(1995)30 Οκτωβρίου, 1995. [ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στής] ΣΕ Ο,ΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟΝ 155.4,28 ΚΑΙ 30 ΤΟΥ ΣΥ ΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΚΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΜΟΔΙΟ ΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΣΕ ΙΣΧΥ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ/Η ΜΕΧΡΙ ΤΕΣ 8/11/95 ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡ. 19/4/95 ΧΩΡΙΣ ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ ΚΑΙ/Η ΤΗΣΑΙΤΗΣΗΣ, ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ ΗΜΕΡ.18/10/95 ΓΙΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΟΥ Κ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣΑΙΤΗΣΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ 118/95ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ, ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 18/10/95 ΜΕΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΟΘΗΚΑΝ ΟΔΗΓΙΕΣΟΠΩΣΤΟ ΑΙ ΤΗΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣΑΙΤΗΣΗΣ 118/95ΓΙΝΕΙΓΡΑΠΤΩΣ ΚΑΙ ΔΟΘΕΙ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ, ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΕΝΤΑΛΜΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ 21511/95 ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑ ΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΣΤΗΝΓΕΝΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ 118/95, ΠΑ ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΠΟΣΟΥ £500.- ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ, ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣΔΙΑΤΡΟΦΗΣ 118/95 ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΚΑ ΣΤΗ Κ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ, 868 1 Α.Α.Δ. ΑθανάσιοςΠογιατζή (Αρ. Ζ) ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΩΝ CERTIORARI ΚΑΙ/Ή PROHIBITIONΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΟΓΙΑΤΖΗ (ΑΡ. 2). (Αίτηση Αρ. 177/95). Προνομιακά εντάλματα — Certiorari— Έλεγχος διακριτικής ευχέρει ας κατώτερου Δικαστηρίου με προνομιακό ένταλμα τύπου Certiorari— Εμβέλειαπρονομιακού εντάλματος Certiorari. 5 10 Προσωρινά διατάγματα — Προσωρινό διάταγμα διατροφής εκδοθέν από Επαρχιακό Δικαστήριο και ορισθέν επιστρεπτέο — Διαδοχι κές αναβολές ακροάσεως μεδιαταγή ναπαραμείνει σε ισχύ — Δια κριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αναβάλλει ακρόαση προσω ρινού διατάγματος διατροφής με διαταγή να παραμείνει σε ισχύ — Κανόνες φυσικήςδικαιοσύνης. 15 Κανόνες φυσικής δικαιοσύνης—Διαδοχικές αναβολές ακρόασης προ σωρινού διατάγματος διατροφής που ήταν ορισμένο επιστρεπτέο χωρίς να ακούεται ο καθ'ου ηαίτηση — Τήρησηκανόνων φυσικής δικαιοσύνης. Εξαίρεση δικαστή — Μεθόδευσηδιαδικασίας εκδίκασης αίτησηςεξαί ρεσης — Έλεγχος μεπρονομιακό ένταλμα τύπουCertiorari. 