(1995)23 Μαρτίου, 1995 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ Π.,ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ Δ/στές] ΠΑΥΛΟΣ ΠΙΠΕΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣΕΚΠΑΙ ΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Προσφυγές Αρ. 651/91, 655/91, 685/91, 695/91, 698/91, 775/91 και 1093/91) Εκπαιδευτικοί Υπάλληλοι — Προαγωγές—Πρόσθετες μονάδες—Επι τροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας— Έχει αποκλειστική εξουσίαγια παραχώρησητους— Παπόφαση τηςΕ.Ε.Υ. πρέπειναείναιαιτιολο γημένη — Ο περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμος του 1969 (Ν.10/69) Άρθρο 35Β
(10)(β)— Καθορισμός παραγόντων βάσει τωνοποίωνεπιτρέπεται ηπαραχώρησηπρόσθετωνμονάδων. Αιτιολογία διοικητικής πράξης — Πρέπεινα εμφαίνεται ρητά στη διοι κητικήπράξη σανσυστατικό τηςστοιχείοόταναπαιτείταιαπότοΝό μο — Όμοιααιτιολογία — Μπορείνασυμπληρωθείαπό τοπεριεχό μενο τωνφακέλλωνκαι τωνυπηρεσιακώνεκθέσεων— Εφαρμοστέες αρχές. 5 10 Αιτιολογία διοικητικήςπράξης —Είναιεπιβεβλημένη γιαπαροχή δυνα τότητας διεξαγωγήςδικαστικούελέγχου. Εκπαιδευτικοί Υπάλληλοι — Προαγωγές—Σύνταξηειδικήςέκθεσης— Οι περί ΕκπαιδευτικώνΛειτουργών(Επιθεώρησις καιΑξιολόγησις) Κανονισμοί τον 1976, Καν. 17. 15 Εκπαιδευτικοί Υπάλληλοι — Προαγωγές — Ισχυρισμός για εύνοια — Βάροςαποδείξεως. Εκπαιδευτικοί Υπάλληλοι — Προαγωγές— Ενστάσεις—Αρμοδιότητα για εξέταση τους — Ο περίΔημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας 20 134 3Α.Α.Δ. Πιπερίδηςν.Δημοκρατίας Νόμος τον 1969(Ν.10/69)Άρθρο 35(B)
(8). Διοικητικό Δίκαιο —Δεδικασμένο. 5 10 Αίτηση ακυρώσεως— Η ακύρωσημιας απόφασης σε μια προσφυγή στερεί τις άλλες προσφυγές που την προσβάλλουν του αντικειμένον τους. Οι έξη πρώτοι απότους αιτητές είχαν περιληφθεί στονκατάλο γο που κατάρτισε η Συμβουλευτική Επιτροπή και προέβαλαν σαν βασικό ισχυρισμό την έλλειψη αιτιολογίας της απόφασης της Ε.Ε.Υ.για παροχήπρόσθετων μονάδων. Επίσης υποστήριξαν ότι η εντύπωση του Γενικού Επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης όσον αφορά την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις της Ε.Ε.Υ. παραγνωρίστηκε αδικαιολόγητα. Προβλήθηκαν επιπρόσθετοι ισχυρισμοί ως εξής: 15 Στηνπροσφυγή655/91,ότι οι ειδικές εκθέσεις γιαμερικάαπότα ενδιαφερόμενα πρόσωπα έγιναν συχνότερα κατά παράβαση των Κανονισμών. Στην προσφυγή 685/91, ότι ηβαθμολογία των ενδιαφερομένων προσώπων απότοκλιμάκιο των επιθεωρητών ήταντο αποτέλεσμα επίδειξης εύνοιας προς αυτούς. 20 Στην προσφυγή 698/91, ότι η Ε.Ε.Υ.ήταν αναρμόδια να επιλη φθεί ένστασης του αιτητή ως προς τις μονάδες στις οποίες εδικαιούτο για πρόσθετα προσόντα και επίσης ότι επηρεάστηκε λόγω πλάνης ως προς την κατοχήπρόσθετου προσόντος η αξιολόγηση του απότο 1973. 25 Ο αιτητής στην προσφυγή 1093/91προσβάλλει τον αποκλεισμό του από τον τελικό κατάλογο της Συμβουλευτικής Επιτροπής και τον τελικό κατάλογο με την αιτιολογία ότι δεν είχε τηναπαιτούμε νηβαθμολογία. 30 Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επέτρεψε όλες τις προσφυγές με την εξαίρεση της 1093/91γιατους πιο κάτω λόγους: 1. Το Αρθρο 35Β
(10)(β) του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου του 1969 (Ν.10/69), ο Νόμος, όπως έχει τροποποιηθεί, δίδει στην Ε.Ε.Υ. πρωτοβάθμια εξουσία για παροχή πρόσθετων μονάδων, οι οποίες μπορούν να παρα- 135 Πιπερίδηςν. Δημοκρατίας
(1995)χωρηθούν με αιτιολογημένη απόφασητης, η οποία στηρίζε ται στην εντύπωση που απεκόμισε από τις προσωπικές συ νεντεύξεις καιστο περιεχόμενο των ΠροσωπικώνΦακέλλατν και των Φακέλλων των Υπηρεσιακών Εκθέσεων.
