clr/1995/1995_3_59.pdf

(1)(β) — Πρόσωπο που κατέχειεπαγ­ γελματική άδεια εντός οιωνδήποτε δημοτικών ορίων δεν υποχρε­ ούται ναλαμβάνει άλλη άδειαεντός οιωνδήποτε άλλων δημοτικών ορίωνεκτός αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 104(ί)(β) του νόμου. Ερμηνεία νόμων — Ποίος ο σκοπός της ερμηνείας των νόμων — Εφαρμοστέεςαρχές. Ερμηνεία φορολογικών νόμων— Πώςπρέπει να ερμηνεύονται. 10 Λέξεις και Φράσεις— "Μόνιμος τόπος εργασίας" στο άρθρο 104

(1)(β) του περί Δήμων Νόμου τον

1. Λέξεις και Φράσεις — "Παραμένη" στο άρθρο Ι04(ί)(β) τον περί Δήμων Νόμον τον
2. 15 Λέξεις και Φράσεις— "Καθ' οιονδήποτεχρόνον"στο τον περί Δήμων Νόμου του
3. άρθρο 104

(1)(β) Λέξεις και Φράσεις — "Περίοδος" στο άρθρο 104

(1)(β) τον περί Δήμων Νόμου του 1985. 20 Οι εφεσείοντεςπουασχολούνταιμε τηνπαραγωγή,εμφιάλωση και διανομή αναψυκτικώνκαι παρόμοιων προϊόντων έχουν ως μόνιμο τόπο εργασίαςτα υποστατικάτους στο ΔήμοΣτροβόλου 59 Southfields Ind. Ltd.v.Λημου Λ/σίας

(1995)στον οποίο καικαταβάλλουνεπαγγελματικόφόρο. Η προσφυγή των εφεσειόντων εστρέφετο εναντίον της απόφα­ σης του Δήμου Λευκωσίας μετην οποίααπορρίφθηκεαίτηματους γιααπαλλαγήαπότηνκαταβολήεπαγγελματικούφόρουπουοεφε­ σίβλητος Δήμος επέβαλεσ' αυτούςγιατο έτος 1988,πουανερχόταν 5 στο ποσό των ΛΚ239. Σανλόγοι εφέσεως αναφέροντανότιτοπρωτόδικοΔικαστήριο: 1. Εσφαλμένα δεν έλαβε υπόψη την προϋπόθεση του άρθρου 104

(1)(β) του περί Δήμων Νόμου του 1985 (αρ. 111/85)(ο Νόμος),ηοποίαπρονοεί ότιγιατηναπόκτησηεπαγγελματικής άδειας απαιτείταιηπαραμονήεντός οιωνδήποτε δημο­ τικών ορίων γιαπερίοδουπερβαίνουσατις δεκαπέντε μέρες, 10

1. έδωσεεσφαλμένη ερμηνεία στην πιο πάνωπροϋπόθεση, και,
2. εσφαλμένα αγνόησε τους ισχυρισμούς περίαντισυνταγματι­ κότητας των αιτητών και ιδιαίτερα του Αρθρου 24.4 του Συντάγματος. Το ερώτημα στο οποίο επικεντρώνεται η όλη υπόθεση είναι κατά πόσο οι εφεσείοντες καλύπτονται από την εξαίρεση του άρθρου 104

(1)(β) του νόμου. Το ερώτημα ουσιαστικά αφορά την ερμηνεία της φράσης"καθ'οιονδήποτεχρόνον διάπερίοδον υπέρβαίνουσαν ταςδεκαπέντεημέρας". 15 20 ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάνθηκε ότι:

