2Α.Α.Δ. 16 Μαΐου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Εφεσείοτν, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5904). 5 Απόδειξη — Άμεσο παράπονο (firstcomplaint)— Δήλωση της παραπονουμένης σε αστυφύλακα στην παρουσία του κατηγορουμένου ότι ο κατηγορούμενος την κτύπησε, μετά την πάροδο μιας ώρας από το επεισόδιο — Ορθά δεν αντιμετωπίσθηκε ως άμεσο παράπονο (firstcomplaint) από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Επίθεση που προκάλεσε πραγματική σοβαρή βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 243 και 29του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154— Επιβολή ποι νής φυλάκισης 3μηνών με τριετή αναστολή στην πρώτη κατηγορία και σε £80,-πρόστιμο και £61,- έξοδα στη δεύτερη κατηγορία. 10 15 20 Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορία για επίθεση που προκάλεσε πραγματικήσωματική βλάβη κατά παράβασητων άρ θρων 243 και 29 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154. Το επεισόδιο συνέβηκε στις 22.10.1992στα Λατσιά. Σύμφωναμε τημαρτυρίατης συζύγουτουκατηγορουμένου, ο σύζυγος τηςτη κτύπησε μετηζώνητουκαιταχέριατουκαιτηνέσπρωξε μια-δυο φορές, ότανπροσπάθησενατονεμποδίσει νακτυπάμετονίδιοτρόποτογυιώ τους ηλικίας 5 1/2 χρόνων. Ημαρτυρίατης συζύγουυποστηριζόταν από τη μαρτυρία της μητέραςτηςκαιαπόιατρικήμαρτυρία. Επίσης από τη μαρτυρίααστυφύλακαο οποίος είπε ότι στην παρουσίατου κατηγορουμένου η σύζυγος του είπε ότι ο κατηγορούμενος κτύπησε καιτο μικρόκαιτην ίδιακαιοκατηγορούμενος δεναντέδρασε. Ο πρωτόδικος Δικαστής καταδίκασε τον κατηγορούμενοαφού 107 Χαραλάμπουςν. Αστυνομίας
(1995)αποδέκτηκετην μαρτυρίατων μαρτύρων κατηγορίας. Λόγοιέφεσης: 1.Τα ευρήματατου πρωτόδικου Δικαστηρίου δενυποστηρίζονται απότη μαρτυρία.
- Η ιατρική μαρτυρία είναι αντίθετη με την εκδοχήτης παραπονούμενης. 5 3.Το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχτηκε ως πρώτο παράπονο (first complaint) τηδήλωσητηςπαραπονουμένηςστον αστυφύλακα. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απέρριψετους λόγους της έφεσηςκαι αποφάνθηκεότι: ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοδεναντιμετώπισετηνδήλωσητης πα ραπονουμένης ως άμεσοπαράπονο (first complaint) γιανα αποδε χθεί την αλήθειατης δήλωσης της,αλλάγιαναεκφέρει γνώμηως προςτηναντίδραση τουεφεσείοντα,ότανηπαραπονούμενη έκαμε τηδήλωσηπροςτοναστυφύλακαστηνπαρουσίατουεφεσείοντα,ο οποίοςδεναντέδρασεμεοποιοδήποτε τρόπο. 10 15 Η έφεσηαπορρίπτεται με έξοδαεις βάρος τουεφεσείοντα. Έφεσηεναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. ΤΕφεσηεναντίον της καταδίκης και τηςποινής απότον Χαρά- 20 λαμπο Ν. Χαραλάμπους οοποίος βρέθηκε ένοχος στις 13 Μαΐου, 1994, απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινι κήςΥπόθεσης 19986/93)στηνκατηγορία 1)της επίθεσης κατά του γιρΰ του,και,2)της επίθεσης μεαποτέλεσμα τηνπρόκλησηπραγ ματικήςσωματικής βλάβηςκατάτης συζύγου τουκατάπαράβαση 25 των άρθρων243 και29 τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154, και κα ταδικάστηκε απόΙωαννίδη,Α.ΕΛ. σε ποινή φυλάκισης τριώνμη νών με τριετή αναστολή στην πρώτηκατηγορίακαι σε £80,-πρό στιμο και£61,-έξοδαστηδεύτερη κατηγορία. Α. Μάγος, για τον εφεσείοντα. 30 Γ.Παπα'ύωάννον,ΔικηγόροςτηςΔτιμοκρατίας,γιατουςεφεσίβλητους. Cur. adv. vult. 108 2 Α.Α.Λ. 5 Χαραλάμπουςν.Αστυνομίας ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η έφεση στρέφεται εναντίον της καταδίκηςτου εφεσείοντα απότο Επαρ χιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε κατηγορία επίθεσης που προκά λεσε πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβασητων άρθρων 243 και29 τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ.
