(1995)2 Ιουνίου, 1995 [ΠΙΚΗΣ, Π..ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] ΜΑΡΙΝΑ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ, Εφεσείονσες-Αιτήτριες, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚ ΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ (ΑΡ.2), Εφεσφλήτων-Καθ' ων η Αίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηAQ. 1218) Εκπαιδευτικοί Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Θέσειςβοηθού διευθυντή προδημοτικής εκπαίδευσης— Θέσειςπρώτου διορισμού και προαγωγής — Σχέδια υπηρεσίας — Προσόντα — 13ετής του λάχιστο υπηρεσία από την οποία τρία τουλάχιστο χρόνια σε νη πιαγωγείο ήειδικόσχολείο—Αρχαιότητα—Αριθμητική αποτίμη ση αρχαιότητας από την Ε.Ε.Υ. μεβάση το άρθρο35Β
(4)(γ) τουπε ρί Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου του 1967, όπως τροποποιήθη κε,με αποτέλεσμα να αγνοηθεί αναγνωρισμένη προϋπηρεσία υπο ψηφίων στην ιδιωτική εκπαίδευση — Η απόφαση της Ε.Ε.Υ.κρί θηκεορθή και επικυρώθηκε. Λέξεις και Φράσεις — "Σχολείο Δημοτικής Εκπαίδευσης" στον περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμο του 1967, όπως τροπο ποιήθηκε. Όλες οι υποψήφιεςγιατιςεπίδικες θέσεις,κατείχαν τηθέση νη πιαγωγού σε σχολείο δημοτικήςεκπαίδευσης. Οι εφεσείουσεςκα τείχαν το προσόντης 13ετούς τουλάχιστοπείραςπουαναφέρεται πιο πάνω, λόγω προηγούμενης αναγνώρισης ετών υπηρεσίας στην ιδιωτικήεκπαίδευση. ΗΕ.Ε.Υ.απέκλεισεαπότονυπολογισμό τα έτηυπηρεσίαςτων εφεσειουσών στηιδιωτικήεκπαίδευση,εφαρμό ζοντας την παράγραφο (γ)τουάρθρου35Β
(4)τουπερί Εκπαιδευ τικής Υπηρεσίας Νόμουτου 1967, όπως τροποποιήθηκε με τοΝ. 157/87κατάτηναριθμητικήαποτίμησητηςαρχαιότητας, μεαποτέ λεσμα ναμηεπιλεγούνστηνπλήρωσητωνεπίδικων θέσεων. 272 3ΑΛΛ. ΤσαγγαρΙΛουν.Δημοκοατίας (AQ.2) ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινε ότι ηαπόφασητης Ε.Ε.Υ ήταν ορθή. Στην έφεσηπροβλήθηκανοι πιοκάτωισχυρισμοί εκμέρους των εφεσειουσών: 5 10 15 1. Ή Ε.Ε.Υ.επιλέγοντας ναεφαρμόσει το Αρθρο 35Β
(4)(γ)του Νόμου,αντιστρατεύτηκετηνήδηαναγνωρισθείσαπροϋπηρε σία τους, με αποτέλεσμα την παραβίαση των κεκτημένων τους δικαιωμάτωνκαιτην επίδειξηκακήςπίστης.
- Δεν παρεχόταν έρεισμα για αποτίμηση της αρχαιότητας με αναφορά στη θέση που ήδηκατείχανοι υποψήφιες εφόσον η επίδικηθέσηήτανθέσηκαι πρώτου διορισμού καιπροαγω γής 3 . Ηαρχαιότητατων υποψηφίων θα έπρεπε νακριθεί με βάση το άρθρο37τουΝόμου,το οποίο ρυθμίζει το θέμα συγκριτικά μεταξύ ήδηυπηρετούντων υποψηφίων.
