← Κύπρος

clr/1995/1995_3_1.pdf

3 Α.Α.Δ. ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΤ' ΕΦΕΣΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ (Μέρος 3,ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΔΙΚΑΙΟ) (Αποφάσεις Ολομέλειας) Π Μαρτίου,1994 [ΠΙΚΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΠΟΠΑΤΖΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, • ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στές] GABBIANO OVERSEAS LTD., Εφεσείοντες, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟ­ ΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ, Εφεσίβλητων, (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1115) Εκτελεστή πράξη — Βεβαιωτικήπράξη — Δεν μπορεί ναπροσβληθεί με Αίτηση Ακυρώσεως. Τελωνειακοί Δασμοί και Φόροι Καταναλώσεως — Μηχανοκίνητα οχήματα — Εισαγωγή αυτοκινήτου από εταιρεία που παρουσιά­ στηκε σαν αλλοδαπή — Δεν εδικαιοντο τον ευεργετήματος τον αδασμολόγητου με βάση τους περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμους τον 1978-1981 — Η εκτίμηση τον 1 Gabblano Overs.Ltd v.Δημοκρατίας

(1995)καταβλητέου δασμού με βάση την αγοραία αξία του αυτοκινήτου κατά τον χρόνο λήψης της απόφασης τον Διευθυντή κρίθηκε ορθή και επικυρώθηκε. Λέξεις και Φράσεις — "Αλλοδαπή εταιρεία" στους περί Τελωνειακών Δασμών και ΦόρωνΚαταναλώσεωςΝόμους του 1978-
  1. 5 Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα Άρθρο 146.3— Καταχώρηση προσφνγής εντός 75ημερών από τηδημοσίευσητηςδιοικητικήςπράξης ή απόφασης. Νέα έρευνα — Τελωνειακοί Δασμοί και Φόροι Καταναλώσεως — Υποχρέωση του Διευθυντή ναπροβεί σενέα έρεννα και επανεξέταση της απόφασης του για επιβολή του καταβλητέου δασμού όταν υπάρχουν νέα ουσιώδηστοιχεία. 10 Μετά από έρευνα που διεξήγαγε ο Διευθυντής, διαπιστώθηκε ότι οι εφεσείοντες που εκτελώνισαν αυτοκίνητοχωρίς τηνκαταβο­ λή δασμού, δεν δικαιούνταν στο ευεργέτημα της αδασμολόγητης 15 εισαγωγής αυτοκινήτου αφού δεν διατηρούσαν γραφεία στην Κυπριακή Δημοκρατία ούτε εργοδοτούσαν οποιονδήποτε μόνιμο υπάλληλο. Σαναποτέλεσμα οΔιευθυντής ανακάλεσετηναπόφαση του γιααπαλλαγήαπόεισαγωγικό δασμότουεν λόγω αυτοκινήτου με επιστολή ημερομηνίας 27/3/86,και επέβαλε δασμό ανερχόμενο 20 σε ΛΚ4.565,91 σεντ και πρόστιμο ΛΚ200 ως συμβιβαστική ποινή για τηνχρήση του αυτοκινήτουαπόμηδικαιούμενοπρόσωπο. Στις 9/4/1986 οι εφεσείοντες ζήτησαναναθεώρησητηςπιοπάνω απόφασης. Στις 24/11/1986οι εφεσείοντες ζήτησανεξουσιοδότηση γιακατάβολήτουσχετικούδασμούδηλώνονταςταυτόχροναότιστομεταξύτο αυτοκίνητοτους καταστράφηκεολοσχερώς σε τροχαίοδυστύχημα. 25 Ο Διευθυντής, μεεπιστολή τουημερομηνίας 15/12/1986επέμενε στην απόφασητου μεημερομηνία27/3/
