clr/1995/1995_3_249.pdf

(1995)δέουσας έρευνας. Οπως προκύπτει από τη μαρτυρία των αρμοδίων, τα κριτήρια με βάση τα οποία γίνεται ο καθορι­ σμός του τέλους σκυβάλων καιπου είναι οόγκος ήη έκταση των υποστατικών,οαριθμόςτουπροσωπικούπουεργάζεται σ' αυτά, το είδος της εργασίας που διεξάγεται,η κατά προ5 σέγγισηποσότητα σκυβάλων καιγενικάοι παρεχόμενες υπη­ ρεσίες καιτο ύψος τηςαπαιτούμενηςγι' αυτές δαπάνης,λή­ φθηκαν υπόψη στην επιβολή της σχετικής φορολογίας μετά από διεξαγωγή δέουσας έρευνας. Επίσης λήφθηκευπόψηκαι το γεγονός ότι απότο εργοστάσιο των εφεσίβλητων δεν μα- 10 ζεύονταν σκύβαλα.

1. Εκείνο το οποίο διακρίνει το τέλος από τον φόρο είναι το στοιχείο της αντιπαροχής ή του ανταλλάγματος το οποίο πρέπει ναυπάρχει στην περίπτωσητουτέλους. Τοποσό του τέλους δεν επιτρέπεταιναυπερβαίνει τοκόστος τηςπαροχής διότι σε τέτοια περίπτωση συνιστά φόρο. Ηυποχρέωση κα­ ταβολής τέλους υφίσταταικαι στην περίπτωση ακόμηπου ο υπόχρεος για καταβολή δεν χρησιμοποιεί τις παρεχόμενες υπηρεσίες.
2. Οτρόπος κατανομήςτων τελών πρέπει να είναι λογικός και να αποβλέπει στην κατανομή των τελών μεταξύ των δημο­ τών ανάλογα με την εξυπηρέτηση την οποίαπαρέχουν. 15 20 Η έφεσηεπιτρέπεται. Τόσοηπρωτό­ δικη απόφαση όσο και ηδιαταγή για τα έξοδα ακυρώνεται. Η επίδικη δι- 25 οικητική πράξη επικυρώνεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: I.B.S.Ltd ν.Δημοκρατίας,

(1993)3Α.Α.Δ. 220Kyriakides & Sons v. The Municipal Committee ofLimassol

(1985)3 C.LR. 607· 30 Demetriades Co Ltd v. Limassol Municipality

(1987)3 C.LR. 145 M. J.Louisides & Sons Ltd v. TheMunicipalityofLimassol,

(1988)3 C.LR. 807Ζαχαριάδης v.Δήμου Λεμεσού. Απόφαση ημερ.25.9.1989 250 35 3 Λ.Α.Δ. ΔήμοςΛεμεσούv. Zenios Clos. Ltd. Georghallides v. TheVillage Commission of Ay. Phyla &Another, 4 R.S.CC. 94Αδελφοί Λευκαρίτη Λτδ. v. Δήμου Λεμεσού. Απόφασηημερ. 23.10.19925 ΦίλιπποςΔημητρίου&ΥιοίΛτδ ν.ΔήμουΛεμεσού. Απόφαση ημερ. 30.3.1992ZeniosClosuresLtdν.ΔήμουΛεμεσού. Απόφασηημερ.29.5.

