(1995)13Ιουνίου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΚΛΕΓΓΟΣ ΘΕΟΚΛΕΓΓΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες, ν. ΤΗΣΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινρίή ΈφεσηΑρ. 6014). Ποινή—Πρόκλησηβαριάςσωματικήςβλάβηςκατάπαράβασητωνάρ θρων231 και20 τουΠοινικού Κώδικα, Κεφ. 154 — Εφεσίβλητοι νεαράςηλικίας(18χρόνων)μελευκόποινικόμητρώο—Ομολογία και παραδοχή — Έκθεση Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας — Το αδίκημαέγινεσεδισκοθήκητηςΛεμεσού—Επιβολήποινής φυλάκισης45ημερώνστονκάθε κατηγορούμενο —Δενκρίθηκελανθα σμένη σανθέμααρχής, ούτεέκδηλα υπερβολική. 5 Ποινή— Αποτρεπτικήποινή — Ηεπιβολή ποινής φυλάκισης επικυ ρώθηκε από το Εφετείο στηνπερίπτωση νεαρών ατόμωνμελευκό ποινικό μητρώοπουβρέθηκανένοχοι σεκατηγορίαπρόκλησηςβαριάςσωματικήςβλάβης, γιααποτροπήπαρόμοιωναδικημάτωναπό τα ίδια ήαπόάλλαάτομα. 10 Τα γεγονότα τηςυπόθεσης σκιαγραφούνται απότις πιοπάνω εισαγωγικές σημειώσεις. Η έφεση απορρίπτεται. Έφεσηεναντίον Καταδίκης και Ποινής. Έφεσηεναντίοντης καταδίκηςκαι της ποινής απότον Κλείτο θεοκλείτουκαι άλλοοι οποίοιβρέθηκαν ένοιχοιστις 16 Μαΐου, 1995, απότοΕπαρχιακόΔικαστήριοΛεμεσού(ΑριθμόςΠοινικής Υπόθεσης 6349/95) στην κατηγορία της πρόκλησης βαριάς σώματικής βλάβης κατά παράβαση τα>νάρθραιν231 και20 τουΠοινι κού Κώδικα, Κεφ. 154, και καταδικάστηκαν από Φωτίου,Α.Ε.Δ. σε45 μέρεςφυλάκισηοκαθένας. 164 20 15 2ΑΛΛ. Θεοκλείτου &άλλοςν. Αστυνομίας Ε.Ευσταθίου με Κ. Καμένο,γιατους εφεσείοντες. Ε Νικολαΐδου (Κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους εφεσίβλητους. Cur. adv.vult. 5 10 ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. OLεφεσείοντες-κατηγορούμενοι κατόπινπαραδοχήςτους ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού,καταδικάστηκαν σεκατηγο ρία πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβασητων άρθρων 231 και20 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154, σε45 μέρες φυλάκισηοκαθένας. Οι λεπτομέρειες του αδικήματοςσε συντομία είναι οι εξής: 15 20 25 30 35 Στις 30/4/94στηδισκοθήκη"WHISPERS" στηΛεμεσό,βρίσκο νταν οπαοαπονούμενοςκαιοι εφεσείοντες. Τοεπεισόδιο άρχισε μεαστείασταοποίαπροέβαινανοιδύο εφεσείοντες μετηνπαρέα τους,κατά ταοποίακτυπούσαν τον παραπονούμενοστο κεφάλι για αστείο. Ο παραπονούμενοςδιαμαρτυρήθηκεκαι κατάγγειλε το γεγονός στο φρουρότης δισκοθήκης,οοποίος όμως δεν εντό πισετουςεφεσείοντες. Στη συνέχεια,οπαραπονούμενοςείδετους εφεσείοντες, διαμαρτυρήθηκεπάλι,οπότε ο πρώτος εφεσείοντας του είπε ναφύγει διαφορετικάθατον κτυπούσε αλλά ο παραπο νούμενος δεν έφευγε, οπότε ο πρώτος εφεσείοντας έσπρωξε τον παραπονούμενοπροςταπίσω. Στοστάδιο αυτόεπενέβηκε καιο δεύτερος εφεσείοντας και έπιασε τον παραπονούμενοαπό πίσω και άρχισαννατον κτυπούν,ο πρώτος μεγροθιάστη μύτηκαι ο δεύτερος μεγροθιές και