(1995)18Ιουλίου,1995. [ΠΙΚΗΣ, Πρόεδρος,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Χ'ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/σχές] ΕΠΙ ΤΟΙΣΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 3ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥ ΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964, ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΟΥ ΤΖΕΝΝΑΡΟ ΠΕΡΡΕΛΛΑ (ΑΡ. 2) ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΣ ΑΙΤΗΣΕ ΩΣ ΠΑ ΕΚΔΟΣΗΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI, ΚΑΙ ΕΠΙΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙΤΗΝΑΠΟΦΑΣΗ/ΕΝΤΑΛΜΑ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΗΜΕΡ. 105.94,ΥΠΟΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥΛΕΥ ΚΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΝΤΙΜΟΥΔΙΚΑΣΤΟΥ Κ.Α.ΙΩΑΝΝΙΔΗ. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 9169). Φυγόδικος— Ένταλμασύλληψηςφυγόδικου— Απαιτούμενη μαρτυρία κατ' άρθρο 8
(1)(α)και8
(2)τονπερί ΕκδόσεωςΦυγόδικωνΝόμουτον 1970—Άσκησηδικαστικήςεξουσίαςκατάτηνέκδοσητουεντάλματος. Certiorari— Έκδοση εντάλματος σύλληψης φυγόδικου — Παράλειψη παράθεσης μαρτυρίας ενώπιοντον Δικαστηρίου — Έκδοσηεντάλ ματος με βάση την νπόθεση ότι συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέ σεις αφούεκδόθηκεαπό τοναρμόδιο Υπονργό ηεξονσιοδότηση — Έλλειψη ερείσματος από άποψημαρτυρίας — Καταφανές νομικό λάθος στην όψη εντάλματος συλλήψεως φυγόδικου. Ένταλμα σύλληψης φυγόδικου — Έκδοση εντάλματος σύλληψηςφυ γόδικου με μόνη μαρτυρία την εξουσιοδότηση του αρμόδιον Υπουργού — Έκδοσηδιατάγματος μεπλήρη έλλειψημαρτυρίας — Νομικό λάθος εμφανές στην όψη του εντάλματος συλλήψεως — Ακύρωση εντάλματος συλλήψεωςμεένταλμα certiorari. Habeascorpus — Έκδοσηεντάλματος σύλληψης φυγόδικου — Έλλει ψημαρτυρίας που να δικαιολογεί τηνέκδοση τον — Ανάγκη θέσης ενώπιον τον Δικαστηρίον των στοιχείων πον απαιτούνται από το 692 1Α.Α.Δ. ΤζεννάροΠερρέλλα (Αρ.2) άρθρο 8
(2)τον περί Εκδόσεως ΦνγοδίκωνΝόμον τον 1970 και άσκησητης διακριτικής τον ευχέρειας κατά την έκδοση του εντάλ ματος — Παράλειψη— Ακύρωση τον εντάλματος συλλήψεως. 5 Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, εξέδωσεένταλμα σύλλη ψης τουεφεσείοντα κατόπιν εξουσιοδότησης απότον Υπουργό Δι καιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, αφού στο μεταξύ το εκζητούν κράτος,η Ιταλία,είχευποβάλει αίτησηγια έκδοση. 10 ο εφεσείων μεαίτησητουστο Ανώτατο Δικαστήριο,ζήτησεάδεια νακαταχωρήσει αίτησηcertiorari γιαακύρωσητου εντάλματοςσυλ λήψεως. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, κατέληξε ότι δεν καταδείχθηκεεκ πρώτηςόψεως υπόθεση για χορήγηση άδειαςκαι απέρριψε τηναίτη ση. Ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου που εκδίκασε τηνυπό θεση υιοθέτησε τηνάποψηότι απόμόνητηςηαναφοράστο ένταλμα σύλληψης, πως υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία, ήταν αρκετή για να εκτοπίσει την εισήγηση ότι έλευταν. Πρόσθεσε επίσης, ότι δενπροέ κυπτενομικό σφάλμαεμφανές στην όψητου εντάλματος, δεδομένου ότι θαέπρεπε ναπεριοριστεί σ' ότι αναφερότανσ' αυτό. Επιπλέον ανέφερε, ότι και μόνο ηπαράθεσητης εξουσιοδότησης ενώπιον του Δικαστή πον εξέδωσε το ένταλμα σύλληψης, αποτελούσε επαρκές αποδεικτικόυλικό αφούενσωμάτωνε δι' αναφοράςτα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία εφόσον δυνάμει του άρθρου 7
