(1995)30 Ιουνίου, 1995 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΜΠΟΡΙΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΚΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8377). Πολιτική δικονομία— Διακοπή διαδικασίας (discontinuance)—Θεσμοί ΠολιτικήςΔικονομίαςΔ. 15—Συνέπειεςαπόσυρσηςαγωγήςμεάδεια ήχωρίς άδεια τουΔικαστηρίου — Χρόνοςαπόσυρσηςκαι συνέπειες. Δεδικασμένο — Διακοπή διαδικασίας(discontinuance) — θεσμοί Πο5 λιτικής Δικονομίας Δ. 15—Προϋποθέσεις δημιουργίαςδεδικασμέ νου — Απόσυρση αγωγής με άδεια του Δικαστηρίου — Άσκηση διακριτικής ευχέρειας τον Δικαστηρίου — Συνέπειες απόσυρσης αγωγής χωρίς άδεια τον Δικαστηρίου — Δικαίωμα του ενάγοντα να αποσύρει αγωγή — Συνέπειες αναλόγως τον σταδίου της διαδι10 κασίας. Ο εφεσείων καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκω σίας, εναρκτήρια αίτηση ζητώντας να χαρακτηριστεί σαν πληγείς οφειλέτης. Κατάτην ημερομηνία ακρόασης της,την απέσυρε ανεπιφυλακτα. Σε μεταγενέστερο χρόνο, καταχώρησε δεύτερη παρό μοια αίτηση,την οποία απέσυρεκαιπάλι αφούσυμπληρώθηκαν οι γραπτέςπροτάσεις καιορίστηκε για ακρόαση. Εκείνητηνημέρα ο δικηγόρος του,ζήτησε άδεια"όπως αποσύρει την αίτηση". Η δικη γόρος των εφεσίβλητων ζήτησε έξοδα καιτο Δικαστήριο σημείωσε ότι "κατά συνέπειαν ηαίτησηαπορρίπτεται"και επεδίκασε έξοδα. ΓΙΛ τρίτη φοράο εφεσείων καταχώρησε παρόμοιααίτηση,διεκ δικώντας την ιδιότητα του πληγέντος οφειλέτη. Οι εφεσίβλητοι υποστήριξαν ότι το θέμαπουείχεεγερθεί, ήτανδεδικασμένο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι πράγματι δημιουργήθηκε 670 15 20 25 1 ΑΑΛ. Παμπορί&ηςν.ΚτηματικήςΤραπέζηςΑχδ δεδικασμένο και απόρριψετηναίτηση. Ο εφεσείωναμφισβήτησε την ορθότητατης απόφασηςτουπρω τόδικου Δικαστηρίου. 5 Αποφασίστηκε,ότι: 10 15 20 25
(1)Το κατά πόσο ένας είναι πληγείς οφειλέτης, δενείναι ζήτημα προσωπικού θεσμού, αλλά αναφέρεταιστα δικαιώματαμεταξύ των διαδίκων ωςπρος τοσυγκεκριμένοχρέος που αποτελείτο αντικείμενο της αίτησης.
(2)Οενάγων ήοαιτητήςσεεναρκτήριααίτηση,δικαιούταιναδια κόψειμεγραπτήειδοποίησητην αγωγή,δηλαδήνατην τερματίσειμεδικαίωμακαταχώρησης νέας, οποτεδήποτε πριν τηνπα ραλαβήτηςυπεράσπισης,ήμετάτην παραλαβήτης,πρινπροβεί σε οποιοδήποτε άλλο δικονομικό διάβημα (με επιφύλαξη ως προς οποιανδήποτε ενδιάμεση αίτηση).
(3)Μετά τηνπαραλαβήτηςυπεράσπισης ήτηλήψη δικονομικού διαβήματος,ηδιακοπήτηςαγωγήςτελείυπότηναίρεσητηςεξα σφάλισης άδειαςαπότο Δικαστήριο.
