← Κύπρος

clr/1995/1995_1_679.pdf

30 Ιουνίου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΜΟΝΙΚΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Εφεσείονσα-Καθ' ης η αίτηση, ν. ΤΑΚΗΜΑΚΡΙΔΗ, Εφεσίβλητον-Αιτητή. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8640). 5 Διάταγμα ανάκτησης κατοχής — Ακύρωση διατάγματος ανάκτησης κατοχής — Απόκρυψη ουσιωδώνγεγονότων κατά την έκδοση δια­ τάγματος κατοχής—Προϋποθέσεις ακύρωσηςδυνάμει τονάρθρον 6(β) τον περί Ενοικιοστασίου Νόμου τον 1983 (Ν. 23/83) —Προνποθέσεις ακύρωσηςδννάμει τουάρθρου 15 του ιδίου νόμου. Ιδιοκτήτης και ενοικιαστής — Διάταγμα ανάκτησης κατοχής από την ιδιοκτήτρια για στέγαση επιχείρησης του συζύγου της— Ανεργία του συζύγου ωςπαράγοντας διαμόρφωσης τηςαπόφασηςέξωσης. 10 Βάροςαπόδειξης— Ακύρωσηδιατάγματος έξωσηςσύμφωναμετοάρ­ θρο6(β) τουπερί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983—Ακύρωση δυ­ νάμει τουάρθρου 15. 15 20 25 Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού εξέδωσε στις 22.5.1989διάταγμα ανάκτησης κατοχής απότην ιδιοκτήτρια - εφεσείουσαδύο καταστημάτωντης. Η αίτηση στηρίχθηκεστονπερί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 (Ν.23/83),άρθρο 11

(1)(ζ)καιτοδιάταγμα τηςδόθηκεεπειδήοσύ­ ζυγοςιδιοκτήτριαςπουμέχριτην 1.2.1989ήτανάνεργος,θαίδρυεσ' αυτάδικήτουεπιχείρηση. Μετάτηναπασχόλησητουσυζύγουτηςεφεσείουσας-ιδιοκτήτριας σαν συμβούλουσε εταιρεία με μισθόΛΚ20.000ετησίως,αλλάπριν απότην ανάκτησηκατοχήςτωνκαταστημάτων,οεφεσίβλητος- ενοι­ κιαστής,ζήτησεαναθεώρησηκα/ήακύρωσητουδιατάγματοςανάκτη679 Μιχαηλίδουν. Μακρίδη
(1995)σηςκατοχήςμεβάσητιςπρόνοιες τουάρθρου6(β)τουΝ. 23/83. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αποδέκτηκετηναίτησηκαιακύρωσετο διάταγμα,επειδήηεφεσείουσα -ιδιοκτήτρια παρέλειψε νααναφέρει στο Δικαστήριο ότι ο σύζυγος της επιδίωκε ήδεθααρνείτο εργασία αντου προσφέρετο και επειδήοδικηγόρος τηςδεν αποκάλυψε κατά τηναγόρευση τουότι ο σύζυγος της,έπαυσεναείναι άνεργος. 5 Ηαπόφασηαυτήμετην οποία ακυρώθηκετοδιάταγμα ανάκτη­ σης των δύο καταστημάτων εφεσιβλήθηκε από την ιδιοκτήτρια εφεσείουσα. 10 Αποφασίστηκε, ότι:
(1)Το άρθρο 6(β) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (Ν. 15 23/83),καλύπτει την περίπτωση αναθεώρησης ή τροποποίησης διατάγματος ανάκτησης κατοχής,ενώ ακόμαο ενοικιαστής κα­ τέχει το μίσθιο.
(2)Όταν υλοποιηθεί ηέξωσηκαι επιδιώκεται αποζημίωση για ζημιά του ενοικιαστή λόγω της έξωσης, τότε πρέπει να γίνει επί­ κλησητου άρθρου 15του (Ν. 23/83). 20
(3)Ότανζητείταιακύρωσηδιατάγματοςεξώσεωςπριντηνπαράδοση τηςκατοχήςο αιτητήςπρέπει νααποδείξει απάτη,ψευδείς πάρα25 στάσεις ήουσιώδες λάθος,ενώ όταν επιζητείται μετά την παρά­ δοση,ψευδείς παραστάσειςήαπόκρυψηουσιαστικών γεγονότων.
