clr/1995/1995_4_1005.pdf

(3),

(4)και

(5)τωνπεοίΡνθμίσεωςτης ΤροχαίαςΜεταφοράςΝόμωντου 1982και 1984— Σννέπειες—Τοζήτηματηςαπόφασηςεπίπροσφνγής κατάαποφάσεως τηςΑρχήςΑδει­ ώνπον ελήφΘημεκακήσύνθεσητηςΑρχής—Κρίση περίεκδόσεωςνέ­ αςαπόφασηςστηνκριθείσαπερίπτωσηανεπηρέαστηςαπό τα ελαττώ­ ματα τηςεκκαλονμενηςαπόφασηςτηςΑρχήςΑδειών. Προσφυγήβάσει τον Άρθρον 146του Συντάγματος — Λόγοι ακυρώ­ σεως— Έλλειψηαιτιολογίας — Ασαφής, αόριστη και γενική ηαι­ τιολογία της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών στην κριθείσα περίπτωση — Απλή επανάληψη νομοθετικών διατάξεων δενσυνιστά αιτιολογία. 15 20 Οιαιτητέςπροσέβαλανμετηνπροσφυγήτηναπόρριψη ιεραρχι­ κήςπροσφυγήςτουςενώπιον τηςΑναθεωρητικήςΑρχήςΑδειώνμε την οποία προσέφυγαν κατά τηςχορήγησηςαπό τηνΑρχήΑδειών άδειας ιδιωτικού λεωφορείουσε άλλη εταιρεία. Ένας λόγος ακυρώσεως που προβλήθηκεήταν ότι η προσβαλλόμενηπράξηήταν ανύπαρκτη αφού επικύρωνεαπόφαση της Αρχής Αδειών η οποία λήφθηκεσεεφαρμογήκαι τουαντισυνταγματικούτουπερί Ορισμέ­ νων Νομικών Προσώπων ΔημοσίουΔικαίου(Διορισμός Διοικητι­ κών Συμβουλίων)Νόμου (Ν. 149/88). 1005 Ετ.ΑστικώνΛεωφορείωνΠάφου(Αλεπα)Λτ&χΑ.ν.Αν.ΑρχήςΑδειών

(1995)Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 1. Η ιεραρχικήπροσφυγήδενεπενεργεί ωςέφεσηούτεεξομοιώνεται μεέφεση. Οι εξουσίες τηςΑναθεωρητικής Αρχής ενπροκειμένω καθορίζονται στο Αρθρο 4Α των Περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας ΜεταφοράςΝόμωντου 1982 και 1984 σταεδάφια

(3),

(4)και

(5). Όπως προκύπτει απότις νομοθετικές αυτές πρόνοιες, το έργο τηςΑναθεωρητικής Αρχής Αδειών δενπεριορίζεταιστην αναθεώρησητων λόγων τηςΑρχής Αδειών πουαποτελείτοαντικείμε­ νοτης ιεραρχικήςπροσφυγής.Εξετάζειτηνυπόθεσηεξ υπαρχής κι έχει την ίδια πρωτογενή δικαιοδοσία με την Αρχή Αδειών. Μπορείνα διενεργήσει δικήτης έρευνα,ναακούσει ηίδιατους ενδιαφερομένους,ναλάβειυπόψητηςακόμακαιγεγονόταμετάγενέστερα της έκδοσης της απόφασης της Αρχής Αδειών καινα εκδώσει νέα απόφαση. Μπορεί βέβαια να περιοριστεί σε απλή τροποποίησηή/καιεπικύρωσητης απόφασης της Αρχής Αδειών ως έχει. 5 10 15 20 Ενόψει όλων των πιο πάνω διαζευκτικών αποφάσεων που η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών δικαιούται να εκδώσει κατά τη διάρκεια της εξέτασης της ιεραρχικήςπροσφυγής,θαπρέπεινα εξεταστεί στην κάθεπερίπτωση,ποιασυγκεκριμένη διαδικασία ακολουθήθηκε και σε ποιααπόφαση κατέληξε,προτού αποφα- 25 σιστεί κατάπόσοηέλλειψη νομικού ερείσματος τηςεκκαλουμένης απόφασης της Αρχής Αδειών πουπροέρχεταιαπότην αντι­ συνταγματικότητα του περί Ορισμένων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (Διορισμός Διοικητικών Συμβουλίων)Νό­ μου (Ν.149/88),επενεργεί ώστε ναστερήσει καιτηδικήτηςαπό30 φάσητουνομικού της ερείσματος ήόχι. Στην υπό εξέταση υπόθεση το Δικαστήριο έχει καταλήξειμετά από μελέτητων ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχείων ότι ηΑνα­ θεωρητικήΑρχή Αδειών δενφαίνεταιναεπικύρωσεή μεοποίονδήποτε τρόπο να βασίστηκε στην απόφασητης Αρχής Αδειών ώστε να στερείται καιαυτή νομικού ερείσματος,αλλάπροέβηκε, σύμφωνα με το Αρθρο 4Α

