clr/1995/1995_1_947.pdf

(1995)Μετην αίτηση της ηαιτήτρια εταιρεία,πρόβαλε τρεις κυρίως λόγους γιατους οποίουςθαέπρεπενατηςδοθείηάδεια:πρώτον,το Δικαστήριο ενήργησε χωρίς ναυπάρχειενώπιον του μαρτυρία διό­ τι η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ex-parte αίτησης στην οποία εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα,είχε γίνει πριν από την 5 καταχώρησητηςαγωγής,δεύτεροντοΔικαστήριοτελούσευπόπλά­ νη περί το δίκαιοκαι είχεενεργήσεικαθ' υπέρβασηεξουσίας διότι στο εγγυητήριο πουκατατέθηκεεκμέρους της ενάγουσαςεταιρείας δεν αναγράφετο ο αριθμόςτων £1.500.- πουδιέταξεναπαραχωρη­ θούν ως εγγύηση γιατηνέκδοσητου διατάγματοςκαιτρίτο,το Δι10 καστήριο ενήργησε κατάπλάνηπερί τον νόμο ήχωρίςδικαιοδοσία διότι δεν είχε καταδειχθείτο στοιχείο του επείγοντος στην έκδοση του διατάγματος. 15 Αποφασίστηκε, ότι:

(1)Είναι δυνατήηλήψηυπόψηαπότο Δικαστήριο μαρτυρίαςυπό μορφήένορκης δήλωσης συνοδεύουσας ex-parte αίτησηγιαέκ­ δοση προσωρινού διατάγματος η οποία γίνεται πριν από την καταχώρηση της αγωγής, εφόσον ακολουθήσει ο απαραίτητος συσχετισμός της με την αγωγήκαι ηενσωμάτωση του περιεχο­ μένου σταδεδομένατης,

(2)Το Δικαστήριο, δεν ενήργησε χωρίς να υπάρχει ενώπιον του μαρτυρία,διότι,παρ' όλον ότι ηένορκος δήλωση προς υποστήριξητης αίτησηςγιαέκδοσητουπροσωρινούδιατάγματοςέγινε πριν από την καταχώρηση της αγωγής, εντούτοις ακολούθησε νέα ένορκη δήλωση με την οποία ο ενόρκως δηλών, υιοθέτησε και επανέλαβετο περιεχόμενο τηςπρώτης. 20 25 30

(3)Παρ'όλονότι δεγίνεται αναφοράστοποσότων £1.500.-στοεγ­ γυητήριο, απότο περιεχόμενο του προκύπτει ότι γίνεται μνεία στηδιαταγήτουΔικαστηρίου πουκαθόρισετο ΰψος της αποζη­ μίωσης και συνεπώς το Δικαστήριο, εκδίδοντας το προσωρινό διάταγμα δεντελούσευπόπλάνη,ούτε ενήργησε καθ'υπέρβαση εξουσίας. 35

(4)Ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου,υπήρχανκαιάλλα δεδο­ μέναταοποίαέπρεπενασταθμίσει, προκειμένου νααποφασίσει ανυπήρχετο στοιχείο τουεπείγοντος στην έκδοσητουπροσωρι40 νούδιατάγματος,ηδεκαθυστέρησηστηνκαταχώρησητηςαγωγής δενήταναποφασιστικήςσημασίαςώστενακριθεί ότιδενυπήρχε επείγουσα ανάγκηγιατις παρασχεθείσεςθεραπείες. 948 1 Α.Α.Δ. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ

(5)Δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση γιαπαραχώρηση άδειαςκαταχώρησηςαίτησηςπροςέκδοσηεντάλματοςcertiorari. Ηαίτησηαπορρίφθηκε. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: StavrosHotelApartmentsLtd καιΑλλοι (Αρ.2)

(1994)1Α.ΑΛ. 836, 10 ΑφρικάναΔισκοθήκηΔτδ

(1990)1 ΑΛΛ. 738, InReHadjisoteriou

(1968)1 C.L.R. 429, R.C.K. Sports Ltd(Αρ. 2)

(1993)1 ΑΛΛ.

