clr/1995/1995_3_187.pdf

(5)και τηνεπιφύλαξητου εδαφίου 1 τουάρθρου7του Νόμου. Σύμφωναμε τοάρθρο4

(5)τουΝόμου, κλινικά εργαστήριαπουυφίσταντοκαιλει­ τουργούσαν όταντέθηκε σεισχύ οΝόμοςμπορούνναεγγραφούν στο Μητρώο νοουμένου ότι οΔιευθυντής τους ενεργούσε καλήτη πίστει καιπροσωπικώς ωςΔιευθυντής τους. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκεότι ηαπόφασητου Συμβουλίου ήταν επιτρεπτή και μέσα στα πλαίσια της διακριτικής του εξουσίας. Επίσης δενδιαπίστωσε οποιοδήποτε σφάλμαστην αξιολό­ γησητωνστοιχείων πουυποβλήθηκαναπότην εφεσείουσα. 187 Ιωάννουν.Δημοκρατίας

(1995)Λόγοιέφεσης:

1. Έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας στην πρωτόδικη απόφαση των λόγων απόρριψης της αίτησης της εφεσείουσας από το Συμβούλιο.
2. ΕσφαλμένηερμηνείατουΝόμου. 5
3. Εσφαλμένη διαπίστωσηότι ηαπόφασητου Συμβουλίουήταν εύλογαεπιτρεπτή. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίουαπέρριψετηνέφεσηκα­ τά πλειοψηφίακαιαποφάνθηκεότι: Α. Υπό Αρτεμίδη Δ., συμφωνούντων και των Δικαστών Δημητριάδη,ΧρυσοστομήκαιΚωνσταντινίδη:
4. Η απόφασητου πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι απόλυτααι­ τιολογημένη. Σεαυτήγίνεται ευρύτατη"αναφοράσταστοιχεία τουδιοικητικού φακέλλουταοποίαμελετήθηκαν καιαξιολο­ γήθηκαναπό το Συμβούλιο. 10 15
5. Σύμφωναμετασχετικά στοιχείαπουέδωσεηεφεσείουσα,αυ­ τήδενήτανδιευθύντριακλινικού εργαστηρίου όταντέθηκε σε ισχύ οΝόμοςστις 22.7.
6. Προσπάθησεόμως ναστήσειερ­ γαστήρια λίγους μήνες πριν τη δημοσίευση του νόμου με την ενοικίαση ωρισμένων μηχανημάτωνκαιτην αγοράμεταχειρισμένου εργαστηριακούεξοπλισμού. Ταστοιχεία αυτάδεν ικα­ νοποιούσαν τις προϋποθέσεις των πιοπάνωάρθρωντου Νό­ μου,μεαποτέλεσματοΣυμβούλιοναμηέχειάλληεπιλογήπα­ ράτηλήψηαρνητικήςαπόφασης στοαίτηματης. 20 Β. Υπό Πογιατζή,Δ.: 25
7. ΗαιτιολογίαπουτοΣυμβούλιο επέλεξεναδώσειγιατηνπρο­ σβαλλόμενηαπόφασηαπόμόνητηςείναιανεπαρκήςεφόσονεί­ ναι γενική και αόριστη. Ούτεκαι μπορεί ναθεωρηθεί ότι συ­ μπληρώθηκε από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλλου σύμφωνα μετηναδιαμφισβήτητηαρχή τουΔιοικητικού Δικαί30 ου για συμπλήρωση ανεπαρκούς αιτιολογίας. Η πρόσθετη και/ή συμπληρωματικήμεταγενέστερη αιτιολογίαπουπεριέχε­ ται σε επιστολή του Εφόρου του Συμβουλίου ημερ.21.2.1991 δεν μπορούσε και κακώςέχει χρησιμοποιηθεί γιανα συμπλη­ ρώσει την αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασηςπου λή- 35 188 3 Α.