- Οι πρόσθετες μονάδες που παραχωρήθηκανήταν αποφασιστικής σημασίας για τον λόγο ότι επηρέαζαν την σειρά των υποψηφίων στον κατάλογο.
- Ηαπόφασητης Ε.Ε.Υ.στερείται αιτιολογίας, λόγω του ότι περιορίστηκε μόνο στην αναγραφήτωνπαραγόντωνπουκα θορίζονται στον νόμο, με αποτέλεσμα να καθίσταται εντελώς αδύνατηηδιεξαγωγή δικαστικού ελέγχου.
- Ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση ότι όμοια αιτιολογία μπορούσε να συμπληρωθεί απότο περιεχόμενο των φακέλ λων δεν ευσταθεί, γιατί δεν φαινότανσ' αυτούς οκαταμερι σμός των μονάδων με βάσητους παράγοντες που καθορίζει ο Νόμος,ούτε προέκυπτε αναντίλεκτααιτιολογία απότοπε ριεχόμενο τους. Το Δικαστήριο ανατρέχει, όποτε είναι επι τρεπτό, στους φακέλλους στην προσπάθειατου να αναζητή σει το συλλογισμό της διοίκησης.
- Στην απόφαση για παραχώρηση πρόσθετων μονάδων, σύμφωνα μετο άρθρο 35(Β)
(10)(β) του Νόμου,εκείνο πουμετρά είναι μόνο η εντύπωση που αποκομίζει η ίδιαη Ε.Ε.Υ. Συ νεπώς ο ισχυρισμός τωναιτητώνγιαπαραγνώρισητης εντύ πωσης του Γενικού Επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης είναι αβάσιμος. 5 10 15 20 25 Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί των αιτητών απορρίφθηκανγια τους πιο κάτω λόγους:
- Σύμφωνα με τον Κανονισμό 17των Κανονισμών του 1976, δεν είναι παράνομηη σύνταξη περισσοτέρων της μιας ειδι κών εκθέσεων κατάορισμένηδιετία. 30
- Το βάρος της απόδειξης για την ισχυριζόμενη επίδειξη εύ νοιας βρισκόταν πάνωστους αιτητές οι οποίοι απέτυχαννα το αποσείσουν.
- Κατάτο άρθρο 35(Β)8του Νόμου,την αρμοδιότητα για την εξέταση ενστάσεων, καισυνεπώς, γιααναθεώρησητου κατάλόγου έχειηΕ.Ε.Υ.ηοποίακαταρτίζειτον τελικό κατάλογο 136 35 3Α.Λ.Δ. Πιπερίδηςν.Δημοκρατίας των υποψηφίων. Οδεύτεροςισχυρισμός τουαιτητήγιατηνύπαρξηπλάνηςεί ναι ατεκμηρίωτοςκαι ηθέσητου ότι η ισχυριζόμενηπλάνη επηρέασετηναξιολόγησητουείναιγενικήκαι αόριστη. 5 10
- Οι ισχυρισμοί που εγείρονταιστηνπροσφυγή 1093/91απορ ρίφθηκανσεπροηγούμενηπροσφυγήκατάτουκύρουςάλλης προαγωγής καισυνεπώςτο ζήτημαπουεγείρεταιθεωρείται δεδικασμένο παρά την ύπαρξη έφεσης εναντίον της προη γούμενης προσφυγής. Υπό τις συνθήκες δεν είναι ορθό το Δικαστήριο να ασχοληθεί τώρα με την ουσία των ισχυρι σμώντουαιτητή,αφούοιπροαγωγέςκατάτωνοποίωνστρέ φεται κρίθηκανάκυρες στις υπόλοιπες προσφυγές,με απο τέλεσμα ηπαρούσαπροσφυγήναπαραμείνειχωρίςαντικεί μενο. Ό&ς οι προσφυγές με την εξαίρεση της 1093/91 επιτυγχάνονν και οι προ σβαλλόμενεςσ' αυτέςπροαγωγές ακυ ρώνονται.Ηπροσφυγή 1093/91 απορ ρίπτεται ως στερηθείσα τοναντικειμένον της. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. 15 20 Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Κυπριακή Δημοκρατία ν.Πιπερίδης &άλλοι,
(1995)3Α.Α.Δ. 21'• 25 Γενακρίτου & άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας,
(1992)3 Α.Α.Δ. 497Vassiliou v.Republic,
(1982)3 C.L.R. 220Κυπριακή Δημοκρατία ν.Χ'Τεωργίου,
(1994)3Α.Α.Δ.574Γιάλλονκα ν.Κυπριακής Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 6.11.1992Πιλλάς ν.Κυπριακής Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 12.5.1994- 30 Αιμνάτον & άλλοι ν. Κνπριακής Δημοκρατίας, Α.Ε. ημερ. 28.11.1990Στυλιανού &άλλος ν.Κυπριακής Δημοκρατίας,
(1992)3Α.Α.Δ. 449137 Πιπερίδηςν. Δημοκρατίας
(1995)Κυριακίδης ν. Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 21.12.1990Πολυδώρουν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 24.9.1993Δημητριάδηςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας. Απόφασηημερ. 19.2.1992ΚυπριακήΔημοκρατίαν.Χαραλαμπίδης,
(1995)3Α.ΑΛ.53Ροδοσθένουςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας. Απόφασηημερ. 12.2.
