(1995)21 Ιουλίου,
- [ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στής] ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΚΗ ΦΑΝΤΗ ΔΓ ΑΔΕΙΑ ΟΠΩΣ ΑΙΤΗΘΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑ CERTIORARI, ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, (ΔΙΚΑΣΤΗΣ Γ. ΑΡΕΣΤΗΣ,Π.ΕΑ), ΗΟΠΟΙΑ ΕΞΕΔΟΘΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ 30984/
- (Αίτηση Αρ. 123/95). ΠοινικήΔικονομία — Τροποποίησηκατηγορητηρίου — Έκτασηκαιεί δος τροποποιήσεωνκατ' άρθρο83
(1)τουπερί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμου Κεφ.155. Τροποποίηση κατηγορητηρίου — Διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιληφθεί τροποποιήσεωνκατηγορίας περισσότερο της μιας φορές — Έκταση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατ' άρ θρο 83
(1)του περί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμου Κεφ.
- 5 Certiorari— Αίτηση για άδειακαταχώρησηςαίτησηςcertiorari— Αίτημα για ακύρωση απόφασηςμε τοαιτιολογικόότι ήτανάκυρηεπί τηόψει αυτής — Απόφαση τροποποίησηςκατηγορητηρίου για δεύτερηφορά. 10 Ο αιτητής ζήτησε άδειααπότο Ανώτατο Δικαστήριο, να κατα χωρήσει αίτησηγια έκδοσηεντάλματος certiorari πουνα ακυρώνει απόφαση του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας στην ποινική υπόθεση με αρ. 30984/93μετην οποίαεπέτρεψε, παρά την ένσταση της υπεράσπισης,τροποποίηση μερικών απότις κατηγορίες. Ο συνήγορος του αιτητήυπέβαλε ότι οι κατηγορίες ήταν ελαττωματικές λόγω ασάφειαςτων λεπτομερειών τους καιζήτησε δια γραφή. ΤοΔικαστήριο, μεαπόφασητουημερομηνίας 31Ιανουαρί ου 1995 έκρινε ότι μερικές κατηγορίεςήτανελαττωματικέςκαι έγι ναν οι σχετικές τροποποιήσεις. Στησυνέχεια ο αιτητής κατηγορή θηκε σ' όλες τις κατηγορίεςκαιδενπαραδέχθηκε ενοχή. Μετάτηναπάντησηστις κατηγορίες,η ΚατηγορούσαΑρχή ζήτη714 15 20 25 1Α.Α.Δ. 5 10 15 20 ΑκηςΦάντης σε τροποποίηση μερικών από αυτές,τηνοποία τοΔικαστήριο επέ τρεψεμεαπόφασητουημερομηνίας 14 Ιουλίου
- Είναι εναντίον αυτήςτηςαπόφασηςπουστράφηκεη αίτησητουαιτητή. Η επιχειρη ματολογίατουσυνηγόρου του,επικεντρώθηκε στηθέσηότι η απόφασηήταν Εσφαλμένη επίτηόψει αυτής(on theface of it),διότι τοΔι καστήριο επέτρεψε αντικατάστασητων κατηγοριών χωρίς προηγου μένωςνααπορρίψειτις παλαιέςκαινααθωώσει τον κατηγορούμενο καιενσυνεχεία νατονκαλέσεινααπαντήσειστιςνέες. Αποφασίστηκε,ότι:
(1)ΗδιαπίστωσηελαττωματικότηταςτουκατηγορητηρίουαπότοΔι καστήριο,δεντοεμποδίζει ναεπιληφθεί εκνέουθέματοςδυνάμει τουάρθρου83
(1)τουπερί Ποινικής Δικονομίας ΝόμουΚεφ.155 σεσχέσημετην ίδιακατηγορίακαινακαταλήγει,ασκώνταςδια κριτικήεξουσία ανάλογαμετοτιεπιβάλλουν οι περιστάσεις.