(4)Ηαπόσυρσητης αγωγήςκαιηεπακόλουθηαπόρριψητης χωρίς άδεια τουΔικαστηρίου, ηοποία άδεια εξ ορισμού εμπεριέχει τηναναγνώρισηστον ενάγονταδικαιώματοςκαταχώρησηςνέας αγωγής,δημιουργεί δεδικασμένο. Η έφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα υπέρ τωνεφεσίβλητων. 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: Tryfonos andAnother v.FamagustaShipping
(1981)1C.L.R. 137, 35 SCFFinance Co. Ltd v. Masri (No. 3)[1987] 1 AllER. 194, Thoday v.Thoday[1964] 1 All E.R. 341, 40 Kypreos v.Kypreos
(1984)1C.L.R. 565, Eleftheriades v. CyprusHotels
(1985)1C.LR. 677, Evangelou andAnother v.AmbizasandAnother
(1982)1C.LR. 41, 671 Παμπορί&ηςν.ΚτηματικήςΤραπέζηςΛτδ
(1995)TheonandAnotherv. DjomandAnother
(1984)1 CL.R. 296, Mills v. Cooper[1967]2 QB459, Nicolaides v. Yerolemi
(1984)1 C.LR. 742, Popiev. Evans[1968]2AllE.R. 743, Birkettv. James[1977]2AHE.R. 801, 10 Tolley v. Moms[1979]2AllE.R. 561, The"IndianGrace"[1994]2Lloyd'sLawRep. 331, 15 Henderson v.Henderson[1843-1860]AllE.R. (Rep.)378, HoysteadandOthers v.Taxation Commissioner[1962]A.C. 155, PublicTrustee v. Kenward[1967]2AllΕR. 870, 20 Arnoldv.NatwestBankPic[1991]2A.C.
- Έφεση. 25 Έφεση απότον αιτητή κατά της απόφασηςτου Επαρχιακού ΔικαστηρίουΛευκωσίας(Σ.Νικολαΐδης,Α,Ε.Δ.)πουδόθηκεστις 28.1.91 (Αρ.Αίτησης 11/88)με τηνοποία απορρίίρθηκεηαίτηση τουαιτητήγιαδήλωσηή απόφασητουΔικαστηρίου ότι είναιπλη γείς οφειλέτης σύμφωνα μετιςπρόνοιες τουΝόμου περίΑνακουφίσεωςΟφειλετών (ΠροσωρινέςΔιατάξεις)Νόμος24/
- Χρ. Κιτρομηλίδηςκαι Αιμ. Αεμονάρης,γιατονΕφεσείοντα. Στ. Πολυβίου (χα),γιατους Εφεσίβλητους. 35 Cur. adv. vuit. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώ σει οδικαστής Γ.Κώνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Παρέχεται ήόχι δυνατότητα για καταχώριση νέας εναρκτήριας αίτησης (αγωγής μετηνέννοια των Θεσμώνπερί Πολιτικής Δικονομίας και του περί Δικαστη672 .- 1 Α.Α.Α. Παμπορίδηςν. ΚτηματικήςΤραπέζης Λτδ Κωνοταντινί&ης,Α. ρίων Νόμου του 1960, Ν. 14/60) όταν προγενέστερη, ακριβώς όμοιαωςπροςτο αντικείμενο της,αποσύρθηκεκαιαπορρίφθη κε; Αυτόείναι το ερώτημαπουεγείρεται στην παρούσαέφεση. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ο εφεσείων καιη σύζυγος του οφείλουν στους εφεσίβλητους £36.000πλέον τόκους δυνάμει ενυπόθηκου δανείου. Όταν ορί στηκε η ημερομηνία πώλησης του υποθηκευθένχος ακινήτου, ο εφεσείων και η σύζυγος του κατεχώρισαν την αίτηση 151/80με την οποίαζήτησανδήλωσηπως είναι πληγέντες οφειλέτες. Δεν καταγράφουμεταάλλααιτήματαγιατίαναφέρονταισεόσαπρο βάλλονται ως συνέπειες που επέρχονται εκ του Νόμου για την , αναγνώριση προσώπου ως πληγέντος οφειλέτη. Με παρεμπίπτον διάταγμα ανεστάλη ηπώληση και μετάτησυμπλήρωση της δικογραφίας και επανειλημμένες αναβολές, η αίτηση ορίστηκε για ακρόασηγια τις 13 Ιουνίου
- Την ημέρα εκείνηο εφε σείων και η σύζυγος του απέσυραν την αίτηση,ανεπιφυλάκτως όπωςδήλωσαν,νοουμένου ότι θαυπήρχε "αναστολή εκτέλεσης" μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου
- Οι εφεσίβλητοι δήλωσαν ότι δέ χονταν την "απόσυρση" καιότι συμφωνούσαν με την αναστολή προσθέτοντας πως δεν παραδέχονταν ότι οι αιτητές καλύπτο νταναπότον περίΑνακουφίσεως Οφειλετών Νόμοτου
- Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση σημειώνοντας πως "οι δηλώ σειςτων δικηγόρων ως άνωγίνονται κανών του Δικαστηρίου". Παρήλθεο χρόνος, δενκαταβλήθηκεοποιοδήποτε ποσό ένα ντι τουχρέους καιορίστηκε νέαημερομηνία πώλησης. Αμέσως μετά, καταχωρίστηκε από τον εφεσείοντα και τη σύζυγο του η αίτηση 7/86 στην οποίαεπιζητήθηκεκαιπάλιν,ως τοβασικόαί τημα, δήλωση πως είναι πληγέντες οφειλέτες. Όπως και την πρώτηφοράανεστάληηπώληση μέχρι τηνεκδίκασητηςαίτησης καιαφούσυμπληρώθηκαν οιγραπτέςπροτάσεις,ηυπόθεσηορί στηκε γιατις 24 Σεπτεμβρίου
- Εκείνητηνημέραοδικηγό ρος των αιτητών ζήτησε άδεια"όπως αποσύρωμεν τηναίτηση", ηδικηγόρος των εφεσίβλητων δήλωσεπωςζητούσε ταέξοδακαι το Δικαστήριο σημείωσε ότι "κατά συνέπειαν ηαίτησηαπορρί πτεται". Ταυτόχροναεπιδίκασεταέξοδασεβάροςτωναιτητών. Δεν έμελλεναλήξειτοθέμα. Γιατρίτηφοράμετάτον ορισμό ημερομηνίας πώλησης, ο εφεσείων μόνος πλέον, με νέα αίτηση διεκδίκησε την ιδιότητατου πληγέντος οφειλέτη σε σχέσημε το ίδιοχρέος. Όπωςκαικατάτηνπροηγούμενηπερίπτωσηοι εφε σίβλητοι υποστήριξαν πως το θέμαπου εγειρόταν είναιδεδικα σμένο. Ηένσταση ακούστηκε ως προκαταρκτικόνομικό σημείο δυνάμει της Διαταγής 27 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονο673 Κωνσταντινί&ης,Α. Παμπορίδηςν.ΚτηματικήςΤραπέζηςΛτδ
(1995)μίας. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινε πωςπράγματι δημιουρ γήθηκε δεδικασμένο και απέρριψε τηναίτηση. Οι εισηγήσεις των δυο πλευρών, εμπεριστατωμένες όπως ήταν,κάλυψαν ό,τι διακρίνουμε ως το αποφασιστικόκριτήριο. Επεκτάθηκανόμως καισε αναζητήσειςπου, μεόλο το σεβασμό, δεννομίζουμε πωςδικαιολογούνται στο πλαίσιοτων γεγονότων τηςυπόθεσης. 5 1. Οεφεσείων είδετοζήτημανααναφέρεταιστον"προσωπικόθε- 10 σμό"του(status)ωςκατ' ισχυρισμόν πληγέντοςοφειλέτηκαιμε αναφοράστις υποθέσεις Mills v. Cooper[1967] 2 QB459 και Nicolaides v. Yerolemi
(1984)1 C.L.R.742 εισηγήθηκεπως,γι' αυτότο λόγο, ήταναδύνατηηδημιουργίαδεδικασμένου χωρίς ακρόασηκαιτελεσίδικη απόφαση. Δενθασυζητήσουμε τησχε- 15 τικότητατωνδύουποθέσεων προςτηνεισήγησηούτεθαενδια τρίψουμε στα όσα απασχόλησαν τη νομολογία αναφορικάμε τοδεδικασμένο σεσχέσημεαποφάσειςinrem,πουκαθορίζουν δηλαδήθέματα,μεταξύάλλων,προσωπικούθεσμού. Όπωςορ θάυπέδειξετοπρωτόδικοΔικαστήριο,τοκατάπόσοπρόσωπο 20 είναι πληγείς οφειλέτης δεν είναι ζήτημαπροσωπικού θεσμού αλλά αναφέρεται στα δικαιώματα μεταξύ των διαδίκων ως προς το συγκεκριμένο χρέος που αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης. (Βλ. Tryfonos andAnother v.Famagusta Shipping
(1981)1 CL.R. 137). 25
- Ο εφεσείων στήριξε επιχειρήματα στις υποθέσεις Pople ν. Evans [1968]2 ΑΠ ER 743, Birkett v. James [1977]2All ER 801 καιTolley v.Morris [1979] 2AH ER561.Εισηγήθηκε πως ηεφαρμογή τους θαπρέπει να οδηγήσει σε παραμερισμό της 30 πρωτόδικηςαπόφασης. Αφορούσαν καιοιτρειςστηδιαφορε τική περίπτωση της απόρριψης αγωγής ή αίτησης λόγω μή προώθησης της (for want of prosecution) και δεν θα ασχολη θούμεμεόσασυναρτούνταιπροςαυτήτηνιδιαίτερηπτυχήτου θέματος. Καμιάαπό τις αιτήσεις τουεφεσείοντα δεναπορρί- 35 φθηκελόγωμήπροώθησηςτης.