(4)(δ)στην έκδοσηνέαςαπόφασης,σε αντικατάστασητηςπροσβληθείσας. 35 40 2. Οισχυρισμός τωναιτητώνότιη προσβαλλόμενηαπόφασηείναι αναιτιολόγητη, είναι βάσιμοςκαιγιατο λόγο αυτόη προσφυγή πρέπει ναεπιτύχει. 1006 4ΑΛΛ. Ετ.ΑστικώνΛεωφορείωνΠάφου(Αλέπα)Λτ6ΧΛ.ν.Αν.Αρχή;ΑδειώνχΑ. Σε σωρεία αποφάσεωντου το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε την αναγκαιότητααιτιολογίαςτωνδιοικητικώνπράξεωνγιανακα­ θίσταται δυνατόςοδικαστικός έλεγχος της διοικητικήςπράξης ή απόφασης. Στηνπαρούσαυπόθεσηηαιτιολογίαπουπεριέχεταιστοσώματης διοικητικήςαπόφασηςσυμπυκνώνεται σταεξής: "απότο σύνολο των ενώπιον μαςστοιχείων έχουμε ικανοποιηθεί ότι τοενδιαφε­ ρόμενο μέροςπληροίτακριτήριατουΑρθρου 11τουΝόμου. 10 15 Τα πιο πάνωδεν αποτελούν αιτιολογία,ηοποία εν πάσηπερι­ πτώσει, δεν μπορεί να συμπληρωθεί ούτε από τα στοιχεία του φακέλου.Αντίθετα ταστοιχεία στο φάκελοοδηγούν στο συμπέ­ ρασμα ότι η αιτιολογία είναι ασαφής,αόριστη, γενική και δεν διευκολύνει το δικαστικό έλεγχο. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση κάμνει αναφοράμόνο στο σχετικό άρθροτουΝόμουχωρίςτησυσχέτιση τουμεταγεγονότα. Η αι­ τιολογία είναι ελλειπής, ασαφής καιαόριστη. 20 Η προσφυγή επιτυγχάνει με Λ.Κ.250 έξοδα. Αναφερόμενες νποθέσεις: 25 30 ΡΙΚ κ.ά.ν. Καραγιώργη κ.ά.

