clr/1995/1995_3_170.pdf

(1995)10Απριλίου, 1995 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,Δ/στές] ΑΡΙΣΤΟ? ΚΑΨΟΣΙΔΕΡΗΣ, Εφεσείων-Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσίβλητης-Καθ'ηςηαίτηση. (ΑναθεωρητικήΕφεσηΑρ.1165) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Επιτροπή Δημόσιας Υπηρε­ σίας — Συστάσεις Προϊσταμένου — Δεν μπορούν να παραγνωρι­ σθούν χωρίς ειδική αιτιολογία. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Απόφαση για προαγωγή υπο­ ψηφίου ο οποίος επελέγηεπί τηβάσεισυγκρίσεωςμεάλλους—Πότε επεμβαίνει τοΔικαστήριο γιαακύρωσητης. 5 Διοικητικό Δίκαιο — Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Ανάγκη για επίδειξη αμεροληψίας από τα αρμόδια διοικητικά όργανα — Αρχές που εφαρμόζονται για να θεμελιωθείπροκατάληψη μεταξύ Προϊσταμένου και κατώτερουυπαλλήλου. Αίτηση ακυρώσεως — Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου είναι ο έλεγχος της νομιμότητας τηςσυγκεκριμένηςδιοικητικής πράξης. Ο εφεσείων και το ενδιαφερόμενομέρος,συστήθηκανμετρεις άλλους υποψήφιους απότην Τμηματική Επιτροπή για προαγωγή στηθέσητου ΒοηθούΠρώτουΕλεγκτήΜεταφορώνστοΤμήμα06ι15 κών Μεταφορών. Στησυνεδρίατης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρε=~" σίας (Ε.Δ.Υ.) ο Προ'ιστάμενος τουαρμόδιου τμήματος σύστησετο ενδιαφερόμενο μέροςσαντοεπικρατέστεροναπροαχθεί στηνεπί­ δικηθέση. ' Ηπροσφυγήτουεφεσείονταμετηνοποία προσέβαλε τηνεγκυ- 20 ρότητα της προαγωγήςτου ενδιαφερόμενου μέρουςακυρώθηκε. 170 10 3Α.Α.Λ. Καψοσιδέρηςν. Δημοκρατίας Εναντίον της πρωτόδικης απόφασης ασκήθηκε η παρούσα έφεση για τους πιο κάτω λόγους:

1. Το Δικαστήριο εσφαλμένα εδέχθη ως νομικά ορθές τις συ­ στάσεις του Διευθυντή και επίσης εσφαλμένα αγνόησε την εξαίρετηαπόδοσηκαιαξιολόγηση του αιτητήγιατηνπερίο­ δο πριν απότο
2. 5
3. Το εύρημα του Δικαστηρίου για έλλειψη μεροληπτικής στά­ σης του Προϊσταμένου έναντι του εφεσείοντα είναι εσφαλ­ μένο καιδενανταποκρίνεταισταπραγματικά γεγονότα που τέθηκανενώπιον του. 10 ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την έφεση καιαποφάνθηκε ότι:
4. Ησύσταση Προϊσταμένου Τμήματος είναι ένα σοβαρότατο στοιχείο κρίσεως και δεν μπορεί να παραγνωρισθεί χωρίς ειδικήαιτιολογία. 15
5. Όπως φαίνεταιαπόταπρακτικά ο Προϊστάμενος αφού σύ­ γκρινε καιανέλυσε τουυποψηφίους,εξέθεσετην άποψητου αναφορικά με την καταλληλότητα τους, γι' αυτόκαι ηονο­ μαστικήαναφορά του σ' αυτούςδεν κρίνεται απαραίτητη. 20
6. Όταν η Ε.Δ.Υ.επιλέγει υποψήφιο επί τη βάσει συγκρίσεως μεάλλους,δεν είναι αναγκαίογιαναδικαιολογήσει την επι­ λογήτης να δείξει ότι ο συγκεκριμένος υποψήφιος είχε έκ­ δηλη υπεροχή έναντι των άλλων υποψηφίων. Το Δικαστή­ ριο επεμβαίνει μόναζαν ικανοποιηθεί on ο αιτητής παρουσίαζε έκδηλη υπεροχή γιατί σε τέτοια περίπτωση θεωρείται ότι έγινε κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους του οργάνου που έκαμετην επιλογή. 25 / 30
7. Ο ισχυρισμός για προκατάληψη του Προϊσταμένου του Τμήματος δεν τεκμηριώθηκε με οποιαδήποτε μαρτυρία. Η ύπαρξη τεταμένων σχέσεων μεταξύ προϊσταμένου και υφι­ σταμένου που προέρχονται από την εργασιακή τους σχέση δεν μπορούν ναθεμελιώσουν προκατάληψη. Η έφεση απορρίπτεται. 171 Καψοσιδέρης ν. Δημοκρατίας

(1995)Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Lardis v.TheRepublic,

(1967)3C.L.R. 64 Mytides&Anotherv. TheRepublic,

(1983)3C.L.R. 1096Republicv. Haris,

(1985)3C.L.R. 1065 Georghiou v.TheRepublic,

(1976)3C.L.R. 74Soteriadou &Others v.The Republic,

(1983)3C.L.R. 921Christou v.TheRepublic,

(1980)3C.L.R. 437 Kontemeniotis v. The Cyprus Broadcasting Corporation,

(1982)3 C.L.R.

