχυρίστηκε ότι ησυμφωνία με τον εφεσείοντα 44 15 20 25 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 AbdulAziz AhmadTlaisv.MohamedNazub Assaf πρόβλεπε πληρωμή του τιμήματος σεΔολλάρια Αμερικής μέσασε 15 μέρες απότην ημερομηνία σύναψηςτης συμφωνίας. Επίσης ότι ο εφεσίβλητος θακατέβαλετόκοανάλογοτου επιτοκίουπουπαρα χωρούσε τότε ηΤράπεζα Banorient της Γενεύης, ενώοεφεσείωνθα τουεπέστρεφε τοντόκο που ηίδια τράπεζαθαέδιδε για τοποσό των Λιρών Λιβάνου πουείχαν κατατεθεί σαν εγγύηση. Ακόμη, ισχυρίστηκε ότι τατσιγάραπαραδόθηκανόπωςσυμφωνήθηκεαλλά ο εφεσείων παράλειψε νακαταβάλειτοτίμημα σεδεκαπέντε μέρες όπως πρόβλεπε η συμφωνία. Παρά τις αναβολές πληρωμήςπου έδωσε στον εφεσείοντα και τηνεπιμονή του ναπληρωθεί σε Δολ λάρια Αμερικής, οεφεσείων δεν ανταποκρίθηκε. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, αποδέχτηκε τημαρτυρία γιατον ενάγοντα- εφεσίβλητο καιαπόρριψεεκείνητου εναγόμενου -εφεσείοντα. Αποφασίστηκε,ότι: 20
(1)Το θέματης αξιοπιστίας των μαρτύρων κρίνεται απότο πρωτόδικοΔικαστήριο,τοοποίοέχειτηνευκαιρίανατους ακούσει καιπα ρακολουθήσει τησυμπεριφοράτους-ανταευρήματαδενδικαιολο γούνται απότη μαρτυρία,το Εφετείο βρίσκεται στην ίδιαθέση με τοπρωτόδικοΔικαστήριο καιέχει εξουσία ναεξαγάγει ταδικάτου συμπεράσματα απόταπρωταρχικά γεγονότα. 25 30
(2)Με δεδομένο ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για τη διαχείρηση τωνκεφαλαίων που κατατέθηκαναπό τονεφεσείοντα επ' ονόματιτουεφεσίβλητου σανεγγύηση πληρωμήςτουτιμήματος τωνπωληθέντων τσιγάρων,δεν έχουν εφαρμογήοιγενικές νομικές αρχέςπερί καταπιστεύματος,αλλάοιπρόνοιες της σχετικής ρητής συμφωνίας μεταξύτους. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμε έξοδα. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: Πίτσιλλοςν.Ευγενίου
(1989)1(E)ΑΛΛ. 691, Papadopoulos v.Stavrou
(1982)1C.LR. 321, 40 Foumides v.Republic
(1986)2 C.LR. 73, Psaras andAnother v.Republic
(1987)2 C.LR. 132. 45 AbdulAziz Ahmad TIaisv. MohamedNazubAssaf
(1995)Έφεση, Έφεσηαπότους εναγόμενους κατάτης απόφασηςτουΕπαρ χιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Φρ. Νικολαΐδης, Π.Ε.Δ., κ. Ν. Νικολάου,Προσ.Α.Ε.Δ.)που δόθηκεστις 11.3.1989,(Αρ. Αγωγής5217/85)με την οποία επιδίκασανστον εφεσίβλητο το ποσό των Η.Π.Α. $1.128.600 μετόκο σύμφωνα με το εκάστοτε εφαρ μοζόμενο από την Τράπεζα BANORIENT επιτόκιο, από τις 27/9/83μέχρι τις 30/9/88 και μετάτις 30/9/88τόκο καιπάλι επί του ποσού Η.Π.Α.$1.128.600προς 6% μέχρι τελικής εξόφλησεως,πουαποτελεί το τίμημα5.700χαρτονιών τσιγάρων πουπω λήθηκανκαιπαραδόθηκαναπό τον εφεσίβλητο στον εφεσείοντα κατά ήπερί την 27/9/
