3 Α.Α.Δ. 28 Ιουνίου, 1995 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/οτές] ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ, Εψεσείων, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ Ε.Δ.Υ. (ΑΡ.2), Εφεσίβλητων, (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1166) 5 Αιτιολογία διοικητικής πράξης — Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές —Αξία—Προσόντα—Αρχαιότητα — Ηπροαγωγήδημοσίουυπαλ λήλου έναντιανθυποψηφίουτουοοποίοςυπερτερείσεαρχαιότηταή ακαδημαϊκά προσόντα που δεν απαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας, δενχρειάζεταιειδική αιτιολόγηση. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Προσόντα — Πρόσθεταπροσό ντα που δεν συμπεριλαμβάνονται στο σχέδιο υπηρεσίας — Αποτε λούν παράγοντα οριακής σημασίας— Δενδημιουργούνέκδηλη υπε ροχή. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Τμηματικές Επιτροπές — ΚανονιστικέςΔιατά ξειςπου εκδόθηκανβάσειτουΆρθρου36
(2)τουπερί Δημοσίας Υπη ρεσίαςΝόμου33/67, σεσχέσηπρος τιςπιο πάνω Επιτροπές— Έγκρι σητουςαπό το Υπουργικό Συμβούλιο— Τιςκαθιστάισχυρέςέστωκι ανδενδημοσιεύτηκανστηνΕπίσημηΕφημερίδα τηςΔημοκρατίας. 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— ΕμπιστευτικέςΕκθέσεις— Ισχυ ρισμός γιαπροκατάληψηαξιολογούντωνλειτουργών — Το στοιχείο τηςπροκατάληψηςπρέπει ναπροκύπτει από ταυπηρεσιακάστοιχεία τωνδιοικητικώνφακέλλων. 20 Δημόσιοι Υπάλληλοι—Προαγωγές — Προϊστάμενος Τμήματος—ΤμηματικήΕπιτροπή— Ηπαρεμβολήδύοβαθμίδωνστηνκλίμακα ιεραρ χίας μεταξύ τηςθέσης τονΠροϊσταμένουκαιτηςθέσηςγιαπροαγωγή δεναποτελούσεκώλυμασυμμετοχήςτουστηνπιο πάνω επιτροπή. 317 θαλασσινός ν.Δημοκρατίας(AQ.2)
(1995)Ο εφεσείων, Εργατικός ΛειτουργόςΔεύτερης Τάξης,ήτανμετα ξύ των 13υποψηφίων πουκρίθηκε ότι κατείχε ταπροσόνταγια προαγωγήστηθέσηΕργατικούΛειτουργούΠρώτηςΤάξης. ΗΤμη ματική Επιτροπή δεντονσύστησε μέσα στους τέσσερις επικρατέ στερους γιαπροαγωγή παρά τηνυπεροχή τουσεαρχαιότητακαι 5 ακαδημαϊκά προσόντα έναντι τουενδιαφερομένου προσώπου και δεν αιτιολόγησε τη μηπροαγωγήτου. Οι λόγοι της έφεσης τόσο ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρί ου όσο και ενώπιον της Ολομέλειας ήτανοι ακόλουθοι; 1. Τοανυπόστατο τωνΚανονιστικών Διατάξεων που εκδόθη- 10 κανβάσειτου Αρθρου 36
(2)τουΝ.33/67σεσχέσημετιςΤμη ματικές Επιτροπές.
- Ηπαράλειψη αιτιολογίας από τηΕΔΥ καιτηνΤμηματική Επιτροπή.