- 5 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτης καθ'ηςη αίτηση Επι τροπής, ημερομηνίας 24/6/91, με την οποία προάχθηκαν τα εν διαφερόμενα μέρη στηθέση Διευθυντή Σχολείων Μέσης Γενικής εκπαίδευσης από 1.9.1991,αντί των αιτητών. 10 Α.Σ. Αγγελίδης, για τους αιτητές στις προσφυγές 651/91, 655/91, 685/91, 695/91, 698/91και 1093/
- Α. Παντελίδης με Θ.Ζερβό γιατην αιτήτριαστην 775/
- Ρ. Παπαέτη (δ/νις), δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ'ων ηαίτηση. 15 Χρ. Χριστοφίδης^ια τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, Γ. Δράκο, Α. Ζαχαριάδηκαι Α. Μίχαηλίδη. Γ. Κά'ϊζερ,για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Γ. Παπανεάρχου. Cur. adv.vult. ΣΤΥΑΙΑΝΙΔΗΣ, Π.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει ο δικαστής Γ. Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ: Με απόφαση της Επιτροπής Εκ παιδευτικής Υπηρεσίας, ημερομηνίας 24 Ιουνίου 1991, 19 Βοη θοί Διευθυντές προάχθηκαν στη θέση Διευθυντή Σχολείων Μέ σης Γενικής Εκπαίδευσης από 1 Σεπτεμβρίου
- Ασκήθηκαν επτά προσφυγές, την συνεκδίκαση των οποίων ανέλαβε η Ολο μέλεια αφούαπέρριψετηνέφεσητων Καθ'ωνηαίτησηκατάτης πρωτόδικης απόφασηςμετην οποίακρίθηκε πως δεν ήταναπα ράδεκτες για το λόγο ότι καταχωρίστηκαν πριν απότη δημοσί138 20 25 3 Α.Α.Δ. Πιπερίδης ν.Δημοκρατίας Κων/δης, Δ. ευση των προαγωγών στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρα τίας. (Βλ. ΚυπριακήΔημοκρατία ν.ΠαύλοςΠιπερίδηςκαι άλ λοι
(1995)3Α.Α.Δ. 21). Προσβάλλεται τοκύρος των 14απότις προαγωγές,ως εξής: 5 10 (α)ΣτηνΠροσφυγή651/91 πουάσκησεοΠ. Πιπερίδης, τωνΦ. Βωβίδη,Α. Ζαχαριάδου, Γ.Δράκου,Μ.Δαμιανίδηκαι Α. Μιχαηλίδη. (β)Στηνπροσφυγή655/91 πουάσκησε οΑ. Κληρίδης, των Κ. Ρούσου,Χρ. Χρυσοστομή,Ρ.Δημοσθένους, Γ. Παπανεάρχου, Ξ. Ξενή, Φ.Βωβίδη, Α. Ζαχαριάδου,Γ. Δράκου, Μ. ΔαμιανίδηκαιΑ. Μιχαηλίδη. (γ)Στηνπροσφυγή 685/91πουάσκησε ο Κ. Κυριάκου των Α. Ζαχαριάδου, Γ.Δράκου,Μ. ΔαμιανίδηκαιΑ. Μιχαηλίδη. 15 (δ)Στηνπροσφυγή695/91 πουάσκησεοΧρ. Αργυρούτων Χρ. Χρυσοστομή, Α. Δοράτη,Ρ. Δημοσθένους, Γ. Παπανεάρχου, Ξ. Ξενή, Φ. Βωβίδη, Α. Ζαχαριάδου,Γ. Δράκου, Μ. ΔαμιανίδηκαιΑ. Μιχαηλίδη. (ε)Στηνπροσφυγή698/91πουάσκησε οΑ. Χωραττάς,των Α. Ζαχαριάδου, Γ.Δράκου,Μ. ΔαμιανίδηκαιΑ. Μιχαηλίδη. 20 25 30 (στ)Στηνπροσφυγή775/91πουάσκησε η Θ.Παντελίδου - Ζερ βού,των Α. Κοιλανιώτου, Φ.Βωβίδη, Μ.Παπαέτη,Α.Ζα χαριάδου, Κ. Χαραλαμπίδου, Γ. Δράκου, Μ. Δαμιανίδη καιΑ. Μιχαηλίδη. (ζ)Στην 1093/91 πουάσκησε οΘ.Ροδοσθένους, των Α.Ζαχαριάδου,Γ.Δράκου,Μ.ΔαμιανίδηκαιΑ. Μιχαηλίδη. Οι έξι πρώτοι από τουςαιτητέςείχανπεριληφθεί στονκατάλο γο πουκατάρτισε ηΣυμβουλευτική Επιτροπήκαι οβασικός τους ισχυρισμός αναφέρεται στην αιτιολόγηση της απόφασης της Ε.Ε.Υ.για παροχήπρόσθετων μονάδων. Παρεμφερώς υποστηρίζουν ότι αδικαιολογήτως παραγνωρίστηκε η εντύπωση που σχη μάτισε οΓενικός Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης αναφορικάμε την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις πουπραγματο ποίησε η Ε.Ε.Υ. Στις Προσφυγές 655/91,685/91 και 698/91 προβάλλονται επι139 Κων/δης, Δ. Πιπερίδηςν.Δημοκρατίας