1. Οι λέξεις σ' ένα νομοθέτημα γενικά ερμηνεύονται με τη συνήθητους έννοιααλλάκαι μεβάσητασυμφραζόμενα, έχο­ ντας υπόψητο αντικείμενο καιτο σκοπότου νόμου. 25
2. Ο κανόνας για αυστηρή ερμηνεία φορολογικών νόμων δεν εφαρμόζεται σε πρόνοιες πουπαρέχουνστο φορολογούμενο ανακούφισηήέκπτωση.
3. Μεβάσητηνομοθεσία πουίσχυε προηγουμένως,προϋπόθε­ σηγια επιβολήφορολογίας ήταν ηάσκηση κερδοφόρας επιχείρησης εντός των δημοτικών ορίων για το διάστημα που πρόβλεπε οΝόμος. -
4. Πρόθεση του νομοθέτη, με το άρθρο Ι04

(1)(β) του νόμου, 60 30 3Λ.Λ.Δ. Southfields Ind.Ltd.v.Λημου Λ/σίας 5 είναι η αποφυγήεπιβολής περισσοτέρων της μιας φορολο­ γίας,εκτός ωρισμένων περιπτώσεων. Η πρόθεσηαυτή συνά­ δεικαι μετην ιδιάζουσαφύσητουεπαγγελματικούφόρου ο οποίος έχει εκτός από τα χαρακτηριστικά της φορολογίας και εκείνα του τέλους. 10

1. Ο συνδυασμός της λέξης "παραμένη"με τον όρο "μόνιμος τόπος εργασίας"στο επίδικο άρθροδείχνει ότι ο νομοθέτης είχε πρόθεσηνααπαιτούνταισυνεχείς δεκαπέντεμέρεςαφού και απότις δύο φράσεις προκύπτειτο στοιχείο της μονιμότητας. 15
2. Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 104

(1)(β) του Νόμου καιπουείναι ομόνιμος τόπος εργασίαςήηδιεξαγωγήεργα­ σίας για συνεχή περίοδο υπερβαίνουσα τις δεκαπέντε μέρες δεν υπάρχουν στην παρούσα υπόθεση και συνεπώς οι εφεσείοντες καλύπτονται από την εξαίρεση του επίδικου άρθρου. 7. Ενόψει των ανωτέρω δεν θα εξεταστεί το επιχείρημα των εφεσειόντων γιαπαραβίασητουΑρθρου 24.4 του Συντάγμα­ τος. 20 Η έφεση επιτρέπεται. Η πρωτόδικη απόφαση και ηπροσβαλλόμενη διοι­ κητική απόφαση ακυρώνονται με έξοδα εναντίον των εφεσίβλητων. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: 25 Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ματθαίου. Απόφαση ημερ. 12.7.1990Κυπριακή Δημοκρατία ν.Αντωνίου &Άλλων,

(1993)3Α.Α.Δ. 325The American Export Lines Inc. v. The Mayor, Deputy Mayor Councillors & Townsmen of Larnaca, 19C.L.R. 206- 30 Compagnie Nationale Air Francev. Δήμον Λευκωσίας. Απόφαση ημερ. 20.6.1989 Εταιρεία Λεωφορείων Λενκωσίας Λτδ ν. Δήμου Στροβόλον. Από­ φαση ημερ. 25.11.1991Οικονομον &Αλλος ν.Δήμου Λάρνακος.Απόφαση ημερ. 22.5.1991 61 Southfields Ind. Ltd. v. ΔήμουΛ/σίας (199S) Καρκώτης& Άλλην. Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 14.2.1990' Littman v.Barron, [1951]2AllE.R. 393· TheChairman &Members oftheMunicipalCorporation& Townsmen of theTown ofNicosiaandtheMayor, DeputyMayor, Councillors & Townsmen of the Town ofNicosia νRologis

(1963)2 C.L.R. 905 PASYDY& Othersv. TheMunicipalityofNicosia

(1978)3C.L.R. 117Voyias v.TheRepublic.

(1974)3C.L.R.

