3 Α.Α.Δ. 17Οκτωβρίου, 1995 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΝΕΑΡΧΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες - Αιτητές. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΦΟΡΟΥ ΜΗΧΑ ΝΟΚΙΝΗΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσίβλητων - Καθ'ων η αίτηση. (Αναθεωρητικές Εφέσεις αρ. 1245 και1262) 5 10 15 ΤελωνειακοίΔασμοί και Φόροι Καταναλώσεως— Εισαγόμεναοχήματα — Εκτελώνισηαυτοκινήτωντύπον "βαν"και μετατροπήτουςσε"σα λούν" — Απαίτηση Τελωνείουγια καταβολή της διαφοράς τον δα σμού κατ' αναλογία, με ότι θακατεβάλλετο αν εισάγονταν εξ αρχής ως "σαλούν"— Οιπερί ΜηχανοκινήτωνΟχημάτωνκαιΤροχαίας Κι νήσεωςΝόμοι 1972 -1983, Άρθρο 5
(1)(ιη) — Εξονσίατου Υπουργι κούΣυμβουλίου για ρύθμισηθεμάτωναναφορικάμεόρονςμετατρο πής οχήματος — Καν. 55 τωνπερί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας ΚινήσεωςΚανονισμώντον 1984 — Αποτελεί έκφραση της εξουσίας τον Υπουργικού Σνμβονλίον και εντάσσεται στα πλαίσια τον πιο πάνω νόμου — Ο δασμόςο οποίος καταβάλλεται αποτελεί προϋπόθεση για τημετατροπήοχήματος από μια κατηγορία σεάλλη, εξ ου και ηεπιβολή τον αναφορικάμε τα οχήματα τωνεφεσειόντων κρίθηκε νόμιμητόσοπρωτόδικα όσο και κατ'έφεση. Οι νομικές αρχέςπουεφάρμοσετοΑνώτατοΔικαστήριοαπορρί πτοντας τις εφέσειςπροκύπτουν ευκρινώςαπότοπιοπάνω περιλη πτικόσημείωμα. Οι εφέσειςαπορρίπτονται μεέξοδα. Εφέσεις. 20 Εφέσεις εναντίον των αποφάσεωνΔικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Πικής,Δ. και Κούρρης,Δ.) που δόθηκε η 375 Ματθαίουκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1995)μεν πρώτη σας 15 Νοεμβρίου 1990 (προσφυγή αρ.644/88)και η δεύτερη στις 21/11/90,με τις οποίες απορρίφθηκαν οι προσφυγές των εφεσειόντων - αιτητώνεναντίοντηςχρηματικήςεπιβάρυνσης που τους επιβλήθηκε όταν τους επετράπηημετατροπήτωναυτο κινήτων τους από"βαν"σε "σαλούν". 5 Α. Χαβιαρύς για Α. Παπαχαραλάμπους, για την εφεσείουσα στην Α.Ε.
- Ο εφεσείων στην Α.Ε. 1262 εμφανίζεταιπροσωπικά. Δ. Παπαδοπούλου (κα),ΑνώτερηΔικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατην εφεσίβλητη Δημοκρατία. 10 Cur.adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: Οιεφέσεις ενώπιον μαςαφορούνδύο διαδοχικές αποφάσεις: μία που εκδόθηκε από το Δικαστή Πική (όπωςήταντότε) στις 15/11/90καιάλληπουεκδόθηκε απότο Δι καστήΚούρρηστις21/11/
- Οιεφέσεις έχουνσυνεκδικαστεί για- 15 τί ολόγος εφέσεως είναι ταυτόσημος και στιςδύο. Τασύντομα γεγονότα έχουν ως εξής: Οι εφεσείοντες είχαν εισάξεί αυτοκίνηταν τύπου "βαν"και τα εκτελώνισαν ως οχήματα "βαν". Ύστερα από διαβήματαπου έκαμαν στο Τελωνείο τους επετράπηημετατροπήτωναυτοκινήτωναυτώναπό"βαν"σε"σα- 20 λούν". Τους εζητήθη και πλήρωσαν την επιπλέον διαφοράκατ* αναλογία με ό,τι θακαταβάλλετο ανεισάγονταν εξ αρχής ωςσα λούν. Η ουσία της επιχειρηματολογίας του κ. Χαβιαρά,πουεκπρο σωπούσε καιτον κ. Παπαχαραλάμπους ενώπιον μας,είναι πωςο 25 Κανονισμός 55 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων καιΤροχαί ας Κινήσεως Νόμου,Κανονισμοί του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84, οοποί οςπαρέχειεξουσίαγιατημετατροπήοχήματοςαπόμιακατηγορία σε άλλη υπό όρους που περιλαμβάνουν και τη χρηματικήεπιβά ρυνση, εκδόθηκε έξω απότο πλαίσιο του εξουσιοδοτικού Νόμου 30 με αποτέλεσμα να είναιultra viresκαικατ'ακολουθίανναστερεί ταινομικής υπόστασης.