- 5 10 Γ. Π.Κακογιάννης με Μ. Κάρμιον,γιατον Εφεσείοντα. 15 Γ. Αγαπίου με Στ. Μονοιούττα,γιατον Εφεσίβλητο. Cur. adv.vult. 20 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Α. Κούρρης. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Ηέφεση στρέφεται εναντίον τηςαπόφασης του Πλήρους ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λεμεσού, με την οποία 25 επιδίκασε στον εφεσίβλητο τοποσό των Η.Π.Α.$1.128.600μετό κο σύμφωνα με το εκάστοτε εφαρμοζόμενο από την Τράπεζα BANORIENT επιτόκιο,απότις27/9/83μέχρι τις 30/9/88 καιμε τά τις 30/9/88τόκο και πάλι επί του ποσού Η.Π.Α.$1.128.600 προς 6% μέχρι τελικής εξοφλήσεως, που αποτελεί το τίμημα 30 5,700 χαρτονιών τσιγάρων που πωλήθηκαν καιπαραδόθηκαν από τον εφεσίβλητο στον εφεσείοντα κατά ήπερί την 27/9/
- Επίσης,ηέφεση στρέφεται εναντίον τουδιατάγματοςόπωςτο ποσότων6.000.000Λιρών Λιβάνουπουείναικατατεθειμένοστην ΤράπεζαBANORIENTτηςΓενεύης (τοοποίομέχριτις30/9/88 εί χεγίνει 13.392.969,60Λιρών Λιβάνου),μαζίμετουςτόκους μέχρι 11/3/89,μετατραπεί από τον εφεσίβλητο σε Δολλάρια Αμερικής και το ποσό να χρησιμοποιηθεί προς μερική εξόφληση του εξ' αποφάσεωςχρέους τουεφεσείοντα προςτον εφεσίβλητο. Στην Έκθεση Απαιτήσεως ο εφεσίβλητος ισχυριζόταν ότι το Σεπτέμβριο του 1983 ο εφεσείοντας προς εξασφάλιση της πλη ρωμής του τιμήματος αγοράς5,700χαρτονιών τσιγάρων,κατέ46 35 40 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 AbdulAziz AhmadTIaisv. MohamedNazubAssaf ΚούρρηςΛ. θέσε προς όφελος του σε Τράπεζα στη Γενεύη το ποσό των 6.000.000 Λιρών Λιβάνου. Ο εφεσίβλητος ισχυρίστηκε επίσης OTL λόγω της ανατροπής της ισοτιμίας μεταξύ του Δολλαρίου Αμερικής και της Λιβανέζικης Λίρας, δεν έγινε κατορθωτή από τον εφεσείοντα η καταβολή του οφειλόμενου ποσού των Η.Π.Α.$1.128.600 παρόλες τις σχετικές επανειλημμένες αξιώ σεις του εφεσίβλητου προς τον εφεσείοντα. Ο εφεσίβλητος με την αγωγή του αξίωνε το ποσό των Η.Π.Α.$1.128.600 με τόκο προς 14%ετησίως,από 27/9/83μέχρι τελικής εξοφλήσεως. Επίσης,οεφεσίβλητος αξίωνεδιάταγμαπουνατονεξουσιοδοτεί να μετατρέψει το ποσό των Λιρών Λιβάνου πουβρίσκεταικατατε θειμένο σαν εγγύηση σε Δολλάρια Αμερικής καινατο χρησιμο ποιήσει έναντι τουποσού πουτουοφείλεται. Μετηνυπεράσπισηκαιανταπαίτησήτου,όπωςτροποποιήθη κε,ο εφεσείοντας παραδέχεται ότι αγόρασεαπότον εφεσίβλητο 5,700 χαρτόνια τσιγάρα στη συμφωνηθείσα τιμή των Η.Π.Α.$1.128.600και ισχυρίζεται ότι στις 23/9/83έδωσε οδηγίες σεΤράπεζαστο ΛίβανονααποσύρειαπότοΛογαριασμό τουκαι εμβάσειστο Λογαριασμό τουεφεσίβλητουσεΤράπεζαστηΓενεύη τοποσότων6.000.000ΛιρώνΛιβάνου,όπωςείχεσυμφωνηθεί με τον εφεσίβλητο. Ο εφεσείοντας ισχυρίζεται ότι το ποσό των Λι ρών Λιβάνουυπερτερούσε σεαξίατηςσυμφωνηθείσας τιμής πώ λησης των τσιγάρων κατά Η.Π.Α.