κλωτσιέςαπόπίσω όπως τον κρατούσε. Το επεισόδιο έληξεμόνο με επέμβασηάλλων προσώπων. Μετά από ιατρικήεξέταση που έγινε την ίδια μέρα στονπα ραπονούμενο,ο παραπονούμενοςφάνηκεότι παρουσίαζεεκδο ρέςκαιμικρήαπώλειαδέρματοςτης δεξιάςωμοπλάτης,εκδορές δεξιού αγκώνα,άλγος ρινός και αυχένακαι εκδορές αριστερής ζυγωματικής. Από ακτινογραφία διαπιστώθηκε και κάταγμα του ρινικού οστού στο οποίο έγινε θεραπείακαι δεν παρέμεινε οποιαδήποτε δυσμορφία στη μύτητου. Εναντίοντηςπιοπάνωποινήςκαταχωρήθηκεηπαρούσαέφεση καιο προβαλλόμενος λόγος είναι ότι ηαπόφασητουπρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως στους εφεσείοντες είναι εσφαλμένη, διότι παραβιάζει βασικούς κανόνες 165 Κούρρης,Δ. θεοχλείτου &άλλοςν.Αστυνομίας
(1995)τηςποινικής μεταχειρίσεως προσώπωνκαισυγκεκριμένα δεν ελή φθηυπόψητογεγονός ότι οιεφεσείοντες είναινεαράπρόσωπαμε λευκό ποινικό μητρώο και ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο προσέ δωσε εσφαλμένασημασία στηβαρύτητατουαδικήματοςκαιπαρέ λειψε να εξατομικεύσει την ποινή στο μέτρο που ήταν αναγκαίο ώστεναπροσιδιάζειπρος τηναναμόρφωσητων εφεσειόντων. 5 Και οι δύο εφεσίβλητοι ήταν 18 χρόνων. Ο πρωτόδικοςΔικαστής έλαβευπόψητουόλα ταγεγονότακαι τουςελαφρυντικούςπαράγοντεςπουεξέθεσεοσυνήγοροςτουςκαι ιδιαίτερατονεαρότηςηλικίαςτουςκαιτηναρχήότισενεαράάτο- 10 μαδεν πρέπει να επιβάλλεται ηποινήφυλάκισης εκτός ανόλατα άλλαείδηποινών θεωρούνται ότι δενείναικατάλληλα. Επίσης,ο πρωτόδικοςΔικαστής έλαβευπόψητουτο λευκό τους ποινικόμη τρώο,τηνομολογίατουςστηνΑστυνομία καιπαραδοχήενοχήςστο Δικαστήριο και τις προσωπικές τους συνθήκες όπως εκτίθενται 15 στις εκθέσεις τουΤμήματος Κοινωνικής Ευημερίαςκαθώςκαιτην πιθανότηταναυπήρξεπρόκληση εκ μέρουςτουπαραπονούμενου. ΠαράτουςελαφρυντικούςπαράγοντεςοπρωτόδικοςΔικαστής κατέληξε ότι η μόνη αρμόζουσαποινήήταναυτήτης φυλάκισης, τόσο γιατην τιμωρία των εφεσίβλητων, όσοκαιγιαπροειδοποίη- 20 σηπρος άλλους πουσυχνάζουν σεδισκοθήκεςότι πρέπειναγνω ρίζουνότι δεν μπορούνναπροκαλούντέτοιου είδους επεισόδια. Ακούσαμε με προσοχή το τί είπε ο συνήγορος των εφεσειό ντων ο οποίος επέσυρε τηνπροσοχή του Δικαστηρίου σεκαθετί που θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψηαπότο Δικαστήριο και που κατά την εισήγηση τουήταναρκετόςλόγος για να μην επι βληθεί ηποινή της φυλάκισης στους εφεσείοντες. Έχοντας υπόψητην ολότητα τωνγεγονότων, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι δεν πρέπειναεπέμβουμε στην ποινήπουεπέβα λετοπρωτόδικοΔικαστήριο,καθότιδενείναιλανθασμένηως θέμααρχής,ούτε και είναι έκδηλαυπερβολική. Το πρωτόδικο Δι καστήριο ορθά επέβαλε ποινή φυλακίσεως τόσο για την τιμωρία των εφεσίβλητων όσο καιγιατην αποτροπή διάπραξης απότους ίδιους ήαπόάλλους,παρόμοιων αδικημάτων. Για όλους τους π ω πάνωλόγους ηέφεση απορρίπτεται. 25 30 35 Η έφεση απορρίπτεται. 166