clr/1995/1995_3_21.pdf

(1995)Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επεκύρωσε τηνπρωτό­ δικηαπόφασηκαιαποφάνθηκεότι:

1. Σειρά αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας,υιοθετεί, ως κανόνατηθέσηπωςοποτεδήποτεοΝόμοςαπαιτείτηδημο­ σίευση της διοικητικής απόφασης, η δημοσίευση συνιστά συστατικό της στοιχείο. Σύμφωνα με παλαιότερη νομολογία του Συμβουλίου Επικρατείαςηδημοσίευση απότοΝόμοείναι στοιχείο δηλωτικό της ήδη υφιστάμενης πράξεως και όχι συστατικό της στοιχείο. Πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο είναιζήτημαερμηνείας. 5 10
2. Στην Κύπρο έχεινομολογιακά καθιερωθεί πωςπράγματιαπο­ τελείζήτημαερμηνείας του Νόμουτοκατάπόσο η δημοσίευση συνιστά συστατικό στοιχείο τηςπράξης.
3. Δεν υπάρχει περίπτωση μη εφαρμογής των καθιερωμένων νομολογιακών αρχών στην παρούσα διαδικασία ενόψει της νομολογίας και της ερμηνείας του Νόμου απότην Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην απουσία κάποιουεπιχειρή­ ματοςπουθαδικαιολογούσε ανατροπήτηςνομολογίας αυτής.
4. Τοθέμαρυθμίστηκε απότο Νομοθέτη ανεξάρτητααπότο ανη απόφασηαφοράσε διορισμό ήπροαγωγή. Και στις δύο περίπτώσεις οΝόμοςδενθέλειτηδημοσίευση νααποτελεί συστατι­ κό στοιχείο.
5. Το Αρθρο29

(4)του Ν. 10/69 απαιτείναγίνεται δημοσίευση το "ταχύτερον". Σαφώςτο άρθρο αυτό παραπέμπεισεαπόφαση ήδητελειωμένη, εξ ου καιεπιβάλλει υποχρέωση ταχείαςδήμοσίευσης. 6. Το Αρθρο 35

(4)τουΝ. 10/69 δεναπαιτείδημοσίευση "τοταχυ­ τερον" όχι γιαναυπάρχουνδύοτρόποι ρύθμισης του τρόπου τελείωσης της απόφασηςαλλά επειδήπροφανώςκρίθηκε πως δενήταναπαραίτητηστηνπερίπτωσηπροαγωγώνπουδεναφορουν σε υποψήφιους ξένους προς τη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία. 15 20 25 30 7. Αποδοχή της εισήγησης των εφεσειόντων, ότι η δημοσίευση αποτελεί συστατικό στοιχείο τηςπροαγωγής,θα ισοδυναμούσε με αποδυνάμωσητης ρητής πρόνοιας του Νόμουο οποίος θα 35 χρησιμοποιούσε διαφορετική διατύπωση αν ήθελε τη δημοσί- 22 3Α.Α.Δ. Δημοκρατίαν. Πιπερίδηκ.ά. ευσηναείναισυστατικόστοιχείοτης απόφασης. Ηέφεσηαπορρίπτεται. Δενεκδίδεται διαταγήγιαέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: 5 Zachariadesv. TheRepublic

(1984)3CLR 1193ΚυπριακήΔημοκρατία ν. Παπαευριπίδη

(1993)3Α.Α.Δ. 129· Χ"Κνριάκου&Άλλοςν. Ε.Ε.Ύ. Προσφυγήημερ. 18.10.1994Σιακαλλήν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας. Προσφυγήημερ. 12.6.1992Χ"Κυριάκουν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας. Προσφυγήημερ. 22.11.1994- 10 Panayidesv. TheRepublic