20 25 30 Ηακρόασητου προσωρινού διατάγματοςδιατροφήςπουεκδό θηκε εναντίον του αιτητη, αναβλήθηκεεπανειλημμένα απότοπρω τόδικοΔικαστήριο,παράτιςενστάσεις του. Σεόλεςτιςαναβολές,το Δικαστήριοδιέτασσεόπωςεξακολουθείναπαραμένεισεισχύ. Εντω μεταξύ εκδόθηκεδεύτερο ένταλμα φυλάκισηςτουαιτητήεπειδή δεν είχεκαταβάλειδιατροφήσύμφωναμετοπροσωρινόδιάταγμα. Ο αιτητής ζήτησε άδειανα καταχωρήσει αίτηση Certiorari προς ακύρωσητουδιατάγματοςδιατροφής,τουεντάλματοςφυλάκισηςτου και επίσηςνααπαγορευτείστοΔικαστήναασχολείται μετην υπόθε°η- Ισχυρίστηκε ότι παραβιάστηκε ηαρχή της φυσικήςδικαιοσύνης audi alteram partem, επειδή το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέβαλετην ακρόασητουπροσωρινούδιατάγματοςδιατροφήςκαιπαρέτεινετην ισχύτουχωρίςνατονακούσει. Εισηγήθηκεότιτοάρθρο9
(3)τουπε ρί ΠολιτικήςΔικονομίας ΝόμουΚεφ. 6προβλέπει ότι ηακρόασησε 869 ΑθανάσιοςΠογιατζή (Αρ.2)
(1995)σχέσημεήδηεκδοθένπροσωρινό διάταγμα διεξάγεταικατάτηνημε ρομηνίαπουείναι επιστρεπτέοκαιότι τοΔικαστήριο μπορείνα δια τάξει τησυνέχιση της ισχύος τουμόνοκατόπινακρόασης. Σύμφωνα μετον ισχυρισμό τουηενσυνεχείαδιατήρησητηςισχύοςτουδιατάγ ματος χωρίς τηδιεξαγωγήακρόασης,ήτανπαράνομη. 5 Αποφασίστηκε, ότι:
(1)Το άρθρο9
(3)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6δε στερεί το Δικαστήριο τηςδυνατότητας νααναβάλειτην ακρόασηθέματοςπουαφοράσε επιστρεπτέοπροσωρινό διάταγμακαι συνακόλουθατηςδυνατότηταςναπαρατείνειτηνισχύτουμέχρι τηνέαημερομηνία. 10
(2)Ηορθότητατης άσκησηςδιακριτικήςεξουσίας από τοπρωτόδικοΔικαστήριο στηναναβολή ακρόασηςθέματοςπουαφοράεπι στρεπτέο προσωρινό διάταγμα,δεν εμπίπτει στον έλεγχο του Ανωτάτου Δικαστηρίου με προνομιακόένταλμα. 15
(3)Δεν υπήρξε παράβαση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης διότι δόθηκε η ευκαιρία στον αιτητή να εμφανιστεί καιδιατυ πώσει τις ενστάσεις του στις αναβολές όπως και στην παράτα σητης ισχύος τουπροσωρινού διατάγματος. 20
(4)Το αίτημα για άδεια καταχώρησης αίτησης για διάταγμα certiorari, στο θέματηςεξαίρεσης τουΔικαστήήτανάκαιρο,διό τι παρέμεινε ανοικτόγιαεξέταση στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο. 25 Η αίτηση απορρίφθηκε. 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: InRe Kakos
(1985)1C.L.R. 250, 35 Ανθίμου
(1991)1 Α.Α.Δ. 41, Περρέλλα Τζεννάρο (Αρ. 2)
(1995)1 Α.Α.Δ.