- OL εφεσίβλητοι πρότεινανπως,ανεξάρτητααπόοτιδήποτεάλ λο, οι συνθήκες κάτωαπότις οποίες αποσύρθηκεηπρώτη αί τηση δημιούργησαν κώλυμα από παράσταση (estoppel by representation) και παρέπεμψαν στην ανάλυση του θέματος όπωςτηβρίσκουμε στο ομώνυμο έργο των Spencer Bowerand Turner,2η έκδοση. Δεν μπορούμε να εξετάσουμε την υπόθεση απότέτοιασκοπιά. ΔεναπασχόλησετοπρωτόδικοΔικαστήριο 674 40 1 ΑΑ.Δ. 5 10 15 Παμπορίδηςv. ΚτηματικήςΤραπέζηςΛτδ Κωνσταντινίδης,Δ. και δεν δόθηκε ειδοποίηση σύμφωνα μετη Δ.35 θ.10 των Θε σμών περί Πολιτικής Δικονομίας ωςπροςπρόθεσητων εφεσί βλητων να ισχυριστούν ότι ενδείκνυται διαφοροποίησητης πρωτόδικηςαπόφασηςαπότέτοιαή οποιαδήποτεάποψη.Ούτως ήάλλως,δεν είχεεγερθεί τέτοιο θέμαμετηνυπεράσπιση.
- ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο θεώρησε πωςηπερίπτωσηκαλυπτό ταν από την υπόθεση SCFFinance CoLtd v.Masri (No.3) [1987]1 AllE.R.
- Η υπόθεσηεκείνηαφορούσεστιςεπιπτώσεις απότην απόσυρση,ουσιαστικά, ενδιάμεσης αίτησηςπάνω στηδυνατότηταέγερσης τουθέματοςτης,στοπλαίσιομεταγενέ στερηςδιαδικασίας,ηοποίαενώαφορούσεσεδιαφορετικόθέμα, προύπέθεταιεπίλυσητουπρώτου. Κρίθηκεπωςδημιουργήθηκε ό,τι καθιερώθηκε ωςissueestoppel (πουθα μπορούσε ίσως να αποδοθείωςκώλυμααναφορικάμεεπίδικοθέμα)καιοιεφεσί βλητοι, με αναφορά σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων από την HoysteadandOthersv.TaxationCommissioner[1962]AC 155 μέχρι τηνArnold v.NatWestBank PLC [1991]2 AC 93,επε κτάθηκανστοφάσματωνκανόνωνπουτο συνθέτουν. 20 25 Το κώλυμα αναφορικάμεεπίδικο θέμα συνιστά μια από τις δυο εκφάνσεις τουδεδικασμένου (estoppel perrem judicatam). Υφίσταται στις περιπτώσεις κατάτις οποίες επιδιώκεται η επανασυζήτηση θέματοςπουήδηαποφασίστηκεήυπήρξε τοαντικείμενο παραδοχήςσεπρογενέστερη δικαστικήδιαδικασίαωςπροϋ πόθεση για τη θεμελίωση της αιτίαςαγωγής που αποτελούσετο αντικείμενο της. Σεαντιδιαστολήπροςτοκώλυμααναφορικάμε την αιτίααγωγής(causeofaction estoppel)που αποτελεί τηδεύ τερηέκφανσητου. (Βλ. Thoday v.Thoday[1964]1 All E.R.341). 30 35 40 Δεν εγείρεται ζήτημακωλύματος ως προς επίδικοθέμαστην παρούσα υπόθεση. Δεν μα'ςαπασχολεί ορισμένο επί μέρους θέ ματο οποίο αποφασίστηκεμετον έναήτον άλλο τρόπο,αλλάη ίδια ηαιτίααγωγής πουσυνιστούσε το αντικείμενο των αιτήσεων πουαποσύρθηκαν,τηνοποίαοαιτητήςεπιδιώκει να επανα φέρει μενέααίτηση. Δενθα ασχοληθούμε, επομένως, μεόσα αναφέρθηκαν ωςσυναρτημένα προς τιςαρχές που διέπουντη δημιουργίακωλύματος αναφορικάμεεπίδικοθέμακαιδεν είναι απαραίτητο νααναζητήσουμε την εμβέλεια της υπόθεσηςSCF Finance CoLtdv.Masri No.3 (ανωτέρω). To ζήτημακαλύπτεταιαπότηΔ. 15των Θεσμών περί Πολιτι κής Δικονομίας. Οιπροεκτάσεις της εξηγήθηκαν στις υποθέσεις Kypreos v. Kypreos