(2)Η αναφορά του άρθρου 83
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155σε "τροποποίηση", ως τρόπου μεταβολήςτου περιεχομένου τουκατηγορητηρίου,δενπροσδιορίζει τοβαθμόή το είδος της μεταβολής, έτσι ώστε νααντιδιαστέλλεται ουσια στικά απότους άλλους αναφερόμενους τρόπους μεταβολής. Η αίτηση απορρίφθηκε. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: InreKakos
(1985)1C.L.R. 250, 30 Ανθίμου
(1991)1 Α.Α.Δ. 41, Περρέλλα Τζεννάρο(Αρ. 2)
(1995)1 ΑΛΛ. 692, Pouris andOthers v.Republic
(1983)2 C.L.R. 148, 35 R. v.JohalandRaw [1972]56Cr. App. R.348, HadjiSoIomou v.Republic
(1964)C.L.R. 170. 40 Αίτηση. Αίτηση μετηνοποία επιδιώκεται ηχορήγηση άδειας για την καταχώρηση αίτησης προς έκδοση εντάλματος certiorari. 715 Ακης Φάντης
(1995)Κ. Ταλαρίδης, για τον Αιτητή. ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Ανάγνωσετην ακόλουθη απόφαση. Μετην παρούσα αίτηση επιδιώκεται ηχορήγηση άδειας για τηνκαταχώ ρηση αίτησης προςέκδοσηεντάλματος certiorari. Αδεια παρέχεται όπουαποκαλύπτεταιεκπρώτηςόψεως υπόθεση μετην έννοια της συζητήσιμης υπόθεσης χωρίςαναφοράπροςοτιδήποτεθαμπορού σενααντιταχθεί:βλ. In re Kakos
(1985)1 C.L.R. 250 καιΑνθίμου
(1991)1Α.Α.Δ. 41. 5 10 Την εμβέλεια του εντάλματος certiorari δεν παρίσταται ανά γκη να τη συζητήσω. Εκτίθεται στην πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεσηΤζεννάρο Περρέλλα (Αρ. 2)
(1995)1 Α.Α.Δ.
- Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα (σελ. 701): 15 "Η εμβέλεια τουπρονομιακούεντάλματος certiorari, όπωςτην αναγνώρισε τελικάησύγχρονηΑγγλικήνομολογία,παρέχειδυ νατότηταγιαάσκηση ελέγχου απόανώτεροπροςκατώτεροδι καστήριο - όχι όμως αναθεώρησητηςορθότηταςτηςαπόφασης 20 τουκατώτερου δικαστηρίου - μεπροοπτικήτην επέμβαση,είτε όπουτοκατώτεροδικαστήριοενήργησεεκτόςτηςδικαιοδοσίας τουήτηνυπερέβη,είτεόπουπροκύπτει στην όψητου'πρακτι κού' τηςαπόφανσηςτουκατώτερουδικαστηρίουπροφανέςνο μικό λάθος έστωκαιαναυτόδενάπτεταιτηςδικαιοδοσίας." 25 Οι περιστάσεις πουοδήγησαν στην καταχώρησητηςπαρούσας αίτησης συνοψίζονται σταακόλουθα. Οαιτητής είναι συγκατηγορούμενος στην ποινική υπόθεση αρ.30984/93 τουΕπαρχιακούΔι καστηρίου Λευκωσίας. Το κατηγορητήριο περιέχει συνολικά δε- 30 καέξι κατηγορίες: δώδεκα κοινές για όλους τους κατηγορουμέ νουςκαιτέσσερειςεναντίονμόνοτουαιτητή.Ανάμεσα στις κοινές κατηγορίες είναι καιη3η,7η, 11η, και 15ηγιαεξασφάλιση χρημά τωνμεψευδείςπαραστάσειςκατάπαράβασητωνάρθρων297,298, 20 και29 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154,όπωςκαιη 6η, 10ηκαι 35 14ηγιασυνωμοσία προςδιάπραξη πλημμελήματος, κατάπαράβα σητωνάρθρων4,372και35 τουίδιουνόμου,όπωςτροποποιήθη κε. Ηεξέλιξηπου έδωσεαφορμήγια την αίτησηαφοράαυτές τις κατηγορίες πουεξειδίκευσα αριθμητικά. Καιείναι ότι την 14 Ιου λίου 1995, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, κατόπιν αιτή- 40 ματος της Κατηγορούσας Αρχής,επέτρεψε, παρά την προς τούτο ένσταση της υπεράσπισης, τηντροποποίηση τους. Σεένορκο δήλωση του αιτητή,ημερομηνίας 17 Ιουλίου 1995, 716 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ακης Φάντης Νικολάου, Δ. ηοποίασυνοδεύει την αίτηση,αναφέρεται μέρος του ιστορικού της πορείας της υπόθεσης απότην καταχώρηση της, την 16 Δε κεμβρίου