1. Έφεση. Έφεσηεναντίον τηςαπόφασηςτουΠροέδρουΑνωτάτου Δικα­ στηρίου Κύπρου (Α. Λοΐζόυ,Π.) πουδόθηκεστις 30 Μαΐου, 1990 10 (Προσφυγήαρ.31/89)μετηνοποίααπορρίφθηκεη προσφυγή των εφεσειόντων εναντίον της επιβολής σ'αυτούς επαγγελματικού φόρου για το έτος 1988 ανερχομένου στο ποσό των £239,- από τους εφεσίβλητους - καθ'ους η αίτηση. Γ. Αμπίζας για Στ. Αμπίζα και Σία, για τους εφεσείοντες-αιτητές. 15 Τ.Καρακάννα (κα)για Ν. Μιχαηλίδη, για τον εφεσίβλητο-καθ' ουη αίτηση. Cur.adv. wit. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Τηνομόφωνηαπόφαση τουΔικαστηρίου θαεκδώσει ο δικαστής Φρ. Νικολαΐδης. 20 ΝΙΚ.ΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Οι αιτητές-εφεσείοντες είναι ιδιωτικήεται­ ρείαπεριορισμένης ευθύνης διαμετοχών και ασχολούνται κυρίως μετηνπαραγωγήκαι/ή, παρασκευή, εμφιάλωση,διανομήκαιπώλη­ σηαναψυκτικώνκαιπαρόμοιωνπροϊόντων. Οι εφεσείοντεςέχουν 25 ως μόνιμο τόπο εργασίας ταυποστατικάτους στο Δήμο Στροβόλου στον οποίο και καταβαλλουν επαγγελματικό φόρο. Είναι παραδεκτό ότι οι εφεσείοντες διανέμουν τα προϊόντα τους σε παγκύπρια κλίμακα και ότι, άνκαι δεν διατηρούν τόπο εργασίας εντός του Δήμου Λευκωσίας, διεξάγουν εργασίες εντόςτων δήμο- 30 τικοάνορίων Λευκωσίας, διανέμονταςπροϊόντατους. Οκαθ' ουη αίτηση-εφεσίβλητος Δήμος Λευκωσίας καταχώρησε, σύμφωνα με 62 3A.A.A. Southfields Ind. Ltd. v. ΔήμουΛ/σίας Νικολαΐδης,Δ. τοάρθρο 106τουπερί Δήμων Νόμουτου 1985 (νόμος αρ.111/85), το όνομα των εφεσειόντων στο μητρώο επαγγελματικών αδειών καιεπέβαλεσ'αυτούςτηνκαταβολήδικαιώματοςέκδοσης σχετικής άδειαςγιατο 1988 ποσού£
2. 5 10 15 20 25 30 Στην πιο πάνω φορολογία οι εφεσείοντες, με επιστολή τους ημερ.28.9.1988,υπέβαλανένσταση την οποίαοΔήμος Λευκωσίας απέρριψε γραπτώς στις 5.11.
3. Στην συνέχεια κατεχώρησαν προσφυγή με την οποία ζητούν όπως η απόφασητων καθ'ων η αίτηση ημερ.5.11.1988,με την οποία απέρριπταντο αίτημα τους για απαλλαγή από την καταβολή επαγγελματικού φόρου για το έτος 1988, κηρυχθεί άκυρη και στερούμενη οιουδήποτε αποτελέ­ σματος, καθώς και απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρη και στερούμενη οιουδήποτε αποτελέσματος η επιβολή απότους καθ'ωνηαίτησηπρος τουαιτητές επαγγελματικούφόρου. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοαπέρριψετηνπροσφυγήτωναιτητών οι οποίοι στη συνέχεια άσκησαν εναντίον της απόφασης έφεση. Σανλόγοι εφέσεως αναφέρονται (α)ότι τοπρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμέναδενέλαβευπόψητηνπροϋπόθεσηδιεξαγωγής εργασιών από τους αιτητές με παραμονή εντός των δημοτικών ορίων των καθ'ων η αίτηση για περίοδο υπερβαίνουσα τις δεκαπέντε μέρες καθ'οιονδήποτε χρόνο, (β) ότι έσφαλε στην ερμηνεία που έδωσε στην πιοπάνωπροϋπόθεσηκαιειδικάστοανηδιεξαγόμενηεργα­ σία απότους αιτητές εντός των δημοτικών ορίων γίνεται κατά τη διάρκεια παραμονής για περίοδο υπερβαίνουσα τις δεκαπέντε μέρες καθ'οιονδήποτεχρόνο και (γ)ότι εσφαλμένα αγνόησε τους ισχυρισμούς τωναιτητώνπερίαντισυνταγματικότηταςκαιιδιαίτε­ ρατουΑρθρου 24.
4. Το άρθρο 104

