(1995)15 Μαΐου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΕΛΛΗ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Εφεσείουσα -Αιτήτρια, ν. ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Εφεσίβλητον-Καθ' ον η αίτηση, (Αίτησηστην Πολιτική ΈφεσηΑρ. 9214). Δικαιοδοσία Εφετείου — Έλλειψηδικαιοδοσίας έκδοσης ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων από το Εφετείο — Δικαιοδοσία επαρχιακώνΔικαστηρίωννα εκδίδουνενδιάμεσα διατάγματα κατ' άρθρο 32 τον περί ΔικαστηρίωνΝόμου του i960(Ν, 14/60). 5 Προσωρινό διάταγμα — Ελλειψη δικαιοδοσίας από το Νόμο ή το Δί καιοστοΑνώτατοΔικαστήριο ναεκδίδειπαρεμπίπτοντα απαγορευ τικά διατάγματα. Ηεφεσείουσα-αιτήτρια,καταχώρησεέφεσηεναντίοναπόφασηςτου 10 πρωτόδικουΔικαστηρίου, σύμφωναμετηνοποίαοαντίδικοςτης,εδικαιοΰτοναεγγραφείιδιοκτήτηςτων93.7%μεριδίωνενόςακινήτου.Κα τάτηδιάρκειατηςεκκρεμοδικίαςτηςέφεσης,μεαίτησητης, ζήτησεπαρεμπίπτον απαγορευτικόδιάταγμαμετοοποίονααπαγορεύεταιστον εφεσίβλητο - καθ*ουηαίτησηνααποξενώσει τομερίδιοπουτουεπιδί15 κασέτοΔικαστήριο επίτουακινήτου, μέχριςεκδικάσεωςτηςέφεσης. Κατά την εκδίκαση της αίτησης από το Εφετείο, ο δικηγόρος του εφεσίβλητου - καθ'ουη αίτηση,εισηγήθηκε ότι το Εφετείο δεν είχε δικαιοδοσία έκδοσης ενδιαμέσου απαγορευτικούδιατάγματος κατ' άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), ενώοδικηγόρος της εφεσείουσας -αιτήτριαςπρότεινετοαντίθετο. 20 Αποφασίστηκε, ότι: 25
(1)Τοάρθρο32τουπερίΔικαστηρίων Νόμουτου 1960 (Ν.14/60)θε σμοθετεί εξουσία των Δικαστηρίων που ασκούν πρωτόδικη δι482 1 ΑΛΛ. Στυλιανούν.Στυλιανού καιοδοσία, να εκδίδουν διατάγματα σε εκκρεμούσες ενώπιον τουςαγωγές. 5
(2)Δεν παρέχεταιαπότο ΝόμοήτοΔίκαιο,στο Ανώτατο Δικαστήρω,στηνάσκησητηςδικαιοδοσίαςτουωςεφετείοσεαστικέςυπο θέσεις,οποιαδήποτεεξουσίαέκδοσηςπαρεμπίπτοντοςαπαγορευ τικούδιατάγματος,όπωςεκείνο πουζήτησεηεφεσείουσα. Η αίτησηαπορρίφθηκεμεέξοδα. 10 Αναφερόμενες υποθέσεις: ΑΒΡ HoldingsLtdκαιΑλλοι ν.ΚιταλίδηκαιΑλλων (Αρ.2)
(1994)1Α.Α.Δ.
- 15 Αίτηση. 20 Αίτηση με την οποία η εφεσείουσα ζητά από το Εφετείο παρεμπίπτον διάταγμαδυνάμει του οποίου να εμποδίζεται ο εφεσίβλητος από του να αποξενωθεί το μερίδιο του επί τηςακίνη της περιουσίας, το οποίο το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε πως του ανήκει, μέχρι εκδικάσεως της έφεσης. Ε. Βραχίμη, για Εφεσείουσα-αιτήτρια. 25 Γ. και Μ. Αμπίζας, για Εφεσίβλητο -καθ' ου ηαίτηση. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Την ομόφωνη απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει ο δικαστής κ. Χρ. Αρτεμίδης. 30 35 40 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Στις24.5.94το πλήρες ΕπαρχιακόΔικαστή ριοΛευκωσίας εξέδωσεαπόφασηυπέρτου εφεσίβλητου-ενάγοντος σύμφωνα με την οποία εδικαιούτονα εγγραφεί ως ιδιοκτήτης των 93.7% μεριδίων ενός ακινήτου. Η απόφαση είναι εναντίον της πρώην συζύγου του,εφεσείουσας-εναγομένης. Ο εφεσίβλητος πή ρετααναγκαία διαβήματακαιτιτλόποίησε τοακίνητοεπ' ονόματι του στις 21.6.