1. 15 Αίτηση. 20 Αίτηση με την οποία η αιτήτρια εταιρεία επιδιώκει τηλήψη άδειαςγιανακαταχωρήσειαίτησηγιαέκδοση διατάγματοςτύπου Certiorari με σκοπό τηνακύρωση τουex parte διατάγματος που εξέδωσετο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίαςστις 15.11.
2. Ν.Γεωργιάδης, γιατην Αιτήτρια εταιρεία. 25 30 35 40 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Στις 24/10/95ηΔιεθνής Βιομηχανία ΕνδυμάτωνΑ.Ε., αλλοδαπήεται­ ρεία πουφαίνεται πωςέχει τηνέδρα τηςστην Αθήνα, κατέθεσε την υπ' αρ.9822/95 αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκω­ σίας εναντίον της αιτήτριας. Αςσημειωθεί ότιη τελευταία είναι τοπικήεταιρείαπεριορισμένης ευθύνης. Αντίγραφο τουειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος προσκομίστηκε ως τεκμ.
3. Στην ουσία πρόκειταιγια αγωγήγια αθέμιτοανταγωνι­ σμό (passing off action), αστικό αδίκημα γιατο οποίο υπάρχει πρόβλεψηστο άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148(όπωςτροποποιήθηκε). Ησυνοπτικήπροϊστορία τουθέματος,όπωςαναδύεταιαπότο υλικόπουκατέθεσεηίδιαηαιτήτρια,είναιαπαραίτητογιατηνκα­ τανόηση του κρινόμενου αιτήματος αλλά και τωνλόγων πουτο στηρίζουν. Η ξένηεταιρεία ισχυρίζεται ότι(α)απότο Μάϊο του 1994 έχειτοδικαίωμακατασκευής και εμπορίας ανάτηνυφήλιο ενδυμάτωνπουφέρουντοεμπορικότηςσήμαAMERICANINOμε απεικόνιση δύοκεφαλαϊνινδιάνων διαφορετικήςαπόχρωσηςπου είναιστραμμένες σεαντίθετεςκατευθύνσεις (β) απότοΣεπτέμβριο 949 Νικήτας, Δ. Βαβέλ Μπουτίκ Λτό

