clr/1995/1995_2_255.pdf

(1)&

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 — Ποια τασυστατικά στοιχεία του αδικήματος. Λέξεις και Φράσεις— "Standingtrees"στο άρθρο 324

(2)τον Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. 5 10 Ποινική Δικονομία — Κατηγορητήριο — Τροποποίηση κατηγορητηρίου μετά την εκφώνησητης απόφασης,κατ' επίκληση του άρθρου85

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155— Δεν επρόκειτο για τροποποίηση κατά τη διάρκεια της δίκης δυνάμει τον άρθρον 83

(1)τον Κεφ. 155— Η τροποποίηση τον κατηγορητηρίου κρίθηκε, νπό τις συνθήκες, ανυπόστατη και αχρείαστη αφού το στοιχείο που τροποποιήθηκε δεν αποτελούσε συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Ακίνητος Ιδιοκτησία— Άρθρα22καί 17τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή,Εγγραφήκαι Εκτίμηση)Νόμου,Κεφ.224— Ιδιοκτησία δέντρων καιπρόνοιες αναφορικά με τηνδενδροφντενσή τους. 15 Η κακόβουλη ζημιά αφορούσε δεκαοκτώ καλλωπιστικά δεντρΰλλιαστηνπεριοχήτουχωριού Μηλικούριηλικίαςδύοχρονών, αξίας £54,περιουσία τηςΧωριτικής Αρχής Μηλικουρίου. Τοαδί­ κημα έγινε στι ς 6.8.1992 όταν ο εφεσείωνεκρίζωσετα όεντρύλλια τραβώνταςτα. 20 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοαποφάσισεότιταδεντρύλλια αποτε­ λούσαννόμιμηιδιοκτησίατης ΚυπριακήςΔημοκρατίας,δεδομένου ότι βρίσκοντανσε δημόσιο δρόμο εγγεγραμμένο επ' ονόματιτης 255 Θωμά ν. Αστυνομίας

(1995)Δημοκρατίας και ότι η εκρίζωση τους ισοδυναμούσε με παράνομη και εσκεμμένηκαταστροφήτους. Η έφεση, αναφορικάμετην ουσία, εστρέφετο κατά των πιοπά­ νω ευρημάτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα ηγέρθη και δικονομικό θέμα γιατροποποίηση του κατηγορητηρίου απότο Δικαστήριο, κατά το στάδιο της απόφασης,χωρίς να καλέσει τον εφεσείοντα να δηλώσει κατά πόσο είναι έτοιμος να δικαστεί βάσει του τροποποιημένου κατηγορητηρίου. 5 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απέρριψετηνέφεσηκαιαποφάνθηκε ότι:

1. Σύμφωναμετο άρθρο22 τουπερί Ακινήτου Ιδιοκτησία (Δίακατοχή,Εγγραφήκαι Εκτίμησις) Νόμου,Κεφ. 224,δέντρο λογίζεται ότι είναι ιδιοκτησία τουκυρίου της γης εκτός ανέτερο πρόσωπο είναι εγγεγραμμένο ως κύριος αυτούήδικαιούμενο να εγγραφεί.
2. Ηεισήγησηγια την απόστασηφύτευσης των δεντρυλλίων τουλά­ χιστον πέντεπόδιααπόδημόσιο δρόμογιατηνοποία οεφεσείων επικαλέσθηκε το άρθρο 17 του Κεφ. 224, δεν αφοράδεντροφύτευσησε δημόσιο χώρο,αλλά σε παρακείμεναιδιωτικά κτήματα. 10 15
3. Το αδίκημασυντελείται μετην εκρίζωση των δεντρυλλίων.
4. Ηιδιοκτησίαδεναποτελεί συστατικό στοιχείο τουαδικήματος,γι* αυτό και ητροποποίηση του κατηγορητηρίου,γιααντικατάστηση της ιδιοκτησίας των δεντρυλλίων, ήταναχρείαστηκαιανυπόστα­ τη. Επιπρόσθεταηεπίκληση τουάρθρου85

(1)του Κεφ. 155,ανα­ φορικά μετην τροποποίησητουκατηγορητηρίουήτανεσφαλμένη. 20 Η έφεση απορρίπτεται. 25 Αναφερόμενες αποφάσεις: Barnet LondonBoroughCouncil v. Eastern ElectricityBoard[1973] 2 All E.R. 319(D.C.), Fatma Mehmet v. Police