1. Έφεση. 10 Έφεσηεναντίον τηςαπόφασηςΔικαστήτουΑνωτάτου Δικα­ στηρίου Κύπρου (Παπαδόπουλος,Δ.) που δόθηκε στις 7 Ιουλί­ ου, 1990 (Προσφυγή αρ. 587/88) μετηνοποία απορρίφθηκεη προσφυγή των εφεσειόντων εναντίον της προαγωγήςτουενδια­ φερομένου μέρους στημόνιμη θέσητουΒοηθού Πρώτου Ελε- 15 γκτή Μεταφορών στο ΤμήμαΟδικών Μεταφορώναπό1.5.
2. Χρ. Κιτρομηλίδης για τον εφεσείοντα. Λ. Παπασάββας, Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίας,γιατηνεφεσί­ βλητη. Cur. adv. vult. 20 Γ. ΠΙΚΗΣ, Π.: Την ομόφωνη απόφασητου Δικαστηρίου θα εκδώσει οδικαστής Φρ. Νικολαΐδης. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων προσέβαλε τηνεγκυρότητα της προαγωγής του Πάτροκλου Κυθραιώτη (ενδιαφερόμενομέ­ ρος)στημόνιμηθέσητου ΒοηθούΠρώτουΕλεγκτήΜεταφορών 25 στο ΤμήμαΟδικών Μεταφορώναπό 1.5.1988.Ηαίτησηαπερρί­ φθη από το πρωτόδικο Δικαστήριο με απόφασητουημερομη­ νίας 7.7.1990εναντίον της οποίαςασκήθηκε ηπαρούσα έφεση. Σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας η θέση Βοηθού Πρώτου 172 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 Καψοσιδέρης ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. Ελεγκτή Μεταφορών είναι θέση προαγωγής. Η ΤμηματικήΕπι­ τροπή με έκθεση της στην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας συνέ­ στησεγια προαγωγήτέσσεριςυποψηφίους τους οποίους έκρινε ότι κατείχαν τα απαιτούμεναπροσόντα. Ανάμεσα στους υποψηφίους συμπεριλαμβάνονταν τόσο ο εφεσειων, όσο και το εν­ διαφερόμενο μέρος. ΗΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας (στο εξής αναφερόμενη ως "η Επιτροπή") κατά τη συνεδρίαση της ημερ. 15.4.1988,αφούάκουσε τις συστάσεις καιτις απόψεις τουΔιευ­ θυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων εξετάζοντας μεταξύ άλλων τους προσωπικούς φακέλλους και τις εμπιστευτικές εκ­ θέσεις των υποψηφίωνκαιαφού έλαβευπόψηταπορίσματατης Τμηματικής Επιτροπής,τελικά προήγαγε το ενδιαφερόμενο μέ­ ρος Πάτροκλο Κυθραιώτη σαντον πιοκατάλληλο υποψήφιο. Η σύσταση του Διευθυντή αναφέρθηκε στο σχετικό πρακτικό της συνεδρίας της Επιτροπής ως ακολούθως: "Στη συνεδρίαση ήταν παρών και ο Διευθυντής τουΤμή­ ματος Οδικών Μεταφορώνκ. Ανδρέας Αναστασιάδης. Αυτός ανάφερετα εξής: 20 25 Με βάση τα τρία κριτήρια ο Κυθραιώτης είναι ο καλύτε­ ρος. Στηναξίααυτός είναι οκαλύτερος, όπως φαίνεταιαπό τις Εκθέσεις των τελευταίων πέντε ετών,και έχεικαι προσό­ ντα περισσότερα από όλους. Είναι εξαιρετικός υπάλληλος και ο καλύτερος που έχει στο Τμήμα. Είναι σχεδόν αναντικατάστατος. Στο σημείο αυτόοΔιευθυντής τουΤμήματος Οδικών Με­ ταφορών αποχώρησε απότη συνεδρίαση." Οι λόγοι έφεσης όπως παρουσιάζονται στην Ειδοποίηση Έφεσης είναι τρεις: 30 35 "
3. Το πρωτόδικο Δικαστήριο όπως και η Επιτροπή Δημο­ σίας Υπηρεσίας δεν αξιολόγησε ορθά και ή έδωσε υπέρ­ μετρη βαρύτηταστη σύσταση του Διευθυντή ηοποίανο­ μικά ήτο εσφαλμένη και σε αντίθεση με ταπραγματικά γεγονότα. Ησύσταση του Διευθυντή ήτο αντίθετη με το περιεχόμενο του φακέλλου του αιτητή. Το Δικαστήριο κατά συνέπεια, εσφαλμένα εδέχθη ως νομικά ορθές τις συστάσεις του Διευθυντή. 173 Νικολαΐδης, Δ. Καψοσ»δέρηςν. Δημοκρατία;

