clr/1995/1995_3_31.pdf

(2)του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964, (Αρ. 33/64) — Διέπεται δικονομικά από τις γενι­ κές αρχές τον Διοικητικού Δικαίου και από τον περί Εφέσεων (Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) Διαδικαστικόν Κανονισμόν τον Ανωτάτον Δικαστηρίου του1964. Μετηνπροσφυγήτους - ηοποίααπορρίφθηκε -οι εφεσείουσες ζητούσαντην ακύρωσητουδιορισμούτων ενδιαφερομένων μερών στηθέσηΒοηθούΔιευθυντή Σχολείων Πςοδημοτικής Εκπαίδευσης. Ο λόγος ακύρωσης-λόγος αρ.4 - πουπροβλήθηκεστηνπρωτόδικη διαδικασία ήτανότι "εσφαλμένα η ΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπη­ ρεσίας(Ε.Ε.Υ.) θεώρησε ότι μπορούσενααγνοηθείαναγνωρισμένη προϋπηρεσίατωναι,τητώνσεθέσηΠρώτουδιορισμούκαιπροαγω­ γής"· Μετην αίτησηγιατροποποίησητων λόγων της έφεσης ο λόγος 31 Τσαγγαρίδου χ.ά.ν. Δημοκρατίας κ.ά.(Αρ.1)

(1995)αρ.4 υποδιαιρέθηκε σε στοιχεία "α" και "β". Στοστοιχείο "α" ανα­ φερόταν ότι η Ε.Ε.Υ. ενήργησε χωρίς εκ του Νόμου εξουσία και/ή κατά παράβασητης αρμοδιότητας της Συμβουλευτικής Επιτροπής και της Νομολογίας. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την αίτηση για τροποποίηση αναφορικάμετο στοιχείο "α"για τους πιοκάτω λόγους:

1. Ο λόγος έφεσης και το αιτιολογικό που ζητείται στην τρο­ ποποίηση 4 "α"είναι λόγος ακυρώσεως πουδεν προβλήθηκε στην πρωτόδικη διαδικασία και επεκτείνει σε ανεπίτρεπτη έκταοη τη βάση της προσβολής της νομιμότητας, τόσο της κρινόμενης διοικητικής πράξης, όσο και της πρωτόδικης απόφασης. 5 10
2. Ηφύσητης αναθεωρητικής έφεσης είναι διαφορετικήαπότη φύση της έφεσης σε αστικές υποθέσεις, λόγω της διαφοράς μεταξύ των δύο διαδικασιών. 15
3. Αντικείμενο της αναθεωρητικής έφεσης συνεχίζει ναείναι η νομιμότητα της διοικητικής πράξης ή απόφασης. Ηεπανε­ ξέταση όμως της νομιμότητας της πράξηςήαπόφασης γίνε­ ται πάνω στα θέματα που εγέρθηκαν πρωτόδικα στην προσφυγή και σε όση έκταση οι διάδικοι έχουν περιορίσει τους λόγους στην έφεση ήστην αντέφεση και σε θέματα δημόσιας τάξης που εξετάζονται αυτεπάγγελτα απότο Δικαστήριο. 20
4. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχειδιακριτικήεξουσία ναδιατάξει τροποποίηση των λόγων έφεσης,η οποίαασκείται δικαστικά με φειδώ. 25 Εκδίδεται Διαταγή για τροποποίηση όπως το αιτητικό 4 "β" και απορρί­ πτεται η αίτηση αναφορικά με το στοιχείο "α". Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Republic (Council of Ministers) v. Vassiliades,

(1967)3 C.L.R. 82Republic (PublicService Commission) v.Georghiades.

