clr/1995/1995_3_363.pdf

(1995)Δικαστικές αποφάσεις — Δεσμευτικότητα — Παρέκκλιση από προη­ γούμενη απόφαση της Ολομέλειας — Πότε παρέχεται η ευχέρεια και η δυνατότητα και πότε υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία για πα­ ρέκκλιση από προηγούμενη δικαστική απόφαση — Ποιο το κριτή­ ριο επιλογής μεταξύ συγκρουόμενωναποφάσεων. 5 Η Ε.Δ.Υ.προέβη στην προαγωγήτων 17 ενδιαφερομένων προ­ σώπων σε ισάριθμες θέσεις Γραμματειακών Λειτουργών που δημι­ ουργήθηκαναπότον περί Συμπληρωματικού Προϋπολογισμού Νό­ μο (Ν.164/90) για προαγωγή αντίστοιχου αριθμού γραφέων Πρώ­ της Τάξης. Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα είχαν προαχθεί στη θέση 10 Γραφέα Πρώτης Τάξης το

1. Νομικό έρεισμα γιατηδιενέργεια των προαγωγώνμέσωτηςνο­ μοθετικής οδού αντλήθηκε απότην απόφασητης Ολομέλειας στην Republic v. Christoudia. Η απόφασητης Ε.Δ.Υ.προσεβλήθη από 16 Γραφείς Πρώτης Τά- 15 ξης για σειρά λόγων, μεταξύ των οποίων και παραβίασητης αρχής τηςισότηταςπουκατοχυρώνεται μετοΑρθρο28.1 τουΣυντάγματος. Η Δημοκρατία (καθ' ωνηαίτηση) αμφισβήτησαν τοπαραδεκτό του συμφέροντος των αιτητών να προσφύγουν. Υποστήριξαν ότι εφόσον η πλήρωση των θέσεων συναρτάτο αποκλειστικά με την 20 προαγωγήτων ενδιαφερομένων προσώπων,οι αιτητές δενθαείχαν οποιοδήποτε ευεργέτημα σε περίπτωση επιτυχίας της προσφυγής, αφού ηπροαγωγή δεν τους αποστέρησε από οποιοδήποτε δικαίω­ μα. Επίσης υποστήριξαν ότι δεν παραβιάσθηκεηαρχήτης ισότη­ τας, εφόσον η θέση των ενδιαφερομένων προσώπων διακρινετο 25 απόεκείνηάλλων ΓραφέωνΠρώτηςΤάξης,λόγω αδικίαςπουόπως ισχυρίστηκαν τους εγένετο κατάτην ένταξη τους στηθέσηΓραφέα Δεύτερης Τάξης. . Το πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε τις προαγωγές, αφού έκρι­ νε ότι: 1) η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από την υπόθεση Christoudiaηοποίααφορούσεδιορισμό καιόχιπροαγωγήδη­ μοσίων υπαλλήλων,και 2) ηπροαγωγή παραβίαζετην αρχήτης ισότητας. ΗΔημοκρατία εφεσίβαλε την απόφαση. Υπέβαλεότι ηαρχήστη 35 364 30 3Α.Α.Δ. Δημοκρατίαν.Γιάλλουρουκ.ά. Christoudia δεν περιορίζεται μόνο σεδιορισμούς, αλλά καλύπτει κάθε νομοθετική πράξηστελέχωσης της Δημόσιας Υπηρεσίας. 5 Ταενδιαφερόμενα μέρηυποστήριξαν ότι, ενόψειτων προνοιών τουΑρθρου 5τουΝ. 1/90 δενπαρεμβάλλεται οποιοδήποτεκώλυμα στηδιενέργεια διορισμών ήπροαγωγώνστηΔημόσια Υπηρεσία. Οι εφεσίβλητοι υποστήριξαν ότιο νόμος 164/90 παραβιάζει την αρχήτηςδιάκρισηςτων Εξουσιώνκαιπλήττειτηναρχήτηςισότητας. Επίσης υπέβαλανότιοι προαγωγές διενεργήθηκαν έξωαπό το πλαίσιο τουΝ.1/
2. 10 15 20 25 30 35 ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε τηνέφεση για τους πιοκάτω λόγους:
3. Ηερμηνεία των ενδιαφερομένων μερών ότιοΝ. 164/90δεν αντίκειται προςτις διατάξειςτουΝ. 1/90, οοποίοςκαθιστά, σε συμφωνία μετο Σύνταγμα, τηνΕ.Δ.Υ.τημόνη αρχήμε αποκλειστική αρμοδιότητα γιατηστελέχωση τηςΔημόσιας Υπηρεσίας, παραγνωρίζει τηνδιάκριση τωνΕξουσιώνκαι τις πρόνοιες τουΜέρους VIIτουΣυντάγματος. ΟΝ. 1/90 καθορίζειτηδιαδικασία γιατηνπλήρωση θέσεων στηΔημό­ σια Υπηρεσία και τα κριτήρια για την επιλογή των καλυτέρων υποψηφίων. Στην παρούσαυπόθεση ηπροαγωγήδιε­ νεργήθηκε στην ουσία απότη Βουλή, στοπλαίσιο άσκησης της νομοθετικής εξουσίας. Ι ι
4. ΗΕΔΥαποτελεί ανεξάρτητοσώμα της Εκτελεστικής Εξου­ σίας και οι νομοθετικές πρόνοιες για τηλειτουργία καιτις αρμοδιότητες του πρέπει να συνάδουν στομέγιστο δυνατό βαθμό μετιςσυνταγματικές διατάξεις που αφορούντηλει­ τουργία του. ΤοΑρθρο 4

