(1995)31 Μαρτίου, 1995 [ΠΙΚΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ/στές] ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ, Εφεσείων-αιτητής, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσίβλητης-χαθ'ήςη αίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1702) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Καθιερωμένα κριτήρια (αξία, προσόντα, αρχαιότητα) — Σχέδιο υπηρεσίας — Η τελευταία ημε ρομηνία κατοχής τωνπροσόντων που προβλέπει το σχέδιο υπηρε σίας για θέσηπροαγωγής είναι η ημερομηνία που ζητήθηκεηπλή ρωση της. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Αντικειμενική αδυναμία καταρτισμού τους — Δεν επηρέασετο κύ/ρος της προαγωγής. Διοικητικό Δίκαιο — Παράβασητύπου — ΗΔιοίκηση μπορεί να πα ραβλέψει τύπο όταν δεν υπάρχει αντικειμενικά η δυνατότητα για εκπλήρωση του. 10 Διοικητικό Δίκαιο — Έννομο συμφέρον— Αποτελεί προϋπόθεση για νομιμοποίηση τον προσφεύγοντα να αξιώσει αναθεώρησηεκτελε στής διοικητικής πράξης ή απόφασης. Ο αιχητήςο οποίος ήταν ένας από τους 40 υποψηφίουςπου 15 διεκδικούσε μιααπ'τις τέσσερις θέσεις ΓεωργικούΛειτουργού Α' στοΤμήμα Γεωργίας,κατείχετα προβλεπόμενα απότοσχέδιουπη ρεσίαςπροσόντα.Δενπροκρίθηκεγιαπροαγωγήστηθέσηαυτή λό γωτουότι,όπωςσημείωσεστηνέκθεσητηςηΤμηματικήΕπιτροπή, υστερούσεστακαθιερωμένακριτήρια σεσύγκρισημετουςλειτουρ- 20 γούςπου συστήθηκαν. 158 3Α.Α.Δ. 5 Χριστοδουλίδης ν. Ε.Δ.Υ. Η διαδικασία για πλήρωση των επίδικων θέσεων άρχισε τον Μάιοτου 1986 αλλάαναστάληκεκατόπινεισηγήσεως της αρμόδιας αρχής μέχρι τις αρχές του 1988καιη επίδικη απόφασηλήφθηκε στις 13.2.1990μετηνπροαγωγή των ενδιαφερομένων μερών. Στην προαγωγήπροσμέτρησε καιησύσταση του αναπληρωτήδιευθυντή τουΤμήματος πουυπέδειξε τους διορισθέντες ως τους καταλληλό τερους. Η απόφασητηςΕ.Δ.Υ. επικυρώθηκε απότοπρωτόδικο Δικα στήριο. 10 Προβλήθηκανοιπιο κάτωλόγοι στην έφεση εναντίον τηςπρω τόδικηςαπόφασης: 1. Δενέπρεπεναληφθούν υπόψηοισυστάσεις του αναπληρω τή διευθυντή ο οποίος δενγνώριζε τοναιτητήκαιτους εν διαφερομένους. 15 2. Δεν υπήρχαν εμπιστευτικές εκθέσεις για τα έτη 1986και 1987. 3. Ημεγάλη καθυστέρηση από την κατάθεση της έκθεσης της Τμηματικής Επιτροπήςμέχρι τηνπραγματοποίηση τωνπρο αγωγών επέφερε την ακυρότητατους. 20 Εκ μέρους του εφεσείοντα προβλήθηκεεπίσης ο ισχυρισμός o u η Ε.Δ.Υ. δεν μπορούσε να αξιολογήσει μεταγενέστερα στοιχεία όπωςοιεμπιστευτικές εκθέσεις γιαταχρόνια 1988 και1989. Η Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: 25 30 1- Ο εφεσείων δεν είχε έννομο συμφέρο προβολής του λόγου έφεσης υπ' αρ. 1)σανλόγου ακύρωσηςδεδομένουότιοισυ στάσεις έγιναν γιατους προκριθέντες καιόχι γιατον ίδιο που είχεήδηαποκλεισθεί στοστάδιο εκείνο. 2. Όπως έχεινομολογιακά καθιερωθείητελευταία ημερομηνία κατοχήςτωνπροσόντων πουπροβλέπει τοσχέδιο υπηρεσίας από υποψηφίους γιαθέσεις προαγωγής είναι ηημερομηνία που ζητήθηκεηπλήρωση τους. 3. Η πρωτόδικηαπόφασηδεν δέχθηκετηναπουσίαεμπιστευτι κών εκθέσεων γιαταέτη 1986και 1987ωςλόγο ακύρωσης 159 Χριστοδουλϊδης ν.Ε.Δ.Υ.
