← Κύπρος

clr/1995/1995_3_178.pdf

(1995)18Απριλίου, 1995 [ΠΙΚΗΣ, Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ/στές] ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΛΤΔ, Εφεσείονσα-αιτήτρια, ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Εφεσίβλητης-καθ' ής η αίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1116) Προσφορές — Παράλειψη τήρησης ουσιώδους όρου της προκήρυξης του διαγωνισμού — Κατέστησε τηνπροσφορά άκυρημε συνεπακό­ λουθο να μη θεμελιωθεί έννομο συμφέρον για ενεργοποίηση της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας τουΔικαστηρίου κάτωαπό το Άρθρο 146.2 του Συντάγματος. Αρμοδιότητα — Είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την έκδοση έγκυ­ ρηςδιοικητικής πράξης — Εξετάζεταικατάπροτεραιότητα από την εξέταση λόγων για παράβαση νόμου, και αυτεπάγγελτα όταν οι συνθήκες προσφέρονται — Η αρχή του αμεταβίβαστου των αρμο­ διοτήτων δεν είναι απόλυτη — Εφαρμοστέες αρχές. 5 10 Ερμηνεία εγγράφων — Όταν δεν υπάρχει αμφιβολία ωςπρος τονόη­ μα εγγράφου δεν εφαρμόζεται ο ερμηνευτικός κανόνας contra preferentum. Διοικητικό Δίκαιο — Έννομο συμφέρον — Η ύπαρξη έννομου συμφέ­ ροντος είναι απαραίτητη προϋπόθεση για νομιμοποίηση του προσφεύγοντος να αξιώσει αναθεώρηση εκτελεστής διοικητικής πρά­ ξης ή απόφασης. 15 Συνταγματικό Δίκαιο — Αρχή τηςίσηςμεταχείρισης — Πρέπει ναδιέ­ πει τηδιεξαγωγή δημόσιωνδιαγωνισμών. Αιτιολογία δικαστικών αποφάσεων— Επιβάλλεται από τοΣύνταγμα. 178 20 3 A.A.A. 5 10 Χθ· Κυριάκου Λτδ. ν.Α.ΤΗ.Κ. Η εφεσίβλητη Αρχή προκήρυξε δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό γιαναπρομηθευθεί πετρελαιοειδή γιατις ανάγκεςτης. Η προσφορά των εφεσειόντων απορρίφθηκελόγωτουότιδενσυνοδευόταν απότο απαραίτητοέντυποπληροφοριακόυλικό. ΤοΣυμβούλιοΠροσφορών τηςΑρχήςκατακύρωσετηνπροσφοράστηνεταιρείαπουυπέβαλετην χαμηλότερηπροσφορά. Στην προσφυγήκατάτης πιοπάνωκατακυρωτικήςπράξης,απο­ φασίστηκεότι ηαιτήτριαδεν είχεέννομο συμφέρο ναπροσβάλει την επίδικηαπόφασηλόγω παράλειψηςτης να εκπληρώσει ουσιώδη όρο της προκήρυξης τουδιαγωνισμού,πουκατέστησε την προσφοράτης άκυρη. Λόγοιέφεσης: 15 20 1. Ηαπόφασηεπικεντρώθηκε μόνο στην προδικαστική ένσταση της εφεσίβλητης εταιρείας αναφορικάμε την ύπαρξηέννομου συμφέροντος χωρίς να προχωρήσει στην εξέταση της ουσίας πουήτανσυνυφασμένη μεαυτό. 2. Το Συμβούλιο Προσφορών παράνομα ανέλαβε αρμοδιότητα γιααξιολόγησηκαικατακύρωση των προσφορώνκαιπαράνο­ μα ανέθεσε στην Τεχνική Επιτροπήτην αξιολόγηση των προσφορών. 3. Η ερμηνείαπουδόθηκεσεόρουςτουδιαγωνισμούήτανλανθα­ σμένηκαιοδήγησετοΔικαστήριο στοσυμπέρασμαότιυπάρχει παράβασηουσιώδουςόρου. 25 4. Ηαπάντηση της εφεσειουσας στον ισχυρισμό της Αρχής ότι η προσφοράτηςείναιάκυρηαπορρίφθηκεχωρίςαιτιολογία. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίου απέρριψετηνέφεσηκαι αποφάνθηκεότι: 30 1. Ηαρμοδιότηταείναι απαραίτητη προϋπόθεσηγια την έκδοση έγκυρης διοικητικής πράξης και εξετάζεται καιαυτεπάγγελτα απότοΔικαστήριοκάτωαπότιςκατάλληλες συνθήκες. 35 2. ΗΑρχήείχε τηδυνατότητανα μεταβιβάσει τηναρμοδιότη­ τα της για κατακύρωση των προσφορών μέχρι ΛΚ500.000 στα πλαίσια του άρθρου 3
(2)του περί Εκχωρήσεως της Ενασκήσεως των Εξουσιών των Απορρεουσών εκτινόςΝόμου, Νόμου αρ. 23/62, σε συνδυασμό με σχετική απόφαση 179 Χρ. Κυριάκου Λτ6. v. Α.ΤΗ.Κ.
