(1995)14 Ιουλίου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΚΩΣΤΑΣ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ ΜΙΧΑΗΛ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικήΈφεσηΑρ. 5960). Πρακτικά—Ενδιάμεσηαίτησητουεφεσείονταγιαδιόρθωσητωνπρα κτικών τηςπρωτόδικης απόφασης, πριν τηνέναρξη της ακρόασης τηςέφεσης— Εφαρμοστέεςαρχές. Δικηγόροι— Δεοντολογία — Ηπαράλειψη συνηγόρουυπεράσπισης να υποδείξει στο Δικαστήριο ότι δεν ορκίστηκεμάρτυρας κατήγορίαςπριν καταθέσεικαι ηεκ των υστέρωνχρησιμοποίηση του επιχειρήματος αυτού για απαλλαγή του πελάτον τον, είναιανε πίτρεπτη και μειώνει το κύρος και την αξιοπιστία τον ενώπιον τον Δικαστηρίου. 5 Η αίτηση εβασίζετο επί των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονο- 10 μίας, Δ.48 θ.1 και 2, το άρθρο25 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, επί τωνάρθρων 146και 153τηςΠοινικήςΔικονομίας,Κεφ. 155καιεπίτωνσυμφυώνεξουσιών τουΔικαστηρίου. Στηνένορκη δήλωση του δικηγόρου του εφεσείοντα, αναφέρετοότι ηπαραπονούμενη ανήλικη Μ.Κ.1, άρχισε να καταθέτει χωρίς όρκο στην 15 ακροαματική διαδικασία ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου καιότιτοθέμαηγέρθηαπότονσυνήγορουπεράσπισηςκατάτηντε λικήτουαγόρευση. Η εφεσίβλητη καταχώρησε ένσταση και επικαλέσθηκε ταγεγο νόταπουεκτίθεντοστονφάκελλοτηςδικογραφίας,σύμφωναμετα οποίαηΜ.Κ.1 ορκίστηκε προτούαρχίσειτηνκατάθεσητης. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψετηναίτησηκαι αποφάνθηκε ότι ταπρακτικάτουΔικαστηρίου,δεόντωςπιστοποιημένα, αποτε250 20 2 ΑΛΛ. 5 10 Μιχαήλ ν.Αστυνομίας λούν τη μόνηπηγήγνώσης για ταδιαδραματισθένταενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου καικανέναςκανόναςδενπαρέχει εξου σίαστοΕφετείογιαδιόρθωσητους. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο,εν δεχομένως να έχει τέτοια δυνατότητα,αλλά το θέμα αυτό δενθα αποτελέσει αντικείμενο πραγμάτευσης από το Εφετείο αφούδεν εγέρθηκε στην παρούσα υπόθεση. Ο Δικαστής Αρτεμίδης με δική του απόφαση τόνισε ότι, η συμπεριφορά του συνηγόρου υπεράσπισης ήταν για τους λόγους που αναφέρονται στις πιο πάνωεισαγωγικές σημειώσεις, δεοντολογικάανεπίτρεπτη. Αναφερόμενη απόφαση: Σωτηριάδης ν.Βασιλείου&Άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ.
- Αίτηση. 15 Αίτησησεποινική έφεση μετηνοποίαεπιδιώκεται ηδιόρθωση των πρακτικών της πρωτόδικης υπόθεσης αρ. 15603/93 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, διά της τροποποιήσεως και/ήδιορθώσεως των πρακτικώντηςπρωτόδικης δίκηςπουλή φθηκαν στις 8 Οκτωβρίου
- Ρ. Ερωτοκρίτον, για τον αιτητή- εφεσείοντα. 20 25 Μ. Τσαγγαρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την καθ' ης η αίτηση-εφεσίβλητη. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Μεενδιάμεση αίτησητουεφεσείοντα, μεημε ρομηνία 16/5/1995πουυποβλήθηκε πριν την έναρξη τηςακρόα σης της έφεσης, επιδιώκεται η διόρθωση των πρακτικών της πρωτόδικης υπόθεσης αρ. 15603/93 του Επαρχιακού Δικαστηρί ουΛεμεσού,διάτηςτροποποιήσεως και/ήδιορθώσεως των πρα κτικών της πρωτόδικης δίκης που λήφθηκαν στις 8/10/