(1967)3 C.L.R.64, Mytides and Another v. The Republic

(1983)3 C.L.R. 25 1096). Στην υπόθεση Republic v. Haris

(1985)3 C.L.R. 106, 112 ανα­ φέρεται ότι:"'Recommendations' in the context of this section has to be given its popular meaning rather thantaken as beingusedin any 30 narrow legal or technical sense. It carries with it the duty onthe Headof theDepartment togiveadescription of themerits of the candidates andby comparing theirrespectivemerits and demerits tosuggestwho is more qualified for thepost. Hehas to make an assessmentof thesuitabilityofeverycandidate onaconsideration 35 of all factors relevant to his merits, qualifications andseniority, and then make a comparison of the candidates by reference thereto - (Evangelou v. The Republic, (supra); Georghios Gavrielv.The Republic

(1971)3C.L.R. 186,atp.199;Mytides 174 2 0 3 ΑΛΛ Καψοσιδέρης ν. Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Α. &Another v. TheRepublic, (supra)). 5 10 15 20 25 30 35 40 The recommendations of a Director, when hegives reasons for such recommendations, aresubject tojudicialreviewby this Court.TheCommission, certainly, is not arubber-stamp of the recommendations of the Director but it should not lightly disregardthem,and if they decide not to act in accordancewith such recommendations, they have to give specific reasons for so disregardingthem and such reasons are subject to scrutiny by the administrative Court. (See, inter alia, Protopapas ν The Republic

(1981)3C.L.R. 456)." Ταενώπιον μαςστοιχείαδενδικαιολογούντον ισχυρισμό ότι ο Διευθυντής του Τμήματος Οδικών Μεταφορώνπαρέλειψε να προβεί σε αναφορά σχετικά με τους άλλους τρεις υποψήφιους Η ονομαστική αναφοράστους υποψηφίους δεν κρίνεταιαπαραιτητη,αφούαπότη διατύπωσητου σχετικούαποσπάσματος των πρακτικών φαίνεται ότι ο Διευθυντής προέβη σε ανάλυση των δεδομένων και σύγκριση των υποψηφίων. Αυτό φαίνεται από τη χρησιμοποίηση σε τρεις περιπτώσεις της έκφρασης "ο καλύτερος"σε αναφοράπροςτο ενδιαφερόμενο μέρος ήαπό τη διατύπωση"έχει καιπροσόνταπερισσότερα απόόλους" Ηλέ­ ξη "καλύτερος" προϋποθέτει τη σύγκριση του ενδιαφερόμενου μέρους με τους άλλους υποψηφίους. Είναι φανερόότι ο προϊ­ στάμενος εξέθεσε ενώπιον της Επιτροπήςτην άποψητου σχετι­ κά με την καταλληλότητα όλων των υποψηφίων συγκρίνοντας τουςκαικαταλήγονταςσεσυμπέρασμα. Είναι γνωστή η αρχή ότι η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας όταν επιλέγει υποψήφιοεπίτηβάσει συγκρίσεως μεάλλους δεν είναι αναγκαίογιανα δικαιολογήσει την επιλογή της να δείξει ότι οσυγκεκριμένος υποψήφιοςείχε έκδηληυπεροχήέναντι των άλλωνυποψηφίων ΑπότηνάλλητοΔιοικητικόΔικαστήριοδεν μπορεί να επέμβει με πρόθεση να ακυρώσει απόφαση με την οποία έγινε μιατέτοια επιλογή,εκτός αν ικανοποιηθείότι οαιτητής παρουσίαζε έκδηλη υπεροχή έναντι του προσώπου που επελέγη κι,' αυτόγιατί σε μια τέτοια περίπτωση το όργανο που έκαμε την επιλογή θεωρείται ότι υπερέβητα ακρόταταόρια της διακριτικής του εξουσίας και συνεπώς ενήργησε μεκατάχρηση εξουσίας. (Βλ. Georghiouv. The Republic

