(1995)21 Ιουλίου, 1995 (ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Λ/στές] ΕΙΡΗΝΗ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ ΛΟΥΤΣΗ, Αι τήτρια-Εφεσείονσα, ν. ΚΕΜΤΑΧΙ LTD., Καθ'ων η αίτηση-Εφεσίβλητων. (Υπόμνημα Αρ. 293). Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών — Υποχρέωση αιτιολογίας δικα στικών αποφάσεων — Έκταση αιτιολογίας δικαστικής απόφασης. Μαρτυρία — Έκταση ανάλυσηςμαρτυρίας σε δικαστική απόφαση — Ανάλυση μαρτυρίας ως στοιχείοαιτιολογίαςδικαστικήςαπόφασης. 5 Αξιοπιστία μάρτυρα — Αιτιολογία δικαστικής κρίσης ως προς την αξιοπιστία μάρτυρα. Εργοδότηςκαι εργοδοτούμενος—Απόρριψη αίτησης για αποζημιώσεις καιπληρωμήημερομισθίωναντίπροειδοποίησηςγιαπαράνομηαπό λυση — Παράλειψη ήάρνησηεργοδοτουμένονναδιεκπεραιώσειζω τικής σημασίαςεργασία— Απρεπής συμπεριφορά εργοδοτουμένου. 10 Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών, απέρριψε την αίτηση της 15 εφεσείουσας -αιτήτριαςγιααποζημιώσειςκαιπληρωμή ημερομισθίων αντί προειδοποίησης λόγω παράνομης απόλυσης, αφού δέχτηκε τη μαρτυρία των εφεσίβλητων -καθ'ων η αίτηση,ότι "παρέλειψε και/ή αρνήθηκε ναδιεκπεραιώσει ζωτικής σημασίας εργασία για τηνοποία ήτανυπεύθυνηκαιτηνοποίαεπανειλημμένως τηςζητήθηκεναεκτελέ20 ση". Το Δικαστήριο, Θεώρησε παράλληλη αιτίααπόρριψης των διεκ δικήσεων της εφεσείουσας -αιτήτριας την αντίδραση της στην προ τροπή τουδιευθυντή των εφεσίβλητων "να σκάσει" με την απάντηση "ευχαριστώ επίσης". 25 Η εφεσείουσα -αιτήτρια,υπέβαλε νομικά ερωτήματα προς το Ανώτατο Δικαστήριο, υπό μορφήυπομνήματος. 704 1ΑΑ.Δ. Λοντσηv.Kemtaxi Ltd Αποφασίστηκε, ότι: 5 (l)To επεισόδιο μεταξύ της εφεσείουσας -αιτήτριαςκαι του διευ θυντήτων εφεσίβλητων - καθ'ωνηαίτηση,δεν μπορεί να αποτελείλόγοαπώλειαςτουδικαιώματοςτηςγιααποζημιώσειςκαι πληρωμήημερομισθίων αντί προειδοποίησης.
(2)Οι αποφάσειςτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώνπρέπεινα είναι απολογημένες. 10
(3)Ηαιτιολογία των δικαστικών αποφάσεων συνιστά ουσιαστικό στοιχείοτης έγκυρης δικαστικήςαπόφασης. 15
(4)Η ανάλυσητης μαρτυρίαςδεν είναι αυτοσκοπός,αλλά στοιχείο της αιτιολογίας της δικαστικήςαπόφασης.