(1984)1C.L.R. 565καιEleftheriades ν. 675 Κωνστανηνίδης,Δ. Παμπορίδης ν. ΚτηματικήςΤραπέζηςΛτδ
(1995)CyprusHotels
(1985)1 C.L.R.677. Μετηθέσπιση τηςη ελευθε ρίαπουαναγνωριζότανστονενάγονταγιααπόσυρσητηςαγωγής οποτεδήποτε,διατηρώνταςδικαίωμαεπαναφοράςτηςαιτίαςτης αγωγήςπουαποτελούσε τοαντικείμενο τηςμενέααγωγήή σε με ταγενέστερηδιαδικασία,δενυπάρχειπλέον. Οενάγωνμπορείνα 5 αποφασίσειανθαπροωθήσει την αγωγήτουήανθατηναποσύ ρει. Αυτό είναι δικό τουπρονόμιο και είναι οκανόναςπωςστο βαθμόπουηαπόσυρσητηςαγωγήςδιενεργείται γιαναοδηγηθείη ορισμένηαντιδικίασεοριστικό τέλος,ούτεοεναγόμενος έχειλό γο αλλά ούτε και τοΔικαστήριο. Εκείνο πουδενδικαιούταινα 10 κάμειείναινατερματίσει οποτεδήποτεθέλειτη διαδικασίαδιατη ρώντας μονομερώς τοδικαίωμαναεπανέλθει σταίδια. Οι πε ριορισμοί ενπροκειμένω είναι σαφείς. Οενάγωνδικαιούταινα διακόψει (discontinue) μεγραπτήειδοποίηση τηναγωγή,δηλαδή να τηντερματίσει μεδικαίωμα καταχώρισης νέας, οποτεδήποτε 15 πριν τηνπαραλαβή της υπεράσπισης,ήμετά την παραλαβή της πριν προβείσε οποιοδήποτεάλλο δικονομικό διάβημα (με επιφύ λαξηωςπροςοποιανδήποτεενδιάμεσηαίτηση). Από εκείκαιπέ ραοενάγωνπαύειναείναι dominus litis. Ηδιακοπήτηςαγωγής τελείπλέον υπότηναίρεσητηςεξασφάλισης άδειαςαπότοΔικά- 20 στήριο. Η απόσυρσητηςαγωγήςκαιη επακόλουθηαπόρριψητης χωρίς τέτοια άδεια που εξ ορισμού εμπεριέχει τηναναγνώριση στον ενάγονταδικαιώματοςκαταχώρισηςνέαςαγωγής,δημιουρ γεί δεδικασμένο. Βλ.Spencer BowerandTurner -The Doctrine of Res Judicata 2η έκδοση σελ. 36,παράγραφος 39). 25 Συμπληρώθηκανοι έγγραφεςπροτάσεις,ηαίτηση,εννοούμε τη δεύτερη,ορίστηκε για ακρόασηκαιδεν ήτανπλέον στοχέριτου αιτητή να τη"διακόψει". Ηάδειαπουζήτησε για απόσυρση της αίτησης δενυπονοούσε "διακοπή" μεδιαφυλαγμένοτοδικαίωμα 30 τουγια καταχώριση νέας αίτησης. Δενζητήθηκε άδειαγια "δια κοπή". Σαφώςοεφεσείων δεναπευθύνθηκεστηδιακριτικήεξου σία του Δικαστηρίου μεαυτήτηνέννοια και οριστικά τοΔικα στήριο δενάσκησε διακριτικήεξουσία, όπως υποδηλώνει το γε γονός ότι απέρριψε