- Η απόφασητης Ε.Ε.Υ. ναεφαρμόσει το άρθρο35Β
(4)(γ)του Νόμου, προκάλεσε άνιση μεταχείριση στις εφεσείουσες ένα ντι των υποψηφίων των οποίων ολόκληρη η υπηρεσία ανα γόταν στηδημόσια εκπαίδευση. 20 Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκεότι:
- Η επιδίωξη όλων των υποψηφίων για προαγωγή προσέδιδε μια εγγενήομοιογένεια και προσδιόριζε κοινό πλαίσιο εξέ τασης. 25 30 35
- Η αναγνωρισθείσα προϋπηρεσία των εφεσειουσών αποκτού σε αντίκρυσμα στον όρο του σχεδίου υπηρεσίας ο οποίος. προέβλεπε τηχρονική διάρκειατης υπηρεσίας η οποία απο τελούσε ένα από τα βασικά ερείσματα για τη νέα θέση που διεκδικούσαν. Σε σχέσηόμως με την αρχαιότητα, το άρθρο 35Β
(4)(γ) του Νόμου καθόριζε με διαφορετικό τρόπο την αποτίμησητηςκαιορθάεφαρμόστηκε στην προκείμενη περί πτωση απότην Ε.Ε.Υ.. Ηυπόθεση Παπαφώτη ν. ΤηςΑημοχρατίας, την οποία επικαλέσθηκαν οι εφεσείουσες διακρίνε ται από την παρούσα, λόγω της διάστασης στην υπόθεση εκείνη,μεταξύαναγνωρισθείσας προϋπηρεσίας και τεθέντος όρου στο σχέδιο υπηρεσίας, που καταδείκνυε ασυνέπεια 273 ΤσαγγαρίΑουν.Δημοκρατίας(Αρ.2)
(1995)στηναντίκρυσητουθέματοςαπότην Ε.Ε.Υ. Η έφεση αποτυγχάνει και απορρί πτεταιμεέξοδα εναντίον των εφε σειουσών. 5 Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Παπαφώτη ν.Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 23.2.1993Γενακρίτου ν.Δημοκρατίας,
(1992)3Α.Α.Δ. 497. Έφεση Έφεσηεναντίον της απόφασηςΔικαστή τουΑνωτάτου Δικα στηρίου Κύπρου (Αρτεμίδης, Δ.) πουδόθηκε στις 9 Οκτωβρίου, 10 1990 (Προσφυγή αρ.478/89) με την οποία απορρίφθηκε ηπρο σφυγή των εφεσειουσών εναντίον της απόφασηςτων εφεσίβλη των να προάξει τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέσηβοηθού διευ θυντήδημοτικής εκπαίδευσης. Α. Σ. Αγγελίδης, γιατις εφεσείουσες -αιτήτριες. 15 Ε. Λοϊζίδον (κα),Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους καθ' ών ηαίτηση - εφεσίβλητους. Cur. adv.vult. ΠΙΚΗΣ,Π.: ΤηνομόφωνηαπόφασητουΔικαστηρίου θαδώ σει ο Δικαστής κ. Νικολάου. 20 ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Οι εφεσείουσες συγκαταλέγονταν σε αριθ μό υποψηφίων για θέσεις βοηθού διευθυντή δημοτικής εκπαί δευσης. Πιο συγκεκριμένα οι θέσειςαφορούσαντην προδημοτική εκπαίδευση πουπεριλαμβάνεται στον ορισμό της δημοτικής. Επρόκειτο για θέσεις πρώτουδιορισμού και προαγωγής. Όλες 25 όμως οι υποψήφιες κατείχαν τη θέση νηπιαγωγού σε "σχολείο δημοτικής εκπαίδευσης" στην έννοια του οποίου εμπίπτει,δυ νάμει του σχετικού νόμου καιτο νηπιαγωγείο. Σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας,τααπαιτούμεναπροσόντα για τη θέσηβοηθού διευθυντή περιλάμβαναν,σε ό,τι αφορούσε 30 την προδημοτική εκπαίδευση και όρο για "13ετή τουλάχιστο υπηρεσία απότην οποία τρίατουλάχιστο έτη σε νηπιαγωγείο ή 274 3 Α.Α.Δ. 5 10 Τσαγγαρίδου ν.Δημοκρατίας(Αρ.2) Νικολάου,Δ. ειδικό σχολείο". Οι εφεσείουσες πληρούσαν αυτότον όρο. Και τούτο διότι, με προγουμένως ληφθείσα απόφαση, τους είχαν αναγνωριστεί, για σκοπούς προσαυξήσεων και προαγωγής, έτη υπηρεσίας τα οποία αυτές είχαν στην ιδιωτική εκπαίδευση. Ωστόσο,γιασκοπούςπλήρωσης τωννέωνυπόδιεκδίκηση θέσεων, ηΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας προέβησεαριθμητικήαπο τίμηση αρχαιότητας δυνάμειτουάρθρου35Β