$250.000περίπου. Περαιτέρω, ο εφεσείοντας ισχυρίζεται ότι ολόγος πουσυμφωνήθηκεναστα λεί το ποσό των 6.000.000Λιρών Λιβάνου σε Λιβανέζικο νόμι σμα,ήτανότικατάτοχρόνο τηςσυμφωνίας, οιδιάδικοιδενγνώ ριζαν τηνακριβήαξίατουΔολλαρίου Αμερικής. Ο εφεσείοντας ισχυρίζεται υπαλλακτικάότι αν ησυμφωνία που ισχυρίζεται ο εφεσίβλητος έγινε,τοποσότων Λιρών Λιβά νου πουκατατέθηκε,βρισκόταν στα χέρια του εφεσίβλητου ως καταπίστευμαγιαλογαριασμότου εφεσείοντα,μέχρι πουτοτε λευταίο φορτίο των τσιγάρων περιήλθε στα χέρια του εφεσείοντα, ή ως πληρωμή προκαταβολικά. Στην υπεράσπιση ο εφε σείοντας ισχυρίζεται ότι ο εφεσίβλητος κατά παράβασητων υποχρεώσεων του απότο καταπίστευμα(fiduciary duties), επέ τρεψε τημείωση τηςαξίαςτουποσούτωνΛιρών Λιβάνου,ένα ντι του Δολλαρίου Αμερικής και απέτυχενα χειριστεί τον ρηθέντα λογαριασμό με το απαιτούμενο επίπεδο προσοχής και φροντίδας αφούγνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η αξία του Λιβανέζικου νομίσματος έναντιτουΔολλαρίου Αμερικής μειω νόταν συνεχώς. 47 Κούρρης,Δ. Abdul Aziz AhmadTlaisv.MohatnedNazubAssaf
(1995)Περαιτέρω,οεφεσείοντας ισχυρίζεται ότι και ανακόμαείχε γίνει ημεταξύ των διαδίκων συμφωνία που ισχυρίζεται οεφε σίβλητος, ησυμφωνία αυτή ανακλήθηκεόταντον Οκτώβριο του 1983 ο εφεσίβλητος ζήτησε από τον εφεσείοντα όπως τοποσό των Λιρών Λιβάνου με τον μέχρι τότε τόκο, επενδυθεί σε Τράπεζά στη Βηρυτό. Τελικά ο εφεσείοντας ισχυρίζεται ότιόχιμόνο δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό προς τονεφεσίβλητο, αλλά ο εφεσίβλητος οφείλει σε αυτόν το ποσό των Η.Π.Α.$250.000που αντιπροσωπεύει τηδιαφοράμεταξύτουποσούπουεμβάστηκε απότονεφε σείοντα προς τον εφεσίβλητο καιτου τιμήματος πωλήσεως. Κατά την ακρόαση,εκτός απότον εφεσίβλητο κατέθεσαν ως μάρτυρες του εφεσίβλητου κάποιος Nader Esreb, Σύμβουλος Τράπεζας της Γενεύης και κάποιος Σταύρος Μακρής, αντιπρό σωπος του εφεσίβλητου στην Κύπρο. Γιατην υπεράσπισηκατέ θεσεως μάρτυραςμόνο οεφεσείοντας. 5 10 15 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αφούαξιολόγησε τημαρτυρίατων 20 διαφόρων μαρτύρων,αποδέχτηκε τη μαρτυρίατου εφεσίβλητου και των μαρτύρων του ως αληθήκαι απέρριψε τη μαρτυρίατου εφεσείοντα. Σαν αποτέλεσμα το πρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε ότι ταπραγματικάγεγονότα είναι όπως εκτέθηκαναπό τον εφε σίβλητο και τους μάρτυρες τουκαι σε συντομία είναι ταεξής: 25 "Στις 23.9.1983 οι ενάγοντες πώλησαν στον εναγόμενο 5,700 χαρτόνια τσιγάρασυνολικής αξίας 1,128,600Δολλαρίων Ηνω μένων Πολιτειών. Ησυμφωνία μεταξύτων μερών προνοούσε πως τοτίμημα θα ήταν καταβλητέο σεΔολλάρια Ηνωμένων 30 Πολιτειών σε 15ημέρες απότηνημερομηνίασύναψηςτηςσυμ φωνίας. Σανεγγύησηγιατηνπληρωμήτουτιμήματοςοεναγό μενος κατέθεσε στο όνομα του ενάγοντα 2 ποσό 6,000,000Λι ρών Λιβάνου που τότε υπερκάλυπτε τοοφειλόμενο ποσόσε Δολλάρια. Ησυμφωνίαπρονοούσε επίσης ότιοεναγόμενος