(1972)3CLR. 467. Έφεση. 15 Έφεση εναντίον τηςαπόφασης ΔικαστήτουΑνωτάτουΔικα­ στηρίου Κύπρου (Δημητριάδης,Δ)που δόθηκε στις 15Μαρτίου, 1994(Προσφυγέςαρ.651/91,655/91,695/91,698/91 και 1093/91) με τηνοποία κρίθηκε προκαταρκτικά ότιδενήταν πρόωρες επειδή καταχωρίστηκαν•<*"-'' την επιβεβλημένη απότοΝόμοδημοσίευση στηνεπίσημηF .ρίδα τηςΔημοκρατίας. Ρ.Παπαέτη (κα), ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίαςγιατουςεφεσείοντες. 20 Α.Σ.Αγγελίδης,γιατουςεφεσίβλητους- αιτητέςΠ.Πιπερίδη,Α. Κληρίδη, Κ. Κυριάκου και Χρ. Αργυρού στις προσφυγές 651/91,655/91,685/91και695/91αντίστοιχα. Λ. Παντελίδηςκαι Θ.Ζερβόςγια τηνεφεσίβλητη -αιτήτριαΘ, Παντελίδου. 25 Χρ. Χριστοφίδης, για τα ενδιαφερόμενα μέρη Γ. Δράκο, Α. Ζαχαριάδου, Α. Μιχαηλίδη Γ. Κά'ίζερ, γιατο ενδιαφερόμενο μέρος Γ.Παπανεάρχου. Cur.adv. vult. 23 Δημοκρατία ν.Πιπερίση κ.ά.

(1995)ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Π.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσει ο Δικαστής Κωνστανανίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤ1ΝΙΔΗΣ,Δ.: Οι προσφυγές ασκήθηκανπριναπό τη δημοσίευση των προσβαλλόμενων προαγωγών στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίαςκαι εκδικάστηκε,ως προκαταρκτικό νομικό σημείο, ανείναιπρόωρες επειδήκαταχωρίστηκαν(α) πριν την επιβεβλημένη απότο Νόμοδημοσίευση στην ΕπίσημηΕφημε­ ρίδατηςΔημοκρατίαςή(β)κατάπαράβασητουάρθρου 146.3 του Συντάγματος. Οι προαγωγές δημοσιοποιήθηκαν με επίσημη ανα­ κοίνωση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας και οι προαχθέντες ανέλαβαντακαθήκοντατους στηνέαθέση πριν τη δημο­ σίευσηστην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας. Κρίθηκε στην πρωτόδικηδιαδικασίαπως"εφόσον οι αιτητές έλαβανγνώση των προαγωγών των ενδιαφερομένων μερών πριν γίνει η δημοσίευση στην Εφημερίδα", "δικαιούνταννακαταχωρίσουνστοΔικαστήριο τις προσφυγές τους",ενόψει τουΑρθρου 146.3 του Συντάγματος. 5 10 15 Το πραγματικό ερώτημα είναι αν ηδημοσίευση που προνοεί ο Νόμος αποτελεί συστατικό στοιχείο της απόφασης για τις προαγωγές,και είναι γεγονός πως το ζήτημαδεν προσεγγίστηκε με αυτό το φακό στην πρωτόδικη απόφαση. Με ζητούμενο τη 20 στιγμή της τελείωσης της απόφασηςγια προαγωγή,δεν μπορεί να συζητείται το ζήτημακάτωαπότο πρίσμα του Αρθρου 146.3 του Συντάγματος. Το Αρθρο 146.3 προϋποθέτει ύπαρξηαπόφα­ σης τελειωμένης αφούμόνο σετέτοια περίπτωση είναι νοητόνα ασκήσει το Ανώτατο Δικαστήριο την αναθεωρητικήτου δίκαιο- 25 δοσία. Φυσιολογικά η συζήτηση περιστράφηκε γύρω απότις επιπτώ­ σεις των αποφάσεωντης Ολομέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Zachariades v.Republic

(1984)3 C.L.R 1193 και ΚυπριακήΔημοκρατία ν.ΑντώνηςΠαπαενριπίδης

(1993)3Α.Α.Δ. 129. Στην πρώτη,όμοιο ζήτημαως προς ταάρθρα37 και44 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967 (Ν.33/67), επιλύθηκε ως εξής: "As to therequirement of publication intheofficial Gazetteof theRepublic contemplated by sub-section

