3 Α.Α.Δ. 30 Μαΐου, 1995 [ΠΙΚΗΣ,Π., ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ, Εφεσείων - Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ(ΑΡ.1), Εφεσίβλητων - Καθ' ων η Αίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1166) Αναθεωρητική Έφεση— Οι λόγοι έφεσηςπρέπει να προσδιορίζονται στην Ειδοποίηση Έφεσηςμέσα στην προθεσμία που θέτουνοι σχε τικές δικονομικές διατάξεις — Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νό μος Κεφ. 155, Δ. 35Θ.2. 5 10 15 20 Αναθεωρητική Έφεση— Δεν παρέχεται η δυνατότητα έγερσηςθεμά των κατά την έφεσηάλλων από εκείνα που τέθηκαν στη δίκη — Εξαίρεση αποτελούν θέματαδημόσιας τάξης που αφορούν τηναρ μοδιότητα και δικαιοδοσία τουΔικαστηρίου και ηδιερεύνηση των επιπτώσεων παραδεκτών γεγονότων στη νομιμότητα της πράξης, που δεν απασχόλησαν τοπρωτόδικο Δικαστήριο. Αναθεωρητική Έφεση— Τροποποίηση έφεσης— Διακριτική ευχέρεια τουΔικαστηρίου — Τακριτήρια για άσκησητηςδεν μεταβάλλονται από τηΔ.64τωνΘεσμώντηςΠολιτικής Δικονομίας,όπως αναμορ φώθηκε από τον "Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό τον 1995"— Αποτέλεσμα τηςτροποποί ησης τηςΔ.64είναι ηκατάργησημεταξύ άκυρων αντικανονικών δι κονομικών μέτρων. Ηαίτηση γιατροποποίησητηςέφεσης έγινε μετάπάροδοπέντε περίπου χρόνων απότην καταχώριση της,ώστε να παρασχεθείη δυνατότητα στον εφεσείοντανασυμπληρώσει ένααπότουςλόγους της έφεσηςκαιναπροσθέσειτρειςνέουςλόγους. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάνθηκε ότι η 255 θαλασσινόςν. Δημοκρατίας
(1995)τροποποίηση δεν ήταν παραδεκτήαφούουσιαστικά επρόκειτο για επαναπροσδιορισμότων επιδίκωνθεμάτωντηςδίκηςκαιαπέρριψε την αίτηση με βάσητις αρχές που αναφέρονται στις πιο πάνω ει σαγωγικές σημειώσεις. 5 Η αίτηση απορρίπτεται. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: G.A.P. Estatesν.Δημοκρατίας,
(1991)3Α.Α.Δ.449· Κυπριανού ν.Δημοκρατίας,
(1993)3Α.Α.Δ. 51QNissis(Νο.2) v. The Republic (Public ServiceCommission),
(1967)3 C.L.R.671- 10 C.D.HayProperties Ltd v.Δημοκρατίας,
(1992)3Α.Α.Δ. 238Τριανταφυλλίδης & Άλλος ν.Δημοκρατίας,
(1993)3Α.Α.Δ. 429· Leal v.Dunlop Bio - Processes Ltd, [1984]2 All E.R. 207. Αίτηση. Αίτηση σε αναθεωρητική έφεση με την οποία ο εφεσείων -αιτητής ζητά την τροποποίηση της ειδοποίησης Έφεσης με την προσθήκη νέων λόγων έφεσης και συμπλήρωση των παλιών. 15 Ν. Κληρίδης, για τον εφεσείοντα - αιτητή. Α. Βασιλειάδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Εφεσίβλητους - Καθ' ών η αίτηση. 20 Cur. adv. vult. Την Απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Γ.Μ. Πικής, Π. ΠΙΚΗΣ, Π.: Πέντε σχεδόν χρόνια μετά την καταχώριση της έφεσης, ο εφεσείων εξαιτείται την τροποποίηση της Ειδοποίησης Έφεσης, ώστε να του παρασχεθεί ηδυνατότητα:(α)να συμπληρώσει (όπως χαρακτηρίζεται)το λόγο 4 (της έφε σης), με την προσθήκη τεσσάρων νέων παραγράφωνμε τις οποίες διευρύνεται και επεκτείνεται ουσιωδώς αυτό το μέ- 256 25 3Α.Α.Δ. θαλασσινόςν.Δημοκρατίας Πικής,Π. ροςτης έφεσης.-και (β)να προσθέσει τρεις νέους λόγους έφεσης. 5 10 15 20 25 30 35 40 Είναι θεμελιωμένο ότιοι λόγοι τηςέφεσης πρέπει ναπροσ διορίζονται στην Ειδοποίηση Έφεσης, μέσα στην προθεσμία πουθέτουν οι σχετικές δικονομικές διατάξεις (Δ.35 Θ.2) (βλ. ϋΛ.Ρ. Estates ν.Δημοκρατίας,