(2)του περί Εκδόσεως Φυγόδικων Νόμου του 1970, όπως τροποποιήθηκε, αποτε λούσαν απαραίτητηπροϋπόθεσηέκδοσης της. 2„ 25 30 35 ΗδικηγόροςτηςΔημοκρατίαςεισηγήθηκε, ότιημαρτυρίαγιατην έκδοση εντάλματος σύλληψης φυγόδικου,μπορεί ναείναι μόνο υπό μο'ρφήνεγγράφωνκαιαρκείέστωκαιανείναιπολύλίγη,ενώο δικη γόρος του εφεσείοντα υποστήριξε ότι το ένταλμα καταδείχνει στην όψη του,ότι εκδόθηκε χωρίς το απαιτούμενο έρεισμα αποδεικτικών στοιχείων. Επίσης, υπέβαλε ότι ο τύπος του εντάλματος σύλληψης ανέφερεμόνοτοάρθρο8
(1)(α)τουπερί Εκδόσεως ΦυγόδικωνΝόμου του 1970, όπως τροποποιήθηκε, αντί να συμπεριλάβει και το άρθρο 8
(2)καισυνεπώς,δενήταννόμιμο. Αποφασίστηκε, ότι: 40 (ΐ) Ηκατ'αντιπαράθεσηδιαδικασίαενώπιον του Ανωτάτου Δικα στηρίου ως Εφετείου, καθιστά δυνατή την οριστική απόφαση επί της έκδοσης ήόχι εντάλματος certiorari, αντί μόνο του επι μέρους θέματος της χορήγησης άδειαςγια υποβολήαίτησης. 693 ΤζεννάροΠερρέλλα (Αρ.2)
(1995)
(2)Τοένταλμα σύλληψηςεκδόθηκε σύμφωνα μετον τύποπουπρο βλέπει ηΚ.Δ.Π.49/72 ηοποίαεκδόθηκε απότοΥπουργικό Συμ βούλιο δυνάμει του άρθρου 15
(2)του περί Εκδόσεως Φυγόδι κων Νόμου του 1970, όπως τροποποιήθηκε,αλλά η συμμόρφω σημε αυτόν,δεν μπορεί αφ'εαυτής νατο περισώσει, ανστερείται των αναγκαίωνγνωρισμάτων νομιμότητας. 5
(3)Ο βαθμός της απαιτούμενης μαρτυρίας για έκδοση εντάλματος συλλήψεωςφυγοδίκουείναι αυτόςπουκρίνεται ναεπαρκεί στη συγκεκριμένη περίπτωση.
(4)Ηαναφορά του άρθρου 8
(1)(α)του περί Εκδόσεως Φυγόδικων Νόμου του 1970 όπως τροποποιήθηκε, στο ένταλμα σύλληψης, παρέχει επαρκή ένδειξη της νομοθετικής εξουσιοδότησης για ενεργοποίηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, ενώ το άρθρο 8
(2)καθορίζειτον τρόποάσκησης της. 10 15
(5)Τα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία για την έκδοση του εντάλματος συλλήψεως δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου πουτο εξέδωσεόπωςαπαιτείτοάρθρο8
(2),έτσιώστεναασκή20 σα τη δικαστική του κρίση, αλλά είχε υπόψη του μόνο ό,τι μπορούσε ναεξυπονοήσει ηεξουσιοδότηση, ηύπαρξητης οποί ας προϋποθέτει σύμφωνα με το άρθρο 7
(2)του Νόμου τηλήψη υπόψη από τον αρμόδιο Υπουργό, των προβλεπομένων απο δεικτικών στοιχείων. 25
(6)Από άποψη μαρτυρίας, υπήρξε πλήρης έλλειψηερείσματος για την έκδοση του εντάλματος συλλήψεως και συνεπώς επρόκειτο περί νομικού λάθους πουτο άφηνεχωρίς θεμέλιο. 30 Η έφεση έγινε δεκτή. Εκδόθηκε απ' ευθείας ένταλμαcertiorari • Αναφερόμενες υποθέσεις: 35 R. v.Newcastle UnderLyme[1952]2All E.R.531, InRe HadjiCostas
(1984)1C.L.R. 513, I.R.C. v.Rossminister[1980] 1 All E.R. 80 (H.L.), Queenv. Tillettand Others, ExparteNewtonand Others [1969] 14 F.L.R.101 (Αυστραλίας), 694 40 1 Α.Α.Δ. Τζεννάρο Περρέλλα (Αρ. 2) R. v. Metropolitan Police Commissioner, Exparte Savundranayan [1955]Crim. L.R.309(D.C), Queen v. Weil[1881-82]Q.B. Vol. 9, 701, 5 R.v. NatBel]Liquors[1922]All E.R. Rep. 335, R.v.NorthumberlandCompensationAppealTribunal, ExparteShaw [1952] 1 All E.R. 122, 10 Ο'Reillyv. Mackman [1982]3All E.R. 1124, Armah v. Government o(Ghana[1966] 3All E.R. 177. 15 20 Έφεση. Έφεση απότον αιτητήκατάτηςαπόφασηςτου Ανωτάτου Δι καστηρίου σε πρωτόδικη δικαιοδοσία (Νικήτας,Δ.) που δόθηκε στις 16.5.1994 (Αρ. Αίτησης 57/94) με την οποία απορρίφθηκε αίτηση του εφεσείοντα για χορήγησηάδειας με σκοπό την κατα χώρησηαίτησης Habeas Corpus. Χρ. Πονργονρίδης, για τον Εφεσείοντα. 