← Κύπρος

clr/1995/1995_3_99.pdf

3Α.Α.Δ. 14 Μαρτίου, 1995 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,.ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,Δ/στές] ΦΡΟΣΩ ΟΛΥΜΠΟΥ (ΠΑΡΠΑ), Εφεσείονσα-Αιτητρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑ­ ΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσιβλήτων-Καθ'ωνηαίτηση. (ΑναθεωρητικήΈφεσηΑρ. 1151) Επίδομα μητρότητας — Ποίες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για απόκτηση τουδικαιώματος γιαεπίδομα μητρότητας— Οιπερί ΚοινωνικώνΑσφαλίσεων Νόμοι, 1980-

  1. 5 10 Λέξεις και Φράσεις— "Αποδοχαί"αναφορικάπρος μισθωτόν στοάρθρο2 τωνπερί ΚοινωνικώνΑσφαλίσεων Νόμων 1980-1988—Πε­ ριλαμβάνει κάθεχρηματική αντιμισθία από τηναπασχόληση τον. Λέξεις και Φράσεις— "Ασφαλιστέες αποδοχές" στο άρθρο2 τωνπερί ΚοινωνικώνΑσφαλίσεων Νόμων 1980-1988 — Σημαίνει το ποσό τωναποδοχών τον ασφαλισμένου επί τον οποίον είναικαταβλητέεςοι εισφορές δννάμει τον νόμου. Λέξεις και Φράσεις— "Όπερ" στον ΤρίτοΠίνακα τωνπερί Κοινωνι­ κών Ασφαλίσεων Νόμων 1980-1988 — Διευκρινίζει ποίο είναι το έτος παροχών. 15 20 Τοαίτημαγιαεπίδομαμητρότηταςυπεβλήθηαπότηνεφεσείουσα στις27/6/
  2. Τοαίτημααπερρίφθηστις 14/7/1988 επειδή οιασφα­ λιστέες αποδοχές τηςμέσαστο 1987ήτανλιγότερες από το προβλε­ πόμενοαπότονόμοελάχιστοποσόπουέπρεπεναείχεειςπίστητης. Σε αίτηση για αναθεώρησητης πιο πάνω απόφασης πήρε αρνητική απάντηση. Η εφεσείουσα καταχώρησε ιεραρχική προσφυγή προς τον 99 Πάρπαν.Δημοκρατίας

(1995)Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων η οποία επίσης απερρίφθη. Στη συνέχεια η εφεσείουσα καταχώρησε προσφυγήκαι επικαλέσθηκε ότι η προσβαλλόμενη απόφασηείναι άκυρηγια τους πιοκάτω λόγους: (α)παραβιάζειταάρθρα 22και24 καιτονΤρίτο Πίνακα(παράγράφος 1(α)και 1(β))τωνπερί Κοινωνικών ΑσφαλίσεωνΝό­ μωντου1980-1988 5 (β)είναι αποτέλεσμα εσφαλμένης ερμηνείας των διατάξεων των άρθρων20 και23των πιοπάνωνόμων (γ) είναιαποτέλεσμανομικής καιπραγματικήςπλάνηςκαι 10 (δ)είναιαποτέλεσμαυπέρβασηςήκατάχρησηςεξουσίας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απεφάσισε ότι οι εφεσίβλητοι ορθά εφάρμοσαντις διατάξειςγιατημετατροπή τωνασφαλιστέων αποδο­ χών της εφεσείουσας σε ασφαλιστικές μονάδες δυνάμει τουάρθρου 20 καιστη συνέχεια τις μετέτρεψαν σεπιστωμένες ασφαλιστέες αποδοχές.Αποφασίστηκε επίσηςότιη απόφασητωνκαθ' ωνηαίτησηότι η αιτήτριαδεν πληρούσε τις προϋποθέσεις εισφοράςτου άρθρου24 και τουΤρίτου Πίνακατουνόμουήταν ορθή. 15 Σεέφεση ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου η εφεσείουσα ισχυρίσθηκε ότι εσφαλμένατοπρωτόδικοΔικαστήριοδέ- 20 κτηκεότιη εφεσείουσα δενπληρούσε τιςπρόνοιεςτουάρθρου24και τουΤρίτου Πίνακα,ότιπαρερμηνεΰθησανοι διατάξειςτηςπαραγρά­ φου 1(β)τουΤρίτου ΠίνακατουνόμουκαιότιτοΔικαστήριοέπρεπε να βασιστεί στο έτος 1987 καιόχι στο έτος