- Στις 4.7.94 καταχωρίστηκε έφεση εναντίον της απόφασης του πρωτόδικουΔικαστηρίου. Στις 13.7.94η εφεσείου σα υπέβαλε μονομερή αίτηση στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας,που έγινεαποδεκτή,βάσει τηςοποίαςηεκτέλεσητης απόφα σης τουΔικαστηρίου αναστάληκε μέχρι της εκδίκασης της αίτησης δια κλήσεως. Στις 27.10.94 όμως αποσύρθηκανκαι η μονομερής και ή διά κλήσεως αιτήσεις, με συνέπεια να ακυρωθεί και η ανα στολήτηςαπόφασης. Προφανώςαυτόέγινεγιατί,όπωςείπαμεπιο 483 Αοτεμίοης,Δ. Στυλιανού ν.Στυλιανού
(1995)πάνω,οεφεσίβλητος είχεπροβείστις21.6.94στην εκτέλεση της. Στις28.4.95καταχωρίστηκεηενώπιον μαςεπίδικη μονομερής αίτηση με την οποίαηεφεσείουσα ζητάαπότο εφετείοπαρεμπίπτονδιάταγμαδυνάμειτουοποίουναεμποδίζεταιοεφεσίβλητος 5 από του να αποξενωθεί το μερίδιο του επί της ακίνητηςπεριου σίας,που το πρωτόδικοΔικαστήριο αποφάσισεπως τουανήκει, μέχρι εκδικάσεως της έφεσης. Την καταχώρισητης μονομερούς ενώπιον μαςαίτησης ακολούθησε και αίτηση διακλήσεως. Πολύ ορθάορίστηκαναπότοπρωτοκολλητείο τηνίδιαμέραγιαακρόα- 10 ση. Έτσι,είχαμετηνευκαιρίαναακούσουμετουςδικηγόρουςτων διαδίκων επί τουπροκαταρκτικούζητήματος,πουέκδηλαεγείρε ταιστηναίτηση,ανέχειδηλαδήδικαιοδοσίατοεφετείο ναεκδίδει σεεκκρεμούσα ενώπιοντουέφεσηπροσωρινό διάταγματηςφύσε ωςπουαιτείταιηεφεσείουσα. 15 Η δικηγόρος της εφεσείουσας μας παρέπεμψε στον περί Δι καστηρίων Νόμο, 14/60, για να μαςυποδείξει πως το Ανώτατο Δικαστήριο είναι "Δικαστήριο", όπως ορίζεται στο Νόμο,και πως σύμφωνα με το άρθρο 32 μπορεί να εκδίδειπαρεμπίπτον διάταγμα,δοθέντος ότι τοάρθροαυτόαρχίζει μετηφράση "τη ρουμένου οποιουδήποτεδιαδικαστικούκανονισμού έκαστονΔικαστήριον εν τη ενασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας δύναται να εκδίδει απαγορευτικόδιάταγμα " Ο δικηγόρος τουεφεσίβλητου εισηγήθηκε πωςτο εφετείοδεν έχει τέτοια εξουσία βάσει των πιο πάνωδιατάξεων τουΝόμου, για τον απλό λόγο ότι δεν εκκρεμεί ενώπιον του αγωγήγιανα εκδώσει τέτοιο διτάταγμαυπέρτουενάγοντος. Ηαγωγήέχειεκ δικαστεί και εξεδόθη σ' αυτήτελεσίδικη απόφαση. Είμαστε της γνώμης πως έχει δίκαιο ο δικηγόρος του εφεσί βλητου. Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου θεσμοθετεί τηνεξουσία τωνΔικαστηρίων πουασκούνπρωτόδικηδικαιοδο σίαναεκδίδουν διατάγματα σεεκκρεμούσες ενώπιον τους αγω- 35 γές, Ηεπιφύλαξηστο εδάφιοΙ τουάρθρου32 καιταεδάφια2 και 3πουακολουθούν,μαρτυρούντοχαρακτήρατωνδιαταγμά των που εκδίδονται δυνάμει του άρθρουτούτου,που δεν είναι άλλααπό αυτάπούπαραδοσιακά είναιγνωστά ωςπαρεμπίπτο ντα,ενδιάμεσαήπροσωρινάδιατάγματα. Καιαυτόανεξάρτητα 40 από τον ατυχήπλαγιότιτλο στο άρθρο 32, ή την ελλειπήπερι γραφήτους στο εδάφιο 1. Για μια πλήρη νομική ανάλυση του ζητήματοςπαραπέμπουμεστην ΑΒΡ HoldingsLtd xat Άλλοι v. Ανδρέα Κιταλίδη xat Άλλων(Αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694. 484 20 25 30 1 ΑΛΛ. 5 Στυλιανού ν.Στυλιανού Αοτεμίοΐ|ς, Δ. ΣτοΑνώτατο Δικαστήριο, στην άσκησητηςδικαιοδοσίαςτου ως εφετείο σεαστικές υποθέσεις, δενπαρέχεται απότο Νόμοή το Δίκαιο οποιαδήποτε εξουσία έκδοσης διατάγματοςόπωςαυ τούπουαιτείταιηεφεσείουσα καιη αίτησητης επομένως απορρίπτεται μεέξοδα ειςβάροςτης. Η αίτησηαπορρίπτεται μεέξοδα. 485