θα 35 όφειλε επίσης και τόκο σύμφωνα με το επιτόκιο πουεπικρα τούσε τότε στην Τράπεζα Banorient ενώ ο ενάγων 2 θα επέ στρεφε στον εναγόμενο τον τόκο πουη ίδια τράπεζαθα έδιδε για το ποσό των Λιρών Λιβάνου που είχαν κατατεθεί σαν εγ γύηση. Τα τσιγάρα παραδόθηκαν όπως συμφωνήθηκε σε δυο 40 δόσεις αλλά ο εναγόμενος παράλειψε νακαταβάλειτο τίμημα σε 15ημέρες όπως είχε συμφωνηθεί. Δόθηκαν επανειλημμένες αναβολές αλλά οεναγόμενος μέχρι σήμερα παράλειψε να κα ταβάλει οποιοδήποτεποσό. Σεκάποιοστάδιοκαι συγκεκριμέ48 1 Α.Α.Δ. 5 ιΟ 15 AbdulAziz AhmadTlais v.Mohamed NazubAssaf Κούρρτ&Δ. να τον Οκτώβρητου 1983 το ποσόπου είχεκατατεθείσαν εγ γύηση κατατέθηκε στον Λίβανο για εξασφάλιση μεγαλύτερου επιτοκίουκαιαργότεραγιακάποιολόγοεπεστράφηκεστην Γε νεύη. Παρόλοon δεν είναι φανερόςολόγοςπουοι ενάγοντες έδιδαντιςεπανειλημμένες αναβολέςστον εναγόμενο εντούτοις απόταδιάφορατεκμήριαπουκατατέθηκανείναιφανερόότιοι ενάγοντες παρόλεςτις αναβολέςεπέμενανπάνταστηνκαταβο λήτουτιμήματοςσεΔολλάρια Ηνωμένων Πολιτειών.". Επισημαίνεται ότι στο πιοπάνωαπόσπασμα απότηναπόφα σητου πρωτόδικου Δικαστηρίου, αναφέρονταιοι λέξεις "ενάγο ντες" και "ο ενάγων 2". Πρέπει να σημειωθεί σε αυτότο στάδιο ότι ότανκαταχωρίστηκε η αγωγή,οι ενάγοντες ήτανδυο. Οεφε σίβλητος στην παρούσα έφεσηήτανο ενάγων 2 και ο ενάγων 1 ήταν η Εταιρεία AYDIN OVERSEAS INC., της οποίας ο εφεσί βλητος ήταν ο κύριος μέτοχος και Διευθύνων Σύμβουλος. Το πρωτόδικοΔικαστήριο αποφάσισεότιηυπόκρίσησυμφωνίαέγι νε μεταξύ του εφεσίβλητου και του εφεσείοντα και ηαγωγή από την ενάγουσα Εταιρεία 1 απορρίφθηκεεναντίον του εφεσείοντα. 20 Θα εξετάσουμε πρώτα το λόγο έφεσης ότι η απόφαση του πρωτόδικουΔικαστηρίου να μηδεχθεί τη μαρτυρία του εναγό μενου, είναιαδικαιολόγητη. 25 30 35 40 Το ερώτημα που εγείρεται είναι αν με βάση τη νομολογιακά καθιερωμένη τακτική την οποία το Ανώτατο Δικαστήριο ακο λουθεί στην κατ' έφεση δικαιοδοσία του, ενδείκνυται, ενόψει των περιστατικών της υπό κρίση έφεσης, η ανατροπή,από μέ ρους μας,ευρημάτων και συμπερασμάτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου,πουστηρίζονται στηναξιοπιστίατωνμαρτύρωνπου κατέθεσαν ενώπιον του. Η προσέγγιση στο πιο πάνωθέμα έχει επανειλημμένα καθιε ρωθεί απόπολλέςαποφάσειςμε σαφήνεια. Όπως επανειλημμένα έχει λεχθεί, το θέμα της αξιοπιστίας των μαρτύρων είναι εντός τηςδικαιοδοσίαςτουεκδικάσαντοςτηνυπόθεσηΔικαστή, ο οποίοςέχει τηνευκαιρίαναακούσει τουςμάρτυρεςκαιναπα ρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αν από τη μαρτυρία που δόθηκε ενώπιον του πρωτόδικου ALκαστή, τα ευρήματα στα οποία κατέληξε δεν δικαιολογούνται, τότε το Εφετείο βρίσκεται στην ίδια θέση με το πρωτόδικο Δι καστήριο και έχει εξουσία να εξαγάγει τα δικά του συμπερά σματααπό ταπρωταρχικάγεγονότα (Βλέπε, μεταξύάλλων, Μό δεστος Πίτσιλλος ν. Δημητράκη Ευγενίου