(5)Ηέκταση της ανάλυσης της μαρτυρίας στη δικαστικήαπόφαση είναι συναρτημένη προς τις ανάγκες της κάθευπόθεσης με ση μείοαναφοράς το επίδικοζήτημα. 20
(6)Οι διατάξεις πουδιέπουν τη διαδικασίαενώπιον του Δικαστη ρίου Εργατικών Διαφορών, δεν το απαλλάττουν της υποχρέω σης νααιτιολογεί τις αποφάσειςτου. 25
(7)Το Δικαστήριο Εργατικών Διασφορών δεν αιτιολόγησε την από φασητουνακρίνειαναξιόπιστητημαρτυρίατηςεφεσείουσας -αιτήτριας. Ηέφεσηέγινεδεκτήμεέξοδαυπέρτηςεφεσείουσαςκαιδιατάχτηκεεπανεκδίκαση. 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: Archangelos Domain Ltd v. VanNievelt
(1988)1C.L.R. 51, 35 Neophytouv.Police
(1981)2 C.L.R. 195, Psaras andAnother v.Republic
(1987)2 C.L.R. 132, 40 ΕταιρείαΣ. καιΓ. ΚολοκασίδηςΑτό ν. Κιμωνή
(1989)1(E)Α.ΑΛ. 132, Δρουσιώτηςν. Ιερωνυμίδη
(1990)1 ΑΛΑ. 1026, Βασιλείου και ΆλL·ς ν. Μενελάου και Άλλος
(1990)1 ΑΛΛ. ί125, 705 Λοντση v. Kemtaxi Ltd
(1995)Αριστείδουv. Αοιζίδη
(1991)1Α.ΑΛ.297, PioneerCandyLtdv. TryfonandSons
(1981)1 C.L.R.540, 5 ΚαννάουρουκαιΑλλοςv.ΣταδιώτηκαιΑλλου
(1990)1Α.ΑΛ. 35. Έφεσημε Υπόμνημα. ΈφεσημευπόμνημααπότονΠροεδρεΰσαντατουΔικαστηρί ου Εργατικών Διαφορών σχετικά μεαπόφαση τουημερομηνίας 26.8.1994,στην υπόθεση αρ.9/93μετηνοποίακρίθηκεότιοτερ ματισμός της απασχόλησης της εφεσείουσας ήταν νόμιμοςκαι συνεπώς δεν εδικαιούτο αποζημιώσεις και πληρωμή ημερομι σθίων αντί προειδοποίησης γιαπαράνομηαπόλυση. 10 15 Λ. Παπαχρνσοστόμον, γιατηνΕφεσείουσα. Α. Χαβίαράς, γιατους Εφεσίβλητους. 20 Cur.adv.vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώ σει οαδελφός Δικαστής Γ. Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Ηεφεσείουσα διεκδίκησε αποζημιώ- 25 σειςκαιπληρωμήημερομισθίων αντίπροειδοποίησηςγιαπαράνομη απόλυση. ΤοΔικαστήριο ΕργατικώνΔιαφορώνθεώρησεπωςοτερ ματισμόςτηςαπασχόλησηςτηςεφεσείουσαςήταννόμιμοςαφούσυ νέτρεχανοιλόγοιτωνπαραγράφων(ε)και(στ)εδάφια(ii), (iv)xaL (ν)τουάρθρου5 τουπερίΤερματισμούΑπασχολήσεωςΝόμουτου 30 1967(Ν.24/67όπωςτροποποιήθηκε)καιαπέρριψετοαίτημα. Ηεπι πρόσθετηαξίωσηγιαπληρωμήτηςαναλογίαςτου 13ουμισθούτου τελευταίουχρόνουτηςαπασχόλησηςτηςεφεσείουσας δεναμφισβη τήθηκεκαιτοπρωτόδικοΔικαστήριο την ενέκρινε. Αυτότο τελευ ταίομέροςτηςπρωτόδικηςαπόφασηςδενθαμαςαπασχολήσει. 35 Οδήγησεστηδιατύπωσητουτρίτου απότανομικάερωτήματα που τέθηκαν,ηάποψητηςεφεσείουσας πως λανθασμένα κρίθηκε πως ταγεγονότα,-όπωςταδιαπίστωσε τοπρωτόδικο Δικαστήριο, θεμελίωναν οποιονδήποτε απότους λόγους που αναγνωρίζει το άρθρο 5 του Νόμου. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε στην απόφαση τουπάνω στηβάσητωνισχυρισμών των εφεσίβλητων πως η εφεσείουσα "παρέλειψε και/ήαρνήθηκε να διεκπεραιώσει ζωτικής σημασίας εργασία,γιατην οποίαήτανυπεύθυνηκαι την 706 40 1 ΑΛΛ. Λούτσηv.Kerntaxi Ltd Κωνστανχινίδης,Λ. οποία επανειλημμένως τηςζητήθηκενα εκτελέσει". Ορθάσυγκατένευσεκατάτηνακρόασηκαιηεφεσείουσα πωςσυμπεριφοράτέ τοιαςμορφήςσαφώςθακαθιστούσεδικαιολογημένητηναπόλυση. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κάτωαπόπεριστάσεις στις οποίεςδενχρειάζεταιναεπεκτα θούμε, ηεφεσείουσα, αντιδρώντας στην προτροπή τουΔιευθυ ντή των εφεσίβλητων "να σκάσει", του απάντησε "ευχαριστώ επίσης". Προσδιορίστηκε ωςπαράλληλη αιτία αποτυχίας των διεκδικήσεων της εφεσείουσας αυτήηδιαγωγήτης,ως απρεπής. Δεν προσφερόταν δυνατότητα προσέγγισης τηςυπόθεσηςαπό τέτοιαάποψη. Οι εφεσίβλητοι δεναπέλυσαντηνεφεσείουσα για τέτοιο λόγο. Τοτρίτο απόταερωτήματα, στην έκτασηπουανα φέρεται στην απώλεια του δικαιώματος της εφεσείουσας για αποζημιώσεις καιπληρωμή ημερομισθίων αντί προειδοποίησης λόγω του πιό πάνωεπεισοδίου, πρέπει νααπαντηθεί αρνητικά. Το άρθρο 30.2τουΣυντάγματος επιβάλλει την αιτιολόγηση κάθε δικαστικής απόφασης. Ο Νόμος, (βλ.το άρθρο 11 του Ν.8/67όπως τροποποιήθηκε απότοΝ.5/73και τοάρθρο2 του Ν.24/67όπως τροποποιήθηκεαπότο Ν.6/73) αναφέρεταιειδικά στην ανάγκη αιτιολόγησης των αποφάσεων του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Ίσωςγια νακαταδείξει πως η συνοπτι κότητατηςδιαδικασίας πουακολουθείται σε αυτό,ημηδέσμευ σητου Δικαστηρίου απότους Κανόνες περί Αποδείξεως καιτο ανέκκλητο των διαπιστώσεων τουως προς ταπραγματικάγεγο νότα,δεν αμβλύνουν την υποχρέωση προς έκδοση αιτιολογημέ νης απόφασης. Ηαιτιολογία δεναπαιτείται απλώς γιατους σκοπούς πιθανήςέφεσης. Ενδιαφέρειτοκοινόγενικά,οιδεδιά δικοι έχουν αυτόνομο δικαίωμα γνώσης του λόγου γιατον οποίο το Δικαστήριο άγεται στην ορισμένη απόφαση (βλ. Archangelos Domain Ltd v. Van Nievelt
(1988)1C.L.R. 51). Έχει εξηγηθεί επανειλημμέναπωςηαιτιολογίασυνιστά συστα τικό στοιχείο τηςέγκυρης δικαστικήςαπόφασης. Χωρίς αυτήν, η δικαστικήετυμηγορίαείναιάκυρη.(βλ.Pieophytouv.Police
(1981)2 C.L.R. 195,PsarasandAnotherv.Republic
(1987)2C.L.R. 132, ΕταιρείαΣ. &Γ.ΚολοκασίδηςΑτό ν. ΑντώνηΚιμωνή
