(1995)30Μαρτίου,1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/οτές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΛΛΑΓΙΙΔΗΣ ΛΤΔ, Εφεσείοντες, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Εφεσίβλητου. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5666). Οχληρία—Πρόκλησηοχληρίαςαπό τηδημιονργίαθορύβου—Έκδοση διατάγματοςγιαάρση τηςοχληρίας—ΟπερίΔήμωνΝόμος, Νόμος (111/85), Άρθρα91-94 — ΚατάπόσοτοΆρθρο 93τουΝόμου, δημι ουργείποινικόαδίκημα—Ποίο τοεφαρμοστέομέτροαπόδειξηςκαι οι εφαρμοστέεςαρχέςγιαέκδοσηδιατάγματοςγιαάρσηοχληρίας. 5 Ηπαρούσα διαδικασία εγέρθηκε απότοΔήμοΛευκωσίας μετά απόκαταγγελία γειτόνωνγια ισχυριζόμενηοχληρίαλόγω Θορύβου απότηνεικοσάωρηλειτουργίατουαλευρόμυλουτωνεφεσειόντων. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοβρήκεότιυπήρχεοχληρίαμόνοκατά τηδιάρκειατηςνύκτας καιεξέδωσετοαιτούμενοδιάταγμα. 10 Τοερώτημαπουτέθηκεενώπιοντου Εφετείουήταν κατάπόσο η διαδικασίααυτή δικαιολογούσε έφεση ενώπιον του Ποινικού Εφετείου. Οσυνήγορος τωνεφεσειόντων εισηγήθηκε ότιτο διαπραχθέν αδίκημαήτανποινικόκαισαντέτοιο θαέπρεπενα απο δειχθεί πέρανπάσηςλογικήςαμφιβολίαςκαιόχιμεβάσητοισοζύ- 15 γιο τωνπιθανοτήτωνόπωςαποφάσισετοπρωτόδικοΔικαστήριο. ΕπίσηςκάλεσετοΕφετείοναανατρέψειπροηγούμενηαπόφασητου ότι τοΑρθρο93δενδημιουργείποινικόαδίκημα. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέκτηκετην έφεσηκαι αποφάν θηκεότι:
- Η υπόθεση μπορείνααποφασιστείμεβάσηταγεγονότακαι τη μαρτυρίαπουείχεενώπιοντουτοπρωτόδικοΔικαστήριο,γι'αυ82 20 2\.\Λ. ΚουλλαπϋηςΛτδ ν.Δήμου Λευκωσίας τόκαιδενπαρίσταταιανάγκηνααποφασιστεί τοερώτημαπου τέθηκε,ανατρέπονταςήόχιτηνπιοπάνωαπόφαση,τουεφετείου.
- Ηαποδοχήτηςθέσης των εφεσίβλητων ότιπράγματιεδημιουρ5 10 γείτο οχληρία μετάταμέτραπουλήφθηκανγιαμείωση του θο ρύβου δενδικαιολογείται, έστω καιανθεωρηθεί ότι ορθάτο πρωτόδικοΔικαστήριο εφάρμοσεωςμέτρο απόδειξηςτοισοζύ γιο των πιθανοτήτων.
- Τοεύρημαγιαύπαρξη θορύβουκατάτη διάρκειατηςνύκτας εί ναιεντελώςαντίθετο μεταπροηγούμενα ευρήματαμετα οποία έγινεαποδεκτή η μαρτυρίατουειδικούτων εφεσειόντων. Γιανα εκδοθεί διάταγμα μεβάσητησχετική νομοθεσία το Δικα στήριοπρέπειναικανοποιηθείότικατάτηνεκδίκασητηςυπόθεσης και μέχρις εκδόσεως τουδιατάγματοςεξακολουθεί να υφίσταται οχληρία,γεγονός πουοιεφεσίβλητοι απέτυχαννααποδείξουν. 15 20 Η έφεση επιτρέπεται. Το διάταγμα ακυρώνεται.Τοδιάταγμα για έξοδα στοπρωτόδικοΔικαστήριοακυρώνε ται και επιδικάζονται έξοδα υπέρ τωνεφεσειόντων για τηνέφεση. Αναφερόμενες αποφάσεις: Northern IrelandTrailers v.Preston[1972] 1 AllE.R. 260, MunicipalityofNicosia v.Kleovoulou
(1988)2C.L.R. 100. Έφεση εναντίον ΚαταδίκηςκαιΠοινής. . 25 30 Έφεση εναντίον της καταδίκης και της ποινής από τους Ανδρέα Κουλλαπίδη Λτδ οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 5Αυ γούστου, 1992, απότοΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας (Αριθ μός Ποινικής Υπόθεσης 10/88) στην κατηγορία της πρόκλησης οχληρίας κατάπαράβασητων άρθρων 91,92και 93του περί Δή μων Νόμου 111/85καιδιατάχθηκαναπόΔ. Μιχαηλίδου (κα) να άρουν την οχληρία μεταξύ των ωρών 9.00μ.μ. έως6.00π.μ. μέσα σετέσσερειςμήνες από5.8.92καιναεκτελέσουνοποιαδήποτε έρ γα για πραγματοποίηση τουσκοπούαυτού. Π.Σπανός, για τους εφεσείοντες. 83 ΚουλλαπίδηςΛτδ ν.ΔήμουΛευκωσίας
