clr/1995/1995_3_39.pdf

(1995)28 και 29 των περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (ΔιδακτικόνΠροσωπικόν) (Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις, Προαγωγοί και συναφήθέματα)Κανονισμώντου 1972-1985γι' αυτόκαι ακυρώθη­ καν απότο πρωτόδικο Δικαστήριο. Οι περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Διδακτικόν Προσωπικόν) (Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις, Προαγωγοί και συναφή θέματα) Κανονισμοί του 1972 εκδόθηκανμεβάσητο εδάφιο

(3)του Αρθρου 76 του περί της Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμουτου 1969 (Αρ.10/69). 5 Οι Κανονισμοί του 1972 κηρύχθηκανultra vires απότο Ανώτα10 το Δικαστήριο το 1979 και επανεκδόθηκαν με τους Τροποποιητι­ κούς Κανονισμούς του 1985, (Κ.Δ.Π. 71/85) μετά από την τροπο­ ποίηση του βασικού νόμου μετον περί της Δημοσίας Εκπαιδευτι­ κής Υπηρεσίας (Τροποποιητικό) Νόμο του 1979, (Αρ. 53/79). Το μόνο θέμα που εγέρθηκε ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου 15 Δικαστηρίου ήταν κατά πόσο οι Κανονισμοί 26, 28 και 29 των Κανονισμών του 1972 πουκηρύχθηκανultra viresτο 1979 καιανα­ ριθμήθηκανσε Κανονισμούς 30,32και 33αντίστοιχα, επανεκδόθη­ καν με την Κ.Δ.Π. 71/85 και ίσχυαν κατά τον χρόνο των επίδικων προαγωγών. Οι εφεσείοντες ισχυρίστηκαν ότι η αναρίθμησις των 20 επίδικων Κανονισμών δεν τους κατέστησε έγκυρους γι' αυτό και δεν έπρεπεναυιοθετηθούν ενώοι εφεσίβλητοι πρόβαλαντον ισχυ­ ρισμό ότι οι Κανονισμοί ήταν έγκυροι στον ουσιώδη χρόνο γιατί επανεκδόθηκαν με την Κ.Δ.Π.71/

1. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε τις προαγωγές. 25 Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επικύρωσε τηνπρω­ τόδικηαπόφασηκαι αποφάνθηκεότι:
2. Δευτερογενής νομοθεσία που εκδίδεται με υπέρβαση της νομοθετικής εξουσιοδότησης κηρύσσεται άκυρη ως ultra vires. Μεταγενέστερη νομοθεσία, η οποία απονέμει νομοθετική εξουσιοδότηση για έκδοση Κανονισμών που έγιναν με υπέρβαση της νομοθετικής εξουσιοδότησης, εκτός εάνρητά προβλέπεται στο Νόμο,δεν τους καθιστά έγκυρους ex post facto και έτσι δεν αποτελούν το ισχύονδίκαιο. 30
3. Το λεκτικό του Κανονισμού 3 της Κ.Δ.Π. 71/85 δεικνύει 35 καθαρά πρόθεση του Υπουργικού Συμβουλίου για επανέκ­ δοση των Κανονισμών. 40 3ΑΑ.Δ Δημοκρατία ν Μυρτιωτηκ.α. 3 Ηαναρίθμησηονομαστικά των επίδικων Κανονισμών είναι νομοθεσία με αναφορά και παρόλο οτι δεν είναι ο ιδεώδης τρόπος επανέκδοσης των Κανονισμών, δεν επηρεάζεται η εγκυρότητατους 5 10 4 Οι επίδικοι Κανονισμοί ίσχυαν από την ήμερα της επανέκ­ δοσης τους και κατά το χρόνο λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης 5 Οι προσβαλλόμενες προαγωγές έγιναν κατάπαράβασηπρος τις πρόνοιες του Νομού και των Κανονισμών και μευπερβάσηεξουσίας Ηέφεσηαπορρίπτεται Καμμιαδια­ ταγή γιαέξοδα ΥποϋίΟΗζ παν αναφέρθηκαν Michdcloudcs &Another ν TheRepublic

(1979)1 C L R 56 15 Sdv\av TheRepublic(I9S6) 3CLR 445 Pdpdiodnnou ν The Republic

(1987)7C/ R 474 It-vi/oc Εισαγγελέας n/ςΛηιιοκυατιαζ ν ΕλληνικήςΜεταλλευτικής ΙταρπαζΛτδ