- Οι λεπτομέρειες του αδικήματοςείναι ότι ο κατηγορούμενος στις 22/10/1992σταΛατσιά της ΕπαρχίαςΛευκωσίας, επιτέθηκε κατά της συζύγου του Αθανασίας Χαραλάμπους και τηςπροκά λεσεπραγματικήσωματική βλάβη. 10 15 20 25 30 35 Η μαρτυρίατης συζύγου του κατηγορούμενου για το επεισό διο είναι ότι ο κατηγορούμενος κτυπούσε με τη ζώνη του το γιο τους Νίκο,ηλικίας5 1/2 χρόνων σε όλαταμέρητουσώματος του και όταν εκείνη προσπάθησε να επέμβη, ο κατηγορούμενος την κτύπησε μετηζώνηκαιταχέριατουκαιτηνέσπρωξε μια-δυο φορές. Ημαρτυρίατηςσυζύγουυποστηρίζεται απότημαρτυρίατης μητέρας της,Κυριακής,ηοποία επίσης είπε ότι είδε τονκατηγο ρούμενο που κτυπούσε το Νίκο με τη ζώνη και όταν ηκόρη της πλησίασε,την κτύπησε και εκείνημετηζώνη. Ο ιατρόςΦοίβοςΚωστόπουλος στημαρτυρίατου,είπεότι εξέτασεστις22/10/1992τηνΑθανασίαΧαραλάμπους,σύζυγοτουκατηγορουμένου και βρήκε εκχυμώσεις στο δεξιό γλουτό. Επίσης μαρτυρίαέδωσεκαιοαστυφύλακαςΗρακλήςΚωνσταντίνου που πήγεστη σκηνή του επεισοδίου μετάπουειδοποιήθηκε. Ομάρτυ ραςείπεότιστην παρουσίατουκατηγορουμένουησύζυγος τουείπεότι ο κατηγορούμενος κτύπησε καιτο μικρόκαιτην ίδιακαιο κατηγορούμενος δεν είπεοτιδήποτε. Ο κατηγορούμενος στη μαρτυρίατου αρνήθηκεότι κτύπησε τη γυναίκατου.ΤοαρνείταιτούτοτόσοστηνκατάθεσητουστηνΑστυ νομίαπουδόθηκεστις6/11/1992,κάπου15μέρεςμετάτοεπεισόδιο, όσοκαιστη μαρτυρίατου. Εκμέρουςτουκατηγορούμενουκλήθη κεως μάρτυραςυπερασπίσεως ηΜαρίαΓερμανού. Στη μαρτυρία της είπε ότι είδε τον κατηγορούμενο που έδερνε το μωρόκαιμετά μπήκεστο σπίτικαιδενπαρακολούθησετο επεισόδιο ως το τέλος. ΟπρωτόδικοςΔικαστήςαποδέχτηκετημαρτυρίατωνμαρτύρων κατηγορίας εξ ολοκλήρου και απέρριψε τη μαρτυρίατουκατηγο ρούμενουκαικατέληξεστοσυμπέρασμαότιοκατηγορούμενοςκτύ πησετηνπαραπονούμενηκαιτηςπροκάλεσεπραγματικήσωματική βλάβη,ήτοι εκχυμώσεις στοδεξιόγλουτό. ΟπρωτόδικοςΔικαστής χαρακτηριστικά είπε: "Πιστεύω καιβρίσκω ότι οι μάρτυρεςκατη- 109 Κοΰρρης,Δ. Χαραλάμπουςν. Αστυνομίας