Α.Δ. Ιωάννουν.Δημοκρατίας φθηκεστις13.9.
8. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδαειςβά­ ρος τηςεφεσείονσας, Έφεση. 5 10 Έφεσηεναντίον της απόφασηςΔικαστή του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου Κύπρου (Παπαδόπουλος,Δ.)πουδόθηκε στις 28Νοεμ­ βρίου, 1991 (Προσφυγή αρ. 1028/90)με την οποίααπορρίφθηκε η προσφυγή της εφεσείουσας εναντίον της απόρριψης αίτησης τηςημερομηνίας 25.5.89,νατηςχορηγηθεί άδειαδιεύθυνσης κλινικού εργαστηρίου. Χρ. Τριανταφυλλίδης,γιατην εφεσείουσα. Α. Χριστόφορου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,γιατους εφε­ σίβλητους. Cur. adv.vult. 15 20 25 30 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την απόφαση της πλειοψηφίαςΓπου απαρτίζουν οι δικαστές Δημητριάδης, Χρυσοστομής, Αρτεμίδης και Κωνσταντινίδης, θα δώσει ο δικαστής Χρ. Αρτεμίδης. Ο κ.Γ.Πογιατζήςθαδώσει τηδικήτουδιϊστάμενη,απόφαση. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Το Συμβούλιο Κλινικών Εργαστηρίων που συνεστήθη σύμφωνα με τις διατάξεις (άρθρο 3) του περί Εγγραφής και Λειτουργίας Κλινικών Εργαστηρίων Νόμου του 1988, Ν.132/88,απέρριψε αίτημα της εφεσείουσας να εγγράψει τοεργαστήριο τηςστο Μητρώο Κλινικών Εργαστηρίων,πουκα­ τά τον ισχυρισμό της,διηύθυνεπροσωπικά. Η αιτήτρια έχει δίπλωμα Εργοδηγού Χημικού της Σχολής Βοηθών Ιατρικών Επαγγελμάτων της Αθήνας. Δεν είναι υπό συζήτηση ότι δεν διαθέτει τα ακαδημαϊκά ήάλλα προσόντα και ιδιότητα για εγγραφή,πουαπαριθμούνταιστο άρθρο7εδάφιο 1 του Νόμου.Το αίτημα της όμως βασίζεται στην επιφύλαξη του πιο πάνω άρθρου και τις ταυτόσημες διατάξεις του άρθρου 4, εδάφιο 5,πουλέγει τα εξής: "Κλινικά Εργαστήρια υφιστάμενα και λειτουργούντα κα­ τά την ημερομηνία δημοσιεύσεως του παρόντος Νόμου εις την επίσημον εφημερίδα της Δημοκρατίας δύνανται να εγ189 Αοτεμίδης, Δ. Ιωάννουν.Δημοκρατίας