(1970)2 C.L.R. 62. Έφεση εναντίον Καταδίκης και Ποινής. Έφεση εναντίον της καταδίκης και της ποινής από τον Μιχαήλ Θωμά ο οποίος βρέθηκεένοχος στις 15 Ιουλίου, 1994, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπό256 30 2Α.Α.Λ. Θωμάν.Αστυνομίας θέσης 3948/94)στην κατηγορίατης πρόκλησης κακόβουλης ζη­ μιάς κατά παράβασητου άρθρου 324

(1)&

(2)του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154,καικαταδικάστηκεαπό Παρπαρίνο,Ε.Δ. σε £400,-πρόστιμοκαι£64,-έξοδα. 5 Α. Μάγος,γιατον Εφεσείοντα. " ΕύαΡα>σσίδον-Παπαχυριακού(κα),δικηγόροςτηςΔημοκρα­ τίας,γιατους Εφεσίβλητους. CUT. adv. vult. 10 15 20 25 30 35 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: Την ομόφωνηαπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΝικολάου, Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Οεφεσείων κατηγορήθηκεγιακακόβουλη ζημιά κατά παράβασητου άρθρου 324

(1)&

(2)του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154καιβρέθηκε ένοχος κατόπινδίκης. Τουείχε καταλογιστεί ότι στις 6Αυγούστου 1992, στην τοποθεσία "Πηδιαβλάς"τουχωριούΜηλικούρι,εσκεμμένακαιπαράνομαεκρί­ ζωσεκαι κατέστρεψε δεκαοκτώκαλλωπιστικά δενδρύλλια ηλι­ κίας δύο χρονών, αξίας £54, περιουσία της Χωριτικής Αρχής Μηλικουριου. Ταβασικάγεγονότα, ήτοι, εκείνα που αφορού­ σαντασυστατικάστοιχείατουαδικήματος,όπωςκαιτο ιστορικό της υπόθεσης στις ουσιώδεις πτυχές, δεν αμφισβητήθηκαν απότην υπεράσπιση. Ηπαρούσαέφεσηστρέφεταιεναντίονορισμένων απότιςκα­ ταλήξεις στις οποίεςήχθησυμπερασματικάτοπρωτόδικοδικα­ στήριο καιτου τρόπου μετον οποίο αντίκρυσε δικονομικόζήτημα το οποίο προέκυψε από διάσταση μεταξύ λεπτομέρειας εκτεθείσας στο κατηγορητήριο και διατυπωθέντος ευρήματος. Θα εξειδικεύσουμε τους λόγους έφεσης αφούπρώτασκιαγρα­ φήσουμε τηνεξέλιξη των πραγμάτων. Μερικάχρόνια πριν απότο επίδικο συμβάν,ηΔημοκρατία ποοέβει στην κατασκευή δημόσιου δρόμου ο οποίος ένωσε το Μηλικούρι μετονΠεδουλά. Ενόςασφάλτινουδρόμουμεσκλη­ ρά χωμάτινα κράσπεδα ένθεν και ένθεν, πλάτους μερικών πο­ δών τοκαθένα. Στηντοποθεσία"Πηδιαβλάς"λίγο έξω απότο Μηλικούρι, σε μιαβουνοπλαγιά,οδρόμοςδιέσχισεαμπέλιπου ανήκεστον εφεσείοντα καιτησύζυγο του. Οι διατυπώσειςγια την πρόσκτηση της λωρίδας γης από την οποία διήλθε εκεί ο δρόμος συμπληρώθηκαν και επήλθε η σχετική κτηματολογική 257 Νικολάου,Δ. Θωμάν.Αστυνομίας