τηναίτηση "κατά συνέπειαν" της δήλωσης 35 του εφεσείοντα. Ηαίτηση απερρίφθηόπως ήτανηεπιθυμία του εφεσείοντα. Δενδιεκόπηκατ' εφαρμογήν της Δ. 15, δημιουργή θηκεδεδικασμένο καιοαιτητήςδεν δικαιούταινα επανέλθει. Δεν έχουμε αναφερθεί και στην πρώτη αίτηση γιατί σε σχέση 40 προς αυτή αναπτύχθηκε ιδιαίτερο επιχείρημα. Αντικείμενοτης ήταν ο ισχυρισμός του εφεσείοντα-και της συζύγου του πωςήταν πληγέντες οφειλέτες μετηνέννοια του όρουόπως την καθόριζεο Νόμοςτότε. Πριν την καταχώρισητηςδεύτερης αίτησης οΝόμος 676 1 Α.Α.Δ. 5 10 Παμποφίδηςν. ΚτηματικήςΤραπέζηςΛτδ Κωνσταντινίδη^Α. τροποποιήθηκε μετοΝ. 114/85καιμάλιστα αναδρομικά ώστε να καλύπτεταιόληηπερίοδοςαπότηνημερομηνία έναρξηςτηςισχύος τουβασικούΝόμου. Οτροποποιητικός Νόμοςάλλαξε τονορισμό τουπληγέντος οφειλέτη. Στηναρχικήμορφήτου ορισμούη ύπαρξη ήμή του συστατικού στοιχείουτης ικανότητας του αιτητή "να ανταποκριθήπροςταςσυμβατικάςαυτούυποχρεώσεις εξωνπροέ κυψεηοφειλή" θαέπρεπε νακρίνεται πάνωστηβάσητων δεδομέ νων κατά τοχρόνο τηςδίκης. (Βλ.Evangeiou andAnotherv. Ambizas and Another
(1982)1C.L.R.41). Με την τροποποίηση, αυτότοσυστατικό διαφοροποιήθηκεώστεναθεωρείται ως πληγείς οφειλέτης εκείνοςπου"επηρεάσθηειςτοιούτον βαθμόνούτωςώστε να μήηδύνατο ούτος κατά τον χρόνον αμέσως μετάτην 14ηνΑυ γούστου 1974ναανταποκριθεί προς τας συμβατικάς αυτούυπο χρεώσειςεξωνπροέκυψε η οφειλή". 15 20 25 30 35 40 Είναι ηεισήγησητου εφεσείοντα πωςκαι ανείχε δημιουργηθεί δεδικασμένο μετηναπόσυρσητηςπρώτηςαίτησηςαυτήηνομοθετι κή αλλαγήσυνιστά εξαιρετικήπερίστασηπουθαδικαιολογούσε πα ράκαμψη του. Επικαλέστηκε συναφώς τηνυπόθεση Arnoldν. ISatwest Bank PLC (ανωτέρω) στην οποίαηΔικαστική Επιτροπή της Βουλήςτων Λόρδωνανέλυσετοζήτημακαιστην υπόθεσηThe "Indian Grace" [1994]2 Lloyd's LawRep,331. Στην υπόθεση TheoriandAnotherv.DjoniandAnother
(1984)1 C.LR. 296, με αναφοράσαςυποθέσεις Henderson v.Henderson [1843 -1860]All E.R.(Rep)378, Hoystead andOthersv.Taxation Commissioner (ανωτέρω) και PublicTrusteev.Kenward [1%η 2 All E.R. 870, επαναλήφθηκεπωςδημιουργείταιδεδικασμένο όχι μόνοσεσχέσημε όσεςαξιώσεις περιλήφθηκαν στην πρώτηαγωγήαλλάκαισεσχέση μεεκείνεςπουμπορούσανναπροβληθούνως ενταγμένες στοπλαίσιοτου αρχικού αντικειμένου της αντιδικίας,αλλά δεν προβλήθη καν. Είναιθεμελειωμένοπωςαυτήηπροέκτασηισχύεικαιωςπρος τις δύο εκφάνσεις του δεδικασμένου