- Επισημαίνεται σχετικά ότι, τόσο οι εν λόγω κα τηγορίες όσο και μερικές άλλες είχαν απασχολήσει τοΕπαρχιακόΔικαστήριο στο παρελθόν,ότανοσυνήγορος τουαιτητήυπέ βαλε ότι ήτανελαττωματικές λόγω ασάφειαςτων λεπτομερειών τουςκαιζήτησε τηδιαγραφήτους εκτός εάνηΚατηγορούσα Αρ χήέδινε καλύτερες λεπτομέρειες. Το Επαρχιακό Δικαστήριο, με απόφασητου,ημερομηνίας 31 Ιανουαρίου 1995, έκρινεότιπρόβλήμαπαρουσίαζαν μόνο οι κατηγορίες 7και 15οπότε σεσχέση με εκείνες έγινεηαναγκαία τροποποίηση πουσυνίστατο σεορι σμένεςδιευκρινίσεις. Την2 Φεβρουαρίου 1995, οαιτητήςκατη γορήθηκε σε όλες τις κατηγορίες και δεν παραδέχθηκεενοχή. Πρέπει κατ' αρχήν να παρατηρήσω ότι, όπου προβάλλεται πωςδικαστικήαπόφαση-ήγενικότερα δικαστικήδιαδικασία-εί ναι νομικώς εσφαλμένη στην όψητης,τοθέμαεξετάζεται μεανα φοράμόνοπροςτο"πρακτικό". Καιτούτοσεαντιδιαστολήπρος την περίπτωση όπου εγείρεται θέμα δικαιοδοσίας τέτοιο πουνα προϋποθέτει τη διάγνωση πραγματικών θεμάτων. Στην πρώτη περίπτωση,σετί είναιπουσυνίσταται το"πρακτικό"δενέχειορι στείαυθεντικάαλλάηνομολογία παρέχειπαραδείγματακαιπρο σφέρει απόψεις. Φαίνεταιότιτο"πρακτικό"ποικίλει ανάλογαμε την περίπτωση. Στηνπροκείμενη περίπτωση,αρχικάτέθηκανμε την αίτηση ενώπιον μουτοκατηγορητήριο καιη απόφασηημερο μηνίας 14 Ιουλίου
- Έπειτα, στο στάδιο της αγόρευσης του συνηγόρου τουαιτητή,επέτρεψανατεθεί ενώπιον μουκαιη από φασηημερομηνίας 31 Ιανουαρίου
- Αυτά λοιπόν συναποτελούν το "πρακτικό"και,κατάτη γνώμη μου, επαρκούν για την εξέταση του θέματοςπου εγείρεται μετηναίτηση. Η τροποποίηση που έγινε αφορούσε τις λεπτομέρειες αδικη μάτων. Προσέλαβε, στις κατηγορίες 3, 7, 11 και 15,παρόμοια μορφήστην κάθεμια. Το ίδιο συνέβηκε και με τις κατηγορίες 6, 10και
- Παραθέτωενδεικτικά μιακατηγορίαστο κάθεείδος, τόσο πριν απότη μεταβολή όσο και μετά: 3ηκατηγορία Πριν: "Οι κατηγορούμενοι, μεταξύ20.12.89και 31.8.90,στη Λευκωσία,διαψευδών παραστάσεωνκαιεπίσκοπώκαταδολιεύσεως,απέσπασαναπότην ΚυπριακήΔημοκρατίατο πο σό των ΛΚ23.140-, παρουσιάζοντας την εταιρεία SPC Publications Ltd.,σαν τον εκδότη 'διαφωτιστικών τριπτύχων' της Υπηρεσιακής ΟμάδαςΔιαφώτισης έναντι τουποσούτων 717 Νικολάου,Δ. ΑκηςΦάντης
(1995)£64.000- ενώ στην πραγματικότητα για την ετοιμασία και εκτύπωση των τριπτύχων εργάστηκαν διάφοροι υπάλληλοι και συνεργάτες του ΓραφείουΤύπουκαιΠληροφοριών καιη συνολικήδαπάνηανήλθε στο ποσό των £40.860- μόνον." 5 Μετά: "Οι κατηγορούμενοι, μεταξύ20.12.89και31.8.90,στη Λευκωσία,διαψευδών παραστάσεωνκαιεπί σκοπώκαταδολιεύσεως,απέσπασαναπότην ΚυπριακήΔημοκρατία το πο σό των Λ.Κ.64.000.