  2. Μεεπιστολή τους,μεημερομηνία24/12/1986οι εφεσείοντες ζήτησαν επανεξέταση της απόφασηςτου Διευθυντή. Ο Διευ&υντής απά­ ντησεστουςεφεσείοντες μεεπιστολήτουημερομηνίας26/1/1987απορ­ ρίπτονταςτηναπαίτησητουςγιαυπολογισμό τουπληρωτέουδασμού μεβάσητηναξίατουαυτοκινήτουμετάτοδυστύχημα. 30 Οι εφεσείοντες καταχώρησανπροσφυγήεναντίοντηςανακλητι- 35 2 3Α.Α.Δ. 5 GabbianoOvers. Ltd v. Δημοκρατίας κής απόφασης του Διευθυντή, εναντίον της επιβολής του δασμού και προστίμουπουαναφέρονταιπιοπάνωκαιεναντίοντηςεπιβο­ λής δασμού με βάση την αξία του αυτοκινήτου κατά τον Μάρτιο του 1986 καιόχι μεβάσητην αξίατου σε οποιοδήποτε άλλο μεταγενέστεροστάδιο. Ο μόνος λόγος ακύρωσης πουπροβλήθηκε εκ μέρους των εφεσειόντων στοπρωτόδικοΔικαστήριοήτανότιοΔιευθυντής δενδιε­ ξήγαγετηδέουσαέρευνα καιως εκτούτουηαπόφασητουλήφθηκε μεπλάνηπερί ταπράγματα. 10 15 20 Εκμέρους τουΔιευθυντήηγέρθηκεηπροδικαστικήένσταση ότι ηπροσφυγήήτανεκπρόθεσμη εφόσον ημόνη εκτελεστήδιοικητική πράξηήταν ηανακλητική απόφασητου Διευθυντή με ημερομηνία 27/3/
  3. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο απέρριψετηνπροσφυγήμεβάση την προδικαστική ένσταση. Επίσης εξέτασε την προσφυγή στην ουσία τηςκαιέκρινε ότι ο ισχυρισμός τωνεφεσειόντων γιαλήψη τηςεπί­ δικης απόφασηςμεπλάνηπερί ταπράγματα ήταν ανυπόστατος. Η έφεση ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου περιορίστηκε κατάτουμέρους τηςπρωτόδικηςαπόφασηςπουαφορούσετηνπροδικαστικήένσταση αφούπροηγουμένως αποσύρθηκε ο λόγος της έφεσης πουαφορούσετην ουσία τηςπροσφυγής. ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκεότι: 25 30 35
  4. Από το περιεχόμενο του φακέλλου δεν προκύπτει ότι ηεπιστολή των εφεσειόντων με ημερομηνία 9/4/1986 περιείχε οποιαδήποτεουσιώδηνέαστοιχεία ώστεναενεργοποιείται η υποχρέωση τουΔιευθυντή ναπροβεί σε νέα έρευνα καιεπα­ νεξέταση της πρώτης εκτελεστής του απόφασης. Το πολύ μεταγενέστερο γεγονός της τυχαίας καταστροφήςτουαυτοκινητούτων εφεσειόντων, το οποίο κατείχανπαράνομα,δεν επιβάλλει στον Διευθυντή την υποχρέωση να τροποποιήσει τηβάσητης εκτίμησης τουκαταβλητέουδασμού,υποβιβάζο­ ντας την αγοραία αξία του αυτοκινήτου κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης, στην αγοραία αξίατουαυτοκινήτου μετάτηνολοσχερήκαταστροφή του.
  5. Ηπροσφυγή είναι εκπρόθεσμη εφόσον καταχωρήθηκεπολύ αργότερα από την εκπνοή της προθεσμίας των 75 ημερών 3 GabbianoOvers. Ltd.v.Δημοκρατίας
(1995)πουπρονοεί τοΑρθρο 146.3 του Συντάγματος.