(1)του περί Δήμων Νόμου του 1985 (αρ. 111/85) προβλέπει: "104.-

(1)Πρόσωπον ασκούν επί κέρδει, εντός οιωνδήποτε δημοτικών ορίων, οιανδήποτε επιχείρησιν, επιτήδευμα, εργασίανήεπάγγελμαλαμβάνειπροςτούτοάδειανσυμφώνωςπρος τας διατάξειςτουπαρόντος Νόμου: 35 Νοείταιότι(α) ουδένπρόσωπον απαιτείταιναλαμβάνηπέραντηςμιας αδείας εντός των αυτών δημοτικών ορίων κατά την διάρκειανοιασδήποτεπεριόδου63 Νικολαϊδης,Δ. Southfields Ind.Ltd. v. ΔήμουΛ/σίας

(1995)(β) οιονδήποτε πρόσωπον λαβόν άδειανεντός οιωνδήποτε δημοτικών ορίων δεν υποχρεούται να λαμβάνη άλλη άδειανεντόςοιωνδήποτεάλλωνδημοτικώνορίων εκτός εάνέχημόνιμον τόπονεργασίαςεντός αυτώνή παραμένηεντός αυτώνδιάσκοπούςδιεξαγωγήςτηςεπιχείρησεως,επιτηδεύματος,εργασίαςήτουεπαγγέλματοςαυτού καθ' οιονδήποτε χρόνον διά περίοδον υπερβαίνουσαν ταςδεκαπέντεημέρας- 5 Είναιπαραδεκτόότιοιεφεσείοντες εξασφάλισανσχετικήάδεια από το Δήμο Στροβόλουκαιτο ερώτημα στο οποίο επικέντρωνε- 10 ται ηόλη υπόθεση, είναι κατά πόσο οι εφεσείοντες καλύπτονται από την εξαίρεση τουάρθρου 104

(1)(β)τουνόμου. Ουσιαστικά τοερώτημαπουχρήζειαπάντησηςείναικατάπόσοονομοθέτης με τη φράση "καθ'οιονδήποτε χρόνον διά περίοδον υπερβαίνουσαν ταςδεκαπέντεημέρας",εννοείτηνάσκησηεπιτήδευσηςγιασυνεχή 15 περίοδο δεκαπέντε ημερών ήγια δεκαπέντεημέρες συνολικά. Το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφαση τουκατέληξε ότι ηφράση "καθ' οιονδήποτε χρόνον" θαπρέπει να ερμηνευτεί όπωςκαι στο αντίστοιχο άρθρο του Κεφ. 240, (άρθρο 156), όπου ο νομοθέτης χρησιμοποίησε την έκφραση "at any one time", δεν προχώρησε 20 όμως να εξετάσει ανυπήρχανοι προϋποθέσεις της εξαίρεσης του άρθρου 104