  1. Τέλος ισχυρίσθηκε ότι ταάρθρα20και23 τουΝόμουδενκάμνουνκαμμιάαναφοράγια 25 μετατροπή πληρωθεισών και πιστωθεισών ασφαλιστέων αποδοχών σε ασφαλιστικές μονάδες σαν προϋπόθεση εισφοράς αναφορικάμε τις παροχές που αναφέρονται στο άρθρο 22, στις οποίες συμπερι­ λαμβάνεταικαιτοεπίδομα μητρότητας. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίουαπέρριψετηνέφεσηκαι αποφάνθηκεότι:
  2. Ηβάσηπάνωστηνοποίαγίνονταιοισχετικοίυπολογισμοίδεν είναι το υψος των αποδοχών αλλά οι ασφαλιστικές μονάδες στις οποίες οι αποδοχέςμετατρέπονταιόπωςπρονοείται στο άρθρο23τουΝόμου. Οιαποδοχέςπουέχουν πραγματικάσημασία είναι οι.ασφαλιστέες αποδοχές το ΰψος των οποίων 100 30 35 3Α.Α.Λ. υπολογίζεται αφού πρώτα υπολογισθούν οι ασφαλιστικές μονάδες. Οιεφεσίβλητοι ορθάεφάρμοσαντιςδιατάξειςτου νόμου για την μετατροπήτων ασφαλιστέων αποδοχώντης εφεσείουσας σε ασφαλιστικές μονάδεςδυνάμει τουάρθρου 20καιστησυνέχεια,αφούυπήρχεαίτημαγιαπαροχή,μετέ­ τρεψαντιςασφαλιστικές μονάδεςσεπιστωμένες ασφαλιστέ­ εςαποδοχέςδυνάμειτουάρθρου
  3. 5 10 15 Πάρπα ν.Δημοκρατίας
  4. Η αιτήτριαδεντηρούσετιςπροϋποθέσειςτου άρθρου24 και τηςπαραγράφου 1(β) τουΤρίτου Πίνακα αφούδενήτανπιστωμένημε αποδοχές ίσες με είκοσι φορές τοεβδομαδιαίο ποσότωνβασικώνασφαλιστέωναποδοχώνγιατοτελευταίο έτος εισφορών προτης ενάρξεως τουέτους παροχών, όπερ περιλαμβάνειτηνημερομηνία καθ*ηναπαιτείταιόπως πλη­ ρωθούν οι προϋποθέσεις εισφοράς. Μεβάσητηδιατύπωση τουΤρίτου Πίνακακαικυρίως της λέξης "όπερ"πουδιευ­ κρινίζειποιοέτοςεννοείονομοθέτηςσανέτοςπαροχών,ορ­ θάοι εφεσίβλητοι θεώρησαν σαν έτος παροχώντο 1988και όχιτο
  5. Η προσφυγήαπορρίπτεται με έξοδα στηνέφεσηεναντίοντηςεφεσείονσας. 20 Έφεση. 25 Έφεσηεναντίον της απόφασηςΔικαστή τουΑνωτάτου Δικα­ στηρίου Κύπρου (Χ'Τσαγγάρης, Δ.) πουδόθηκε στις 4 Ιουλίου, 1990 (προσφυγή αρ. 572/89) με την οποία απορρίφθηκε ηπροσφυγή της εφεσείουσας εναντίον της απόρριψης της ιεραρχικής προσφυγής της εφεσείουσας κατά της απόρριψης αίτησης της για επίδομα μητρότητας. Α. Πασχαλίδης για Μ. Ηλιάδη,Πασχαλίδη και Σία, για την εφεσείουσα-αιτήτρια. 30 Γ. Φράγκου (κα), Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους εφεσίβλητους - καθ'ωνηαίτηση. Cur. adv.vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την ομόφωνη απόφασητου Δικαστη­ ρίου θαεκδώσει οδικαστής Φρ.Νικολαΐδης. 35 ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Στις27.6.1988ηεφεσείουσα υπέβαλεαί­ τησηγια επίδομα μητρότηταςσύμφωνα μετις διατάξειςτωνπε101 Νιχολαΐδης, Δ. Πάρπα ν.Δημοκρατίας
(1995)ρί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων, 1980 -