  1. Η οποιαδήποτεαπόφαση πάνωστοθέματηςπροδικαστικής ένστασης δεν θαωφελήσει τους εφεσείοντες λόγω της από­ συρσης τουλόγουπουαφορούσετηνουσίατηςπροσφυγής. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα υπέρ 5 τωνεφεσίβλητων. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση τον Διευθυντή επικυρώνε­ ταιστηνολότητα της. Έφεση. Έφεσηεναντίον τηςαπόφασηςΔικαστήτου Ανώτατου Δικά- 10 στηρίου Κύπρου (Στυλιανίδης,Δ)πουδόθηκεστις 19 Απριλίου, 1990 (Προσφυγή α ρ . 157/87)με την οποία απορρίφθηκεηπρο­ σφυγή των εφεσειόντων εναντίον της ανακλητικής απόφασης του εφεσίβλητου αρ.2 ημερομηνίας 27/3/86 και απόφασης του της ίδιας ημερομηνίας να επιβάλει στους εφεσείοντες την κατά- 15 βολή δασμού £4,565.91 σεντ επί του αυτοκινήτου ΡΡ750 και £200.- πρόστιμο. Κ. Μελάς, για τους εφεσείοντες. Δ. Παπαδοπούλου (κα), Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρα­ τίας,για το Γενικό Εισαγγελέα. 20 Cur. adv.vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: ΤηνομόφωνηαπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσει ο Δικαστής Ι. Πογιαχζής. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ.: Οι Εφεσείοντες είναι εταιρεία περιορισμέ­ νης ευθύνης που συστάθηκε με βάση τον περί Εταιρειών Νόμο, 25 Κεφ.113, στις 13/2/
  2. ΗΚεντρικήΤράπεζα της Κύπρου επέτρε­ ψε τησύσταση τηςως άνωυπεράκτιας εταιρείας. Δυνάμει του άρθρου 11
(2)των περίΤελωνειακών Δασμώνκαι Φόρων Καταναλώσεως Νόμωντου 1978 έως 1981,το Υπουργικό Συμβούλιο εξέδωσε και δημοσίευσε στην επίσημη εφημερίδα της ΔημοκρατίαςΑρ. 1703,Παρ. ΙΙΙ(Ι),ΚΛ.Π 151/81,σ.511, διάταγμα με το οποίοπροστέθηκε το εδάφιο18στηνκλάσηΟΙ,σύμφωναμε το οποίο "μηχανοκίνητα οχήματα των κλάσεων 87.02.11 και 87.02.19 εισαγόμενα, και πας γραφειακόςκαι οικιακός εξοπλι4 30 3Α.Α.Δ. 5 10 15 GabbianoOvers. Ltd. v. Δημοκρατίας Πογιατξής, Δ. σμός, πλην των επίπλων, εισαγόμενος, υπό αλλοδαπών εταιρει­ ών ή αλλοδαπού προσωπικού αυτών",δικαιούνται σεαδασμο­ λόγητες διευκολύνσεις. Σύμφωνα με το ίδιο διάταγμααλλοδα­ πή εταιρεία θεωρείται εταιρεία ή επιχείρηση η οποία διατηρεί γραφείο στη Δημοκρατία και ασχολείται αποκλειστικά με δρα­ στηριότητες εκτός Κύπρου. Στις 24/5/84,ηΕφεσείουσα ζήτησε απότο Διευθυντή Τμήμα­ τος Τελωνείων (εφεξής ο "Διευθυντής") τηχορήγηση αδασμολό­ γητων διευκολύνσεων με βάση τον κώδικα απαλλαγής του πιο πάνω διατάγματος. Στις26/6/84,οι Εφεσείοντες υπέγραψανδήλωση μετηνοποία αναλάμβαναν την υποχρέωση νακαταβάλουνστις Τελωνειακές Αρχές οποιοδήποτε ποσό που θα καθίστατο πληρωτέο υπό μορφήτελών ή ποινών λόγω πράξηςήπαράλειψηςδικήςτους ή των εργοδοτουμένων τους αναφορικά με εμπορεύματα που εισήχθηκαν δυνάμει της υπόόρους απαλλαγήςαρ.01.