(1995)της Αρχής ημερ. 18.11.
  1. Η μόνηέγκυρηπηγήπληροφόρησηςγιαταυπόπρομήθειαεί­ δη ήταν το έντυπο πληροφοριακό υλικό που έπρεπε να συ­ νυποβληθεί με την προσφορά, υλικό που δεν δόθηκε ποτέ στην Αρχήαπότην εφεσείουσα.
  2. Η παράγραφος6 του Μέρους Ιτων όρων προκήρυξης του διαγωνισμού έχει καθαρόνόηματο οποίοπρονοεί επιτακτι­ κά την προσκόμιση του διαφωτιστικού υλικού επί ποινή ακυρότητας της προσφοράς. Γι* αυτόκαι αποτελεί ουσιώδη όρο. Διαφορετική αντιμετώπιση προϊόντων που στην ουσία ήτανάγνωσταθαισοδυναμούσε μεπαραβίασητηςαρχήςτης ίσης μεταχείρισης πουδιέπει τηδιεξαγωγήδημόσιωνδιαγω­ νισμών.
  3. Δεν προκύπτει θέμαπαράβασηςτης συνταγματικήςυποχρέ­ ωσης για αιτιολόγηση της πρωτόδικηςαπόφασηςγιατί αυτή είναι δεόντως αιτιολογημένη. 5 10 15
  4. Δεν θεμελιώθηκε έννομο συμφέρον γιατηνενεργοποίηση της αναθεωρητικής δικαιοδοσίαςτου δικαστηρίου για τον λόγο ότι ο αποκλεισμός της εφεσείουσας από τον διαγωνισμό ήταν νόμιμος. 20 Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Atlantic Insurance Ltd ν. Συμβουλίου Εμπορίας Κυπριακών Πατα­ τών &Άλλων. Απόφαση ημερ. 27.1.1990 MedconConstruction Ltd&others v.Republic,
(1968)3 C.L.R. 535- 25 Evlogimenosv.Republic,
(1973)3 C.L.R. 184· Poyiatzisv.Pilavaki,
(1988)1 C.L.R. 411· Απόφαση Σ.τ.Ε. 12/88. Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστήτου Ανωτάτου Δικάστηρίου Κύπρου (Πογιατζής, Δ.) που δόθηκε στις 18 Απριλίου, 180 30 3 Α.Α.Δ. Χρ. Κυριάκου Λτδ. v. Α.ΤΗ.Κ. 1990 (Προσφυγή αρ.45/89) με την οποία απορρίφθηκε ηπρο­ σφυγή των εφεσειόντων κατά της απόρριψης της προσφοράς ' τους για τηπρομήθεια λιπαντικών προϊόντων στους εφεσίβλη­ τους - καθ'ούς η αίτηση. 