(1972)3 C.L.R. 594- 32 30 3Α.Α.Δ. Τσαγγαρίδου κ.ά. ν.Δημοκρατίαςχ.ά. (Αρ.1) Othonos & Anotherv. TheRepublic of Cyprus. Απόφαση ημερ. 19.4.1989ΚυπριακήΔημοκρατία ν.Χατζηπαντελή. Απόφασηημερ. 25.4.19895 Τριανταφνλλίδης & Άλλοι ν. Κνπριακής Δημοκρατίας & Άλλων,

(1993)3Α.Α.Δ. 429Κυπριανού ν.ΚνπριακήςΔημοκρατίας,

(1993)3ΑΛΛ. 510Σαββίδης&Άλλοςν. ΚνπριακήςΔημοκρατίας,

(1993)3Α.Α.Δ.

1. Αίτηση. 10 Αίτησησε αναθεωρητικήέφεση μετηνοποίαοι εφεσείουσες αιτήτριεςζητούντροποποίησητων λόγων εφέσεως. Α.Σ. Αγγελίδης,γιατις εφεσείουσες. Ε. Λοϊζίδον (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους εφεσίβλητους. Cur.adv. vult. 15 20 Δ.Γ. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Π.: Ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση. Ηέφεσηαυτήστρέφεται εναντίον Απόφασης ΔικαστήτουΔικα­ στηρίουτούτου,που, στην άσκηση πρωτοβάθμιαςΑναθεωρητι­ κήςΔικαιοδοσίας,απέρριψετηνπροσφυγήτων εφεσειουσών, με την οποία ζητούσαν την ακύρωση του διορισμού των ενδιαφερομένων μερών στη θέση Βοηθού Διευθυντή Σχολείων ΠροδημοτικήςΕκπαίδευσης. Ο λόγος εφέσεως αρ.4,όπως είναι διατυπωμένοςστην Ειδο­ ποίηση Εφέσεως,έχεί:- 25 "
2. Εσφαλμένα θεώρησε ότι μπορούσε να αγνοηθείαναγνωρισμένη προϋπηρεσία των αιτητών σε θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής." Στις 10 Νοεμβρίου, 1994, καταχωρίστηκεηπαρούσα αίτηση, με την οποίαοι εφεσείουσες ζητούν:- 30 "Β. Αδειακαι/ή διαταγήτουΔικαστηρίουόπωςεπιτραπεί η τροποποίηση του λόγου 4 της με τον πιο πάνωαριθμό 33 Στυλιανίοης, Π. Τσαγγαρίδουκ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. (Αρ.1)

(1995)και τίτλο έφεσης ως εξής: '4. Εσφαλμένα θεώρησε ότι μπορούσε να αγνοηθεί ανα­ γνωρισμένη προϋπηρεσία των αιτητών σε θέση Πρώτου διορισμού καιπροαγωγής, για τους εξής λόγους: α.ΗΕ.Ε.Υ.όπως αποφάσισεστις σελ. 20 και21 των πρα- 5 κτικών της έφεσης, ενήργησε χωρίς εκτου Νόμου εξου­ σία και/ήκατά παράβασητης αρμοδιότητας τηςΣυμβου­ λευτικής και της Νομολογίας. Συγκεκριμένα η Ε.Ε.Υ.δεν μπορούσε να τροποποιήσει με απόφασητης τις μονάδεςπουκατά Νόμουπολόγισε 10 η Συμβουλευτική Επιτροπή στα πλαίσια του άρθρου 35Β για τους υποψηφίους. Η Ε.Ε.Υ. όφειλε να αναπέμψει το θέμα στο κατά Νόμο αρμόδιο όργανο που θα έπρεπε να εξετάσει το θέμα μετάτηγνωμάτευση των σελ. 40-41 των πρακτικών. 15 Ηεπέμβασητης Ε.Ε.Υ.εκτός τουότι έγινεχωρίςαρμο­ διότητα και/ή εξουσία κατά το Νόμο ήταν ενέργεια αντιφατική προς προηγηθείσα απόφαση της ίδιας της Ε.Ε.Υ. αναφορικάμε τις εφεσείουσες και ήτανδιάκρι­ σηαντίθετη καιπρος τοΣύνταγμα (αρθρ.28). 20 β.Ηερμηνεία ηοποίαδόθηκε με τηγνωμάτευση (σελ. 4041) και πουυιοθετήθηκε απότην Ε.Ε.Υ.σε σχέσηπρος τις μονάδες προϋπηρεσίας σε συνδυασμό με το Σχέδιο Υπηρεσίας καιειδικάγιατο ότι ουποψήφιος έπρεπενα κατέχει, στη συγκεκριμένη υπό εξέταση υπόθεση, θέση 25 στην υπηρεσία και άρα εφαρμόζετο ανάλογατο άρθρο 35Β