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 49 Κοΰρρης,Δ. AbdulAziz AhmadTlaisv. MohamedNazubAssaf
(1995)691,Papadopoulos v.Stavrou
(1982)1 C.LR. 321,Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R. 73,Psaras and Another v. Republic
(1987)2C.L.R. 132). Εφαρμόζοντας την πιο πάνω αρχή στην παρούσα υπόθεση, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τίποτε δεν δικαιολογεί την επέμβασημαςσταευρήματατουπρωτόδικουΔικαστηρίου,ανα φορικά με την αξιοπιστία των μαρτύρων που είχε ενώπιον του. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, έδωσε πολύ πειστικούς λόγους για τηνπροτίμηση της μαρτυρίαςτωνσυγκεκριμένων μαρτύρωνκαι ο ισχυρισμός του εφεσείοντα ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αξιολόγησε ορθάτη μαρτυρία, δεν ευσταθεί. 5 10 Ο δικηγόρος του εφεσείοντα υπέβαλε ότι το ποσό των 6.000.000Λιρών Λιβάνου, ήτανγιατην αποπληρωμήτων τσιγά- 15 ρων, καθότι από την ώρα που ο εφεσείοντας έστειλε τις Λίρες Λιβάνου σε ένα λογαριασμό του οποίου απόλυτος κυρίαρχος ήταν ο εφεσίβλητος, αυτό είναι ασυμβίβαστο με την εκδοχή να θεωρείται ότι αυτό το ποσό στάληκε υπό μορφή εγγύησης. Και αν ακόμηεπρόκειτο γιαποσό πουδόθηκεως εγγύηση καιόχι ως 20 αποπληρωμή του τιμήματος πώλησης, ο εφεσίβλητος από τις 15/10/83,ημερομηνία κατά την οποία ο εφεσείοντας έπρεπε να πληρώσει την αξίατων τσιγάρων,είχετο δικαίωμανα μετατρέ ψει τα λεφτά σε Δολλάρια Αμερικής, χρεώνοντας τον εφεσείο νταγιατηδιαφοράανήταναρνητικήκαιπιστώνονταςτον μετη 25 διαφορά ανήτανθετική. Ηεισήγηση του δικηγόρου του εφεσείοντα, όπωςαναφέρεται πιο πάνω, δεν ευσταθεί, καθότι το πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίοείχετηνευκαιρίαναακούσει τόσο τον εφεσείοντα όσοκαι 30 τον εφεσίβλητο και τους μάρτυρες του, έκρινε ότι έπρεπε να αποδεχθείτημαρτυρίατου εφεσίβλητου και των μαρτύρωντου, ότι τοποσό των Λιρών Λιβάνου κατατέθηκεως εγγύηση. Όπως αναφέραμεπιοπάνω,τοθέματηςαξιοπιστίαςτων μαρτύρωνεί ναι εντός της δικαιοδοσίας του εκδικάσαντος την υπόθεση Δι- 35 καστή και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι τίποτε δενδικαιο λογεί την επέμβαση μας στα ευρήματα του πρωτόδικου Δικα στηρίου. Επομένως, οι Λίρες Λιβάνου κατατέθηκανστο λογα ριασμό του εφεσείοντα ως εγγύηση γιατην αποπληρωμήτου τι μήματοςτων τσιγάρων σεΔολλάρια Αμερικής όπως ήτανκαιτο 40 εύρηματου πρωτόδικου Δικαστηρίου. Το κεντρικό σημείο της έφεσης είναι ότι οι Λιβανέζικες Λί ρες δόθησαν και κατατέθησαν στο Λογαριασμό του εφεσίβλη50 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 AbdulAziz AhmadTlaisv. MohamedNazubAssaf Κούρρι&Δ. του ως καταπίστευμα(trust) καιο εφεσίβλητος δεν επέδειξε τη