(6)τουΝ. 1/90 ενσωματώνει τις πρόνοιεςτουΣυντάγματος αναφορικά μετους όρουςυπηρε­ σίας των μελώντηςΕ.Δ.Υ.. 3. Η άσκησητης εξουσίας τουδιοικείν,πτυχήτης οποίαςαπο­ τελεί ηστελέχωσητης Δημόσιας Υπηρεσίας, υπόκειται στον αναθεωρητικόέλεγχοπουπροβλέπειτοΑρθρο 146.1 τουΣυ­ ντάγματος. Στην υπόθεση Christoudia δεν ακολουθήθηκεη αρχήότιμεβάσητοΣύνταγμα και τηνομολογία, διορισμοί στη Δημόσια Υπηρεσία εκφεύγουν των αρμοδιοτήτων της Βουλής. Ολόγος στη Christoudia δεν μπορεί να εναρμονι­ σθεί ούτε μετην αρχήτηςδιάκρισης των Εξουσιών, ούτεμε 365 Δημοκρατίαν.Γιάλλουρονκ.ά.

(1995)τη νομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου, προγενέστερη ή μεταγενέστερη της έκδοσηςτης.

1. Ηδικαστικήαπόφασηαποτελεί πηγήδικαίου. Αρχή δικαί­ ου,ηοποία υποστηλώνει τοαποτέλεσμα της απόφασης του δικαστηρίουείναι δεσμευτική. 5
2. Παρέκκλισηαπόπροηγούμενη απόφασητηςΟλομέλειας εί­ ναι δυνατή, για ανάλογους λόγους με εκείνους για τους οποίους η Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων στην Αγγλία μπορεί νααποκλίνει από προηγούμενες απο­ φάσειςτης. Ηευχέρειαγιαπαρέκκλισηείναι μεγαλύτερησε 10 θέματα συνταγματικού καιδιοικητικούδικαίου.
3. Ηεπίδικη διοικητική απόφαση ορθά ακυρώθηκε αφού για τους λόγους πουαναφέρονταιπιο πάνω προσκρούει προς την αρχήτηςδιάκρισης των Εξουσιών, αντίκειται προςτο πλαίσιο τηςΕ.Δ.Υ. πουπροσδιορίζεται στοΝ 1/90και πα- 15 ραβιάζει την αρχήτης ισότητας που κατοχυρώνει το Αρθρο 28του Συντάγματος. Οι εφέσεις απορρίπτονται μεέξοδα. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Republic v.Christoudia,

(1988)3C.L.R. 2622- 20 Δημοκρατία κ.α. ν.Ηλιάδη,Α.Ε. ημερ. 13.10.1989Frangoulides v. TheRepublic,

(1966)3C.L.R. 676· Markides & Another v. TheRepublic,

(1984)3C.L.R. 677· Republic v.Louca &Others,

(1984)3C.L.R. 241P.I.K. v.Καραγιώργη κ.ά.,

(1991)3Α.Α.Δ. 159· 25 ΘεοδοσίουΑτδ. ν.Δήμου Αεμεσού,

(1993)3ΑΛΛ. 25President of theRepublic v.House ofRepresentatives

(1985)3C.L.R. 1724Πρόεδρος τηςΔημοκρατίας v.Βουλής τωνΑντιπροσώπων,

(1992)3 ΑΛΛ. 458· 366 30 3 Λ.Α,Δ. Δημοκρατία ν. Γιάλλουοου κ.ά. Ελευθερίου-Κάγκαν.Δημοκρατίας. Απόφασηημερ. 13.2.1989Republic (Minister of Finance &Another) v.Demetriades,