(1995)Λ. Γεωργιάδου (κα), γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. Α. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: ΤηνομόφωνηαπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΠ.Αρτεμης, Δ. Π. ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ.: Οι εφεσείοντες είναι ιδιοκτήτες αλευρόμύλου στην οδό Ερμού283-287στη Λευκωσία. Ο εφεσίβλητος ΔήμοςΛευκωσίας τουςέστειλεγραπτήειδοποίησηημερ. 22.6.88 για άρση προκαλούμενης κατ* ισχυρισμό οχληρίας που συνί στατοστην δημιουργίαθορύβουαπότην εικοσάωρη λειτουργία τουαλευρόμυλου. 5 Ηυπόθεση αυτήεγέρθηκε όταν οΔήμος Λευκωσίας, ασκώ ντας τις εξουσίες που έχεικάτωαπόταΑρθρα 91-94 τουΠε ρί Δήμων Νόμου, Νόμος (111/85)κίνησε την παρούσαδιαδι κασία ενώπιον του Δικαστηρίου, ζητώντας την έκδοση δια τάγματος για άρση της οχληρίας δυνάμει των άρθρων 93 και 15 94 του πιό πάνω Νόμου. Ταγεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, όπως τα δέχτηκε, είναι συνο πτικά ταπιόκάτω: Μετά από καταγγελία γειτόνων και αφού δόθηκε η απαι τούμενη ειδοποίηση με βάσητο άρθρο92 οΔήμος προχώρησε 20 στην έγερσητης διαδικασίαςενώπιον του Δικαστηρίου. Στις 6.6.90 οι εφεσείοντες ανάθεσαν στον ειδικό Μ.Υ.1 να προβεί στις αναγκαίες μετρήσεις, που έδειξαν την ύπαρξη οχληρίας. Σαν αποτέλεσμα οι εφεσείοντες έλαβαν ορισμένα μέτρα και ακολούθως στις 3.7.90 έγιναν νέες μετρήσεις, που φαίνονται 25 στο τεκμ.9, σύμφωνα μετιςοποίες δενθαέπρεπε ναυφίστατο πιά οχληρία. Οι ίδιοι,οι εφεσίβλητοι έκαμανκαιαυτοίδύομε.τρήσεις στις 19.6.90 και 6.3.91 αντίστοιχα, τα αποτελέσματα των οποίων περιέχονται στατεκμ.6 και
- Μετάπουάρχισεη εκδίκασητης υπόθεσης στις25.10.90οι εφεσείοντες συνέχιζαν 30 να λαμβάνουν περαιτέρω μέτρα για μείωση του θορύβου και ως εκ τούτου κρίθηκε ορθόνα γίνει απόκοινού μίακαινούρ για μέτρηση,πουπεριέχεται στοτεκμ.
- Επειδήταπιόπάνω μέτρα συμπληρώθηκαν τον Νοέμβριο του 1991, ημέτρηση έγι νε στις 23.12.91 από το Υπουργείο Εργασίας που είχε κάμει 35 και τις προηγούμενες δύο μετρήσεις τουΔήμου. Επειδήόμως είχεκλείσειτηνυπόθεσητουοΔήμος,η τελευταίααυτή έκθεση (τεκμ.10) κατατέθηκε κατά την παρουσίασητης υπόθεσης των εφεσειόντων και έτσι ο μάρτυρας του Υπουργείου Εργασίας 84 10 1 ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 ΚονλλαπίδηςΛτδ ν.ΔήμουΛευκωσίας Αρτεμης, Λ. ήτανοΜ.Υ.4,παρόλονπουστηνουσίαήτανμάλλονμάρτυρας τουΔήμουπαράτωνεφεσειόντων. Έτσι,συνολικά έγιναν5 με τρήσεις,3 απότοΥπουργείοΕργασίαςκαι2 απότουςειδικούς των εφεσειόντων. Από τις μετρήσεις αυτές οι 3 αφορούν το θόρυβοκατάτηδιάρκειατηςημέρας(τεκμ.5,6και 10)ενώοι2 μετρήσεις των εφεσειόντων, τεκμ.9,αφορούντηννύκτα. Η μαρτυρίατων ενοίκων των σπιτιών που είτεεφάπτονται είτεβρίσκονται σε απόστασημέχρι 30 μέτρων απότο εργοστά σιο δόθηκεστις25.10.90και 14.11.