(4)(γ)τουΝόμουείναιερμηνείααντίθετηστοΝόμο, πεπλανημένηκαιεισάγει αντισυνταγματικήδιάκριση.'" Η δικηγόρος των εφεσίβλητων συγκατατέθηκε στην έκδοση διαταγής όπως το 4.β, αλλά έφερε ένσταση για την επιδιωκόμε- 30 νη τροποποίηση όπως το 4.α,γιατί:" ( ι ) προστίθεται ένας εντελώς νέος λόγος εφέσεως ο οποίος ουδόλως προκύπτει απότο λεκτικό του λόγου εφέσεως 4,και 34 3 Α.Α.Δ. Τσαγγαρίδου κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.(Αρ.1) Ιτυλιανίδης, Π. (ιι) εγείρεται ένα επιχείρημα το οποίο δεν ηγέρθηκε ενώ­ πιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου." 5 10 15 20 Η άσκηση της Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας σε έφεσηαπό την Ολομέλεια, μεβάση το Αρθρο 11

(2)του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις)Νόμουτου 1964, (Αρ.33/64), (ο "Νόμος"), δικονομικά διέπεται απότις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίουκαι απότον περί Εφέσεων (Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) Διαδικαστικόν Κανονισμόν του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου του 1964,που εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο καιδημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα τηςΔημοκρατίας Αρ. 368,ημερομηνίας 19Νοεμβρίου, 1964,Παράρτημα Δεύτε­ ρον,Αρ. 2,σελ. 3. ΟΚανονισμός 3προβλέπεί:"3. ΑιπρόνοιαιτηςΔιατάξεως 35τουπερίΠολιτικήςΔικο­ νομίας Διαδικαστικού Κανονισμού αιαναφερόμενοι ειςεφέσειςθαεφαρμόζωνται,τηρουμένων τωναναλογιών,εις εφέσεις εξαποφάσεως ΔικαστούήΔικαστών ενασκούντωναναθεωρητικήνδικαιοδοσίανδυνάμειτηςπαραγράφου

(2)τουάρθρου11 τουΝόμου." Το σχετικό μέρος της Δ.35, θ.4, που αναφέρεται στον Κανοτ νισμό

(3)και διέπει τους λόγους εφέσεως και τροποποίησης τους, έχει:- 25 "The notice shall also state all thegrounds of appeal and set forth fully the reasons relied upon forthe grounds stated. Any notice of appeal maybeamended atanytime astheCourtof Appeal may think fit." 30 ("Η ειδοποίηση πρέπει επίσης να αναφέρει όλους τους λόγους εφέσεως καιναεκθέτει πλήρως τις αιτίες στις οποίες στηρίζεται γιατους προβαλλόμενους λόγους. Οποιαδήποτε ειδοποίηση εφέσεως μπορεί νατροποποιηθεί σεοποιοδήποτε χρόνο όπως το Εφετείο κρίνει σκόπιμο.") Η (ρύση τηςαναθεωρητικής έφεσης είναι διαφορετική απότη φύσητηςέφεσης σεαστικές υποθέσεις, λόγω τηςδιαφοράς μεταξύ των δύο δικαιοδοσιών -(βλ.Republic(Council of Ministers)v. ChristakisVassiliades

(1967)3C.L.R.82). 35 Toαντικείμενο τηςαναθεωρητικήςέφεσης συνεχίζει ναείναιη νομιμότητα τηςδιοικητικήςπράξηςήαπόφασης. Η επανεξέταση, όμως,τηςνομιμότητας τηςπράξηςή απόφασηςγίνεταιπάνω στα 35 Στυλιανίδης, Π. Τσαγγαρίδον κ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά.(Αρ.1)