(1995)πρόσθετοι ισχυρισμοί, ως εξής: Στηνπρώτηότι παρανόμως έγι ναν συχνότερα από ό,τι προβλέπεται στους Κανονισμούς, ειδι κές εκθέσεις για μερικά απόταενδιαφερόμενα πρόσωπα,ειδικά για τους Α. Δοράτη,Ρ. Δημοσθένους και Ξ. Ξενή. Στην δεύτερη, ότι η βαθμολογία των ενδιαφερομένων προσώπων από το κλι5 μάκιοτων Επιθεωρητών με39ή ακόμακαι38,οφείλεται σεπρό θεση για επίδειξη εύνοιας προς αυτούς. Στην τρίτη, ότι αναρμοδίως η Ε.Ε.Υ.επιλήφθηκε ένστασης του Α. Χωραττά ως προς τις μονάδες στις οποίες εδικαιούτο για πρόσθετα προσόντα. Συναφώς, ότι ηπλάνη που διαπιστώθηκε ως προς τα πρόσθετα 10 προσόντα του θαπρέπει να θεωρηθεί ότι χρονολογείται από το 1973 καιότι,επομένως, επηρέασε τηναξιολόγηση του, έκτοτε. Ο αιτητής στην 1093/91αποκλείστηκε από τον κατάλογο πουκα τάρτισε ηΣυμβουλευτική Επιτροπήκαιτοντελικό κατάλογοκαι δεν συμμετέσχεστις συνεντεύξεις πουακολούθησαν. Βάλλεικα- 15 τάτουαποκλεισμού του μετοαιτιολογικό ότι η βαθμολογία του στην ειδική έκθεση 1989 - 1990 θαέπρεπε ναήταν 39 και όχι 38. Η ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΓΙΑ ΠΑΡΟΧΗ ΠΡΟ ΣΘΕΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ. Στο σύστημα αριθμητικής αποτίμησης των κριτηρίων της 20 αξίας, των προσόντων και της αρχαιότητας που εισήξε ο περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμος του 1969 (Ν. 10/69 όπως έχει τροποποιηθεί)ηΕ.Ε.Υ.έχειπρωτοβάθμιαεξουσία, σε περιπτώσεις όπως ηπαρούσα,για παροχήπρόσθετων μονάδων (1-5) δυνάμει του άρθρου 35Β
(10)(β). Αυτές οι μονάδες μπο- 25 ρουν να παραχωρηθούν "με αιτιολογημένη απόφαση της (της Ε.Ε.Υ.) η οποία στηρίζεται στην εντύπωση που απεκόμισε από τις προσωπικές συνεντεύξεις καιστοπεριεχόμενο των Προσωπικών Φακέλλων και των Φακέλλων των Υπηρεσιακών Εκθέσεων". Η σειρά των υποψηφίων στον τελικό κατάλογο, με βάση την 30 αριθμητική αποτίμηση της Συμβουλευτικής Επιτροπής και το αποτέλεσμα των ενστάσεων που είχαν υποβληθεί, ήτανανατρέ ψιμη ανάλογα με το πώς θαασκούσε την εξουσία της ηΕ.Ε.Υ. Επομένως, οι πρόσθετες μονάδες που παραχωρήθηκαν απότην Ε.Ε.Υ,ήταν αποφασιστικής σημασίας. 35 Είναι ηθέση των αιτητώνπως,παρά τονόμο,η απόφασητης Ε.Ε.Υ. είναι αναιτιολόγητη αφού ό,τι εμφανίζεται ως αιτιολο γία, στην πραγματικότητα συνιστά απλή επανάληψη της πρό νοιας του Νόμου. Οι καθ' ών η αίτηση και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα που εμφανίστηκαν, παραπέμπουν στο περιεχόμενο 140 40 3 Α.Α.Δ. Πιπερίδης ν.Δημοκρατίας Κων/δης, Δ. των φακέλλων. Είναι ηθέση τους ότι παρέχουν όποιο αιτιολο γικό στήριγμα ελλείπει στην ίδιατην απόφαση. Ηαπόφασητης Ε.Ε.Υ.εξαντλείται με ταακόλουθα: 5 10 "Στη συνέχεια η Επιτροπήαφού μελέτησε τους προσωπίκούς φακέλους και τους φακέλους υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων και αφού έλαβε υπόψη το περιεχόμενο των φακέλλων αυτών, καθώς και την εντύπωση που αποκόμισε κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις όπως φαίνεταιπιο πάνω, αποφασίζει σύμφωνα μετοάρθρο35Β