(1991)3Α.Α.Δ. 159, Αδελφοί Γ. Κ. ΜάκρηΛτδ. ν.Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειών (Αρ. 1)

(1991)4ΑΛΛ. 4122, Μοντουλλάς -Καλοπαναγιώτης Μεταφοραί Λτδ. ν. Δημοκρατίας

(1992)4 ΑΛΛ. 932, Αρέστη ν.Δημοκρατίας

(1991)4ΑΛΛ. 3822, 35 Λεωφορεία Εργατών Κ. Πέτρου Λτδ ν. Δημοκρατίας

(1993)4 ΑΛΛ. 422, Tsouloftas andOthers v.Republic

(1983)3 C.L.R. 426, 40 Κωνσταντίνου v.Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΛ. 992, Δημητρίου v.Δημοκρατίας

(1992)4 ΑΛΛ. 1421. 1007 Ετ.ΑστικώνΛεωφορείωνΠάφου(Αλεπα)Λτδ χΛ. ν.Αν. ΑρχήςΑδειώνΧΜ.

(1995)Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ'ων η αίτηση με την οποία απορρίφθηκαν οι ιεραρχικές προσφυγές των αιτητών και με την οποία επικυρώθηκε απόφασητης Αρχής Αδειών για την χορήγηση αδειών ιδιωτικού λεωφορείου στην εταιρεία ΑΠΑΚ Γεωργικές Βιομηχανίες Λτδ. 5 Τ. Παπαδόπουλος, γιατους Αιτητές. 10 Α. Μαππονρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur.adv. wit. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: Μετην προσφυγή αυτήο αιτητήςζητά από το Δικαστήριο την πιο κάτω θεραπεία:"Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ηπράξηή/καιαπό­ φασητων Καθ' ων η Αίτηση με την οποία απορρίφθηκανοι ιεραρχικές προσφυγές των Αιτητών με αρ.997/90και 990/90 ή/και με την οποία επικυρώθηκε απόφασητης Αρχής Αδειών για τηχορήγηση αδειών ιδιωτικού λεωφορείου στην εταιρεία ΑΠΑΚ Γεωργικές Βιομηχανίες Λτδ, είναι άκυρηκαι στερεί­ ται νόμιμου αποτελέσματος." 15 20 25 ΗεταιρείαΑΡΑΚ Agro Industries Ltdυπέβαλεστις5/6/1989 αί­ τηση στην Αρχή Αδειων με την οποία ζητούσε να της χορηγηθεί άδειαοδικήςχρήσης ιδιωτικούλεωφορείου γιαέναόχημα. Στις22/9/1989υποβλήθηκε έκθεσητουαρμόδιουΕπαρχιακού Γραφείου του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. Η Αρχή Αδειών εξέτασε την αίτηση της ΑΡΑΚ Agro Industries Ltd, στη συνεδρία της ημερομηνίας 18/10/1989 και αποφάσισενακαλέσει τους ενδιαφερόμενους γιαναυποβάλουν τις παραστάσειςτους. Στις22/11/1989ηΑρχήΑδειών μεαπόφασητηςαπέρριψετην πιο πάνω αίτηση γιατί οι ενδιαφερόμενοι δεν παρουσιάστηκαν ενώπιον της για νατην υποστηρίξουν. Η αιτήτρια εταιρεία με επιστολή της ημερομηνίας 11/1/1990 πληροφόρησε τηνΑρχήΑδειών ότι ημηπαρουσίατης στη συνε­ δρία της22/11/1989οφείλετο σε καθυστερημένη λήψη της σχετι1008 30 35 40 4 ΑΛΛ. Ετ.ΑστικώνΛεωφορείωνΠάφου(Αλεπα)Λτδ ΧΜ. ν.Αν. Αρχή;Αδειών Δημητριάδης, Δ. κής επιστολής. Μεαπόφασητηςημερομηνίας 8/2/1990ηΑρχήΑδειών ξανα­ κάλεσε τους αιτητές γιαυποβολή των παραστάσεωντους. 5 Στις 9/5/1990και 16/6/1990ηΑρχήΑδειών εξέτασε την αίτη­ σητης πιο πάνωεταιρείαςκαιαποφάσισε νατης χορηγήσει την αιτούμενηάδεια. 10 Η απόφασητηςΑρχής Αδειών κοινοποιήθηκεστηναιτήτρια με επιστολήημερομηνίας4/7/1990. Εναντίοντηςπιοπάνωαπόφασης της Αρχής Αδειών υποβλήθηκαν από τους κ.κ. Αλέξανδρο Νικη­ φόρου,Γεώργιο ΨαλτάκαιΑΛΕΠΑ ΛΤΔ ιεραρχικέςπροσφυγές. 15 Οι ιεραρχικές αυτέςπροσφυγές εξετάστηκαν απότην Αναθε­ ωρητικήΑρχήΑδειών στη συνεδρία της ημερομηνίας20/3/1991 και απορρίφθηκαν. 20 Ηαπορριπτικήαπόφασηκοινοποιήθηκεστους ενδιαφερομένους μεεπιστολή ημερομηνίας9/7/1991 τηνοποίαπαραθέτωπιοκάτω:- 25 "Απότοσύνολο τωνστοιχείων ενώπιον μαςέχουμεικανοποιηθεί OTLτο ενδιαφερόμενο μέρος πληρεί τακριτήρια του άρθρου 11 τουΝόμουγιατηχορήγησησεαυτότωνεπίδικωναδειώνιδιωτικούλεωφορείου καιγιαυτόαπορρίπτουμετιςπροσφυγές." 30 Εκμέρουςτωναιτητώνπροβλήθηκεοισχυρισμός ότιηεπίδικη απόφαση είναι άκυρη,γιατί η απόφασητης Αρχής Αδειών, που επικυρώθηκε απότην Αναθεωρητική ΑρχήΑδειών ήταν ανύπαρκτη,αφού εκδόθηκε απόόργανοτουοποίουη σύνθεση έπασχε. 35 40 ΗΑρχήΑδειών συγκροτήθηκε καιλειτουργούσε με βάσητον Περί Ορισμένων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (Διο­ ρισμός Διοικητικών Συμβουλίων) Νόμο (Ν. 149/88)που κηρύχθηκε αντισυνταγματικός με την απόφασηΡ.Ι.Κ.και Αλλοι ν. Καραγιώργη κ.ά.