(1995)θέματαπουηγέρθησανπρωτόδικαστηνπροσφυγήκαισεόσηέκτα­ ση οι διάδικοι έχουν περιορίσει' τους λόγους στην έφεση ή στην αντέφεσηκαισεθέματαδημόσιαςτάξηςπουτοΔικαστήριο μπορεί να εξετάσει αυτεπάγγελτα (βλ., μεταξύ άλλων, Republic, (Public ServiceCommission) v.LefkosGeorghiades

(1972)3C.L.R. 594· 5 Stavros Othonos andAnotherv.TheRepublic of Cyprus, Ανα­ θεωρητική Έφεση Αρ. 720, (Απόφαση δόθηκε στις 19 Απριλίου, 1989, δε δημοσιεύτηκε ακόμα)·ΚυπριακήΔημοκρατία ν. Παντελή Χατζηπαντελή, Αναθεωρητική Έφεση Αρ.827,(Απόφαση δόθηκε στις 25 Απριλίου, 1989, δεδημοσιεύτηκε ακόμα)·Κυριάκος Τρία- 10 νταφνλλίδης και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας Hat Άλλων

(1993)3Α.Α.Δ. 429. Μετην έφεση δεν μπορεί νατεθούν λόγοιγιαακύρωσητηςεπί­ δικηςδιοικητικήςαπόφασηςάλλοι από εκείνους οιοποίοιπροβλή­ θηκαν στην προσφυγήήέστωαποτέλεσαν ταεπίδικαθέματακατά 15 τηνακρόαση τηςπροσφυγής- (βλ.Ευτυχία ΚύπρουΚυπριανούν. Της Κυπριακή;Δημοκρατίας

(1993)3Α.ΑΔ. 510. Η εξουσία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου γιατροποποίησητων λόγων εφέσεως δεν είναι απόλυτη. Είναι διακριτική εξουσία, η οποία ασκείται δικαστικά μεφειδώ. Τροποποίηση ηοποία επε- 20 κτείνει σε μεγάλη έκταση τηβάσητηςπροσβολής τηςπρωτόδικης απόφασης είναι ανεπίτρεπτη - (βλ.ΣάββαςΣαββίδηςκαιΆλλος ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας,

