(1995)11 Ιουλίου, 1995 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΧΑΡΟΥΔΙΟΥ, Εφεσείων -Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ, Εφεσίβλητου -Καθ' ου ηαίτηση. (ΣννεκδικαζόμενεςΑναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 1292 και 1293) Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα Αρθρο 28.1 — Κατοχύρωση της αρχής *ης ισότητας — Απόρριψη αιτήματος του εφεσείοντα από τον Διευθυντή Τελωνείων για απόκτηση άδειας δημιουργίας γενι κής αποθήκης αποταμίευσης (bonded warehouse) — Ο ισχυρισμός για άνιση μεταχείριση δεν τεκμηριώθηκε— Η απόφαση τον Διευ- 5 θυντή Τελωνείων επικυρώθηκε. Ο Διευθυντής Τελωνείων απέρριψε αίτηματου αιτητήγια από κτηση άδειας Γενικής Αποθήκης Αποταμίευσης κυρίως για αποθή κευση αυτοκινήτων στο χώρο τουπαλιούλιμανιού Λεμεσού, λόγω μηπλήρωσης τωνκαθορισθέντωνβασικώνκριτηρίων. Ζητήθηκεσε 10 μεταγενέστερο στάδιο επανεξέταση του αιτήματος με την εισήγηση on, μεταξύ άλλων, οι υπάρχουσες αποθήκες δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του κλάδου, στην οποία η απάντηση του Διευθυντή Τελωνείων ήτανκαιπάλιαρνητική. Σαν λόγος τωνπροσφυγώνπουσυνεκδικάσθηκανπροβλήθηκεη 15 έλλειψηδέουσας έρευνας και στην προσφυγή859/89,η παραβίαση της αρχήςτης ισότητας. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψεκαιτις δύοπροσφυγές λό- „ γωμητεκμηρίωσης τωνλόγων πουπροβλήθηκαν. Στηνέφεσηηγέρθηκαν οι ίδιοι λόγοι που στην ουσία αφορούσαν μόνο τον ισχυρι- 20 σμό για άνιση μεταχείριση και δυσμενή διάκριση κατάπαράβαση του άρθρου28
(1)του Συντάγματος. Ηάνιση μεταχείριση σύμφω να με τον ισχυρισμό του εφεσείοντα προερχόταν απότην παροχή 322 3Α.Α.Δ. Ζοχαριάδουν.Δημοκρατίας παρόμοιων αδειών σε τρίαάλλαπρόσωπακατά την ίδια χρονική περίοδοτηςυποβολήςτηςαίτησηςτουεφεσείοντα. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότιταστοιχείαπουτέθηκανενώπιοντουδενθεμελίωνανπαραβίασητηςαρχήςτηςίσης μεταχείρισης πουεπικαλέσθηκεο εφεσείων. Οι εφέσεις απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Έφεση. 10 15 Έφεσηεναντίον τηςαπόφασηςτουΠροέδρουτου Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Α. Λοΐζου, Π.) που δόθηκε στις 29 Δε κεμβρίου, 1990 (προσφυγές αρ.564/89και 858/89)με τηνοποία απορρίφθηκαν οι προσφυγές τουεφεσείοντα εναντίον τηςάρνη σης των εφεσίβλητων να του παραχωρήσουν άδεια λειτουργίας αποθήκης αποταμιεύσεως. Μ.Χατζηπιέρας, γιατον εφεσείοντα. Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. 20 ΠΙΚΗΣ, Π.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει ο Δικαστής κ. Χατζητσαγγάρης. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Οι παρούσες εφέσεις συνεκδικάστηκαν γιατί αφορούσανδύο προσφυγές του ιδίου αιτητή που επίσης συνεκδικάστηκαν πρωτόδικακαι για τις οποίες εκδόθη κε κοινή απόφαση. 25 Ησχέσημεταξύ των δύο προσφυγών φαίνεται απότα γεγο νότα που είναι ταακόλουθα: ./ 30 Οαιτητής- εφεσείων μεεπιστολή τουημερ. 17.4.1989,προςτον Διευθυντή Τελωνείων, ζήτησε άδεια για τη δημιουργία Γενικής Αποθήκης Αποταμίευσης (Bonded Warehouse) κυρίως για την αποθήκευσηαυτοκινήτων σεχώρο πουυπέδειξε στοπαλιό λιμάνι Λεμΐσού. ΟΔιευθυντής Τελωνείων μεεπιστολή τουημερ.12.5.89 απόρριψετο αίτημααναφέροντας ότι απότημελέτη των ενώπιον του στοιχείων δεν είχε ικανοποιηθεί ότι επληρούντο τα βασικά 323 Χ'Τσαγγάρης,Δ. Ζαχαριάδου ν.Δημοκρατίας
(1995)κριτήρια τα οποία είχαν καθοριστεί για τη χορήγηση τέτοιων αδειών. Συγκεκριμένα ανάφερε ότι τα κριτήρια αυτά ήσαν η πραγματική ανάγκη για αποθηκευτικό χώρο στο συγκεκριμένο κλάδο του επαγγέλματος πουαφορούσεη αίτησηκαιτηδυνατό τητα εξυπηρέτησης του κλάδουαπό τις ήδηυφιστάμενες αποθή- 5 κες. Εναντίον της απόφασηςαυτήςκαταχωρήθηκε ηπροσφυγή 564/89την οποίααφοράηέφεση
- Με νέα επιστολή του ημερ. 16.5.1989, ο αιτητής - εφεσείων αξίωνε επανεξέταση του αιτήματος του,θέτοντας προς τον Δι ευθυντήΤελωνείων μεταξύ άλλων την εισήγησηότι οι υπάρχου- 10 σες αποθήκεςδεν μπορούσανναεξυπηρετήσουν τις ανάγκεςτου κλάδου. Στο ίδιο υπόμνημα γίνεται σειρά εισηγήσεων για την αντιμετώπιση τουθέματος. Με επιστολή του ημερ. 8.9,89ο Διευθυντής Τελωνείων πλη ροφόρησε τον εφεσείοντα ταακόλουθα: 15 "Αναφέρομαι στην επιστολή σας με ημερομηνία 16.5.1989 σχετικά με το αίτημα σας για άδεια λειτουργίας αποθήκης αποταμιεύσεως και σας πληροφορώ ότι ηυπόθεση σας εξε τάστηκε κάτωαπότο φως των επιχειρημάτων πουπαρατίθε νται στην επιστολή σαςαλλάλυπούμαι νασαςπληροφορήσω -20 ότι δεν κατέστει δυνατή η αναθεώρηση της απόφασης μου πουσαςκοινοποιήθηκε μετηνεπιστολή μου μετον ίδιοαριθ μό και ημερομηνία 12 Μαΐου 1989." Εναντίον της απόφασηςτης8.9.1989,καταχωρήθηκεηδεύτε ρη προσφυγή αρ. 858/89την οποίααφοράηέφεση
- 25 Η προσφυγή564/89βασίστηκε ουσιαστικά στο ότι ηαπόφα ση λήφθηκε χωρίς να γίνει ηδέουσα έρευνα, και στο ότι προέ κυψε από λανθασμένες διαπιστώσεις του Διευθυντή Τελωνείων αναφορικά με την εφαρμογήτων καθορισθέντων κριτηρίων. Η δεύτερη προσφυγή 858/89 βασίστηκε στους ίδιους λόγους και 30 επιπρόσθετα στον ισχυρισμό ότι ηαπόφασητου Διευθυντή Τε λωνείων παραβίαζε την αρχήτης ισότητας. • Ο πρωτόδικος δικαστής στην απόφασητου αναφέρθηκε στο υπόβαθρο των γεγονότων καιστη νομική βάσητων προσφυγών και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η απόφασητου Διευθυντή Τε- 35 λωνείων καιστις δύοπεριπτώσεις τουαιτήματος.