25 Ε-Λο'ιζίδου (χα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για την Εφεσίβλητη Δημοκρατία. Cur. adv.vult. 30 35 40 ΠΙΚΗΣ,Π.: Την ομόφωνη απόφασητουΔικαστηρίου θαδώ σει ο Νικολάου, Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Ο εφεσείων,που είναι Ιταλός, συνελήφθη στις 9 Φεβρουαρίου 1994 στην Κύπρο κατ' επίκλησητων διατάξεωντουπερί Εκδόσεως ΦυγόδικωνΝόμουτου 1970, όπωςτρο ποποιήθηκε. Ησύλληψη του σηματοδότησε την έναρξη διαδικα σίας η οποία,την 9Φεβρουαρίου 1994, απέληξε σε διάταγματου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακας γιαέκδοση τουστην Ιταλία ώστε να εκτίσει το υπόλοιπο ποινής φυλάκισης ηοποία,καθώς προέκυψε, του είχεεπιβληθεί απόΔικαστήριο της χώρας του. Στις 15 Φεβρουαρίου 1994, ο εφεσείων αποτάθηκε στο Ανώ τατοΔικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 10 του Νόμου,για ένταλ μαhabeascorpus. Προέβαλε τρεις λόγους με τους οποίους προ695 Νικολάον, Δ. Τζεννάρο Περρέλλα (Αρ. 2)
(1995)σέβαλλε το διάταγμαέκδοσης του. Ο ένας, επί του οποίου και κρίθηκε εν τέλει το ζήτημα,στρεφόταν εναντίον της εξουσιοδό τησης την οποία είχε υπογράψει ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως ως την προϋπόθεση για έναρξη τηςδιαδικα σίας, Ηδιαπίστωσηότι ηεξουσιοδότηση εστερείτο τουπροβλε5 πομένου ερείσματος, δεδομένου ότι δεν είχε προηγηθεί σχετική αίτησηαπότοεκζητούν Κράτος,οδήγησεστηνακύρωσητηςδια δικασίας ως παράνομης και στην ως εκ τούτου απόλυση του εφεσείοντος. Το ότι αυτήθαήτανηέκβασηκατέστη σαφέςκατά την εκφώνηση της απόφασηςπριν απότο τέλος της,όταντοΔι- 10 καστήριο κατέληξε επί του υπό αναφοράλόγου ενώ, ως προς τους άλλους δύο προβληθέντες λόγους, το Δικαστήριο περιορί στηκε ακολούθως σε μόνο γενικές παρατηρήσεις. Λειτουργός του αρμόδιου Υπουργείου και αστυνομικός που 15 παρακολουθούσαντη διαδικασία,μόλις αντιλήφθηκανπωςοεφε σείων επρόκειτο νααπολυθεί,αποχώρησαναπότην αίθουσατου Δικαστηρίου και αμέσως μερίμνησαν ώστενα εκδοθεί απόΔικα στήτουΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας νέοένταλμα σύλλη ψης στη βάσηνέας εξουσιοδότησης την οποία είχαν στην κατοχή 20 τους, αφούστο μεταξύ είχευποβληθεί από το εκζητούν Κράτος αίτησηγια έκδοση. Ως αποτέλεσμα,ο εφεσείων επανασυνελήφθη αμέσως μετάπουδιατάχθηκεηαπόλυσητουαπότοΑνώτατο Δι καστήριο. Αρχισεέτσινέαδιαδικασία προςεκδοσήτου. 25 Ο εφεσείων,λίγοαργότερατην ίδιαημέρατηςδεύτερης σύλλη ψης, αποτάθηκεστο Ανώτατο Δικαστήριο για να τουπαρασχεθεί άδεια να καταχωρήσει αίτησηγια ένταλμα certiorari με το οποίο νααχθεί ενώπιον τουΑνωτάτου Δικαστηρίουκαιναακυρωθείτο εν λόγω ένταλμα σύλληψης. Το διάβηματου αυτό το προώθησε 30 προβάλλονταςπρώτο,ότι τοένταλμασύλληψης εκδόθηκε"παρά νομα και χωρίς εξουσία"· και,δεύτερο,ότι το ένταλμα σύλληψης εξασφαλίστηκε υπό συνθήκες μεμπτότητας από άποψης χρόνου καιτρόπου,πουτοκαθιστούσαν έκνομο μετηνέννοια,όπωςανα πτύχθηκε στην επιχειρηματολογία, ότι ευρισκόταν εκτός της δι- 35 καιοδοσίας του Δικαστή πουτο εξέδωσε. Σεσχέσημετην πρώτη πτυχή,ο εφεσείων βασίστηκεσεό,τι εμφαινότανστην όψητουιδί ου του εντάλματος το οποίο εντέλειαποτέλεσε το μόνο"πρακτι κό". Ενώσεσχέσημετηδεύτερηπτυχή,εφόσοναυτήσυνίστατο σε κατάληξηεπί πραγματικώνθεμάτων,ο εφεσείων προσήγαγε μαρ- 40 τυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης του συνηγόρου ο οποίος τον είχεαντιπροσωπεύσει στην αίτησηγιαhabeascorpus. Το Ανώτα το Δικαστήριο (Δικαστής άλλος από εκείνον που είχε επιληφθεί της αίτησης για habeas corpus) κατέληξε ότι δεν καταδείχθηκεεκ 696 1 ΑΛ.