- Μετάτηνμαρτυρία αυτή λήφθηκαν περαιτέρω μέτρα για μείωση του θορύβου, γεγονός που γίνεται αποδεκτόαπότοΔικαστήριο. Μετάκαι την ολο κλήρωσητωνμέτρωναυτώνέγινεητελευταίαμέτρηση(τεκμ.10) απότοΥπουργείοΕργασίας. ΣτηναπόφασητουτοΔικαστήριοβρήκεότικατάτηδιάρκεια της ημέρας δεν υπήρχε οχληρία και προχώρησε να εξετάσει το θέματηςκατ*ισχυρισμό οχληρίαςκατάτη διάρκειατηςνύκτας, αποφασίζοντας πράγματι ότι υπήρχε τέτοια οχληρία και εκδί δονταςτοαιτούμενοδιάταγμα. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης ηγέρθη θέμα κατά πόσο η διαδικασίααυτήείναιτέτοιαςφύσηςπουναδικαιολογείτο έφε σηενώπιον τουΠοινικού Εφετείου. Οευπαίδευτος συνήγορος τωνεφεσειόντων υπέβαλεστοΔικαστήριοότιηδιαδικασίαείναι ποινική και ως εκ τούτου ορθάκαταχωρήθηκεποινική έφεση. Αντίθετα, ηευπαίδευτος συνήγορος των εφεσίβλητων υπέβαλε, αναφερόμενος,μεταξύάλλων,στην υπόθεσηNorthern Ireland Trailersv.Preston [1972]1 All E.R.260,ότιη διαδικασίαείναι οιωνεί ποινικήκαι εφόσο πρωτόδικαεπιλήφθηκε της υπόθεσης ορθάποινικόδικαστήριο,ήτανλογικόηέφεσηναείναι ενώπιον του Ποινικού Εφετείου.. Η εισήγησητου ευπαίδευτουσυνήγορου των εφεσειόντων ότι επρόκειτο περί ποινικούαδικήματος είχεκαιμίαδεύτερηουσιώδησημασία. Εανπράγματιέτσιείχαν ταπράγματα,τότεθαέπρεπεηυπόθεσηνααποδειχθείπέρανλο γικής αμφιβολίαςκαι όχι μεβάσητον ισοζύγιο τωνπιθανοτή των,όπωςαποφάσισετοπρωτόδικοΔικαστήριο. Κάλεσεο ευπαίδευτοςσυνήγορος των εφεσειόντων τοΔικα στήριο ναανατρέψει προηγούμενη απόφασητουΕφετείουστην υπόθεση Municipality of Nicosia ν. Χαράλαμπος Κλεοβούλου
(1988)2C.L.R.100,μετηνοποίααποφασίστηκεότι τοάρθρο93 δενδημιουργεί ποινικόαδίκημα, γιατίδενείναι ορθήηθέση ότι ημόνηδικαιοδοσίατουΔικαστηρίου σετέτοιαδιαδικασίαείναι 85 Αρτεμης,Δ ΚουλλαπίδηςΛτδ ν.ΔήμουΛενχωσίσς
(1995)η έκδοση διατάγματος, όπως λέχθηκε στην υπόθεση εκείνη. Όπως επεσήμανε, με βάσητο άρθρο 94, το Δικαστήριο έχειδι καίωμα επιβολής και ποινής προστίμου ή φυλάκισης, γεγονός πουκαθιστάτηδιαδικασία ποινικήυπόθεση. Αφούεξετάσαμεμεπροσοχήτηνπιόπάνωθέσηβρίσκουμεότι δεν παρίσταταιανάγκηνααποφασίσουμε το σημείο αυτόανα τρέπονταςή όχι τηνπιόπάνωαπόφαση,γιατίη υπόθεσημπορεί να αποφασισθεί με βάσηταγεγονότα καιτημαρτυρίαπουείχε ενώπιον του το πρωτόδικο Δικαστήριο. Για τον ίδιο λόγοδεν παρίσταται ανάγκη ναεπιληφθούμεκαιτουθέματοςτηςαποτυχίαςτουπρωτόδικουΔικαστηρίουνααποφασίσειανηπερίπτω σηαφορούσε ιδιωτικήή δημόσιαοχληρία. 5 10 Η μόνη μαρτυρίαπουείχετοΔικαστήριο πουαφορούσετη δημιουργία θορύβου κατά τη νύκτα ήταν οι μετρήσεις του Μ.Υ.1 και ημαρτυρίατωνκατοίκωντηςπεριοχής,γιατί όπως 25 είπαμε οι μετρήσεις των ειδικών του Δήμου αφορούσαν την ημέρα. Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι ημαρτυρίατου Μ.Υ.1,ει δικούγιατους εφεσείοντες, ήταναντικειμενικήκαιτην αποδέ χτηκε όσον αφοράτο θόρυβοκατάτηδιάρκειατηςνύκτας. Η σχετική μαρτυρία είναι ότι: "στις 3.7.90δεν πρέπει να αναμέ- 30 νεται παράπονογιατί οθόρυβοςδενξεπερνούσε τογενικόθό ρυβοπέραντων 10d.b.". Αυτάπεριέχονται στοτεκμ.