(4)Τοπρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα στήριξε τηναπόφασητου στην απόκρυψηουσιαστικών, όπωςέκρινε,γεγονότων διότι αυτόδεν αποτελούσε ουσιαστικό στοιχείο του άρθρου6(β) επί του οποίου βασίστηκε ηαίτηση.
(5)ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο δεν έκανε κανέναεύρημαόσον αφο­ ρά τα ουσιαστικά στοιχεία που προνοεί το άρθρο 6(β) του (Ν. 23/83).
(6)Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα θεώρησε ότι η ανεργία του συζύγου της αιτήτριας ήταν ουσιαστικό γεγονός και εσφαλμένα αποφάσισε ότι η απόκρυψη της μεταγενέστερης απασχόλησης του, δικαιολογούσε ακύρωση του διατάγματος εξώσεως. Η έφεσηέγινεδεκτήχωρίς έξοδα. 680 30 35 40 1 ΑΑ.Δ. Μιχαηλίδου ν.Μακοίδη Έφεση. 5 10 Έφεσηαπότην καθ'ης ηαίτησηκατά της απόφασης τουΔι­ καστηρίουΕνοικιάσεωνΛεμεσού(Δερμοσονιάδης,Π.Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λ/σού - Πάφου) που δόθηκε στις 23.12.91 (Αρ. Αίτησης 123/90) μετηνοποίαακύρωσεπροηγούμε­ νο διάταγμα ανάκτησης κατοχής, που εκδόθηκε στις 22.5.1989, δύοκαταστημάτων στην Λεωφόρο ΜακαρίουστηΛεμεσό. Ν.Ζωμενήςμε κ.Φ. Ζωμενή, γιατην Εφεσείουσα. Ρ. Μιχαηλίδης, γιατον Εφεσίβλητο. Cur.adv. vult. 15 ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.: Την απόφαση θαδώσει ο Δικαστής Γ. Χρυσοστομής. 25 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Στις22.5.89στην αίτηση Ε123/90, το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού-Πάφου, Τμήμα Λε­ μεσού, εξέδωσε Διάταγμαανάκτησης κατοχής υπό της ιδιοκτήτριας-εφεσείουσας, δύο καταστημάτων ένα από τα οποία είναι διπλό, επί της Λεωφόρου Μακαρίουστη Λεμεσό, με αναστολή εκτελέσεως 9 μηνών και επεδίκασε αποζημιώσεις £3.000προς όφελος του ενοικιαστή-εφεσίβλητου. 30 Η εφεσείουσα ζήτησε ανάκτησηκατοχής τωνκαταστημάτων της> γιατο σκοπό ίδρυσης επιχείρησης απότο σύζυγο τηςΛάκη ' Μιχαηλίδη, σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο (Ν. 23/83),άρθρο 11
(1)(ζ). 20 35 40 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοβρήκεότι ικανοποιούνταιοιπρο­ ϋποθέσεις πουθέτει οΝόμοςγιαανάκτησηκατοχήςκαιεξέδω­ σε το αιτηθέν διάταγμα. Ειδικά όσον αφοράτην προϋπόθεση ότι τα καταστήματααπαιτούντο λογικά προς κατοχή από το σύζυγο της εφεσείουσας, το Δικαστήριο δέχτηκε τη μαρτυρία του συζύγου της και πίστεψε ότι αυτός έχει γνήσια και παρού­ σα ανάγκηανάκτησηςκατοχήςτων καταστημάτων, για να στε­ γάσει σε αυτά,επιχείρηση πώλησης αυτοκινήτωνκαιεξάρτηματων που ήθελε να ιδρύσει. Αναφορικά με την άλληπροϋπόθε­ σητηςσύγκρισης καιτηςαξιολόγησης της ταλαιπωρίας που θα προξενείτο σταδύομέρη,τοπρωτόδικοΔικαστήριοανάφερετα ακόλουθα στη σελ. 6 της απόφασηςτου: 681 Χρνσοστομής,Δ. Μιχαηλίύου ν. Μακοίδη