(1994)2 ΑΛΛ 84 Εφεση. 20 25 Εφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου Κύπρου (Αρτεμης, Δ ) που δόθηκε στις 12 Οκτωβρίου, 1992 (Πρόσφυγε;Αρ 147/87, 148/87,284/87,347/87, 354/87,411/87, 411/87,434/87)με την οποία ακυριυθηκε ηπροαγονγητων ενδιαφε­ ρομένων μέρων στη Ηεση Διευθυντή Σχολεκον Δημοτικής Εκπαιδευσης Γ Φράγκου (κα).ΑνώτερηΔικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους εφεσειοντες xaO'orv ηαίτηση Α Σ Αγγελίδης, για τους εφεσιβλητους-αιτητες στις Προσφυγές Αρ 147/87, 148/87και 347/87 30 Κ Ευστάθιου, για τον εφεσίβλητο-αιτητη στην προσφυγή 284/87 41 Δημοκρατίαν. Μνοτιώτη κ.ά.

(1995)Α. Παπαχαραλάμπονς, για τον εφεσίβλητο-αιτητή στη προ­ σφυγή354/

1. Λ. Λουκά, για τους εφεσίβλητους-αιτητές στη προσφυγή 411/
2. Α. Δράκος, μα τον εφεσίβλητο-αιτητή στη προσφυγή434/
3. 5 Χαρ. Ιερείδης, για το ενδιαφερόμενο μέρος Παπαγαβριήλ ΔημητριάδουΜαρία. Δ.Γ. ΣΤΥΑΙΑΝΙΔΗΣ, Π.: Ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Με την έφεση αυτήζητείται ηανατροπήτης Απόφασης Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου,που,στην άσκησηπρωτοβάθμιαςΑναθεωρητικής Δικαιοδοσίας,ακύρωσε την προαγωγήτωνενδιαφε­ ρομένων μερών στηθέσηΔιευθυντή ΣχολείωνΔημοτικήςΕκπαί­ δευσης. Με έγγραφο Υ.Π. 365/68,520/86/Α, ημερομηνίας 23Ιανουαρί­ ου, 1987, διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, (η "Επιτροπή"), συγκατάθεση της Βουλής και έγκριση της Αρμόδιας Αρχήςγιατην πλήρωση έξι θέσεων προαγωγήςΔιευθυ­ ντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης. 10 15 ΗΕπιτροπή μελέτησε τους Προσωπικούς και Εμπιστευτικούς Φακέλους των Βοηθών Διευθυντών, υποψηφίων για προαγωγή 20 στη θέση, σε συνεδρίες με ημερομηνίες 3 Φεβρουαρίου, 1987, 4 Φεβρουαρίου, 1987, 5 Φεβρουαρίου, 1987, 6 Φεβρουαρίου, 1987, 10 Φεβρουαρίου, 1987, 11 Φεβρουαρίου, 1987, 12Φεβρουαρίου, 1987, και στις 13 Φεβρουαρίου, 1987, αποφάσισε την προαγωγή των έξι ενδιαφερομένων μερών από 16Φεβρουαρίου,
4. 25 Οι εφεσίβλητοι, μεξεχωριστές προσφυγές,πρόσβαλαντηνομι­ μότητα τηςαπόφασης αυτής. Ένας απότους λόγους ακυρώσεως πουπροβλήθηκανκαιανα­ πτύχθηκαν είναι ότι η Επιτροπή ενήργησε κατάπαράβαση και/ή δενακολούθησε τιςπρόνοιεςτωνΑρθρων 26

(3)και35

(2)τωνπερί 30 Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων του 1969 έως 1986, (Αρ. 10/69,67/78,53/79,4/85,100/85,168/86),καιτων Κανονισμών 26, 28 και 29 των περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Διδακτικόν Προσωπικόν)(Διορισμοί Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις, Προαγωγοί και συναφήθέματα),Κανονισμών του 1972 έως 1985. 35 42 3 Α.Α.Δ. Δημοκρατία ν. Μνοτιώτηκ.ά. Στυλιανίδης, Π. Είναι παραδεκτόαπό τους διάδικους ότιοι προαγωγές δεν έγιναν σύμφωνα μετις πρόνοιες τωνπιοπάνω Κανονισμών. Υποβλήθηκαν αντίθετοι ισχυρισμοί αναφορικάμετηνεγκυρό­ τητατους. 5 Ηδικηγόρος των εφεσειόντων πρόβαλε ότι οιΚανονισμοί26, 28 και29είχανκηρυχθεί ultra viresαπότοΔικαστήριο στηνυπό­ θεσηMichaeloudes&Anotherv.Republic