(10)(β)των περί Δημοσίας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμων 1969 έως 1991,νααυ ξήσει τις μονάδες των υποψηφίων ως αποτέλεσμα της εκτί μησης των στοιχείων αυτώνως εξής:" Ακολουθούν τα ονόματα των υποψηφίων και οι πρόσθετες μονάδες πουπαραχωρήθηκαν στονκαθένα. 15 35 ΟΝόμοςκαθορίζει τουςπαράγοντεςβάσει των οποίων είναι επιτρεπτό να παραχωρηθούνπρόσθετες μονάδες. Αυτή είναι η εντύπωση που απεκόμισε η Ε.Ε.Υ. από τις προσωπικές συνε ντεύξεις, και το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλλων και των Φακέλλων των Υπηρεσιακών Εκθέσεων. Η απόφαση της Ε.Ε.Υ.περιορίζεται στην αναγραφή,που εν προκειμένω απολή γει ναείναι αχρείαστηεπανάληψη,τωνπαραγόντωνπουήδηκα θορίζει ο Νόμος. Αυτό δεν είναι αιτιολογία. Παραμένει εντε λώς άγνωστος ο συλλογισμός. Δεν γνωρίζουμε ποιες μονάδες δόθηκαν με αναφορά στη συνέντευξη και ποιες με αναφορά στους Φακέλλους και στις Εκθέσεις και γιατί. Επισημαίνουμε εδώ πως η απόφαση περιέχει διαφοροποιήσεις ακόμα και σε εκατοστά της μονάδας. Η Ε.Ε.Υ. αναφέρει πως έλαβε υπόψη και τους Φακέλλους και τις Εκθέσεις αλλά δεν γνωρίζουμε τί από τις Εκθέσεις και τί απότους Φακέλλους διαδραμάτισε τον ένα ή τον άλλο ρόλο. Όπως έχουν τα πράγματαο δικαστικός έλεγχος είναι εντελώς αδύνατος. Όσα αναφέρονται στην από φαση θα μπορούσαν να ταιριάξουν σε κάθε υπόθεση, όπως άλ λωστε καταφαίνεται και απότο γεγονός ότι συνιστούν την ενι αία βάση για την προσθήκη που ακολούθησε ως προς τον κάθε ένα απότους υποψηφίους. 40 Στην υπόθεση Χαρά Γενακρίτουκαι άλλοι ν. Δημοκρατία,
(1992)3 Α.Α.Δ.497 που εκδικάστηκε από την Ολομέλεια, θεω ρήθηκε ότι όμοια αιτιολογία μπορούσε να συμπληρωθεί απότο περιεχόμενο των φακέλλων. Ηπρόταση των καθ' ων η αίτηση για όμοια κατάληξη και στην παρούσα υπόθεση πριν από όλα 20 25 30 141 Κων/δης,Δ. Πιπερίδηςν.Δημοκρατίας
(1995)παραγνωρίζει δυο πράγματα. Πρώτα, το γεγονός ότι οι Φάκελλοι και οι Υπηρεσιακές Εκθέσεις θαήταναδύνατοναπαράσχουν απάντησηως προς τον τρόπο τουκαταμερισμού των μονάδων με βάση τους παράγοντες πουκαθορίζει ο Νόμοςκαι μετά,το θεμε λιωμένοπως για να είναι οι Φάκελλοι και οι Υπηρεσιακές Εκθέ- 5 σειςπαραδεκτήπηγήεντοπισμού αιτιολογίας,ηαιτιολογίαπρέπει ναπροκύπτει αναντίλεκτααπότοπεριεχόμενο τους. Σεκαμιάπε ρίπτωση δεν είναι έργο του Δικαστηρίου ηπρωτογενής μόρφωση δικήςτουγνώμης. Ανατρέχουμε, όποτε είναι επιτρεπτό,στουςφα κέλλους στην προσπάθεια αναζήτησης του συλλογισμού της διοί- 10 κησης. (Βλ. μεταξύ άλλων Vassfflou v.Republic
(1982)3 C.L.R 220). Εν πάσηπεριπτώσει, ηΟλομέλειαέστρεψε ειδικάτην προσο χή της πάνω στις επιπτώσεις από τη νομοθετική απαίτηση για αιτιολογία, στην υπόθεση ΚυπριακήΔημοκρατία ν. Γεώργιου 15 Χ'Τεωργίου
(1994)3 Α.Α.Δ.