5 Χρ. Χριστοφίδης, γιατους εφεσείοντες. Κ. Χ"Ια)άννου,για τους εφεσίβλητους. Καμία εμφάνισηγια το ενδιαφερόμενο μέρος. Cur.adv. vult. IO 15 20 25 30 35 Γ.ΠΙΚΗΣ,Π: Τηναπόφασητουδικαστηρίουθαδώσει οOL­ καστής Σ. Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Η διαφορά των διαδίκων μερών ξεπηγάζει από δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό. Τον προκήρυξε η εφεσί­ βλητη Αρχήγια να προμηθευθεί ποσότητες πετρελαιοειδών για τις ανάγκεςτης. Ανταποκρίθηκαν και συμμετέσχαν στοδιαγωνισμό 8 προμηθευτές. Ηαιτήτρια εταιρεία,όπως και το ενδια­ φερόμενο μέρος, ήταν μεταξύτων προσφοροδοτών. Διευκρινί­ ζεταιότι ηπροσφοράτουςαφορούσε μόνο λιπαντικάπροϊόντα. Το Συμβούλιο Προσφορών τηςΑρχήςζήτησε απότοΤμήμαΤε­ χνικών Υπηρεσιών να αξιολογήσει όλεςτις προσφορές. Η έκθεση, που κατάρτισε Τεχνική Επιτροπή του Τμήματος, σχολιάζει καιτην επίδικηπροσφορά. Παρατηρείστην ουσία ότι δεν μπορούσε να εξεταστεί. Δε συνοδευόταν απότο απαραίτη­ το έντυπο πληροφοριακό υλικό. Και εισηγήθηκε τηναπόρριψη της. Ηέκθεσηυποβλήθηκε στο Συμβούλιο Προσφορών της Αρχής που, σε συνεδρίαση του, αποφάσισε την κατακύρωση της προσφοράς,που αφορούσε ταλιπαντικάπροϊόντα,στην ενδια­ φερόμενη εταιρεία Joannou & Eliades Enterprises Ltd. Ηπρο­ σφυγήτηςαιτήτριαςστράφηκεκατά τηςκατακυρωτικήςπράξης προς όφελος της παραπάνω εταιρείας,που υπέβαλε και τηχαμηλότερη προσφορά. Ο πρωτόδικος δικαστής διαπίστωσε, μετά από έρευνα των σχετικών στοιχείων, ότι ηαιτήτριαδεν είχεέννομο συμφέρο να πλήξει την επίδικηαπόφαση. Ως γνωστό ηύπαρξητου συμφέ­ ροντος θεσπίζεται από το ίδιο το σύνταγμα (άρθρο 146.2) σαν προϋπόθεση για την άσκηση της ακυρωτικής δικαιοδοσίας. Η ουσία τωνκρίσεων τουδικαστηρίου είναι ότι ηαιτήτριαπαρέβη 181 Νικήτας, Δ. Χρ. Κυριάκου Λτδ. v. Α.ΤΗ.Κ.