1. ΠορίσματαΝομολογίαςΣ,τ.Ε. 1929-
2. 10 15 Έφεση. Έφεσηεναντίον της απόφασηςΔικαστή τουΑνωτάτουΔικα­ στηρίου Κύπρου (Δημητριάδης,Δ.) που δόθηκε στις 28 Νοεμ­ βρίου, 1990 (Προσφυγήαρ.909/89) μετηνοποίαέγινεαποδεκτή ηπροσφυγήτων εφεσίβλητων εναντίον του επιβληθέντος σ'αυτούς από τον εφεσείοντα Δήμο, τέλους αποκομιδής σκυβάλων γιατο 1989, ύψους £350.-. Γ.Ποταμίτης,για τον εφεσείοντα. Β. Ταπακονδης, για τους εφεσίβλητους. Cur.adv. volt. 20 25 30 ΠΙΚΗΣ,Π.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαεκδώσει ο Φρ. Νικολαΐδης.Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Στις 11.9.1989 οεφεσείων ΔήμοςΛεμεσού (στησυνέχεια "ο Δήμος") επέβαλε στουςεφεσίβλητους τέλοςαπο­ κομιδήςσκυβάλωντουεργοστασίουπουδιατηρούσανστηΛεμεσό, στην οδό Γαλιλαίου 50, για το έτος 1989, ύψους £
3. Οι εφεσίβλητοι με επιστολή τους ημερ. 16.10.1989διαμαρτυρήθηκαν και ισχυρίστηκανότιηαπομάκρυνσητωνσκυβάλωνγινόταναπότους ιδίους και κατά συνέπεια ο Δήμος ουδέποτε συνέλεξε σκύβαλα από το εργοστάσιο τους, εξέφραζανδε την έκπληξη τους για το ύψος τουτέλους. Τέλοςστην ίδια επιστολή οι εφεσίβλητοι παρακαλούσανόπωςαναθεωρηθείτοποσόπουτουςείχεεπιβληθεί. Ο Δήμος δεν απάντησε στην επιστολή και στη συνέχεια ΧΗ 251 Νικολαΐδης, Δ. ΔήμοςΛεμεσούv. Zenios Clos.Ltd.

(1995)εφεσίβλητοι καταχώρησανπροσφυγή με την οποίαζητούσαννα κηρυχθεί άκυρηηεπιβολήτουσυγκεκριμένου τέλους. Στηναπό­ φαση του το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στις ενόρκους δηλώσεις που κατατέθηκαναπό το Δήμο, καθώςκαι στην αντεξέταση του προϊσταμένου του γραφείου τέλους σκυβαλων και καθαριότηταςτου Δήμου Λεμεσούκ. Γ. Παύλου, κα­ τέληξεότι ηεπιβολή του τέλους δεν έγινε σύμφωνα με τακαθιε­ ρωμένακριτήριαπουθέτει ηνομολογία καιότι η προσβαλλόμε­ νη διοικητική απόφασηείχεληφθεί χωρίς ναπροηγηθεί ηδέου­ σα έρευνα. Εναντίον της πιοπάνωαπόφασηςασκήθηκε έφεση. Η διάκριση μεταξύ φόρου και τέλους έχει επανειλημμένα διαπιστωθεί στη νομολογία καικανένας πρακτικόςσκοπός δεν θα εξυπηρετηθεί με την επανάλειψήτης. Θεωρούμε όμως χρήσι­ μο να επαναλάβουμε τον ορισμό του τέλους, όπωςαναφέρεται στο σύγγραμμα του Ηλ. Κυριακόπουλου, Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο,Τόμος Γ, Ειδικό Μέρος,σελ. 354 που υιοθετήθηκε στην υπόθεση LB.S. Ltd ν.Δημοκρατίας,

(1993)3Α.Α.Δ. 220: 'Τέλος είναι ημονομερώς υπότουκράτουςεπιβαλλομένη εις τον ιδιώτην υποχρέωσις χρηματικήςκαταβολήςέναντι ιδίου τινός ωφελήματος, παρεχομένου εις αυτόνυπότης δημοσίας διοικήσεως. Εντεύθεν συνάγεται, ότι εκείνο, το οποίον δια­ κρίνει το τέλος από τουφόρου, είναι το στοιχείον της αντι­ παροχήςήτουανταλλάγματος. Διατουτέλους σκοπείται να καλυφθώσιν εν όλω ή εν μέρει αι δαπάναι της λειτουργίας δημοσίας τινός υπηρεσίας,ήδημοσίου τινός ιδρύματος. Δια τούτο,το ποσόν του τέλους δεν επιτρέπεται ναυπερβαίνητο κόστος της παροχής,διότι άλλως συνιστά φόρον." 5 10 15 20 25 Επανειλημμέναέχειλεχθεί ότιασχέτωςτουανταποδοτικούχα­ ρακτήρα του τέλους, ηυποχρέωση καταβολής του υφίσταταικαι στηνπερίπτωση ακόμηπουουπόχρεοςπροςκαταβολήδενχρησι- 30 μοποιεί τις παρεχόμενες υπηρεσίες. (Βλ. σχετικά Kyriakides & Sons v. The MunicipalCommittee of Limassol