  1. Ηαίτησητης απερρίφθη στις 14.7.1988,επειδή οι ασφαλιστέες τηςαποδοχές μέσα στο 1987 ήταν λιγότερες απότοπροβλεπόμενο απότονό­ μο ελάχιστο ποσό πουέπρεπεναέχειειςπίστητης.Στησυνέχεια και συγκεκριμένα στις 26.2.1989,η εφεσείουσα ζήτησε την ανα- 5 θεώρηση της απόφασης, αλλά η απάντηση που δόθηκε στις 20.3.1989ήτανκαιπάλιν αρνητική.Στην επιστολή αυτή εξηγείτο ότι,άνκαιοι αποδοχέςτηςεφεσείουσας το 1987, πουήταντο έτος εισφορών που λαμβάνεται υπ* όψη για σκοπούς θεμελίω­ σης τουδικαιώματοςτηςήταν£600, μετατρεπόμενες όπωςπρο- 10 βλέπει ο νόμος απέδιδαν 0.38 ασφαλιστικές μονάδες,οι οποίες μετατρεπόμενες στη συνέχεια σε ασφαλιστέες αποδοχές αποδί­ δουν το ποσό των £592.80,πουείναι μικρότερο απότο προβλε­ πόμενο απότονόμο ελάχιστο ποσόπουθαέπρεπεηεφεσείουσα να έχειεις πίστητηςγιαναθεμελιώσειδικαίωμασε επίδομαμη- 15 τρότητας. Η εφεσείουσα καταχώρησε ιεραρχική προσφυγή προς τον Υπουργό Εργασίαςκαι Κοινωνικών Ασφαλίσεων ηοποία επί­ σης απερρίφθη στις 15.6.
  2. Στην επιστολή με την οποία απερρίφθη η ιεραρχική προσφυγή αναφερότανότι το άρθρο20 20 του σχετικού νόμου επιβάλλει τη μετατροπήτων πληρωθεισών και πιστωθεισών ασφαλιστέων αποδοχών κάθε ασφαλισμένου για κάθεχρόνο σε ασφαλιστικές μονάδες,οι οποίες,όπως εξευ­ ρίσκονται με βάση το άρθρο 20, μετατρέπονται,τόσο για σκο­ πούς θεμελίωσης, όσο και για σκοπούς καθορισμού του ύψους 25 των παροχών, σε πληρωθείσες και πιστωθείσες ασφαλιστέες αποδοχές με βάσητο άρθρο23 του νόμου. Έτσι,στη συνέχεια, η εφεσείουσα καταχώρησε προσφυγή επικαλούμενη ότι ηπρο­ σβαλλόμενη απόφασηείναι άκυρηδιότι: (α) παραβιάζεικαι είναι αντίθετη προς τα άρθρα22 και 24 30 καιτονΤρίτο Πίνακα (παράγραφοι 1(α)και 1(β))τωνπε­ ρί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμωντου 1980 - 1988, (β) είναι αποτέλεσμα εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των διατάξεωντων άρθρων20 και23 των πιοπάνωνό­ μων, (γ) είναι αποτέλεσμα νομικής καιπραγματικής πλάνης και, (δ) είναι αποτέλεσμα υπέρβασηςήκαικατάχρησηςεξουσίας (Αρθρο 146.1 του Συντάγματος). 102 35 3Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Πάρπαν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. Το πρωτόδικο Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 4.7.1990 δέκτηκε ότι στην παρούσα περίπτωση εφαρμόζεται το άρθρο 23, οι πρόνοιες του οποίου τίθενται σε εφαρμογήοποτε­ δήποτευπάρχειαίτημαγιαπαροχήκαιόχι μόνο κατάτονκαθορισμό του ύψους του επιδόματος. Το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι οι καθ'ωνη αίτηση- εφεσίβλητοι, ορθάεφάρμοσαν τις διατάξειςγιατημετατροπήτων ασφαλιστέων αποδοχώντης αιτήτριας -εφεσείουσας σε ασφαλιστικές μονάδες δυνάμει του άρθρου20 καιστησυνέχεια, εφόσον υπήρχεαίτημαγιαπαροχή, μετέτρεψαν τις ασφαλιστικές μονάδες σε πιστωμένες ασφαλι­ στέες αποδοχές. Τέλος τοΔικαστήριο αποφάσισε ότι ηαπόφα­ ση των καθ'ων ηαίτηση ότι ηαιτήτρια δεν πληρούσε τις προϋ­ ποθέσεις εισφοράς που τίθενται στο άρθρο 24 και στον Τρίτο Πίνακα του νόμου ήτανορθή. Εναντίον της απόφασηςτου πρωτόδικου Δικαστηρίου ασκή­ θηκε έφεση. Σανλόγοι εφέσεως σημειώνονται ότι ο πρωτόδικος Δικαστής εσφαλμένα δέκτηκε ότι η εφεσείουσα