(1995)γιατί το φαινόμενο ήταν καθολικό αφενός και ο εφεσείων δεν επηρεάστηκε με οποιονδήποτε τρόπο απότηνπαράλει ψη,αφετέρου
- Η αντικειμενικήαδυναμίακαταρτισμούεμπιστευτικών εκθέ σεων ταέτη 1986 και 1987 δεν επηρεάζει τοκύρος της προα5 γωγής,γιατί σύμφωνα μετηνομολογία, σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει αντικειμενικά ηδυνατότηταεκπλήρωσης τύπου ο οποίος προδιαγράφεται απότονόμο καιτο σχέδιουπηρε σίας,ηΔιοίκηση μπορείνατον παραβλέψει.
- Ηκαθυστέρηση που σημειώθηκε δεν επηρέασε δυσμενώς τον αιτητήγιατον λόγο ότιηΕ.Δ.Υ.αναθεώρησετοντελικόκα τάλογουποψηφίωνκαιπαρόλοότι τονδικαίωσεαναφορικά μετο παράπονοτουγιατηνεμπιστευτική έκθεσητου 1988 εν τούτοις δεν διαπίστωσε διαφοροποίησητων δεδομένων για συμπερίληψη του στον κατάλογο. 10 15 Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του εφεσείοντα. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Κυπριακή Δημοκρατία ν. Περικλέους
(1984)3Α.ΑΔ. 577· Κυπριακή Δημοκρατία & Αλλος ν. Ανδρέου & Αλλου,
(1993)3 Α.ΑΔ.153- 20 Αιμνάτου & Αλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 28.11.1990Κυπριακή Δημοκρατία ν.Ιωσηφίδη,
(1994)3Α.ΑΔ.
- Έφεση. 25 Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δι καστηρίου Κύπρου (Πογιατζής,Δ.) που δόθηκε στις 16, Νοεμ βρίου, 1990 (Προσφυγή αρ. 200/90) με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του εφεσείοντα εναντίον της προαγωγής των εν διαφερομένων μερών στη θέση Γεωργικού Λειτουργού Α'. Λ. Κληρίδης, για τον εφεσείοντα. Α. Παπασάββας, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για τους 160 30 3 Α.Α.Δ. Χριστοδουλίδης ν. Ε.Δ.Υ. εφεσίβλητους. Α.Σ. Αγγελίδης, γιατο ενδιαφερόμενο μέρος Στ. Σταυρίδη. Cur.adv.vult. 5 10 15 20 25 30 35 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Την απόφασητουδικαστηρίου θαδώσει ο δικαστης Σ. Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Σταμέσατου 1986 κενώθηκε αριθμός θέσεων στο Τμήμα Γεωργίας του Υπουργείου Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Μεταξύαυτώνκαι4 θέσεις Γεωργικού Λειτουργού Α'. Πρέπει ναλεχθεί ότι ανήκουν στην κατηγορίαθέσεων προαγωγής. Στις22/5/86ηαρμόδιααρχήειδοποίησε την Επιτροπή Δη μόσιας Υπηρεσίας (στα επόμενα ηΕ.Δ.Υ.)να προβεί στηνπλή ρωση τους. Διεκδίκησαν τις θέσεις 40υποψήφιοι. Οι 14δενκα τείχαν ταπροβλεπόμενα από το σχέδιο υπηρεσίαςπροσόντα. Ο αιτητής, όπως και οι ενδιαφερόμενοι, περιλήφθηκαν στους 26 προσοντούχους. Η Τμηματική Επιτροπή σύστησε γιαπροαγω γή