τουαιτητήλή φθηκεαφούδιεξήχθη ηδέουσα έρευνα και μάλιστα στη δεύτερη περίπτωση αφού λήφθηκαν υπόψη και τα νέα δεδομένα στα 324 3Α.Α.Δ. Ζαχαριάδου ν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης,Δ. οποίααναφέρθηκεοαιτητής. Επίσης έκρινεότι καιστις δύοπε ριπτώσεις ηαπόφασηλήφθηκε στα πλαίσια της ορθής εφαρμο γής των υφισταμένων κριτηρίων και της διακριτικής εξουσίας του Διευθυντή. 5 Όσον αφοράτον ισχυρισμό του αιτητήγια άνιση μεταχείρι σητοπρωτόδικοδικαστήριοαποφάσισεότι δενυπήρξεθέμαδυ σμενούς διάκρισης ούτε στο στάδιο της απόρριψης του πρώτου αιτήματοςτου αιτητήούτε μετέπειτα όταναπερρίφθητοαίτημα του για επανεξέταση. 10 Ο δικηγόρος του αιτητήκαι στις δύο συνεκδικαζόμενες εφέ σεις ήγειρε τους ίδιους ακριβώς λόγους έφεσης που στην ουσία αφορούν μόνο τον ισχυρισμό για άνιση μεταχείριση και δυσμε νήδιάκρισηκατάπαράβασητουάρθρου28
(1)τουΣυντάγματος. Περιληπτικάαναφέρεταιότι τοπρωτόδικοδικαστήριοβασίστηκε σε εσφαλμένα δεδομένα όσον αφορά άλλα άτομαστους οποί ους χορηγήθηκεάδεια. 15 20 25 30 35 Κατάτηναγόρευση τουοδικηγόρος του εφεσείοντα ανάπτυ ξε τις θέσειςτουγια το θέματης ανισότητας αναφερόμενος στο ότι στις 19.6.1989, στις 16.12.1989 και στις 16.1.1990δόθηκαν άδειεςσε τρίαάλλαπρόσωπαγιατηδημιουργίααποθηκώναπο ταμίευσης. Το γεγονός αυτό ισχυρίστηκε ότι αποδεικνύει αφ' εαυτούάνιση μεταχείριση. Είναι φανερό ότι όσον αφορά τις άδειες που δόθηκαν στις 16.12.1989και 16.1.1990ταγεγονότα αυτάπροέκυψαν μετά την καταχώρηση των προσφυγών. Όσον αφοράτην άδεια πουδό θηκε στις 19.6.1989,δεν θεμελιώνεται απότο γεγονός και μόνο ότι δόθηκε ηάδεια,άνιση μεταχείριση. Δεν υπάρχουν στοιχεία τα οποία να αποκαλύπτουνάνιση μεταχείριση. Η έφεση 1292 πουαφοράτην προσφυγή564/89δεν είναιδυνατό να επιτύχει διότι ο μοναδικός λόγος έφεσης που εγείρει ο εφεσείων είναι ολόγοςτηςάνισης μεταχείρισης. Ολόγοςαυτός ακύρωσης δενηγέρθημετηνπροσφυγήτουαιτητή,η οποίααφο ρούσεαποκλειστικά τηνορθότητατης απόφασηςτουΔιευθυντή, ημερ, 12.5.89. Στηνουσία ηέφεσηστερείται αντικειμένου. Όσον αφοράτην έφεση 1293, ο πρωτόδικος δικαστής υιοθέ τησε την άποψηότι ηεπιστολή του Διευθυντή προς τον εφεσεί οντα ημερ. 8.9.89συνιστούσε εκτελεστήδιοικητική πράξη. 325 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Ζαχαριάδου ν.Δημοκρατίας
(1995)Διατηρούμε επιφυλάξεις κατάπόσοη πιοπάνωάποψη απο τελεί εκτελεστήδιοικητική πράξη. Εν πάσηπεριπτώσει όμως, κρίνουμεότιδεντέθηκανστοιχεία ταοποίαναθεμελιώνουντην επικαλούμενηάνισημεταχείρισηκαιωςαποτέλεσμαη έφεσηδεν μπορεί ναεπιτύχει. Οι εφέσειςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. Οι εφέσεις απορρίπτονται χω ρίς έξοδα. 326 5