9 Ιουνίου, 1995 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/σιές] ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5959). 5 Ποινή — Οδήγηση καθ' υπέρβαση τον ορίου ταχύτητας κατά 48 χλμ. την ώρα πέραν του επιτρεπτού ορίου — Λενκό ποινικό μητρώο — Ευνοϊκές καιρικές συνθήκες — Επιβολή ποινής της στέρησης άδειας οδηγού για τρεις μήνες — Συνάρτηση τηςποινής με την ενχέρεια του παραβάτη να ανταποκριθεί σ' αυτή — Εσφαλμένη προσέγγιση του Δικαστηρίου — Παραμερισμός της ποινής σαν έκδηλα υπερβολικής. Ποινή — Τροχαία αδικήματα — Στέρηση άδειας οδηγού — Πότε μπο ρεί να επφληθεί από το Δικαστήριο. 10 15 20 Ποινή — Αποτρεπτική ποινή — Τοστοιχείο της αποτροπής μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην επιλογή τηςμορφής τηςποινής, όσο και στον καθορισμό τον ύψους της. Ποινή — Εξατομίκευση — Έχει ως λόγο τον συσχετισμό της τιμω ρίας και με το άτομο του παραβάτη — Δεν συναρτάται αποκλειστικά με τις προσωπικές τον συνθήκες. Το αδίκημα έγινε στον υπεραστικόδρόμοΛευκωσίας-Λάρνακας όπουτο όριο ταχύτητας είναι 100 χλμ. την ώρα. Για τεκμη ρίωσητου ισχυρισμούότι η ποινήήταν έκδηλαυπερβολική, ο δι κηγόρος του εφεσείοντα επικαλέσθηκετο γεγονός ότι ητροχαία ήταν αραιή και οι καιρικές συνθήκες ευνοϊκές πουπεριορίζουν τους κινδύνουςαπότην υπέρβαση του ορίου ταχύτητας. Επίσης αναφέρθηκε στο λευκόποινικόμητρώοτου κατηγορουμένου. 135 Κόκκινοςν.Αστυνομίας
(1995)Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέκτηκετην έφεση και αποφάν θηκε OTL: Ηεπιβολήμηχρηματικήςποινής,παρόλοπουθεωρήθηκεηπρέ πουσααπό το πρωτόδικοΔικαστήριο καιηεπιβολήποινήςστέρη σης της άδειαςοδηγού, λόγω τουότι αυτήΘα ήτανγια οικονομικούςλόγους ολιγώτερο οδυνηρήγιατονεφεσείοντα,συνιστάσφάλ μαπουπροέκυψεαπότηνεσφαλμένηπροσέγγισητουΔικαστηρίου στηνεπιλογήτηςποινής.Η επιβληθείσαποινήκρίνεται,υπότοσύ νολοτωνπεριστατικώντηςυπόθεσηςσανυπερβολική,γι' αυτόκαι παραμερίζεται. Δενεπιβάλλεταιάλληποινήγιατίλόγωτουχρόνου πουδιέρρευσε μέχρι τηνακρόασητηςέφεσης,οεφεσείων έχειυπο στείτις συνέπειεςτηςκαταδίκηςτου. Η επιβολήοποιασδήποτεάλ λης ποινής θαείχε σαναποτέλεσμα ο εφεσείων να τιμωρηθεί δύο φορέςγιατηνίδιαπράξη. 5 10 Ηέφεσηεπιτρέπεται. Ηποινήπάραμερίζεται. 15 Αναφερόμενες αποφάσεις: Τροκούδης ν.Αστυνομίας
(1992)2Α.Α.Δ. 306, Evagorou v. ThePolice
(1971)2 C.L.R. 194, 20 Γεωργίου ν.Αστυνομίας