(1991)3Α.Α.Δ. 159. Προςυποστήριξητουπιοπάνωισχυρισμούτους,οιαιτητέςανα­ φέρθηκαν και σε μερικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που είναι σχετικές με το θέμα αυτό.Τις παραθέτω: Αδελφοί Γ.Κ. ΜαχρήΛχδ ν.ΑναθεωρητικήςΑρχήςΑδειών

(1991)4ΑΛΑ 4122, Μοντονλλάς- Καλοπαναγιώτης Μεταφοραί Λτδ, ν. Δημοκρατίας

(1992)4 Α.Α.Δ.932 και Σταύρος Αρέστη ν.Δημοκρατίας(\99Υ) 4 ΑΛΛ. 3822. 1009 ΔημητριάδηςΔ. Ετ.ΑστικώνΛεωφορείωνΠάφου(Αλεπα)ΛτδΧΜ. ν.Αν. Αρχή;Αδειών

(1995)OL πιοπάνω αρχές με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο και τις έχωυιοθετήσει και στην απόφασημουγιατο ίδιοακριβώςθέμα, Λεωφορεία ΕργατώνΚ.ΠέτρουΑτό ν.Δημοκρατίας

(1993)4 ΑΛΛ. 422. 5 Σύμφωνα μετηνομολογία τουΔικαστηρίου τούτουη ιεραρχι­ κήπροσφυγήδεν επενεργεί ωςέφεση ούτε εξομοιώνεται μεέφεση. Αναφέρω ενδεικτικά τιςυποθέσειςAndreasTsouloftas&Others v.Republic

(1983)3C.L.R.426, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΛ. 992,ΑντώνηςΚώσταΔημητρίουν.Δημοκρατίας, 10

(1992)4 ΑΛΛ. 1421. Οι εξουσίες της Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειών καθορίζονται στο άρθρο 4Α των Περί Ρυθμίσεως τηςΤροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1982 και 1984στα εδάφια

(3),

(4)και

(5)που έχουν 15 ως πιοκάτω:"

(3)Η αναθεωρητικήαρχήαδειώνεξετάζει τηνενώπιον αυ­ τής ασκηθείσαν προσφυγήν άνευ υπαιτίου βραδύτητος,αφού ακούση τους ενδιαφερομένους ήδώση τηνευκαιρίαν εις αυ- 20 τους να εκθέσουν τας απόψεις των, αποφασίζειδεεπίταύτης.