Δ. ΤζεννάροΠερρέλλα (Αρ.2) Νικολάου,Δ. πρώτης όψεως υπόθεση γιαχορήγηση τηςαιτούμενης άδειας. Η παρούσαέφεση στρέφεται εναντίον εκείνης της απόφασης. 5 10 15 20 25 30 Ο συνήγορος του εφεσείοντος επανέλαβε ό,τι είχε τεθεί και πρωτόδικακαιανέπτυξεπεραιτέρωεπιχειρηματολογία με εκτενή αναφοράσεκυρίως αγγλικήνομολογία γιαναυποστηρίξει ότιη αιτηθείσαάδειαθαέπρεπεναείχεδοθεί. Απότημεριάτης,η συ νήγορος της Δημοκρατίας εισηγήθηκε ότι ορθά ήταν πουαντικρύστηκε τοθέμαπρωτόδικακαιπροςεπίρρωσηαναφέρθηκεκαι αυτήσε αγγλική νομολογία ηοποία αφορούσε κυρίως τη διαδι κασίασεέκδοσηφυγόδικωνκαιτημαρτυρίαπουθαμπορούσενα δικαιολογήσει την έκδοση σχετικού εντάλματος σύλληψης. Είναι ανάγκηνασημειωθεί εδώότιπαρόλονπουηεκκαλούμενηαπόφασηαφορούσε αίτησηγιαχορήγηση άδειαςπρος καταχώ ρησηαίτησηςγιαένταλμαcertiorari -όπουβέβαιατοθέμαεξετάζε ταιστηβάσημονομερούς αίτησης-ενώπιον μας,μετηναναπόφευ κτα κατ' αντιπαράθεσηδιαδικασία,ηδιεξαχθείσα συζήτηση εξά ντλησετοσύνολοτουθέματοςμεαποτέλεσμανακαθίσταταιπλέον δυνατή η οριστική απόφανσηεπίτηςέκδοσης ήόχι εντάλματος certiorari αντί μόνο τουεπίμέρους θέματοςτηςχορήγησης άδειας γιαυποβολή αίτησης. Και τούτοόχιμόνο σεσχέσημετηνπρώτη πτυχήπουαφορά σεαμιγές νομικό θέμα, αλλάκαισεσχέσημε τη δεύτερη πτυχή,δεδομένου ότιδεν υπήρξε απόπλευράς τηςΔημοκρατίαςαμφισβήτησητουβάθρουπραγματικώνθεμάτων. Ηδυνα τότηταγιατέτοιαοριστική απόφανσησυναρτάταιβέβαιαπροςτις ανάγκεςτηςπερίπτωσης. Πάντωςτοότιπαρέχεταιη δυνατότητα τοκαθιστάνομίζουμε αυτονόητοη φύσητουεγχειρήματος.Επιση μαίνουμε επιπλέον ότιστηνΑγγλίααυτόέγινεστην υπόθεσηR.ν. Newcastle UnderLyme [1952] 2All E.R. 531,αλλάκαι στην Κύ προακόμακαιπρωτόδικααπότοννυνΠρόεδροκ.Πικήστηνυπό θεσηInRe HadjiCostas
(1984)1 C.L.R. 513(βλ.στησελ.516). 35 Προχωρούμε λοιπόν παραθέτονταςαυτούσιοτο περιεχόμενο τουυπόκρίση εντάλματοςσύλληψης: 40 "ΤΥΠΟΣ 2 Ο ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΦΥΓΟΔΙΚΩΝ ΝΟΜΟΣΤΟΥ 1970 Αοθοον8ΠΧα) Ένταλμα Συλλήψεως Προςτον ΑρχηγόΑστυνομίας καιαπαντάςτους Αστυφύ λακας ενΚύπρω. 697 Νικολάου,Δ. Τζεννάρο Περρέλλα (Αρ. 2)
(1995)Επεώή ελήφθη παρά του Υπουργού Δικαιοσύνης εξουσιοδότησις προς έναρξιντηςδιαδικασίας τηςεκδόσεως ειςΙταλία τουGennaroPERRELLA όστις καταζητείταιπροςέκτισιν επι βληθείσης αυτώποινής εις τηνως είρηταιχώραν. 5 Και επειδή το αδίκημαδι' ό το προαναφερθένπρόσωπον κατεδικάσθηείναι αδίκημαδι' ό δύναταικατάνόμον ναχωρήσηέκδοσις ως προβλέπεται εν τω άρθρω5 του περί Εκδό σεως Φυγόδικων Νόμουτου 1970. 10 Κατά τη γνώμη μου υπάρχουσιν αποδεικτικά στοιχεία δικαιολογούντα την έκδοσην εντάλματος συλλήψεως του άνω αναφερομένουόστις ευρίσκεται ήπιστεύεται ότι ευρίσκεται εν τηδικαιοδοσίατουΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας. 15 Δια ταύτα,διατάττεταιηάμεσος σύλληψιςκαιπροσαγωγή του ρηθέντος GennaroPERRELLA ενώπιον τουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. 20 Τη 10η Μαΐου 1994 (Υπ.) (Α. Ιωαννίδης) Δικαστής τουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας" Ο ανωτέρω τύπος εντάλματος σύλληψης προβλέπεται στην Κ.Δ.Π.49/72ηοποίαεκδόθηκεαπότοΥπουργικό Συμβούλιοδυ νάμει του άρθρου 15
(2)του Νόμου. Κατάτη συνήγορο τηςΔη μοκρατίας, η συμμόρφωση με τον τύπο διασφάλιζε κατ'ανάγκη 30 καιτηνομιμότητα τουεντάλματος. Η αυτήάποψηδιατυπώνεται, όπως εντοπίσαμε, και στο σύγγραμμα Broom's Legal Maxims, 10th ed.