(1995)ουσιώδη όρο της προκήρυξης του διαγωνισμού που κατέστησε την προσφορά της άκυρη. Ηαιτίαεντοπίστηκε στην παράλειψη που αποδόθηκε στην αιτήτρια "να επισυνάψει στην προσφορά της πληροφοριακά φυλλάδια, (που) καθιστά την παράβασητης πιο ουσιαστική, αφού στερούσε την Αρχή της δυνατότητας να εξετάσει την προσφορά της". 5 Νομικό έρεισμα των σκέψεων της πρωτόδικης απόφασηςγια την έλλειψη έννομου συμφέροντος αποτέλεσε η παρακάτω πα­ ρατήρηση του Α. Λοΐζου, Προέδρου τότε του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου, στην απόφαση του στις προσφυγές 469,470, 471 και 10 472/88 Atlantic Insurance Ltd. ν. Συμβουλίου Εμπορίας Κυ­ πριακών Πατατών & Άλλων ημερ. 27/1/90: "Όπως έχεινομολογηθεί η παράλειψηενόςπροσφοροδότηνα υποβάλει στοιχεία τα οποία είναι ουσιώδη για την αξιολόγη­ ση της προσφοράς του,ήηυποβολή τέτοιων εκ των υστέρων 15 αντιβαίνει στην αρχή της χρηστής διοίκησης και ίσης μετα­ χείρισης των προσφοροδοτών οπόταν και επιφέρει την ακυ­ ρότητα της προσφοράς. Συνεπώς οπροσφοροδότης τουοποίουη προσφοράδεν είναι σύμφωνη με τους όρους των προσφορών και άρα άκυρη,εί- 20 ναι φυσικό να στερείται εννόμου συμφέροντος να προσβάλει την κατακύρωση των άλλων εγκύρων προσφορών." Η εκκαλούμενη απόφασηβάλλεται από4 σημεία. Επικρίνε­ ται διότι
(1)επικεντρώθηκε μόνο στην προδικαστική ένσταση που πρόβαλε η εφεσίβλητη αναφορικά με την ύπαρξη έννομου 25 συμφέροντος, παραγνωρίζουσα ότι το στοιχείο αυτό είναι, στην προκείμενη περίπτωση, αξεδιάλυτα συνυφασμένο με την ουσία, την οποία το δικαστήριο απέφυγε να εξετάσει·
(2)προχώρησε να εξετάσει θέμαέννομου συμφέροντος μευπόβαθρο(α)την πα­ ραπάνω έκθεση τηςΤεχνικής Επιτροπήςκαι(β)τημαρτυρίατου 30 μηχανικού της Αρχής Ρ. Συμεού και μέλους της τελευταίας χω­ ρίς να δώσει προτεραιότητα στο θέμα που ήγειρε η εφεσείουσα για παράνομη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων. Συγκεκριμένα ότι το Συμβούλιο Προσφορών παράνομα ανέλαβε αρμοδιότητα για αξιολόγηση καικατακύρωση των προσφορών καιπαράνομα ζή- 35 τησε τησυνδρομή τουΤμήματος (Τεχνικής Επιτροπής)αναθέτο­ νταςτου την αξιολόγηση των προσφορών·
(3)ερμηνεύθηκε λαν­ θασμένα και χωρίς αιτιολογία η παράγραφος6 του Μέρους Ι των όρων τουδιαγωνισμού ωςκαιη παράγραφος6του ΜέρουςII με αποτέλεσμα το δικαστήριο νααχθεί σε συμπέρασμα ότι υπαρ- 40 182 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χρ. ΚυριάκουΛτ6. ν.Λ.ΤΗ.Κ. Νικήτας, Δ. χει παράβασηουσιώδους όρουκαι