  1. Ο Διευθυντής ενέκρινε την ως άνω αίτηση των Εφεσειόντων και κοινοποίησε σ'αυτούς την έγκριση του με επιστολή ημερο­ μηνίας 17/8/
  2. 20 25 30 35 Με βάση την πιο πάνω απόφασητου Διευθυντή οι Εφεσείο­ ντες εκτελώνισαν, χωρίς την καταβολήδασμού,ένα αυτοκίνητο μάρκας BMW 320 με αριθμό εγγραφής ΡΡ
  3. ' Μετά από πληροφορίες που η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου έδωσε στο Διευθυντή στις 5/10/85,οΔιευθυντής διεξήγαγε σχετική έρευνα και διαπίστωσε ότι οι Εφεσείοντες δε δια­ τηρούσαν γραφεία στην Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε εργοδοτούσαν οποιοδήποτε μόνιμο υπάλληλο. Ως εκτούτου,δεδικαι­ ούνταν στο ευεργέτημα του αδασμολόγητου. Στις21/3/86, ως αποτέλεσμα των ως άνωδιαπιστώσεων του, ο Διευθυντής ανακάλεσε την απόφαση του για απαλλαγή από εισαγωγικό δασμόγια το εν λόγω αυτοκίνητοτων Εφεσειόντων και επέβαλε την καταβολή δασμού ανερχόμενου σε £4.565,91 σεντ. Επέβαλε επίσης τηνκαταβολήποσού £200ως συμβιβαστι­ κή ποινή για τη χρήση του εν λόγω αυτοκινήτου από μηδικαιούμενο πρόσωπο, πληρωτέου εντός ενός μηνός. Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στους Εφεσείοντες.-με επιστολή ημερομη­ νίας27/3/
  4. 5 Πογιατξής, Δ. GabbianoOvers.Ltd. v. Δημοκρατίας
(1995)Στις 9/4/86οι Εφεσείοντες υπέβαλαν ένσταση μέσωτων λογι­ στών τους καιζήτησαντην αναθεώρησητης πιοπάνω απόφασης, χίυρίς ποτέ να καταβάλουνοποιοδήποτε από τα ποσά που τους επεβλήθηκαν,ενώ εξακολουθούσαν ναέχουν στην κατοχήτους το αδασμολόγητο αυτοκίνητο. Στις24/11/86, δηλαδήοκτώπερίπουμήνες μετάτην κοινοποί­ ηση σ' αυτούς από το Διευθυντή της επίδικης ανακλητικής από­ φασης,οι Εφεσείοντες ζήτησανεξουσιοδότηση νακαταβάλουντο σχετικό δασμό δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι το αυτοκίνητο τους καταστράφηκεστο μεταξύολοσχερώςλόγωεμπλοκής τουσετροχαίοατύχημα. Με την επιστολή του στους Εφεσείοντες με ημερομηνία 15/12/86, ο Διευθυντής, αφού παρατήρησε ότι η πληρωμή του δασμού και του συμβιβαστικού προστίμου είχαν ζητηθεί με επι­ στολή του με ημερομηνία 27/3/86,κατέληξε καλώντας τους Εφεσείοντεςνακαταβάλουντοδασμόκαιτοπρόστιμο όπωςείχαν εξ αρχήςκαθοριστεί καιπροειδοποίησε ότι ανδε συμμορφωθούν θα λάμβανε δικαστικά μέτρα εναντίον τους γιατην είσπραξη των εν λόγω ποσών. 5 10 15 Με επιστολή του με ημερομηνία 24/12/86, ο δικηγόρος των Εφεσειόντων, αφούαναφέρθηκεστο ιστορικό τηςυπόθεσης, ζήτη­ σε την επανεξέταση της απόφασηςτου Διευθυντή, ισχυριζόμενος ότι τόσο ο δασμός όσο και το πρόστιμο που επεβλήθηκαν ήταν υπερβολικά ενόψειτουπεριεχομένου τηςεπιστολής των ελεγκτών τους μεημερομηνία9/4/