(1991)2Α.Α.Δ.525. Έφεσηεναντίον Ποινής. ΈφεσηεναντίοντηςποινήςαπότονΕυριπίδηΚόκκινοοοποί οςβρέθηκεένοχος στις 7Δεκεμβρίου, 1994,απότοΕπαρχιακόΔι καστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 23324/94) στην κατηγορίατης οδήγησης καθ* υπέρβαση του ορίου ταχύτη- 25 ταςκατάπαράβασητα)νάρθρων6
(2)
(3)και 19τουπερίΜηχανο κινήτων ΟχημάτωνκαιΤροχαίαςΚινήσεως Νόμου86/72και κα ταδικάστηκε από Γιασεμή, Ε Α σε στέρησητου δικαιώματος κα τοχής ήαπόκτησηςάδειαςοδηγούγιαπερίοδο 3 μηνών. Γ. Κορφιώτης, γιατον εφεσείοντα. 30 Ε. Ρωσσίδου-Παπαχυριαχού (Κα.),Δικηγόρος της Δημοκρα τίας,για τους εφεσίβλητους. Cur. adv.vult. 136 2ΧΛΛ. Κόκκινοςν.Αστυνομίας ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο Γ. Μ. Πικής, Π. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΠΙΚΗΣ,Π.:Ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφαση. Η στέρηση της άδειας οδηγού αποτελεί πρόσφορο τιμωρητικό μέτρο για παραβάσειςτροχαίαςκαι μπορεί να επιβληθεί οποτεδήποτε το Δικαστήριο κρίνει ότι δικαιολογείται απότα περιστατικάτης υπόθεσης,Οδήγησηκαθ' υπέρβασητουορίουταχύτητας αποτε λεί σοβαρή μορφήπαράβασης τουκώδικατροχαίας,λόγωτων κινδύνων που εγκυμονεί γιατην ασφάλειατουκοινούαφενός, και της δυνατότηταςπου παρέχεται στον οδηγό να περιορίσει τηνταχύτηταμέσαστο επιτρεπτόόριο,αφετέρου.Οι συνέπειες τηςυπερβολικής ταχύτηταςέχουν προσλάβει ανησυχητικέςδια στάσεις. Συνεπώς,το στοιχείο της αποτροπής μπορεί ναδια δραματίσειρόλοτόσοστηνεπιλογήτηςμορφήςτηςποινής,όσο και στον καθορισμό τουύψους της [Βλ. Τροκονδης ν. Αστυνο μίας
(1992)2Α.Α.Δ.306]. Ο εφεσείων προσβάλλει τηνποινήστέρησης της άδειας οδη γού (τρεις μήνες) πουτουέχει επιβληθεί απότο ΕπαρχιακόΔι καστήριο Λευκωσίας για το αδίκημαοδήγησης καθ* υπέρβαση τουορίουταχύτητας,ωςυπερβολική. Τοαδίκημα διαπράχθηκε στον υπεραστικόδρόμοΛευκωσίας-Λάρνακαςότανοεφεσεί ων επισημάνθηκε να οδηγεί μεταχύτητα 148 χλμ την ώρα,ενώ τοεπιτρεπτόόριοείναι 100χλμ τηνώρα. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα υπέβαλε ότι συνεκτίμηση των περιστατικώντηςυπόθεσηςκαιτωνπροσωπικώνσυνθηκώντου παραβάτη,καταδεικνύουνότιηποινήείναι έκδηλαυπερβολική. Η απουσίαοποιωνδήποτε επιβαρυντικών στοιχείων, όπωςπυ κνή τροχαία ή δυσμενείς καιρικές συνθήκες, περιόριζαν τους κινδύνους από τηνυπέρβασητουορίουταχύτητας. Τογεγονός αυτόέτεινεναμετριάσει τησοβαρότητατουαδικήματος. Αλλο ελαφρυντικό στοιχείο το οποίο επικαλέσθηκε, είναι το λευκό ποινικό μητρώοτουεφεσείοντα. Κάτω απόαυτάταπεριστατι κάκαισυνθήκες,υπέβαλε οδικηγόρος του εφεσείοντα, ηποινή τηςστέρησης άδειαςοδηγούκαταφαίνεταιωςυπερβολική, Προκύπτει απότην απόφασηότι και το ίδιο το Δικαστήριο έκρινε ότι το αδίκημα ήταν ήσσονος σοβαρότητας.Απέκλεισε όμωςτηνεπιλογήτηςχρηματικήςποινήςωςμέσουτιμωρίαςτου εφεσείοντατηνοποία,όπωςσυνάγεται,θεωρούσε τηνπρέπουσα και επέβαλε ποινήστέρησης τηςάδειαςοδηγούδιότι έκρινε ότι αυτή θαήτανηολιγότερο οδυνηρήγιατον εφεσείοντα: 137 Πικής,Π. Κόκκινοςν.Αστυνομίας