- Επί λέξει ο αιτητής-εφεσείοντας ζητά από το Δικαστήριο τα εξής: 30 "Α. Διαταγής και/ή Διατάγματος του Δικαστηρίου, διατάττον την Τροποποίησιν και/ή διόρθωσιν των πρακτικών της πρωτόδικης δίκης, εις την υπό τον ως άνω τίτλον και αριθ μόν ποινικήν έφεσιν ως ακολούθως: 251 Κοΰορης,Δ. Μιχαήλν.Αστυνομίας
(1995)Διά της διαγραφήςεις την σελίδα 1των ανωτέρωπρακτι κών εις την Ιΐην γραμμήν του κειμένου της συντομογρα φίας Ό/Κ*δίπλααπότηνφράσιν 'Μ.Κ. 1 ΚατερίναΚώστα Μιχαήλ'καιτηςαντικατάστασηςτηςρηθείσης συντομογρα φίαςδιάτηςφράσεως'καταθέτειάνευόρκου'". 5 Ηαίτησηβασίζεται επίτωνΘεσμώνπερί Πολιτικής Δικονο μίας,Δ.48 θ.1 και2,τοάρθρο25 του Νόμου 14/60, επί των άρ θρων 146 και 153 της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ. 155 και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ηαίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του συνηγόρου του εφεσείοντα ο οποίος 10 ήταν και ο συνήγορος τουκατά τηδιάρκειατης ακροαματικής διαδικασίαςενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου. Στηνένορ κηδήλωση του,οδικηγόροςαναφέρειότιστις 8/10/1993, ημερο μηνία ενάρξεως της ακροαματικής διαδικασίας στην ποινική υπόθεση 15603/93ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λέμε- 15 σού,η παραπονούμενηανήλικη 15 ετών Κατερίνα Κώστα Μι χαήλ, Μ.Κ.1,άρχισε νακαταθέτει χωρίς όρκο και ότι τοθέμα ηγέρθη απότο συνήγορο υπεράσπισης κατά τηντελική αγόρευ σητουενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου. Η εξήγηση η οποία δόθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν OTLσυμφώνως των πρακτικών του Δικαστηρίου η Μ.Κ.1 ορκίστηκε και μετάκατέθεσε. 20 .Οσυνήγορος του εφεσείοντα αναφέρειστην ένορκηδήλωση τουότι ηΜ.Κ.1 άρχισενακαταθέτειχωρίςόρκο,η δεσυντομο γραφία "Ο/Κ" δίπλα απότο όνομα της στη σελίδα 1των πρα- 25 κτικών της υπόθεσης ανεγράφηαπότη στενογράφο μηχανικά, κατά συνήθεια, και λόγωκεκτημένης ταχύτητας, χωρίς ναέχει αληθώςηανήλικηΜ.Κ.1 ορκισθεί προηγουμένως. Ηεφεσίβλητηκαταχώρησεένστασηστηνυπόκρίσηαίτησηκαι βασίστηκε στα γεγονότα πουεμφαίνονται στο φάκελο της δικόγραφίας. Οσυνήγορος τουαιτητήυπέβαλεστοΔικαστήριο ότιη αίτησηπρέπειναγίνειδεκτήαπότοΔικαστήριο,καθότιη ένστα σηδεν υποστηρίζεται απόένορκηδήλωσηπουνααμφιοβητά τα γεγονότα που εμφαίνονται στην ένορκη δήλωσητου δικηγόρου τουαιτητή. Διαφωνούμε με την εισήγησηαυτή,καθότιαπότα πρακτικά τηςυπόθεσης ενώπιον μας,εμφαίνεται ότι οπρωτόδικοςΔικα στής ανέφερε στο συνήγορο του αιτητήότι τα πρακτικά κατα δεικνύουν ότι ηΜ.Κ.1 ορκίσθηκε καιμετάκατέθεσε. Επίσης, ο 252 30 35 2Α.Α.Λ. Μιχαήλ ν.Αστυνομίας πρωτόδικος Δικαστής αναφέρει στην απόφασητου ότι η Μ.Κ.1 κατέθεσε ενόρκως. 5 10 15 20 25 30 35 Το υπό κρίση θέμαέχει εξεταστεί σε βάθος στην υπόθεση Σοφο κλής Σωτηριάδης ν. Βάσος Ανδρέα Βασιλείου και Άλλων,