(1985)3 C.L.R. 607, Demetriades Co. Ltd v. Limassol Municipality

(1987)3 C.L.R. 145,καθώςκαι τις πρωτόδικες αποφάσειςστις Υποθέσεις Μ. J. Louisides & Sons Ltd. v. The Municipalityof Limassol, 35

(1988)3C.L.R. 807καιΥπόθεση942/87 Ζαχαριάδηςv.ΔήμουΛε­ μεσού,ημερ. 25.9.1989. Βλ. επίσης Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας1929-1959, σελ. 150και 152). Η επιβολή του τέλους έχει σκοπό να καλύψει τη δαπάνη για τηνυπηρεσίακαιτηδημιουργίατων μέσων γιαπαροχήτηςυπη252 40 3 Λ.Λ.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΔήμοςΛεμεσούv.Zenios Clos. Ltd. Νικολαΐδης, Δ. ρεσίας. Τοτέλοςπρέπειναείναιανάλογομετογενικό κόστος της παροχήςκαιδενπρέπειεύλογαναυπερβαίνειτηναξίατης. Τοκό­ στος δεν είναι κατ'ανάγκηνμόνο ητρέχουσα δαπάνηγιατηνπα­ ροχή της υπηρεσίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Haris Georghallides v. TheVillage Commission of Ay. Phyla&Another4 R.S.C.C. 94, M.J. Louisides &Sons Ltd. v.TheMunicipalityofLimassol,

(1988)3C.L.R.807 καιΑδελφοίΛενχαρίτηΛτδ. ν. ΔήμουΛεμε­ σού, Υπόθεση 1/91, ημερ. 23.10.1992). Τοβάροςτηςαπόδειξηςότι οΔήμος παρέλειψε πριντηνεπιβολή του τέλους να προβεί στηδέουσα έρευνα βαρύνει τους εφεσί­ βλητους. Στηνπαρούσαυπόθεση κανέναστοιχείο δενπαρουσιά­ στηκε πουνα κλονίζει το τεκμήριο τηςνομιμότητας τηςδιοικητι­ κήςπράξης. Οι εφεσίβλητοι απέτυχαννααποδείξουνότι τοτέλος •υπολογίστηκε και επεβλήθηαυθαίρεταήχωρίς τηδέουσα έρευνα. Σύμφωνα μετις ενόρκους δηλώσεις τουδημοτικού γραμματέα, του ταμίακαι του προϊσταμένου του γραφείουτέλους σκυβάλων και καθαριότητας τουΔήμου πουκατατέθηκανενώπιον τουπρω­ τόδικουΔικαστηρίου, τακριτήρια μεβάσηταοποίαγίνεται ο κα­ θορισμόςτουτέλους σκυβάλων,σεόλεςτιςπεριπτα>σεις,όπα>ςκαι στην παρούσα,είναιοόγκοςήη έκτασητωνυποστατικών,οαριθ­ μόςτουπροσωπικούπουεργάζεταισ' αυτά,τοείδοςτηςεργασίας πουδιεξάγεται,η κατάπροσέγγιση υπολογιζόμενη ποσότητασκυ­ βάλωνκαιγενικάοιπαρεχόμενες υπηρεσίεςκαιτούψοςτηςαπαι­ τούμενης γι'αυτέςδαπάνης. Περαιτέρω,κατά την αντεξέτασή του ενώπιον του Δικαστηρί­ ου,οπροϊστάμενος τουγραφείουτέλους σκυβάλων και καθαριότητητας τουΔήμουκ. Γ.Παύλουκατέθεσε ότι γίνεται έρευνααπό του; αρμόδιους υπαλλήλους, που περιλαμβάνει καταγραφή των υποστατικοί και διερεύνηση του είδους της εργασίας πουδιεξάγεται σ' αυτά. Κατά τηνέρευνα, μεταξύ τωνάλλων κριτηρίων, λαμβάνονται επίσης υπόψη τόσο τοεμβαδόν των υποστατικών, όσοκαιοαριθμόςτουπροσωπικούπουαπασχολείταισ' αυτά. Τα στοιχεία αυτά συζητούνται, παρέχονται στον προϊστάμενο οποι­ εσδήποτε νέες πληροφορίες και στη συνέχεια, ύστερα από συνεργασία διαφόρων αρμοδίων (όπως η επιτροπή φορολογίας, ο δη­ μοτικός γραμματέαςκαιοοικονομικόςδιευθυντήςτουΔήμου)κα­ ταρτίζονται τα σχετικά μητρώακαι επιβάλλεται ηφορολογία. Ο κ.Παύλουανέφερε επίσης ότι κατάτην επιβολήτουτέλους στους εφεσίβλητους έλαβε υπόψηκαιτογεγονός ότι απότο εργοστάσιο τουςδενμαζεύοντανσκύβαλα. Ενώπιον τουΔικαστηρίου κατατέθηκεεπίσηςκατάστασητων 253 Νικολοΐδης, Δ. ΔήμοςΛεμεσούv. Zenios Clos.Ltd.