(1)(β)., Σκοπός της ερμηνείας τουνόμου είναι ηανεύρεση τηςπρόθε­ σης τουνομοθέτη. Όπου το λεκτικό τηςδιάταξηςείναι σαφές, το Δικαστήριο την ερμηνεύει με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια 25 των λέξεων. Οι λέξειςσ' ένανομοθέτημαγενικά ερμηνεύονται με τησυνήθητους σημασία,αλλάκαι μεβάσητασυνφραζόμενα, έχο­ νταςδευπόψητοαντικείμενοκαιτοσκοπότουνόμου. (Βλ.Δημο­ κρατία ν. Ματθαίον, Αναθεωρητική Έφεση 832, ημερ. 12.7.1990. Βλ. επίσηςHalsbury's Lawsof England,ΤετάρτηΈκδοση,Τόμος 30 44, παραγρ. 863 - 873). Ηερμηνεία πρέπει να είναι τέτοια πουνα μηνοδηγείσεπαράλογααποτελέσματα,αλλάστηλειτουργικότητα των νόμων. (Βλ. Δημοκρατία ν.ΑντωνίουκαιΆλλων). Η επίδικηδιάταξηήορθότερα,παρόμοιαδιάταξηπουυπήρχε σε προγενέστερες περί Δήμων νομοθεσίες, απασχόλησε απόπολύ παλιάτοΔικαστήριο. ΣτηνυπόθεσηTheAmericanExportLines Inc. v.The Mayor, DeputyMayor,CouncillorsandTownsmen of Larnaca, 19 C.L.R.206, το Δικαστήριο αναφερόμενο στο άρθρο 64 35 3Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Southfields Ind.Ltd.v.ΔήμουΛ/σίας Νικολαϊδης, Δ. 159 τουπερί Δήμων Νόμου,τότε Κεφ.252, που είναιπαρόμοιο με τοάρθρο 104του περί Δήμων Νόμουτου 1985,(αρ.111/85) που βρίσκεται τώρα ενισχύϊ, αποφάσισεότιονόμος δενθέτει ως προϋπόθεση για την επιβολή φορολογίας την εντός των δημοτικών ορίων διαμονήτου φορολογουμένου ήτηδιατήρηση δικούτουγραφείουή τημόνιμηαπασχόλησητουσεεπιχειρημα­ τικές δραστηριότητες, αλλά αρκεί ηαπό τουφορολογουμένου άσκηση κερδοφόρας επιχείρησης γιατοχρονικό διάστημα που προβλέπει ονόμος (τότε επτά,τώραδεκαπέντεμέρες). (Βλ. επίσης CompagnieNationaleAir France v. Τον Αήμον Αενκωσίας, Προσφυγή939/87,ημερ. 20.6.1989). ΣτηνυπόθεσηΕταιρείαΑεωφορείωνΑενκωσίαςΛτδ.ν.Αήμον Στροβόλον, Προσφυγή 1068/90,ημερ. 25.11.1991,τοΔικαστήριο αφού επανέλαβε όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Compagnie NationaleAir France v.ΑήμονΑενκωσίας, ανωτέρω, τόνισεon τοκαθοριστικό στοιχείο είναι ηδιεξαγόμενη εργασίανασυνιστά κερδοφόρα επιχείρηση,ενώ ηπαραμονήγια τους σκοπούςδιεξα­ γωγής τηςεπιχείρησης εντός τωνδημοτικών ορίων για περίοδο πέραν τωνδεκαπέντεημερών (πουπροβλέπεταιστοάρθρο 104

(1)(β)τουνόμου 111/85),δενπροϋποθέτειδιανυκτέρευση ή εγκατά­ στασηεντός τωνδημοτικών ορίων,αλλάδιεξαγωγήτης κερδοφό­ ρας επιχείρησης πέραντων δεκαπέντεημερών. Επίσηςστηνυπό­ θεσηΟικονομονκαιΆλλονν.ΑήμονΑάρνακος,Προσφυγή 837/90, ημερ. 22.5.1991, τοΔικαστήριοκατέληξεότι εφόσονοιαιτητέςδεν είχαν μόνιμο τόπο εργασίας εντός των δημοτικών ορίων Λάρνα­ κας, ούτε καιπαρέμειναν εντός αυτών γιασκοπούς διεξαγωγής του δικηγορικού τους επαγγέλματος κατά τηδιάρκειατου 1990, για περίοδο μεγαλύτερη τωνδεκαπέντε ημερών καιαφούείχαν ήδηεξασφαλίσει επαγγελματική άδειααπότοΔήμο Παραλιμνίου, εφαρμόζεταιηπρόνοια τηςεπιφύλαξης (β)του εδαφίου