- Αίτηση. 40 Αίτηση με την οποία ο αιτητής επιδιώκει τη χορήγηση άδειας για να καταχωρήσει αίτηση προς έκδοση ενταλματα)ν certiorari και prohibition αναφορικά με αίτηση διατροφής του Επαρχια κού Δικαστηρίου Λεμεσού. 870 1 A.A.A. Αθανάσιος Πογιατζή (Αφ. 2) Β. Βασιλειάδης, γιατον Αιτητή. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Οπα ρών αιτητής επιδιώκει τηχορήγηση άδειαςγιανα καταχωρήσει αίτηση προς έκδοση ενταλμάτων certiorari και prohibition ανα φορικά με την Αίτηση Διατροφής αρ. 118/95, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, με τίτλο Βασιλική (Βίκη)Πογιατζήν. ΑθανάσιουΠογιατζή. Καιτούτογιατρεις διαφορετικέςπτυχές τηςυπόθεσης. Θατις εξειδικεύσω αφούπρώτασκιαγραφήσωτο ιστορικό,όπωςαυτόπροκύπτειαπό ένορκες δηλώσεις ημερομη νίας26 Οκτωβρίου 1995, τουαιτητήκαιτουδικηγόρου πουτον εκπροσώπησε στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο. Οι διάδικοιείναι σύζυγοι. Κατόπινκαταχώρησηςτηςκύριας αίτησης τηςσυζύγουγιαδιατροφή,ησύζυγος εξασφάλισε την 19 Απριλίου 1995, με μονομερή αίτηση, την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο ο σύζυγος διατασσόταννα της καταβάλλει ποσό£500μηνιαίωςγιασυντήρησηκαιδιατροφή. Τοδιά ταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο 19 Μαΐου
- Επίδοση έγινε στο σύζυγο την 11 Μαΐου 1995 και στις 17 Μαΐου 1995 αυτόςκατα χώρησε ένστασηστηνκύριααίτησηκαιένσταση στησυνέχισητου προσωρινού διατάγματος. Κατάτην 19 Μαΐου 1995 πουήταν επιστρεπτέο το προσωρινό διάταγμα,ο σύζυγος επέμενε ναδιε ξαχθείηορισθείσα επίτουθέματοςακρόασηαλλάτο Δικαστήριο την ανέβαλεγια την 27 Ιουνίου 1995 διατάσσονταςσυνάμα, πα ρά την προς τούτο αντίρρηση του συζύγου, όπως στο μεταξύτο προσωρινό διάταγμαπαραμείνεισε ισχύ. Μεαυτήτηνεξέλιξη ο σύζυγος αποτάθηκεστοΑνώτατο Δικαστήριο γιαάδειανακατα χωρήσει αίτηση για προνομιακά εντάλματα certiorari και prohibition. Την 7 Ιουνίου 1995, εκδόθηκε απορριπτική απόφα ση την οποία εφεσίβαλε την 9 Ιουνίου
- Ηέφεση εκκρεμεί. Τηνπρώτηαναβολή διαδέχθηκανκαιάλλεςπαράτηνσεκάθεπε ρίπτωσηαντίρρησητουσυζύγου. Απότις 27 Ιουνίου 1995,τοθέ μαπήγεστις 18Ιουλίου 1995,απόεκείστις 19Σεπτεμβρίου 1995 καιακολούθωςστις 8Νοεμβρίου 1995, μεδιαταγήκάθεφοράγια συνέχισητης ισχύος τουδιατάγματος. Στομεταξύ,επειδήοσύ ζυγοςπαρέλειπε νακαταβάλειτις δόσεις,η σύζυγοςκαταχώρησε στις 5 Ιουνίου 1995, αίτησησχετικά μεπαρακοήκαιστις 29Ιου νίου 1995, ο σύζυγος καταχώρησε ένσταση. Και αυτή ηαίτηση βρίσκεται ορισμένη για ακρόαση στις 8 Νοεμβρίου
- Πα ράλληλα, η αιτήτρια προέβη σε ενέργειες οι οποίες απέληξαν στην έκδοση του υπ' αριθμό20684/95 εντάλματος για φυλάκιση τουσυζύγου ενόψειτηςπαράλειψηςτουνακαταβάλειτις ως τό τε καθυστερημένες δόσεις συνολικού ύψους £3.
- Με αίτηση 871 Νικολάου,Α. ΑβανάσιοςΠογιατζή (Αρ. 2)
(1995)δια κλήσεως ημερομηνίας 6Οκτωβρίου 1995,πουεπίσης ορίστη κε για ακρόαση8Νοεμβρίου 1995, οσύζυγος επιχείρησε ναπρο σβάλει το ένταλμαφυλάκισηςκαιταυτόχροναμεμονομερή αίτη ση της ίδιαςημερομηνίας ζήτησε την στο μεταξύαναστολή εκτέ λεσης του εντάλματος. Η μονομερής αίτηση ορίστηκε για τις 9 5 Οκτωβρίου