δεν εδικαωύτο στην καταβολή επιδόματος μητρότητας και ότι εσφαλμένα το Δικαστήριο ερμήνευσε τις διατάξεις των άρθρων 20 και 24 και τουΤρίτου Πίνακα. Είναι ηθέσητης εφεσείουσας ότι εσφαλμέ­ να το Δικαστήριο δέκτηκε ότι ηαιτήτριαδεν πληρούσε τιςπρό­ νοιες του άρθρου24 και τουΤρίτου Πίνακα, ενώ το πρωτόδικο Δικαστήριο παρερμήνευσε τις διατάξεις της παραγράφου 1(β) του Τρίτου Πίνακα του νόμου. Η εφεσείουσα ισχυρίζεται περαιτέρωότι τοΔικαστήριο έπρεπεναβασιστεί στο έτος 1987και όχι στο έτος 1988, ενώθαέπρεπεναεφαρμοστούνοι κανονισμοί Κ.Δ.Π.29/87καιόχι οι κανονισμοί Κ.Δ.Π. 322/87,τους οποίους εφήρμοσε ο πρωτόδικος Δικαστής. Τέλος, σύμφωνα πάντα με την ειδοποίηση έφεσης,οόρος "ασφαλιστέοι αποδοχαί" ο οποίος αναφέρεταιστον Τρίτο Πίνακα,παράγραφος 1(β)του νόμου, ερμηνεύεται στοάρθρο2
(1),ενώκαμιάαναφοράδενγίνεται στα άρθρα20 και23 όσον αφοράτημετατροπήπληρωθεισών καιπιστωθεισών ασφαλιστέων αποδοχών σε ασφαλιστικές μονάδες, σαν προϋπόθεση εισφοράς αναφορικάμε τις αναφερόμενες στο άρθρο22 παροχές,μεταξύτων οποίων και το επίδομαμητρότη­ τας. Ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος, Αρ. 41/80 (όπως έχειτροποποιηθεί), προνοεί στο άρθρο22 καιτηνκαταβολή,με­ ταξύάλλων παροχώνκαι επιδόματοςμητρότητας. Σύμφωναμε το άρθρο23 για σκοπούς παροχών,οι καθ'εκαστον έτος εισφο­ ρών ασφαλιστικές μονάδες ασφαλισμένου μετατρέπονται σε πληρωθείσες καιπιστωθείσες ασφαλιστέες αποδοχέςδιάτουπολ103 Νικολαΐδης,Δ. Πάρπα ν.Δημοκρατίας
(1995)λαπλασιασμού κάθε ασφαλιστικής μονάδας επί το ετήσιο ποσό των βασικών ασφαλιστέων αποδοχώνπου ισχύεικατάτη σχετική ημερομηνία. Το άρθρο20 τουνόμου προβλέπει ότι "αι καθ' έκαστον έτοςεισφορών πληρωθείσαιυπόκαιπιστωθείσαι υπέρησφαλισμένουασφαλιστέαι αποδοχαίμετατρέπονται εις ασφαλιστικός 5 μονάδαςδιάτηςδιαιρέσεως τουολικού ποσούτωντοιούτωνπληρωθεισών καιπιστωθεισών αποδοχώνδιάτουποσούτωνκατάτο επόμενον έτος εισφορών ετησίων βασικών ασφαλιστέων αποδοχών, στρογγυλευομένου του πηλίκου της τοιαύτηςδιαιρέσεως εις το πλησιέστερον εκατοστόν. Νοείται ότι διά τους σκοπούς του 10 παρόντος εδαφίου,το δι' εκάστην εβδομάδα εισφορών πιστωθέν ποσόν ασφαλιστέων αποδοχών δεν δύναται να είναι κατώτερον του εβδομαδιαίου ποσού των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών του επομένου έτους εισφορών". Ο όρος "αποδοχαί"αναφορικάπρος μισθωτόν περιλαμβάνει, σύμφωνα με το άρθρο 2 του νόμου, κάθε χρηματική αντιμισθία απότηναπασχόλησητου,ενώοόρος"ασφαλιστέες αποδοχές"ση­ μαίνει τοποσό των αποδοχώντουασφαλισμένου επί τουοποίου είναι καταβλητέες οι εισφορές δυνάμει τουνόμου. 15 Κατ' εφαρμογή των πιο πάνω προνοιών, οι πληρωθείσες 20 ασφαλιστέες αποδοχέςτηςαιτήτριαςμετατράπηκανσεασφαλιστι­ κές μονάδες με τηδιαίρεση του ποσού των πληρωθεισών αποδο­ χών μετοποσότων ετησίων βασικώνασφαλιστέων αποδοχώντου επόμενου χρόνου,δηλαδήτου 1988, πουήταν£1.