(1995)"Αναφορικά με το μέγεθος της ταλαιπωρίαςτοΔικαστή­ ριο εξετάζοντας όλες τις συνθήκες που αναφέρονται και στις δύο πλευρές, μεταξύ των οποίων το γεγονός ότι ο σύ­ ζυγος της Αιτήριας είναι τώραάνεργος και θαέχει σε περί­ πτωση διατάγματοςεξώσεως τις βασικές προϋποθέσεις επιτυχίας της επιχειρήσεως του γιατί θα διαθέτει κατάλληλο κατάστημα ενώ είναι έμπειρος σ' αυτό το είδος της επιχεί­ ρησης, το γεγονός ότι ο ενοικιαστής έχει γίνει γνωστός για σειρά ετών στο επίδικοκατάστημαενώ μέρος της εμπορικής του δραστηριότητας απευθύνεται σε μικρό κύκλο αγοράστων, σε μπογιατζίδες,κύκλο τον οποίο δεν αναμένεται λο­ γικά ναχάσει απόπελάτες του επειδή αντιπροσωπεύει ένααπό τα καλύτερα εργοστάσια, το Δικαστήριο κρίνει ότι σε περίπτωση εκδόσεως του αιτούμενου διατάγματος εξώσεως ο ενοικιαστής θα υποστεί μικρότερη ταλαιπωρία από όση θα υποστεί ηάλλη πλευρά σε περίπτωση αρνήσεως εκδόσε­ ως τουδιατάγματος. 5 10 15 Το Δικαστήριο θέλει να σημειώσει ότι δεν πίστεψε τον ισχυρισμό του ενοικιαστή ότι μετακίνηση του απότο επίδι- 20 κοκατάστημαθασήμαινε γι' αυτόνκαταστροφή. Εκτός των άλλων ανέφερε στη μαρτυρία του ότι ίσως στο μέλλον να ανοίξει δεύτερο κατάστημαστην Ομόνοια,περιοχήόπουτου υπεβλήθηκε στην αντεξέταση ότι βρίσκονται OL περισσότεροι μπογιατζίδες αυτοκινήτων,οι οποίοι αποτελούν μεγάλο κύ- 25 κλο πελατών του." Επίσης όσον αφορά την τελευταία προϋπόθεση που για να εκδοθεί διάταγμαανάκτησης κατοχής θαπρέπει ναβρεθεί ότι η αίτηση είναι λογική,το πρωτόδικοΔικαστήριο ανάφερεταακόλουθα στη σελ. 8: 30 "... Βάσει όλων όσων έχουμε αναφέρει σε άλλες θέσεις της απόφασηςκαι επειδήοσύζυγος της Αιτήτριας είναι τώ­ ρα άνεργος, είναι ειδικευμένος σ' αυτή την επιχείρηση, το 35 επίδικοκατάστημαφαίνεταικατάλληλο γι' αυτήν,κρίνουμε λογική την έκδοση του αιτούμενου διατάγματοςανάκτησης κατοχής." Ταπιοπάνωαποσπάσματατααναφέρουμε,γιατίσεαυτάγίνεται μνείααπότοπρωτόδικοΔικαστήριο ότι οσύζυγος της εφεσεί­ ουσαςήτανάνεργος. Αυτότο στοιχείο σε συνάρτηση με τημετα­ γενέστερη ανάληψηεργασίας απόαυτόν,επηρέασε άμεσα τηνπε­ ραιτέρωεξέλιξητηςυπόθεσης,όπωςθαεξηγήσουμε αμέσωςτώρα. 682 40 1 Α.Α.Δ. 5 Μιχαηλίδουν. Μακρίδη Χρυσοστομής,Δ. Μετάπουηεφεσείουσα έκλεισετην υπόθεσητης στις 16.1.89 και μετά το κλείσιμο των αγορεύσεων στις 18.2.89,αλλά πριν από την έκδοση της απόφασης της 22.5.89, που διατάχθηκε η ανάκτησηκατοχής,ο σύζυγος της εφεσείουσας έπαυσε να είναι άνεργος. Συγκεκριμένα την 1.2.89 διορίστηκε σύμβουλος (consultant) στην εταιρεία Π.Κ. Ορεινός Λτδ επί προσωρινής βάσης, με αμοιβή £20.000.- το χρόνο. Σαν σύμβουλος ο κ. Μιχαηλίδης δενείχετην ιδιότητατουυπαλλήλου στην εταιρείααυ­ τή,αλλά ήταν αυτοεργοδοτούμενος. 