- παρουσιάζοντας την εταιρεία SPC PublicationsLtd.,σαντονεκδότη 'διαφωτιστικώντριπτύχων' της Υπηρεσιακής Ομάδας Διαφώτισης ενώ τούτο δενανταποκρίνετο στηνπραγματικότητα." 10 6ηκατηγορία Ποιν: "Οι κατηγορούμενοι, κατά τον χρόνο και τόπο που 15 αναφέρεται στην 5η κατηγορία,συνώμοσαν μεταξύ τους να διαπράξουν πλημμέλημα, δηλαδή να αποσπάσουν από την Κυπριακή Δημοκρατία χρήματα με ψευδείς παραστάσεις, παρουσιάζοντας την εταιρεία SPC PUBLICATIONS LTD σαν παραγωγότης ταινίας Έπαναπροσέγγιση',ενώ ο πραγ- 20 ματικός παραγωγόςτηςταινίαςήτο ηκ. ΠόπηΔανιήλ." Μετά: "Οι κατηγορούμενοι κατά το χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πέμπτη κατηγορία, συνώμοσαν μεταξύ τους να διαπράξουν πλημμέλημα, δηλαδή να αποσπάσουν από την Κυπριακή Δημοκρατία,χρήματα με ψευδείς παρα στάσεις, παρουσιάζονταςτην εταιρείαSPCPublications Ltd., σαν παραγωγό της ταινίας 'Επαναπροσέγγιση', ενώ τούτο δεν ανταποκρίνετοστηνπραγματικότητα." 25 30 Στην αίτηση, η θέση ότι η απόφασητου ΕπαρχιακούΔικα στηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 14 Ιουλίου 1995, είναι στην όψητης νομικώς εσφαλμένη διατυπώνεταιως εξής: "Η προειρημένη απόφασηείναι νομικώς εσφαλμένη επί τη 35 όψειαυτής (on the face of it)καθόσον λαμβανομένης υπ' όψει τηςπροηγηθείσης απόφασηςτουΔικαστηρίου ότιοι 3,6, 7,10, 11, 14, και 15 κατηγορίες ήσαν σαφώς διατυπωμένες και δεν έπασχον από ελαττωματικότητα,και του ότι οι προειρημένες κατηγορίες είχαν ήδηαπαγγελθεί στους κατηγορούμενους και 40 οι κατηγορούμενοι είχαν απαντήσει ότι δεν παρεδέχοντο ενοχήν επ' αυτών, το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής δια την τροποποίηση των Λεπτομερειών Αδικήματος των προειρημένων κατηγοριών διατης αντικαταστάσεως των παλαιώνψευ718 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ακης Φάντης Νικολάου, Δ. δών παραστάσεων δια νέων ψευδών παραστάσεων ήτο στην ουσίααίτημαπροσθήκηςνέωνκατηγοριώνκαιδενηδύνατο να γίνει δεκτόνπαράμόνονδιατηςαπορρίψεωςτωνπαλαιώνκα τηγοριώνκαιτηςαθώωσηςτωνκατηγορουμένωνεπ'αυτώνκαι της αντικαταστάσεως των διατης προσθήκης των νέων κατη γοριών στες οποίες οι κατηγορούμενοι θαεκαλούντο να απα ντήσουν." Η επιχειρηματολογία του ευπαίδευτουσυνηγόρου του αιτητή ενώπιον μου,είχε ως αφετηρίατην άποψηότι κατόπιν της από φασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου, ημερομηνίας 31 Ιανουαρί ου 1995,δεν μπορούσε πιάναυποστηριχθεί ότιτοκατηγορητήριο ήταν ελαττωματικό,έτσι ώστε να παρέχεταιέδαφοςγια τημετα βολή του περιεχομένου του, δυνάμει του άρθρου 83
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155. Αυτήηάποψηόμως δεν φάνηκεεντέλεινασυνδέεται εγγενώς μεό,τι οσυνήγορος τελικά περιέγραψε ως το νομικό σφάλμα στην απόφαση της 14 Ιουλίου 1995,σεσχέσημετοοποίοθαέπρεπεναασκηθείδικαστικόςέλεγ χος. Ωστόσο, θατην εξετάσω για σκοπούς πληρότητας ωςπροοίμιο σταόσααναπτύχθηκαναπότονσυνήγορο,αφούπρώταπα ραθέσω το άρθρο83
(1)το οποίο αποτέλεσε τηβάσηγιατο σύνο λο της συζήτησης. Έχει ως εξής: "83.