- Πέραν από αυτόυπήρχεηαδιαμφισβήτητημαρτυρίαενώπιον τουΔι καστηρίου ότι μετά τις μετρήσεις που έγιναν στις 3.7.90λή φθηκαν και άλλα βελτιωτικά μέτρα και τελικά το Δικαστήριο 35 αποδέχθηκε ότι σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα το ανώτα-ο επιτρεπόμενο όριο θορύβου τη νύκτα είναι 45 d.b. Οι μετρή σειςτου Μ.Υ.1 δείχνουν ότι σεόλεςοθόρυβοςήτανκάτω από 45 d.b. δηλαδή41,43, 38και
- Έχοντας υπόψη ότι ημαρτυρίατων μαρτύρων κατηγορίας 40 κατοίκων τηςπεριοχής δόθηκε πριντησυμπλήρωση τωνδιορ θωτικών μέτρων και αφορούσε μόνο τους ενοίκους 3 σπιτιών εφαπτόμενων ή πολύ πλησίον τουεργοστασίου καιτο γεγονός ότι το Δικαστήριο αποδέχτηκε τη μαρτυρία του ειδικού των εφεσειόντων, βρίσκουμε πωςτο τελικό συμπέρασμα του Δικά- 45 στηρίου γιατην ύπαρξηθορύβουκατάτηδιάρκειατηςνύκτας όταν το εργοστάσιο ήταν σελειτουργία, είναι εντελώςαντίθε το με ταπροηγούμενα του ευρήματα,με ταοποίααποδέχτηκε τη μαρτυρία εκ μέρους του ειδικού των εφεσειόντων. Έστω και αν δεχθούμε ότι ορθά το Δικαστήριο θεώρησε ως μέτρο 50 απόδειξης το ισοζύγιο των πιθανοτήτων,ουδόλως εδικαιολο86 2Α.Α.Δ. 5 ΚονλλαπίδηςΛτδ ν.ΔήμουΛευκωσίας Αοτέμης,Δ γείτο νααποδεχθείτηθέσητωνεφεσίβλητων ότιπράγματι εδημιουργείτο οχληρία μετάτηλήψη τωνμέτρων που αναφέραμε πιό πάνω. Μεβάσητις σχετικές πρόνοιες του Νόμου,το Δι καστήριο εκδίδει διάταγμαεανείναι ικανοποιημένο ότι κατά την εκδίκασητηςυπόθεσηςκαιμέχρι τηνημέραπουθαεκδοθεί το διάταγμαεξακολουθεί ναυφίσταται οχληρία, γεγονόςπου κατάτηγνώμη μαςοιεφεσίβλητοι απέτυχαννα αποδείξουν. Σαναποτέλεσματωνπιόπάνωη έφεσηγίνεταιαποδεκτήκαι τοδιάταγματουπρωτόδικουΔικαστηρίουακυρώνεται. Τοδιά10 τάγμαγιαέξοδαστοκατώτεροΔικαστήριοακυρώνεταικαιεπι δικάζονται έξοδα υπέρ τωνεφεσειόντων γιατηνέφεση, χωρίς διάταγμαγιαέξοδαστηνπρωτόδικη διαδικασία. Η έφεση επιτυγχάνει. 87