(1977)3 C.L.R. 213Smith v. Allwright, 88 L Ed. 987atp.998. 5 Εφέσεις. 10 Εφέσεις εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δι­ καστηρίου Κύπρου (Παπαδόπουλος, Δ.) που δόθηκε στις 31 Μαρτίου, 1993 (Προσφυγή αρ.795/91)μετην οποίαέγινεδεκτή ηπροσφυγήτων εφεσίβλητων εναντίοντης προαγωγήςτων ενδιαφερομένωνπροσώπωνστηθέσηΓραμματειακού Λειτουργού. Γ.Φράγκου (κα.),ΑνώτερηΔικηγόρος τηςΔημοκρατίας,εκμέ­ ρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους εφεσείοντες και στις δυο εφέσεις. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατις εφεσίβλητες καιστις δύο εφέσεις. 15 20 Γ. Τριανταφυλλίδης με Στ. Χριστοδουλίδον και Ντ.Παπαδο­ πούλου (δ/δες)γιαόλαταΕ/Μστην Α.Ε. 1755 (εκτόςαπό το Ε.Μ. αρ.4). Γ. Τριανταφυλλίδης με Στ. Χριστοδουλίδον και Ντ.Παπαδο­ πούλου (δ/δες)γιαόλαταΕ/Μστην Α.Ε. 1756 (εκτός από τα Ε/Μαρ.8και 10). Cur. adv. vult. Την απόφασητουΔικαστηρίουθαδώσει ο Γ.Μ.Πικής,Π. 25 30 ΠΙΚΗΣ,Π. ΟπερίΣυμπληρωματικούΠροϋπολογισμούΝό­ μος(αρ.35)του 1990, (Ν 164/90),πρόβλεψετηδημιουργία 17νέων θέσεων ΓραμματειακούΛειτουργού, θέση προαγωγής στην ιεραρχία του Γενικού Γραμματειακού Προσωπικού, και την προαγωγήαντίστοιχουαριθμού ΓραφέωνΠρώτηςΤάξηςγιατην πλήρωση των θέσεων. Μετάτην έκδοση τουνόμου και γνωμά­ τευση του τότε Γενικού Εισαγγελέα, που δόθηκε σ' απάντηση ερωτημάτων που ήγειρε η Ε.Δ.Υ, ότι η διαδικασίαπλήρωσης τωνθέσεων ήταννομικάπαραδεκτή,η ΕπιτροπήΔημόσιαςΥπη­ ρεσίας επισφράγισε τις προαγωγέςκαι προβίβασετα ενδιαφερό367 Πικής,Π. Δημοκρατίαν. Γιάλλουρουκ.ά.