  1. Επειδήστη συνέχεια υπήρξε αίτημαγια παροχήδυνάμει του νόμου, (αίτημα 25 για επίδομα μητρότητας),οι ασφαλιστικές μονάδεςτης εφεσείου­ σας μετατράπηκαν σε ασφαλιστέες αποδοχές με τον τρόπο που προβλέπεται στο άρθρο
  2. Στην παρούσαπερίπτωση ημετατροπήσεασφαλιστέες αποδο­ χές έγινε με τον πολλαπλασιασμό των μονάδων της εφεσείουσας 30 επί το ποσό των £1.560,υπολογισμός ο οποίος απέφερετο ποσό των£592,80πουείναι μικρότερο απότοελάχιστο ποσόπουέπρε­ πε ναβρίσκεται εις πίστητης εφεσείουσας δυνάμει τουάρθρου24 και της παραγράφου 1(β) του Τρίτου Πίνακα. Το ελάχιστο αυτό ποσό είναι είκοσι φορές τοποσό των βασικών ασφαλιστέων απο- 35 δοχών του έτους κατά το οποίο υποβάλλεται ηαπαίτηση για πα­ ροχή, δηλαδή στην παρούσαπερίπτωση,20 φορές Χ £30 =£
  3. Το άρθρο24 αναφέρειτις προϋποθέσεις εισφοράς σεσχέσημετις αναφερόμενες στο άρθρο22 τουνόμουπαροχές καιπαραπέμπει στον Τρίτο Πίνακα,η παράγραφος 1(β) του οποίου προβλέπει 40 ότι οι προϋποθέσεις εισφοράς γιασκοπούς παροχήςεπιδόματος 104 3Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Πάρπαν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. είναι (α)οασφαλισμένος ναέχειπληρωθείσες ασφαλιστέες απο­ δοχές στο κατώτερο τμήμα ασφαλιστέων αποδοχών τουλάχι­ στον ίσες προς είκοσι έξι φορές το εβδομαδιαίοποσό των βασι­ κών ασφαλιστέων αποδοχών και, (β) ο ασφαλισμένος να έχει πληρωθείσες ήπιστωθείσες ασφαλιστέες αποδοχές τουλάχιστον ίσες προς είκοσι φορές το εβδομαδιαίο ποσό των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών,για το τελευταίο έτος εισφορών προ της ενάρξεως του έτους παροχών,όπερ περιλαμβάνει την ημε­ ρομηνία καθ'ην απαιτείται όπως υφίστανται οι προϋποθέσεις εισφοράς. Οι μονάδες που υπολογίστηκαν υπέρ της εφεσείου­ σας και οι οποίες προέκυψαν από τη διαίρεση του ποσού των αποδοχών της (£600), μετο ποσό των ετήσιων βασικώνασφαλι­ στέων αποδοχών του επόμενου χρόνου, δηλαδή του 1988 (£1.560), ανέρχονταν σε 0.38 ασφαλιστικές μονάδες. Έτσι, αφούτο ποσό των £592,80ήταν λιγότερο απότο ελά­ χιστο ποσό που έπρεπε ναευρίσκεται εις πίστη της εφεσείουσας δυνάμειτουάρθρου24 καιτηςπαραγράφου 1(β)τουΤρίτουΠί­ νακα, (και το οποίο είναι όπως είδαμε, είκοσι φορές το ποσό των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών του έτους κατά το οποίο υποβάλλεταιη απαίτησηγιαπαροχή,ήτοι,20 Χ £30=£600),κα­ τά συνέπεια ηεφεσείουσα δενδικαιούταιστην παροχή επιδόμα­ τος μητρότητας. Τοερώτημα πουτίθεται καιχρήζει απάντησηςείναι κατάπό­ σο οι εφεσίβλητοι εφάρμοσαν σωστά τις σχετικές διατάξεις του νόμου. Θαπρέπει να πούμε ότι ηβάση, πάνω στην οποία γίνο­ νται οι σχετικοί υπολογισμοί, δεν είναι το ύψος των αποδοχών αλλά οι ασφαλιστικές μονάδες στις οποίες οι αποδοχές μετα­ τρέπονται. Το άρθρο 23 αναφέρει σαφώς ότι οι καθ' έκαστον έτος εισφορών ασφαλιστικές μονάδες γιά σκοπούς παροχών, μετατρέπονται σε πληρωθείσες και πιστωθείσες ασφαλιστέες αποδοχές και στη συνέχεια προνοεί τον τρόπο της μετατροπής. Η μετατροπήπου προνοείται απότο άρθρο23 γίνεται για σκο­ πούς παροχώνκαιτο επίδομα μητρότητας είναι μίααπότιςπα­ ροχές πουπροβλέπονται στο άρθρο