Ταύτισε σετούτοτηνεπιβολήχρηματικής επιβάρυνσης με την εκ των υστέρων επιβολήδασμούκαιφόρου. Η ίδια επιχειρηματολογία πουτέθηκε ενώπιον μας τέθηκεκαι πρωτόδικα. Εξετάστηκε καιαπορρίφθηκε. 376 35 3Α.ΧΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ματθαίουχ.ά.ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. Ακούσαμεταεπιχειρήματατουκ. Χαβιαράμεπροσοχή. Δεν συμφωνούμε μεαυτά. Καταλήγουμεότι οιπρωτόδικεςαποφά σεις είναι ορθές και ότι δεν θα μπορούσαμε να προσθέσουμε οτιδήποτεστηναπόφασητουΠική, Δ.(όπωςήταντότε)οοποίος εξέδωσετην πρώτηαπότις αποφάσεις, το λόγοτηςοποίας ακολούθησε ηδεύτερη. Υιοθετούμεπλήρως την ερμηνεία που δίνει στους σχετικούς Κανονισμούς. Η σχετικήαπόφαση ανα φέρει: "Ηεξουσίαγιαέκδοσητωνκανονισμώνπηγάζειόπωςρητάαναφέρεταιστο προοίμιο τους απότην εξουσία που πα ρέχεται απότοάρθρο 5
(1)τωνπερί ΜηχανοκινήτωνΟχημά τωνκαιΤροχαίας ΚινήσεωςΝόμωντύπου1972-1983. Σύμφωναμετιςρητέςδιατάξειςτηςπαραγράφου(ιη) του εδαφίου 1 τουάρθρου5του εξουσιοδοτικού νόμουπαρέχεται εξουσία για τη ρύθμιση μεταξύ άλλων των όρων μετα τροπής της κατηγορίας οχήματος. Ανάλογηεξουσία παρέ χεται έμμεσα καιαπότις διατάξειςτηςπαραγράφου(α) του ιδίου εδαφίου που προβλέπει τη ρύθμιση μέσω κανονιστι κών διατάξεων της κατηγορίας κατάταξης οχήματος. Οι πρόνοιες των πιοπάνωδιατάξεων είναι σαφείςως προςτο εύρος της εξουσιοδότησης ώστεναπαρέλκει ανάγκηεξέτα σης καιαναφοράς σεάλλες παραγράφους τουάρθρου5
(1). Καταλήγωότι οεξουσιοδοτικός νόμος παρείχε εξουσία στο Υπουργικό Συμβούλιο να ρυθμίζει θέματα που αφορούν τουςόρους μετατροπήςοχήματος. ΟΚ.55 αποτελείέκφρα ση τηςάσκησηςαυτήςτηςεξουσίαςκαιεντάσσεται σταπλαί σιατουεξουσιοδοτικού νόμου. Τοότι οιπρόνοιεςτου Κ.55 δενσυμπίπτουν μετις διατάξειςτωνπερίΤελωνειακών Δα σμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμων 1978-1983 (Ν. 18/78) δεναποστερεί τιςαρχέςαπότηνεξουσία γιατηνεπι βολή όρου για την καταβολή'ποσού ίσου προς τον αναλο γούντα δασμό ως προϋπόθεση για τη μετατροπή οχήματος από μιακατηγορίασεάλλη. Οδασμόςοοποίοςκαταβάλλε ται δεν αποτελεί απόρροιατης τελώνισης των εμπορευμάτων αλλάπροϋπόθεσηγια τη μετατροπήτου οχήματοςαπό μιακατηγορίασεάλλη. Τοότιοφόροςήτέλοςτοοποίοκα ταβάλλεται παραλληλίζεται και είναι προσαρμοσμένο στο δασμολόγιο γιατηνκατάταξη τωνοχημάτωνγια δασμολογι κούς σκοπούς δεσυνταυτίζει τημετατροπήμεοποιαδήποτε μορφή τελώνισης των εμπορευμάτων. Συνιστά αυτοτελή διάταξηη οποίαδιέπειτουςόρουςγιατημετατροπή οχήμα τος απόμιακατηγορίασεάλλη." 377 Παπαδόπουλος,Δ. y ί Ματθαίουχ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1995)> Γιατουςπιοπάνωλόγουςοιεφέσειςαπορρίπτονται με έξο δα. Οι εφέσεις απορρίπτονται με έξοδα. 378