(1995)γορίας είπαντην αλήθεια,η δε μαρτυρίατηςπαραπονούμενης ενι σχύεται τόσο απότη μαρτυρίατης μητέρας της όσο και από τον Αστυφ. Κωνσταντίνου,στον οποίοηπαραπονουμενηέκαμεάμεσο παράπονο, στην παρουσία μάλιστα και του κατηγορούμενου, ο οποίος δενδιαμαρτυρήθηκεκαθόλου. Επίσης,ενισχύεται ημαρτυρίατηςπαραπονούμενηςαπό τησωματικήβλάβη πουβρήκεογια τρός Κωστόπουλος, δηλαδή εκχυμώσεις στονδεξιό γλουτό." Οιβασικοίλόγοιεφέσεωςείναιότιταευρήματατουπρωτόδικου Δικαστηρίουδενυποστηρίζονταιαπότημαρτυρίακαιότιη ιατρική μαρτυρία είναι αντίθετη μετην εκδοχή της παραπονούμενης. Επίσης, το πρωτόδικοΔικαστήριο δέχτηκε ως πρώτο παράπονο(first complaint) τηδήλωση τηςπαραπονούμενηςστον αστυφύλακα μετά που πέρασεπερίπουμίαώρααπότο επεισόδιο καιενώηπαραπο νουμενηείχετηνευκαιρίανατοαναφέρειστηνΑστυνομία όταντην κάλεσε μέσωτηλεφώνου ναέλθειστησκηνήτουεπεισοδίου. 5 10 15 Ο λόγος εφέσεως ότι ταευρήματαδεν υποστηρίζονται απότη μαρτυρία,δεν ευσταθεί. Υπήρξε μαρτυρίαενώπιον τουπρωτόδι κου Δικαστηρίου απότην παραπονουμενηκαι τη μητέρα της την οποία οπρωτόδικοςΔικαστής αποδέχτηκε,ότι οκατηγορούμενος κτύπησε την παραπονουμενη μετηζώνητουκαιταχέρια του. 20 Ο δεύτερος λόγος έφεσης ότι ηιατρικήμαρτυρίαείναι αντίθετη μετηνεκδοχήτηςπαραπονούμενης,δενμπορείναευσταθήσει. Οια τρός στη μαρτυρίατουκατέθεσεότι οι εκχυμώσεις στο δεξιόγλου τό της παραπονούμενης προκλήθηκαν απόκτύπημα. Η μαρτυρία αυτήόχι μόνο δεν είναι αντίθετημετην εκδοχήτηςπαραπονούμε- 25 νης,αλλάυποστηρίζειτηνεκδοχήτηςότιτηνκτύπησεοσύζυγοςτης. Τέλος, η εισήγησητου συνηγόρου τουκατηγορούμενου ότι το Δικαστήριο δέχτηκε ως άμεσο παράπονοτηδήλωση της παραπο νούμενης προς τον αστυφύλακαδεν ευσταθεί, καθότι το πρωτό δικοΔικαστήριο δεν αντιμετώπισε τηδήλωση τηςπαραπονούμενης ως άμεσο παράπονο(first complaint) για να αποδεχθεί την αλήθεια της δηλώσεως της,αλλά για να εκφέρει γνώμη ως προς την αντίδραση του εφεσείοντα όταν η παραπονουμενη έκανε τη δήλωση προς τον αστυφύλακαστην παρουσίατου εφεσείοντα, ο οποίος δεν αντέδρασεκαθ' οιονδήποτε τρόπο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα εις βάροςτου εφεσείοντα. Η έφεοη απορρίπτεται με έξοδα. 110 30 35