- Κατ' εκείνη την ημερομηνία το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο όπωςδοθεί ειδοποίηση στην άλληπλευράκαιγια τον σκοπό αυτόανέβαλε την αίτηση για τις 17 Οκτωβρίου
- Όμως, κατά το διάστημα που μεσολάβησε, το ένταλμα εκτελέ στηκε και γι' αυτότην 16Οκτωβρίου 1995, προτούακόμακατά- 10 βληθεί στη σύζυγο το εισπραχθέν ποσό, ο σύζυγος καταχώρησε νέα μονομερή αίτησηγιααποτροπήτέτοιας εξέλιξης. Αυτήη τε λευταία αίτηση ορίστηκε για τις 18 Οκτωβρίου
- Στις 17 Οκτωβρίου 1995 που ήταν ορισμένη η μονομερής αίτησηημερο μηνίας 6 Οκτωβρίου 1995, στο τέλος μιας διαδικασίαςσε σχέση 15 με την οποία ο σύζυγος και οσυνήγορος που τον εκπροσώπησε διατυπώνουν διάφοραπαράπονα εναντίον τουΔικαστή πουχει ρίστηκε την υπόθεση, ηαίτηση αποσύρθηκε με την εξής δήλωση του συνηγόρου: "Επειδή ηπαρούσααίτηση έχει παραμείνειχω ρίς αντικείμενο θα την αποσύρω. Δηλώνω όμως ότι είναι άνευ 20 επηρεασμού δικαιωμάτων και υπό διαμαρτυρία." Ως αποτέλε σμα ηεν λόγω αίτησηαπορρίφθηκε. Ό,τι καταλογίζεταιστο Δικαστή αναφορικάμεεκείνητηδια δικασία είχε ως έναυσμα την επιμονή του εκεί συνηγόρου του 25 συζύγου να προβεί σε εισαγωγική, επεξηγηματική δήλωση της οποίας ήθελε τηνκαταγραφήστο πρακτικό. Τελικά τοΔικαστή ριο επέτρεψε στο συνήγορο να προβεί στη δήλωση. Το περιεχό μενο της ήτανότι μετάτην επίδοση της εν λόγω μονομερούς αί τησης στην άλλη πλευρά,οι συνήγοροι της άλλης πλευράς μετέ- 30 βησανστην αστυνομίακαιπίεσανφορτικάγιατηνεκτέλεσηαμέ σως του εντάλματος φυλάκισης, προκαταλαμβάνονταςέτσι την έκβαση δεδομένου ότι ο σύζυγος αναγκάστηκε να πληρώσει το ποσό πράττονταςτο όμως αυτόυπόδιαμαρτυρία. Την επόμενη ημέρα, όταν το Δικαστήριο (ο ίδιος Δικαστής), επιλήφθηκε της 35 μεταγενέστερης μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 16 Οκτωβρί ου 1995 - μετηνοποίαυπενθυμίζωζητούσε όπως μήκαταβληθεί στη σύζυγο το εισπραχθέν ποσό -ο συνήγορος του συζύγουζή τησε την εξαίρεση του Δικαστή λέγοντας: 40 "Σήμερα είναι ορισμένη ενώπιον σας η Αίτηση ημερ. 16.10.1995 κ.Δικαστά. Ζητώόμωςαπότοσεβαστό Δικαστήριο να μην επιληφθεί τηςΑιτήσεωςκαιναεξαιρέσει τον εαυτότου απότηδιαδικασίακαιτηνεκδίκασητηςπαρούσηςΑίτησηςαλ872 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Αθανάσιος Πογιατζή (Αρ. 2) Νικολάου, Δ. λάκαιολόκληρης τηςυπόθεσης διότι οθυμόςκαιοτρόπος με τον οποίο το σεβαστό Δικαστήριο με αντιμετώπιζε πάντοτε στην πορείααυτήςτηςυπόθεσηςαλλάαποκορύφωμαηχθεσινή δήλωσητουΔικαστηρίουότανστογραφείοσαςαγόρευα,ότιθα ακούατεαπότο ένα και θαβγάζατεαπότο άλλο καιεπιπρό σθεταη απόρριψητου αιτήματοςμουνατηρείται τοπρακτικό και να γράφονται όσα λέω δεν εισακούστηκε από το σεβαστό Δικαστήριο παρά μόνο δώσατε εντολήστη στενογράφοναμην γράφει την ώρα που μιλούσα και αργότερα δηλώσατε 'αφού άκουσα άσχετα με την υπόθεση πράγματα'προχωρήσατε στη διαδικασία της εκδίκασης της χθεσινής αιτήσεως. Αλλά καιη σημερινήστάσητουΔικαστηρίου πουόταν8.30 π.