(1995)7 Φεβρουαρίου, 1995 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ/στές] ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ"ΟΚΑΠΓ ΛΤΔ, Εφεσείονσα-αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσιβλήτων-καθ' ων ηαίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1172) Φόρος Εισοδήματος — Οι περί Φορολογίας του ΕισοδήματοςΝόμοι τον 1961 -1983 — Οι περί Βεβαιώσεωςκαι ΕισπράξεωςΝόμοι τον 19781979— Φορολογικά έτη 1981, 1982 και 1983— Εξέταση λογι στικών βιβλίων — Ελλείψεις και παρατυπίες — Επιβολή φορολο γίαςπέραν των έξηχρόνωνβάσει τον Άρθρον 23
(2)τωνπερί Φόρο- 5 λογίας τον Εισοδήματος Νόμων— Επικύρωση της απόφασης τον Εφόρου τόσο πρωτόδικα όσο και από την Ολομέλεια. Φόρος Εισοδήματος — Μέθοδος της αύξησης τον ποσοστού μικτού κέρδους — Πότε εφαρμόζεται. Τοσυνολικό ποσόφορολογίας πουεπιβλήθηκεστην εφεσείουσα εταιρεία για τα πιο πάνω φορολογικά έτη ανερχόταν σε ΛΚ19.505,56 πλέον οι επιβαρύνσεις τόκων σύμφωνα με τους περί Φορολογίαςτου Εισοδήματος Νόμουςτου 1978-1979 καιτους περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Νόμους του 1978-
- 10 Οι λογαριασμοί που υπέβαλε η εφεσείουσα εταιρεία δεν έδειχνανφορολογητέο εισόδημα. ΟΔιευθυντής διαφώνησεμετοποσο στό μικτού κέρδους γιατίτο έκρινε ωςπολύχαμηλό σε σύγκριση με αυτό που είχαν άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις και το αύξησε σε 40%. 15 Υπεβλήθη ένσταση και ακολούθησε εξέταση των λογιστικών βιβλίων τα οποία δεν ήταν ικανοποιητικά. Συγκεκριμένα το υπό- 20 48 3 Α.Α.Δ. 5 10 '>καπι"Λτδ. ν. Δημοκρατίαςκ.ά. λοιπό του ταμείου δεν συμφωνούσε μετους λογαριασμούς,οι χρε ώσεις των μισθών δεν συμφωνούσαν με τις καταστάσειςπου υπο βλήθηκαν, μερικές αγορές δεν ήτανκαταχωρισμένες στο Λογαρια σμό Αγορών, ο τρεχούμενος λογαριασμός του συζύγου μίας των μετόχων και συμβούλων της εταιρείας πιστώθηκε για διάφορες πληρωμές χωρίς να υπάρχει δικαιολογητικό και σε διάφορες περιόδους οι πληρωμές ήταν μεγαλύτερες απότις εισπράξεις. Ο Διευθυντής ζήτησε εξηγήσεις αλλάηεφεσείουσα εταιρείαδεν μπορούσε να δώσει οποιαδήποτεδικαιολογητικά με αποτέλεσμα η ένσταση της να απορριφθεί. Ηεφεσείουσα καταχώρησεπροσφυγήηοποίααπορρίφθηκεαπό το πρωτόδικο Δικαστήριο. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επικύρωσε τηνπρω τόδικηαπόφασηκαι αποφάνθηκεότι: 15 20 25
- Η φορολογίαγιατο 1981 επιβλήθηκεμετάτηνπαρέλευσητης περιόδου των 6 χρόνων πουεπιτρέπει ο Νόμος. Ηενέργεια τουΔιευθυντή βάσει τουΑρθρου 23
(2)των περίΦορολογίας του Εισοδήματος Νόμωνναπαρατείνειτο χρονικό όριο των 6 χρόνων ήτανεύλογα επιτρεπτήκαι πλήρως δικαιολογημένηενόψειτηςσυμπεριφοράςτηςαιτήτριαςπροςτιςφορολο γικές αρχές.