δηλαδήκαιγιακώλυμα ανα φορικάμετηναιτίατηςαγωγήςκαιγιακώλυμααναφορικάμεεπί δικοθέμα. ΣτηνυπόθεσηArnoldv.NatWestBankPLC (ανωτέρω) αποφασίστηκε πωςόπου εξαιρετικές περιστάσεις δείχνουν ότι η άκαμπτηεφαρμογήτων κανόνων ως προςτο δεδικασμένο θα οδη γούσεσεαδικίαενώ,αντίστροφα,η παράκαμψη τουςδενθααπέληγε σε κατάχρησητης δικαστικής διαδικασίας, δικαιολογείται ησυ ζήτησηθέματοςσενέαδικαστικήδιαδικασίαέστωκαιαναυτότοθέμαπράγματιαποφασίστηκεσεπροηγούμενηή ενώδενείχεπροβλη θείγιανααποφασιστεί,θαμπορούσε ναείχεπροβληθεί. Ηυπόθε σηArnoldv.NatWestBankPLC (ανωτέρω)δεναφορούσεσεκώ λυμα ως προς την αιτίατης αγωγής αλλά σεκώλυμα ως προς επί δικο θέμα. Στην υπόθεση The"Indian Grace"(ανωτέρω) κρίθηκε 677 Κωνστανηνίδης,Δ. Παμπορίδηςν. ΚτηματικήςΤραπέζηςΛτδ
(1995)ότι,κατ' εφαρμογήντης,ισχύουν ταίδιακαιστην περίπτωσηκω λύματος ως προςτην ίδιατηναιτίατηςαγωγής, σεσχέση όμως με θέμα που ενώ δεν αποφασίστηκε πράγματι,θα μπορούσε να είχε προβληθείστοπλαίσιοτηςπρώτηςδιαδικασίαςγιανααποφασιστεί. 5 Η παρούσαπερίπτωσηδενθαενέπιπτεσεκαμιάαπότις εξαι ρέσεις του κανόνα γιατί, αν είχε δημιουργηθεί δεδικασμένο με τηναπόσυρση της πρώτης αίτησης,αυτόθασυνίστατο σεκώλυ μα ως προς την αιτία της αγωγής,όπως αυτήπροβλήθηκε. Θα αφήσουμε όμως τησυζήτηση αυτήμέχρις εδώγιατί στην πραγ- 10 ματικότητα η απόσυρση της πρώτης αίτησης δεν δημιούργησε δεδικασμένο σε σχέσημετηναιτίααγωγήςτης δεύτερης καιτης τρίτης. Δεν επιχειρείται ηεπαναφορά προς συζήτηση του κατά πόσοοεφεσείων ήτανπληγείς οφειλέτης στοπλαίσιοτουΝόμου όπως αυτός ίσχυεκατάτονχρόνο τηςυποβολής τηςπρώτης αϊ- 15 τησης, πριν δηλαδήαπότην τροποποίηση του. Ηδεύτερη καιη τρίτη αίτηση αφορούσαν στο διαφορετικό ζήτηματου κατά πό σο ο εφεσείων είναι πληγείς οφειλέτης σύμφωνα με το Νόμο όπωςαυτόςδιαμορφώθηκεμετάτην τροποποίησητου. Συνιστά στοιχειώδη όρογιατηδημιουργίαδεδικασμένουωςπροςτηνat- 20 τία αγωγής η ταυτότητα του αντικειμένου της αντιδικίας στις δύο διαδικασίες, την προγενέστερη και την μεταγενέστερη, και αυτός ο όρος ελλείπει σεσχέσημετηνπρώτηαίτηση. Ενόψει τηςαπόσυρσης τηςδεύτερηςαίτησης,γιατους λόγους 25 πουέχουμε εξηγήσει,δενπαρεχότανδυνατότηταεπαναφοράςτου αντικειμένουτηςμετηντρίτηαίτησηκαιη έφεσηπρέπεινααπορ ριφθεί. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδαυπέρτων εφεσίβλητων. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εφεσφλήτων. 678 30