(1993)3Α.Α.Δ. 249. Στην παρούσα υπόθεση, ο λόγος ακύρωσης πουπροβλήθηκε στην πρωτόδικηδιαδικασίαβασιζότανστην επιστολή του Γραφεί- 25 ου της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, ημερομηνίας 22 Μαΐου, 1972,καιστην ΑπόφασηΑρ.28.928τουΥπουργικού Συμ­ βουλίου για αναγνώριση προϋπηρεσίας εκπαιδευτικών για σκο­ πούς προσαυξήσεων καιπροαγωγής. Στο γραπτόυπόμνημα του-αγόρευση,0 δικηγόρος τωναιτητριών - εφεσειουσών, στις σελ. 61 και64τωνπρακτικών,έγραψε:"Η απόφασητηςΕ.Ε.Υ.ναμηλάβει υπόψητα έτηυπηρε­ σίας των αιτητριών ταοποία ήταν αναγνωρισμένα από την ίδια την Ε.Ε.Υ. (παρουσιάζω σχετικό παράρτ. ΙΑ)για σκο­ πούς προυσαύξησης και προαγωγής,πάσχει γιατί αντίκειται στην έννοια της Χρηστής Διοίκησης, της αξιοκρατίας,της καλής πίστης και τηςνομιμότητας. Η Ε.Ε.Υ. για σκοπούς προαγωγής και προσαυξήσεων 36 30 35 3 Α.Α.Δ. Τσαγγαρίδου κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά. (Αρ.1) Στυλιανίδης, Π. αναγνώρισε σε ανύποπτοχρόνο την προϋπηρεσία των αιτη­ τριών γεγονός πουσυντελεί στο να είναι αρχαιότερες. Τώρα παραδόξως και αντιφατικάη Ε.Ε.Υ. αγνοεί την αναγνωρι­ σμένηπροϋπηρεσία τους. 5 Είναι προφανής η ύπαρξη αντιφατικής ενέργειας της Ε.Ε.Υ.ηοποίαπλήττει και/ήαντίκειται στην αρχήτηςκαλής πίστης,χρηστής διοίκησης και τουαισθήματος εμπιστοσύνης πουπρέπει ναέχει έναντι της Ε.Ε.Υ.και της Διοίκησης γενι­ κά ο πολίτης." 10 "Διαζευκτικά ηαντίφασητης Ε.Ε.Υ.που είχε ήδησε ανύ­ ποπτο χρόνο αναγνωρίσει την προϋπηρεσία αιτητριών για σκοπούς ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ μετηντωρινήστάσητηςπερί μη ανα­ γνώρισης αυτήςτης προϋπηρεσίας συγκρούεται με τις αρχές του Διοικ. Δικαίου και της χρηστής διοίκησης. 15 20 25 30 Διαζευκτικά παρατηρώκαι ταακόλουθα: Αν ήθελε θεωρηθεί ότι έπρεπε να εφαρμοστεί το 35Β4(γ) για την αρχαιότηταόπως πραγματικάίσχυε κατά τον ουσιώ­ δηχρόνο (και όχι όπως εφαρμόστηκε ηκαταργηθείσαδιάτα­ ξη)τότε ισχυρίζομαι ότι ηίδιααυτήδιάταξηεισάγει δυσμενή και αντισυνταγματική διάκριση μεταξύ υπηρεσίας για τη θέση Β. Διευθυντού Μέσης έναντι της θέσης Β.Δ. Δημοτικής Εκπαίδευσης." Ο λόγος έφεσης και το αιτιολογικό, όπως η ζητούμενη τρο­ ποποίηση4.α,είναι λόγος ακυρώσεως πουδενπροβλήθηκε στην πρωτόδικηδιαδικασίακαι επεκτείνει σε ανεπίτρεπτηέκταση τη βάσητηςπροσβολής τηςνομιμότητας,τόσο τηςκρινόμενης διοι­ κητικήςπράξης,όσο καιτηςπρωτόδικηςδικαστικής Απόφασης. Οι ισχυρισμοί πουπροβλήθηκανστην πρωτοβάθμια διαδικα­ σία αναφέρονταιστην αναγνώρισηυπηρεσίας ορισμένων νηπιαγωγών στον ιδιωτικό τομέα για σκοπούς προσαυξήσεων και προαγωγής. Ο λόγος εφέσεως και το αιτιολογικό του, όπως ζητείται με την παρούσααίτηση,είναι εντελώς διαφορετικός. 35 Στη διάρκεια της ακρόασης της αίτησης, ο δικηγόρος των αιτητριών - εφεσειουσών εισηγήθηκε την εγκατάλειψη μέρους ή 37 Στυλιανίδης, Π. Τσαγγαρίδουκ.ά. ν.Δημοκρατίας κ.ά.(Αρ.1)

(1995)μερών του στοιχείου α της αίτησης του. Καμιά,όμως, απότις εισηγήσεις του δεν είναι δυνατό να μεταμορφώσει την αίτηση του σε παραδεκτή. Ισχυρίστηκε ότι ο λόγος εφέσεως, όπως διατυπώνεται στο 4.α, αναφέρεταισε λόγο ακυρώσεως που το Δικαστήριο μπορεί αυτεπάγγελτα να εξετάσει. 5 Δε συμφωνούμε με την πρότασηαυτή. Εν πάσηπεριπτώσει, εάνο λόγος μπορείναεξεταστεί αυτεπάγγελτα,ποίαηχρείατης τροποποίησης; Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους, εκδίδεταιΔιαταγήγιατροποποίηση όπως το αιτητικό4.βκαιαπορρίπτεται ηαίτησηανα­ φορικά μετο στοιχείο"α". 10 Διαταγή ωςανωτέρω. 15 38