(1995)μένα πρόσωπα στη θέσητουΓραμματειακού Λειτουργού. Παρά την πρόνοιαστονόμο για τον προβιβασμό συγκεκριμένων υπαλ­ λήλων,οιδιορισμοί επικυρώθηκαναπότην Ε.Δ.Υ.,σ' αναγνώρι­ σητουγεγονότος ότιηΒουλήστερείται αρμοδιότηταςναπροβαί­ νει σεδιορισμούς στηΔημόσιαΥπηρεσία. Οιδιορισμοί τελικάφέ- 5 ρουντησφραγίδατηςΕ.Δ.Υ.καιείναι εναντίον τηςαπόφασηςτης Ε.Δ.Υ.που ασκήθηκανοιπροσφυγές των εφεσίβλητων (αιτητών). Άλλωστε, προσφυγή χωρεί μόνον εναντίον αποφάσεων αρχώνή οργάνων της Δημοκρατίας πουασκούν "εκτελεστικήν ήδιοικητικήν λειτουργίαν", σύμφωνα μετοΑρθρο 146.1 τουΣυντάγματος. 10 Οι εφεσίβλητοι (οιαιτητές στην προσφυγή) -16απότους 340 ομοβάθμιους των προαχθέντων-ΓραφείςΠρώτηςΤάξης-προσέ­ βαλαν την απόφαση της Ε.Δ.Υ. για σειρά λόγων, μεταξύ των οποίων και παραβίασητης αρχήςτηςισότητας που κατοχυρώνει το Αρθρο28.1 του Συντάγματος. 15 Οι εφεσείοντες (ηΔημοκρατία -καθ' ωνηαίτηση στην προ­ σφυγή) αμφισβήτησαν τοπαραδεκτότουσυμφέροντος τωναιτη­ τών ναπροσφύγουν. Υποστήριξαν ότι,εφόσον ηπλήρωσητων θέσεων συναρτάτο αποκλειστικά μετηνπροαγωγή των ενδιαφε­ ρομένων προσώπων, επιτυχίατων αιτητών στην προσφυγήδεθα 20 τους παρείχεοποιοδήποτεευεργέτημα* έτσι,μετηνπροαγωγήτων ενδιαφερομένων προσώπων,δεναποστερήθηκανοιίδιοι (οι αιτητές) απόοποιοδήποτε δικαίωμα. Προέκτασητης εισήγησης αυτής είναι ότι,οποτεδήποτεηΒουλήτων Αντιπροσώπων κατανέμειθέ­ σηστηΔημόσια Υπηρεσία σεεπώνυμους υποψηφίους,κανέναςδε 25 νομιμοποιείται να προσβάλει την απόφαση,άσχετα απότιςδιεκ­ δικήσεις ήπροσδοκίες τους γιαανέλιξη ήπροαγωγήστις ίδιεςθέ­ σειςκαιτην αρχήτηςισότηταςπουκατοχυρώνει την ισοπολιτεία και την αρχή της ίσης μεταχείρισης των πολιτών από όλες τις εξουσίεςτου κράτους (Αρθρο28του Συντάγματος). 30 Θεμέλιοτων εισηγήσεων τηςΔημοκρατίας είναι ότι παρέχεται εξουσία στη Βουλήτων Αντιπροσώπων, μέσωτης άσκησηςνομο­ θετικής εξουσίας, ναδιενεργεί προαγωγές στηΔημόσια Υπηρεσία καιότιη άσκησητης εξουσίας αυτήςδενυπόκειταισεοποιοδήπο­ τε αναθεωρητικό έλεγχο. Παράλληλα,υποστήριξαν (ηΔημοκρα- 35 τία) ότι η προαγωγή των ενδιαφερομένων προσώπων δενπρο­ σκρούει στην αρχήτης ισότητας,εφόσον ηθέσητων ενδιαφερομέ­ νων προσώπων διακρίνεται από εκείνη των άλλων Γραφέων Πρώτης Τάξης, λόγω της,κατ' ισχυρισμόν, αδικίας πουτους εγένετοκατά την ένταξη τους στη θέση ΓραφέαΔεύτερης Τάξης. 40 Πριν τη μετάταξη τους στηθέση Γραφέα Δεύτερης Τάξης, έντε368 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 Δημοκρατία ν. Γιάλλουρουκ.ά. Πικής, Π. κααπόταενδιαφερόμενα πρόσωπακατείχαν τηθέση της Χειρί­ στριας Μηχανών και έξι τη θέση Γραφέα Καταγραφής. Στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης της Δημόσιας Υπηρεσίας, που συ­ ντελέστηκε το 1980 - 81,ταενδιαφερόμενα πρόσωπακατέλαβαν τηθέση ΓραφέαΔεύτερης Τάξης στο Γενικό ΓραμματειακόΠρο­ σωπικό. Οι καθ' ων ηαίτηση και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα υπέβαλαν ότι ο Ν 164/90απέβλεπε στην άρση της αδικίας που τους εγένετο κατά τη μετάταξητους. Ηαδικίαπροέκυψε, σύμ­ φωνα με τους ισχυρισμούς τους, από το γεγονός ότι δεν αναγνωρίστηκε ηπροηγούμενη τους υπηρεσία ως υπηρεσία στη θέ­ ση ΓραφέαΔεύτερης Τάξης. Ονόμος, πρέπει να επισημάνουμε, δεν περιορίστηκε στη ρύθμιση της αρχαιότητας των ενδιαφερο­ μένων προσώπων, αλλά πρόβλεψε την προαγωγή τους, παρά το γεγονός ότι η αρχαιότητα είναι μόνο ένα από τα τρία στοιχεία που επιμετρούν για την επιλογή των προαγόμενων στη Δημόσια Υπηρεσία (βλ. Αρθρο 42

(2)του Ν33/67και Αρθρο 35

(3)τουΝ 1/90). Πρέπει νασημειωθεί ότι: 20 25 30 35 Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν αμφισβήτησαν τη μετάταξη τους, που, στην περίπτωση ορισμένων από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα (των Χειριστριών Μηχανών),η θέση πουτους αποδό­ θηκε (Γραφέας Δεύτερης Τάξης) βρισκόταν σε ευνοϊκότερη κλί­ μακα από τη θέση που κατείχαν. Για να συμπληρωθεί η εικόνα των υπηρεσιακών στοιχείων των ενδιαφερομένων προσώπων, πρέπει ναεπισημανθεί ότι το 1985 προάχθηκανστηθέση Γραφέα ΠρώτηςΤάξης,θέσηηκατοχήτηςοποίαςαποτελεί, σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας, προϋπόθεση για την προαγωγή τους στη θέση στην οποίαπροάχθηκαν. Νομικό έρεισμα για τη διενέργεια των προαγωγών μέσω της νομοθετικής οδού αντλήθηκε από την απόφασητης Ολομέλειας στη Republic v. Christoudia

(1988)3C.L.R. 2622 (ακολουθήθη­ κε στη Δημοκρατίακ.ά. ν.Ηλιάδη-Αναθεωρητική Έφεση 857, 13.10.89). Στη Christoudiaκρίθηκε, κατά πλειοψηφία, ότι οΝ 160/85, οοποίοςπρόβλεψε γιατημονιμοποίηση έκτακτωνυπαλλήλων, δεν ήταν αντισυνταγματικός. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε τις προαγωγές των εν­ διαφερομένων προσώπων. Έκρινε ότι (α) Η παρούσα υπόθεση διακρίνεται από τη Christoudia, εφόσον το αντικείμενο της νομοθεσίας ήταν ηπροαγωγή 369 Πικής, Π. Δημοκρατία ν. Γιάλλουρου κ.ά.