(1979)3C.L.R. 56και η αναρίθμηση τους με τους περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Διδακτικόν Προσωπικόν) (Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέ10 σεις, Προαγωγαίκαισυναφήθέματα)(Τροποποιητικοί) Κανονι­ σμούς του 1985, (Κ.Δ.Π. 71/85),δενμπορούσε από μόνη της να τουςδώσεινομικήυπόστασηκαι,ωςεκτούτου,δενήταντο ισχύον δίκαιο. Οι δικηγόροι των εφεσίβλητων εισηγήθηκαν ότι OL επίδικοι 15 Κανονισμοί ήτανέγκυροι στον ουσιώδη χρόνο,γιατίεπανεκδό­ θηκαν μετηνΚ.Δ.Π. 71/85,ύστερα από την τροποποίησητου βασικούΝόμουμετονπερίΔημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Τροποποιητικός)Νόμοτου 1979, (Αρ.53/79). ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αποφάσισεότι,απότηνημέραπου 20 τέθηκε σεεφαρμογήοΝόμος53/79-(29Ιουνίου, 1979) -μέχρι τις 8Μαίου, 1987, ημερομηνία πουτέθηκε σεισχύ οπερί Δημο­ σίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Τροποποιητικός) Νόμοςτου 1987, (Αρ. 65/87),οιΚανονισμοί αυτοί βρίσκονταν σεισχύ και, ως εκ τούτου,ίσχυαν στον ουσιώδη χρόνο της λήψεωςτης κρι25 νόμενης απόφασηςπροαγωγών και ηΕπιτροπήείχε υποχρέωση να τους εφαρμόσει, πράγματοοποίο παρέλειψε να κάνει. Για το λόγο αυτόακύρωσε τις προαγωγές. Ο μόνος λόγος εφέσεως που αναπτύχθηκε ενώπιονμας είναι:30 35 "1. ΤοΔικαστήριο εσφαλμένα αποφάσισεότι οι κανονισμοί 26,28και29τωνπερίΕκπαιδευτικώνΛειτουργών(Διδακτικόν Προσωπικόν)(Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις,Προαγω­ γαίκαισυναφήθέματα)του 1972 OLοποίοιείχανκηρυχθεί ultra vires τον Ιανουάριοτου 1979 καιοιοποίοι είχαναναριθμηθεί σεκανονισμούς30,32και33αντίστοιχα,ήσανσε ισχύαπότην 29.6.1979μέχρι καιτην8.5.1987." Μεβάσητο εδάφιο

(3)του Αρθρου 76του περί της Δημοσίας 43 Στυλιανί&ης, Π. Δημοκρατία ν. Μυρτιώτηκ.ά.

(1995)Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου του 1969, (Αρ. 10/69), το Υπουργικό Συμβούλιο εξέδωσε τους περί Εκπαιδευτικών Λει­ τουργών (Διδακτικόν Προσωπικόν) (Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις, Προαγωγαί και συναφήθέματα) Κανονισμούς του 1972, (Κ.Δ.Π.205/72). 5 Ο Κανονισμός 26 πρόβλεπε την ετοιμασία πινάκωνπροαξίμων. Ο Κανονισμός 28 πρόβλεπε τησύνταξη καταλόγαιν προαξίμων. Ο Κανονισμός 29 πρόβλεπε για τηδιενέργεια των προ­ αγωγών από τους πίνακες προαξίμων με βάση καθοριζόμενη αναλογία. 10 Οι Κανονισμοί 26,28 και29 κηρύχθηκαναπότο Δικαστήριο στην υπόθεση Michaeloudesand Another v.Republic, (ανωτέ­ ρω), ultra vires. Σε σύντομο χρονικό διάστημα,στις 6 Απριλίου, 1979,δημοοιεύτηκε στο ΠαράρτημαΈκτον της Επίσημης Εφημερίδας της 15 Δημοκρατίας Αρ. 1511, σελ. 89-90,νομοσχέδιο με τίτλο "Νόμος τροποποιων τους περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμους του 1969 και 1978". Οι ουσιώδεις τροποποιήσεις γιατηνπαρούσαυπόθεσηπεριέ­ χονται στα Αρθρα 3και 5. 20 Τονομοσχέδιο ψηφίστηκε από τηΒουλήτων Αντιπροσώπονν και ο Νόμος δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημο­ κρατίας στις 29 Ιουνίου, 1979, με αρ.53/79.. Τα Αρθρα 3και 5 έχουν:"3. Το άρθρον 26 του βασικού νόμου τροποποιείται διά της εν αυτώπροσθήκης,ευθύς μετάτο εδάφιον

