2AJLA. 16Ιουνίου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Εφεσείων, ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΑΜΑΡΑ,(Αρ. 2) Εφεσίβλητου. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5874). 5 ΠοινικήΔικονομία— Παοαδοχή ενοχής — Όταν τα γεγονότα που αναφέρονται στο πρωτόδικο Δικαστήριο από τονκατηγορούμενο για μετριασμότηςποινής, ισοδυναμούνμεμηπαραδοχή το Δικα στήριοοφείλει να απορρίψειτην παραδοχήκαι να προχωρήσει στ^νεκδίκασητης υπόθεσης. Οκατηγορούμενοςκαταδικάστηκεσεκατηγορίαγιαέκδοσηεπι ταγήςχωρίςαντίκρυσμακατάπαράβασητωνάρθρων305(A)
(1)και 20του ΠοινικούΚώδικα,Κεφ. 154,όπωςτροποποιήθηκεκαιτου επιβλήθηκεπρόστιμο£200. 10 15 20 Η έφεση εστρέφετοεναντίοντηςποινήςωςεσφαλμένηςγιαθέμα αρχής,γκϊτονλόγοότιτοΔικαστήριοόφειλεναεπιβάλειποινήφυ λακίσεως λόγωτηςέξαρσηςτουαδικήματοςπουδιαπράχθηκε. Ο συνήγορος τουεφεσίβλητου επεσήμανε στο Εφετείογεγονό τα ταοποίαεπικαλέσθηκε ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου για μετριασμό της ποινής,όπως ήτανηπεποίθησητου εφεσίβλη του ότι θαείχεδιαθέσιμακεφάλαιαστο λογαριασμό τουγια εξό φλησητης επιταγής απότην πώληση εσπεριδοειδών και ηαμφι σβήτηση της απαίτησηςγιαπληρωμήτου ποσού της επιταγής σε αστική διαδικασία. ΤοΕφετείοαποφάνθηκεότιεπειδήταπιοπάνωγεγονότα ισο δυναμούσαν με μηπαραδοχή, το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να απορρίψει την παραδοχήκαι να προχωρήσει στην εκδίκαση τηςυπόθεσης. 171 Γεωργίουν.Σαμαρά (Αρ. 2)
(1995)Η έφεση απορρίπτεται. Ηποινή ακυ ρώνεται. Διατάσσεται επανεκδίκαση απόάλλοΔικαστή.Εκδίδεταιδιαταγή πληρωμής τωνεξόδωντηςέφεσηςαπό τονεφεσείονταπροςτονεφεσίβλητο. 5 Έφεση για ανεπάρκεια ποινής. Έφεσηγιαανεπάρκειαποινήςπουεπιβλήθηκεστον Κυριάκο Σαμαρά ο οποίοςβρέθηκεένοχος στις 18Ιανουαρίου, 1994,από το Επαρχιακό ΔικαστήριοΠάφου (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 5627/93) στην κατηγορίατης έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρυσμα κατάπαράβασητων άρθρων305 Α
(1)και20 τουΠοινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε με τον Ν. 186/86,και καταδικάστηκε από Πούγιουρου (κα),Ε.Δ. σε £200,- πρόστιμο και £45,-έξοδα. Μ. Βασιλειάδης, γιατον εφεσείοντα. 10 15 Κ. Δημητριάδης, για τον εφεσίβλητο. Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για το Γενικό Εισαγγελέα. Cur. adv.vuit. ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.: Ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση. Οεφεσί- 20 βλητος-κατηγορούμενος κατόπιν παραδοχήςτου ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου,καταδικάστηκε σεκατηγορία έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρυσμα κατά παράβαση των άρ θρων 305(A)
(1)και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186/86, και του επιβλήθηκε πρό- 25 στιμο £200. Οι λεπτομέρειες τουαδικήματος είναι ότι ο εφεσίβλητος στις 14/3/93 στην Πάφο έκδοσε επιταγήτηςΕλληνικήςΤράπεζας Λτδ. μεαριθμό00256300,ημερομηνίας 14/3/93γιατοποσότων£5.500 σε διαταγήτου Γεώργιου Γεωργίου, απότην Πάφο(ο παραπο- 30 νούμενος),ηοποίααφούπαρουσιάστηκεστην οικείαΤράπεζασε εύλογο χρόνο δεν εξοφλήθηκε ή/καιδεν πληρώθηκε λόγω έλλει ψης διαθέσιμουκεφαλαίου του εκδότητης ή/καιάλλως,ο δε κα τηγορούμενος παρέλειψενατηνεξοφλήσει εντός 15ημερώναφό του έλαβεγνώση τουγεγονότος. 35 172 2 ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 Γεωργίουν.Σαμαρά (Αρ. 2) Κονρρης,Δ. Εναντίον της πιο πάνω ποινής καταχωρήθηκε ηπαρούσα έφεση απότονπαραπονούμενο-κατήγοροκαιοπροβαλλόμενος λόγοςείναιότιη απόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίου μετην οποία επιβλήθηκεπρόστιμο £200είναι εσφαλμένη ως θέμα αρχήςκαιτοπρωτόδικοΔικαστήριοόφειλεναεπιβάλειποινή φυ λακίσεως.Υποστήριξετηνεισήγηση τουμεαποφάσειςτου Εφε τείου,ότιυπάρχειέξαρσητουαδικήματος αυτού. Ο συνήγορος του εφεσίβλητου υπέδειξε στο Εφετείο ότι ο συνήγορος του εφεσίβλητου κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ισχυρίστηκε ότι ο εφεσίβλητος είναι εμπορευόμενος και είχε πωλήσει εσπεριδοειδήσεδιάφορουςεμπόρουςκαιπίστευε ότι στο λογαριασμό του θαείχε διαθέσιμακεφάλαιαγια την εξό-. φλησητηςεπίδικηςεπιταγής. Επίσης, ανέφερεστοΔικαστήριο ότι σχετικά με την επίδικηεπιταγή,καταχωρήθηκεαγωγήστο ΕπαρχιακόΔικαστήριοΠάφουεναντίοντουεφεσίβλητουκαιο εφεσίβλητος στην υπεράσπισητουπρόβαλετον ισχυρισμό ότι ο παραπονούμενος δεν δικαιούτο στην πληρωμή του ποσού που αναφερόταν στην επιταγή,διότι υπήρξε διάρρηξησυμβολαίουαναφορικά μετηνποιότητατωνφρούτων. Έχουμεεξετάσει τους ισχυρισμούς τουσυνηγόρουτουεφεσί βλητου ενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίου καικαταλήξαμε στοσυμπέρασμαότιταγεγονόταπουαναφέρθηκανισοδυναμούν μεμηπαραδοχήκαιόφειλετοπρωτόδικοΔικαστήριονααπορρίψει τηνπαραδοχήτουεφεσίβλητου-κατηγορούμενουκαινα προ χωρήσει στηνεκδίκασητηςυπόθεσης,εκτόςεάνοσυνήγοροςτου εφεσίβλητουαπέσυρετουςισχυρισμούςτου. Ενόψει της καταλήξεώς μας αυτής,η έφεση απορρίπτεται και διατάσσουμε όπως η ποινή του προστίμου των £200και των £45 εξόδων ακυρωθούν.Ηυπόθεση να παραπεμφθείστο ΕπαρχιακόΔικαστήριοΠάφου,προςεκδίκασηαπόάλλοΔικα στή.Ταέξοδατηςπαρούσαςέφεσηςναπληρωθούναπότονεφε σείονταστον εφεσίβλητο. Η έφεση απορρίπτεται.Διαταγή γιαεπανεκδίκαση. 173