- Αποφασίστηκε ότι όποτε ο Νόμος απαιτεί αιτιολογία αυτήπρέπει να εμφαίνεται ρητά στο σώμα της διοικητικής πράξης σανσυστατικό της στοιχείο. Υιο θετούμε και τώρα αυτήτην προσέγγιση. Όταν ο Νόμος απαιτεί αιτιολογία, ηύπαρξη της στο σώμα της όποιας απόφασης απο- 20 τελεί όρο για την τελείωσητης. Καταλήγουμε πως η απόφαση της Ε.Ε.Υ. για παροχή πρό σθετων μονάδων δεν είναι αιτιολογημένη κατά παράβαση του Νόμου και πως, ενόψει της επίδρασης που είχε στην τελικήεπι λογή, οι προσβαλλόμενες αποφάσειςαναπόφευκτα είναι άκυρες. 25 Μεαναφορά στις πρωτόδικες αποφάσειςστις υποθέσεις Κων σταντίνος Σ. Γιάλλονκα ν.Δημοκρατία Προσφυγή 84/91, ημερο μηνίας 6 Νοεμβρίου 1992 και Κυριάκος Γ. Πιλλάςν.Κυπριακή ΔημοκρατίαΠροσφυγή 682/92,ημερομηνίας 12 Μαΐου 1994, οι αιτητές μαςκάλεσαν ναθεωρήσουμε ως πρόσθετη πλημμέλεια την 30 φερόμενη ως παράλειψητηςΕ.Ε.Υ. ναλάβειυπόψητην εντύπωση που απεκόμισε ο Γενικός Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης ανα φορικάμετηναπόδοσητωνυποψηφίων στις συνεντεύξειςήνααι τιολογήσει ειδικά τηδική της διαφορετική εντύπωση, όπουυπάρ χει. ΤοζήτημακαλύπτεταιαπότηναπόφασητηςΟλομέλειας στην 35 υπόθεσηΑλίκηΛιμνάτουκαιάλλοι ν.ΚυπριακήΔημοκρατίαΑ.Ε. 1014 ημερομηνίας 28.11.
- (Βλ. επίσης ως προς αυτότοζήτημα την υπόθεση Χαρά Γενακρίτου και άλλοιν. Δημοκρατία (ανωτέ ρω)καιΔημητράκηςΣτυλιανούκαι άλλοςν. ΚυπριακήΔημοκρα τία
(1992)3Α.Α.Δ.449. Ησημασία των συνεντεύξεων συγκεκρι- 40 μενοποιείται απότις διατάξειςτουάρθρου35Β
(10)(β). Είναι πα142 3 Α.Α.Δ. Πιπερίδης ν.Δημοκρατίας Κων/δης,Δ. ράγων που διαδραματίζει ρόλο στην απόφασηγια παραχώρηση πρόσθετων μονάδων. Σύμφωναμετοάρθρο,εκείνοπουμετράεί ναι μόνο η εντύπωση που αποκομίζει η ίδια η Ε.Ε.Υ. Αυτός ο ισχυρισμός τωναιτητώνείναιαβάσιμος. 5 10 15 20 25 ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ 1. Ο Κανονισμός 17 των περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Επιθεώρησις και Αξιολόγησις) Κανονισμών του 1976 (ΚΔΠ 223/76)επιβάλλει τη σύνταξη ειδικής έκθεσης "του λάχιστον ανάδιετίαν". Αυτόσημαίνει πωςδεν είναι παράνομή η σύνταξη περισσότερων της μιας ειδικών εκθέσεων κατά ορισμένη διετία. (Βλ. Κώστας Κνριακίδης ν. Δημο κρατίας Ποοοφνγή 618/87 και άλλες ημερομηνίας 21 Δε κεμβρίου 1990 και ΑναστάσιοςΠολυδώρου ν. Κυπριακής ΔημοκρατιαςΠροοφνγτ]647/92ημερομηνίας24Σεπτεμβρίου 1993). Οισχυρισμός πωςοι προαγωγέςτων Α.Δοράτη, Ρ. Δημοσθένους και Ξ. Ξενήείναι άκυρες για τέτοιο λόγο, είναι αβάσιμος. Ηυπόθεση Φρ.Δημητριάδηςν.Δημοκρα τία Προσφυγή 284/84 ημερομηνίας 19 Φεβρουαρίου 1992 έχειπαρερμηνευθείαπότουςαιτητές. Αφορούσε στην εντελώς διαφορετικήπερίπτωσησύνταξης ειδικής έκθεσης ενώ δενυπήρχεηαπαιτούμενη απότον Κανονισμό 17
(1)προϋ πόθεσητηςσυμπλήρωσης τηςεκπαιδευτικήςυπηρεσίαςπου ήταν απαραίτητη γιαπροαγωγήστη θέση Βοηθού Διευθυ ντή Σχολείων.
