clr/1995/1995_2_65.pdf

(1)και

(2). Οι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν ότι όταν έκαμναντηνπιο πάνω συμφωνία πίστευαν καλοπροαίρεταότι θαεφασφάλιζανμεκά­ ποιο τρόπο ανανέωση της άδειας οικοδομής. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι τόσο ηεταιρεία όσο και ο διευθυντής της διέπραξαντο αδίκημα της εξασφάλισης χρημάτων 65 Ζένιου & άλλοι ν.Αστυνομία;

(1995)μεψευδείςπαραστάσειςκαιτουςεπέβαλετιςποινέςπου αναφέρο­ νταιπιοπάνω. Η απόφασηεφεσιβλήθηκε. ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαπέρριψετηνέφεσηκαιαποφάνθηκεότι:

1. Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως αποδείχθηκαν ενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίου,ηψευδήςπαράστασησυνίστατο στο γεγονός πως οι κατηγορούμενοι ανέλαβαντην υποχρέωσηνα παραδώσουνταδύοδιαμερίσματα, ενώγνώριζανπωςη πολυ­ κατοικία δεν μπορούσε να αποπερατωθεί γιατί δεν υπήρχε άδεια οικοδομής ούτε και μπορούσε να εκδοθεί τέτοιαάδεια κάτωαπό τον σχετικόνόμο.
2. Ο ισχυρισμός τωνκατηγορουμένων ότι είναι σύνηθες σεπερι­ πτώσεις ανεγέρσεων οικοδομών, οι οικοδομικές εταιρείεςκαι οι ιδιώτες να κτίζουν χωρίς άδειαοικοδομής γιατί δεν μπο­ ρούν ναπεριμένουν δύοχρόνιαγιατηνέκδοση πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής,δεν αποδεικνύει καλήπίστη εκ μέρους τους ούτε καιαναιρείτο γεγονός των ψευδών παρα­ στάσεων προςτον παραπονούμενο. 5 10 15 Ηέφεσηαπορρίπτεται. Αναφερόμενηαπόφαση: 20 ΔήμοςΣτροβόλονν. Βορκά&Άλλων

(1994)3ΑΛΑ.

1. Έφεσηεναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Έφεσηεναντίον τηςκαταδίκηςκαιποινήςαπότον ΜιχάληΖένιου καιτη Zenios (Constructions) Ltdοι οποίοι βρέθηκανένοιχοι στις 25 Οκτωβρίου, 1994", απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκω­ σίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 19992/93)στην κατηγορία της εξασφάλισης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις κατάπαράβαση των άρθρων297,298και20 τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154,και καταδικάστηκαν απόΠαρπαρίνο,ΕΛ., ο μεν πρώτος εφεσείων σε φυλάκιση6 μηνών,ηδεεφεσείουσα εταιρείασε πρόστιμο£1.000,-. Π.Αγγελίδης, yio.τους εφεσείοντες. 30 Μ. Τσαγγαρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. 66 25 2A.A^i. Ζένιου &άλλοι ν.Αστυνομίας ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει ο δικαστήςΧρίστοςΑρτεμίδης.- 5 10 15 20 25 30 35 40 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Ο 1ος εφεσείων-κατηγορούμενος και η2η εφεσείουσα-κατηγορούμενη εταιρεία,βρέθηκανένοχοι, μετά από ακροαματικήδιαδικασία,στηνκατηγορίαεξασφάλισηςχρημάτων με ψευδείς παραστάσεις,κατά παράβασηαων άρθρων 297, 298 και 20 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ.
2. Ηεφεσείουσα εταιρεία καταδικάστηκεσεπρόστιμο£1.000ενώοεφεσείων σεφυλάκιση6 μηνών. Ο εφεσείων είναι ο διευθυντής και κύριος μέτοχος της εφεσείουσας εταιρείαςκαικαταδικάστηκε,σύμφωναμετο άρθρο 20τουΠοινικού Κώδικα, ως συνεργός στηδιάπραξητουαδική­ ματος. Και οι δύο εφεσείοντες προσβάλλουν την απόφασητου πρωτόδικουΔικαστηρίου μετο βασικό επιχείρημα πως,από τα γεγονότα της υπόθεσης όπωςαυτά έχουν γίνει αποδεκτάαπό το πρωτόδικοΔικαστήριο,δεστοιχειοθετείται τοαδίκημακαιοιλε­ πτομέρειες του,όπωςεκτίθενται στοκατηγορητήριο. Ταγεγονόταέχουνωςεξής: Η εταιρεία,μεσκοπόναανεγεί­ ρει πολυκατοικία,απέκτησετο 1986 τεμάχιογης στην οδό Ρήγα Φεραίου,με συμφωνία αντιπαροχήςαπότον ιδιοκτήτη της. Η σχετική άδειαοικοδομής εξεδόθη και οι εργασίες για την ανέ­ γερση της πολυκατοικίας προχώρησαν μέχρι της τοποθέτησης τωνθεμελίων,χώρουστάθμευσηςκαιπλάκαςγιατουςδυο πρώ­ τους,από τουςοκτώορόφουςτης. Ο παραπονούμενος Μ.Κανάρης, που ήταν γνωστός με ένα από τους διευθυντές της εταιρείας, Μ. Καμαρλίγκο, ΜΚ5, σε κάποια συνάντηση τους, του ανέφερε το στεγαστικό τουπρό­ βλημα. Ο Καμαρλίγκος του εισηγήθηκε τότε να αγοράσει δύο διαμερίσματαστηνυπόανέγερσηπολυκατοικία. Οπαραπονού­ μενος συμφώνησε και πλήρωσε ως προκαταβολήποσό £7,
3. Η συμφωνίαπρόβλεπεπωςηαποπεράτωσητωνδιαμερισμάτων θαγινόταν σε τρία χρόνια και ο παραπονούμενος θαπλήρωνε £300τομήνα γιαταδύοδιαμερίσματαμέχρι τηςεξόφλησης,δό­ σειςτις οποίεςκατέβαλλεανελλιπώς. Οπαραπονούμενοςόμως πρόσεξε πως δεν υπήρχε καμιάπρόοδος στις εργασίες γιατην ανέγερση τηςπολυκατοικίαςκαιζητούσε συνεχώς πληροφορίες από την εταιρεία,υπεύθυνοι της οποίαςτον διαβεβαίωναν πως δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Στο τέλος όμως του είπαννα προχωρήσει, ανήθελε,δικαστικάεναντίον της εταιρείας.Ο πα ραπονούμενος κατάγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία, η οποία μετά από σχετικές έρευνες, προσήψε εναντίον των εφι σειόντων τηνυπόσυζήτησηκατηγορία. 67 Αοτεμίΰης,Δ. Ζένιου& άλλοι ν.Αστυνομίας