(1995)γραφώσιν εις το Μητρώον ανεξαρτήτως των άλλων προνοι­ ών του παρόντος Νόμου,νοουμένου ότι ο Διευθυντής ή οι Διευθυνταί του Κλινικού Εργαστηρίου ενήργουν καλήτηπίστει και προσωπικώς ως Διευθυνταί του Κλινικού Εργαστη­ ρίου και νοουμένου ότι το Κλινικόν Εργαστήριον θα ικανό- 5 ποιήση τους υπό του Συμβουλίου τεθησομένους επί σκοπώ διασφαλίσεως ευλόγως αποδεκτούεπιπέδου εργασίας όρους εντός καθορισθησομένης υπότου Συμβουλίου προθεσμίας." Γιαναυποστηρίξει το αίτηματης ο δικηγόρος της εφεσείου­ σας απηύθυνε στο Συμβούλιο, στις 6.9.90,επιστολή στην οποία 10 επισύναψε διάφορα δικαιολογητικά. Είναι αυτά τα στοιχεία που εξέτασε το Συμβούλιο και έκρινε πως δεν ικανοποιούσαν τις πρόνοιες του άρθρου4

(5)καιτης επιφύλαξης του άρθρου

1. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο απεφάνθηπωςηεπίδικη απόφαση του Συμβουλίου ήταν εύλογα επιτρεπτή και μέσα στα πλαίσια 15 της διακριτικής του ευχέρειας. Επίσης δεν διαπίστωσε οποιο­ δήποτε σφάλμαστην αξιολόγηση των στοιχείων πουυποβλήθη­ καν απότην ίδια την εφεσείουσα. Στην ενώπιον μας ειδοποίηση εφέσεως δίδονται τρεις λόγοι για τηνανατροπήτηςπρωτόδικηςαπόφασης. Στον Ιο εκφράζε- 20 ται παράπονο πως το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε δεόντως την απόφασητου επί της ουσίας των δυο λόγων για τους οποίους το Συμβούλιο απέρριψε την αίτηση της εφεσείου­ σας. Στο2ο λόγο γίνεται εισήγησηπως το πρωτόδικο Δικαστή­ ριο ερμήνευσε εσφαλμένα το Ν.132/88,ενώ στον 3ο πως έσφαλε 25 όταν έκρινεότι ηαπόφασητουΣυμβουλίου ήτανεύλογα επιτρε­ πτή. Ο δικηγόρος της εφεσείουσας διατείνεται πως ηαπόφαση του Συμβουλίου στηρίζεται σεπλανημένη εκτίμηση των στοιχεί­ ων πουτέθηκαν ενώπιον του. Δεν συμφωνούμε μεκαμιάαπότις εισηγήσειςπου έκαμεενώ- 30 πιόν μαςο δικηγόρος της εφεσείουσας. Ηαπόφαση τουπρωτόδι­ κου Δικαστηρίου είναι απόλυτααιτιολογημένη. Σε αυτήγίνεται ευρύτατηαναφορά σε όλα ταστοιχεία πουηεφεσείουσα υπέβαλε στο Συμβούλιο,ταοποίαμελέτησεκαι αξιολόγησε. Ταστοιχεία αυτά είναι στο διοικητικό φάκελο. Μολονότι δεν είναι δικόμαςέργο νατααξιολογήσουμε, γιανα,υποκαταστήσου­ με μετηδικήμαςκρίση αυτήτου Συμβουλίου,έχουμε τηνάποψη πως με τέτοια δικαιολογητικά η απόφαση του Συμβουλίου δεν μπορούσε ναήτανδιαφορετική. 190 35 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Ιωάννου ν. Δημοκρατίας Ο Νόμοςεδημοσιεύθη καιτέθηκεσε ισχύ στις 22.7.
2. Η εφε­ σείουσα δεν ήταν τότε διευθύντρια κλινικού εργαστηρίου, στο οποίο εργαζόταν προσωπικά και καλή τη πίστει, εφόσον ήταν υπάλληλος στο βιοϊατρικό εργαστήριο κάποιου Χάρη Χαριλάου. Οτελευταίος απλώςβεβαιώνει εγγράφωςπωςμετάαπόεπι­ θυμία της εφεσείουσας της παρείχε διευκολύνσεις για να κάνει ορισμένες αναλύσεις επειγούσης φύσεως δικών της πελατών. Της έδωσε μάλιστα και εργαστηριακά διαλύματα. Επιπροσθέ­ τως,το μόνο πουδείχνουν ταστοιχεία που έδωσεη εφεσείουσα είναι πως, 2, 3 μήνες πριν τη δημοσίευση του Νόμου, προσπα­ θούσε να στήσει εργαστήριο. Έγγραφο της 16.5.88 λέγει πως ενοικίασε για ένα χρόνο ορισμένα μηχανήματα,ενώ στις 5.6.89 ένα άλλο παρουσιάζεται ως πωλητήριο μεταχειρισμένου εργα­ στηριακού εξοπλισμού. Σε άλλο έγγραφο μια Μαρία Κουλέρμουβεβαιώνει πωςη εφεσείουσα τηνεπισκέφθηκε το 1984 γιανα αγοράσει τον εργαστηριακό εξοπλισμό κάποιου μικροβιολόγου που απουσίαζεστο εξωτερικό. Το 1988 όμως επέστρεψεο ιδιο­ κτήτηςτου και επανήρχισε την εργασία του. Προφανώς,με αυ­ τήτηβεβαίωση ηεφεσείουσα επιχειρούσε νααποδείξει πως είχε πρόθεση απότο 1984 ναανοίξει μικροβιολογικό εργαστήριο. Μεαυτάταστοιχεία,πουηίδιαηεφεσείουσα έδωσεστοΣυμβούλω,η επίδικηαπόφαση,επαναλαμβάνουμε,δενμπορούσε να ήτανπαράμόνοναρνητική. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμε έξοδα εις βάροςτης εφεσείουσας. 25 30 35 ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Στις 22/7/88ψηφίστηκε ο περί Εγγραφής και Λειτουργίας Κλινικών Εργαστηρίων Νόμος του 1988 (Νόμος αρ. 132/88) με τον οποίο εγκαθιδρύθηκετοΣυμβούλιο Κλινικών Εργαστηρίων μεαρμοδιό­ τητασεθέματαπουαφορούντηνεγγραφήκαιλειτουργία τωνκλινικών εργαστηρίων καθώς και την τήρηση Μητρώου Κλινικών Εργαστηρίων. Σύμφωναμετοάρθρο4