(4)Η αναθεωρητικήαρχή αδειών δύναταιναεκδώση μίαν των ακολούθων αποφάσεων: 25 (α)να επικύρωση την προσβληθείσαν απόφασιν. (β)να ακύρωση την προσβληθείσαν απόφασιν. (γ)να τροποποίηση την προσβληθείσαν απόφασιν. (δ)να προβή ηιδία εις έκδοσιν νέας αποφάσεως εις αντικατάστασιν της προσβληθείσης. (ε)να παραπέμψη τηνυπόθεσιν εις τηναρχήν αδειών, διατάσσουσα ταύτην να προβήειςωρισμένην ενέργειαν. 30

(5)Η αναθεωρητικήαρχήαδειών κατά τηνλήψιν μιαςτων εν ταις παραγράφοις (δ) και (ε)του προηγουμένου εδαφίου 35 αναφερομένων αποφάσεων δύναταιναλάβηυπ'όψιν και γε­ γονότα μεταγενέστερα της εκδόσεως της αποφάσεως τηςαρ­ χής αδειών." Όπως προκύπτει απότις πιοπάνωνομοθετικές πρόνοιες, το έργο τηςΑναθεωρητικής Αρχής Αδειών δενπεριορίζεται στην αναθεώρηση των λόγων της Αρχής Αδειών που αποτελεί το αντικείμενο της ιεραρχικής προσφυγής. Εξετάζει τηνυπόθεσηεξ υπαρχής κι έχει την ίδια πρωτογενή δικαιοδοσία μετηνΑρχή 1010 40 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Ετ.ΑστικώνΛεωφορείωνΠάφου(Αλεπα)Λτδ ΧΜ.ν.Αν. Αρχή;Αδειών Δημητριάδης,Δ. Αδειών. Μπορεί να διενεργήσει δική της έρευνα, ν' ακούσει η ίδια τους ενδιαφερομένους,να λάβει υπόψη της ακόμακαι γε­ γονότα μεταγενέστερα της έκδοσης της απόφασης της Αρχής Αδειών και να εκδώσει νέα απόφαση. Μπορεί βέβαιαναπεριοριστεί σεαπλήτροποποίησηή/καιεπικύρωσητηςαπόφασηςτης Αρχής Αδειών ως έχει. Ενόψει όλων των πιο πάνωδιαζευκτικώναποφάσεων πουη Αναθεωρητική Αρχή Αδειών δικαιούται να εκδώσει κατά τη διάρκειατης εξέτασης της ιεραρχικήςπροσφυγής,θαπρέπεινα εξεταστεί στην κάθεπερίπτωση,ποια συγκεκριμένηδιαδικασία ακολουθήθηκεκαισεποιααπόφασηκατέληξε,προτούαποφασι­ στεί κατάπόσοηέλλειψηνομικού ερείσματοςτης εκκαλουμένης απόφασης της Αρχής Αδειών που προέρχεται από την αντισυνταγματικότητατου Νόμου 149/88,επενεργεί ώστε να στερήσει και τηδικήτης απόφασητουνομικού της ερείσματος ήόχι. Στην υπό εξέταση υπόθεση έχω καταλήξει μετά από μελέτη των ενώπιον μου στοιχείων ότι η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών δεφαίνεταιναεπικύρωσεήμεοποιονδήποτετρόποναβασίστη­ κεστην απόφασητηςΑρχής Αδειών ώστε ναστερείται καιαυτή νομικού ερείσματος, αλλά προέβηκε,σύμφωνα με το άρθρο 4Α