10 15 20 Σαν αποτέλεσμα της εξέλιξης αυτής και πριν από την ανά­ κτηση κατοχής των καταστημάτων, ο εφεσίβλητος με βάση τις πρόνοιες του άρθρου6(β)του Ν.23/83,ζήτησε την αναθεώρηση και/ήακύρωση του Διατάγματοςανάκτησης κατοχής πουεκδόθηκε στις 22.5.89. Μετά από ακροαματικήδιαδικασίατο πρωτόδικο Δικαστή­ ριοαποδέχτηκετηναίτησηκαιακύρωσετοΔιάταγμαανάκτησης κατοχής, για το λόγο ότι ηεφεσείουσα παράλειψε νααναφέρει στο Δικαστήριο ότι οσύζυγος της επιδίωκε ήδενθααρνείτοερ­ γασία αντου προσφέρετο καιγιατί οδικηγόρος της δεν αποκά­ λυψεστο στάδιοτης αγόρευσης τουότι οκ. Μιχαηλίδης έπαυσε να είναι άνεργος. Συγκεκριμένα τοπρωτόδικοΔικαστήριο ανά­ φερε ταακόλουθα (βλ. σελ. 48 τωνπρακτικών). 25 30 35 40 "Κατά τη γνώμη μας η υποχρέωση της ιδιοκτήτριας να πληροφορήσει σωστά τοΔικαστήριο δεν συνδέεται χρονικά μετις προϋποθέσεις εξώσεωςπουθέτει οΝόμοςκαιδενπε­ ριορίζεται μόνο στα χρονικά πλαίσια της ακροάσεως αλλά ξεκινά από το χρόνο της ειδοποίησης και επεκτείνεται μέ­ χρι το χρόνο της αποφάσεως. Μετάαπότην απόφαση δεν εμποδίζεται ο ιδιοκτήτης να αλλάξει γνώμη. Και δε μας παρουσιάστηκε καμιά μαρτυρίαότι ο σύζυγος της ιδιοκτή­ τριας άλλαξε γνώμη μετάτην απόφαση, ενώ όπως ήδη αναφέραμεήτανευποχρέωση της ιδιοκτήτριαςνααναφέρει στο Δικαστήριο ότι οσύζυγος της επεδίωκε ή δενθααρνείτοερ­ γασία εάν του προσεφέρετο. Και είχε την ευκαιρίαη ιδιο­ κτήτρια ναπληροφορήσει το Δικαστήριο ότι προσελήφθη ο σύζυγος της σε εργασία έστωκαικατά την αγόρευση τουδικηγόρου της. ΤοΔικαστήριο δενδίνει ιδιαίτερησημασίαστον ισχυρισμό ότι οσύζυγοςτης ιδιοκτήτριαςείναιαυτοεργοδοτούμενος και ηεργασίατουείναιπροσωρινή. Οιπερισσότερες εργασίες εί683 Χρυσοστομής,Δ. Μιχαηλίδον ν.Μαχρίδη
(1995)ναι προσωρινές αλλά μπορεί νασυνεχιστούν γιαπολλά χρό­ νια. ΤοΔικαστήριο έλαβε υπόψη τουστην έκδοση τουδια­ τάγματος εξώσεως ότι ο σύζυγος της ιδιοκτήτριας ήτανε άνεργος ενώ"προσελήφθη" σε εργασία πριν απότιςαγορεύ­ σεις. Στηναγόρευση τουδικηγόρου της ιδιοκτήτριας όχι μόνο δεναπεκαλύφθηστοΔικαστήριο ότιέπαυσεναείναιάνερ­ γοςαλλάαντίθεταμαςτονίστηκε ιδιαιτέρωςότι είναιάνεργος καικαθοδηγήθηκετοΔικαστήριο στηλανθασμένηγνώμηότιο μόνος τρόπος εργοδότησης είναι ηιδία χρήση των καταστη­ μάτωντης Αιτήρίας απότο σύζυγοτης." 5 10 Η απόφασηαυτήπουακύρωσε τοΔιάταγμα ανάκτησηςκα­ τοχής,είναιτοαντικείμενο τηςπαρούσαςέφεσης. Το άρθρο6(β)τουΝ.23/83,πάνωστοοποίο βασίστηκε η αϊ- 15 τησητουεφεσίβλητου γιαακύρωσητουΔιατάγματοςανάκτησης κατοχής,αναφέρειταακόλουθα: "
  1. Διάταγμα του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή,να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπότο Δικαστηρίου εις ταςακο­ λούθους περιπτώσεις: 20 (α) 25 (β)εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα επετεύχθη συνε­ πεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ου­ σιώδους λάθους· Τοάρθροαυτόκαλύπτειτηνπερίπτωσηπουεπιζητείταιανα­ θεώρησηήτροποποίησηήακύρωσητουδιατάγματοςανάκτησης κατοχής ενώακόμαοενοικιαστής κατέχει τομίσθιο,οπότε ακυρωνόμενο τοδιάταγμαδεν υπάρχειπρόνοια γιαπληρωμή απο­ ζημιώσεων, γιατί ο ενοικιαστής βρίσκεται ακόμα στο μίσθιο. Ότανόμωςυλοποιηθεί η έξωσηκαιεπιδιώκεταιαποζημίωσηγια ζημιά πουυπέστη ο ενοικιαστής λόγω τηςέξωσης, τότε πρέπει να γίνει επίκληση τουάρθρου 15,του οποίουοιπρόνοιες έχουν ως ακολούθως: 35 40 "