(4)(γ)τουπερίΔημό σιας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμουτου 1967, όπωςτροποποι ήθηκετελικά μετον Ν.157/87 και,εφαρμόζονταςαυτήτηδιάταξη, περιορίστηκε σταέτηυπηρεσίαςπουοι υποψήφιες είχανστηθέση που ήδηκατείχαν,αποκλείονταςαπότονυπολογισμό ταέτηυπη ρεσίαςτουςστην ιδιωτικήεκπαίδευση.Η παράγραφος(γ)του εδα φίου
(4)τουάρθρου35Β προνοεί ταακόλουθα: "(Υ) αρχαιότητα: 15 20 25 30 35 40 μία μονάδα για κάθε συμπληρωμένο έτος υπηρεσίας σε θέση από την οποία ο υποψήφιος μπορεί να προαχθεί σύμφωνα με τα σχέδια υπηρεσίας,και ειδικά στην περί πτωση διορισμού/προαγωγής σε θέση Βοηθού Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης (Μέση Γενική ή Τεχνική Εκπαίδευση) επτάδέκατατης μονάδας επιπρόσθετα,για κάθε συμπληρωμένο έτος προηγούμενης εκπαιδευτικής υπηρεσίας σε δημόσια σχολεία ή/καιγιαάλληαναγνωρι σμένη προϋπηρεσία." Η αντίκρυση του θέματος αρχαιότητας είχε, κατά την τελική κρίση, όπως είναι αυτονόητο, αρνητικήεπίπτωση για τις εφεσεί ουσες σε αυτή την πτυχή. Και αποτέλεσε ένα από τους λόγους τους οποίους οι εφεσείουσες προέβαλαν προκειμένου να προ σβάλουν την απόφαση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, ημερομηνίας 9 Μαΐου 1989, με την οποία επιλέγηκαν άλλες υποψήφιες για πλήρωση των θέσεων βοηθού διευθυντή.Πρωτόδικα κρίθηκε πως σε τούτο ορθάείχεενεργήσειηΕπιτροπή Εκπαιδευ τικής Υπηρεσίας. Η παρούσα έφεσηστρέφεται τελικά εναντίον μόνο αυτού του μέρους της πρωτόδικης απόφασης. Προβάλλεται ότι οπρωτόδικοςΔικαστής"εσφαλμέναθεώρησεότιμπορούσενααγνοηθείανα γνωρισμένηπροϋπηρεσίατωναιτητώνσεθέση πρώτου διορισμού και προαγωγής". Και τούτο διότι "η ερμηνεία που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας σε σχέση προς τις μονάδεςπροϋπηρεσίας σε συνδυασμό με το σχέδιο υπηρεσίαςκαι ειδικά για το ότι (μια υποψήφια) έπρεπε να κατέχει θέση 275 Νικολάου,Δ. Τσαγγαρίδουν.Δημοκρατίας(Αρ.2)
(1995)στην υπηρεσίακαι άραεφαρμόζετοανάλογατοάρθρο 35Β
(4)(γ) τουνόμου, είναιερμηνείααντίθετη στονόμο,πεπλανημένηκαι ει σάγει αντισυνταγματική διάκριση". Η θέσητων εφεσειουσών,όπως την ανέπτυξε ο συνήγορος τους ενώπιον μας,έχειωςβασική προκείμενησκέψητοότιεπει- 5 δή η θέσηβοηθού διευθυντή είναι θέσηκαι πρώτου διορισμού και προαγωγής,δεν παρεχότανέρεισμα για αποτίμηση της αρ χαιότηταςμεαναφοράστηθέση πουοιυποψήφιεςήδη κατείχαν καιαυτό επειδήδενθαμπορούσεναυπάρξεικοινήαφετηρίαγια πρωτοδιοριζόμενες καιγιαπροαχθείσες,μεαποτέλεσμα τηνέλ- 10 λειψή κοινού μέτρου. Οσυνήγορος των εφεσειουσώνεισηγήθη κεότιη αρχαιότητατωνυποψηφίωνθαέπρεπεναείχεκριθείμε βάση τοάρθρο37τουΝόμουτοοποίορυθμίζει τοθέμασυγκρι τικά μεταξύ ήδηυπηρετούντων υποψηφίων οπότε θααντικρί ζονταν ως σύνολο με τις όποιες υποψήφιες θαμπορούσαν δυ- 15 νητικά να είχαν υποβάλει υποψηφιότηταγια πρώτο διορισμό καιότιη ανυπαρξίααυτήςτηςδεύτερηςκατηγορίαςυποψηφίων δενμετέβαλλετονομικό καθεστώςεξέτασηςτουθέματος. Οσυ νήγορος των εφεσειουσών εισηγήθηκε συναφώςότι η Επιτροπή ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας, επιλέγοντας ναεφαρμόσει τοάρθρο 20 35Β