(1995)και όχι ο διορισμός δημοσίων υπαλλήλων, όπως ήτανη περίπτωση στην υπόθεση εκείνη· και (β) OTLη προαγωγήτωνενδιαφερομένωνπροσώπωνπαραβιά­ ζει την αρχήτης ισότητας πουκατοχυρώνεται στο Αρθρο 28τουΣυντάγματος,εφόσονημεταχείρισητηςοποίαςέτυ- 5 χαν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπαδεν μπορούσε να δικαιο­ λογηθεί με αναφοράσε οποιεσδήποτε αντικειμενικές δια­ φορές μεταξύτηςθέσηςτωναίτητριώνκαιτωνενδιαφερο­ μένων προσώπων. Η ευμενής διάκρισηυπέρτωνενδιαφε­ ρομένων προσώπωνκρίθηκε αυθαίρετη. 10 ΗΔημοκρατία εφεσίβαλε την απόφαση και επεδίωξε τονπα­ ραμερισμό της και την επικύρωση της απόφασηςγια τηνπροα­ γωγή των ενδιαφερομένων προσώπων. Υπέβαλε ότι η αρχή η οποία υιοθετήθηκε στη Christoudia δεν περιορίζεται μόνο σε διορισμούς, αλλά επεκτείνεται και σε κάθε νομοθετική πράξη 15 στελέχωσης της Δημόσιας Υπηρεσίας. Εξάλλου, η διάκριση υπέρ των ενδιαφερομένων προσώπων ευρίσκει έρεισμα, όπως υποστηρίζεται, στις εγγενείς διαφορές μεταξύ της θέσης των ενδιαφερομένων προσώπων και εκείνης τωναίτητριών(εφεσίβλητων). Ηθέση αυτήπροβλήθηκεκαιένα- 20 ντι έξι απότις αιτήτριες (εφεσίβλητες), οι οποίες κατείχαν,πριν την ένταξητους στο Γενικό ΓραμματειακόΠροσωπικό,την ίδια θέσηόπως έντεκα απόταενδιαφερόμεναπρόσωπα(Χειρίστριες Μηχανών). Η μόνη διαφοράμεταξύ τους ήτανότι είχαν διορι­ στεί στηΔημόσια Υπηρεσία μεταγενέστερα από ταενδιαφέρομε- 25 ναπρόσωπα. Οκ.Τριανταφυλλίδης,εκμέρους τωνενδιαφερομένων προσώ­ πων, υποστήριξε την επίδικηδιοικητική απόφαση. Υιοθέτησε τη θέσητου τότε Γενικού Εισαγγελέα ότι, ενόψει των προνοιών του Αρθρου5τουΝ1/90, δενπαρεμβάλλεταιοποιοδήποτεκώλυμαστη 30 διενέργεια διορισμών ή προαγωγών στη Δημόσια Υπηρεσία. Το Αρθρο5 προβλέπει ότι αποτελεί καθήκοντηςΕ.Δ.Υ. η στελέχωση καιηδιενέργεια όλων τωνπράξεωνπουαφορούντηνυπηρεσιακή υπόσταση των μελών της Ε.Δ.Υ.,εκτός όπουγίνεται ειδικήπρό­ νοια γιατη ρύθμιση θέματοςείτε στον ίδιο το Ν 1/90 ήσε οποίο- 35 δήποτε άλλο νόμο. Συνεπώς, υπέβαλε ότι, εφόσον ο Ν 164/90 πραγματεύεται την πλήρωση θέσεων στη Δημόσια Υπηρεσία, εύ­ λογα,συνάγεταιότιπρόκειταιγιανομοθετικήρύθμισηηοποίαδεν προσκρούει στις διατάξειςτουΝ 1/90. Πρόκειταιγια ερμηνεία η οποίαπαραγνωρίζειολοσχερώς 40 370 3 ΑΑ.Δ. Δημοκρατία ν.Γιάλλουρουκ,ά. Πικής,Π. (α) τηδιάκρισητωνΕξουσιώνκαι, 5 10 15 20 25 (β) τις πρόνοιες του Μέρους VII του Συντάγματος, βάσει των οποίωναρμοδιότηταγιατηστελέχωσητηςΔημόσιαςΥπηρε­ σίαςαποδίδεταισεανεξάρτητοσώματηςΕκτελεστικής Εξουσίαςτοοποίοδιακρίνεταιαπό τονκύριοφορέατης Εκτελε­ στικήςΕξουσίας,τοΥπουργικό Συμβούλιο,[Frangoulidesν. Republic