  2. Εάνμετά τηνυπό τουιδιοκτήτου λήψιν αποφάσε­ ως ή διατάγματος δια κατοχήν ή έξωσιν, δυνάμει του πα­ ρόντος Μέρους, τοΔικαστήριον θεώρηση ότιηαπόφασις ή το διάταγμα ελήφθη δια ψευδών παραστάσεων ή διατης 684 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μιχαηλίδου ν. Μαχρίδη Χρυσοοτομής,Δ. αποκρύψεως ουσιαστικών γεγονότων, το Δικαστήριον δύ­ ναται ναδιάταξητον ιδιοκτήτην ναπλήρωση εις τονπροηγούμενον ενοικιαστήν τοιούτο ποσόν οίον φαίνεται ότι εί­ ναι επαρκές ως αποζημίωσις δια ζημίαν ή απώλειαν ην υπέστη ο ενοικιαστής συνεπεία της αποφάσεως ήτου δια­ τάγματος." Από μια απλήαντιπαράθεσητων δύο άρθρων,γίνεται αντι­ ληπτό πως στην πρώτηπερίπτωση ο αιτητήςθαπρέπει να αποδείξει απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος, ενώ στη δεύτερηπερίπτωσηψευδείς παραστάσειςήαπόκρυψηουσιαστι­ κών γεγονότων. Ηνομολογία πουμαςαναφέρθηκεαπότουςδικηγόρους,στηρίζεται στοάρθρο 15καιόχι στοάρθρο6(β). Νομολογία πουνα αναφέρεται στο άρθρο6(β)δενυπάρχει,παρόλοπουοιαναφερ­ θείσες αποφάσειςυπήρξανβοηθητικές. Ανεξάρτητα όμως μετοθέματηςνομολογίας,γίνεταιφανερό από την προσβαλλόμενη απόφασητου πρωτόδικου Δικαστηρί­ ου, πως αυτό βάσισε λανθασμένα την απόφασητου στην από­ κρυψη ουσιαστικών, όπως έκρινε, γεγονότων που προνοεί το άρθρο
  3. Όμως μια τέτοια απόκρυψηδεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του άρθρου6(β)επί τουοποίου βασίζεταιηαίτησηγια ακύρωση του Διατάγματος ανάκτησης κατοχής. Πέραν τούτου το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν προέβη σε κανένα εύρημα όσον αφορά το συστατικό στοιχείο της απάτης ή των ψευδών παρα­ στάσεων που προνοεί το άρθρο 6(β) και που τα στοιχεία αυτά αποτελούν τη βάση στήριξης της αίτησης για την ακύρωση του Διατάγματοςανάκτησηςκατοχής. Εκτόςόμως απόταόσαέχουμε αναφέρει,ανηθέσητουπρω. τόδικουΔικαστηρίου είναι ότιηεφεσείουσα κατάπαράβασητου καθήκοντος της, δεν ανάφερε στο Δικαστήριο την πρόθεση του συζύγου της να εργοδοτηθεί ήόταν άρχισε εργασία δεν το ανά­ φερεδιατουδικηγόρουτης,έχουμε τηγνώμη πωςηανεργίατου κ. Μιχαηλίδη δεν διαπιστώθηκε με την απόφαση της 22.5.89, όπωςλανθασμένα έκρινετοπρωτόδικοΔικαστήριο,ότι συνδεό­ τανάμεσαμετηνέκδοση τουΔιατάγματοςγιαανάληψηκατοχής των καταστημάτων. Δεν διαπιστώθηκεδηλαδή από τοπρωτόδι­ κο Δικαστήριο, όπως λανθασμένα διατυπώνει στη μεταγενέστε­ ρηπροσβαλλόμενη απόφασητου,ότι ηπρόθεσητουσυζύγουτης εφεσείουσας να ιδρύσει δική του επιχείρηση στακαταστήματα της, εξαρτάτοάμεσααπότο ανκαικατάπόσο θαεξακολουθού685 Χρυσοστορής,Δ. Μιχαηλίδουν.Μαχρίδη