(1939). Οσυνήγορος τουεφεσείοντος αντιτάχθηκε λέγο νταςπωςκαιο ίδιος οπροβλεπόμενος τύπος,τονοποίο πράγμα τι ακολούθησε το ένταλμα σύλληψης, δεν μπορούσε να ξεφύγει 35 του ελέγχουνομιμότητας. Επίτούτουθεωρούμε ότιησυμμόρφω ση μετοντύποδεν μπορεί αφ' εαυτήςναπερισώσει ένταλμασύλ ληψης αν ο τύπος αποβαίνειαπρόσφοροςπροκειμένου ναπροσ δώσει στο ένταλματααναγκαίαγνωρίσματανομιμότητας. Σεαυ τόαντλήσαμε βοήθειααπότησυζήτησηπαρόμοιωνθεμάτων στις 40 υποθέσεις IJl.C.v.Rossminister [1980] 1All E.R. 80 (H.L.), και Queen v.Tillettand Others,ExparteNewtonand Others[1969] 14"F.L.R. 101 (Αυστραλίας), στις οποίες μας παρέπεμψε ο συνή γορος του εφεσείοντος. 698 25 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Τζεννάρο Περρέλλα(Αρ. 2) Νικολσον,Δ. Οσυνήγορος τουεφεσείοντος διατύπωσεδύοεισηγήσειςγιατην προώθηση τηςπρώτης θέσης,ότι τουπόκρίση ένταλμασύλληψης αποκαλύπτει στην όψητου παρανομία τέτοια πουνα τοκαθιστά άκυρο. Μετηνπρώτηεισήγησηεπισημαίνεται ότιστην επικεφαλίδα του εντάλματος σύλληψης γίνεται αναφορά μόνο στο άρθρο 8
(1)(α)τουΝόμουενώ,καθώςσυνεχίζει ηεισήγηση, θαέπρεπενα γινόταναναφοράκαιστοάρθρο8
(2). Η εισήγησηκατέληγε στοότι ηενλόγωπαράλειψηκαθιστούσετοένταλμαπαράνομοκαιτούτο διότι δεν εμφαινότανσε αυτότοσύνολοτων νομοθετικών διατάξεων οι οποίεςπαρέχουνεξουσία,κατ' επέκτασηκαιδικαιοδοσία, γιατην έκδοσητου. Αυτέςοι διατάξειςέχουν ως εξής: "8
(1)Δύναται να εκδοθή ένταλμα συλλήψεως προσώπου διωκομένου δι' αδίκημα,δι*ό δύναταιναχωρήση έκδοσις,ή προσώπου καταζητούμενου προς έκτισιν ποινής επιβληθεί σης αυτώμετάκαταδίκηναυτούδιατοιούτον αδίκημα (α)άματηλήψειεξουδιοδοτήσεως διατηνέναρξιντηςδιαδι κασίαςτηςεκδόσεως, υπόδικαστούτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου,εντηδικαιοδοσίατουοποίουευρίσκεταιήπι στεύεται ότι ευρίσκεται τοωςάνωπρόσωπον· (β) 25 30 35 40
(2)Δύναται να εκδοθή ένταλμα συλλήψεως δυνάμει του παρόντος άρθρουεπί τηπροσκομίσει τοιούτων αποδεικτικών στοιχείων, ως κατάτηνκρίσιν του δικαστού ήτουΠροέδρου του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου, θαεδικαιολόγουν την έκδοσιν εντάλματος συλλήψεως προσώπου διωκομένου διά την διάπραξιν αναλόγου αδικήματοςή,αναλόγως της περιπτώσεως, προσώπου καταζητούμενου OL' έκτισιν ποινής, μετάκαταδί κηναυτούδι' αδίκηματι,εντόςτηςδικαιοδοσίαςτουδικαστού ήτουΠροέδρουτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου." Ηεν λόγωεισήγησητουσυνηγόρου του εφεσείοντος στηρίχθη κεκατά κύριολόγοστις δύοαποφάσειςπουαναφέραμε"ανωτέρω και ιδιαίτερασεπαρατηρήσειςτουΔικαστή Diplock στησελ. 91 FGτης πρώτης υπόθεσης. Ο ίδιος συνήγορος εξειδίκευσεκαι πα ρατηρήσειςπουέγινανστηδεύτερηαναφερθείσαυπόθεση,σύμφωνα με τις οποίες σε εντάλματαεκδοθέντααπόκατώτερα δικαστή ρια δεν ισχύειηαρχή τηςκανονικότηταςή νομιμότητας με αποτέ λεσμανακαθίσταταιαναγκαία ηπαράθεση,στα ίδιαταεντάλμα τα,τηςνομικής δικαιοδοτικήςβάσηςμετην έννοιατωνπροβλεπο μένωνπροαπαιτούμενωνγιαέκδοσητους. Ας σημειωθεί όμωςότι 699 Νικολάου,Δ. Τζεννάρο Περρέλλα(Αρ. 2)