- Ο αι,τητής όμως, όπως και OLυπόλοιποι προσοντούχοι υποψήφιοι, δεν προκρίθηκαν. Ο λόγος γιαυτό ήταν,όπως ση μειώνει ηΤμηματική Επιτροπήστην έκθεση της που ετοιμάστη κε τον Οκτώβριο του 1986, ότι "με βάσητακαθιερωμένακριτήρια στο σύνολο τους (αξία,προσόντα,αρχαιότητα)υστερούσαν σε σύγκριση με τους πιο πάνωπου συστήθηκαν". Τον ίδιο μήναηδιαδικασίαατόνησε. Δεν αμφισβητήθηκε ότι οι τεταμένες σχέσεις μεταξύ των μελών του προσωπικού του Τμήματος διασάλευσαν την ομαλή λειτουργία του. Και ότι για νααποφευχθεί επιδείνωση τηςκατάστασηςηαρμόδιααρχή στις 26/10/86 εισηγήθηκε αναστολή της πλήρωσης των θέσεων, αίτη μαστο οποίο ηΕ.Δ.Υ.έδωσε την έγκριση της. Ηαναστολήκρά τησε μέχρι τις αρχέςτου 1988 πουήρθησανοι συνθήκες πουτην επέβαλαν (βλέπε επιστολή Γενικού Διευθυντή προς την Ε.Δ.Υ. ημερ. 13/2/88). Μετάταύταενεργοποιήθηκε ηδιαδικασίαμεκο ρύφωση τη λήψη της επίδικης απόφασης στις 13/2/
- Είχαν προαχθεί τα ενδιαφερόμενα μέρη από 1/3/
- Δεν είναι χωρίς σημασία να πούμε ότι για την προαγωγή τους προσμέτρησε, εκτός άλλων, και η σύσταση του αναπληρωτή διευθυντή του Τμήματος που τους υπέδειξε σαν τους καταλληλότερους. Ο πρωτόδικος δικαστής, αφού απέρριψε τις αιτιάσεις του εφεσείοντα κατά της απόφασης της Ε.Δ.Υ., την επικύρωσε. Ο εφεσείων αισθάνεταιαδικημένος. Εντοπίζει ταπαρακάτω σφαλ161 Νικήτας, Δ. Χριστοδουλίδηςν.Ε.Δ.Υ.
(1995)ματα στην εκκαλούμενη απόφαση που προβάλλει σαν λόγους της έφεσηςτου:
(1)Λήφθηκαν υπόψη οι συστάσεις του αναπληρωτή διευθυ ντήπαρόλοπουδεγνώριζετοναιτητήκαιτουςενδιαφε ρομένους γιανα είναι σεθέσηνα εκφέρει άποψη- 5
(2)δενυπήρχαν εμπιστευτικές εκθέσεις για τα έτη 1986 και 1987.και
(3)ημεγάληκαθυστέρηση πουπαρατηρήθηκεαπότηνκατά θεση της έκθεσης της Τμηματικής Επιτροπήςτον Οκτώ βριο του 1986 μέχρι την πραγματοποίησητων προάγωγών στις αρχέςτου 1990 επέφερετην ακυρότητατους. 10 Ας σημειωθείότιτέταρτοςλόγοςότιοεφεσείωνδενμπήκεστον κατάλογοπροακτέωνκαιαποκλείστηκεχωρίςναπροηγηθείαξιο λογική σύγκριση με τους ανθυποψηφίους του στο πλαίσιο των τριώνκριτηρίωνπουθεσπίζειονόμοςεγκαταλείφθηκε. Οκ.Κλη- 15 ρί£ης δέχθηκε ότι κανένας από τους λόγους της έφεσης δενκα ταρρίπτει αυτοδύναμα την απόφασηπουβρίσκεται υπόαναθεώ ρηση. Επέμεινε όμως ότι η δυναμικήκαι των τριών λόγων σω ρευτικά επενεργεί καταλυτικάστην εκκαλούμενηαπόφαση. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα έψεξε σαν ατεκμηρίωτοκαι περαιτέρωαντίθετομε τα στοιχεία το εύρηματου πρωτόδικου δι καστή ότι ο αναπληρωτήςδιευθυντής προέβησε συστάσεις από την προσωπική γνώση που είχεγια την υπηρεσιακήικανότητα των υποψηφίων. Το γεγονός ότι αυτός διετέλεσε αξιολογητής του αιτητή το 1988, υπό την ιδιότητα του προσυπογράφοντος λειτουργού, δεν μπορούσε ναληφθείυπόψηγιατίήτανστοιχείο μεταγενέστερο. Ας σημειωθεί ότι σε άλλο σημείο τηςαγόρευσης του ο συνήγορος υποστήριξε, αντιφατικά,πως η Ε.Δ.Υ. δεν μπορούσενααξιολογήσει μεταγενέστερα στοιχεία όπωςοι εμπι στευτικές εκθέσεις για ταχρόνια 1988 και 1989. 20 25 30 Το σημείο αυτόέχει επιλύσει ηΟλομέλεια του Ανωτάτου Δι καστηρίου μεδύο αποφάσειςτης. Στηνυπόθεση ΚυπριακήΔη μοκρατία ν.Κατερίνα Περικλέους