- Ημέθοδος που χρησιμοποίησε ο Διευθυντής για αύξηση σε 40% του μικτού κέρδους μεγνώμονα το μικτό κέρδος παρό μοιων επιχειρήσεων είναι αναγνωρισμένη και εφαρμόζεται. Επίσης ημέθοδος αυτήείναι παραδεκτή γιατί βασίζεται στη λογική των πραγμάτων. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος τηςεφεσείονσαςεταιρείας. Υπόθεσηπου αναφέρθηκε: 30 Ψαράς & Υιοί Κέντρα Αναψυχής Λτδ ν. Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 17.4.
- Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστή του Ανώτατου Δικα στηρίου Κύπρου (Στυλιανίδης, Δ.) που δόθηκε στις 30 Ιουνίου, 49 "Οκαπι"Λτδ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1995)1990 (Προσφυγή Αρ. 135/89)με την οποία απορρίφθηκεηπρο σφυγήτων εφεσειόντων εναντίον της φορολογίας πουτους επι βλήθηκε για ταφορολογικά έτη 1981, 1982 και 1983, τοσυνολι κό ποσό της οποίας ανέρχεται σε£19.505,
- Α. Εχπυχίον,για τους εφεσείοντες-αιτητές. 5 Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους εφεσίβλητους-καθ'ων ηαίτηση. Cur.adv.vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσει ο δικαστής Χρ. Αρτεμίδης. 10 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Ηεφεσείουσα εταιρείαασχολείται με είδη ζαχαροπλαστικής στη Λεμεσό. Ενίσταται στη φορολογία που της επιβλήθηκε με απόφασητου Διευθυντή Τμήματος Εσωτερι κών Προσόδων, ημερ.13.12.88, για τα φορολογικά έτη 1981, 1982 και 1983, στην οποία επισυνάπτονταικαι οι σχετικές ειδο- 15 ποιήσεις επιβολής φορολογίας, το συνολικό ποσό της οποίας ανέρχεται σε £19.505,56, πλέον οι επιβαρύνσεις τόκων, όπως προβλέπεται στους περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων του 1961 έως 1983 καιπερί Βεβαιώσεως και ΕισπράξεωςΝόμων του 1978-
- 20 Ταγεγονότα της υπόθεσης αναφέρονται^λεπτομέρεια στην πρωτόδικηαπόφασητου συναδέλφου μας,τώρα Προέδρου του Ανω-τατοΐίΔικαστηρίου, καιδενπρόκειταιναταεπαναλάβουμε στην ίδιαέκταση,γιατίκρίνουμε πωςη έφεσηείναι εντελώςαβά σιμη. Οδικηγόρος τηςΔημοκρατίαςκλήθηκε νααγορεύσει στην 25 υπό συζήτηση έφεσηπάνωσε έναμόνοζήτημαπου μας απασχό λησε, στο οποίο και θα αναφερθούμε αμέσως παρακάτα). Για σκοπούς συζήτησης της έφεσης, τα γεγονότα που ακολουθούν ,είναι αρκετά: Η αιτήτρια υπέβαλε λογαριασμούς, μέσω των λογιστών της,πουδεν έδειχνανφορολογητέο εισόδημα. ΟΔιευ- 30 θυντής διαφώνησε με το προτεινόμενο σ' αυτούς ποσοστό μικτού κέρδους επί των πωλήσεων, γιατί το έκρινε ως πολύ χαμηλό,σε σύγκρισημε αυτόπουείχανάλλεςπαρόμοιες επιχει ρήσεις. Γι'αυτό καιτο αύξησε σε 40%. Στις 10.5.88 οι λογιστές της εταιρείας υπέβαλαν ένσταση στην απόφαση του Διευθυντή, ο οποίος, για να την εξετάσει, ζήτησε ταλογιστικά βιβλία της αιτήτριας,τις αποδείξεις εισπρά50 35 3 Α.