(4)(δ),πιο πάνω,στην έκδοσηνέαςαπόφασης,σε αντικατάστα­ σητηςπροσβληθείσας. 25 30 35 40 Κατέληξα στο συμπέρασμα αυτό λαμβάνοντας υπόψη ότι: πουθενά στην απόφασητης Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών δεν αναφέρεται η λέξη "επικυρώνεται", αντίθετα αναφέρεται ότι "από το σύνολο των στοιχείων ενώπιον μας έχουμεικανοποιηθεί ότι ...", πράγμαπου φανερώνει ότι η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών έκανεηίδιατηδικήτης έρευνα.Έναάλλο στοιχείο που έλαβαυπόψη μου προτούκαταλήξωστο συμπέρασμα μου είναι τα λόγια του Προέδρου της Αναθεωρητικής Αρχής Αοεκόν στη σελίδα 6των Πρακτικώνημερομηνίας20/3/1991:"Πρ.: Το θέμα του εννόμου συμφέροντος υπάρχει, θα σας ακούσουμε επί της ουσίας".Επίσης,τοότι,κλήθηκανκαιακούστηκανόλες οιπλευ­ ρές πουεμπλέκονται στην παρούσαυπόθεση. Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν επ μέρους των αιτητώνείναι: ηπροσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκεχωρίςδέου­ σα έρευνα,κάτωαπόπλάνηπερίταπράγματα καιότι ηαπόφα­ σηστερείται παντελώςαιτιολογίας. Αναφορικά μετον ισχυρισμό των αιτητώνότι ηπροσβαλλό1011 Δημητριάδης,Δ. Ετ.ΑστικώνΛεωφορείωνΠάφου(Αλεπα)Λτδ ΧΜ. ν.Αν. ΑρχήςΑδειών

(1995)μένη απόφαση είναι αναιτιολόγητη βρίσκω ότι αυτός είναιβά­ σιμος καιγιατο λόγο αυτόηπροσφυγήπρέπει να επιτύχει. Σε σωρεία αποφάσεων του το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε τηναναγκαιότητα αιτιολογίας των διοικητικών πράξεωνγιανα καθίσταται δυνατός ο δικαστικός έλεγχοςτης διοικητικής πρά­ ξης ή απόφασης. Ενδεικτικά αναφέρωτο πιο κάτωαπόσπασμααπότην από­ φασηΠ. Κάτσουρα ν.Δημοχρατίας

(1989)3Α.Α.Δ. 1728:- 5 10 "Οι αποφάσειςτωνδιοικητικώναρχώνπρέπειναπεριέχουν πλήρη, επαρκήκαισαφήαιτιολογία.Ηαιτιολογίααποτελείτην έκθεση των πραγματικώνκαινομικών λόγων πουοδήγησαντη Διοίκηση στηναπόφασητης,καθώςκαιπαράθεσηκριτηρίων με 15 βάσηταοποίαηΔιοίκηση άσκησετηδιακριτικήτηςευχέρεια(Δαγτόγλου -Διοικητικό Δίκαιο α,β' έκδοση,σελ.