(1)Where, at any stage of a trial, it appears to the Court that the charge or information is defective, either in substance or in form, the Court may make such order for the alteration of the charge or information either by way of amendment of the charge or information or by thesubstitution or addition of a new count thereon as the Court thinks necessary to meet the circumstances of the case." To κατάπόσο ένακατηγορητήριο (charge ήinformation), είναι ήόχι ελαττωματικό,αποτελεί θέματοοποίοδενσυναρτάταιμόνο με τα εξωτερικά γνωρίσματα τουκατηγορητηρίουκαι ειδικότερα με τηδιατύπωσητων κατηγοριών αλλάκαι με το πώς ηΚατηγο ρούσα Αρχήαντικρύζει τις κατηγορίες, έχοντας ως κριτήριο της το αποδεικτικόυλικό το οποίο έχει στη διάθεσητης ή,σε μεταγε νέστερο στάδιο,δηλαδήστην εξέλιξητης δίκης,τη μαρτυρίαπου προσκομίστηκε: βλ.σχετικά μεαυτότοθέματηςελαττωματικότητας,τηναπόφασητουΕφετείου στηνυπόθεσηPourisand Others v. The Republic
(1983)2 C.L.R. 148 και τις Αγγλικές αυθεντίες πουαναφέρονταιεκεί (στις σελ. 162-164). Συνεπώς, ηόποιαδια πίστωση του Δικαστηρίου αναφορικά με ελαττωματικότητα του κατηγορητηρίου λαμβάνει υπόψη και αυτήτη δεύτερηδιάσταση. 719 Νικολάου, Δ. Ακης Φάντης
(1995)Και μπορεί αυτήηδιαπίστωσηναμεταβληθεί ανάλογαμετοπώς, σε μεταγενέστερο στάδιο, τοποθετείται η Κατηγορούσα Αρχή. Στην προκείμενη περίπτωση,ητελευταία διαπίστωση του Επαρ χιακούΔικαστηρίου περίελαττωματικότηταςτουκατηγορητηρίου δεν ήταν ανπνομική προς την προηγούμενη διαπίστωση γιατί το 5 Δικαστήριο διατηρείτη δυνατότηταναεπιλαμβάνεταιθέματοςδυ νάμειτουάρθρου83
(1)περισσότεροαπόμιαφοράσεσχέσημετην ίδια κατηγορία και να καταλήγει, ασκώντας διακριτική εξουσία, ανάλογα με τοτί επιβάλλουν οι περιστάσεις. 10 Τονπυρήνατηςθέσηςτουαιτητήπερίεμφανούςνομικούσφάλ ματοςστην απόφαση,ημερομηνίας 14 Ιουλίου 1995, τον αποτελεί οσυλλογισμόςτονοποίοδιατύπωσεοσυνήγορος τουότι,στηνερ μηνείατουάρθρου83
(1),πρέπειναγίνεται διάκρισηκατάτηνεξέ τασημεταβολής(alteration)τουπεριεχομένου τουκατηγορητηρίου 15 με,αφενός,τηντροποποίησηκατηγοριώνκαι,αφετέρου,τηνυπο κατάστασηήτηνπροσθήκηκατηγοριών. Οσυνήγοροςεισηγήθηκε ότι ητροποποίηση αφοράμόνοσε θέματαλανθασμένης περιγρα φής ήανακριβειώνπου ωστόσοαφήνουνάθικτητη φυσιογνωμία ήταυτότητατουαδικήματοςτοοποίοήδηδιατυπώθηκεμετηνκα- 20 τηγορία. Ενώ με την υποκατάστασηήτηνπροσθήκη κατηγορίας, εισάγεται νέο αδίκημα. Εξήγησεσυναφώςότι στηνκάθεπερίπτω