(2)αυτού, του ακολούθου νέουεδαφίου: '

(3)Ηδιαδικασίαπρος πλήρωσιν κενής θέσεως δυνάμει του παρόντος άρθρου, περιλαμβάνουσα και πρόνοιαν περί καταρτισμού,περιεχομένου καιδημοσιεύσεως πινάκων διοριστέων ήπροαξίμων, ως θα ήτο η περίπτωσις, οίτινες έχουσι ταπροςτούτο καθωρισμένα προαπαιτού­ μενα,καθορίζεται'". "5. Το άρθρον 35 του βασικού νόμου τροποποιείται ως ακολούθως 44 25 30 35 3 Α.Λ.Δ. Δημοκρατία ν. Μυρτιώτη κ.ά. Στυλιανίδης, Π. (α)Διά της διαγραφής της παραγράφου(γ) του εδαφίου .

(1)αυτού και της αντικαταστάσεως της διά της ακο­ λούθου νέαςπαραγράφου: 5 '(γ) βάσει των τελευταίων δύο υπηρεσιακών εκθέσεων περί αυτούδεναξιολογείται ως μηπροάξιμος-'. (β) διάτηςδιαγραφήςτου εδαφίου

(2)αυτούκαιτηςαντι­ καταστάσεως τουδιάτου ακολούθου νέουεδαφίου: 10 15 20 25 30 '

(2)Κατά την εξέτασιν των διεκδικήσεων των εκπαι­ δευτικών λειτουργών προς προαγωγήν λαμβάνονται δεόντως υπ' όψιν η αξία,ταπροσόντα καιη αρχαιότης συμφώνως προς διαδικασίανήτιςκαθορίζεται.'-και (γ) διά της αντικαταστάσεωςτων εν τω εδαφίω

(3)αυτού λέξεων 'εμπιστευτικός' (γραμμή 2) και 'και τας επί τούτωσυστάσεις τουοικείου επιθεωρητού' (γραμμαί2 και 3) διά των λέξεων 'υπηρεσιακός* και 'και τας συστάσεις του οικείου Τμήματος Εκπαιδεύσεως.', αντιστοίχως." Στην Αιτιολογική Έκθεση του Γενικού Εισαγγελέα (βλ. Παράρτημα Έκτον της Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίας 1979, σελ. 90) - διαβάζουμε:"Οι περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Διδακτικόν Προσω­ πικόν) (Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις, Προαγωγαίκαι Συναφή Θέματα) Κανονισμοί του 1972, οι οποίοι συνετάχθησαν κατόπιν μακρών και επίμονων διαπραγματεύσεων μετά τωνΕκπαιδευτικώνΟργανώσεων εκηρΰχθησανδιάπροσφάτου αποφάσεωςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου ως ultra vires. 2. Επειδήαι Εκπαιδευτικαί Οργανώσεις εμμένουν εις το περιεχόμενον των Κανονισμών αυτών διά να επανεκδοθούν και να μηείναι ultra vires,θεωρείται αναγκαίονόπωςτροποποιηθή ο βασικός νόμος ούτως ώστε να χορηγήται εξουσία διά την έκδοσίν των." Η Κ.Δ.Π. 71/85 εκδόθηκε απότο Υπουργικό Συμβούλιο και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 2035,ημερομηνίας 22 Φεβρουαρίου, 1985, σελ. 201. 45 Στνλιανίδης, Π. Δημοκρατία ν. Μυρτιώτηκ.ά.