(1995)μεταβολή μετηνεγγραφήτουδρόμουεπ'ονόματιτηςΔημοκρα­ τίας. Σε μεταγενέστερο στάδιοό,τι απέμεινε απότοκτήματου εφεσείοντος και της συζύγου του μεταβιβάστηκε σε κόρη τους, αλλά, όπως και προηγουμένως, το διαχειριζόταν ο εφεσείων. Μετά την κατασκευήτουδρόμου,κάποιοςπουκαταγόταναπό 5 τοΜηλικούρι καιτοεπισκεπτότανσυχνά,ενδιαφέρθηκεγιατον εξωραϊσμό του δρόμου μετη δημιουργίαπρασίνου. Αφούλοι­ πόν εξασφάλισε τηνέγκριση τηςΧωριτικής Αρχής, φύτευσεστο ένακράσπεδο,-εκείνο πέρααπότοοποίο άρχιζεαπότομη κα­ τωφέρεια του εδάφους - τα δεκαοκτώ δενδρύλλια στα οποία 10 αναφέρεταιη κατηγορία:κυπαρίσσια, αροδάφνεςκαιδωδώνιες. Τα φύτευσε περίπου στο μέσοτουκρασπέδου. Γιαδύοχρόνια ταφρόντιζεκαιταπότιζευπότηναιγίδατηςΧωριτικής Αρχής. Ο εφεσείων αντιτάχθηκε παρόλον που το παρακείμενο κτήμα της κόρης τουδεν φαίνεταινα επηρεάστηκε δυσμενώς. Ζήτησε 15 από την Χωριτική Αρχήνα σταματήσει το πότισμα για ναξηρανθούν αλλά δεν εισακούστηκε. Στίς 6Αυγούστου 1992, ενώ τα πότιζε ο άνθρωπος που τα είχε φυτεύσει, ο εφεσείων πήγε εκεί καιεξοργισμένος ταεκρίζωσε τραβώνταςτα.Έπειτα έφυγε αφήνονταςταριγμέναστο έδαφος.Οάλλος,πουπαρακολούθη- 20 σετο συμβάν,δεντόλμησεναπαρέμβει. Προέβηόμωςαυθημε­ ρόν σε καταγγελίακαι τηνεπομένη περισυνέλεξε απότησκηνή τα δενδρύλλια σε μιαπροσπάθειανα περισώσει ό,τι μπορούσε για μεταφύτευση. Προςτούτοπεριτύλιξε τις ρίζεςτουςσεεφη­ μερίδες καιτις τοποθέτησε σε λεκάνες μενερό. Τι απέγιναντα 25 δενδρύλλια δενκατέστη γνωστό. Τόσο κατά τηδιερεύνηση τηςυπόθεσης όσοκαικατάτη δίκη ο εφεσείων προέβαλε, χωρίς όμως να παράσχει και εξηγήσεις, ότιταδενδρύλλια ταεκρίζωσε διότιθεωρούσε πωςήτανφυτευμέναεντός τουκτήματοςτου,εννοώνταςβέβαιαεκείνου τηςκό- 30 ρηςτου. Επρόκειτογιαέκδηλαεξωπραγματικήεκδοχή. Καιτο δικαστήριοέκρινε ότιδενήτανκαλόπιστηώστεναπροσφέρεται υπεράσπισηδυνάμειτουάρθρου8τουΠοινικού Κώδικα. Αυτό το μέρος της απόφασηςδενέχει εφεσιβληθεί. Η κατάληξη ήταν ότιταδενδρύλλια αποτελούσαννόμιμη ιδιοκτησίατηςΚυπριά- 35 κής Δημοκρατίας δεδομένου ότι βρίσκονταν σε δημόσιο δρόμο εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Δημοκρατίας και ότι ηεν λόγω εκρίζωση τους ισοδυναμούσε μεκαταστροφή πουήταν ενπρο­ κειμένω παράνομηκαι εσκεμμένη. Ηέφεση,σεό,τι αφοράτηνουσία,στρέφεται εναντίοντηςκα- 40 τάληξης ότι αποτελούσαν νόμιμη ιδιοκτησία της Δημοκρατίαςή οποιουδήποτε όπως και τηςκατάληξης ότι ηεκρίζωση ισοδυνα258 2 A.A.A, 5 10 15 20 25 30 35 40 Θωμάν.Αστυνομίας Νικολάου,Δ μούσεμεκαταστροφή. Σεσχέσημετοθέμα ιδιοκτησίαςτωνδενδρυλλίων, ο συνήγορος του εφεσείοντος εισηγήθηκε ότι αυτάδεν ανήκαν σε κανένα διότι δεν είχαν ξεχωριστή εγγραφήκαι επομέ­ νως δεν θα μπορούσαν να είναι το αντικείμενο ποινικήςκατηγορίας. Είναι αρκετό να πούμε ότι η εισήγηση αυτή δεν λαμβάνει υπόψητιςπρόνοιεςτουάρθρου22τουπερί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή,Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου,Κεφ.224, σύμφωνα μετιςοποίεςτοδέντρο"λογίζεται ότι είναι ιδιοκτησίατουκυρίου τηςγαίας εκτός εάνέτερο πρόσωποείναι εγγεγραμμένο ωςκύριος αυτούήδικαιούμενοούτωναεγγραφεί..." Οσυνήγορος επίσηςει­ σηγήθηκε συναφώςότι ταδενδρύλλια δεν ήταννόμιμαφυτευμένα διότι δεν είχαν απόσταση τουλάχιστο πέντε πόδιααπό δημόσιο δρόμοκαιεπικαλέστηκε,σεσχέσημεαυτήτην εισήγηση,τοάρθρο 17 του Κεφ.224. Και πάλι, μια συνοπτική απάντησηείναι νομίζούμεαρκετή. Ηενλόγω διάταξηδεναφοράτηδενδροφύτευση σε δημόσιο δρόμο αλλά σεπαρακείμενα ιδιωτικά κτήματα. Αναφορικά με ό,τι συνεπάγεται η εκρίζωση των δενδρυλλιων, ο συνήγορος του εφεσείοντος εισηγήθηκε ότι δεν μπορού­ σε αυτήνα ταυτιστεί με καταστροφήτους εφόσον φαινόταννα υπήρχε δυνατότητα μεταφύτευσης. Διαφωνούμε. Αντικείμενο τηςκατηγορίαςδεν ήταναφύτευτα δενδρύλλια αλλάφυτευμένα: "standing trees" όπως αναφέρεται στο άρθρο 324