(1995)"Λαμβάνω υπόψημουτονχρόνοπουδιαπράχθηκε τοαδίκη μα,το γεγονός ότι δενέχεικαθόλου εισόδημα οκατηγορού μενος και ότι συντηρείται απότην οικογένεια του. Δεν έχω αντιληφθεί νατου είναιαπαραίτητηη άδειαοδηγούκαιενό ψει της σοβαρότητας του αδικήματος, λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν έχει οικονομικούς πόρους ώστενα είναι δυνατόνα επιβληθεί χρηματικήποινή,τουεπιβάλλεται η ποινήτηςστέ ρησης τηςκατοχήςάδειαςοδηγού." 5 Η συνάρτηση της ποινής αποκλειστικά με την ευχέρεια του παραβάτη να ανταποκριθεί σ' αυτή, συνιστά σφάλμα. Ηπρο- 10 σέγγισηαυτήδεν ευρίσκει έρεισμα σε καμιάαπότις αρχές που διέπουν τον καθορισμό τηςποινής. Δε θαπραγματευθούμε τις αρχέςαυτέςή ταστοιχεία ταοποίαεπενεργούν στην επιμέτρηση τηςποινής.Περιοριζόμεθα στη διαπίστωση ότι δεν είναι παρα δεκτήη επιβολή ποινήςάλλης μορφήςκαιμάλιστα εξαντικειμέ- 15 νουσοβαρότερης απόεκείνηη οποίαενδείκνυται ώστενακατα στεί ευχερής ηαντιμετώπιση της απότον εφεσείοντα. Ηεξατο μίκευσητηςποινήςέχειωςλόγοτοσυσχετισμότηςτιμωρίαςκαι με το άτομο του παραβάτη-όχι όμως την αποκλειστική συνάρ τηση της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni 20 Evagourou v. ThePolice
(1971)2C.L.R.194]. Η ποινήτηςστέ ρησης της άδειαςοδηγούκρίνεται,υπότοσύνολοτων περιστα τικών της υπόθεσης, ως υπερβολική, γεγονός που δικαιολογεί τον παραμερισμό της. Τοσφάλμαπροέκυψε,όπως έχουμε δια πιστώσει, απότηνεσφαλμένη προσέγγιση τουΔικαστηρίου στην 25 επιλογή της ποινής. Εφόσον ηποινήπαραμερίζεταιως έκδηλα υπερβολική, ο προσδιορισμός της επαφίεται στο Εφετείο [βλ. Γεωργίου νΑστυνομίας
(1991)2Α.Α.Δ.525]. Ο εφεσείων έχειήδη υποστεί τις συνέπειες τηςκαταδίκηςτου λόγω του χρόνου ο οποίος διέρρευσε μέχρι την ακρόαση της 30 έφεσης. Η επιβολή οποιασδήποτεάλλης ποινήςθααπέληγε, ου σιαστικά, σε δεύτερη τιμωρία του εφεσείοντα γιατην ίδιαπρά ξη. Συνεπώς, δε θα επιβάλουμε οποιαδήποτε ποινή παρά τον παραμερισμό της ποινής πουέχει επιβληθεί απότο πρωτόδικο δικαστήριο. Η αρμόζουσαποινήθαήταν,όπως μπορεί ναπρο- 35 βλεφθεί, αυστηρήχρηματικήποινήτηνοποίαόμως δεθεωρούμε ορθόνα εξειδικεύσουμε. Ηέφεση επιτρέπεται. Η ποινή παραμερίζεται. Η έφεσηεπιτρέπεται. 138