(1)τουενλόγωΝόμου,τίθεταιωςπρο­ ϋπόθεσητης λειτουργίας στηΔημοκρατίαοποιουδήποτε κλινικού εργαστηρίου ηεγγραφήτουκαι ηέκδοση αναφορικά μεαυτόσχετικούπιστοποιητικού εγγραφής. Ηεγγραφήγίνεται απότοΣυμ­ βούλιο Κλινικών Εργαστηρίων,κατόπιναιτήσεως πουυποβάλλε­ ται προς αυτόπάνωσε καθορισμένο έντυπο (Βλ. άρθρο4

(2)του Νόμου). ΤοΣυμβούλιο εξετάζει τηναίτησηκαισεπερίπτωσηπου ικανοποιείται ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθορίζει.ο 191 Πογιατζής, Δ. . Ιωάννου ν.Δημοκρατίας

(1995)Νόμος,εγγράφει τοκλινικό εργαστήριο καιεκδίδει τοσχετικό πι­ στοποιητικό (βλ.άρθρο4

(3)τουΝόμου). Γίνεται ειδική πρόβλεψη στο άρθρο4

(5)του Νόμουαναφορικά μεόσακλινικά εργαστήρια υφισταντο και λειτουργούσαν κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του εν λόγω Νόμου στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας. 5 Σύμφωνα μετην ειδικήαυτήπρόνοια, τοκαθένααπόταεργαστή­ ριααυτά μπορείναεγγραφείστο Μητρώο,ανεξάρτητααπότιςάλ­ λες πρόνοιες του Νόμου,νοουμένου ότι ο Διευθυντής του ενερ­ γούσεκαλήτηπίστει καιπροσωπικώς ωςΔιευθυντής τουκαινο­ ουμένου ότι θα ικανοποιήσει, μέσα σε τακτική προθεσμία, οποί- 10 ουσδήποτε όρους πουθαήθελεθέσειτοΣυμβούλιο Κλινικών Ερ­ γαστηρίων προς το σκοπό της διασφάλισης ότι ηεργασία που θα διεξάγεται σ' αυτόθαείναι εύλογα αποδεκτού επιπέδου. Το άρθρο 7 του Νόμου περιέχει πρόνοιες σχετικές με τηδιεύ­ θυνση όλων των κλινικών εργαστηρίων και ταπροσόντα που θα 15 πρέπεινακατέχει τοπρόσωπο τουΔιευθυντή. Στοεδάφιο 1 απα­ ριθμούνται τα προσόντα του Διευθυντή, ακαδημαϊκάκαι άλλα, και μετάακολουθεί ηπιοκάτω επιφύλαξη: "Νοείταιότι πάςόστις κατάτηνημερομηνίαν δημοσιεύσεως του παρόντος Νόμου εις την επίσημον εφημερίδα της Δήμο- 20 κρατίαςενήργει καλήτηπίστεικαιπροσωπικώςως Διευθυντής Κλινικού Εργαστηρίου θα δύναται,ανεξαρτήτως των άλλων προνοιών του παρόντος Νόμου, να διευθυνη κλινικόν εργαστήριον, νοουμένου ότιθα ικανοποίησητουςυπότουΣυμβου­ λίου τεθησομένους επί σκοπώ διασφαλίσεως ευλόγως αποδε- 25 κτού επιπέδου εργασίας όρους εντός καθορισθησομένης υπ' αυτούπροθεσμίας." Η πιο πάνω επιφύλαξη επαναλαμβάνει ουσιαστικά το περιε­ χόμενο τουεδαφίου5τουάρθρου4τουΝόμου,στοοποίοέχωήδη αναφερθεί. Στις25/5/89 ηΑιτήτρια υπέβαλεπροςτο Συμβούλιο Κλινικών Εργαστηρίων (εφεξήςτο"Συμβούλιο")"ΑίτησηΕγγραφήςΔιευθύ­ ντριας Κλινικού Εργαστηρίου" βάσει των προνοιών του Νόμου, στην οποίααναφέρειότι είναικάτοχοςπτυχίουΕργοδηγώνΧημι­ κών της Ιδιωτικής Επαγγελματικής Σχολής "ΠΑΣΤΕΡ" Θεσσαλό- 35 νίκης, ημερομηνίας 5/8/77,και ότι το εργαστήριο του οποίουζη.τούσε να εγγραφεί Διευθύντρια άρχισε τη λειτουργία του την 1/6/88 στην οδό Κυριάκου Μάτσηαρ.44Α στηΝέαΈγκωμη, Λευ­ κωσία. Αναφέρει επίσης ότιείχεεργοδοτηθεί σε διάφορακλινικά εργαστήρια και ότι ο τελευταίος της εργοδότης ήτανοκ. Χάρης 40 192 30 3 Α.Α.Δ. Ιωάννουν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. Χαριλάου στην υπηρεσία του οποίου εισήλθε το 1985 και συνέ­ χισε μέχρι το 1990. Στηναίτηση της αυτήηΕφεσείουσα επεσύναψε αριθμό πιστοποιητικών. 5 10 15 20 25 30 Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητοότι τοπτυχίο πουέχει ηΕφεσείουσα δεν περιλαμβάνεται στα ειδικά ακαδημαϊκάπροσόντα του άρθρου 7