(1995)Σύμφωναμετηνεισήγηση τηςκατηγορούσαςαρχήςη ψευδής παράστασησυνίστατο στοότιοι εφεσείοντες έκαμαντη συμφω­ νία μετον παραπονούμενοκαιεισέπραξαντοποσό της προκα­ ταβολής,στις 25.1.89,ενώ ηάδειαοικοδομής για την ανέγερση της έληξεπροηγουμένως,στις 21.1.89. Ήταν δεγνωστό σε αυτους πως,μετάτηδημοσίευση της ΚΔΠ 7/86, μετηνοποία τρο­ ποποιήθηκανοι κανονισμοί που ίσχυανγιαοικοδομές στηνπε­ ριοχή, δεν μπορούσε να εκδοθεί άδεια οικοδομής για την υπό ανέγερσηπολυκατοικία. 5 Ότι οι κατηγορούμενοι γνώριζαντογεγονός αυτόδεν αμφι- 10 σβητείται. Εισηγείται όμως ο συνήγορος τους πως δεν υπήρχε καμιάυποχρέωση εκμέρουςτουςναπληροφορήσουν τονπαρα­ πονούμενο για τη μη εξασφάλιση άδειας οικοδομής, καικατά συνέπειαδενπροέβησανρητάή σιωπηράσεοποιαδήποτεπαρά­ στασηπροςαυτόν. Πρόσθετα,συνεχίζει η εισήγησητουσυνήγο- 15 ρουτων εφεσειόντων, δεναποδείκτηκεπωςο παραπονούμενος προχώρησε στην αγορά επειδή επηρεάστηκε με οποιοδήποτε τρόποαπότο ενδεχόμενο τηςύπαρξης,ή μη,άδειαςοικοδομής. Είτε υπήρχε ήδεν υπήρχεάδεια,θαπροέβαινε στην αγοράτων διαμερισμάτων. Το πιο σοβαρό όμως επιχείρημα του συνήγο- 20 ρου,όπωςο ίδιος τοέθεσε, είναιπωςοΜ.Υ. Καμαρλίγκος,και ο ίδιος ο εφεσείων, όταν έκαμαντησυμφωνία με τον παραπο­ νούμενο πίστευαν καλοπροαίρεταπως θαεξασφάλιζαν,με κά­ ποιοτρόπο,ανανέωσητηςάδειαςοικοδομής. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο ασχολήθηκε σεέκτασημετηνομι- 25 κή πτυχήτηςυπόθεσηςκαισυμφωνούμε μετηνπροσέγγιση του. Θασυνοψίσουμετις δικές μαςαπόψειςπάνωστανομικά ζητή­ ματαπουήγειρεοδικηγόροςτωνκατηγορουμένων. Ηουσίατης υπόθεσης,μεβάση βέβαιαταγεγονόταόπωςαποδείκτηκανενώ­ πιον του Δικαστηρίου, είναι πως,ότανο κατηγορούμενος έκα- 30 μνεστις25.1.89τησυμφωνίαγιααγοράτωνδιαμερισμάτων,και πλήρωσε την προκαταβολή,οι κατηγορούμενοι γνώριζαν πως δεν μπορούσαννααποπερατώσουντηνπολυκατοικίαγιατίδεν • είχαν άδειαν οικοδομής σε ισχύ, ούτε μπορούσε να εκδοθεί τέ­ τοια άδειασύμφωνα μετοάρθρο 14