  1. 20 25 Ο Διευθυντής απάντησεστους Εφεσείοντες μεεπιστολή τουμε ημερομηνία 26/1/87 ηοποίαέχει ως εξής: "Αναφέρομαι στην επιστολή σας με ημερομηνία 24 Δεκεμ­ βρίου 1986, σχετικά με το πιο πάνωθέμακαι επιθυμώ νασας πληροφορήσω ταακόλουθα: 30 Ηέγκρισητηςπιοπάνωεταιρείαςέχειανακληθεί μετηνεπι­ στολήμουμετον.ίδιοαριθμόκαιημερομηνία27 Μαρτίου 1986, για τους λόγους πουαναφέρονταισ' αυτήκαιηανάκλησητης εξακολουθεί ναισχύει. Σαν αποτέλεσμα της ανάκλησης της έγκρισης ήταν και η απαίτησημουγιατηνπληρωμήτουδασμούγιατοόχημα BMW με αρ. έγγραφης ΡΡ 750 που αναλογούσε αρχικά, δηλαδή 6 35 3Α.Α.Δ. GabbianoOvers.Ltd.v.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. £4.565,
  2. Ηθέσηπουπροβάλλετε ότιοιπληρωτέοι δασμοίγια το όχημααυτόθαπρέπει ναυπολογιστούν μεβάσητησημερι­ νήαξίατου,μετάτοδυστύχημαπουείχεπρόσφατα,δενευστα­ θεί καιδεν μπορεί ναγίνει αποδεκτή. 5 10 Επίσης σαςπληροφορώότιοιπελάτες σαςδεν έχουνκαταβάλει ακόμα ούτε τοποσό των£200.- πουπροσφέρθηκε για συμβιβασμό αδικήματος πουδιέπραξαν επιτρέποντας σεμη δικαιούχοπρόσωποναχρησιμοποιεί τοόχημα αυτό. Καλείσθε λοιπόν, γιατελευταία φορά,όπως μέχρι τις14 Φεβρουαρίου 1987διευθετήσετε τηνπληρωμή τωνπιοπάνω ποσών. Ανη πληρωμήγίνειμεεπιταγήθαπρέπειη επιταγήναείναι δίγραμμη,πιστοποιημένη "καλήγιαπληρωμή"απότην τράπε­ ζασαςκαιπληρωτέα στο Διευθυντή ΤμήματοςΤελωνείων." 15 20 25 30 35 ΟιΕφεσείοντες καταχώρησαντηνπροσφυγήτους μεαρ.157/87 στις 28/2/
  3. Η προσφυγήαυτή στρέφεται εναντίον τηςανακλητι­ κήςαπόφασηςτουΔιευθυντή μεημερομηνία27/3/86(βλ. θεραπεία παραγράφου 1 τηςΑίτησης). Στρέφεται επίσης εναντίον τηςαπό­ φασης τουΔιευθυντή, τηςίδιας ημερομηνίας, να απαιτήσει από τους Εφεσείοντες τηνκαταβολή δασμού £4.565,91 σεντ επί του αυτοκινήτουΡΡ750και£200προστίμου (βλ.θεραπεία παραγρά­ φου2τηςΑίτησης). Τέλοςηπροσφυγήστρέφεταικαιεναντίοντης απόφασης του Διευθυντή ναεκτιμήσειτηναξίατου αυτοκινήτου κατάτο Μάρτιο 1986 καιόχιμεβάση τηναξίατουσε οποιοδήποτεάλλο μεταγενέστερο χρόνο (βλ.θεραπεία 3 τηςΑίτησης). Η τελευταία αυτή απόφαση τουΔιευθυντή είναι προφανώς εκείνη πουπεριέχεταισεεπιστολή του,στους Εφεσείοντες μεημερομηνία 26/1/87 στην οποίαέχουμε ήδη αναφερθεί. Ο μόνος λόγοςακύρωσηςπουαναπτύχθηκεστηναγόρευσητου δικηγόρουτων Εφεσειόντων ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρί­ ουήτανότιοΔιευθυντής δενδιεξήγαγε τηδέουσα έρευνακαιως εκτούτου ηπροσβαλλόμενη απόφαση τουλήφθηκε μεπλάνηπερί ταπράγματα. Ο δικηγόρος τουΔιευθυντή ήγειρε προδικαστικήένσταση ότιη προσφυγή είναι εκπρόθεσμη. Ισχυρίστηκε OTLη ανακλητικήαπό­ φαση τουΔιευθυντή που κοινοποιήθηκε στους Εφεσείοντες στις 27/3/86,είναι ημόνη εκτελεστήδιοικητικήπράξηκαιότιη προ­ σβολήτηςμετην παρούσαπροσφυγή είναι εκπρόθεσμη. Ισχυρί7 Πογιατζής, Δ. Gabbiano Overs. Ltd. v. Δημοκρατίας