(1)του Νόμουκαι ότι, για να επιτύχει το αίτημα της, θαπρέπει να ικανοποιήσει το Συμβούλιο ότι η περίπτωση της εμπίπτει στηνπρόνοιατουεδαφίου5τουάρθρου4και,κατ' επέκταση,στην επιφύλαξητου εδαφίου 1 τουάρθρου7του Νόμου. Στα πλαίσιατης έρευναςπουδιεξήχθη αναφορικά μετηναί­ τηση της Εφεσείουσας, το Συμβούλιο κάλεσε και δέχθηκε την Εφεσείουσα σε προσωπική συνέντευξη στις 17/7/

1. Κατά τη συνέντευξη εκείνη η Εφεσείουσα διευκρίνισε ότι τόσο μετά τη δημοσίευση του Νόμου όσο και μετά την υποβολή της αίτησης της συνέχισε να εργοδοτείται στο εργαστήριο του κ. Χαριλάου μέχρι καιτις30/6/
2. Στις 6/9/90ηΕφεσείουσα απέστειλε στο Συμβούλιο επκπολή μέσω της δικηγόρου της μετην οποίακαλούσε το Συμβούλιο να προβεί σε άμεση έγκριση της αίτησης της και στην οποία επεσύναψε τέσσερα άλλαπιστοποιητικά. Όπωςπροκύπτειαπότοφάκελοτηςυπόθεσης,στο μέρος του εντύπου της αίτησης που προορίζεται για επίσημη χρήση,κατα­ γράφηκε η πιο κάτω χειρόγραφη απόφαση: "Δεν πληρεί τους προβλεπόμενους απότονόμο όρους εγγραφής. Τα αποδεικτικά στοιχεία που έφερε δεν έπεισαν το Συμβούλιο ότι ενεργούσε προσωπικώς σανΔιευθύντρια εργαστηρίου καινκαλήτη πίστει' κατά την ημέρα εφαρμογής του νόμου". Ακολουθούν οι υπο­ γραφές έξι μελών από τα επτά μέλητου Συμβουλίου τα οποία σύμφωνα με το Νόμοαποτελούν απαρτία. Στις 13/9/90το Συμβούλιο απέστειλε στην Εφεσείουσα την ακόλουθη επιστολή υπογραμμένη από το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας: 35 "Αναφέρομαι στην αίτηση σας με ημερ. 25.5.89,όπως χορηγηθεί άδειαδιεύθυνσης κλινικού εργαστηρίου καισαςπλη­ ροφορώ ότι το Συμβούλιο Κλινικών Εργαστηρίων αφούμε­ λέτησετην αίτηση σας σε συνεδρία τουτης 17.7.90, αποφάσι­ σε να μην την εγκρίνει για τους πιοκάτω λόγους: 193 Πογιατζής, Δ. Ιωάννον ν.Δημοκρατίας