(1995)του τρέχοντος έτους έχουν διορίσει κυπριακή εταιρεία ως απο­ κλειστικόαντιπρόσωποτωνπροϊόντων τουςστην Κύπρο* και(γ) ηαιτήτρια- καιεναγόμενη στην αγωγή9822/95- διαθέτειστηνκυ­ πριακή αγορά μέσω των 6 καταστημάτων της που διατηρεί στη Λευκωσίακαι σε ολόκληρο το νησίή μέσω μεταπωλητών της εν5 δύματα,ανάμεσασταοποίακαιπαντελόνια,χρησιμοποιώντας το παραπάνω όνομα καιεμπορικό σήματης ενάγουσας,ταοποίαεί­ ναι απομίμησητων δικώντης προϊόντων. Μετην αγωγήτης η ενάγουσα επιδιώκει τηχορήγηση των θε- 10 ραπειώνκαιτηςπροστασίαςπουπαρέχεταισεαυτούτου είδους τις υποθέσεις. Πρωτίστως όμως επιζητεί την έκδοση απαγορευ­ τικών διαταγμάτωνδιαρκείας,που να εμποδίζουν τηναιτήτρια και όσους αντλούν δικαιώματααπό αυτήνα παραποιείήαντι­ γράφει τα παραπάνω εμπορικά της σήματα και που να παρου- 15 σιάζουν τα εμπορεύματα της σαν εκείνα των εναγόντων. Και επίσης να εισάγουν, πωλούν ή με άλλο τρόπο επιδίδονται στην εμπορία ειδών ένδυσης μετασήματατης ενάγουσας. Παράλληλα με την αγωγήηενάγουσα καταχώρησε αίτησηex parte την ίδια ημέρα για τη χορήγηση προσωρινής προστασίας. Στις 15τρέχοντος μήναδικαστής του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας εξέδωσετοπροσωρινό διάταγμα,τεκ. 3στην ένορκη δήλωση του κ. Γιάννου Προδρόμου, που είναι σύμβουλος xaL μέτοχος της αιτητρίας,που συνοδεύει και υποστηρίζει την παρούσα. Σύμφωναμετους όρους του διατάγματος ηαιτήτρια,οι υπάλληλοι, μεταπωλητές ήαντιπρόσωποι της εμποδίζονται 20 25 "(α)από του να χρησιμοποιούν απομιμούνται, αντιποιούνται και/ή αντιγράφουν τα εμπορικά σήματα "AMERICANINO", 30 όνομα και απεικόνιση (2 κεφαλών ινδιάνων, η μία ανοικτόχρωμηναβλέπει αριστεράκαιηάλλησκουρόχρωμη δεξιά)κα­ τά τέτοιο τρόπο που να παριστάνουν (pass off) ότι τα εμπο­ ρεύματατους είναι εμπορεύματατων εναγόντων και/ή να πα­ ριστάνουν ότι τααναφερόμενασήματασχετίζονται με οποίο- 35 δήποτετρόπο μεαυτούς. β) απότουναεισάγουν,πωλούν,διανέμουν,προσφέρουν ή εκ­ θέτουνπροςπώληση,διαφημίζουνήκαθ'οιονδήποτετρόποσυ­ ναλλάσσονται με εμπορεύματα στην Κύπρο ή στο εξωτερικό πουναφέρουντοόνομακαι/ή απεικόνισηAMERICANINO," Πρέπει να τονισθεί στο σημείοαυτό ότι παρόλο που τοπα­ ραπάνω διάταγμα εκδόθηκε σε διαδικασία χωρίς ειδοποίηση 950 40 1 Α.Α.Δ. Βαβέλ Μπουτίκ Λτο Νικήτας, Δ. στην αιτήτρια,το δικαίωμαακρόασηςπαρέμεινε αλώβητο. Και τούτο διότι ηυπόθεση είναι ορισμένηγια ακρόασηστις 27 τρέ­ χοντος μήναγιαναδείξει λόγο ηαιτήτρια"γιατί το παρόνδιά­ ταγμα να μησυνεχίσει ναισχύει". 