μ.ήμουνστο γραφείο σας καιζήτησα ακρόασηεις ανοικτό Δικαστήριο μου δηλώσατεότιδενθαμεακούσετεσεανοικτό Δικαστήριο,πράγμαπουείναι αναφαίρετοκαι συνταγματικάκατοχυρωμένο δι καίωμα του πελάτη μου. Επιπρόσθετα ησυνεχής ταλαιπωρία μουστοναεπανέλθωηώρα 10,στοναεπανέλθωη ώρα 11,στο ναβρείτεαίθουσαΔικαστηρίουκαιστοναμεταλαιπωρείτεόλη μέρασήμεραμέχρικαιτώρα,έχεικλονίσειτηνεμπιστοσύνητου πελάτημουστο πρόσωποτουσεβαστού Δικαστηρίου." 30 Ο Δικαστής,κατόπινδιαλείμματος,θεώρησε πωςθαήτανσκό πιμογιατην εξέταση θέματος εξαίρεσης τουναυποβληθείγραπτή αίτησημεειδοποίηση στηνάλλη πλευρά. Καισεό,τι αφορούσετη μονομερή αίτησηπουείχεενώπιον του, θεώρησε πωςδεν θα έπρε πεαυτήναεξεταστεί χωρίς πρώτανα ειδοποιηθεί ηάλλη πλευρά. Έτσι,γιαναπαρασχεθείη ευκαιρία,ανέβαλετηναίτησηγιατην26 Οκτωβρίου
- Στο μεταξύ,την 24 Οκτωβρίου 1995, εκδόθηκε νέο ένταλμαφυλάκισης,τουπ'αριθμό21511/95λόγωπαράλειψης τουσυζύγουνακαταβάλειμιαδόσηπουεπίσηςκατέστηπληρωτέα. 35 Κατάτην εν λόγωτελευταία ημερομηνία, ήτοι,την 26Οκτω βρίου 1995, ο σύζυγος καταχώρησετην ενώπιον μου αίτησηγια άδεια προκειμένου να αποταθεί για έκδοση ενταλμάτων certiorari καιprohibition ώστε: 40 (α) Να ακυρωθεί το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 19 Απριλίου 1995 απότην έκδοση του. Το αίτημασε σχέσημε αυτό υποβάλλεται χωρίς να συνοδεύεται από οποιοδήποτε σχετικόπρακτικό. 25 (β) Να ακυρωθεί το δεύτερο ένταλμα φυλάκισης με αριθμό 21511/95 ημερομηνίας 24 Οκτωβρίου 1995, το οποίο εκκρε μεί γιαεκτέλεση. Καιαυτότο αίτημαδεν συνοδεύεται από 873 Νικολάου, Δ. ΑθανάσιοςΠογιατζή(Αρ. 2)
(1995)οποιοδήποτε σχετικόπρακτικό. (γ) Να απαγορευθεί στο Δικαστή που χειρίστηκε μέχρι τώρα την υπόθεση να ασχοληθεί πλέον μεαυτή. 5 Επίσης ζητείται όπως, μέχρις ότου αποφανθεί το Ανώτατο Δι καστήριο επί αυτών των θεμάτων, η διαδικασία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου ανασταλεί σε κάθετηςπτυχή. Παρατηρώ κατ' αρχάς ότι σε σχέση με το αίτημα για την εξ 10 υπαρχής ακύρωση του προσωρινού διατάγματος όχι μόνο δεν προσκομίστηκε οποιοδήποτε στοιχείο για υποστήριξηαναδρομι κότητας σε τέτοια έκτασηαλλάκαιούτεπροωθήθηκε μετηναγό ρευσητου συνηγόρου του αιτητήενώπιον μου. Ηεπιχειρηματο λογία του συνηγόρου είχεως αφετηρίατις αναβολέςκαι συνάγε- 15 ται ότι ηακύρωση επιδιώκεται πλέον σεσχέσημεό,τι ακολούθη σετηνπρώτηημερομηνίαακρόασης. Οσυνήγορος εισηγήθηκε ότι δυνάμει τουάρθρου9