(1995)στηκε ακόμαότι οποιαδήποτεμεταγενέστερη απόφασητουΔιευ­ θυντή περιλαμβανομένης εκείνης που περιέχεται στην επιστολή του προς τους Εφεσείοντες με ημερομηνία 26/1/87,είναι απλώς βεβαιωτική της εκτελεστής απόφασης ημερομηνίας 27/3/86και ότι η προσφυγή είναι ως εκ τούτου απαράδεκτηστην ολότητα 5 τηςΟ δικηγόρος των Εφεσειόντων εισηγήθηκε την απόρριψητης προδικαστικής ένστασης με το αιτιολογικό ότι η επιστολή των ελεγκτών των Εφεσειόντων προς το Διευθυντή με ημερομηνία 9/4/86περιείχε νέα στοιχεία αναφορικάμε τα οποία ο Δίευθυ- 10 ντής διεξήγαγε νέα έρευνα καιέλαβενέαεκτελεστήαπόφασητην οποία κοινοποίησε στους Εφεσείοντες με την επιστολή τουημε­ ρομηνίας26/1/87. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή για τους ακόλουθους δύοαυτοτελείς λόγους. Πρώτο,δέκτηκε ως βάσιμη 15 την προδικαστική ένσταση του Διευθυντή και έκρινε ότι η προ­ σφυγή, στο βαθμό που αναφέρεται στην απόφαση ημερομηνίας 27/3/86,ήτανεκπρόθεσμη* στο βαθμόδεπουαφορά τηναπόφα­ ση ημερομηνίας 26/1/87, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της παραγράφου 3της Αίτησης, ηπροσφυγήήταναπαράδεκτηγιατί 20 ηαπόφαση αυτήήταναπλώς βεβαιωτικήκαιδεν ενείχετον ανα­ γκαίο εκτελεστό χαρακτήρα. Και δεύτερο, έκρινε ότι ο ισχυρι­ σμός ότι η προσβαλλόμενη απόφασηήταν προϊόν πλάνης περί τα πράγματα ήταν ανυπόστατος. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, δηλαδή, προχώρησε και εξέτασε την προσφυγή στην ουσία της 25 παρά την κατ' αρχή κρίση του όσον αφοράτο απαράδεκτοτης προσφυγής και την αποδοχή εκ μέρους του της προδικαστικής ένστασης. Στην ειδοποίηση εφέσεως τους οι Εφεσείοντες αμφισβητούν την ορθότητατου συμπεράσματος του πρωτόδικουΔικαστηρίου 30 τόσο όσον αφοράτην προδικαστική ένσταση όσο και το εύρημα για ανυπαρξίαοποιασδήποτεπλάνης αναφορικάμετα πράγμα­ τα. Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος των Εφεσειόντων απέσυρε εντού­ τοις ενώπιον μαςτο λόγο έφεσης πουαφοράτην ουσίατηςπρο­ σφυγής και περιόρισε την έφεση του κατά του μέρους της πρω- 35 τόδικης απόφασης που αφορά την προδικαστική ένσταση. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, η οποιαδήποτε απόφασημας πάνω στο θέμα της προδικαστικής ένστασης δε θα ωφελήσει τους Εφεσείοντες εφόσον και στην περίπτωση ακόμα που θα εκρίναμε την προσφυγήπαραδεκτήστην ολότητα της,δεν παρέ- 40 μείνε λόγος ακύρωσης ο οποίος ναοδηγήσει, σε περίπτωση που 8 3Α.Α.