(1984)3Α.Α.Δ.577,κρίθηκε ότι ητελευταία ημερομηνία κατοχήςτων προσόντων, πουπρο βλέπει σχέδιο υπηρεσίας,απότουςυποψηφίους,γιαθέσεις προ- 35 αγωγής,είναιηημερομηνίαπουζητήθηκεηπλήρωσητους. Στις Α.Ε. 1715,1723, 1255 και 1261 ΚυπριακήΔημοκρατία &Άλλοςν. ΑδάμονΑνδρέου&Άλλου,
(1993)3Α.Α.Δ. 153διαφοροποιείται 162 3 Α.Α.Δ. Χριστοδονλίδης ν.Ε.Δ.Υ. Νικήτας, Δ. ηθέση ως προς ταλοιπά στοιχεία: 5 10 15 20 25 30 35 40 "Ηαρχή αυτή(τηςΠερικλέους) εφαρμόζεταιμόνοναναφορι κά μετααπαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα σύμφωνα μεταοποία κάποιος καθίσταται έγκυρος υποψήφιος γιατηθέση. Δεν ισχύει όμως ωςπρος τα υπόλοιπα στοιχεία πουπροσμετρούν στην αξίατωνυποψηφίων,καιτα οποία είναι νόμιμο να εκτιμηθούν και μέχρι της ημέρας λή ψης της απόφασης." Επομένως τοεύρηματουδικαστηρίουπαραμένειαδιάσειστο. Ωστόσο, όπως υποδείχθηκε και κατά τη συζήτηση, ο εφεσείων δεν έχει έννομο συμφέρον προβολής αυτούτουλόγου σαν λόγου ακύρωσης δεδομένου ότισυστάσεις έγιναν για τους προκριθέ ντες και όχι για τον ίδιο που είχε ήδη,στο στάδιο που εμφανί ζεται οαναπληρωτήςδιευθυντής, αποκλεισθεί. Είναι γεγονός ότιδεν έγιναν εμπιστευτικές εκθέσεις για τα έτη 1986 και
- Αυτό οφειλόταν στην κατάσταση που υπα γόρευσε την αναβολή των διαδικασιών για πλήρωση των θέσε ων. Η πρωτόδικη απόφασηδεδέχθηκε την απουσία εκθέσεων ως λόγο ακύρωσης γιατί το φαινόμενο ήταν καθολικό αφενός καιοεφεσείων δενεπηρεάστηκε μεοποιονδήποτετρόποαπότην παράλειψηαφετέρου. Και θαπροσθέταμε εδώ πως ηΕ.Δ.Υ. εί χε στηδιάθεση τηςπληθώραεμπιστευτικών εκθέσεων - περιλαμ βανομένων εκείνων των ετών 1988 και 1989 - γιασκοπούςαξιο λόγησης τωνυποψηφίων. Παρεμπιπτόντως,οεφεσείων σεαντίθέση μετουςπροαχθέντες,είναι υπάλληλος πουγιαχρόνιαέμει νε σε χαμηλά επίπεδααπόδοσηςμε γενικό βαθμό"καλός". Ηαντικειμενική αδυναμίακαταρτισμούεμπιστευτικών εκθέ σεων ταδύοαυτά χρόνιακαθιστάτην απουσίατους συγχωρητή. Χρήσιμη αναφορά προς την κατεύθυνση αυτή μπορεί να γίνει στηναπόφασηΑ.Ε. 1014 Αλίκη Αιμνάτου &Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας ημερ.28/11/
- Ήταν υπόθεση στην οποίαο κάθε υποψήφιος έπρεπε, σύμφωνα μετο σχέδιο υπηρεσίας, ναέχει "λίαν ευδόκιμον υπηρεσίανβάσειτωνδύοτελευταίων εμπιστευ τικών εκθέσεων". Η προαχθείσα, χωρίς δικότηςλάθος,αξιολογήθηκε για μόνο έναχρόνο. Ηπαράβαση του ουσιώδους αυτού τύπου δεν είχε συνέπειες και δεν επηρέασε το κύρος τηςπροα γωγής. Ολόγος ήταν,σύμφωνα μετοσκεπτικό τηςαπόφασης, ότι "δεν υπήρχε,αντικειμενικά, ηδυνατότητα να εκπληρωθεί ο τύποςοοποίοςπροδιαγράφεταιαπό τονόμο καιτοσχέδιο υπηρεσίας. Σε τέτοιες περιπτώσεις ηδιοίκηση μπορεί ναπαραβλέ163 Νικήτας,Δ. Χριστοδουλίδης ν. Ε.Δ.Υ.