(2)του Ποινι­ κού Κώδικα. Συνεπώς, η εκρίζωση επέφερε την καταστροφή τους ως φυτευμένα δένδρα στο συγκεκριμένο τους χώρο. θ α μπορούσε να προστεθεί καιότι ενπάσηπεριπτώσει, η εκρίζωση αποτελεί πράξηηοποίαπροοιωνίζει τηνκαταστροφήκαι ως εκ τούτου πρέπει να θεωρείται ότι την επιφέρει αμέσως έστω και αν βιολογικά ηνέκρωση καθυστερήσει, ίσως και γιαχρόνια: βλ. Barnet LondonBoroughCouncilv.EasternElectricity Board [1973] 2 All E.R. 319 (D.C.). Πάντως, το αδίκημα συντελείται χωρίς αναφορά προς ταόποιαενδεχόμενα ήπροοπτικές. Ο τελευταίος λόγος έφεσης, ήτοι, εκείνος που αναφέρεται σε δικονομικό ζήτημα, είναι ότι το δικαστήριο "τροποποίησε το κατηγορητήριο κατάτο στάδιο της απόφασηςχωρίς να καλέσει τον εφεσείοντα ναδηλώσει κατάπόσο είναι έτοιμος να δικαστεί βάσει του μεταβλημένου κατηγορητηρίου". Ηφερόμενη ως τρο­ ποποίηση σχετιζόταν με την ιδιοκτησία των δενδςυλλίων. Ενώ στο κατηγορητήριο αναφερότανότι τα δενδρύλλια ανήκαν στην Χωριτική Αρχή Μηλικουρίου, προέκυψε απότημαρτυρία ότι ανήκανστην ΚυπριακήΔημοκρατία και το δικαστήριο δια­ τύπωσε ανάλογο εύρημα. Αυτό ήτανβέβαιααρκετό,δεδομένου ότι δεν επρόκειτο για συστατικό στοιχείο του αδικήματος:βλ. 259 Νικολάου,Δ. Θωμάν.Αστυνομίας

(1995)Fatma Mehmet v.Police

(1970)2C.L.R. 62στησελ. 68. Ωστό­ σο,μετάτηνεκφώνησητηςαπόφασηςκαιτηνυπογραφήτης,το δικαστήριο προέβη με υστερόγραφο σε ό,τι αποκάλεσε ωςτρο­ ποποίησητου κατηγορητηρίου. Επικαλέστηκε σχετικά μεαυτή την εξέλιξητο άρθρο85

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νό5 μου.Κεφ.155,παρόλονπου,καθώςσημείωσε,αναγνώριζετη μη αναγκαιότητα οποιασδήποτε τροποποίησης. Όμως το άρθρο 85

(1)δεν προβλέπει την τροποποίηση κατηγορητηρίου. Το εγ­ χείρημαστο οποίο εκτωνυστέρων προέβητοδικαστήριο, ήταν όχι μόνο αχρείαστο αλλά και ανυπόστατο. Δεν επρόκειτο πά- 10 ντως περί τροποποίησης διαρκούσαςτηςδίκηςδυνάμειτουάρ­ θρου 83

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,έτσιώστετο παράπονο του εφεσείοντος νααποκτάσημασία. Καιδεν είναι ανάγκηναμαςαπασχολήσειπεραιτέρω. Ηέφεσηαποτυγχάνεικαθ' ολοκληρίαν καιαπορρίπτεται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 15