(1992)1Α.Α.Δ. 801. Παρόλο που ηαπόφασητου Εφετείου εί ναι σε Πολιτική Έφεση, οι ίδιες αρχές εφαρμόζονται και στην περίπτωσητηςΠοινικήςΈφεσης. ΤοΕφετείο στις σελίδες7και 8 της απόφασης αναφέρει τα εξής, τα οποία και υιοθετούμε: "Σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, ηετοιμασία του φακέλου της έφεσης (record of appeal)αποτελεί ευθύ νητουΠρωτοκολλητή τουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Το περιε χόμενο του φακέλουκαθορίζεταιστηΔ63 θ4,καιπεριλαμβά νει τα πρακτικά της μαρτυρίας, αποστενογραφημένα οποτε δήποτε λαμβάνονται απόστενογράφο,και τις σημειώσεις του προεδρεύοντος Δικαστή. Κανένας κανόναςδεν παρέχει εξου σία στο Εφετείο διόρθωσης των πρακτικών του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Τα πρακτικάτου δικαστηρίου, δεόντως πιστο ποιημένα,αποτελούν τημόνη πηγήγνώσης για ταδιαδραματισθέντα ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Ανάληψη εξουσίας από το Εφετείο για την αναμόρφωση των πρακτι κών, θα συνιστούσε διείσδυση στο έργο του πρωτόδικου Δι• καστηρίου,χωρίς πρωτογενή γνώσητων γεγονότων. Τα πρα κτικά προσδιορίζουν το πλαίσιο της δευτεροβάθμιαςδικαιο δοσίαςκαι τηβάσηγιαέλεγχοτης ορθότητας της πρωτόδικης απόφασης. Είναι γι' αυτό που και στη Shacolas και στη Thompson γίνεται μνεία στη δυνατότητα αναφοράς σε γεγο νότα τα οποία δεν αναγράφονται στα πρακτικά,και όχι σε διόρθωση των πρακτικών. Τέτοια ευχέρεια ενδεχομένως πα ρέχεται στο Εφετείο, εφόσο και τα δύο μέρη συμφωνούν ότι γεγονός το οποίο έλαβε χώρα κατά την ακρόαση,δε σημειώ νεται και δεδομένου ότι δεν προσκρούει στο κείμενο του τυ πωμένου πρακτικού. Δυνατότητα για διόρθωση του πρακτι κού του Δικαστηρίου ενδεχομένως ενυπάρχει στο πρωτόδικο Δικαστήριο κατόπινδιαδικαστικούδιαβήματοςτοοποίο λαμβάνεται για το σκοπό αυτό,θέμα το οποίο δεν εγείρεται στην προκείμενη περίπτωση καιτο οποίοδε θαπραγματευθούμε.". Γιατους πιο πάνωλόγους ηαίτηση είναι αβάσιμηκαι απορ ρίπτεται. 40 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Συμφωνώ με την απόφασηπου έχει διαβάσειοδικαστής Κούρρης. Επιθυμώναπροσθέσωλίγαλόγια σεσχέ253 Αρτεμίδης,Δ. Μιχαήλ ν.Αστυνομίας
(1995)σημεμιανάλλη, σοβαρή κατάτηγνώμημου,πτυχή τηςυπόθεσης. Ο συνήγορος μαςείπε,καιτο αναφέρεικαιστην ένορκη δή λωση πουυποστηρίζει τοαίτηματου,πωςοίδιοςπρόσεξε OTLη μάρτυρας άρχισε νακαταθέτειχωρίς ναορκιστεί. Στηντελική του αγόρευση ανέφερε τοζήτημαστο δικαστή,υποστηρίζοντας 5 απαλλαγήτουκατηγορουμένου. Οδικαστήςβέβαια,πολύορθά, τουυπέδειξε πωςτοπρακτικόέδειχνε ότι η μάρτυραςείχεορκι στείπροτούαρχίσει τηνκατάθεση της. Οσυνήγορος μαςδήλω σε πως όταν ο ίδιος είδε πωςημάρτυραςάρχισε νακαταθέτει, χωρίς προηγουμένως ναορκιστεί, δεντουπέδειξε στοΔικαστή- 10 ριο,γιατίέκρινεπωςδενείχετέτοιαυποχρέωση. Θεώρησεόμως δεοντολογικά πρέπονναχρησιμοποιήσει το επιχείρημαγιατην απαλλαγήτουκατηγορουμένου. Δεν εγκρίνω τέτοια συμπεριφοράκαιείμαι ευτυχής γιατην, σύμφωναμετονόμο,απόρριψητηςαιτήσεωςτου. Δεναποδίδω καμιάσημασίαστην ένορκηδήλωση τουσυνηγόρου τουεφεσείοντος,μήτεκαισεαυτάπουπροφορικάμαςείπε. 15 Γιατουςπιοπάνωλόγουςηαίτηση είναι αβάσιμηκαιαπορρίπτεται. 254