ση πρέπει κατ' αρχήν να καταδεικνύεται από την Κατηγορούσα Αρχήκάποιασχέσημεταξύτηςπροτεινόμενης μεταβολής καιτου υφιστάμενου περιεχομένου τουκατηγορητηρίου. Αφούόμως κα- 25 ταδειχθεί η σχέση -έτσι συνεχίζει η εισήγηση -το Δικαστήριο θα πρέπει ακολούθως ναπροχωρήσει γιαναδιαγνώσει, μεαναφορά προςτηφύσητης προτεινόμενης μεταβολής,κατάπόσοπρόκειται περί τροποποίησης, όπως ο ίδιος την περιέγραψε, ήπερίυποκα τάστασηςήπροσθήκης. Οσυνήγορος κατέληξεμετηνεισήγησηότι 30 στην προκείμενη περίπτωση το αίτηματης Κατηγορούσας Αρχής εμφανίστηκε με τον μανδύα της τροποποίησης αλλά στην ουσία επρόκειτο γιαυποκατάσταση ήπροσθήκηνέων κατηγοριών. Και όμως, κατά τον συνήγορο, το ΕπαρχιακόΔικαστήριο έκρινε ότι επρόκειτο γιατροποποίηση,θεωρώντας σε τούτο ότι ηκατάδειξη 35 σχέσης μεταξύτων κατηγοριών όπως ήτανδιατυπωμένες καιτης προταθείσας μεταβολής ήταναφεαυτήςαρκετήκαι παρέλειψε να διακρίνει τηδιαφορά μεταξύτροποποίησηςκαιυποκατάστασηςή προσθήκης. Αυτήηπροβαλλόμενη ωςπαράλειψητουΕπαρχιακού Δικαστηρίου συνιστούσε,κατάτονσυνήγορο,νομικό σφάλμαανε- 40 ξάρτητοαπό τηνάσκησηδιακριτικήςεξουσίας. Τοπαράπονοτου αιτητή επικεντρώνεται στην εξήςπερικοπήαπότην απόφασητου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου ημερομηνίας 14 Ιουλίου 1995: 720 1ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 'Ακης Φάντης Νικολάου,Δ. "Στην παρούσαυπόθεση βρισκόμαστε στο πολύ πρώτοστά διοτηςδίκης.Δεν έχειακόμαακουσθεί οποιαδήποτε μαρτυρία. Οι σκοπούμενες δε τροποποιήσεις έχουν άμεσησχέσημετα θέ ματατων κατηγοριών όπωςαυτέςείχαν μέχρι σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου.Δεν εισάγονται ουσιαστικά νέαζητήματα για πρώτηφορά.Υπότοφωςτωνπιόπάνωέχωαποφασίσειόπως ασκήσωτηνδιακριτικήμουεξουσίαυπέρτηςαίτησηςτης Κατηγορούσας Αρχής για την τροποποίηση του κατηγορητηρίου όπωςτούτοέχειζητηθείγιατίπιστεύωότιδενπρόκειταιναεπέλθειοποιαδήποτεζημιάστηνυπόθεσητωνκατηγορουμένων." Ο συνήγορος εξέφρασε καιάποψη ως προς τη σειρά με την οποία τοΕπαρχιακόΔικαστήριο θαέπρεπε ναείχε ενεργήσει αν υιοθετούσε τηνπροσέγγιση τηνοποία ο συνήγορος πρότεινεως τηνορθή. Κατάτονσυνήγορο,τοΕπαρχιακόΔικαστήριοθαέπρε πεπρώταναφροντίσει ώστενααποσυρθούνOLκατηγορίεςγιατις οποίεςγινότανλόγος,οπότεθαέπρεπεναπροχωρήσει σεαθώωση καιαπαλλαγήτουαιτητήκαιμετάναπροβείστηχορήγησηάδειας γιαυποκατάστασηήπροσθήκηνέωνκατηγοριών.Διευκρίνισεσχετικάότι στο στάδιο πουυποβλήθηκε το αίτημαγια μεταβολήτου περιεχομένου του κατηγορητηρίου, δεν επροκαλείτο δυσμενής επηρεασμός στην υπεράσπισηκαιδενδιατυπώθηκεως προςαυτή την πτυχήοποιαδήποτεένσταση. Οσυνήγορος αναζήτησε, σχετι κά μεό,τι προωθούσε,υποστήριξησεΑγγλικήνομολογία η οποία αφορούσετηνερμηνείατουάρθρου5