(4)(γ)αντιστρατεύτηκε την ήδηαναγνωρισθείσα προϋπηρε σία των εφεσειουσώναποστερώντας έτσιό,τι αποτελούσε δικό τους κεκτημένο και επιδεικνύοντας με αυτότον τρόποέλλειψη καλής πίστης. Ο συνήγορος επίσης διατύπωσε παράπονο για άνιση μεταχείρηση των εφεσειουσών έναντι άλλων υποψηφίων 25 εφόσονηΕπιτροπήΔημόσιαςΥπηρεσίας, επιλέγονταςναεφαρ μόσειτηνπρόνοιαστοάρθρο35Β
(4)(γ), επέφερεωςαποτέλεσμα να προσμετρήσει ολόκληρη η υπηρεσία άλλων υποψηφίων η οποία αναγόταν στη δημόσια εκπαίδευση και ταυτόχρονα να παραμεριστείυπηρεσίατωνεφεσειουσώνγιατονλόγοκαιμόνο 30 ότι αυτή αναγόταν στην ιδιωτικήεκπαίδευση.Σεαυτόήτανπου, όπως αποκρυσταλλώθηκε μετην αγόρευση του συνηγόρου,κα τέτεινετο μέρος τουλόγουτηςέφεσης το.οποίοαναφερόταν σε αντισυνταγματικήδιάκριση.Γιατο ίδιοτοάρθρο35Β
(4)(γ) δεν τέθηκε θέμασυνταγματικότητας όσο και ανκατά την επιχειρη- 35 ματολογία επιχειρήθηκε ηδιατύπωσηερωτηματικών. Οσυνή γορος παρέπεμψε προςυποστήριξη σε νομολογία η οποίααφο ρούσε την προσέγγισησε συναφήθέματαπου όμως είχαν όλα την ιδιαιτερότητα τους. Δεν νομίζουμε ότι παρίσταται ανάγκη νααναφερθούμεπαράμόνοσε μίααπότιςαποφάσεις πουανέ- 40 φέρε, ήτοι,εκείνη στηνοποίαοσυνήγορος φάνηκεναθεωρείως τηνπιοσημαντική. Πρόκειταιγιατηνπρωτόδικηαπόφασηστην υπόθεσηΦώτηΠαπαφώτη ν. Δημοκρατίαςυπ' αρ.781/91ημε276 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 Τσαγγαρίδου ν. Δημοκρατίας (Αρ.2) Νικολάου, Δ. ρομηνίας 23 Φεβρουαρίου 1993, όπου κρίθηκε ότι αναγνωρι σθείσα προϋπηρεσία στην ιδιωτική εκπαίδευση - σε δημόσια σχολεία της Ελλάδας -θα έπρεπε να είχε συνυπολογιστεί προς εκπλήρωση όρου στο εκείσχέδιο υπηρεσίας οοποίος προέβλεπε ορισμένηπερίοδο υπηρεσίας. Η συνήγορος των εφεσίβλητων υπέδειξε ότι το άρθρο 35Β του Νόμου, στη βάση του οποίου ενήργησε η ΕπιτροπήΕκπαι δευτικής Υπηρεσίας καλύπτει, καθώς αναφέρεται στο εδάφιο
(1),την περίπτωση θέσης πρώτουδιορισμού και προαγωγήςκαι προνοεί στο εδάφιο
(4)όπου είναι εντεταγμένη η παράγραφος (γ) ότι: "
(4)Οταν πρόκειται για πλήρωση θέσης η οποία ανήκει στο διδακτικόπροσωπικότωνσχολείων μέσηςκαιδημοτικής εκπαίδευσης η Συμβουλευτική Επιτροπή καταρτίζει τον κατάλογο των υποψηφίων πουσυστήνει με σειράπροτεραιότη τας ηοποία θα καθορίζεται μετά την αριθμητική αποτίμηση των κριτηρίων της αξίας,των προσόντων και τηςαρχαιότη τας όλων των προσοντούχων υποψηφίων σε μονάδες όπως παρακάτω: (α) 20 (β) (Υ) 25 30 35 Οι υποψήφιες, όπως τις περιγράψαμε,ανήκανόλες στο "δι δακτικόπροσωπικό"ηέννοια τουοποίου εκτίθεται στο άρθρο2 του Νόμου. Ησυνήγορος των εφεσίβλητων κατέληξε ότι, μεδε δομένο πια ότι το άρθρο 35Β διέπει την παρούσαπερίπτωση,ο υπολογισμός αρχαιότητας στον οποίο προέβη η Επιτροπή Εκ παιδευτικής Υπηρεσίας ήταν ακριβώς όπως οριζόταν στηνπα ράγραφο (γ) του εδαφίου