(1)του άρθρου 104καισυνεπώςδενυποχρεούνταιναεξασφαλίσουνάλλη άδειααπότοΔήμο Λάρνακας. Οι φορολογικοί νόμοι πρέπει ναερμηνεύονται αυστηράκαι δεν επιβάλλεται στον πολίτη φορολογία, εκτός εάν το λεκτικό του νόμου καθαρά επιβάλλει φορολογική υποχρέωση. Ο κανό­ νας ερμηνείαςότιοιφορολογικοί νόμοι ερμηνεύονταιαυστηρά προς όφελος τουφορολογουμένου δεν εφαρμόζεταισεπρόνοιες που, σε ορισμένες περιπτώσεις παρέχουν στο φορολογούμενο ανακούφιση ήέκπτωση. (Βλ.Καρκώτης και άλλη ν. Αημοκρατίας, Προσφυγή648/88,ημερ. 14.2.1990. Βλ.επίσης Littmanν. Barron[1951]2All E.R. 393, 398). 65 Νικολαϊδης, Δ. Southfields Ind. Ltd. v. Δήμου Λ/σίας

(1995)Επίσης στην υπόθεση The Chairman and Members of the MunicipalCorporationand Townsmen of the Town ofNicosia and the Mayor,Deputy Mayor,Councillorsand Townsmen of the Townof Nicosia v. Rologis Co Ltd

(1963)2 C.L.R. 90, το Δικαστήριο αναφερόμενοστοάρθρο 155 τουΚεφ.240, πουήταν 5 τότε ο εν ισχύϊ περί Δήμων Νόμος,παραθέτει ένα απόσπασμα από τους Halsbury's Laws of England, ΤρίτηΈκδοση,Τόμος 36, σελ. 416: "The language of a statute imposing a tax, duty or charge must receive a strict construction in the sense that there is no room for any intentment, and regard must be had to the clear meaning of the words." 10 Έχοντας κατά νου όλα ταπιο πάνωθαπροσπαθήσουμε στη συνέχεια ναερμηνεύσουμε τοάρθρο 104

(1)(β)τουνόμου111/85 το οποίο,όπως είδαμε,προνοεί ότι οποιοδήποτεπρόσωποπου 15 εξασφάλισε άδειασε έναΔήμο,δεν υποχρεούταινα λάβειάδεια από άλλο Δήμο,εκτός εάνέχει μόνιμο τόποεργασίαςεντός των δημοτικών ορίων,ήπαραμένειεντός αυτώνγια σκοπούςδιεξα­ γωγής της επιχείρησης ήγενικά του επαγγέλματος του, καθ'οιονδήποτε χρόνο για περίοδο υπερβαίνουσα τις δεκαπέντε ημέ- 20 ρες. Είναι φανερό ότι ο νομοθέτης είχε σκοπό να απαλλάξει τους πολίτες από την υποχρέωση έκδοσης περισσοτέρων της μίας επαγγελματικών αδειών, εκτός ωρισμένων περιπτώσεων. Η πρόθεση αυτή συνάδει και με την ιδιάζουσα φύση τουεπαγ­ γελματικού φόρου ο οποίος έχει εκτός απότα χαρακτηριστικά 25 της φορολογίας και εκείνα του τέλους, επειδήσε κάποιο βαθμό σχετίζεται και μετις υπηρεσίες πουπροσφέρονταιγιατην ευχε­ ρήκαιαπρόσκοπτηάσκησητουεπαγγέλματοςήτηςεπιχείρησης. (Βλ. PASYDY &Others v. The Municipalityof Nicosia

(1978)3 C.L.R., 117, 136 ). Η φιλοσοφία της νομοθεσίας είναι η εξα- 30 σφάλιση της συνεισφοράς εκείνων που ευεργετούνται από τις υπηρεσίες πουπροσφέρει ο Δήμος (βλ. Voyias v. The Republic