(1995)(α) δεν κατέχετε τα απαιτούμενα από το εδ.1 του άρθρου 7 του περί Εγγραφής Κλινικών Εργαστηρίων Νόμου,ειδι­ κά προσόντα,και (β) το Συμβούλιο δεν πείστηκε απότααποδεικτικάστοιχεία που προσκομίσατε ότι, ενεργούσατε καλή τη πίστει και προσωπικώς σαν Διευθύντρια εργαστηρίου κατά την ημερομηνία δημοσιεύσεως του πιο πάνω Νόμου." Εναντίον της απόφασης αυτής η Εφεσείουσα καταχώρησε στις 24/11/1990την προσφυγή με αριθμό 1028/90 ισχυριζόμενη ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι προϊόν νομικής πλάνης και/ήπλάνης περί τα πράγματα,ότι το Συμβούλιο δεν διεξήγα­ γε τηδέουσα έρευνα και/ήαγνόησε ταυποβληθέντααποδεικτικά στοιχεία, ότι είναι αποτέλεσμα υπέρβασης ή κατάχρησης εξου­ σίας και επίσης στερείται της δέουσας αιτιολογίας. 5 10 Σ' απάντηση επιστολής εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα 15 προς το Συμβούλιο μετην οποίαζητούσε ναυποβληθούν σ' αυ­ τόν όλα τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση για τους σκο­ πούς σύνταξης τηςΈνστασης στην πιοπάνωπροσφυγή,ο Έφο­ ρος του Συμβουλίου απέστειλε στο γραφείο του Γενικού Εισαγ­ γελέα επιστολή μεημερομηνία21/2/91στην οποίαεκθέτει ταγε- 20 γονότα και καταλήγει ως εξής στην παράγραφο 5: "