(1966)3 C.L.R. 676, Makrides and Another v. Republic

(1984)3C.LR.677],καιδιαχωρίζεταιθεσμικάαπό τηΝομοθετικήΕξουσία,τη Βουλήτων Αντιπροσώπων. ΣτηRepublic v.Loucaand Others

(1984)3 C.L.R.241,υπο­ δεικνύεται ότι οι νομοθετικές πρόνοιες γιατις αρμοδιότητεςκαι τη λειτουργία της Ε.Δ.Υ. πρέπει να συνάδουν, σε όποιο βαθμό είναι δυνατό, με τις συνταγματικές διατάξεις που αφορούν τη λειτουργία του ανεξάρτητου αυτούσώματος. Οι παρατηρήσεις τουΑνωτάτου Δικαστηρίου έγιναν σεσχέσημετοδικαίωμαπου παρεχόταν από το Ν33/67 στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να τερματίσει τις υπηρεσίες των μελών της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Είναιπρόδηλοότι,σεαναγνώρισηαυτήςτηςαρχής, οι συνταγματικά ενστάσιμες διατάξεις του Ν33/67 απαλείφθηκαναπότονέο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμο. Το Αρθρο 4

(6)του Ν 1/90 ενσωματώνει τις πρόνοιες του Συντάγματοςαναφο­ ρικά με τους όρους υπηρεσίας των μελών τηςΔημόσιας Υπηρε­ σίας. Προβλέπει ότι τα μέλητης Ε.Δ.Υ. μπορεί να απολυθούν για τους ίδιους λόγους και κατά τον ίδιο τρόπο "... πουαπολύονται οι δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου." Οι εφεσίβλητοι υποστήριξαν ότι ονόμος (α) παραβιάζει την αρχήτης διάκρισης των Εξουσιών, (β) πλήττει την αρχήτης ισότητας. 30 35 Επίσης υπέβαλαν ότι οι προαγωγές διενεργήθηκαν έξω από το πλαίσιο του Ν 1/90. Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990 (Ν 1/90) καθι­ στά,σε συμφωνία μετο Σύνταγμα,την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπη­ ρεσίας τη μόνη αρχήμεαρμοδιότηταγιατηστελέχωσητηςΔημό­ σιας Υπηρεσίας. Ηδιαδικασία γιατην πλήρωση των θέσεων και τακριτήρια για την επιλογή των καλυτέρων υποψηφίωνκαθορί­ ζεταιστονόμο. Η προαγωγήυπαλλήλων προϋποθέτει την κίνηση 371 Πικής, Π. Δημοκρατίαν.Γιάλλουρου κ.ά.

(1995)τουμηχανισμούγιατηδιενέργειαπροαγωγώνκαιτη συνεκτίμηση των διεκδικήσεων όλων των προσοντούχων υπαλλήλων γιαανέ­ λιξηστην ανώτερηβαθμίδατηςΥπηρεσίας. Στηνπροκειμένη πε­ ρίπτωση, ηΕ.Δ.Υ. ουσιαστικά απεμπόλησε, μετάτηγνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα,τοκυριαρχικότηςδικαίωμαγιατηνεπί- 5 λονήτωνπροαγόμενων καιπεριορίστηκε στην επισφράγιση της επιλογής τηςΝομοθετικής Εξουσίας. Ηπροαγωγήτων ενδιαφε­ ρομένων προσώπων μόνο κατ' επίφαση αποτελεί απόφαση της Ε.Δ.Υ.. Στηνουσία,η προαγωγή διενεργήθηκε από τηΒουλή, στο πλαίσιοάσκησηςτηςνομοθετικής τηςεξουσίας. 10 Οιπροαγωγέςεπηρέασανάμεσατασυμφέροντατωνεφεσίβλη­ των γιαδιεκδίκηση των ίδιων θέσεων. Τοσυμφέρον τοοποίο απαιτεί τοΑρθρο 146.2 για τηνομιμοποίηση προσώπουνα προ­ σφύγει συναρτάται,στηνπερίπτωσηδημοσίωνυπαλλήλων,μετην υπηρεσιακήτους υπόστασηκαιτιςδιεκδικήσεις τους για ανέλιξη 15 στην Υπηρεσία. Μετηνεπίδικη διοικητική απόφαση, οι εφεσί­ βλητοι στερήθηκαντουδικαιώματοςδιεκδίκησηςπροαγωγήςστην ανώτερηθέση, κατάπαράβασητουΑρθρου28.1 τουΣυντάγματος, το οποίοκατοχυρώνει την ισονομίακαι ισοπολιτεία στην άσκηση κάθεκρατικήςλειτουργίας 20 Ηαπόφασηγιατηνπροαγωγήτωνενδιαφερομένωνπροσώπων κρίνεται έκνομη. Διορισμοίκαι προαγωγέςστηΔημόσια Υπηρε­ σίααποτελούνπτυχήτηςδιοικητικήςλειτουργίας,η οποία ανάγε­ ται στηνάσκησητηςεκτελεστικήςεξουσίαςτουκράτους. Η άσκη­ σητηςαρμοδιότηταςγιαπροαγωγήδημοσίωνυπαλλήλωνπαρέχε- 25 ται αποκλειστικάστηνΕ.Δ.Υ.καιασκείταισύμφωναμετιςδιατά­ ξεις του Ν1/90. Ηαπόδοση της εξουσίας αυτήςστην Ε.Δ.Υ. συ­ νάδει μετιςσυνταγματικέςδιατάξεις,πουπροβλέπουντην άσκη­ ση αρμοδιοτήτωνγιατηστελέχωσητηςΔημόσιας Υπηρεσίας από σώμαθεσμικάανεξάρτητοαπότηνπολιτικήεξουσία. Η διάκριση 30 των Εξουσιών αποτελεί τοθεμέλιοτης λειτουργίας της Κυπρια­ κήςπολιτείας. Ηκρατικήεξουσίακατανέμεται απότοΚυπριακό Σύνταγμασεξεχωριστούς φορείςεξουσίας. Εξουσία,η οποίαδεν κατανέμεται απότοΣύνταγμασεσυγκεκριμένο φορέα, ασκείται από τονκλάδοεκείνο τηςεξουσίαςστησφαίρααρμοδιότητας του 35 οποίουανάγεταικατάφυσιολογικήσυνέπεια [βλ.,μεταξύάλλων, Ρ.Ι.Κ. ν. Καοσγιώργη &άλλων