- Η ύπαρξηπροκατάληψηςπουωδήγησε στησυμπερίληψη στα 15 στοιχεία κρίσεως απαράδεκτων εμπιστευτικών εκθέσεων. ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάνθηκεότιορθά διαπιστώθηκε απότο πρωτόδικο Δικαστήριο ότιδεν τεκμηριώθηκε λόγος πουνα δικαιολογεί τηνακύρωση τηςεπίδικης διοικητικής απόφασης. 20 Η έφεση απορρίπτεται. Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: Othonos& Another v. TheRepublic, R.A. 720, 19.4.1989Loucav.Sawa v.TheRepublic, R.A. 777&780, 16.6.1989Kontemeniotis VAC.B.C,
(1982)3 C.L.R. 1027Soteriadou &Othersv.TheRepublic,
(1983)3C.L.R. 921 Έφεση. Έφεση εναντίον τηςαπόφασηςΔικαστή τουΑνωτάτου Δικα στηρίου Κύπρου (Κούρρης, Δ.)που δόθηκε στις 29 Ιουνίου, 1990 (Προσφυγήαρ.412/88)μετηνοποίααπορρίφθηκεηπροσφυγήτου 30 εφεσείοντα κατά τουδιορισμού τουενδιαφερόμενου μέρους, στη 318 25 3 A.A.A. θαλασσινός ν.Δημοκρατίας(Αρ.2) θέσηΕργατικούΛειτουργούΠρώτηςΤάξης. Ο εφεσείων εμφανίζεταιαυτοπροσώπως. Α. Βασιλειάδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους εφεσίβλητους. 5 Cur. adv.vult. Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο Γ. Μ.Πικής,Π. - 10 15 20 25 30 35 ΠΙΚΗΣ,Π. : Οεφεσείων προσβάλλει τηναπόφασητουΑνω τάτου Δικαστηρίου με την οποίααπορρίφθηκεηπροσφυγή του κατά του διορισμού του ενδιαφερόμενου μέρους Παντελή Γ. Μιλτιάδους,στη θέσηΕργατικούΛειτουργούΠρώτηςΤάξης. Ο εφεσείων, ΕργατικόςΛειτουργόςΔεύτερης Τάξης,ήτανμε ταξύτων 13υποψηφίων πουκρίθηκεότι κατείχετααπαραίτητα προσόντα για προαγωγή στην επίμαχηθέση. Οι λόγοι για τους οποίους προσβάλλεται ηαπόφασηείναι ουσιαστικά οι ίδιοι με εκείνους οι οποίοι προβλήθηκαν πρωτόδικα για την ακύρωση της επίδικης απόφασηςκαικρίθηκαναπορριπτέοι. Αυτοί είναι, όπως μπορεί νασυνοψισθούν, οι ακόλουθοι:
(1)Το ανυπόστατο των Κανονιστικών Διατάξεων που εκδό θηκαν βάσει του Αρθρου 36
(2)του Ν33/67οι οποίοι διέπουν τη σύσταση, την αρμοδιότητα και τον τρόπο λει τουργίας των τμηματικών επιτροπών. Θέση του εφεσείοντα είναι ότι οι Κανονιστικές Διατά ξεις υπέχουν νομοθετικό χαρακτήρα- συνεπώς έπρεπε να δημοσιευθούν στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυβερνήσεως γιανα αποκτήσουν ισχύκανόνωνδικαίου. Εφόσον οι Κα νονιστικές Διατάξεις είναι άκυρες, η διαδικασία ηοποία ακολουθήθηκε γιατην πλήρωση της θέσης προσαρμοσμένη στις πρόνοιες τους με την παραπομπήτου θέματος, στο πρώτο στάδιο,στην τμηματικήεπιτροπή ηοποία συστήθηκε,δεν μπορούσε ναπαράξειέννομα αποτελέσματα. Έπε ται ότι τοθεμέλιοτηςαπόφασηςείναι ακροσφαλές. Ητμηματικήεπιτροπή,μετάαπό συνεκτίμηση των υπη ρεσιακών στοιχείων των προσοντούχων υποψηφίων, έκρινε ότι μόνο τέσσεριςαπόαυτούς,μεταξύ των οποίων καιτο ενδιαφερόμενο μέρος,ήτανάξιοι γιαπροαγωγή και 319 Πικής, Π. θαλασσινόςν.Δημοκρατίας(Αρ.2)
(1995)υπέβαλε σύσταση για την προαγωγή τους. Οι υπόλοιποι εννέα, μεταξύ των οποίων και ο εφεσείων, δεν κρίθηκαν κατάλληλοι γιαπροαγωγή.
(2)Παράλειψηηοποίαβαρύνειτόσο τηντμηματικήεπιτροπή όσο και την ΕΔΥ, να αιτιολογήσει τη μη προαγωγή του 5 εφεσείοντα ενόψει της αρχαιότητας και των υπέρτερων προσόντων του έναντι τουενδιαφερόμενου προσώπου. Οι εισηγήσεις του εφεσείοντα, στο μέρος αυτό,προϋ ποθέτουν την ύπαρξηυποχρέωσης εκ μέρους τουδιορίζο ντος οργάνου, ειδικής αιτιολόγησης της προαγωγής προ- 10 σώπου το οποίο υπολείπεται σε ακαδημαϊκά προσόντα και αρχαιότηταανθυποψηφίουγια.προαγωγή.
