(1995)ΙΟ Ιουλίου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στές] ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΥ, Εφεσείων-Ενάγων, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΔΙΑ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣΤΕΛΩΝΕΙΩΝ, ΜΕΣΩΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης-Εναγόμενης. (Πολιτική Έφεση αρ.7820). Δικαιοδοσία Δικαστηρίου — Δικαιοδοσία Επαρχιακού Δικαστηρίου να εκδικάσειαγωγή με αξίωση έκδοσηςδιατάγματος ακύρωσης δή μευσης αυτοκινήτου — Διαδικασία δήμευσης αυτοκινήτου,άρθρο 170και επόμενα του περί Τελωνείωνκαι Φόρων Καταναλώσεως Νόμου του 1967(Ν. 82/67). 5 Διοικητική απόφαση ιδιωτικού δικαίου — Διοικητική απόφαση δή μευσης αυτοκινήτου δυνάμει τωνάρθρων 170και επόμενα τουπε ρί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου του 1967(Ν. 82/67)— Απόφαση ιδιωτικού δικαίου. 10 Το Επαρχιακό ΔικαστήριοΛεμεσού, απέρριψεαγωγήτουεφεσείοντα -ενάγοντα, μετηνοποία αξίωνεδιάταγμα πουνα κηρύσ σει άκυρητη διαδικασία δήμευσης αυτοκινήτου του,πουάρχισε από τιςτελωνειακέςαρχέςτηςΔημοκρατίας. 15 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο,αποφάσισε ότι δενείχεδικαιοδοσία να εκδικάσειτην αγωγή, επειδή έκρινε ότι η διαδικασίαδήμευσης ήταν εκτελεστή διοικητική πράξη, υποκείμενηστην αναθεωρητική δικαιοδοσία τουΑνωτάτουΔικαστηρίου. 20 Ο εφεσείων - ενάγων εφεσίβαλετην απόφαση καιεισηγήθηκε ότι η διοικητικήαπόφαση δήμευσηςτου αυτοκινήτου, ήταν από φαση ιδιωτικούδικαίου,υποκείμενηστηδικαιοδοσία Επαρχιακού Δικαστηρίου. 25 688 1 ΑΛΛ. Λεοντίουτ. ΓενικούΕισαγγελέα Αποφασίστηκε, ότι: 5
(1)Η κατάσχεση, δενείναιεκτελεστήδιοικητικήπράξηκαιδεν υπό κειται σεαναθεωρητικόέλεγχο δυνάμειτουάρθρου 146του Συντάγματος.
(2)Η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ακυρώνεται ως εσφαλμένη. 10
(3)ΤοΕπαρχιακόΔικαστήριο έχειαποκλειστικήδικαιοδοσίανα εκ δικάσειτηνενώπιον του αγωγή. Η έφεση έγινε δεκτή μεέξοδα υπέρ τουεφεσείοντα. 15 Αναφερόμενηυπόθεση: Αριστοτέλους καιΑλλοι ν.Δημοκρατίας, Προσφυγήαρ. 745/86, ημερομηνίας4.6.1995. 20 Έφεση. 25 Έφεση από τονενάγοντα κατάτηςαπόφασης του Επαρχια κούΔικαστηρίου Λεμεσού (Π.Καλλής, Α.Ε.Δ.)πουδόθηκε στις 6.2.1989 (Αρ. Αγωγής 4429/88) με την οποία απορρίφθηκε η αγωγήτου λόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας. Κ. Μελάς, για τονΕφεσείοντα -ενάγοντα. 30 Στ. Θεοδούλου,Ανώτερος Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, για τον Εφεσίβλητο -εναγόμενο. Cur. adv. wit. 35 40 ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο δικαστής Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων-ενάγων επιδιώκει την ανα τροπή τηςπρωτόδικης απόφασης μετηνοποία απορρίφθηκεη αγωγή τουλόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας. Σεαυτή ο εφεσείων αξίωνε διάταγμααπότοΕπαρχιακόΔικαστήριο μετοοποίονα κηρύσσεται άκυρηηδιαδικασίαδήμευσης του αυτοκινήτου,υπ' αριθμόν εγγραφής RV321, που δεν αμφισβητείται πως είναι ιδιοκτησία του. 689 Αρτεμίδης, Δ. Λεοντίου ν.Γενικού Εισαγγελέα