(1991)3Α.Α.Δ. 159και Θεοδο­ σίου Λίμιτεδν.ΔήμουΛεμεσού,

(1993)3 Α.Α.Δ. 25. ΗστελέχωσητηςΔημόσιαςΥπηρεσίας αποτελείπτυχήτηςδιοι­ κητικήςλειτουργίας. Ηάσκησητηςεξουσίας τουδιοικείν υπόκει- 40 ται στον αναθεωρητικόέλεγχοπουπροβλέπει το Αρθρο 146.1 του 372 3 Α.Λ.Δ. 5 10 Δημοκρατία ν. Γιάλλουρουκ.ά. Πικής, Π. Συντάγματος. Τόσοωςθέμασυνταγματικήςαρχής,όσοκαινομο­ λογιακής τάξης,διορισμοί στηΔημόσια Υπηρεσία εκφεύγουντων αρμοδιοτήτων της Βουλής. ΣτηνPres.of Republicv.House of Representatives

(1985)3 C.L.R. 1724, αποφασίστηκεότιη πρόσληψηέκτακτωνυπαλλήλων,σεαντίθεσημετη στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεωνγιατηνπρόσληψητους,περιέχει στοιχείαδιοικητι­ κήςλειτουργίας καιγιατο λόγοαυτόεκφεύγει τωνορίων τηςΝο­ μοθετικής Εξουσίας. Στη Christoudia ηπιοπάνωαρχήδενακο­ λουθήθηκε. Και μετάτη Christoudia,στην Αναφορά4/92 (ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςτωνΑντιπροσώπων, 18.9.92), δια­ κηρύχθηκεκατηγορηματικάότιη Βουλήτων Αντιπροσώπων δεν μπορεί μεάμεσοή έμμεσοτρόποναπαρέμβειστοδιορισμόή στην παράτασητηςθητείαςτων μελώντηςΕ.Δ.Υ.,εφόσον η διορκτηκή εξουσίαεκφεύγειτων ορίωντηςνομοθετικήςαρμοδιότητας. 30 Προκύπτειότιολόγος της Christoudiaδεν μπορεί να εναρμο­ νισθεί,ούτε μετην αρχήτης διάκρισηςτων Εξουσιών, ούτε με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τόσο προγενέστερη, όσο και μεταγενέστερη τηςέκδοσης της. Το ίδιο τοΔικαστήριοστη Christoudia διατυπώνειτην άποψηότιτο προηγούμενο τηςπρόσληψηςέκτακτωνυπαλλήλων,τοοποίορυθμίστηκεμετοΝ 160/85, δεθα επιτραπείναεπαναληφθεί στο μέλλον παρατήρησηπουτεί­ νει να συναρτήσει τηβάσητης απόφασης στη Christoudia μετην επίλυσητουπιεστικούπροβλήματοςτοοποίοείχεπροκύψειγιατη ρύθμιση της θέσης εκατοντάδωνέκτακτωνυπαλλήλων στηΔημόσιαΥπηρεσία. ΣτηναπόφασημειοψηφίαςτουτότεΠροέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Α.Ν. Λοΐζου, διατυπώνεται ηθέση ότι, πιεστικό όσοκαιναήταντοπρόβληματοοποίο αντιμετωπιζόταν, δεν μπορούσε να δικαιολογήσει απόκλιση απότις συνταγματικές διατάξεις ήτηνομοθεσία που διέπει τη στελέχωση της Δημόσιας Υπηρεσίας. 35 Ηδικαστική απόφασηαποτελείπηγή δικαίου. Δεσμευτικήείναι ηαρχή δικαίουη οποίαυποστηλώνει τοαποτέλεσματηςαπόφασης τουδικαστηρίου. Ησημασίατου δεσμευτικού προηγούμενου στο νομικό μας σύστημα εξηγείται, μεταξύ άλλων, στην Ελευθερίου Κάγκα ν.Δημοκρατίας(Υπόθεση494/87,13.2.89). 15 20 25 40 Παρέχεται ηδυνατότηταπαρέκκλισης απόπροηγούμενη από­ φασητηςΟλομέλειας για λόγους ανάλογουςμε εκείνουςγίααους οποίουςη ΔικαστικήΕπιτροπήτηςΒουλήςτωνΛόρδωνστηνΑγγλία μπορεί να αποκλίνει απόπροηγούμενες αποφάσειςτης[βλ. PracticeNote[1966]3All E.R. 77]. Ηδυνατότητααυτή αναγνω­ ρίζεται στη Republic (Ministerof Finance andAnother) v. D. 373 Πικής, Π. Δημοκρατία ν.Γιάλλουρουκ.ά.