1. Παναγοπούλου -Περί της Αιτιολογίας των Διοικητικών Πράξεων, 1976, σελ. 25, 106). Η αιτιολογία μπορεί να συμπληρώνεται απόταστοιχεία τουφακέλου.Ηαιτιολογίαδενείναιαναγκαίο 20 να είναι μακροσκελής. Μπορεί να είναι και λακωνική, ανάλο­ γα με την περίπτωση. Ηαιτιολογία συνδέεται άμεσα μετηνο­ μικήέκδοση καινομιμότητα της διοικητικής πράξης.Περαιτέ­ ρω είναι αναγκαία για να μπορεί με ευχέρεια να γίνεται οδι­ καστικός έλεγχος. (Βλ., μεταξύ άλλων, Stavros Rallis and 25 Greek CommunalChamber (Director,Greek Education) 5 R.S.C.C. 11, στη σελ. 18- Pancyprian Federationof Labour (PEO) and
2. Board of Cinematograph Films Censors,
3. Minister of Interior of the Republic of Cyprus

(1965)3 C.L.R. 27· Sunshore Estates Ltd. v. The Municipal 30 Corporation of Famagusta

(1971)3 C.L.R.440 Alona Co­ operative Society v.Republic

(1986)3C.L.R. 222- Skaros v. The Republic

(1986)3C.L.R. 2109*Nicolaides v. Municipality of Latsia

(1987)3C.L.R. 1496*Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω ΕπιτροπήςΔημόσιας ΥπηρεσίαςκαιΆλλοςν.Σταύρου Φιλιπ- 35 Λ(σΐ/

(1989)3Α.ΑΛ.292.) Ηαιτιολογία είναι σαφήςεφόσον αναφέρονταισυγκεκριμέ­ να τα στοιχεία στα οποία ηΔιοίκηση στήριξε την ουσιαστική κρίση της,ειδικάγιατηνκρινόμενη περίπτωση,σε τρόποώστε 40 ναείναι εφικτόςοδικαστικός έλεγχος. Ησαφήνειααυτήδενεί­ ναι συνάρτηση της λεπτομέρειας, αρκεί ηαιτιολογία να είναι σαφής, έστω και περιληπτική, εφόσον τα επί μέρους στοιχεία υπάρχουν αναλυτικάστο φάκελο.Αιτιολογία πουδιατυπώνε1012 4 ΑΛΛ. 5 Ετ.ΑστικώνΛεωφορείωνΠάφου(Αλεπα)Λτδ ΧΜ.ν.Αν, ΑρχήςΑδειών Δημητριάδης,Δ. ταικατάγενικό καιαόριστοτρόπο,ώστενα μηνπροκύπτει με ποίαστοιχεία μορφώθηκεηκρίσηήπρόκρισητηςδιοίκησης,εί­ ναι αόριστη,γιατί ο Δικαστής δενέχει στη διάθεσητου συγκε­ κριμένα στοιχεία επιδεκτικάδικανικήςεκτίμησης και άσκησης του δικαστικού ελέγχου. Ηαοριστία όμως καλύπτεται από τα στοιχεία του φακέλου όταν τα στοιχεία αυτά συμπληρώνουν τηναοριστία,στηνπερίπτωσηπουτοσφάλμαπεριορίζεται στη διατύπωση της αιτιολογίας - (Οικονόμου - "Ο Δικαστικός Έλεγχος τηςΔιακριτικής Εξουσίας", 1966, σελ.235)." 10 Στηνπαρούσαυπόθεσηηαιτιολογίαπουπεριέχεται στο σώμα τηςδιοικητικήςαπόφασηςσυμπυκνώνεται σταεξής: "απότοσύνο­ λο των ενώπιον μαςστοιχείων έχουμε ικανοποιηθεί ότι τοενδια­ φερόμενο μέρος πληροί τακριτήριατουάρθρου11τουΝόμου..." 15 20 Είμαιτηςγνώμης ότιταπιοπάνωδεναποτελούν αιτιολογία, η οποία εν πάσηπεριπτώσει, δεν μπορεί να συμπληρωθεί ούτε απόταστοιχεία του φακέλου.Αντίθετα ταστοιχεία στο φάκελο οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η αιτιολογία είναι ασαφής, αόριστη,γενικήκαιδεδιευκολύνει το δικαστικό έλεγχο. Παραθέτω ένα πολύ χαρακτηριστικό απόσπασμα από τα πρακτικά της συνεδρίας της Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειώνημε­ ρομηνίας20/3/1991:- 25 30 35 "Πρ.:Αντιλαμβάνομαι ότι τοπροσωπικό πουέχετεείναιαπό διάφοραχωριά της Πάφουκαιτους παίρνετε απότηνΠάφο και τους παίρνετε στο συσκευαστήριο; Υπάρχει και τοπρο­ σωπικό το οποίο θέλετενα μεταφέρετε την νύκταότανεργάζεταιOvertime. Στηνπρώτηπερίπτωση δεν μποοούν να εξυ­ πηρετηθούν απότα λεωφορεία πουπάνε στην Πέγεια: Απ.: Ναι,όμως εκείνεςπουεργάζονται μέχρι τις 12ταμεσάνυ­ κταείναι άλλο θέμα.Όσοναφοοάνα επιληθεί τοπρόβληματο οποίο παρατηρείται οι λεωφορειούχοι της Πένειας ίσωςσεκάποιο βαθμόνα μπορούν να uac βοηθήσουν, έχουμε προβεί σε διαβήματα τόσο με την ΑΛΕΠΑ και μας είπαν να τιςκατεβά­ ζουνμακριάκαιμαςείπανότιτοπρωΐ μεταφέρουνμαθητέςκαι ότι δεν μπορούνναμεταφέρουνη ώρα7τοπρωΐ τους εργάτες. Τολεωφορείο των 11θέσεων το έχουμε απόλυτη ανάγκη." 40 Από το πιο πάνωαπόσπασμαφαίνεταιότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου ξεκάθαρακαι δεν απαντάται το καίριο και ου­ σιαστικό ερώτημα κατά πόσο τα λεωφορεία των αιτητών μπο­ ρούν να εξυπηρετούν τις μεταφορικές ανάγκες της εταιρείας 1013 Δτριητριάοης,Δ. Ετ.ΑστικώνΛεωφορείωνΠάφου(Αλεπα)Λτδ κΛ. ν.Αν. Αρχή»Αδειών