(1989)1(E) Α.Α.Δ.132,ΓιαννάκηςΔοονσιώτηςν.Θεόδωρουίερωνυμίόη(\990) 1Α.ΑΛ. 1026,Σοφρωνία ΒασιλείουκαιΆλλεςν.ΑνναςΜενελάου καιΆλλου
(1990)1 Α.ΑΛ. 1125καιΓεώργιοςΑριστείδουν.Σάββα Λοϊζίδη(\99\)1 Α.Α.Δ.297.) Το δεύτερο απόταερωτήματαστο Υπόμνημα, τοοποίοορθά ταξινομήθηκε ωςνομικό, θέτει υπόκρίση τοαιτιολογημένο ή μη 707 Κωνσταντινίδης,Λ. Λοντση v. Kemtaxi Ltd
(1995)της πρωτόδικης απόφασης. Έχει διατυπωθεί καιτρίτο ερώτημα. Αν, μεβάσητοθεσμικό πλαίσιο πουδιέπει τηδιαδικασία,είχετο πρωτόδικοΔικαστήριο τοδικαίωμαναπροβεί στα ευρήματα του πάνω στα γεγονότα, χωρίς προηγουμένως νααναλύσει λεπτομε ρώς τημαρτυρίαπουπροσκομίστηκε. Προσεγγίζουμε ταδύοως 5 συνυφασμένα. Ηανάλυση τηςμαρτυρίας δεν είναι αυτοσκοπός αλλάσυνιστά στοιχείο τηςαιτιολογίας τηςδικαστικήςαπόφασης. (βλ.PioneerCandyLtd v. Tryfon&Sons
(1981)1 C.L.R. 540και Χρυσούλα Καννάουρου και Άλλος ν. Ανδρέα Σταδιώτηκαι Άλλου(\990) 1 Α.Α.Δ.35.) Ηέκτασητηςανάλυσηςτηςμαρτυρίας 10 που απαιτείται είναι συναρτημένη προς τις ανάγκες της κάθε υπόθεσης με σημείοαναφοράςτοεπίδικο,στην κάθεπερίπτωση, ζήτημα. Οι διατάξειςπουδιέπουντηδιαδικασίαενώπιον τουΔι καστηρίου Εργατικών Διαφορών δεν διαφοροποιούν αυτόντον κανόνα, όπως δενδιαφοροποιούν το καθήκον γιααιτιολόγηση 15 των αποφάσεωντου. Τοκεντρικό ζήτημαήταναν,αντίθεταπρος τους ισχυρισμούς των εφεσίβλητων, η εφεσείουσα, όπωςδιατεινόταν, συμμορφώθη κε αμέσως προς τιςοδηγίες που της δόθηκανκαι, συνεπώς, δεν 20 ήτανένοχητης ανυπακοήςήτης ασύγγνωστης αμέλειας που της καταλογίστηκε. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο κατέγραψεως γεγονό ταπου"εντόπισε" την εκδοχήτων εφεσίβλητων. Χωρίςοποιαδή ποτε εξήγηση. Εισηγούνται οι εφεσίβλητοι πωςπροκύπτει από τηναπόφασηπως τοΔικαστήριο απέρριψε τημαρτυρία της εφε- 25 σείουσας. Μπορούμε να οδηγηθούμε μέχρις εκεί αλλά καιπάλιν θαπαρέμενε εντελώςάγνωστος ολόγοςγια τονοποίο θεωρήθηκε αναξιόπιστη ηεφεσείουσα. Αυτότοκενό καθιστά τηναπόφαση αναιτιολόγητη, (βλ. Neophytou v.Policeκαι ΕταιρείαΣ. &Γ. ΚολοκασίδηςΑτό ν.ΑντώνηΚιμωνή, ανωτέρω). 30 Ηέφεσηεπιτυγχάνει μεέξοδα υπέρ της εφεσείουσας. Διατάσ σεται επανεκδίκαση ωςπρος τοθέμα των αποζημιώσεων και την πληρωμήημερομισθίων αντίπροειδοποίησης πουδιεκδίκησεηεφε σείουσα, απόάλλησύνθεση. Η υπόθεσηναεπιστραφεί στον Πρό- 35 εδροτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώνγιαταπεραιτέρω. Η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα. 708