(1995)και στις δύο αναφερθείσες υποθέσεις ησυζήτηση αφορούσε,κατ' ουσίαν,όχι ζήτημααναφοράς στις νομοθετικές διατάξειςπουπα ρείχαν εξουσιοδότηση, αλλάτο κατάπόσο εμφαινόταν στο ένταλ μαηύπαρξη μαρτυρίαςως προϋπόθεσης γιατην έκδοσητου. 5 Η δεύτερη εισήγηση του συνηγόρου του εφεσείοντα επί της πρώτης πτυχής είναι ότι προκύπτει από την όψη του εντάλμα τος σύλληψης ότι αυτό εκδόθηκε κατ' αντίθεση προς το άρθρο 8
(2),ήτοι χωρίς την ύπαρξηοποιασδήποτε μαρτυρίας. Ο συνή γορος υπέδειξε σχετικά ότι οι πρώτες δύο παράγραφοι του 10 εντάλματος εκθέτουν τις περιστάσεις που δικαιολογούσαν την ανάληψη εξέτασης του θέματος έκδοσης εντάλματος σύλληψης δυνάμει τουάρθρου8
(1)(α), χωρίς αναφοράπροςτημαρτυρίαη οποία απαιτείταιαπότο άρθρο 8
(2),όσο και αν μπορεί να εξυπονοούν τηνύπαρξητης,μεαποτέλεσμα ηέκφρασηγνώμης από 15 το Δικαστή, στην καταληκτική παράγραφο,ότι "υπάρχουν απο δεικτικά στοιχεία δικαιολογούντα την έκδοση εντάλματος συλ λήψεως", να μήπροέκυπτε απότηνάσκηση δικήςτουκρίσης αλ λά απόυιοθέτηση των όσων υπέθετε νααπέρρεαναπότην εξου σιοδότηση του αρμόδιου Υπουργού. 20 Ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου ο οποίος αρνήθηκε τηχορήγηση άδειαςγια καταχώρηση αίτησης certiorari, εξέφρα σε την άποψη,ότι από μόνη της ηαναφοράστο ένταλμα σύλλη ψης πως υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία ήταν αρκετή για να 25 εκτοπίσει την εισήγησηότι έλειπαν τέτοια στοιχεία. Και,δεδο μένου ότι θα έπρεπε να περιοριστεί κανείς σε ό,τι αναφερόταν στο ένταλμα, δεν προέκυπτε νομικό σφάλμα εμφανές επί της όψης του. Πρόσθεσε ωσαύτως ότι και αν ακόμα το υλικό το οποίο είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστή ο οποίος εξέδωσε το 30 ένταλμα περιοριζόταν σε μόνο την εξουσιοδότηση, η εξουσιοδό τηση ενσωμάτωνε δια αναφοράς τα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία εφόσον αυτά αποτελούσαν, δυνάμει του άρθρου 7
(2)του Νόμου,απαραίτητηπροϋπόθεση για την ύπαρξητης. 35 Η συνήγορος της Δημοκρατίας υιοθέτησε την πρωτόδικη προσέγγιση και αναφέρθηκε πρόσθετα σε αγγλικές αποφάσεις στις οποίες συζητήθηκε το είδος και ο βαθμός μαρτυρίας που απαιτείται στο προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας για έκ δοση φυγόδικων όταν ζητείται ένταλμα σύλληψης. Ως προς το 40 είδος της μαρτυρίας παρέπεμψε στην υπόθεση R. ν. Metropolitan Police Commissioner, Ex p. Savundranayan [1955]Crim. L.R. 309 (D.C.) όπουτο Δικαστήριο, ερμηνεύοντας παρόμοια πρόνοια στο Extradition Act 1870, έκρινε ότι ημαρ700 1Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Τζεννάρο Περρέλλα(Αρ. 2) Νικολάου, Δ. τυριά μπορούσε ναπροσλάβει τημορφήεγγράφων. Ως προς το δεύτερο, η συνήγορος παρέπεμψε σε αριθμό υποθέσεων αλλά στάθηκε ιδιαίτερα στην υπόθεση Queen v. Weil [1881-82] Q.B. Vol. 9, 701. Εκεί τοΔικαστήριο, ερμηνεύοντας πρόνοιαγιατην έκδοση εντάλματος σύλληψης σύμφωνα με την οποία ημαρτυ ρίαθαέπρεπεναήταναρκετή "κατάτηγνώμη τουεκδίδοντοςτο ένταλμα", κατέλυξε ότι: "That is a matter of judicial discretion. There must be some evidence, but very little will do, for it is merely for thepurpose of detaining the man". Συμφωνούμε ότι η μαρτυρίαυπόμορφήμόνο εγγράφων μπορεί