2Α.Α.Δ. 6 Ιουλίου, 1995. [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητου. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5958). Κλοπήκατάπαράβαση τωνάρθρων255και265
(1)τουΠοινικού Κώ δικα, Κεφ. 154. 5 10 Αντικείμενοτηςκλοπής ήτανμικρήποσότητακαρπώναξίας£4 με£5, απόεσπεριοειδή στοχτήματουπαραπονουμένου στηΨημολόφου,πουανήκεπαλαιότεραστησύζυγο τουεφεσείοντα. Σύμφω ναμετηνκατηγορούσα Αρχή οεφεσείων κατελήφθηεπ'αυτοφόρω απότον παραπονούμενο νααποκόπτει καρπόστο εν λόγω κτήμα. Ο εφεσείων πρόβαλεσανυπεράσπιση ότι: 1) Οπαραπονούμενος δενείχεδικαίωμαναπαραπονείταιγιατην κλοπή,όντας μόνο συνιδιοκτήτης τουκτήματος. 2) Ο παραπονούμενος τον εξουσιοδότησε να αποκόπτει καρπό όταναγόρασε τοκτήμααπότησύζυγοτουεφεσείοντα, και, 3) Οκαρπόςαπεκόπει απόπαρακείμενο δικότουκτήμα. 15 Ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Στηνέφεση ισχυρίστηκε ότιηπρωτόδικηαπόφασηήταν εσφαλμένη ως προςτονόμοκαιταγεγονότα. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τηνκαταδίκηκαιαποφάνθη κεότι υπήρχε σαφήςκαι εξειδικευμένη αιτιολόγηση καιακριβήςέκ θεσητωννομικώναρχώνπουδιέπουντηνκάθεπτυχήτηςυπόθεσης. 20 Ηέφεσηαποτυγχάνει και απορρίπτεται. 225 Κυριαχίδηςν.Αστυνομίας
(1995)Έφεση εναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Έφεσηεναντίον τηςκαταδίκηςκαιτηςποινής απότον Ανδρέα Κυριακίδηο οποίος βρέθηκε ένοχος στις25 Νοεμβρίου, 1994,από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας (ΑριθμόςΠοινικής Υπόθε σης 18865/94)στην κατηγορίατηςκλοπής κατάπαράβασητων άρθρων255 και265
(1)τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154,καικαταδι κάστηκε απόΠαρπαρίνο,ΕΛ. σεπρόστιμο £105,-και£24,-έξοδα. 5 Ο εφεσείων παρουσιάζεται αυτοπροσώπως. Μ. Τσαγγαρίόης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους εφε σίβλητους. Cur. adv.vult. 10 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικα στηρίου θαδώσει ο Νικολάου, Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Οεφεσείωνβρέθηκεένοχος κατόπινδίκηςσε κατηγορίαγιακλοπή,κατάποιρσβασητωνάρθρων255 και265
(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Επρόκειτο για την κλοπή μι κρήςποσότητας καρπών,αξίας£4 με£5,από εσπεριδοειδή σεπε ριβόλι στο χωριό Ψημολόφου. 15 Τόσοπρωτόδικαόσοκαικατάτηνέφεση,οεφεσείωνεμφανίστη κεχωρίς συνήγορο. Διατύπωσε διάφορουςλόγουςέφεσης εναντίον 20 τηςκαταδίκηςτουαλλάεντέλειπροώθησε μόνο ένα,ήτοι,εκείνομε τον οποίο προβάλλεται ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε ως προςτονόμο καιταγεγονότα. Οεφεσείωνεισηγήθηκε,αναπτύσσο ντας επιχειρηματολογία, ότιτοπρωτόδικοΔικαστήριο δεν αξιολό γησε σωστά τη μαρτυρία,δεν αιτιολόγησε τα ευρήματα στα οποία 25 κατέληξε και δεν έλαβε υπόψη καθιερωμένες νομικές αρχές. Είναι λοιπόν ανάγκηνααναφερθούμεσεό,τιαπασχόλησεπρωτόδικα Αλ λάηαπλότητατηςυπόθεσηςεπιτρέπει ναείμαστε σύντομοι. Τοκτήμαστο οποίοβρίσκονταν ταεσπεριδοειδή απόταοποία αποκόπηκε ο καρπός,ανήκε