Δ. 5 GabbianoOvers. Ltd. v. Δημοκρατίας ΠογιατζήςΛ· θατεκμηριωθεί, σεακύρωσητηςπροσβαλλόμενης απόφασηςτου Διευθυντή. Υπενθυμίζουμε επίτουπροκειμένου ότι μετην από­ συρση του λόγου εφέσεως αναφορικά με τον ισχυρισμό για πλάνη του Διευθυντή περί τα πράγματα, το εύρημα τουπρωτόδικούΔικαστηρίου για-άνυπαρξία οποιασδήποτε πλάνης, κατέ­ στη τελεσίδικο. Θα προχωρήσουμε, εντούτοις, να εξετάσουμε σε συντομία τηνορθότητατηςπρωτόδικηςαπόφασηςαναφορικάμετηνπρο­ δικαστική ένσταση. 10 15 20 25 30 35 40 Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ηαπόφασητου Διευθυντή ημερομηνίας 27/3/86 αναφορικά με την οποία ζητείται ηθερα­ πεία των παραγράφων 1 και 2 του δικογράφου της Αίτησης είναι εκτελεστήδιοικητικήαπόφαση. Δεν υπάρχει επίσηςαμφι­ βολία ότι η προσφυγή, στο βαθμό που στρέφεται εναντίον της απόφασηςαυτής,είναι εκπρόθεσμη εφόσον καταχωρήθηκε στις 28/2/87,δηλαδήπολύ αργότερα απότην εκπνοή τηςαποτρεπτι­ κής προθεσμίας των 75 ήμερων πουπρονοεί τοάρθρο 146.3 του Συντάγματος. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, το μοναδικό ερώτημα που εγείρεται είναι κατάπόσο ηεπιστολή των Εφεσειόντων με ημερομηνία 9/4/86περιείχε οποιαδήποτε ουσιώδη νέα στοιχεία ώστεναενεργοποιείται ηυποχρέωση τουΔιευθυντή να προβεί σε νέα έρευνα και επανεξέταση της πρώτης εκτελεστής του απόφασης. Από τοπεριεχόμενο τουφακέλουδεν τεκμηριώ­ νεται ότι ο επί του προκειμένου ισχυρισμός των Εφεσειόντων είναι βάσιμος.'Δεν μπορεί επίσης ναλεχθεί ότι τοπολύ μεταγε­ νέστερογεγονός της τυχαίαςκαταστροφήςτουαυτοκινήτουτων Εφεσειόντων, μπορεί να επηρεάσει την ορθότητα της προγενέ­ στερης απόφασηςτου Διευθυντή, ημερομηνίας 27/3/86,ηοποία λήφθηκε μεβάσητατότε δεδομένα. Ημεταγενέστερη καταστροφήτουαυτοκινήτου ενώβρισκόταν παράνομα,στην κατοχήτων Εφεσειόντων, δεν επιβάλλει στο Διευθυντή την υποχρέωση να τροποποιήσει τη βάση της εκτίμησης του καταβλητέουδασμού, υποβιβάζοντας την αγοραία αξία του αυτοκινήτου κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης,στην αγοραίααξίατουαυτοκινήτου μετά την ολοσχερήκαταστροφήτου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το συμπέρασμα του πρω­ τόδικου Δικαστηρίου ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη στην ολότητα της,δηλαδήεκπρόθεσμη όσον αφοράτηναπόφασηημε­ ρομηνίας 27/3/86και απαράδεκτηλόγω της βεβαιωτικής φύσης της απόφασηςημερομηνίας 26/1/87,είναι απόλυταορθή. .Ως εκ τούτου,ηέφεσηαπορρίπτεται μεέξοδαυπέρ των Εφεσίβλητων, 9 Πογιατζής, Δ. GabbianoOvers.Ltd. v. Δημοκρατίας
(1995)τα οποίανακαθοριστούν απότονΠρωτοκολλητή. Ηπροσβαλ­ λόμενη απόφασητουΔιευθυντή επικυρώνεται στην ολότητατης. Η έφεσηαπορρίπτεται με έξοδα. 10

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.