(1976)3 CLR 74 83). ' ' ' Στην παρούσαυπόθεσηδενέγινε εισήγηση για έκδηληύπερο χήτου εφεσείοντος και έτσι, μεβάση ταπιο πάνω, είναιφανερό 175 Νικολαΐδης, Δ. Καψοσιδέρης ν. Δημοκρατίας

(1995)ότι οι δύο πρώτοι λόγοι έφεσης ότι δηλαδή"το πρωτόδικο Δι­ καστήριο όπως και η Επιτροπή δεν αξιολόγησαν σωστά τη σύ­ σταση του Διευθυντή ή την εξαίρετη απόδοση και αξιολόγηση του αιτητή"δεν ευσταθούν και θαπρέπει να απορριφθούν. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε ότι το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα,ούτε καθήκοννα αξιολογήσει τη σύσταση του Διευθυντή ή την απόδοση του αιτητή,ούτε να ασκήσει τις αρμοδιότητες της Επιτροπής,αλλά απλάνα ελέγξει τη νομιμό­ τητα της συγκεκριμένης διοικητικήςπράξης. 5 Ο τρίτος λόγος έφεσης συνίσταται στον ισχυρισμό ότι ηαπό- 10 φάση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο αιτητής - εφεσειων απέτυχε να αποδείξει μεροληπτική στάση του Διευθυντή του τμήματος έναντι του είναι λανθασμένο καιαντίθετο μετα πραγ­ ματικά γεγονότα. Κατάτηναγόρευση του ο ευπαίδευτοςσυνή­ γορος του εφεσείοντος ρητάπαραδέκτηκεότι εκτός τουγεγονό- 15 τος ότι ο εφεσειων μέχρι το 1982 αξιολογείτο στις εμπιστευτικές εκθέσεις σαν λίαν καλός καιεξαίρετος καιστη συνέχεια σανκα­ λός δεν υπάρχουνοποιαδήποτεάλλαστοιχεία πουναδικαιολο­ γούν τον ισχυρισμό για μεροληψία. ΒασικήαρχήτουΔιοικητικούΔικαίουείναιότι ταόργαναπου 20 συμμετέχουν σε συγκεκριμένη διοικητικήδιαδικασίαθαπρέπεινα εμφανίζονταιότι ενεργούν μεαμεροληψία. Έχει επίσης λεχθεί ότι η έλλειψηαμεροληψίας θαπρέπει νααποδεικνύεται μεικανοποι­ ητικήβεβαιότητα,είτεαπόγεγονότα που παρουσιάζονταισε σχε­ τικούς διοικητικούς φακέλλους ή με ασφαλήσυμπεράσματα που 25 μπορούνναεξαχθούναπό τηνύπαρξητέτοιωνγεγονότων. Η προ­ κατάληψη από ένα ή περισσότερα των προσώπων που συμμετέ­ χουν στη λήψηαπόφασης,ήπου επηρεάζουν το αποτέλεσμα επί τουοποίουβασίζεταιη απόφαση,καθιστάτηναπόφασητρωτήλό­ γω άδικης μεταχείρισης. Αν αποδειχθεί ότι ο αξιόλογων λειτουρ- 30 γός είχε προσωπική έχθρα ήότι κινήθηκε απόεξωγενείς παράγο­ ντες,τότε αναλόγωςτων περιστάσεων, εξετάζεταικατάπόσοέχει αποδειχθεί προκατάληψη. (Soteriadou and Others v. The Republic

(1983)3 C.L.R. 921, 944, 945). Ησύνταξη μη ευνοϊκής εμπιστευτικής έκθεσης δενθεωρήθηκεσαναπόμόνητης ικανοποι- 35 ητικήαπόδειξηέλλειψηςαμεροληψίας. (Christouv.TheRepublic

(1980)3 C.L.R. 437,449). Εξ άλλου ηύπαρξητεταμένων σχέσεων μεταξύ προϊσταμένου και κατώτερου υπαλλήλου που προέρχο­ νταιαπότηνεργασιακήτουςσχέσηκαιπουπηγάζουναπότηνκα­ κή εντύπωση που ο προϊστάμενος σχημάτισε για τις υπηρεσίες ή 40 τη συμπεριφορά του υφισταμένου του,δεν μπορούν να θεμελιώ­ σουν προκατάληψη.(Kontemeniotis v.TheCyprusBroadcasting 176 3Α.Α.Δ. Καψοσιδέρηςν. Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. Corporation

(1982)3C.L.R. 1027). 5 Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει προσαχθεί οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο Προϊστάμενος του Τμήμα­ τος Οδικών Μεταφορών επέδειξε προς τον εφεσείοντα οποιανδήποτε προκατάληψη. Εν όψει όλων των πιο πάνω η έφεση απορρίπτεται αλλά χωρίς οποιανδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. Η έφεσηαπορρίπτεται χωρίς έξο­ δα. 177