(1995)Demetriades

(1977)3C.L.R.

1. Ηευχέρεια παρέκκλισης από προηγούμενες αποφάσειςτηςΟλομέλειας είναι μεγαλύτερη σε θέ­ ματα συνταγματικού καιδιοικητικού δικαίου,όπως επεξηγείται στην απόφασητουΛοΐζου, Δ.,στηDemetriades, θέση ηοποίαυι­ οθετείται μεαναφορά στην Αμερικανική νομολογία [βλ. Smith ν. 5 Allwright, 88 L.Ed.987at.p.998). Ηαπόκλιση ήαπομάκρυνση από προηγούμενηδικαστικήαπόφασηδικαιολογείταιοποτεδήπο­ τε διαπιστώνεταιότιηαρχήτηνοποίαενσωματώνει είναι εσφαλ­ μένη. Η ελευθερία είναι αναμφιβόλως μεγαλύτερη οποτεδήποτε προηγούμενη δικαστική απόφασησυγκρούεται μεθεμελιακή συ- 10 νταγματικήαρχή,όπως ηδιάκρισητων Εξουσιών. Κρίνουμε ότι, στοβαθμό και έκταση πουηChristoudia υπο­ στηρίζει ότι παρέχεται η δυνατότητα στελέχωσης τηςΔημόσιας Υπηρεσίας μενομοθεσία ήαποφάσειςτης Βουλής των Αντιπρο­ σώπων,ηαρχήείναι εσφαλμένη,διότιαντίκειταιπροςτηθεμέλια- 15 κή συνταγματική αρχή τηςδιάκρισης των Εξουσιών. Επίσης,η Christoudiaσυγκρούεται μενομολογίατουΑνωτάτου Δικαστηρί­ ου, προγενέστερη και μεταγενέστερη της έκδοσης της,πουαδυνα­ τίζει εξ αντικειμένου τη νομολογιακή βαρύτητα τουλόγουτης, αφενός, και διευρύνει την ευχέρεια απομάκρυνσης απότην αρχή 20 πουκαθιερώνει,αφετέρου. Τοκριτήριο επιλογής μεταξύσυγκρου­ όμενων αποφάσεων του δικαστηρίου είναι εκείνο της ορθότητας του λόγουτους,σύμφωνα μετηνκρίσητουδικαστηρίουπουείναι επιφορτισμένο μετο έργοτηςνομολογιακής τους αξιολόγησης. Καταλήγουμε ότιορθά έγινεδεκτήηπροσφυγήτωνεφεσιβλή- 25 των καιορθάακυρώθηκεηεπίδικηδιοικητικήαπόφαση. Η προα­ γωγή τωνενδιαφερομένων προσώπων, παρόλο που φέρει τοεπί­ χρισμα απόφασηςτηςΕ.Δ.Υ.,διενεργήθηκε ουσιαστικάαπότη Νο­ μοθετικήΕξουσίακαιγιατολόγοαυτόπροσκρούει προςτηναρχή της διάκρισηςτων Εξουσιών. Επίσηςαντίκειταιπροςτο πλαίσιο 30 άσκησηςτωνεξουσιών τηςΕ.Δ.Υ.,τοοποίοπροσδιορίζει οΝ 1/
2. Τέλος,ηαπόφαση παραβιάζειτην αρχήτης ισότητας που κατοχυ­ ρώνει το Αρθρο28 του Συντάγματος. Οι εφέσεις απορρίπτονταιμεέξοδα. Οιεφέσειςαπορρίπτονταιμεέξοδα. 35 374