ναείναιαρκετή δε δομένου πάντοτε ότι δεν γίνεται, στην όποια συγκεκριμένη πε ρίπτωση,διαφορετικήνομοθετική ρύθμιση. Αναφορικά όμως με το βαθμό μαρτυρίας,θεωρούμε άστοχο τον προσδιορισμό στην υπόθεση Queenv. Weil(ανωτέρω). Θαλέγαμε ότι δεν μπορεί ο βαθμόςνα είναι άλλως απόό,τι κρίνεται ναεπαρκείστηνόποια συγκεκριμένη περίπτωση,αφήνονταςτοθέμα μεαυτήτηγενικό τητα. Αλλά βέβαια,ηθέση της συνηγόρου της Δημοκρατίας ως προς καιταδύο σημεία που έθιξε σχετικά μετην αναγκαίαμαρ τυρία,εκλαμβάνουν ως δεδομένο ότι στην προκείμενηπερίπτωσηυπήρξε κάποιαμαρτυρία, που είναι το ζητούμενο. Ο συνήγορος του εφεσείοντος εξέφρασε την άπυι|>ηότι η πρω τόδικη κατάληξη καθορίστηκε από προσέγγιση που δεν λάμβανε υπόψητηνπλήρηέκτασητηνοποίασήμερακαλύπτειοέλεγχος μέσω του εντάλματος certiorari. Μεαυτόδιαφωνούμε. Οπρωτόδι κος Δικαστής με ακρίβεια ήταν που επεσήμανε το ισχύον νομικό καθεστώς. Η εμβέλεια του προνομιακού εντάλματος certiorari, όπως την αναγνώρισε τελικά ησύγχρονη αγγλική νομολογία,πα ρέχειδυνατότηταγιαάσκησηελέγχου απόανώτεροπροςκατώτερο δικαστήριο -όχι όμως αναθεώρηση της ορθότητας τηςαπόφασης του κατώτερου δικαστηρίου - με προοπτική την επέμβαση, είτε όπου το κατώτερο δικαστήριο ενήργησε εκτός της δικαιοδοσίας τουήτηνυπερέβη είτεόπουπροκύπτειστηνόψητου"πρακτικού" τηςαπόφανσηςτουκατώτερουδικαστηρίουπροφανέςνομικόλάθος έστωκαιαναυτόδεν άπτεταιτηςδικαιοδοσίας. Γιατη δυνα τότηταπουπροσφέρεταιστοδεύτεροτομέαέγινεκατάπρώτουπό μνηση απότο Αγγλικό Ανακτοσυμβούλιο στην υπόθεση R. v.Nat BellLiquors[1922]All E.R. Rep.335 (βλ. ιδιαίτεραστησελ. 351), από την οποία ορθά καθοδηγήθηκε ο πρωτόδικος Δικαστής ως προςτοπλαίσιο εξέτασης τουζητήματος. ΗαπόφασητουΑγγλι κούΕφετείουστηνυπόθεσηR.v.NorthumberlandCompensation AppealTribunal,Ex parteShaw[1952]1 All E.R. 122, επιβεβαίω σε τηλειτουργία του εντάλματος certiorari και σε αυτότοντομέα. Ο Δικαστής Denning L.J.έθεσετοπεδίοως εξής (στησελ. 127): 701 Νικολάου, Δ. Τζεννάρο Περρέλλα (Αρ. 2)
(1995)"This control extends not only to seeing that the inferior tribunals keep within their jurisdiction but also to seeing that they observe the law. The control is exercized by means of a power to quash any determination by the Tribunal which,on the face of it,offends against the Law." Πιο πρόσφατα,ο Δικαστής Diplock, εκδίδοντας την απόφασητης Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Ο' Reilly v. Mackman[1982]3 All E.R. 1124, εξήγησε ξανά με ανα φορά προς την R. v. NorthumberlandCompensation Appeal Tribunal(ανωτέρω) τοέδαφοςπουκαλύπτειτο ένταλμα certiorari (στησελ. 1128): 5 10 "What was thererediscoveredwas thattheHighCourthadpower to quash by an order of certiorari a decision of any body of 15 personshavinglegalauthority (notderivedfrom contract only)to determine questions affecting therightsof subjects, not only on theground thatithadactedoutwith itsjurisdictionbut alsoonthe ground that it was apparent on the face of its written determination thatithadmadeamistakeastotheapplicablelaw." 20 Ηπρώτηεισήγηση τουσυνηγόρουτουεφεσείοντος ηοποίααφο ράτημήσυμπερίληψη στο ένταλμακαιτουάρθρου8