(1995)σε να είναι άνεργος ήαπότο γεγονός ότι αν εξέβρισκε εργασία δενθαπροχωρούσε μετην ίδρυσητης προτιθέμενης επιχείρησης ήακόμαότι θα έπρεπε ναπαραμείνει άνεργος για να μπορέσει να επιτύχει. Τοστοιχείο της ανεργίας τουκ. Μιχαηλίδηλανθα­ σμένα κρίθηκε ότι αποτελούσε αποφασιστικόπαράγονταήλανθασμένα θεωρήθηκε ότι ήταν ουσιαστικό γεγονός, έτσι που η απόκρυψητης πρόθεσης τουκ. Μιχαηλίδηναεργαστεί μέχρι να μπορέσει να ιδρύσει την επιχείρηση του και η μετέπειταανάλη­ ψηεργασίαςαπόαυτόνναθεωρηθεί ότι δικαιολογούσε τοΔικα­ στήριο να ακυρώσει το Διάταγμα. 5 10 Με την απόφασητου της 22.5.89,το πρωτόδικο Δικαστήριο ικανοποιήθηκεμετις προϋποθέσεις πουθέτει οΝόμοςγιαανά­ κτηση κατοχής. Πείστηκε δηλαδή, ότι υπήρχε λογική ανάγκη της εφεσείουσας για χρήση των καταστημάτων από το σύζυγο 15 της,ότι ηανάγκηήταν υποκειμενική,γνήσια και αντικειμενικά εύλογη, ότι υπήρχε αδυναμίααπό μέρους του συζύγου της να εξεύρειάλλο κατάλληλο κατάστημαμε λογικό ενοίκιο και έκρι­ νε μετάαπόσυνεκτίμηση των περιστάσεων των μερών,σαν λο­ γικήτην έκδοση του Διατάγματος, σαν αντικειμενικά δικαωλο- 20 γημένη και κατάληξε ότι δεν θαπροξενείτο μεγαλύτερη ταλαι­ πωρία δια της εκδόσεως του διατάγματος παρά δια τηςάρνη­ σης έκδοσης τούτου. Ηανεργίατου συζύγου,δεν μπορούσε να είναι και δεν αποτέλεσε ουσιαστικό γεγονός. Ηπροεξάρχουσα θέση ήτανπωςοσύζυγος τηςεφεσείουσας ήθελεκατοχήτωνκα- 25 ταστημάτων για να ιδρύσει τη δική του επιχείρηση και μια τέ­ τοια πρόθεση δεν ανετράπη με το να αποφασίσει να εργαστεί στο μεσοδιάστημα γιαναμπορέσει να επιβιώσει. Ερμηνεία του νόμου κατά τρόπο πουνααναγκάζεται ο ιδιοκτήτης ήοιδικαι­ ούχοι να παραμένουν άνεργοι για να μπορέσουν να επιτύχουν 30 ανάκτησηκατοχήςτης περιουσίας τους, είναι παράλογηκαιθα κατέληγε σε άτοπα αποτελέσματα. Γιατους πιο πάνωλόγους κρίνουμε ότι δικαιολογείται η πα­ ρέμβασητου Εφετείου,γιατίτοπρωτόδικοΔικαστήριο εφάρμοσε 35 λανθασμένατονόμο σταγεγονότατηςυπόθεσηςκαικατάληξεσε λανθασμένα και αδικαιολόγητα συμπεράσματα. Ο εφεσίβλητος δεν απόδειξε ούτε απάτηούτεψευδείς παραστάσειςγια ουσιώδη γιατην έκδοση τουΔιατάγματοςστοιχεία,πουναδικαιολογείται η ακύρωση του Διατάγματοςανάληψηςκατοχής. 40 Κατά συνέπεια, η έφεση επιτυγχάνει και ηαπόφαση ακύρω­ σης του Διατάγματος ανάκτησης κατοχής των καταστημάτων, ακυρώνεται. 686 1 Α.Α.Δ. Μιχαηλίδου ν. Μαχρίδη Χρυσοστομής,Δ. Στις υποθέσεις όπως είναι ηυπό κρίση,τοθέματωνεξόδων δεν ακολουθεί κατάκανόνατοαποτέλεσμα. Λαμβάνοντας υπό­ ψη τα γεγονότα και τα περιστατικά της υπόθεσης αυτής,δεν προβαίνουμε σεοποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. 5 Ηέφεσηεπιτυγχάνειχ(ορίςδιαταγή γιαέξοδα. 687

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.