Α.Δ. "Οκαπι"Ατό. ν.Δημοκρατίας χ.ά. Αρτεμί&ης, Δ. ξεωνκαιπληρωμώνκαιόλαταδικαιολογητικά,βάσειτωνοποίων είχανγίνει οι λογιστικέςκαταχωρίσεις. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ηαιτήτριαέδωσεμόνο το ΒιβλίοΤαμείουκαι ΓενικόΚαθολίτ κόκαιδικαιολόγησε τηνπαράλειψητηςγιαταυπόλοιπαλέγοντας πως δεν υπήρχαν οποιαδήποτε άλλα αποδεικτικά στοιχεία γιατί όλα ταβιβλία της είχανκαταστραφείήχαθεί κατάτη μετακόμιση τηςεπιχείρησης σεάλλαυποστατικά. Ταβιβλίαπουπαρουσίασαν στον Διευθυντή αναμφισβήτηταδεν ήσαν ικανοποιητικά,όπως ο ίδιοςυπέδειξε,δίνονταςπλήρεις λεπτομέρειες στους λογιστέςτης εταιρείας. Συνοπτικά,το υπόλοιπο του ταμείου στο τέλος των ετών 1981και 1983δεσυμφωνούσε μεταποσάπουφαινόντουσαν στους εξελεγμένους λογαριασμούς, οι χρεώσεις για μισθούς δεν συμφωνούσαν με τις καταστάσειςπουυποβλήθηκανγια σκοπούς φορολογίας των υπαλλήλων, ποσό για αγορές προϊόντων αξίας £5,140,περασμένες στο ταμείο για το 1982, δεν ήσανκαταχωρι σμένεςστοΛογαριασμό ΑγορώνκαιΓενικόΚαθολικό. Οτρεχού μενος λογαριασμός του συζύγου μιας των μετόχων και συμβού λων της αιτήτριας εταιρείας ήταν πιστωμένος στις 31.12.91 με £10,509.41, γιαδιάφορεςπληρωμές που έκαμε,χωρίς ναυπάρχει οποιοδήποτεδικαιολογητικό. Από σύγκρισητων εισπράξεωνκαι πληρωμώνσεδιάφορεςπεριόδουςδιαπιστώθηκεπωςοι πληρωμές ήσαν μεγαλύτερες απότις εισπράξεις καιταδιαθέσιμαμετρητά. Όταν υποδείχτηκαν οι πιο πάνω ελλείψεις και παρατυπίες στουςλογιστέςτηςαιτήτριας,η απάντησητουςήτανπωςοιπελάτες τους δεν ήσανσυνεργάσιμοι καιγι' αυτόείχαν τερματίσει τις υπηρεσίες τουςπροςαυτούς. Έγιναναλλεπάλληλες συναντήσεις με τους συμβούλους της εταιρείας,που δεν έφεραν αποτέλεσμα, γιατί ηαιτήτριαδεν μπορούσε ναδώσει οποιαδήποτεδικαιολογη τικά για ταστοιχεία που ζήτησε ο Διευθυντής, ο οποίος, μεβάση το άρθρο 25 του Νόμου,απέρριψε την ένσταση και κοινοποίησε την απόλυτααιτιολογημένη επίδικηαπόφασηστηναιτήτρια. Ο δικηγόρος της εφεσείουσας επανέλαβε ενώπιον μαςτηνεπι χειρηματολογία που ανέπτυξε στην πρωτόδικηδιαδικασία.