  4. Όπως είδαμε καιπροηγουμένως οι όροι "αποδοχές"και "ασφαλιστέες αποδοχές"δεν είναι έννοιες που θα πρέπει να εξομοιώνονται, αφού η πρώτη περιλαμβάνει κάθε αντιμισθία που έχει ο μισθωτός από την απασχόληση του, ενώ η δεύτερη σημαίνει το ποσό των αποδο­ χών του επί του οποίου είναι καταβλητέες οι εισφορές δυνάμει του νόμου. Από τη διαφοροποίηση αυτή είναι φανερό ότι οι πραγματικές αποδοχές που ένας μισθωτός προσπορίζεται από την εργασίατουδεν έχουν γιατους σκοπούς τουνόμου σημασία 105 Νικολαΐΰης,Δ. Πάρπαν.Δημοκρατίας
(1995)σαν τέτοιες. Οι αποδοχέςπουέχουν πραγματικά σημασία είναι οι ασφαλιστέες αποδοχές και για να υπολογίσει κάποιος το ύψος τους,θαπρέπει πρώταναυπολογίσει τις ασφαλιστικές μο­ νάδες. Στην παρούσα υπόθεση με βάση τον υπολογισμό των ασφαλιστικών μονάδων σύμφωνα με το άρθρο 23 εξευρέθηκαν 5 οι ασφαλιστέες αποδοχές. Έτσικαταλήγουμεότι οι εφεσίβλητοι ορθά εφάρμοσαντις διατάξειςτουνόμου γιατη μετατροπήτων ασφαλιστέων αποδοχών της εφεσείουσας σε ασφαλιστικές μο­ νάδες δυνάμειτουάρθρου20 καιστησυνέχεια, αφούυπήρχεαί­ τημα για παροχή,μετέτρεψαν τις ασφαλιστικές μονάδες σε πι- 10 στωμένες ασφαλιστέες αποδοχέςδυνάμει τουάρθρου
  1. Κατά συνέπεια καταλήγουμε ότι η απόφαση των εφεσίβλη­ των ότι ηαιτήτρια δεν τηρούσε τις προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο24 καιστην παράγραφο 1(β)τουΤρίτουΠίνακα είναι ορθή, γιατί η εφεσείουσα δεν ήτανπιστωμένη με αποδοχές ίσες 15 με είκοσι φορές το εβδομαδιαίοποσό των βασικών ασφαλιστέ­ ων αποδοχώνγιατο τελευταίο έτος εισφορών προτης ενάρξεως του έτους παροχών,όπερ περιλαμβάνει την ημερομηνία καθ'ην απαιτείται όπως πληρωθούν οι προϋποθέσεις εισφοράς (Τρίτος Πίνακαςτουνόμου),γιατίορθάοι εφεσίβλητοι θεώρησαν ότι το 20 πιο πάνω ισοδυναμεί με είκοσι φορές το ποσό των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών του 1988 και όχι του
  2. Ηδιατύ­ πωση τουΤρίτου Πίνακακαι κυρίως ηλέξη"όπερ" που χρησι­ μοποιεί ο νομοθέτης, γίνεται καθαρό και διευκρινίζεται ποιο έτος εννοεί σαν έτος παροχών. Μεβάσηταπιο πάνωβρίσκου- 25 με ότι η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου θα πρέπει να επικυρωθεί και η προσφυγή απορρίπεται με έξοδα στην έφεση εναντίον της εφεσείουσας. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 106 30

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.