(1995)Η διαδικασία δήμευσης άρχισε από τις τελωνειακές αρχές της Δημοκρατίας γιατί κατά τοντελωνισμό του οχήματος δεν πληρώθηκαν απότον εισαγωγέα οιυπό τοΝόμουκαθοριζόμε νοι δασμοί. 5 Το πρωτόδικο Δικαστήριο ασχολήθηκε προκαταρκτικά με το ζήτημα της δικαιοδοσίας. Ήταν ηθέση του δικηγόρου τηςΔη μοκρατίας πως ηαπόφαση, γιατην έναρξη της διαδικασίας δή μευσης, πουπροβλέπεται στο άρθρο 170,καιεπ.τουπερί Τελω νείων καιΦόρωνΚαταναλώσεως Νόμουτου 1967, (Ν.82/67),εί- 10 ναι εκτελεστήδιοικητικήπράξη,καιως εκτούτου εμπίπτει στην αποκλειστική δικαιοδοσία ελέγχου από το Ανώτατο Δικαστή ριο. Αντίθετη ήταν η εισήγηση του συνηγόρου του εφεσείοντα. Το πρωτόδικο δικαστήριο,αφούσυζήτησε τοζήτημαμε αναφο ρά στη νομολογία, πουόντως ήταν διισταμένη και αβέβαιη, 15 έκρινε, συμφωνώντας μετη θέση του δικηγόρου τουεφεσίβλη του,πως δεν είχεδικαιοδοσίαναδικάσει τηναγωγή. Όταν περατώθηκε ησυζήτηση της έφεσης, γνωρίζαμε ήδηπως το υπό κρίση σοβαρό θέμα θα απασχολούσε τηνΟλομέλεια του 20 Ανωτάτου Δικαστηρίου. Γι*αυτόκαιηαπόφασημαςστηνκρινό μενη έφεση επεφυλάχθηναεκδοθεί μετάτην ετυμηγορία της Ολο μέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Η σχετική απόφαση εκδόθη κεστις 4.6.95. (Δεςπροσφυγές 745/86 κ.α.ΑνδρέαςΑριστοτέλους καιΑλλων ν. Δημοκρατίας). 25 Στην ομόφωνη απόφαση, που εξέδωσεο Δικαστής Κωνσταντινίδης,αναλύεταισεέκτασητο ζήτημα. Μαςενδιαφέρει μόνο ηπιό κάτω κατάληξη: 30 "Για τους λόγους πουπαραθέσαμε κρίνουμε πως,στο πλαίσιο του πλέγματος των διατάξεων του Νόμου 82/67, η κατάσχεση δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη και δεν υπόκειται σεαναθεωρητικό έλεγχοδυνάμει του άρθρου146 του Συντάγματος. Είναι γεγονός ότιηκατάσχεση αφ'εαυ- 35 τής στερεί τηνκατοχή τουεμπορεύματος που κατάσχεται αλλά δεν είναι εξ αυτού του λόγου εκτελεστή διοικητική πράξηενόψει της άρρηκτηςσύνδεσης τηςπρος τηδικαστική διαδικασίαπουπρονοείται.ΟιυποθέσειςPhediasKyriakides ν.Republic 1 R.S.C.C. 66,και CharilaosXenophontog ν, 40 Republic 2 R.S.C.C. 89 είναι σχετικές. Οι προσφυγές στην έκταση πουπροσβάλλουν κατάσχεση πουέγινε, θα απορρι φθούνως απαράδεκτες." 690 1 ΑΛΛ. Λεονύου ν.Γενικού Εισαγγελέα Αρτεμίδης, Δ. Ενόψει των ανωτέρω η έφεση επιτρέπεται. Ηαπόφαση του πρωτόδικουΔικαστηρίου ακυρώνεται. ΤοΕπαρχιακόΔικαστή ριο έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να κρίνει την ενώπιον του αγωγή. Ο εφεσίβλητος νακαταβάλειταέξοδατου εφεσείοντος. 5 Η έφεση επιτρέπεται με έξοδα υπέρ του εφεσείοντα. 691