1. Αφού μελέτησεόλα ταδεδομένα μεπροσοχή,τοΣυμβού­ λιο απέρριψε την αίτηση τηςκας Ιωάννουγια τους εξής λό­ γους: (ι) δεν έπεισε το Συμβούλιο γιατηνκαλήτης πίστη,δεδομέ- 25 νου ότι κατείχε το δίπλωμα της από το 1977 και άνοιξε εργαστήριο (1.6.88) μόλις ενάμισυ μήνα πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου (22.7.88), και (ιι) τοχρονικό διάστημαγιατοοποίο δηλώνει η αιτήτριαότι λειτουργεί κλινικό εργαστήριο απότη μιαθεωρείται πολύ μικρό ενώ απότην άλλη το ότι, εργαζότανταυτόχρο­ να σεάλλο εργαστήριο δενέπεισε το Συμβούλιο ότι ενήργει προσωπικώς ως Διευθυντής." Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι, όπως προκύπτει από την Ένσταση του Συμβουλίου στην προσφυγή της Εφεσείούσας,ηοποία ετοιμάστηκε εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, 194 30 35 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ιωάννου ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. ηαιτιολογία τηςπροσβαλλόμενης απόφασηςυπό τημορφήπου αναφέρεται στην παράγραφο5(ι)(ιι)τηςπιοπάνωεπιστολής του Εφόρου, ημερομηνίας 21/2/91, υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο και προβλήθηκε τουλάχιστο ως συμπληρωματική εκείνης που περιέχεται στην επιστολή τουΣυμβουλίου προς την Εφεσείουσα με ημερομηνία 13/9/
2. Μετην εκκαλούμενη απόφασητουτοπρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Εφεσείουσας και επικύρωσε στην ολότητα της τηνπροσβαλλόμενη διοικητικήαπόφασητηνοποία έκρινε ότι ήταν εύλογα επιτρεπτή στο Καθ' ού η Αίτηση Συμ­ βούλιο, αφούυιοθέτησε την παραδεδεγμένηγενική αρχήτου Δι­ οικητικού Δικαίου,σύμφωναμε τηνοποίαηυποκειμενική εκτί­ μησητων στοιχείων που συλλέγει ηΔιοίκηση στη διάρκεια της έρευνας που διεξάγει, αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Διοίκησης και εκφεύγει τουΔικαστικού ελέγχου. Ταυτόχρονατο πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό της Εφεσείου­ σας ότι το Συμβούλιο ενήργησεκάτωαπότοβάροςπλάνης,είτε ως προςταπράγματα,είτεωςπρος τονόμο. Αναφορικά μετην αιτιολογία το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η προσβαλλόμενηαπόφασηείναι επαρκώς αιτιολογημένη εφόσο η αι­ τιολογία που περιέχεται στο κείμενο της απόφασης,όπως αυτή κοινοποιήθηκε στην Εφεσείουσα μετηνεπιστολή του Συμβουλί­ ου ημερομηνίας 13/9/90, συμπληρώνεται από το περιεχόμενο τουδιοικητικού φακέλου ο οποίος είχεκατατεθεί ως τεκμήριο. Με την παρούσα έφεση της η Εφεσείουσα προσβάλλει την πρωτόδικη απόφασηστο σύνολο της. Στο παρόν στάδιο θαασχοληθώ με το επίδικο θέμα τηςαιτιο­ λογίας. Διαφωνώ με τηνάποψητηςπλειοψηφίας ότι δεν εντοπί­ ζεται οποιοδήποτε σφάλμα στην πρωτόδικη απόφαση, το οποίο εγείρεται στην παρούσαέφεση. Ένααπότακύρια ερείσματα της πρωτόδικηςαπόφασης είναιτοσυμπέρασμαότιηπροσβαλλόμενη διοικητικήαπόφασηείναι επαρκώςαιτιολογημένη. Αν το συμπέ­ ρασμα αυτόείναι λανθασμένο καιανηπροσβαλλόμενη απόφαση πάσχει επειδή στερείται της δέουσας αιτιολογίας, δεν μπορεί να λεχθείότι ήτανεύλογα επιτρεπτήστηΔιοίκηση. Θαπροσπαθήσω στη συνέχεια να δικαιολογήσω την άποψη μου ότι ηπροσβαλλό­ μενηδιοικητική απόφασηστερείται της δέουσας αιτιολογίας και θαέπρεπε,ως εκτούτου,ναείχεακυρωθεί. Τοπρώτοερώτημαπουεγείρεται επίτουπροκειμένου είναικατά πόσο η αιτιολογία που περιέχεται στην επιστολή του Συμ195 Πογιατζής, Δ. Ιωάννου ν.Δημοκρατίας