(3)τουπερί Πολιτικής ΔικονομίαςΝόμου, Κεφ.6,ηακρόασησε σχέσημε ήδηεκδοθέν προσωρινόδιάταγμα διεξάγεται κατάτην ημερομηνία πουείναι επιστρεπτέο καιότι το 20 Δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του δια τάγματοςμόνοκατόπινακρόασης. Συνεπώς, κατάτονσυνήγορο, ηενσυνεχεία διατήρησητηςισχύος τουδιατάγματοςχωρίς τηδιε ξαγωγήακρόασηςήτανπαράνομη. IV αυτό,παρόλονπουτοθέ μαείχετεθεί προηγουμένως ενώπιον τουΑνωτάτου Δικαστηρίου 25 σε αίτησηπαρόμοιαμε τηνπαρούσασε σχέσημετηνπρώτηανα βολή, εγειρόταν, κατάτον συνήγορο, εκ νέου ζήτημακαιγια την κάθεεπόμενη αναβολή. Ενπάσηπεριπτώσει,συνέχισεο συνήγο ρος,ηδιαταγήτουΔικαστηρίου κάθεφοράναπαραμένειτοπρο σωρινό διάταγμασε ισχύ,χωρίςπροηγουμένως ναακουστεί οαι- 30 τητής, αποτελούσε παραβίασητου γνωστού κανόνα φυσικής δι καιοσύνης: audi alteram partem. Το ότι, πρόσθεσε ο συνήγορος, προσφερότανσεσχέσημετοπαράπονοτουαιτητήγιατιςαναβο λές καιάλλο ένδικο μέσο- τηςέφεσης - όχι μόνο δεναπέκλειε τη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για έκδοση προνομία- 35 κών ενταλμάτωναλλάτουναντίον,όπουείναι προφανήςη έλλει ψη δικαιοδοσίας του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου -και εισηγήθηκε ότι εδώ αυτό συνέβαινε - ο έλεγχος με προνομιακά εντάλματα ασκείται απότο Ανώτατο Δικαστήριο χωρίς να υπεισέρχεταιζή τημαάσκησηςδιακριτικήςεξουσίας. Έπειτα,σύμφωναμετονσυ- 40 νήγορο εφόσον κατά την εισήγηση του το προσωρινό διάταγμα κατέστηπαράνομομετιςαναβολέςπουακολούθησαντην έκδοση του, η μή εγκυρότητα του, επάγεται και τη μή εγκυρότητα του εντάλματος φυλάκισης υπ' αριθμό 21511/95, ημερομηνίας 24 874 1Α.Α.Δ. ΑθανάσιοςΠογιατζή (Αρ. 2) Νικολάου, Α Οκτωβρίου 1995, τοοποίο ενδιαφέρει εδώ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αναφορικά με το θέμα που τέθηκε για εξαίρεση του Δικαστή ο οποίος χειρίζεται τηνυπόθεση,οσυνήγορος επανέλαβε απλώς ότι εξ αιτίας των όσων καταλογίζονται, ηπίστη του αιτητή στη διεξαγωγή αμερόληπτης δίκης έχεικλονιστεί. Αδεια για την καταχώρηση αίτησης προς έκδοση προνομια κών ενταλμάτων certiorari και prohibition παρέχεται όπου αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση με την έννοια της συζη τήσιμης υπόθεσης χωρίς αναφοράπρος ο,τιδήποτε θα μπορούσε νααντιταχθεί: βλ. In re Kakos
(1985)1 C.L.R.250, και Ανθίμου
(1991)1 Α.Α.Δ. 41. Εν τούτοις, όπου προβλέπεται άλλο ένδικο μέσο, όπως ηέφεση, άδειαδίδεται μόνο εάν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις για την έννοια των οποίων υπογραμμίζεται στηνομολογία ότι αυτόσυμβαίνει σε πολύ σπάνιες περιστάσεις: βλ. Ανθίμον (ανωτέρω). Κατά την κρίση μου, δεν έχει καταδειχθεί εδώ συζητήσιμη υπόθεση. Δεν μπορώνασυμφωνήσω μετηνάποψηότι τοάρθρο 9