(4)of section 37andby 35 sub-section

(6)of section 44,theposition inCyprus, unlikethatin Greece, where for an administrative decision to take effect publication is necessary (see Kyriacopoulos on Greek Administrative Law, 4th Edition, Vol. C. at p. 179), has been considered in Panayides v. The Republic

(1972)3 C.L.R 467, 40 24 30 3 Λ.Λ.Δ. Δημοκρατία ν.Πιπερίδηκ.ά. Κων/δης, Δ. and we subscribetotheviewexpressedtherein by Mr.Justice A. Loizou at p.481 in this respect, as follows: 5 10 'The wording of section 44

(6)which provides that promotions shall be published in the official Gazette of the Republic, makes it abundantly clear when read in conjuction with the preceding sub-section, and the interpretation given thereof by Geodelekian's case (supra) that the requirement of publication is not aconstituent element for its validity but only a declaratory act of the already existing decision. It is a matter of interpretation how far the requirement under a law for the publication of an administrative act is a matter affecting its validity or not"'. 15 Στηνδεύτερη,αντικείμενοήταντοάρθρο29 τουπερίΕκπαι­ δευτικής Υπηρεσίας Νόμου του 1969 (Ν. 10/69). Αποφασίστηκαντα ακόλουθα: 20 "Κατάπρώτο,συμφωνούμε μετηνεισήγηση ότι η δημοσίευ­ ση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του διορισμού. Το σημείο αυτό έχει απο­ φασιστεί από την Ολομέλεια στην υπόθεση Zachariades ν. Republic (ανωτέρω),στησελίδα

1. 25 30 35 Η υπόθεσηZachariadesαναφέρεταιστοάρθρο 37τουπερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, Νόμος αρ. 33/67που είναιαντίστοιχομετοάρθρο29 τουπερίΔημοσίας Εκπαιδευ­ τικής Υπηρεσίας Νόμου του 1969, Νόμος αρ. 10/
2. Υιοθετουμε όσα λέχθηκαν σχετικά στην υπόθεσηZachariades,που ισχύουν και στην προκειμένη περίπτωση, αναφορικά με το Νόμο 10/69." • Δεν ήτανηεισήγηση των εφεσειόντων πως,γιακάποιο λόγο, θα έπρεπενα αποκλίνουμε απότηνομολογία ή ίσως ακριβέστερανατην ανατρέψουμε. Επίσης,δεν ήτανηεισήγηση τους πως οι πιο πάνωυποθέσεις δεν άπτονταικατ' ευθείαν και του ερω­ τήματος ως προς το άρθρο 35 του Νόμου 10/69 που είναι το εφαρμόσιμο στην παρούσαυπόθεση. Υποστήριξαν οι εφεσείοντες πως οι πιο πάνωαποφάσειςτης Ολομέλειας διακρίνονται ως προς ταγεγονότα γιατί εδώ οι εφεσίβλητοι δεν είναιπρόσω­ πα σταοποίααφοράη προσβαλλόμενη απόφασηαλλάείναι τρί­ τοι ως προςαυτή. ΕπικαλέστηκανσυναφώςτηνυπόθεσηΧαρά­ λαμποςΧ"Κνριάχον και άλλος v. Ε.Ε.Υ. Προσφυγές 484/93 και 498/93ημερομηνίας 18 Οκτωβρίου 1994, στην οποία, με αναφο25 Κων/δης, Δ. Δημοκρατία ν.Πιπερίδη χ.ά.