(1995)βουλίου προς την Εφεσείουσα με ημερομηνία 13/9/90 είναι επαρκήςήόχι. Κριτήριο για τηνεπάρκειατηςαιτιολογίας είναι ηδυνατότητατηνοποίαπαρέχει,αφ'ενός, στο διοικούμενο του οποίου τα συμφέροντα επηρεάζονται,να αντιληφθεί το συλλο­ γισμό που ακολούθησε η Διοίκηση για να καταλήξει στην προ- 5 σβαλλόμενη απόφαση της, και,αφ' ετέρου, τη δυνατότηταπου παρέχει στο διοικητικό Δικαστήριο να ασκήσει τον επιβαλλόμε­ νο έλεγχο σύμφωνα με το άρθρο 146 του Συντάγματος. Αιτιο­ λογία ηοποία δεν πληρεί τα πιο πάνωκριτήρια,είτε επειδή εί­ ναι πολύγενικήή αόριστη,είτεεπειδήεπαναλαμβάνειαπλώςτις 10 πρόνοιες τουΝόμου,είτεεπειδήείναι δυνατόναεφαρμόζεταισε περιπτώσεις με εντελώς διαφορετικάγεγονότα, θεωρείται ανε­ παρκής και καθιστά τη διοικητική απόφασηαναιτιολόγητη και υποκείμενη σε ακύρωση. Με βάση τα πιο πάνω, έχω εξετάσει με προσοχή την παρά- 15 γράφο (β)της επιστολής του Συμβουλίου ημερομηνίας 13/9/90η οποία περιέχει την αιτιολογία πουτοΣυμβούλιο επέλεξεναδώ­ σει για την προσβαλλόμενη απόφασηκαι έχω καταλήξει στο συ­ μπέρασμα ότι απόμόνη της ηαιτιολογία αυτήείναιανεπαρκής, εφόσον είναι γενική και αόριστη.Προφανώς,το πρωτόδικο Δι- 20 καστήριο έχει καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα, αφούστην από­ φαση του αναφέρει ότι η αιτιολογία αυτή συμπληρώνεται από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου. Ποιο είναι, όμως το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου; Έχωδιεξέλθει ολόκλη­ ρο το φάκελο και το μόνο που μπορεί να εκληφθεί ως συμπλη- 25 ρωματικήαιτιολογία είναι ηεπιστολή του ΕφόρουτουΣυμβου­ λίου προς το Γενικό Εισαγγελέα, η οποία είχε σταλεί στις 21/2/91για τους σκοπούς της σύνταξης της Ένστασης τουΣυμ­ βουλίου στην προσφυγήτης Εφεσείουσας. Η επιστολή όμως αυ­ τή δε φαίνεται να υποστηρίζεται από οποιαδήποτε σημείωση ή 30 πρακτικό του ίδιου του Συμβουλίου, είναι δε πολύ μεταγενέ­ στερη της ημερομηνίας έκδοσης της προσβαλλόμενης διοικητι­ κής απόφασης,κάτι πουδιέφυγε της προσοχής του πρωτόδικου Δικαστηρίου, οι δε δικηγόροι των διαδίκων είχαν στηρίξει τα περισσότερα επιχειρήματα πουπρόβαλανενώπιον μας,στο πε- 35 ριεχόμενο της εν λόγω επιστολής του Εφόρου περιλαμβανομέ­ νων εκείνων πουαναφέροντανστακριτήριαπουηεν λόγω επι­ στολή παρουσίαζε τηΔιοίκηση ότι είχε εφαρμόσει για να κατα­ λήξει στην προσβαλλόμενη απόφασητηςκαιταοποίαήταν, κα­ τά την Εφεσείουσα, εξωγενή και ασύμφωνα προς το περιεχόμε- 40 νο των άρθρων4 και 7 τουΝόμου. Ηαδιαμφισβήτητηγενική αρχήτουΔιοικητιού Δικαίου,σύμ196 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 Ιωάννου ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. φωνα μετην οποίαηαιτιολογία πουπεριέχεται στο κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασηςμπορεί νακριθεί ως επαρκήςανσυ­ μπληρώνεται απότοπεριεχόμενο τουδιοικητικού φακέλου,δεν ισχύει σε περιπτώσεις, όπως ηπαρούσα,στις οποίες, μεταγενέστερα της έκδοσης της επίδικης απόφασης,καταβάλλεταιπρο­ σπάθεια παροχήςπρόσθετης αιτιολογίας με σκοπό νακαταστεί ηδοθείσα αιτιολ,ογία επαρκής. Έπεταιότι ηπρόσθετηκαι/ήσυ­ μπληρωματική μεταγενέστερη αιτιολογία που περιέχεται στην επιστολή του Εφόρου του Συμβουλίου με ημερομηνία 21/2/91, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, και κακώς έχει χρησιμοποιηθεί, για να καταστήσει επαρκήτην αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία περιέχεται στην επιστολή του Συμβουλίου ημερομηνίας 13/9/90,για την οποία έχω ήδη αποφανθεί ότι εί­ ναι,απόμόνη της, ανεπαρκής. Ενόψει όλων των πιο πάνω,ηέφεσηπρέπει να επιτύχει, ηδε προσβαλλόμενη απόφασητουΣυμβουλίουναακυρωθεί στην ολό­ τητα της με έξοδα τηςκατ' έφεσηδιαδικασίαςσε βάροςτουΣυμ­ βουλίου,ταοποίαναυπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή. Η έφεσηεπιτυγχάνει μεέξοδα. 197