παλαιότερα στη σύζυγο του εφεσείοντος. Κατάτο 1986 εκείνητοπώλησεστον παραπονούμενοκαι σε τρίτο πρόσωπο και, ένα χρόνο αργότερα,αφούεξοφλήθηκε το τί μημα,το κτήμα ενεγράφη επ*ονόματι των αγοραστών εξαδιαιρέ του. Κατά τον χρόνο της πώλησης, ο παραπονούμενος ανέφερε στον εφεσείοντα ότι θατουεπέτρεπε,εφόσον στηνοποιαδήποτεπερίπτωση καιο ίδιος οπαραπονούμενοςθαήτανπαρών,να αποκό πτεικαρπόγιαπροσωπικήκατανάλωση. Μετηνπάροδοτουχρο226 30 35 2 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κνρτακίδηςν.Αστυνομίας Νικολάου,Δ. νου,ο εφεσείων σχημάτισε την άποψηότι ηπώληση του κτήματος ήταν αποτέλεσμα επιδράσεων για τις οποίες ευθυνόταν ο παραπο νούμενος και οι οποίες προκάλεσαν αδικία διότι απέληξαν στην αποξένωση του κτήματος με τίμημα πολύ χαμηλότερο από ό,τι το κτήμα άξιζε. Επήλθε ως εκ τούτου ρήξη στις σχέσεις μεταξύ εφεσείοντος καιπαραπονουμένου. Οι σχέσειςεπιδεινώθηκαν περαιτέ ρω εξ αιτίας του γεγονότος ότι Qεφεσείαΐν επέμενε να αποκόπτει καρπόκατάτοδοκούν,χωρίς αναφοράπροςτιςπροϋποθέσεις που είχαν τεθεί απότον παραπονούμενο. Οπαραπονούμενος εκδήλωσε έμπρακτα την αντίθεση του προς τις ενέργειες του εφεσείοντος και σε μια περίπτωση που τον αντιλήφθηκε να αποκόπτει καρπό απότοεν λόγω κτήματον εξεδίωξεκαι ειδοποίησε την Αστυνομία. Ωστόσοο εφεσείων συνέχισενααντιστρατεύεται τηναπαγόρευση. Ηθέσητηςκατηγορούσας Αρχήςήτανότιτην 13Απριλίου 1994, ο εφεσείων καιπάλι εισήλθεστο ενλόγω κτήματουπαραπονουμέ νου καιαπέκοψε καρπό,ήτοι εκείνο πουαναφέρεται στην κατηγο ρία,μεπρόθεση νατον οικειοποιηθεί. Σετούτο κατελήφθη επ'αυτοφόρω απότον παραπονούμενο ο οποίος είδε τον εφεσείοντα να αποκόπτει καρπό και να τον τοποθετεί σε τσάντες. Ο εφεσείων προέβαλε διάφορες υπερασπίσεις. Πρώτο,ότι ο παραπονούμενος δεν ήτανπαρά μόνο συνιδιοκτήτης τουκτήματος και ως εκ τούτου δεν είχεδικαίωμανα παραπονείταιγια την κλοπή καρπού απότο κτήμα· δεύτερο ότι αυτός,ήτοι ο κατηγορούμενος, είχεδικαίωμα νααποκόπτει καρπόκατόπινεξουσιοδότησης προς τούτο απότον παραπονούμενο όταν πωλήθηκε το κτήμα-και,τρίτο, ότι εν πάση περιπτώσει τον καρπό στον οποίο αναφερόταν η κατηγορία δεν τον απέκοψε απόδέντραπουβρίσκονταν στο εν λόγω κτήμααλλά από δέντρα σε παρακείμενο δικό του κτήμα. Για την υπεράσπιση του,κατέθεσε και ο ίδιος ενόρκως. Ακούσαμε μευπομονή ταόσαείχενααναφέρει ο εφεσείων στην έφεση του. Θεωρούμε ότι στερούνται οποιασδήποτε αξίας. Στην πρωτόδικηαπόφασηγίνεται εκτενής αναφοράστο σύνολοτηςμαρ τυρίας, όπως και προσεκτική συζήτηση αναφορικά με τα όσα θα μπορούσαν να επιδράσουν στην προσμέτρηση της αξίαςτης.Ταεν τέλειδιατυπωθένταευρήματαπροκύπτουν,κατάτηναντίληψη μας, ωςαναπόφευκτηορθολογική απόληξη.Υπάρχει ενπροκειμένω σα φής και εξειδικευμένη αιτιολόγηση, όπως και ακριβής έκθεσητων νομικών αρχώνπουδιέπουν τηνκάθεπτυχήτηςυπόθεσης. Η πρω τόδικηετυμηγορία αναδεικνύεται άμεμπτηαπόκάθεάποψη. Ηέφεσηαποτυγχάνει καιαπορρίπτεται. Η έφεσηαπορρίπτεται. 227