(4)δεν εξετάστηκε ηαπάντηση τηςεφεσείουσας "απότέσσερα διαζευκτικάσκέλη",κατάτοχαρα­ κτηρισμό της πρωτόδικης απόφασης, στον ισχυρισμό της Αρχής ότι ηπροσφορά της είναι άκυρη. Απλώςαπορρίφθηκε χωρίς aLτιολόγηση. Καιπαρόλοπουτοδικαστήριο αναφέρειπως εξέτασε τημαρτυρίαΣυμεούκαιεκείνητουδιευθυντήτης εφεσείουσας δεν προσδιόρισε ποίαναπότις δύοαποδέχθηκε. Στη διάρκεια της συζήτησης διαφοροποιήθηκε κάπως η υφή των θεμάτων αυτών χωρίς φυσικά να εκφεύγει από το πλαίσιο πουθέτει ηέφεση. Με αυτόκατάνουν πρέπει να λεχθεί ότι στη σειρά εξέτασης των λόγων της προσφοράς διατηρούν την πρώτη θέση θέματα αρμοδιότητας του οργάνου που εξέδωσε την προ­ σβαλλόμενη απόφαση. Η αρμοδιότηταείναι απαραίτητη προϋπό­ θεση για την έκδοση έγκυρης διοικητικής πράξης και εξετάζεται μάλιστα,ότανOLσυνθήκες προσφέρονται,καιαυτεπαγγέλτωςαπό τοδικαστήριο. Τηνπρότασηαυτήενισχύει η απόφαση της Ολομέ­ λειας του Σ.τ.Ε 12/88 στην οποίακρίθηκε όπ: "η εξέταση λόγων πουαναφέρονταιστην αρμοδιότητατουορ­ γάνουαπότοοποίοπροήλθεηπροσβαλλόμενη πράξηπροηγείταιτης εξέτασης λόγων γιαπαράβασηνόμου." Παρατηρούμε ότι η αρχή του αμεταβίβαστου των αρμοδιοτή­ των δεν είναι απόλυτη. Μπορεί να ρυθμιστεί νομοθετικά (βλέπε Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 19291959 σελ. 106, Mcdcon ConstructionLtd. & others v. Republic
(1968)3 C.L.R. 535 και Eviogimenos v.Republic
(1973)3 C.L.R. 184, 190). Στην περίπτωση μας παρεχόταν ηδυνατότης εκχώρη­ σης εξουσιών στα πλαίσια του αρθρ. 3
(2)του περί Εκχωρήσεως της Ενασκήσεως των Εξουσιών των Απορρεουσών εκ τίνος Νό­ μου,Νόμουαρ.23/62, σε συνδυασμό μεσχετική απόφασητηςεφεσίβλητης Αρχήςημερ.18/11/83: "Οσάκις δυνάμειΝόμουήδιοικητικήςπράξεωςγενομένης κατ' εξουσιοδότησιν ΝόμουΥπουργός τις ήΑνεξάρτητος τιςΑξιω­ ματούχος της Δημοκρατίας ήετέρα αρχήεν τηΔημοκρατίακέ­ κτηται εξουσίας ενασκήσεως οιωνδήποτε εξουσιών απορρεουσων έκτίνος Νόμου,οτοιούτος Υπουργός, Ανεξάρτητος Αξιω­ ματούχος ή αρχή,εκτός εάν δια Νόμου ρητώς απαγορεύεται τούτο,δύναταιναεξουσιοδότηση εγγράφως οιονδήποτε πρό­ σωπον κατέχον αρμοδίαν τινά θέσιν εις αρμοδίανυπηρεσίαν εμπίπτουσαν εντός της δικαιοδοσίας του τοιούτου Υπουργού, Ανεξαρτήτου Αξιωματούχου ήαρχής,όπως ενασκήτας τοιαύ183 Νικήτας, Δ. Χρ. Κυριάκου Λτδ. v. Α.ΤΗ.Κ.
(1995)τας εξουσίας εκ μέρους τουτοιούτου Υπουργού, Ανεξαρτήτου Αξιωματούχου ή αρχής,υπό τοιούτους όρους, εξαιρέσεις και επιφυλάξεις ως ό Υπουργός, Ανεξάρτητος Αξιωματούχος ή αρχήήθελεν εντητοιαύτηεξουσιοδοτήσει καθορίσει." Μετηνπαραπάνωαπόφασηηαρμοδιότητακατακύρωσηςπροαφορώνμέχρι£500.000μεταβιβάζεταιστοΣυμβούλιοΠροσφορών τηςΑρχήςστο οποίοπαρέχεταικαιπρόσθετη εξουσία να"αναθέ­ τει σε υποεπιτροπές την ανάλυση των προσφορών". Είναικατά­ δηλοπωςδεσημειώθηκε παράβασητωνκανόνωναρμοδιότητας. 