(1995)κόστων για την παραλαβή,μεταφορά, ενταφιασμό κ.λ.π. των σκυβάλων για το έτος 1989, σύμφωνα με την οποία η σχετική δαπάνη ανερχόταν στο ποσό του £1.315.

1. Για την ίδιαχρο­ νική περίοδο το ολικό της επιβληθείσης φορολογίας σκυβάλων ανήλθε στο £1.191.500 και το ολικό των εισπράξεων στο ποσό των £945.
2. 5 Ο τρόποςκατανομήςτωντελών πρέπειναείναιλογικός καινα αποβλέπειστηνκατανομήτωντελών μεταξύτωνδημοτώνανάλο­ γα μετην εξυπηρέτηση την οποίαπαρέχουν. Όπωςέχειχαρακτη­ ριστικά λεχθεί στην υπόθεση ΦίλιπποςΔημητρίου & Υιοί Λτδ ν. 10 ΛήμονΛεμεσού,Υπόθεση2/91,ημερ. 30.3.1992,οεπακριβήςπροσ­ διορισμός τουόγκου των σκυβάλων πουσυλλέγονται απόταδιά­ φορα υποστατικά είναι εξ αντικειμένου δυσχερής. Από τη φύση τους οι αποφάσεις για την επιβολή τελών καθαριότητας έχουν απρόσωποχαρακτήρααλληλένδετο μεαντικειμενικάδεδομέναπου 15 εύλογαμπορούνναταξινομηθούνσεκατηγορίες.{ZeniosClosures Ltd ν.ΔήμουΛεμεσού,Υπόθεση 1/92, ημερ.29.5.1992). Θαπρέπει επίσης νασημειωθεί ότι τατέλη καθαριότηταςκαθορίζονταιύστε­ ρα απόυπολογισμό των κόστων και μεβάσητακριτήριαπουτέ­ θηκαν.Από το σύνολο της μαρτυρίαςπροκύπτει ότι τατέληαπο- 20 κομιδής σκυβάλων του Δήμου Λεμεσού, τουλάχιστο για το 1989, καθορίστηκανσε συνάρτηση μετοσύνολο τηςδαπάνηςγιατη συλ­ λογήτων σκυβάλων καικατανέμονταιμεταξύτωνδημοτώνμεβά­ ση τα κριτήρια που αναφέρονται στη νομολογία. (Βλ. σχετικά Kyriakides & Sons v. The MunicipalCommittc of Limassol 25

(1985)3 C.L.R. 607). Είναιεπίσηςπροφανέςότι οι δραστηριότητες καθαριότητας αφήνουνστο Δήμο σημαντικό παθητικό. Εν όψει όλων των πιο πάνωβρίσκουμε ότι δεν έχειαποδει­ χθεί ότι το επιβληθέν τέλος είναι αυθαίρετο,ούτε ότι η συγκε­ κριμένη απόφασηελήφθη χωρίς τηδέουσα έρευνα. Έτσι ηέφε- 30 ση επιτρέπεταικαιτόσο ηπρωτόδικηαπόφασηόσοκαιηδιατα­ γή για τα έξοδα ακυρώνεται. Η επίδικη διοικητική πράξη επι­ κυρώνεται, αλλά κάτω απότις περιστάσεις αποφασίσαμεόπως μη προβούμε σε οποιαδήποτεδιαταγήως προς ταέξοδα. Η έφεσηεπιτυγχάνει χωρίς διάταγη για έξοδα. 254 35