(1995)ράσε ελληνικά συγγράμματα,επισημάνθηκε πωςενώ στην περί­ πτωση των τρίτων η προθεσμία για άσκηση προσφυγής αρχίζει από τη δημοσίευση, στην περίπτωση των προσώπων στα οποία αφοράάμεσαη απόφαση,αρχίζει απότηνκοινοποίηση τηςπρος αυτά. Δεν είναι όμως το νόημα αυτής της υπόθεσης ήτων συγ- 5 γραμμάτων πως ηπιο πάνωδιάκριση διαδραματίζειρόλοόταν η δημοσίευση είναι συστατικό στοιχείο της απόφασης και δεν έχειπραγματοποιηθεί. Εφόσον η δημοσίευση είναι τέτοιο συστατικό στοιχείο, δεν υπάρχει απόφασηπριν την πραγματοποίησητης και δεν μπορεί 10 να τίθεται ζήτημα έναρξης της προθεσμίας ως προς οποιονδή­ ποτε. Εκείνο που ισχύει στην Ελλάδα,και δεν εξετάζουμε εδώ αν ισχύει το ίδιο και στην Κύπρο, είναι πως ηαπαιτούμενηως συστατικό στοιχείο δημοσίευση, αφού πραγματοποιηθεί, ενερ­ γοποιεί την προθεσμία ως προς τους τρίτους. Ως προς ταπρό- 15 σωπα στα οποία αφορά άμεσα η απόφαση, απαιτείται,ως επι­ πρόσθετος όρος για έναρξη της προθεσμίας, ηκοινοποίηοή της προς αυτούς. [Βλ. Π.Δ. Δαγτόγλου Τρίτη έκδοση, σελ. 268 παράγραφος 612 κ. επ., Μιχ. Δ. Στασινόπουλλος -Δίκαιο των Διοικητικών Πράξεων ανατύπωση 1982, σελ. 221, Α.Ι. Τάχος - 20 Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο 2η έκδοση, σελ. 347, Βασιλείου Σκουρή - Η άσκηση Αιτήσεων Ακυρώσεως απόΤρίτους Τόμος Τιμητικός τουΣυμβουλίου τηςΕπικρατείας 1929 -1979 Τόμος1 σελ. 390 κ.επ.,Θ.Τσάτσου - Η Αίτησις Ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας Γ' έκδοση σελ. 68 και Πορίσματα 25 Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929 - 1959 σελ. 251]. ΗουσίατηςαπόφασηςστηνΧαράλαμποςΧ"Κνριάχον καιάλλος v.Ε.Ε.Υ. (ανωτέρω)συνίσταται στηνκρίσηπωςηαναφερομένηστο άρθρο 35

(4)τουΝόμου 10/69 είναι"απαραίτητοσυστατικό στοιχείο 30 στη συντέλεσητηςδιοικητικήςπράξεωςτων προαγωγών", (βλ.επί­ σης τη σχετική παρατήρηση στην υπόθεση Αντώνιος Σιακαλλή ν. Κυπριακή Δημοκρατία Προσφυγή 861/91, ημερομηνίας 12 Ιουνίου 1992). Οιεφεσίβλητοι επισήμανανπωςδενείχεαναφερθείστοΔικα­ στήριο στιςπιοπάνωυποθέσειςηνομολογίακαιπρότειναν,ωςσύμ- 35 φωνή προς αυτήν, την επίσης πρωτόδικη απόφασηστην υπόθεση Χαράλαμπος Χ'Κυριάκον ν. Κυπριακής Δημοκρατίας Προσφυγή 802/92ημερομηνίας22Νοεμβρίου