(2)εγείρει λε πτό ζήτημα στο οποίο η νομολογία δεν προσφέρει αναντίλεκτη απάντηση. Θααποκλίναμεμάλλον προςτηνάποψη ότιη αναφορά 25 στο άρθρο 8
(1)(α) παρέχει επαρκήένδειξη της νομοθετικής εξου σιοδότησης γιατηνενεργοποίηση τηςδικαιοδοσίαςτουδικαστηρί ουκαιότι το άρθρο8
(2)απλώςκαθορίζει τον τρόποάσκησηςαυ τής της δικαιοδοσίας. Εάνβέβαιατο άρθρο 8
(2)βρισκόταν μόνο του χωρίς συνάρτηση προς το άρθρο 8
(1)(α),θα έπρεπε οπωσδή- 30 ποτέ να γινόταν αναφοράσε αυτό ως το μόνο δικαιοδοτικό. Εν τούτοις, η εν προκειμένω λειτουργική σύνδεση του με το άρθρο 8
(1)(α)δικαιολογεί ενδεχομένως τη συντομογραφίαμετηναναγρα φή στο ένταλμα μόνο τουάρθρου8
(1)(α). Παράτηναπόκλισημας αυτή,προτιμούμε νααποφύγουμεναεκφέρουμεσετούτοοριστική 35 γνώμηενόψει τηςκατάληξηςστηνοποίααγόμαστεεπίτηςδεύτερης εισήγησης του συνηγόρου τουεφεσείοντος σύμφωνα μετηνοποία τοένταλμακαταδείχνει στην όψητουότι εκδόθηκεχωρίς το απαι τούμενο έρεισμα αποδεικτικών στοιχείων. Η εν λόγω κατάληξη μαςθακαταστήσει επίσης αχρείαστητηναπόφασηκαιεπίτηςδεύ- 40 τερης πτυχής τηνοποίαέθεσεπρος εξέταση ο εφεσείων. Επανερχόμαστε λοιπόν στη δεύτερη εισήγηση του συνηγόρου του εφεσείοντος, ότι προκύπτει από το ένταλμα σύλληψης πως 702 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Τζεννάρο Περρέλλα (Αρ.2) Νικολάου, Δ. αυτόεκδόθηκεχωρίς τηνπροσκόμιση αποδεικτικώνστοιχείων με αποτέλεσμα να εμφαίνεταιστην όψητουνομικό λάθος. Συμφω νούμε μεαυτήτην εισήγηση. Κατάτηγνώμη μαςπροκύπτειαπό τηνπροοιμιακή αναφοράπουπεριέχεταιστοένταλμαότιτααπο* δεικτικάστοιχείαπουείχευπόψητουοΔικαστής οοποίοςτο εξέ δωσε,ήτανμόνοό,τι μπορούσεναεξυπονοήσει η εξουσιοδότηση, η ύπαρξητηςοποίαςπροϋποθέτει,σύμφωναμετοάρθρο7
(2)του Νόμου,τηλήψη υπόψη,οπότον αρμόδιοΥπουργό, των προβλε πόμενων αποδεικτικώνστοιχείων. Όμωςταίδιαταστοιχεία,καθώςείναιπρόδηλο,δεντέθηκανενώπιοντουΔικαστήόπωςαπαι τεί τοάρθρο8
(2)έτσιώστε,αφούδιαπίστωνεοίδιοςτηνύπαρξη τουςκαιτααξιολογούσε, ναμπορούσεναασκήσει δικαστικήκρί ση. Αυτήη αναγκαιότητααναγνωρίστηκεστιςυποθέσεις I.R.C. ν. Rossminister (ανωτέρω) καιQueen v. Tillett and Others,Ex parteNewton and Others(ανωτέρω). Διαπιστώνεται συνεπώςη πλήρης έλλειψηερείσματος, απόάποψης μαρτυρίας,πουναδι καιολογούσε τηνέκδοση τουεντάλματος. Από αυτή τηδιαπί στωσηπροκύπτει ότι υπήρξε νομικό λάθος. Καθώςπαρατήρησε ο Δικαστής Reid στην υπόθεσηArmah v.GovernmentofGhana [1966]3All E.R. 177 (στησελ.187): "Whether or not there is evidence to support a particular decision isalwaysaquestion oflaw ...." 25 30 Εδώ επρόκειτο περί νομικού λάθους πουήτανεμφανές στην όψη του εντάλματος. Και επρόκειτο περί λάθους πουάφηνε το ένταλμαχωρίςθεμέλιο.Τοκατάπόσοτέτοω λάθοςσημαίνεικαι ou ηέκδοση του εντάλματος εξέβαινε της δικαιοδοσίας του Δι καστήπουτο εξέδωσε, αποτελεί ενπροκειμένω ζήτημα εντελώς ακαδημαϊκόμε το οποίο δεν είναι ανάγκηνα ασχοληθούμε. Ηπρωτόδικηαπόφασηπαραμερίζεται. Εκδίδεταιαπ' ευθεί ας ένταλμα certiorari. Ως αποτέλεσμα τοεπίδικο ένταλμασύλ ληψης ημερομηνίας 10Μαΐου 1994, ακυρώνεται. 35 Η έφεσηεπιτυγχάνει. Διαταγή ως ανωτέρω. 703