(1995)ΑΠΑΚ (ενδιαφερόμενο μέρος). Ηπροσβαλλόμενη απόφασηκάμνει αναφορά μόνο στοσχετι­ κό άρθροτου Νόμουχωρίς τησυσχέτισητου μεταγεγονότα. Η αιτιολογία είναι ελλειπής, ασαφήςκαι αόριστη. 5 Στα ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατεί­ ας 1929-59,στη σελίδα 186διαβάζουμε:"Γ. Επανάληψιςδιατάξεωννόμου. 10 Ίναπληρωθήηπροςαιτιολογίαναπαίτησιςτουνόμου,δέον αύτηναμηπεριορίζεται εις γενικούς χαρακτηρισμούςδυναμέ­ νους ναεφαρμοσθώσιν εις πάσανπερίπτωσιν, ουδέ να επαναλαμβάνηταςδιατάξεις τουνόμου, αλλά δέον να εκτίθενται τα 15 πραγματικάστοιχεία,εφ'ωνεβασίσθηηκρίσιςτουδιοικητικού οργάνου.Ισοδυναμείπροςανύπαρκτοναιτιολογίανη επανάληψιςτωνγενικών όρωντουνόμου,δυναμένωννατύχωσινεφαρ­ μογής επίοιασδήποτεπεριπτώσεως:424,1921

(54)." 20 Έχοντας καταλήξει στο πιο πάνω συμπέρασμα δεν θεωρώ απαραίτητοναεξετάσω τουςυπόλοιπουςνομικούς ισχυρισμούς που έχουν προβληθεί απότους αιτητές. Γιαόλους τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγή επιτυγχάνει. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται.Οι καθ'ων ηαίτη­ ση ναπληρώσουν £250.- έναντι των εξόδων των αιτητών. Ηποοοφυγή επιτυγχάνει με £250 έξοδα. 1014 25