5 Τα βέλη της κριτικής του δικηγόρου των εφεσειόντων κατευ- 10 θύνθηκανκυρίως στοερμηνευτικό θέμακαισεότισχετίζεται μετα φυλλάδια που έπρεπε να συνυποβληθούν με την προσφορά. Επαναλαμβάνουμεπως αυτήήτανη μόνη έγκυρηπηγή πληροφό­ ρησης για ταυπόπρομήθεια είδη. Χρειάζεται τώραη καταγραφή τωνβασικώνγεγονότων. Ηεφεσείουσα έγραψεστην Αρχήπωςτα 1.5 σχετικά έντυπαδεν επισυνάφθηκανστην προσφοράτης. Υποσχέ­ θηκε όμως να ταθέσει στη διάθεση της εφεσίβλητης μόλις τα παρέδινε το Ταχυδρομείο στο οποίο καθυστέρησαν λόγω κάποιων εργατικών διεκδικήσεων. ΕίναισημαντικόπωςπαρόλοπουηΑρ­ χήανέβαλεγιαέναμήνατην εξέτασητων προσφορώνηεφεσείου- 20 σαπαρέλειψε νααποστείλει ταφυλλάδια. Καιγεγονός παραμένει ότι τααπαραίτητακατατοπιστικά φυλλάδιαδεδόθηκανστην Αρ­ χήποτέ. Ο κ. Χριστοφίδης επέμεινε ότι τα φυλλάδια υποβλήθηκαν. Ωστόσο πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι αυτά που συνόδευαν την 25 προσφοράήταν έντυπαπουαφορούσανλιπαντικάπροϊόνταπου είχε αγοράσει ηΑρχήαπότον ίδιο μεν προμηθευτή,αλλάγιατην περίοδο μεταξύ 1984 και
  1. Μεβάσηπροσφοράπουκατακυ­ ρώθηκε στην εφεσείουσα το
  2. Ας σημειωθεί ότι είχεδιακοπεί η παραγωγήτων προϊόντων εκείνων, αλλά η εφεσείουσα ισχυρί- 30 στηκε στηγραπτήεπικοινωνίατης μετην Αρχή ότι τανέαπροϊό­ ντα, των οποίων έδωσε η ίδιατην περιγραφή,υπερτερούσαν ποι­ οτικάεκείνων μεταοποίαείχανπρομηθεύσει παλαιότερατηνεφε­ σίβλητη. Ο συνήγορος υποστήριξε ότι ησυμπεριφορά αυτήαπο­ τελεί συμμόρφωση με τους όρους. Και ότι εν πάση περιπτώσει 35 ήταν καθήκοντης Αρχήςναδιερευνήσει το θέμαζητώνταςεξηγή­ σεις σχετικά. Την υποχρέωση που αφορά στα φυλλάδια διατυπώνει ως εξής ηπαράγραφος6 του Μέρους Ι των όρων προκήρυξης δια­ γωνισμού. 184 40 3Α.Α.Δ. Χρ. ΚυριάκουΛτδ. ν.Α.ΤΗ.Κ. Νικήτας,Δ. "Statement of Compliance. 5 Tenderers are required to make statement of compliance and detailed comments, against each and every item of the specification. Suchinformation shallberegarded as anessence to theevaluation oftheTender; Tenderersfailingtocomply shallbe disqualified. Tenderers failing to submit all relevant literature ' and/ordocuments with thetendershallalsobe disqualified." Ηάλλη επίμαχηπρόνοια είναι ηπαράγραφος 6 του Μέρους II: 10 "Statement of Compliance. WheretheTenderers donotsubmit statement of compliance or comments against any item of the specification, as stipulated in paragraph 6of PartI, itshallbeassumed thattheoffered products comply fully with therequirements of theitem concerned." 