(3)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου στερεί το Δικαστή ριο της δυνατότητας να αναβάλει την ακρόαση θέματος που αφορά σε επιστρεπτέο προσωρινό διάταγμακαι, συνακόλουθα, της δυνατότητας να παρατείνει την ισχύ του μέχρι τη νέα ημερομηνία. Θεωρώ ότι και σε αυτήτην περίπτωση, όπως σεκάθε άλλη, παρέχεται, με την άσκηση διακριτικής εξουσίας, ηδυνα τότητα αναβολής ηοποία προβλέπεται στη Δ.48 Κ.6. Το ανορ θά ήλανθασμένα ασκήθηκε απότο Δικαστήριο ηδιακριτική του εξουσία, δεν αποτελεί θέμα επί του οποίου μπορεί να ασκηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο έλεγχος με προνομιακό ένταλμα. Η εμβέλεια του εντάλματος certiorari εκτίθεται συνοπτικά στην υπόθεση ΤζεννάροΠερρέλλα (Αρ. 2)
(1995)1Α.Α.Δ. 692: "Η εμβέλεια του προνομιακού εντάλματος certiorari, όπως τηναναγνώρισε τελικά η σύγχρονη Αγγλικήνομολογία, παρέχει δυνατότηταγιαάσκησηελέγχουαπόανώτεροπροςκατώτεροδι καστήριο - όχι όμως αναθεώρηση της ορθότητας τηςαπόφασης του κατώτερου δικαστηρίου -με προοπτική την επέμβαση,είτε όπουτοκατώτεροδικαστήριο ενήργησεεκτός τηςδικαιοδοσίας του ήτην υπερέβη,είτεόπουπροκύπτει στην όψη του'πρακτι κού' της απόφανσηςτουκατώτερου δικαστηρίου προφανέςνο μικό λάθοςέστωκαιαναυτόδενάπτεταιτηςδικαιοδοσίας." Διευκρινίζω συναφώςότι,καθώςπροκύπτειαπότηνομολογία, 875 Νικολάον, Δ. ΑθανάσιοςΠογιατζή (Αρ. 2)
(1995)περιπτώσεις παραβίασηςτωνκανόνωνφυσικήςδικαιοσύνηςαπο τελούν μια από τις εκφάνσεις έλλειψης δικαιοδοσίας δεδομένου ότιδενεννοείται δικαιοδοσίαέξωαπότοπλαίσιοπουορίζουναυ τοί οι κανόνες. Κατάτη γνώμη μου,δεν υπήρξε στην προκείμενη περίπτωσητέτοιου είδους παραβίαση. Καθώςφαίνεται,δόθηκεη ευκαιρίαστον αιτητήναεμφανιστεί ενώπιοντου ΕπαρχιακούΔι καστηρίου και να προβεί σε παραστάσεις, διατυπώνονταςένστα σηστιςαναβολέςόπωςκαιστηνπαράτασητηςισχύοςτουπροσω ρινού διατάγματοςη οποία ήταν,βέβαια, συνακόλουθο της από φασηςτουΔικαστηρίουγιατηναναβολήηοποία,καθώςανέφερα, ήταν αποτέλεσμα άσκησης διακριτικής εξουσίας η ορθότητα της οποίας δενυπόκειται σεέλεγχομεπρονομιακόένταλμα. Ως προς το ζήτημαεξαίρεσης τουΔικαστή,νομίζωπως είναι αρκετό να παρατηρήσωότι το ζήτημα αυτόπαραμένει ανοιχτό για εξέταση στο Επαρχιακό Δικαστήριο, καθιστώντας ως εκ τούτου άκαιροτο αίτημαγιαάδειαναπροχωρήσει οαιτητής με διαδικασία για την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων. Το ότι, μετάπουζητήθηκεπροφορικάαπότοΔικαστήη εξαίρεση του,ο Δικαστής καθόρισε απόδικονομικής άποψηςτο πλαίσιογιατην εξέταση του ζητήματος,όπως και το ότι στο μεταξύ καθόρισε, από την ίδιαάποψη,τηνπορείατης ενώπιοντουμονομερούςαί τησης, στο πλαίσιο καιαυτάτηςάσκησης διακριτικής εξουσίας, δεν εγείρει παρά μόνο θέμα ορθότητας τηςπροσέγγισης τουκαι όχι θέμαδικαιοδοσίαςή νομιμότητας των ενεργειών του. 5 10 15 20 Για τους λόγους πουανέφερα ηπαρούσααίτησηδεν μπορεί να επιτύχει. Θεωρώ ωστόσοότι δενθαέπρεπενακλείσωχωρίς να εκφράσωβαθειάανησυχίαγιατην πορείαπου ακολούθησε η υπόθεση στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο. Η αίτησηαπορρίπτεται. Η αίτηση απορρίπτεται. 876 25 30