1. Προκύπτει πως οι εφεσείοντες εισηγούνται ότι το πρόβλημα πουσυζητούμε θαπρέπειναεπιλυθεί έτσιήαλλιώς,ανάλογαμετο 40 αν ηαπόφαση αφοράάμεσαήόχι στους ίδιους τους προσφεύγο26 3Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 .35 40 Δημοκρατία ν.Πιπερίδηκ.ά. Κων/δης,Δ. ντες. Όπωςέχουμε υποδείξει, αυτήηπρόταση είναι λανθασμένη. Ανηδημοσίευση είναι στοιχείο τηςπράξης,χωρίς αυτήδενυπάρ­ χει απόφασηγιαοποιονδήποτε. Στην υπόθεση Παπαενριπίόης (ανωτέρω),οδιορισμός θεωρήθηκε τελειωμένος επειδήηδημοσίευσηδενείναι συστατικό στοιχείο τηςπράξης και όχιγιαάλλο λόγο. Ομόνος λόγοςγιατονοποίοοιεφεσείοντες πρότειναντην υιοθέτηση τηςάποψηςτους,δενευσταθεί. Βρίσκουμεστην ελληνικήβιβλιογραφία,με αναφορά σεσειρά αποφάσεωντουΣυμβουλίουτης Επικρατείας,ωςκανόνα,τηθέση πωςοποτεδήποτεοΝόμοςαπαιτείτηδημοσίευση τηςδιοικητικής απόφασης, η δημοσίευση συνιστά συστατικό της στοιχείο. [Βλ. Γεωργίου Μ. Παπαχατζή -Σύστημα τουΙσχύοντος στην Ελλάδα Διοικητικού Δικαίου σελ. 162, παράγραφος 28β, σελ.623παρά­ γραφος 93,σελ.625παράγραφος 93, Α.Ι. Τάχος (ανωτέρω)σελ. 346,Π.Δ.Δαγτόγλον (ανωτέρω) σελ.268παράγραφος 613, Επα­ μεινώνδα Π.Σπηλιωτόπουλου -Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου 4η έκδοση σελ. 163παράγραφος
2. ΟΜιχ.Δ.Στασινόπουλος στοΔίκαιοτωνΔιοικητικών Πράξεων(ανωτέρω)σελ. 218, επίσης με αναφορά σε νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, παλαιότερη βέβαια,βλέπει τηδυνατότητανααπαιτείται ηδημοσί­ ευσηαπότοΝόμοαλλάναείναι"στοιχείο δηλωτικό τηςήδηυφι­ στάμενης πράξεως"καιόχι συστατικό τηςστοιχείο. Πότεσυμβαί­ νει τοένακαι πότε τοάλλο, όπως εξηγεί,αποτελεί ζήτημαερμη­ νείας. Προσθέτει πως"εναμφιβολίαηδημοσίευσις φέρει συστατικόχαρακτήρα". Στην υπόθεση Zachariades (ανωτέρω) η Ολομέλεια, υιοθετώ­ ντας τηναπόφασηστην υπόθεσηPanayidesv. Republic

(1972)3 C.L.R.467,έκρινεπωςπράγματιείναιζήτημαερμηνείαςτουΝόμου τοκατάπόσοηδημοσίευσησυνιστάσυστατικόστοιχείοτηςπράξης. Δηλαδή,ως προςένανόμο μπορεί ναείναι καιωςπροςάλλο, όχι. Αυτή ακριβώς ήτανκαιηπροσέγγιση πουστήριξε την απόφαση στηνυπόθεσηΧαράλαμποςΧ'Κνριάκοςν.ΕΕ Υ. (ανωτέρω),αφού εξηγείται σ'αυτήνπωςηορθότητατηςκατάληξης "καταδεικνύεται απότιςδιατάξειςτου ίδιουτουάρθρουστοοποίο απαριθμούνται με λεπτομέρεια όλες οι προϋποθέσεις προαγωγής εκπαιδευτικού λειτουργού." Στο απόσπασμααπότην υπόθεση Ζαχαριάδηςπου ήδη παραθέσαμε,αφήνεταινανοηθεί πωςυπάρχειδιαφοράμεταξύ τηςκατάστασηςστηνΕλλάδακαιστηνΚύπρο. Ανεθεωρείτοπράγ­ ματι στην Ελλάδα ότι οποτεδήποτε απαιτείται δημοσίευση αυτή συνιστά συστατικόστοιχείο τηςπράξηςανεξάρτητα απότοπώςθα ερμηνευότανη σχετικήαπαίτησητουΝόμουστοπλαίσιοτουσυνό­ λουτωνπρονοιών του,θαυπήρχεδιάσταση. Θαμπορούσε όμως 27 Κων/δης, Δ. Δημοκρατία ν.Πιπερίδη κ.ά.