(3)Συμπερίληψη στα στοιχεία κρίσεως απαράδεκτων εμπι στευτικών εκθέσεων γιατον εφεσείοντα λόγω προκατάλη ψης και εχθρικής διάθεσης των αξιολογούντων λειτουρ- 15 γών έναντιτου. Στην αγόρευση του ο εφεσείων πρόβαλε και τέταρτο λόγο ο οποίοςδεθίγεται στους λόγους έφεσης: Ότιοπροϊστάμενος του Τμήματος δεν έπρεπε να συμμετάσχει στην τμηματική επιτροπή ενόψει της βαθμίδας στην κλίμακα ιεραρχίας της θέσης η οποία 20 θαεπληρούτο -ΘέσηΠρώτουΕργατικούΛειτουργού. Διευκρινί σεις που δόθηκαν επί του θέματος απεκάλυψαν ότι δεν παρεμ βαλλόταν οποιοδήποτε κώλυμα στη συμμετοχή του προϊσταμέ νου τουΤμήματος στην τμηματικήεπιτροπήενόψει τηςβαθμίδας στην κλίμακα ιεραρχίας της θέσης που θα επληρούτο. Μεταξύ 25 της θέσης του Πρώτου Εργατικού Λειτουργού καιτης θέσης του Προϊσταμένου,παρεμβάλλονται άλλες δύοβαθμίδεςστην κλίμα κα της ιεραρχίας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή του εφε σείοντα για τους ακόλουθους λόγους τους οποίους θεωρούμε 30 έγκυρους: Οι Κανονιστικές Διατάξεις οι οποίες εκδόθηκαν βάσει του Αρθρου 36
(2)του Ν33/67,ορθά διαπιστώθηκε ότι ενέχουν κα νονιστικό χαρακτήρακαι ότι οκαταρτισμός και ηέκδοση τους ανάγονται στην κανονιστική αρμοδιότητα του Υπουργικού 35 Συμβουλίου βάσει του Αρθρου 54(ζ) του Συντάγματος. Η δημο σίευσηδε συνιστά προϋπόθεση για την πρόσδοση ισχύος σ' αυ τές. Εφόσον αποφασίστηκεημη δημοσίευση τους στην Επίσημη 320 3Α.Α.Δ. θαλασσινός ν.Δημοκρατίας (Αρ.2) Πικής, Π. Εφημερίδα της Δημοκρατίας, αυτές είχαν καταστεί ισχυρές αφότου εγκρίθηκαν απότο Υπουργικό Συμβούλιο. 5 10 15 20 25 Ορθά διαπιστώθηκε ότι το στοιχείο της προκατάληψης (bias)o^v αξιολόγηση υπαλλήλων, πρέπει ναπροκύπτει απότα υπηρεσιακά στοιχεία τα οποία περιέχονται στους διοικητικούς φακέλους [βλ. Othonos and Another v. Republic (R.A.720, 19.4.89) και Loucav.Savva v.Republic (R.A. 777 καιR.A.780, 16.6.89)]. Οι αρχές σε σχέσημε τηντεκμηρίωση προκατάληψης εξηγούνται στην Kontemeniotis v.C.B.C.
(1982)3C.L.R. 1027,και στη SoteriadouandOthers v.Republic
(1983)3 C.L.R. 921. Δεν υφίσταται κανόνας οοποίος επιβάλλει την ειδική αιτιο λόγησηαπόφασηςγια την προαγωγή δημόσιου υπαλλήλου ένα ντι ανθυποψηφίουοοποίος υπερέχει σε αρχαιότηταήυπερτερεί σεακαδημαϊκά προσόντα. Ταπροσόντα καιηαρχαιότητα είναι δύο από τα τρία κριτήρια τα οποία θέτει ονόμος για την αξιο λόγησητων δημόσιων υπαλλήλων γιαπροαγωγή. Τοάλλο είναι ηαξίατο οποίο απαριθμείται στο νόμο ως το πρώτο στη σειρά των κριτηρίων για την αποτίμηση των διεκδικήσεων των υπαλλήλων για προαγωγή. Είναι θεμελιωμένο ότιηκατοχή ακαδη μαϊκών προσόντων άλλων από εκείνα ταοποία απαιτούνται απότοσχέδιο υπηρεσίας,είναι παράγοντας οριακής σημασίαςο οποίος δενεπαυξάνει ουσιωδώς τιςδιεκδικήσεις του κατόχου για προαγωγή. Δε διαπιστώνεται οποιαδήποτε πλάνη,νομικήή πραγματική, ωςπρος την αξιολόγηση των υποψηφίων από την τμηματικήεπιτροπή. Μετά τηνυιοθέτηση τηςέκθεσης τηςτμηματικής επιτροπής από την Ε.Δ.Υ.,όπως παρεχόταν δυνατότητα στοδιορίζον σώ μα, ηεπιλογή περιορίστηκε μεταξύ των τεσσάρων συστηθέντων. 30 Κρίνουμε ότι ορθά διαπιστώθηκε από το πρωτόδικο Δικα στήριο ότι δεντεκμηριώθηκε λόγος πουναδικαιολογεί τηνακύ ρωση της επίδικης διοικητικής απόφασης. Ηέφεση απορρίπτεται. Η έφεση απορρίπτεται. 35 321