(1995)Μετον Κανονισμό 2 της Κ.Δ.Π. 71/85 το Μέρος Γτων Βασι­ κών Κανονισμών καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με νέο Μέρος Γ. Ο Κανονισμός 3 της Κ.Δ.Π. 71/85 έχει:"3. Οι Κανονισμοί 23,24,25,26,27,28,29,30,31,32,33,34, 35, 36, 37 και 38 των βασικών κανονισμών ανααριθμούνται αντίστοιχα σε Κανονισμούς 27,28,29, 30, 31,32, 33,34, 35, 36, 37, 38, 39,40, 41 και 42." 5 Δευτερογενής νομοθεσία που εκδίδεται με υπέρβαση της νομοθετικής εξουσιοδότησης κηρύσσεται άκυρη ως ultra vires. 10 Δε διαγράφεται,αλλάδεν έχει ισχύ. Μεταγενέστερη νομοθεσία, η οποία απονέμει νομοθετική εξουσιοδότηση για έκδοση των Κανονισμών που έγιναν μευπέρβασητης νομοθετικής εξουσιο­ δότησης, εκτός εάν ρητάπροβλέπεται στο νόμο, δεν τουςκαθι­ στά έγκυρους ex postfacto καιέτσιδεναποτελούν ισχύον δίκαιο 15 - (βλ. Wade on Administrative Law, ΤέταρτηΈκδοση, σελ. 41, 42- Savva v. Republic

(1986)3 C.L.R. 445- Papaioannou v. Republic

(1987)3 C.L.R. 474). Μέχρι την ημερομηνία έκδοσης της Κ.Δ.Π. 71/85 οι Κανονι­ σμοί που κηρύχθηκαν ultra vires στην υπόθεση Michaeloudes and Another v.Republic, (ανωτέρω), ήταν άκυροι. 20 Τοζήτημαπου εγείρεται είναι αν μετην Κ.Δ.Π. 71/85 οι επί­ δικοι Κανονισμοίεπανεκδόθηκαν. Το λεκτικό του Κανονισμού 3 της Κ.Δ.Π. 71/85 δεικνύει καθαράπρόθεση του Υπουργικού Συμβουλίου, τοοποίογνώριζε το Νόμο,τους επίδικους Κανονισμούς καιτην ιστορία τους, να τους επανεκδώσει. 25 Ο Κανονισμός 3της Κ.Δ.Π. 71/85,ερμηνευόμενος σεσυνάρ­ τησημετην ιστορίατων επίδικων Κανονισμών καιτοσκοπότης τροποποίησης τουβασικούΝόμουμετοΝόμο53/79, δεναφήνει 30 καμιά αμφιβολίαότι ηπερίληψη τους σ' αυτόδεν είναι τυπικό λάθος, όπως ισχυρίστηκε η δικηγόρος των εφεσειόντων, αλλά εκδηλώνει καθαρά πρόθεση επανέκδοσηςτους. Ηαναρίθμησηονομαστικάτων επίδικων Κανονισμών είναι νομοθεσία με αναφορά. Ο τρόπος επανέκδοσης των Κανόνισμών αυτώνμπορεί να μην είναιο ιδεώδης, αλλάαυτόδενεπη46 35 3 Α.Α.Δ. Δημοκρατία ν. Μυρτιώτη κ.ά. Στνλιανίδης, Π. ρεάζει την εγκυρότητα τους - (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ελληνικής Μεταλλευτικής Εταιρείας Ατδ.,

(1994)2Α.Α.Δ. 84. 5 10 Οι Κανονισμοί 26,28 και29 ήτανσε ισχύ απότην ημέρατης επανέκδοσης τους - 22 Φεβρουαρίου, 1985 -και στον ουσιώδη χρόνο πουλήφθηκεηπροσβαλλόμενη απόφαση. Οι προσβαλλόμενες προαγωγές έγιναν κατά παράβασηκαι αντίθετα μετιςπρόνοιεςτουΝόμουκαιτων Κανονισμών καιμε υπέρβασηεξουσίας. Η έφεσηαπορρίπτεται. Καμιά διαταγήγια έξοδα. Η έφεση απορρίπτεται έξοδα. 47 χωρίς