(1)του IndictmentsAct 1915. Επίσης παρέπεμψε σε Κυπριακές αποφάσεις, ήτοι στην Pouris and Others v.Republic (ανωτέρω)ωςπρος τη διαδικασία προ σθήκης κατηγοριών,όπωςκαισεδύοάλλες αποφάσειςοι οποίες όμως αφορούσαν συζήτηση σχετικά μετοάρθρο 85
(4)τοοποίο, καθώς κρίθηκε, ορθά χρησιμοποιήθηκε στημιά ενώλανθασμένα χρησιμοποιήθηκε στην άλλη αντίτουάρθρου 83
(1), Κατά τηγνώμη μου,ηαναφορά στο άρθρο 83
(1)σε"τροπο ποίηση", ωςτρόπο μεταβολής του περιεχομένου τουκατηγορητηρίου,δεν προοριζόταννααποτελέσει έννοια πουναπροσδιο ρίζει τον βαθμόήτοείδος της μεταβολής,έτσιώστενα αντιδια στέλλεταιουσιαστικά απότουςάλλους αναφερομένουςτρόπους μεταβολής. Δενθεωρώ ότιδημιουργούνται στεγανά εντόςτων οποίων ναεντάσσονται τααναφερθένταενδεχόμενα. Ηχρήση των ενλόγωόρων στοάρθρο83
(1)γίνεται,καθώςμουφαίνεται, μόνο περιγραφικάμεπροοπτικήνακαλύπτονται όλαταενδε χόμενα,χωρίςκρισιμότητα σεό,τι αφοράτοπεριεχόμενο τηςμε ταβολής. Εννοώ,ότιτοπώς ταξινομεί κανείς την όποιαεξέλι ξη, δυνάμει του άρθρου 83
(1), δενενέχει σημασία. ΗΑγγλική 721 Νικολάου, Δ. Άκης Φάντης
(1995)νομολογία στην οποίααναφέρθηκεο συνήγορος - που-είναιάλ λωστε επί νομοθετικής διάταξηςόχι ταυτόσημης με τηδικήμας -κατά την αντίληψη μουδεν κατατείνει,με το σκεπτικό της,σε τίποτε περισσότερο, απότοό,τι η όποια μεταβολή- "τροποποί ηση" αποκαλείταιστο αγγλικό νομοθέτημα ηκάθε είδους μετά5 βολή - πρέπειναλαμβάνειυπόψητοκατάπόσοπροκαλούνταιή όχι δυσμενείς επιπτώσεις στην υπεράσπιση και ότι αυτόεξαρ τάται κυρίως απότο στάδιο στο οποίο υποβάλλεται τοαίτημα. Το ίδιο άλλωστε υπογραμμίστηκε από το Αγγλικό Εφετείο και στην υπόθεση R. v.Johal and Ram [1972]56 Cr. App. R. 348, 10 όπου έγινε ανασκόπηση που κάλυψε και τις περισσότερες από τις αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο συνήγορος. Όσον αφορά την υπόθεσηPouris and Others v. The Republic (ανω τέρω),δενδιέκριναοτιδήποτεπουναυποστηρίζειτις εισηγήσεις και απόψεις πουπροώθησε ο συνήγορος. Σε εκείνη την υπόθε- 15 ση,το Κακουργιοδικείο, στο στάδιοπουεξέταζεκατάπόσο πα ρουσιάστηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση,αποφάσισεναπροσθέ σει νέες