- Ο ισχυρισμός για ορισμένη βαθμολογία των ενδιαφερομέ νων προσώπων μεστόχο την επίδειξηεύνοιαςπροςαυτούς παρέμεινε εντελώς ατεκμηρίωτος. Οι απ:ητέςαπέτυχαν να αποσείσουν τοβάροςτης απόδειξηςπου,σύμφωνα με την πάγια νομολογία, φέρουν όταν καταλογίζουνπροκατάλη ψη. Ο ισχυρισμός τους απορρίπτεται. 30 35 40
- ΟαιτητήςΑ. Χωραττάς,μετάτηνανάρτησητουκαταλόγου πουκατάρτισε ηΣυμβουλευτική Επιτροπή,υπέβαλεχειρό γραφη ένσταση, την οποία απηύθυνε προς το Διευθυντή Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης. Γιαλόγους που εξειδίκευσε, θεωρούσε ότιθαέπρεπενατουείχανπαραχωρηθείμονάδες γιαπρόσθεταπροσόντακαισυνεπώς,ότι θαέπρεπεναείχε περιληφθεί στον κατάλογο. Επελήφθη της ένστασης τουη Ε.Ε.Υ.,τηνβρήκεδικαιολογημένηκαιτουπαραχώρησε μια μονάδαγιαπρόσθεταπροσόντα.Περιελήφθη,επομένως, ο αιτητής στον τελικό κατάλογο και κλήθηκε σε συνέντευξη 143 Κων/δης, Δ. Πιπερίδηςν.Δημοκρατίας
(1995)ενώπιον τηςΕ.Ε.Υ. Σκιαγραφήσαμε εξαρχήςτους ισχυρι σμούς τουαλλά τους επαναλαμβάνουμεκαι τώραγιαεύ κολη αναφορά: (α)Η αρμοδιότητα ή το καθήκον εξέτασης της ένστασης του ανήκε στη Συμβουλευτική Επιτροπή και όχι στην Ε.Ε.Υ. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ανηΣυμβουλευ τική Επιτροπή δεν θαπαραχωρούσε περισσότερες της μιας μονάδες στον αιτητή. (β)Η διαπιστωθείσα πλάνη ως προς την κατοχή πρόσθε του προσόντος χρονολογείται απότο 1973 και,επομένως, επηρεάστηκε ηαξιολόγηση του έκτοτε. 5 10 Κατά το άρθρο 35(Β)8 του Νόμου, την αρμοδιότητα για την εξέταση ενστάσεων και,συνεπώς,γιααναθεώρησητουκαταλόγου, έχει ηΕ.Ε.Υ. η οποίακαταρτίζειτοντελικό κατάλογοτωνυποψη φίων. Η ένσταση του αιτητή που, πρέπει να σημειώσουμε, δεν 15 απευθύνθηκεκανπρος τη Συμβουλευτική Επιτροπή,καθηκόντως διαβιβάστηκεστο όργανο το οποίο,σύμφωνα μετο Νόμοεπιλαμ βάνεταιενστάσεων κατάτουκαταλόγου. ΗΕ.Ε.Υ.αρμοδίωςεπε λήφθη της ένστασης και ο ισχυρισμός του αιτητήείναιαβάσιμος. Η απόφασητηςΟλομέλειας στηνυπόθεση ΚυπριακήΔημοκρατία 20 ν.ΧαράλαμποςΧαραλαμπίδης
(1995)3Α.Α.Δ.53,δεν βοηθάτον αιτητή. Αναφέρεται στην περίπτωση τηςακύρωσης απότοΔικα στήριο του ίδιου τουκαταλόγουτης Συμβουλευτικής Επιτροπής, γεγονός που κρίθηκε ότι επιβάλλει την επανεξέταση του θέματος απότηνίδια. Εοώ,μεεκπληρωμένο τοκαθήκοντηςΣυμβουλευτή 25 κής Επιτροπήςγιακαταρτισμόκαταλόγου,εγκύρως ηΕ.Ε.Υ.