(1)και

(2)τουπερί Ρυθμί- 35 σεως Οδών και Οικοδομών Νόμου (δες και την απόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ΑΕ1213 Λήμος Στροβόλονν.ΝίχονΒορκάχ.α.,

(1994)3Α.Α.Δ.514. Επομένως, ηψευδής παράστασησυνίστατο στογεγονός πωςοικατηγορού­ μενοι ανέλαβαν την υποχρέωση να παραδώσουν δύο διαμερί- 40 σματασεανεγειρόμενη πολυκατοικίατους,ενώγνώριζανπωςη πολυκατοικίαδενμπορούσενααποπερατωθεί. Η αναφοράστις 68 2Α.Α.Δ. Ζένιου &άλλοι ν.Αστυνομίας Αρτεμί&ης, Δ. λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, για μηύπαρξηάδειαςοικο­ δομής, αποτελεί στοιχείο της ψευδούς παράστασης,που συνί­ σταταισ* αυτάπουαναφέρουμεπιο πάνω. 5 10 15 20 25 Προβλήθηκε επίσηςτοεπιχείρημαπωςυπήρχεμαρτυρία, που αποδέκτηκετοπρωτόδικοΔικαστήριο, απότον ΜΚ5 Καμαρλί­ γκο, τον ίδιο τον κατηγορούμενο και τον ΜΥ2 Γ. Αντωνίου, κτηματομεσίτη,πωςήτανσύνηθες γιαοικοδομικές εταιρείεςκαι ιδιώτεςπουασχολούνται μετηνανάπτυξηγηςνακτίζουνχωρίς να εξασφαλίζουν προηγουμένως άδεια οικοδομής, γιατί δεν μπορούν να περιμένουν την έκδοση της πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής, που συνήθως εκδίδονται μετά από δύο χρόνια. Πάνωσ' αυτότοθέμα, οσυνήγορος είπεπωςτοΔικα­ στήριοδενσχολιάζει καθόλουαυτήτη μαρτυρία, πουθεωρείπο­ λύσοβαρή, εφόσον άπτεταιτηςειλικρινούς πίστης τωνκατηγορουμένων πωςθαμπορούσανναπροχωρήσουν στην ολοκλήρω­ ση της οικοδομής, και επομένως δεν είχαν προβεί σεοποιαδή­ ποτεψευδήπαράστασηστονπαραπονούμενο. Τοεπιχείρηματουδικηγόρουτωνεφεσειόντων, ανγίνειαπο­ δεκτό, σημαίνει πως το Δικαστήριο υιοθετεί την πρακτικήτης παράνομης ανέγερσης οικοδομών και έτσι δημιουργήθηκε μια συνήθεια υπεράνωτουνόμου,πουαναμένεται ναθεωρείται ως ηισχύουσα κατάσταση. Πάνωσ' αυτή δετηνπαρανομία καλεί­ ταιτοΔικαστήριο ναδεχθεί πωςβασίζεταιηκαλήπίστητωνκα­ τηγορουμένων πωςθαεκδιδότανη άδεια οικοδομής,καιεπομένως εισέπραξαν την προκαταβολήκαιδόσεις απότον παραπο­ νούμενο χωρίς οποιαδήποτεψευδή παράσταση. Είναι περιττό να πούμε πως απορρίπτουμε έντονα τέτοια προσέγγιση. Μεβάσηταγεγονότα τηςπαρούσαςυπόθεσης, και τοσημειώνουμε ειδικάτούτο,η απόφαση τουπρωτόδικουΔικα30 ,στηρίου είναιορθή. 35 Η έφεση απορρίπτεται. Πολύσοφάενήργησεοδικηγόροςτου Ιου εφεσείοντα όταν έγκαιρα απέσυρε την έφεσητου και ενα­ ντίον της ποινής. Πάνωσ' αυτόαπλώςπαρατηρούμε πωςακό­ μη δεν έχουν επιστραφεί τα χρήματα που πλήρωσε ο παραπονούμενος γιατηναγοράτωνδύοδιαμερισμάτων. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 69