νενομισμένη επιμέλεια στη διαχείριση των χρημάτωναυτώνμε αποτέλεσμα να ζημιωθεί ο εφεσείοντας. Η κατάθεσητων Λιβανέζικων Λιρώνγια εξασφάλιση (security)τουτιμήματοςτης πωλήσεως των τσιγάρων προς τον εφεσείοντα, προσομοιάζει με καταπίστευμα. Η επιχειρηματολογία του συνηγόρου του εφεσείοντα είναι ότι έστω και αν οι Λιβανέζικες Λίρες εδόθησανως εξασφάλιση της αγοραστικήςαξίαςτων τσιγάρων,ηεξασφάλιση αυτήείναι καταπίστευμα,καιπροσομοιάζει προςυποθήκευση χρημάτωνή παρακαταθήκηχρημάτωνήεξασφάλιση. Πάνωστιςκαταθέσεις (deposits), υπάρχουνπολλές αποφάσεις πουλένεποιαταδικαι ώματα και υποχρεώσεις. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, εισηγήθηκε,επειδήοεφεσίβλητος είχεστηνκατοχήτουτις Λιβανέζικες Λίρες,ήείχε ο ίδιος και μόνο τη διαχείριση τωνχρημάτων, είχε και την ανάλογη υποχρέωση να τα μετατρέψει στο χρόνο που έπρεπε σεΔολλάρια Αμερικής. Ο συνήγορος του εφεσείοντα υπέβαλεότι ότανο εφεσείοντας κατέθεσεστολογαριασμότουεφεσίβλητουτοποσότων6.000.000 ΛιρώνΛιβάνου,ταχρήματαέγινανδικάτουήανδενέγινανδικά του,ταείχε στην κατοχήτουως καταπίστευμα (trust). Στηνυπό κρίσηυπόθεσηοεφεσίβλητοςδενεπέδειξετηδέουσαπροσοχήστη διαχείριση αυτών των χρημάτων. Ο εφεσίβλητος είχε τηνυπο χρέωση ναμετατρέψει ταχρήματααπό ΛίρεςΛιβάνου σε Δολλά ριαΑμερικής καιηαμέλειατουνατοπράξειαυτό,συνιστά νομι κήαμέλεια (laches), ηοποίαστη δική μαςπερίπτωση εκμηδένισε τελείως τηναξίατης εγγύησης τηνοποίακατέβαλεοεφεσείοντας καιεπομένως πρέπειναεπιβαρυνθείο ίδιοςοεφεσίβλητος μεαυ τή την απώλειακαι όχι ο εφεσείοντας. Συνεπώς,είπε οδικηγό ρος του εφεσείοντα, ο ισχυρισμός του εφεσίβλητου, ότι δεν είχε δικαίωμα να μετατρέψει ταχρήματααυτάκαιέπρεπενα τουπει ο εφεσείοντας νατα μετατρέψει είναι εντελώς εσφαλμένος. Όχι μόνο είχε δικαίωμα, είπε ο δικηγόρος του εφεσείοντα, αλλάκαι υποχρέωση εφόσον υπήρχε συνεχής πτώση της Λιβανέζικης Λί ρας,έναντι τουΔολλαρίου Αμερικής. Ο ευπαίδευτοςσυνήγορος τουεφεσείοντα,παρέθεσεενώπιον μαςσειράαποφάσεωνπροςυποστήριξητωνεπιχειρημάτωντου. Του είμαστε ευγνώμονες γι' αυτό. Δεν αμφισβητούμε τις νομι κές αρχέςπουαναφέρονται στις υποθέσεις αυτές. Στηνπροκει μένη,όμως,περίπτωση,δεθακρίνουμε τηνυπόθεση μετις γενι κές νομικές αρχές που περιέχονται στις αποφάσεις αυτές. Η 51 Κούρρης,Δ. Abdul Aziz AhmadTlaisv. Mohamed NazubAssaf
(1995)υπόθεση στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Υπήρξαν δυοεκ δοχές ενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίου αναφορικά μετην υπό κρίση υπόθεση. Δεν μπορούμε,όμως,ναπαραβλέψουμετη ρητή συμφωνία μεταξύ των διαδίκωνκαι να βασιστούμε πάνω στις γενικές αρχέςτουΝόμουκαιτηςνομολογίας. 