επε λήφθητης ένστασης πουείχευποβληθεί. Συνυπήρχανοιπροϋπο θέσειςγιαανάληψηαρμοδιότηταςηοποία,εκτουΝόμου,εκτείνε ται σε κάθεσχετικό ζήτημα. Απορριπτέος είναι και ο δεύτερος από τους ισχυρισμούς του αιτητήαφούατεκμηρίωτα εκλαμβάνει πως ενήργησευπό τηνίδια πλάνηκαιοποιοσδήποτεάλλος,εκτόςαπότηΣυμβουλευτικήΕπι τροπή. Επιπρόσθετα,παρέμεινε εντελώςγενική καιαόριστηη θέ σητουαιτητήπωςτοζήτημαείχε,έστωενδεχομένως, επιδράσειμε οποιοδήποτετρόπο στην αξιολόγηση του. Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ 1093/91 Ο αιτητήςΘ. Ροδοσθένους δενπεριελήφθη στον κατάλογοτης Συμβουλευτικής Επιτροπής και με την ένσταση του προς την 144 30 35 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Πιπερίδης ν.Δημοκρατίας Κων/δης, Δ. Ε.Ε.Υ.έθεσεζήτημαως πρς τονόμιμο τηςβαθμολογίας του στην ειδική έκθεση για τα έτη 1989-1990. ΗΕ.Ε.Υ. απέρριψε την έν σταση και δεν περιέλαβε τον αιτητήστον τελικό κατάλογο επειδή έκρινε ότι, μχβάσει ταστοιχεία πουείχε ενώπιον της,δεντεκμηριωνόταν ο ισχυρισμός του για παράνομη μείωση της βαθμολο γίαςτου. Στοπλαίσιο τηςμελέτης των ισχυρισμών τουαιτητή,εξετάσα μετοπεριεχόμενο τουφακέλλου του. Μεέκπληξηπρέπειναπού με,διαπιστώσαμεότιακριβώςόμοιοι ισχυρισμοί εξετάστηκανκαι απορρίφθηκανσεπροηγούμενηπροσφυγήτουαιτητήκατάτουκύ ρους άλλης προαγωγής. (Βλ. ΘεοδόσιοςΡοδοσθένουςν. Κυπρια κή Δημοκρατία Προσφυγή 181/91ημερομηνίας 12 Φεβρουαρίου 1992, στον φάκελλοκ. 39).Δικηγόρος τουαιτητήήτανκαιτότεο κ. Α.Σ.Αγγελίδης αλλά δεν έχουμε κανένα λόγο να μήν αποδώσουμε τηνπαράλειψη αναφοράςστογεγονός σεαβλεψία. Εμφανίζεται,επομένως,δεδικασμένο το ζήτημαπου εγείρεται τώρα παράτοότι,όπωςδιαπιστώσαμε,η πιοπάνω απόφασηέχει εφεσιβληθεί. (Βλ. Α.Ε. 1523). Δεν υπάρχει δικαιοδοτική δυνατό τητααναθεώρησηςτηςαπόφασης στην προσφυγή 181/91στην παρούσα διαδικασίακαιείναι ορατήηπεριπλοκήπουθαπροέκυπτε εάν απερρίπτετο ηπαρούσαπροσφυγή επειδήτοεπίδικοζήτημα τηςέχειήδηεπιλυθεί δικαστικά, αφούδεν μπορεί ναείναι γνωστό ποιο θαείναι το αποτέλεσμα της έφεσης που ασκήθηκε. Τοορθό είναιναμήνασχοληθούμε τώραμετηνουσίατων ισχυρισμών του αιτητή,αφούοιπροαγωγές κατάτωνοποίων στρέφεταικρίθηκαν άκυρεςστιςυπόλοιπεςπροσφυγές. Όπωςέχειεπανειλημμέναεξη γηθεί,ηακύρωση μιαςαπόφασης σε μιαπροσφυγήκαταλείπει τις άλλες πουτην προσβάλλουν χωρίς αντικείμενο. Πα τους πιοπάνωλόγους όλεςοιπροσφυγές,μετην εξαίρεση της 1093/91,επιτυγχάνουνκαι οι προσβαλλόμενες σ*αυτές προα γωγές ακυρώνονται. Ηπροσφυγή 1093/91απορρίπτεταιωςστερηθείσα τουαντικειμένου της. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. ΌλεςοιΠροσφυγές εκτός απότην 1093/91, επιτυγχάνουν. Ηπροσφυγη1093/91απορρίπτεται. Δενεκδί δεταιδιαταγή γιαέξοδα. 145