5 Μετην αίτησηπουυπάρχει τώραενώπιον μουηαιτήτριαεπι­ διώκει τηλήψη άδειαςναπροωθήσει τηδιαδικασίαακύρωσηςτου ex parteδιατάγματοςμετοπρονομιακόδιάταγματύπουcertiorari. 10 15 20 25 Χρειάζεται στο σημείοαυτόνα ξαναγυρίσουμε στα γεγονότα. Ήορθότεραστους ισχυρισμούς τωνδιαδίκων. Η αιτήτριαδιατεί­ νεταιπωςεισάγει κατ' αποκλειστικότητααπότο 1989 ταπαντελό­ νια AMERICANINO που μεδικές της δαπάνεςκατέστησαν γνω­ στά στη ντόπιααγορά(βλέπε παράγραφο 3της ένορκης δήλωσης τουκ. Γιάννου Προδρόμουημερ. 16/11/95). Ηενάγουσααρνείται τον ισχυρισμό αυτό. Ηδικήτης εκδοχή είναι ότι ηαιτήτρια προ­ μηθεύεται ταπροϊόντααυτάπαράνομααπότηνελλαδικήεταιρεία ΜΕΚΕΑ.Ε.,η οποίαόμως απόκαιρόέπαυσεναέχειτοδικαίωμα κατασκευήςτωνπροϊόντωνAMERICANINO. Μάλισταηενλόγω εταιρείαυποχρεώθηκεύστερααπόδικαστικήδιαδικασία στην Ελ­ λάδανααποσύρει ταπροϊόντατηςαπότην ελληνική αγορά(βλέ­ πε ένορκη δήλωση του κ. Α. Δημοσθένους μέρος του τεκμ. 2 που συνοδεύει τηνεξ πάρτεαίτησηγιαέκδοσητουδιατάγματος). Για να συμπληρωθεί το ιστορικό αναφέρω ότι η ενάγουσα υπέβαλεαίτημαεγγραφήςτωνπαραπάνωσημάτων στην Κύπρο, αλλά η αιτήτρια ενέστη. Και το ζήτημα αυτό παραμένει σε εκ­ κρεμότητα. Όμωςηαγωγήπουαντιμετωπίζει η εναγομένη είναι για passing off. 30 35 40 Θα εξετάσω πρώτα το θέμα που αφορά το υλικό πάνω στο οποίο βασίστηκε το δικαστήριογιατην έκδοση του διατάγματος. Ομολογουμένως, ένορκηδήλωση απότοδιευθυντήεξαγωγών της ενάγουσας,πουείναιτμήματουτεκμ.2,έγινετην21/9/95 προτού ασκηθείη αγωγή. Υπενθυμίζω ότιηημερομηνίατηςαγωγήςείναι η24/10/95. Είναι ηθέσητηςαιτητρίαςότι τοδικαστήριο ενήργη­ σεχωρίς ναυπάρχειμαρτυρίακαιεπομένως ηπαρούσαείναικα­ τάλληληπερίπτωση για την παραχώρησηάδειας. Στην υπόθεση StavrosHotelApartmentsLtd. καιΑλλοι(Αρ.2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 836, που επικαλέστηκε ο κ. Ν. Γεωργιάδης, κρίθηκε ουσιαστικά ότι μαρτυρία,υπό μορφήένορκης δήλωσης, πουπροηγείταιχρο­ νικά της καταχώρησης της αγωγής δεν μπορεί να αποτελέσει το πραγματικό υπόβαθρογιατηχορήγηση θεραπείας. Απλούστατα γιατί τοπεριεχόμενο τηςσυναρτάταιμεανύπαρκτηαγωγή. Στην 951 Νικήτας, Δ. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ (199S) ίδιαόμως απόφασητονίστηκε πωςείναιδυνατήηλήψηυπόψητέ­ τοιας μαρτυρίας εφόσον ακολουθήσει ο απαραίτητος συσχετι­ σμός της με την αγωγήκαιη ενσωμάτωση τουπεριεχομένου στα δεδομένα της. Αναφέρεται συναφώςOTL: 5 "Στους Halsbury's Lawsof England, 4η έκδοση,τόμος 24, πα­ ράγραφος 1059, (βλ. επίσης Annual Practice