(1991)3 Α.Α.Δ. 449).Ηανα μόρφωση τηςέφεσης μετά τηνεκπνοή τηςπροθεσμίας για την υποβολή τηςπροσκρούει στις θεσμικές διατάξεις που διέπουν την άσκηση καιτονπροσδιορισμό τωνεπιδίκων θεμάτωντης έφεσης. Οιπρόνοιες της Δ.35 Θ.8,οιοποίες παρέχουντη δυνα τότητα για την τροποποίηση των λόγων της έφεσης, δεναποτε λούν μέσογια την παράκαμψητου πλαισίου άσκησης της ή του καθορισμού των επιδίκωνΘεμάτων. Τοαντικείμενο της έφεσης είναι το ίδιοόπως εκείνο τηςδίκης: ηεπίλυση τηςδιαφοράςηοποίατίθεται μετηδικογραφία. Πατο λόγο αυτό οι θεσμοί κάνουν πρόνοια για τηνεπανακρόαση της υπόθεσης κατά την έφεση. Δενπαρέχεταιηδυνατότηταέγερσης θεμάτων κατάτην έφεση άλλων απόεκείνα ταοποίατέθηκαν κα τά τηδίκη. Μέσασ' αυτότοπλαίσιο και μόνο μπορεί ναπροσδιοριστούν ταεπίδικαθέματατης έφεσης μετοπροβλεπόμενο έν δικο μέσο, τηνειδοποίηση έφεσης. Εξαίρεση αποτελούνθέματα που άπτονταιτης δημόσιας τάξης,που αφορούνκυρίως τηναρ μοδιότητακαιδικαιοδοσίατουδικαστηρίου. Στηναναθεωρητική δικαιοδοσία είναι παραδεκτή, στην έφεση,και ηδιερεύνησητων επιπτώσεων παραδεκτώνκατάτηδίκηγεγονότων στηνομιμότητα τηςπράξης,πουδεν απασχόλησαντοπρωτόδικοδικαστήριο. (Οι σχετικές αρχές συνοψίζονται στην Κυπριανού ν. Δημοκρατίας,
(1993)3Α.Α.Δ.510, Βλ.,επίσης, ChristodoulosNissis (No. 2)v. Republic(Public ServiceCommission)
(1967)3C.L.R.671 CD. HayProperties Limitedv.Δημοκρατίας,
(1992)3Α.Α.Δ.238-και ΤριανταφυλλίδηςκαιΆλλοςν.Δημοκρατίας,
(1993)3Α.Α.Δ.429). ΗΔ.64των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως αναμορφώ θηκε μετονπρόσφατο τροποποιητικό διαδικαστικόκανονισμό('Ό περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός)Διαδικαστικός Κανονισμός του 1995- ΠαράρτημαΔεύτερο, ΕπίσημηΕφημερίδα 24/2/95")-δεν αλλοιώνει τιςπροϋποθέσεις και δεμεταβάλλει τα κριτήριαγιατηνάσκησητηςδιακριτικήςευχέρειας πουπαρέχεται στο δικαστήριο βάσει τωνΔικονομικών Κανόνων, ούτε παρέχει έρεισμα γιατηνπαράκαμψητους. Μετηντροποποίησηκαταργείταιηδιάκρισημεταξύάκυρουκαιαντικανονικούδικονομικούμέ257 Πικής,Π. θαλασσινός ν.Δημοκρατίας
(1995)τρου ήδιαβήματοςκαι εξισώνεται κάθε μορφής παρέκκλιση από τους Θεσμούς μεανηκανονικότηταδυναμένηναθεραπευθεί βά σει των προνοιών της. Η Δ.64 είναι προσαρμοσμένη στην Ord.2, r.l των νέων Αγ γλικών Θεσμών, εκείνων που εισάχθηκαν μετά το
- Όπως έχει επιγραμματικάλεχθεί, ηδιάταξηαυτήδεν επιτρέπει την ει σαγωγήαπότηνπίσωθύραό,τι δεχωρεί απότην μπροστινή (βλ. Leal v. DunlopBio-ProcessesLtd. [1984]2 All E.R.
- Βλ., επίσης,The Supreme Court Practice 1988, σελ. 9-11.) Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση του λόγου 4, σκοπειται η εισαγωγή νέων θεμάτων, έξω από το πλαίσιο τηςδικογραφίας, τα οποία περιήλθαν σε γνώση του εφεσείοντα, όπως προβάλλε ται ισχυρισμός, μετάτην έγερσητης έφεσης. 5 10 Η τροποποίηση δεν είναι παραδεκτή. Πρόκειται, ουσιαστι κά, για επαναπροσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων της δίκης. 15 Οι νέοι λόγοι, τους οποίους οεφεσείων θέλει να εγείρει (6,7 και 8),θεμελιώνονται σε γεγονότα και ισχυρισμούς έξω απότο πλαίσιο της δίκης. Η αίτηση για τροποποίηση αποβλέπει, όχι μόνο στην ανάπλασητης έφεσης, αλλά και στον επαναπροσδιο ρισμό των επιδίκων θεμάτων της δίκης. 20 Η αίτηση απορρίπτεται. 258