5 Ο εφεσίβλητος συμμορφωνόταν συνεχώς με τις εκκλήσεις του εφεσείοντα να μη ρευστοποιήσει τις Λιβανέζικες Λίρες σε Δολλάρια Αμερικής καιδενομίζουμε ότι πρέπει νατουαποδώ σουμε ευθύνη επειδή ενέδιδε στις εκκλήσεις αυτές του εφεσείο- 10 ντα. Δεν μπορεί,συνεπώς ο εφεσείοντας ναέχειπαράπονογια τη μη ρευστοποίηση των Λιβανέζικων Λιρών σε Δολλάρια Αμε ρικής και να ισχυρίζεται ότι ο εφεσίβλητος είχε όχι μόνοδικαί ωμα αλλάκαιυποχρέωση ναρευστοποιήσει τις Λιβανέζικες Λί ρες σε Δολλάρια Αμερικής, επειδή η ισοτιμία της Λιβανέζικης 15 Λίρας μειωνότανσυνεχώς έναντι τουΑμερικάνικου Δολλαρίου. Το παράπονοτου εφεσείοντα ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δενεπιλήφθηκετουθέματοςτουκαταπιστεύματος,δενευσταθεί. Είναι γεγονός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ανέφερε ονο- 20 μαστικά τη λέξη "καταπίστευμα" (trust). Όμως αναφέρεταισε εκείνο τοκαθήκονγια τοοποίο ο εφεσείοντας ήθελε ναθέσειτο ζήτηματουκαταπιστεύματος,δηλαδήτοκαθήκοντηςκαλήςσυ μπεριφοράςκαιχρηστήςδιαχείρισηςτηςπεριουσίαςτουάλλου. Να συμπεριφερθεί δηλαδή,με τον ίδιο τρόπο που θα συμπερι- 25 φερόταν ανήτανδικάτουτα χρήματα. Ο εφεσίβλητος σε όλο αυτό το διάστημαπροσπάθησε ναπε τύχει τοκαλύτεροδυνατόγιαταχρήματατουεφεσείοντα. Πρώ το, έθεσε τα χρήματα στην Τράπεζα της Ελβετίας σε fiduciary 30 account για να μην πληρώνει φόροο εφεσείοντας στη χώρα αυ τή. Δεύτερο, κατέθεσε ταχρήματα για έναχρονικό διάστημασε ΤράπεζατουΛιβάνου,τυπικάεπ' ονόματιτουεφεσείοντα,επει δή ήτανυπήκοοςτουΛιβάνου,γιατολόγο ότικερδίζουνπερισ σότερο επιτόκιοταχρήματαότανοεπενδυτήςτωνχρημάτωνεί- 35 VOL Λιβάνιος υπήκοος και τρίτο στις 16/1/84 ο εφεσίβλητος έστειλε τηλέτυπο (Τεκμήριο 11) στον εφεσείοντα, λέγοντας του ότι "ταχρήματαείναι δικάσαςναταεξαργυρώσετε όποτε θέλε τε αλλά ηδική μου συμβουλή είναι ναταεξαργυρώσετε τώρα". 40 Είναι ο ισχυρισμός του εφεσείοντα ότι ηπαράτασηχρόνου που ζητούσε και του εδίδετο από τον εφεσίβλητο δεν ήταν για τηναποπληρωμήτουτιμήματοςπώλησης,αλλάγιατη μετατρο πή των Λιβανέζικων Λιρών σε Δολλάρια Αμερικής. Ο ευπαί52 1 Α.Α.Δ. AbdulAziz AhmadTlais v. MohamedNazubAssaf Κούρρης,Δ. δευτος δικηγόρος του εφεσείοντα παρέθεσε ενώπιον μας σωρό αποφάσεωνπουδιακρίνειτολεπτό τούτοσημείο και ισχυρίστη κεότι λανθασμένατοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινε ότιη παρά τασηχρόνουήτανγιατηναποπληρωμήτουτιμήματοςπώλησης. 5 Είμαστε τηςγνώμης ότι το εύρηματουπρωτόδικουΔικαστη ρίου είναι δικαιολογημένο αφούδέχτηκε τη μαρτυρίατου εφε σίβλητου, ότι δηλαδήο εφεσείοντας του ζητούσε παράτασηγια την αποπληρωμήτου τιμήματοςπώλησης. 10 Ένας άλλος λόγος έφεσης είναι ότι ηαρχική συμφωνία ανα κλήθηκε μετημεταγενέστερη συμφωνίαπουπεριέχεται στοΤεκ μήριο 13καιότι ο εφεσείοντας απαλλάκτηκεαπότιςυποχρεώ σεις τουπουαπέρρεαναπότηναρχική συμφωνία. 