Δέχε ται πως ηαιτήτριαείναι υπεύθυνηγιατις παρατυπίες καιελλείψεις, πουαναφέρονταιπαραπάνω,αναφορικάμετα αποδεικτικά στοιχεία πουθάπρεπενα εφοδιάσει το Διευθυντή για ναδικαιο λογήσει τους λογαριασμούς πουυπέβαλε. Εισηγήθηκε όμως πως ηεπίδικηαπόφασηπρέπειναακυρωθείγιατίείναιαυθαίρετη,εφό σον βασίζεται σε αόριστες και αβάσιμες υποθέσεις, στις οποίες προέβηο Διευθυντής. 51 Αρτεμίδης,Δ. "Οκαπι" Λτδ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1995)Έχουμε ήδη πει πως δεν συμφωνούμε με τις εισηγήσεις του δικηγόρουτης εφεσείουσας, τιςοποίεςθεωρούμε εντελώςατεκμη ρίωτες. Θαασχοληθούμε μόνομεδύοσημεία,γιαναεκφράσουμε και τηδική μαςάποψη,που είναι σύμφωνη μεαυτήτου συνάδελ φου μας,που δίκασε πρωτόδικατην υπόθεση. Είναι παραδεκτό ' 5 γεγονός πως η φορολογία για το 1981 επιβλήθηκε στις 14.4.88, μετά την παρέλευση δηλαδήτηςπεριόδουτων 6 χρόνων πουεπι τρέπει ο Νόμος. ΟΔιευθυντής όμως ενήργησεβάσει τουεδαφίου 2 του άρθρου23,των περί Φορολογίας του ΕισοδήματοςΝόμων, στο οποίο προβλέπεται πως, όταν υπάρχει δόλος ή εσκεμμένη 10 παράλειψη του φορολογουμένου, το χρονικό όριο των 6 ετών παρατείνεται σε
- Το πρωτόδικο Δικαστήριο, με βάσηταγεγο νότατηςυπόθεσης,βρήκεπωςη απόφασητουΔιευθυντήναεφαρ μόσει αυτήτη διάταξηήταν εύλογα επιτρεπτή. Συμφωνούμεκαι εμείς. Ησυμπεριφορά της αιτήτριαςεταιρείας προς τις φορολο- 15 γικές αρχέςδικαιολογεί πλήρωςτηναπόφασητουΔιευθυντή. Το άλλο ζήτημα που μας απασχόλησε, το μοναδικό για το οποίο ζητήσαμε και την άποψητου δικηγόρου της Δημοκρατίας, είναι ημέθοδος πουχρησιμοποίησε οΔιευθυντής ως τηβολικότε ρη για να επιβάλει στην αιτήτρια τις φορολογικές της υποχρεώ- 20 σεις,την αύξηση δηλαδήσε 40% του μικτού τηςκέρδους, μεγνώ μονα το μικτό κέρδος παρομοίων επιχειρήσεων. Ημέθοδοςαυτή φαίνεταιναείναιαναγνωρισμένη,xaLεφαρμόζεται. Έχειμάλιστα αναφερθεί και σε προηγούμενες αποφάσεις του Δικαστηρίου, όπως ΝίκοςΨαράς & Υιοί Κέντρα ΑναψυχήςΛτδ. ν.Αημοκρα- 25 τίας,Προσφυγή379/8917.4.
- Έχουμεκαιεμείςτηνάποψηπως,κάτωαπόαυτέςτιςπεριστά σεις, η μέθοδος είναι παραδεκτήγιατί βασίζεται στη λογική των πραγμάτων. Επιχειρήσεις με παρόμοιο κύκλο εργασιών, που έχουν τα ίδιακόστα εργατικώνκαιυλικών γιατηνπαραγωγήτου 30 προϊόντος τους,είναι λογικό νααναμένουντο ίδιοπερίπουμικτό κέρδος. Εύλογα επιτρεπτήήτανκαιηαπόφασητουΔιευθυντή, εφόσον δεν υποβλήθηκαν αληθείς καιεξελεγμένοι λογαριασμοί, νααπορ ρίψεικαιτις εκπτώσεις πουδιεκδικούσε ηαιτήτρια. Η έφεσηαπορρίπτεται,με έξοδα εις βάρος της αιτήτριαςπου θαυπολογίσει ο Πρωτοκολλητής. Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. 52 35