(1995)να λεχθεί πωςηνεότερη ελληνική νομολογία καικατ' επέκτασηη βιβλιογραφία στην οποία έχουμε αναφερθεί, είναι εξ αιτίας της ορισμένης ερμηνείας συγκεκριμένων νόμων που θεωρεί τηδημο­ σίευσηωςσυστατικό στοιχείοτηςπράξης. Δεννομίζουμε ότιαπο­ κλείειτην περίπτωση να μήείναι τέτοιο συστατικό στοιχείο εφό- 5 σον, κατάτις αρχές που διέπουν την ερμηνεία όλων των νόμων, προκύπτειότι αυτήήτανη πραγματικήπρόθεσητουνομοθέτη. Εν πάση περιπτώσει, με λυμένο αυτό το ζήτημα στην Κύπρο και μεερμηνευμένο τοσυγκεκριμένο ΝόμοαπότηνΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην απουσία κάποιου επιχειρήματος 10 που θα δικαιολογούσε ανατροπήτου νομολογιακού προηγούμε­ νου,δεν θαείμαστε έτοιμοι νακαταλήξουμε σε διαφορετικόαπο­ τέλεσμα στηνπαρούσαδιαδικασία. Εκτός αν,μεδικήμαςπρωτο­ βουλία,θαδιακρίναμεμεταξύτηςπερίπτωσης τουάρθρου29 στο οποίο αφορούσε η υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατίαν. Αντώνης 15 Παπαευριπιδης(ανωτέρω)καιτουάρθρου35 πουμαςαπασχολεί εδώ. Δεν υπήρξε εισήγηση γιατέτοιαδιάκριση, και ενπάσηπερι­ πτώσει,δενθαμπορούσαμε ναδούμεπωςθαήτανδυνατόνααπο­ δώσουμε στο Νομοθέτη πρόθεση διαφορετικής ρύθμισης αυτού τουζητήματος,ανάλογαμετοανη απόφαση αφοράσεδιορισμό ή 20 προαγωγή. Κάποιαδιαφοράστηρύθμισηυπάρχειαλλά,όπωςτην αντιλαμβανόμαστε,ενισχύει την άποψηπωςδε θέλει ο Νόμοςνα είναι η δημοσίευση συσταστικό στοιχείο της απόφασης,είτεγια διορισμό είτεγια προαγωγή. Θαεξηγήσουμε τι εννοούμε: Τοάρθρο29

(4)απαιτείναγίνεται ηδημοσίευση "το ταχύτερον". Δεν θαήταννοητήηεπιβολήυπο­ χρέωσης για δημοσίευση "το ταχύτερον" αν αυτήθα αποτελούσε συστατικό στοιχείο της απόφασης. Σαφώςτο άρθρο29

(4)παρα­ πέμπει σε απόφασηήδη τελειωμένη, εξουκαιεπιβάλλει υποχρέω­ ση ταχείας δημοσίευσης. Η δημοσίευση σ' αυτή την περίπτωση είναι μέθοδοςδηλωτική τηςαπόφασηςπουλήφθηκε. Αναπόφευκτα ισχύει το ίδιο και ως προς το άρθρο 35

(4). Δεν επιβάλλεται μεαυτόυποχρέωση δημοσίευσης "το ταχύτερον" όχι γιανα υπάρχουνδύο διαφορετικοίτρόποι ρύθμισης τουτρό­ πουτελείωσης της απόφασηςαλλάεπειδήπροφανώςκρίθηκεπως δεν ήταν απαραίτητηστην περίπτωση των προαγωγών που δεν αφορούν σε υποψήφιους ξένους προς τη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία. Αν ηπροσέγγιση ήτανδιαφορετικήθαεμφανιζότανοΝόμοςνα επιβάλει την τελείωση της απόφασης"το ταχύτερον" μόνο όταν 28 25 30 35 40 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Δημοκρατία ν. Πιπερίδη κ.ά. Κων/δης, Δ. αφοράσε διορισμό αλλά όχι όταναφοράσε προαγωγή.Επισημαί­ νουμε πως,ωςπροςτοζήτημαπουσυζητούμε,η ρύθμιση στοΝόμο 33/67 ήταν ακριβώς η ίδια και υπενθυμίζουμε πως η υπόθεση Zachariades v. Republic (ανωτέρω), αναφέρεται και στο άρθρο 37