(1958)τόμος 1, σελ. 922) αναφέρεται νομολογία σύμφωνα με την οποία, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει παρεμπίπτον διάταγμαπαράτοότι οόρκος δόθηκεπριν από 10 την έκδοση του κλητηρίου, μετην προσθήκη όμως πως το Δι­ καστήριο, σε τέτοια περίπτωση, απαιτεί ανάληψη υποχρέω­ σης για επανόρκιση καικατάθεσηνέας ένορκης δήλωσης." Έτσι ηπαρούσαπερίπτωση διαφοροποιείται. Μενέα ένορκηδήλωση τουημερ.30/10/95(δηλαδήμετάτηνάσκησητηςαγω­ γής) ο ίδιος ο μάρτυς υιοθέτησε και επανέλαβε το περιεχόμενο της δήλωσης του ημερ.21/9/

1. Πέραντούτουυπάρχεικαι άλλο αποδεικτικό υλικό: ένορκη δήλωση από τον κ. Ανδρέα Δημο­ σθένους, διευθυντή καταστήματος που πωλεί και τα είδη ένδυσης AMERICANINO ταοποίαπρομηθεύεται απότοναντιπρό­ σωπο των εναγόντων στην Κύπρο καιπου αναφέρεταιστα σχε­ τικά στοιχεία. Είναι μέρος της δέσμης εγγράφων πουσυναποτελούν το τεκμ.
2. Θαπρόσθετα ότι στη δήλωση αυτήεπισυνά­ φθηκανκαι διάφορατεκμήρια,ταοποίαπροφανώςευρίσκονται στο φάκελο τουδικαστηρίου. Η επάρκεια της μαρτυρίας ήτανθέματου πρωτόδικουδικα­ στηρίου. Είναι πάγια η νομολογιακή θέση ότι το διάταγμα certiorari δεν στοχεύει στη διόρθωση λανθασμένης απόφασης το ενδεδειγμένο ένδικο μέσογια το σκοπό αυτόείναι η έφεση είτε σε σχέσημε το πραγματικόήτονομικό της βάθρο,εκτόςβε­ βαίως στην περίπτωση πουτο νομικό λάθος παρουσιάζεται κα­ τά τρόπον κατάδηλο στο ίδιο το σώμα της απόφασης ή έχουν παραβιασθείοι κανόνες τηςφυσικήςή συνταγματικήςδικαιοσύνης. Πέραντων λόγων αυτώνχωρεί η έκδοσηcertiorari όποτετο δικαστήριο ενεργεί και αποφασίζει χωρίς ο νόμος να του έχει απονείμει σχετική δικαιοδοσία ή όταν υπερβαίνει τα όρια της. Εδώ δε συντρέχει κανένας από τους λόγους αυτούς. Το δικα­ στήριο είχε ενώπιον του νομικά παραδεκτέςμαρτυρίες. Ηπερί του αντιθέτου εισήγηση απορρίπτεταιωςαβάσιμη. "Η πραγματικήβάσηγιατηδεύτερηεισήγηση τηςαιτήτριαςέχει ως εξής: Το δικαστήριο διέταξε την παροχήεγγύησης για£1.500 952 15 20 25 30 35 40 1 ΑΛΛ, 5 10 15 20 25 30 35 Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ Νικήτας,Δ. για την έκδοση τουδιατάγματος. Το εγγυητήριο που κατατέθηκε εκ μέρους της ενάγουσας δεν αναγράφειτον αριθμόαυτό (βλέπε φωτοαντίγραφοτεκμ.4στην ένορκηδήλωσητουκ.ΓιάννουΠρο­ δρόμου). Μεαφορμήτοστοιχείο αυτόοδικηγόροςτηςαιτήτριας υπέβαλε ότι, εκδίδοντας το προσβαλλόμενο διάταγμα,το δικα­ στήριοτελούσευπόπλάνηπερίτοδίκαιονκαιέχειενεργήσεικαθ' υπέρβασηεξουσίας. Το έγγραφοδεν έχεικαμιάαξίαεφόσον δεν αναγράφει το ποσό πουκαθορίστηκε και πουθακληθεί ναπλη­ ρώσειη ενάγουσαστηνπερίπτωσηπουτοδιάταγμακρίνεταιαδικαιολόγητο. Θεμελιώνεται επομένως παράβαση του άρθρου 9.2 τουπερίΠολιτικήςΔικονομίαςΝόμουΚεφ.6,τοοποίοέχειανα­ ριθμηθεί σεάρθρο8.2, πουκαθιστάτηνανάληψηυποχρέωσηςγια αποζημίωσηπροϋπόθεσητηςπαροχής θεραπείας. Η νομικήαυτήπρότασηείναιορθή. Σύμφωναμετηνπαραπά­ νω διάταξηη εγγυοδοσία αποτελεί πρόκριμαγια την έκδοση του διατάγματος. Τοάρθρο9.2-καιτώρα8.2-αρχίζειμεεπιτακτικούς τόνους επί του θέματος: "before making any such order without notice ". Ηκρινόμενη όμως περίπτωση δεν μπορεί να παραλληλιστείμετηνκατάστασηπουδιαμορφώθηκεστηνυπόθεσηΑφρικάναΔισκοθήκηΛτδ

(1990)1 Α.Α.Δ.738. Σ' αυτήνεντοπίζεταιη παράλειψηως εξής: 'Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο εκδίδονταςτο υπόκρίση διάταγμα δεν απαίτησε από τους καθ' ών η αίτηση νααναλάβουν προσωπικήυποχρέωση,μεή χωρίς εγγυητές,γιατηνεξασφά­ λισητης υποχρέωσης τους γιααποζημίωσητων αιτητών." Στην περίπτωση μας υπάρχει πάλιν διαφορά. Η υποχρέωση αναλήφθηκε. Παρόλοπουδεγίνεται αναφορά στο ποσό απότην ανάγνωσητουεγγράφου(τεκμ.4)προκύπτειότιγίνεται μνεία στη διαταγήτουδικαστηρίουπουκαθόρισετούψοςτηςαποζημίωσης: "...παραχωρώ εγγύηση για τους ενάγοντες όπως η διαταγή του δικαστηρίου για την έκδοση ενδιάμεσου συντηρητικού διατάγματος στην αγωγήαυτή,το οποίο θαδιατεθεί..." Ηεγγύησηδόθηκεμπροστάστον Πρωτοκολλητή οοποίοςκαι βεβαιώνει το γεγονός. 40 Η τρίτη εισήγηση είναι ότι δεν αποδείχθηκεκαι άλληπροϋ­ πόθεση,το κατεπείγον στοιχείο που πρέπει να ενυπάρχει,όπως προβλέπει το άρθρο 9.1 (8.1). Σχετικά με το σημείο αυτό ανα­ φέρθηκε ότι ενώ οι ενάγοντες έστειλαν ειδοποίηση,όπως προε953 Νικήτας, Δ. Βαβέλ Μπουτίκ Λτ5