(1995)ψει το σχετικό ουσιώδητύπο". Εξετάζονταςτον τελευταίο λόγο της έφεσης ξεκινούμε μετην παρατήρησηότι ηπροσφυγήδεβάλλει απευθείαςκατάτης από φασης της Ε.Δ.Υ. να αναβάλειτη λήψηαπόφασηςγια πλήρωση με προαγωγή των θέσεων. Το παράπονο -και το αίτημα -του 5 εφεσείοντα είναι ότι προτιμήθηκανταενδιαφερόμενα μέρηαντί του ιδίου. Στην Α.Ε. 1720 Κυπριακή Δημοκρατία ν.Χρίστου Ιωσηφίδη,
(1994)3Α.Α.Δ.495,αντικείμενο τηςπροσφυγήςήταν η ίδια ηαπόφασητης διοίκησης να αποσύρει πρότασηγιαπλή ρωση θέσης. Εν πάση περιπτώσει ηαναστολή δεν ήταν αυθαί- 10 ρετη. Φαίνεται να υπήρχε αποχρών υπηρεσιακός λόγος που μπορούσε να εξυπηρετήσει το συμφέρον της υπηρεσίας και των υπαλλήλων. Προωθήθηκε όμως ηάποψηότι ηστασιμότητα που είχεπρο κύψει ήτανήμπορούσε νααποβείζημιογόνα. Μετηνέννοια ότι 15 τυχόν νέα εξέταση της Τμηματικής Επιτροπής θα έφερνε στην επιφάνεια νέα στοιχεία, λ.χ., ηεπίδοση των υποψηφίων στο με σολαβήσαν μεγάλο χρονικό διάστημα. Όπως εν τούτοις σωστά το έθεσεοκ.Παπασάββας ηΕ.Δ.Υ.δεν περιορίστηκε σε μηχανι κή θεώρηση τηςκατάστασηςβασιζόμενη μόνο σταδεδομένα της 20 έκθεσης του 1986. Πράγματι η Ε.Δ.Υ., ασκώντας την κυριαρχική της αρμοδιό τητα, αναθεώρησε τον τελικό κατάλογο υποψηφίων μετηνπρο σθήκη νέων ονομάτων σε αυτόν. Περαιτέρω εξέτασε και την υποψηφιότητα του αιτητή. Παρόλοπου τον δικαίωσε αναφορι- 25 κά με τοπαράπονο τουγιατην εμπιστευτική έκθεση του 1988 εν τούτοις διαπίστωσε πως δεν διαφοροποιήθηκαν τα δεδομένα έτσιώστε νατον περιλάβει στον κατάλογο. Θαμπορούσε κανείς να πει συμπερασματικάπωςηκαθυστέρηση λειτούργησε μάλλον ευνοϊκά γιατον εφεσείοντα. Οπωσδήποτε όμως δεν τον έπληξε. 30 Ας σημειωθεί ότι ο αιτητής ποτέ δεν πρόβαλε αξιώσεις για έκδηληυπεροχήαπέναντισεοποιονδήποτε απότουςενδιαφερο μένους. Υπό οποιοδήποτε πρίσμακοιταγμένη ηέφεση κρίνεται αβάσιμη. Και απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του εφεσείοντα. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα σεβάρος τον εφεσείοντα. 164 35