(4)ως προς τους διορισμούς και στο άρθρο 44

(6)ως προς τις προαγωγές. Στον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμο του 1990, (Ν. 1/90), ηδημοσίευση και των διορισμών και των προαγωγών, διέ­ πονται από το ίδιο άρθρο. Το άρθρο 37

(5)του Νόμου 1/90 θέλει αυτήτηδημοσίευση ναπραγματοποιείται "το ταχύτερο στην ΕπίσημηΕφημερίδα της Δημοκρατίας". Θέτειδε και ακραίο χρονικό σημείο,θαμπορούσε ναυποστηριχθεί ενδεικτικό,αφούαπαιτείνα γίνεται ηδημοσίευση "όχι αργότερααπό 45 μέρεςαπότηναποδο­ χήτης προσφοράς". Δεν είναι αντικείμενο της συζήτησης αυτότο άρθροαλλά θαμπορούσε ναλεχθείπως ηδιατύπωση του παρέχει επιπρόσθετη επιβεβαίωσητηςανάγκηςναείναι τοόποιο συμπέρα­ σμα συναρτημένο προς τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ερμη­ νευθεί οσυγκεκριμένος νόμος. Μπορούμε νακαταλήξουμε με ταεξής: Σύμφωνα μετοάρθρο 29

(3)του Νόμου,μετά την αποδοχή της προσφοράς για διορισμό και ταάλλα πουαναφέρονται,ηΕπιτροπήπληροφορεί εγγράφως το πρόσωπο τούτο ότι "διωρίσθη". Αν ηδημοσίευση ήταν συστα­ τικό στοιχείο τηςπράξης, αυτήη κατάτοΝόμο επίσημη πληροφό­ ρηση θαέχανετονόηματηςγιατίστηνπραγματικότηταδενθαείχε γίνει κανένας διορισμός ακόμα. Επίσης, κατάτο άρθρο 35

(2)οι "προαγωγές γίνονται ύστερα απόγραπτήπροσφορά μεσυστημένη επιστολή, απότην Επιτροπήστον ΕκπαιδευτικόΛειτουργόπουθα προαχθεί καιγραπτήαποδοχήτης προσφοράς απόαυτόν". Απο­ δοχή της εισήγησης των εφεσειόντων θα ισοδυναμούσε με αποδυ­ νάμωση της ρητής πρόνοιας του Νόμου. Θα απέληγε στο να μή θεωρείται ότι γίνονται οι προαγωγές όπως ορίζει ο Νόμος. Εφό­ σον ο Νόμος ρύθμισε με αυτό τον τρόπο το ζήτημα,αν ήθελε τη δημοσίευση να είναι συστατικό στοιχείο της απόφασης,θα χρησι­ μοποιούσε διαφορετική διατύπωση. Επισημαίνουμε πως και για τον διορισμό καιγιατην προαγωγή, ο Νόμοςθέλεικαθορισμό της ημερομηνίας έναρξηςτηςισχύοςτουςπριναποτηδημοσίευση,που είναιδυνατόναγίνει ή ναμήγίνει μέχρι τότε. Το έχουμε δε στην παρούσα υπόθεση ότι ηδημοσίευση έγινε μετά την καθορισθεί­ σα ως ημερομηνία προαγωγής και αφού οι προαχθέντες ανέλα­ βαν τανέα καθήκοντατους. Γιατουςπιοπάνωλόγους, ηέφεση απορρίπτεται. Δεν εκδίδε­ ται διαταγή γιαέξοδα. 29 Δημοκρατία ν.Πιπερίδη κ.ά.

(1995)ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Συμφωνώ με την απόφαση, και γενικά τη διατύπωσητης,που ετοίμασε οδικαστής Κωνσταντινίδης αναφο­ ρικά μετο προκαταρκτικό ζήτημαπου μελετήσαμε. Μετά από εξέταση σε βάθοςτου θέματος μαζί με τους συνά­ δελφους,έκριναπωςοχειρισμός του,όπωςγίνεται στηναπόφαση που μόλιςεκδόθηκε,είναι ορθός. 5 Η έφεση απορρίπτεται χωρίς δια­ ταγή γιαέξοδα. 10 30