(4). Είναι χωρίς καμιάδυσκολία πουκαταλήγουμεότι εν προκει μένω εφαρμογήείχετοάρθρο35Βτου Νόμου,τοοποίο ρητάτην περικλείει στησφαίρατου. Ορθάλοιπόν ήτανπουέγινεαπότην Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ο υπολογισμός τηςαρχαι ότητας των υποψηφίων δυνάμει της παραγράφου (γ)τουεδαφίου
(4). Ηβασικήπροκείμενη του συνηγόρου των εφεσειουσών, την οποία εκθέσαμε ενωρίτερα,παραγνωρίζει τη ρητή νομοθετι277 Νικολάου, Δ. Τσαγγαρίδουν.Δημοκρατίας (Αρ.2)
(1995)κή ρύθμιση του θέματος στο άρθρο 35Β
(4)(γ) του Νόμου. Ως προς τις επιπτώσεις πουμπορεί νασυνεπάγεται αυτή η ρύθμιση ή, ίσως ακριβέστερα, την προσέγγιση την οποία μπορεί να απαι τεί στην περίπτωση όπου συμπεριλαμβάνονται και υποψήφιες για πρώτοδιορισμό, δεν είναι εδώ ανάγκη ναεκφέρουμε άποψη. 5 Στην προκείμενη περίπτωση, δεδομένου ότι σε σχέσημεόλες τις υποψήφιες επρόκειτο για επιδιωκόμενη προαγωγή,αυτό προσέ διδε μια εγγενή ομοιογένεια και προσδιόριζε κοινό πλαίσιο εξέ τασης όπως καιτην ιδιαίτερηυφήτου εγχειρήματος. Ηορθότη τα της εφαρμογής του άρθρου 35Β
(4)(γ)σε περίπτωση όπως εί- 10 ναι η παρούσα, υποστηρίζεται, κατά την άποψη μας, από την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Χαρά Γενακρίτου ν. Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ.497,στην οποία μας παρέπεμψε η συνήγορος των εφεσίβλητων, όπουαπασχόλησε παρόμοιαεξέλι ξη όσο και ανησυζήτηση τουθέματος εκεί είχεγίνει απόκάπως 15 διαφορετική σκοπιά: στη σελ. 18. Κατάτηγνώμη μας,δεν προκύπτει αντινομία μεταξύαφενός της αναγνώρισης προϋπηρεσίας στην ιδιωτική εκπαίδευση για σκοπούς προαγωγής και αφετέρου της αριθμητικής αποτίμησης αρχαιότητας με κριτήριο τη θέση που οι υποψήφιες ήδη κατεί- 20 χαν στη δημόσια εκπαίδευση. Η αναγνωρισθείσα προϋπηρεσία αποκτούσε αντίκρυσμα στον όρο τουσχεδίου υπηρεσίας οοποί ος προέβλεπε την χρονική διάρκειατης υπηρεσίας ηοποία απο τελούσε ένααπόταβασικά ερείσματα γιατηνέα υπό διεκδίκηση θέση. Σεσχέσηόμως μετην αρχαιότητα,το άρθρο35Β
(4)(γ)του 25 Νόμου καθόριζε με διαφορετικό τρόπο και ρητά μάλιστα, την αποτίμηση της. Σετούτο το δεύτερο ηΕπιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ακολούθησε, όπως όφειλε, τη νομοθετική επιταγή. Η απόφαση στην υπόθεση Φώτη Παπαφώτην. Της Δημοκρα τίας (ανωτέρω), διακρίνεται κατά το εξής. Ό,τι απασχόλησε 30 εκεί ήταν η διάσταση μεταξύ αναγνωρισθείσας προϋπηρεσίας και τεθέντος όρου στο σχέδιο υπηρεσίας, μια διάσταση πουκα ταδείκνυε ασυνέπεια που εκπορευόταν από τον τρόπο με τον οποίο ηΕπιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας είχεαντικρύσει το σχέδιο υπηρεσίας,ενώ στην παρούσαπερίπτωση,καθώςείπαμε, 35 το θέμα το ρύθμιζε το άρθρο 35Β
(4)(γ)του Νόμου. Η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των εφεσειουσών. Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. 278