(1974)3 C.L.R., 390,401). Η πρόθεση του νομοθέτη εξάγεται αβίαστααπότη διατύπω­ ση του άρθρου 104

(1)(β). Απαιτείται "μόνιμος τόπος έργα- 35 σίας"ήτοπρόσωπο"ναπαραμένει"εντόςτωνδημοτικώνορίων για σκοπούς διεξαγωγής εργασίας. Και OLδύο έννοιες, δηλ. "ο μόνιμος τόπος εργασίας" και η "παραμονή"έχουν την έννοια της διάρκειας. Στην υπόθεση The Municipal Corporation of Nicosia v.Rologis, ανωτέρω,αναφέρεταιότι ηλέξη "μόνιμος" 40 (permanent), στην αντίστοιχη διάταξηπου ίσχυε τότε, σημαίνει 66 3Λ.Α.Δ. 5 10 15 20 25 Southfields Ind. Ltd. v. ΔήμουΛ/σίας Νικόλαιδης,Δ. "διαρκή,μεπρόθεσηναδιαρκέσει,επ'αόριστον".ΕπίσηςστοΛεξι­ κότηςΔημοτικήςΕταιρείαςΕλληνικών Εκδόσεων,ΤρίτηΈκδοση, σελ. 443, ηλέξη"μόνιμος" ερμηνεύεται ως "σταθερός, αυτόςπου μένειστον ίδιοτόπο,όχι προσωρινός", ενώστο Ελληνικό Λεξικό τωνΤεγόπουλου - Φυτράκη,ΤρίτηΈκδοση,σελ. 472, ως"αμετά­ βλητος, που μένει πάντοτε ή για μεγάλο χρονικό διάστημα στον ίδιοτόποήστην ίδιακατάσταση". Εξάλλου "παραμένω" σημαί­ νει "εξακολουθώναείμαι,διαμένωεντινίτόπω,μένωδιάπαντός, διαρκώ"(Θ. Τζαννετάκου,ΝέονΛεξικόν,σελ. 1055,ενώπαρόμοια ερμηνεία βρίσκεται και στο Ελληνικό Λεξικό των Τεγόπουλου Φυτράκη,ανωτέρω,σελ. 571). Και OLδύο λέξεις αποδίδουντην έννοια τηςδιάρκειαςκαιτηςσυνέχειας. Τηνίδιαέννοιατηςδιάρ­ κειαςδίδει και ηλέξη"περίοδος"που στη συνέχεια χρησιμοποιεί ο νομοθέτης στο ίδιο άρθρο. Κατάτο Λεξικόν της Νέας Ελληνικής Γλώσσηςτης Πρωίας,Δεύτερος Τόμος,σελ. 1913, "περίοδος" σημαίνει "χρονική διαίρεσις ορισμένη, χρονικόν διάστημα". Η λέξηαπό μόνη της υποδηλοί χρονική ενότητα.Τέλος, ηχρησιμο­ ποίηση του όρου "καθ' οιονδήποτε χρόνον", πουεπαναλαμβάνε­ ται σε όλες τις περί Δήμων νομοθεσίες ("at any one time"), προύποθέτει ότι το πρόσωπο θα πρέπει καθ' οιονδήποτε δεδομένο χρόνο να παραμένει εντός των συγκεκριμένων δημοτικών ορίων γιαπερίοδουπερβαίνουσατιςδεκαπέντε μέρες,άλλως δενθαείχε έννοια ηπερίληψητουόρου,αφούηεπαγγελματικήάδεια εκδίδε­ ται,ούτως ή άλλως,για έναέτος (βλ.άρθρο 108τουνόμουκαθώς καιτοτεκμήριο Α). 35 Ηλέξη"παραμένει"σίγουρα δεν υπονοεί την ανάγκηδιαμο­ νήςμετηνέννοια τηςδιανυκτέρευσης,αλλάπεριέχει το στοιχείο της συνεχούς απασχόλησης εντός των δημοτικών ορίων για περίοδο πέραν των δεκαπέντε ημερών καθ' οιονδήποτε χρόνο και όχι την περιστασιακή, έστω και τακτική, απασχόληση του για συνολική περίοδο δεκαπέντε ημερών. Οσυνδυασμός δε της λέξης "παραμένει"μετον όρο "μόνιμος τόπος"δείχνει ξανά on ο νομοθέτης είχε πρόθεση να απαιτούνται συνεχείς δεκαπέντε ημέρες, αφούκαι απότις δύο εκφράσεις προκύπτει το στοιχείο της μονιμότητας. 40 Δεν πρέπει επίσης να μας διαφεύγει και το γεγονός ότι ο κανόνας που τίθεται με το άρθρο 104