(1995)λέχθη,το Μάρτιοτου 1994 καθυστέρησαντηνέγερσηαγωγήςμέ­ χρι τον Οκτώβριο. Αυτό δείχνει πως δεν πρόκειται για επεί­ γουσα περίπτωση. Έτσι τοδικαστήριο έδρασευπότηνεπήρρεια πλάνης περί το νόμο ήχωρίς δικαιοδοσία. Για τη σημασία του επείγοντος και τις επιπτώσεις στην εγκυρότητα εξ πάρτε δια5 τάγματος ο κ. Γεωργιάδης αναφέρθηκεστην υπόθεση Αναφορι­ κά με τη Stavros Hotel Apartments Ltd. και Αλλοι (Αρ. 2)

(1994)1 Α.Α.Δ.836, ηοποίαπαραπέμπει στην προγενέστερη νο­ μολογία in Re HadjiSoteriou

(1986)1 C.L.R.429,440,και Ανα­ φορικάμε την αίτηση τηςR.C.K. Sports Ltd. (Αρ. 2)

(1993)1 10 Α.Α.Δ.

1. Δεν έχω πεισθεί ότι δεν υπήρχε επείγουσα ανάγκηγιατιςπα­ ρασχεθείσες θεραπείες. Τοθέμαδενμπορείνακριθεί μόνοαπότο περιστατικό στο οποίο στηρίζεται η αιτήτρια. Στην ένορκη δή- 15 λωσητουκ.Δημοσθένους εκτίθενταικαιάλλαστοιχείαπουέπρε­ πενα συνεκτιμήσει το δικαστήριο. Καιδεν πρέπει ναλησμονεί­ ται ότι ηαιτήτριαδέχεται ότι οι σχετικές εμπορικές τηςδραστη­ ριότητες επεκτείνονται σεόλητην Κύπροκαιπωςδιαθέτει η ίδια μεγάλο αριθμόκαταστημάτωνγιατηδιάθεσητέτοιων προϊόντων. 20 Τέλος έχει λεχθεί ότι το δικαστήριο δεν μπορούσε να παρά­ σχει θεραπείαως η παράγραφος (Β) τουπιοπάνω διατάγματος. Κατά την εισήγηση η έκδοση του αντιβαίνει προς τις διατάξεις του αρθρ. 27 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 που δια- 25 σφαλίζουντην ελευθερία τωνεμπορικών συμβάσεων και επίσης του περί Προστασίας του Ανταγωνισμού Νόμουαρ.207/
2. Πςέπει νασημειωθεί ότικαιταδύοαυτάθέματατέθηκανκα­ τά γενικό και αόριστο τρόπο. Ομολογώ δυσκολεύομαι να διακρίνω τους συσχετισμούς με την κρινόμενη υπόθεση όπως την παρουσιάζειηενάγουσα μετοδικόγραφοκαιτηναίτησητηςγια προσωρινή προστασία. Αλλά δε θα ήταν ορθό να εκφέρω ορι­ στική κρίση γι' αυτό γιατί εμπεριέχει θέματανομικά καιπραγ­ ματικά που χρειάζονται σε βάθος διερεύνηση. Και κατά βάση βρίσκονται έξω απότην εμβέλεια αυτήςτης διαδικασίας. 30 35 Με τις σκέψεις αυτέςκαταλήγωπως δεν υπάρχειαπόπρώτη άποψηυπόθεση για χορήγηση άδειας. Ηαίτηση απορρίπτεται. 40 Η αίτηση απορρίπτεται. 954