15 20 25 30 Οσυνήγοροςυπέβαλεπωςοιδύοπαράγραφοιπεριέχουναντι­ φατικές πρόνοιες. Ηπαράγραφος 6 του Μέρους Ιαπαιτεί δήλω­ ση συμμόρφωσης σαν προϋπόθεση εγκυρότητας τηςπροσφοράς. Ενώ ηπαράγραφος 6 του Μέρους IIπροβλέπει πως αν δεν γίνει τέτοιαδήλωσηθεωρείταιότιυπήρξετήρησητωνόρων. Σύμφωνα με τον ερμηνευτικό κανόνα,πουστο ιδιωτικό δίκαιο εκφράζεται με την λατινική φράσηcontra proferentum, ο όρος πρέπει ναερ­ μηνευθείεναντίοντηςΑρχήςσανσυντάκτριαςτουκειμένουγιανα σημαίνει ότι δενείναι απαραίτητηηδήλωση συμμόρφωσης. Έχουμετηνάποψηότι ηπαράγραφος6του ΜέρουςΙδεδημιουργεί αμφιβολίαως προς το νόηματης. IV αυτόδεχρειάζεται ερμηνευτική επικουρία. ΣτοChitty on Contracts,25η έκδοση, τό­ μος 1, σελ. 433,παράγραφος 793 αναφέρεται: "Another rule of construction is that a deed or other instrument shall be construed more strongly against the grantor or maker thereof. Thisruleisoften misinterpreted. Itisonlytobeappliedin casesof ambiguity andwhere otherrules of construction fail." Πρόκειται για ανεξάρτητο όρο πουπροβλέπει επιτακτικά την προσκόμιση τουδιαφωτιστικού αυτούυλικού επίποινή ακυρότη­ ταςτηςπροσφοράς: 185 Νικήτας, Δ. Χ. Κυριάκου Λτδ. v. Α.ΤΗ.Κ.
(1995)'Tenderers failing to submit all relevant literature and/or documents with thetender shallalsobe disqualified". Αντιπαραβάλλοντας τη φράση αυτή με ότι προηγείται (στον ίδιο όρο) είναι φανερό πως έχουμε πρόσθετο και αυτοτελή όρο ο οποίος στην προκείμενη περίπτωση παραβιάστηκε. Δοθέντος ότι 5 ρητάαναφέρεταιότι ημητήρηση επάγεταιακυρότηταείναιασφα­ λώς ουσιώδης όρος. Αναφορικά μετοδιαζευκτικό επιχείρημα ότι ηεπισύναψητωνπαλαιώνφυλλαδίων πληρούσε τονόροθααρκε­ στούμε σε αυτάπουαναφέρει ηπρωτόδικηαπόφαση πουήδη πα­ ραθέσαμε. Δεν μπορούσε ηέλλειψηαυτή να αναπληρωθεί με τα 10 προηγούμενα φυλλάδια. Ομολογουμένως διαφορετική αντιμετώ­ πιση,για προϊόντα πουήτανουσιαστικά άγνωστα,θα παραβίαζε τηναρχήτης ίσης μεταχείρισης πουπρέπειναδιέπειτηδιεξαγωγή δημόσιων διαγωνισμών. Ηδιαπίστωση απότον πρωτόδικο δικαστήότι ήταννόμιμος ο 15 αποκλεισμός της εφεσείουσας από το διαγωνισμό οδηγούσε φυ­ σιολογικά στηνκατάληξηότιδεθεμελιώθηκε έννομο συμφέρον για την ενεργοποίηση της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας του δικαστη­ ρίου.Σωστάδεηπροσφυγήαπορρίφθηκεχωρίς τηδιερεύνηση άλ­ λων θεμάτων. 20 Ούτε ο τελευταίος λόγος μπορεί να ευσταθήσει. Με την από­ φασητου το δικαστήριο επεσήμανε μεκαθαρότηταταεπίδικαζη­ τήματα της προσφυγής και στη συνέχεια αιτιολόγησε την απόφα­ ση του σε σχέσημετο καθένααπόαυτά. Δεν προκύπτει θέμα πα­ ράβασηςτηςσυνταγματικήςυποχρέωσης γιααιτιολόγηση τηςαπόφάσης (βλέπε Poyatzis v. Pilavaki
(1988)1 C.L.R. 411), στην οποίααναφέρεταιόληηπρογενέστερη νομολογία).Τοθέμαεπιλο­ γής της μαρτυρίας δεν έχειθιγεί κατάτη συζήτηση και θεωρούμε ότι εγκαταλεί^ηκε. Η έφεση απορρίπτεται μεέξοδα. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. 186 25 30

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.