κατηγορίες για εντελώς διαφορετικά αδικήματα τα οποία όμως είχαν συνάφειαμε ό,τι είχε απασχολήσει. Αφού το έπραξε αυτό,αθώωσε τους κατηγορουμένους στις υφιστάμενες 20 κατηγορίες αναφορικά μετις οποίεςκατέληξε ότι δενυπήρχεεκ πρώτης όψεως υπόθεση. Αναφέρομαι στα εν λόγω στοιχείαγια να επισημάνω ότι με αυτή τη σειρά ήταν που ενήργησε το Κα κουργιοδικείο -καιαυτόδεν επικρίθηκε απότο Εφετείο -όχι με την αντίστροφη σειρά την οποία εισηγήθηκε ως την ορθή ο συ- 25 νήγορος του αιτητή. Αυτό όμως δεν αποτελεί κεντρικό θέμα. Αξιοπρόσεκτο στην απόφασητουΕφετείουστηνυπόθεσηPouris and Others v. Republic (ανωτέρω),είναι όμως το ότι, παρόλον που εκεί ημεταβολήστοπεριεχόμενο τουκατηγορητηρίουεπήλ θε μετην προσθήκηκατηγοριών,εντούτοις το Εφετείο αναφέρ- 30 θηκε στην εν λόγω μεταβολή ως τροποποίηση τουκατηγορητη ρίου. Αυτό βρίσκεται στο εξής απόσπασμα (στησελ. 161): "In the present instance we think that it was advisable for the trial Court to seek the views of counsel for the parties before 35 it, and in particular of counsel for the appellants, before adopting, on its own motion, the course of amending the information as it has done by the addition of the two new counts,5 and 6." 40 To ίδιο και στην υπόθεση HadjiSoiomou v. The Republic
(1964)C.L.R. 170, το Εφετείο αναφέρθηκε σε αντικατάσταση κα τηγορίας ως τροποποίησητουκατηγορητηρίου: βλ. στη σελ. 174. Νομίζωπωςσεεκείνεςτιςπεριπτώσειςημήαπόδοση απότοΕφε722 1 ΑΛΛ. Ακης Φάντης Νικολάου, Δ. τείο σημασίας στην ορολογία, μεαναφορά προς το άρθρο 83
(1), υποστηρίζει τηγνώμη την οποία εξέφρασα ως προς το πώςπρέ πειναπροσεγγίζεται κατάτηνερμηνείατηςηενλόγω διάταξη. 5 10 15 Ενπάσηπεριπτώσει καιανεξάρτητααπότοπώς προσεγγίζω την ερμηνεία του άρθρου 83
(1), έχω τηγνώμη ότι, στην προκεί μενη περίπτωση,το αίτηματης Κατηγορούσας Αρχής για μετα βολή του κατηγορητηρίου δεν συνίστατο σε υποκατάσταση ή προσθήκηνέων κατηγοριών αλλά σε διαφοροποίησητων υπαρχόντων. Μιά διαφοροποίηση που δεν αλλοίωνε τη βασικήφυ σιογνωμία ήταυτότητατων αντίστοιχωναδικημάτων. Κατά την κρίση μου, το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας ορθάαντίκρυσε τοθέμαδυνάμει τουάρθρου83
(1), όπως καιαν ερμηνευθεί, και ορθάήτανπου διέγνωσε. Ηαπόφαση του,ημε ρομηνίας 14 Ιουλίου 1995, είναι νομικώς ανεπίληπτηκαι εμπί πτει εντός τωνορίων τηςάσκησηςτηςδιακριτικήςτου εξουσίας. Ηαίτηση απορρίπτεται. 20 Η αίτηση απορρίπτεται. 723