(1)(β) είναι ηαποφυγή επιβολής πλειόνων της μίας φορολογίας, εκτός των περιπτώσε­ ων που κατ' εξαίρεση αναφέρονται και γι'αυτό η ερμηνεία θα πρέπει να είναι ακόμαστενότερη. 30 Πιστεύουμε ότι η πιο πάνω ερμηνεία που δώσαμε στις διά67 Νικολαϊδης, Α. Southfields Ind. Ltd. v. ΔήμουΛ/σίας

(1995)φορές διατάξεις του νόμου στηρίζεται στη συνηθισμένη και φυσική σημασία των λέξεων του κειμένου μέσα από το οποίο εκφράζεται πρωτίστως ηπρόθεση του νομοθέτη. Οι εφεσείοντες έχουν εξασφαλίσει επαγγελματικήάδειααπότο Δήμο Στροβόλου και εξαιρούνται της εξασφάλισης άδειας από 5 άλλοΔήμο,εκτόςεάνμπορείνααποδειχθείότιδιατηρούνσ'αυτόν μόνιμο τόπο εργασίας, ή ότι παραμένουν εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας γιά σκοπούς διεξαγωγής της επιχείρησης τους για περίοδο υπερβαίνουσα τις δεκαπέντε μέρες. Οι εφεσείοντες έχουν μόνιμο τόπο εργασίαςεντός τωνδημοτικώνορίων Στροβό- 10 λου,καιδεν υπάρχει μαρτυρίαότι παρέμειναν εντός τωνδημοτι­ κών ορίων Λευκωσίας για συνεχή περίοδο δεκαπέντε ημερών. Ουσιαστικά,ενώπιον μαςδενυπάρχεικανένααπολύτως στοιχείο που να καθορίζει τη βάση της σχετικής απόφασηςτου εφεσίβλη­ του. Τογεγονός ότι οι εφεσείοντες πωλούν ταπροϊόντατους επί 15 τακτικής βάσεως εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας, δεν είναι σχετικό γιατί δεν περιλαμβάνεται στις προϋποθέσεις του νόμου. Οιμόνεςπροϋποθέσειςπουθέτειτοάρθρο104

(1)(β) είναι ο μόνιμος τόπος εργασίας ή η διεξαγωγή εργασίας για συνεχή (σύμφωναμετηνερμηνείαπουδώσαμε)περίοδουπερβαίνουσατις 20 δεκαπέντεημέρες. Υπό το φως των πιο πάνω βρίσκουμε ότι δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε με το τελευταίο επιχείρημα των εφεσειόντων ότι η επιβολή επιπρόσθετης φορολογίας αντιβαίνει προς το Αρθρο 24.4 του Συντάγματος,το οποίο εν πάση περιπτώσει, δεν ανα- 25 λύθηκε σε έκταση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εφεσειό­ ντων. Η πρωτόδικη απόφαση και η προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση ακυρώνονται με έξοδα στην έφεση εναντίον των εφε­ σίβλητων. Η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα εναντίον τωνεφεσίβλητων. 68 30