15 20 25 Το Τεκμήριο 13 είναι ημερομηνίας 28/4/84 και φέρει επικε φαλίδα "Letter of authority of agreement" καιυπεγράφηαπό τον εφεσείοντα στην παρουσίακάποιουΣταύρουΜακρή, ο οποίος ήταν ο αντιπρόσωπος του εφεσίβλητου στην Κύπρο. Μεαυτό το έγγραφο ο εφεσείοντας εξουσιοδοτούσε τον εφεσίβλητο να ρευστοποιήσει τις Λιβανέζικες Λίρες οι οποίες ήταν κατατεθει μένες σε Ελβετική Τράπεζαγια εξασφάλιση του τιμήματοςπω λήσεως,σεΔολλάρια Αμερικής καινατακρατήσει έναντιτουτι μήματοςπωλήσεως τωντσιγάρων. Ηεξουσίααυτήδινότανυπό τον όρο ότι ο εφεσίβλητος δεν θα ρευστοποιούσε τις Λιβανέζικες Λίρες πριν την 31/5/84. Ο εφεσείοντας ισχυρίστηκε ότι ο εφεσίβλητος αμέλησε να πράξει τούτο και ευθύνεται γιαοποια δήποτεμείωση τηςαξίαςτηςΛιβανέζικης Λίρας έναντιτουΔολ λαρίου Αμερικής. 30 35 40 Ο εφεσείοντας θαείχε δίκαιο εάν δεν ζητούσε απότον εφεσί βλητοπαράτασηχρόνουτηςρευστοποίησης των Λιβανέζικων Λι ρών σεΔολλάρια Αμερικής. Από τημαρτυρίατην οποίαδέχτηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο, ο εφεσείοντας ζήτησε από τον εφεσίβλητο να μη ρευστοποιήσει τις Λιβανέζικες Λίρες σε Δολλάρια Αμερικής πριντην31/5/84. Εντέλει,απότη μαρτυρίαφαίνεταιότι ο εφεσίβλητος παραχωρούσε παράτασηχρόνουγιατηρευστοποί ησητωνΛιβανέζικων Λιρών μέχρι το 1985. Τον Ιούνιοτου 1985 ο εφεσείοντας είπεστον εφεσίβλητο ότι δεθα τουπληρώσει τοτίμημα πωλήσεως και ο εφεσίβλητος καταχώρησε αγωγή τον Σε πτέμβριοτου 1985 εις το ΕπαρχιακόΔικαστήριοΛεμεσού. Δε συμφωνούμε με αυτήτην πρόταση. Το πρωτόδικοΔικα στήριο, σύμφωνα με τη μαρτυρία που δέκτηκε ως αληθινή,και 53 Κούρρης,Δ. Abdul Aziz AhmadTlaisv.MohamedNazubAssaf
(1995)πουαποτελείτοκυρίαρχοστοιχείο τωνγεγονότων στηνυπόθεση, είναι πωςοεφεσείοντας επέμεινε πάντοτεστην τήρησητουόρου της συμφωνίας,ότιδηλαδήηπληρωμή θαέπρεπεναγινόταν σε Δολλάρια Αμερικής. ΜετάτηνυπογραφήτουΤεκμηρίου 13, και όταν πέρασεη31/5/84, οεφεσείων συνέχισεναζητάαπό τον εφε5 σίβλητο ναμηνπροχωρήσει στημετατροπήτωνΛιβανέζικωνΛι ρών σεΔολλάρια Αμερικής, ελπίζονταςπροφανώςσε ανάκαμψη της ισοτιμίας της Λιβανέζικης Λίρας έναντι τουΔολλαρίου. Γύ ρω στον Ιούνιο του1985, ο εφεσείοντας πληροφόρησε τελικά τον εφεσίβλητο πωςδεν ενδιαφερόταν πλέον γιατοζήτημα,δεί- 10 χνοντας μεαυτότοντρόπο την άρνησητου να τιμήσει τον όρο της συμφωνίαςγιαπληρωμήτηςαξίαςτων τσιγάρων με Δολλά ρια Αμερικής. Είναι μετά από αυτήτηνεξέλιξηπου ο εφεσί βλητος καταχώρησετην αγωγήτου,στις 18/9/85. 15 Για τους λόγους που συζητούμε πιο πάνω, είμαστε τηςγνώ μης πωςηαπόφασητουπρωτόδικου Δικαστηρίου είναι ορθή. Δεν έχουμε πεισθεί απότημακροσκελή και μελετημένη αγόρευ ση τουδικηγόρου τουεφεσείοντα, πωςηαπόφασηαυτή είναι ανατρέψιμησεοποιοδήποτεσημείο της. 20 Η έφεση απορρίπτεταιμε έξοδα πουθαεπιβαρύνουν τον εφεσείοντα. Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. 54 25