4 ΑΛΛ. 19 Μαΐου,1995 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ GHASSAN MOHAMAD EIDMARDINI, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ωνη αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 250/94) Αλλοδαποί—Απέλαση —Ευρεία διακριτική ευχέρεια του κράτους να διατάσσει τηναπέλαση — Πρέπει ναασκείται καλόπιστα —Τεκ μήριο καλοπιστίας —Νομολογία — Εύλογα επιτρεπτή η απέλαση στην κριθείσα περίπτωση. 5 Οαιτητήςπροσέβαλε τοδιάταγμα απέλασηςτον επικαλούμενος ουσιαστικά την αθωότητα του για τα αδικήματαπου προκάλεσαν την απέλαση του καθώς και τιςδυσάρεστες συνέπειες που θα είχε γι' αυτόνηαπέλαση. 10 ΤοΑνώτατο δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά σισε ότι: 15 20 Είναικαθαράνομολογημένο ότι τοκράτοςέχει ευρεία διακριτικήεξουσία ναδιατάσσει τηναπέλασηοποιουδήποτεαλλοδαπού.Η έννοια δεδιακριτική εξουσία πρέπει να ασκείται καλόπιστα υπέρ δετης καλόπιστης άσκησης των εξουσιών του Κράτους υπάρχει το σχετικό τεκμήριο. Στην LarrenJoel Fernandes ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, που αφορούσε ένα απόάλλα δύοπρόσωπα που απελάθηκαν με τον αιτητήγια τα ίδιαγεγονότα, οΔικαστής κ. Παπαδόπουλοςαναφέρει τα ακόλουθα στην απόφαση του: 1021 Mardiniv.Δημοκρατίας
(1995)'Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί ενώπιον μου αποκαλύ πτουν ότι ένα αλλοδαπός που βρισκόταν στην Κύπρου για σπουδές, συνελήφθη μέσα σε κλεμμένο αυτοκίνητο που έφερε πλαστούς αριθμούς και είχε εισέλθει παράνομα σε ιερό χώρο που ανήκει στην άλλη κοινότητα της Κύπρου.Τογεγονός τούτο πήρε ευρύτατη δημοσιότητα με όλες τις πιθανές δυσμενείς εξε λίξεις. 5 Οαλλοδαπός αυτόςπροσήχθη ενώπιον τουΔικαστηρίου και διατάχθηκεηεξαήμερηκράτησητουγια ισχυριζόμενη διάρρηξη, κλοπήκαι κατοχή εκρηκτικών υλών. Μεαυτάταπεριστατικά βρίσκω ότι με όλη τηνκαλή θέληση ηπολιτεία είχε κάθεδικαίωμαναδιατάξειτην απέλαση τουαλ λοδαπούαπότηνχώρα.Ηταλαιπωρίαπουπιθανόναέχει υποστεί ο αιτητής δεν αποτελεί βάσιμο λόγο για να διατάξω την ακύρωση της διοικητικής πράξης." 10 15 Το Δικαστήριο συμφωνεί και υιοθετεί τα όσα έχει αναφέρει ο Δικαστής κ. Παπαδόπουλος, τα οποία ισχύουν και στην παρούσα υπόθεση. Καταλήγει ότι ηαπόφασητης Διοίκησης νααπελάσει τον αιτητήήταν,με βάσηταγεγονότα ταοποίαείχε ενώπιον της, εύλο γα επιτρεπτή και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος για επέμβαση του Δικαστηρίου. 20 25 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Tabalo v. Republic
(1988)3 C.LR. 2353, 30 Radwan ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.ΑΛ. 1164, Moyo andAnother v.Republic
(1988)3 C.LR. 1203, 35 Dogan v.Δημοκρατίας
(1995)4ΑΛΛ. 716. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτηση ημερομηνίας 29.3.1994 για απέλαση του αιτητή από την Κύπρο. Θ. Μόντης, για τον Αιτητή. 1022 40 4ΑΛΛ. •Mardinf ν. Δημοκρατίας Μ. Τσαγγαρίδης, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατουςΚαθ' ων η αίτηση. Cur. adv.vult. 5 10 15 20 25 30 35 ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ.:Μετηνπαρούσαπροσφυγήοαιτητης ζητά απότο Δικαστήριο την ακόλουθηθεραπείαόπως έχει διατυ πωθείαπότονδικηγόροτου: "(Α)Δήλωση του Δικαστηρίου διακηρύσσουσα ότι η πράξη και/ήαπόφασητων Καθ' ων ηΑίτηση ληφθείσα κατάή περί την29.3.1994για απέλασητου Αιτητήαπότην Κύ προ είναι άκυρηκαι/ήεστερημένηπαντός εννόμου απο τελέσματος και/ή παράνομη. (Β)Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποίαν να κηρύσσεται άκυρη, παράνομη και χωρίς νομικόν αποτέλεσμα η ως άνωπράξηκαί/ή απόφασητων Καθ' ων η Αίτηση. (Γ)Δήλωσητου Δικαστηρίου με την οποίαν να μηεπικυρώνεται ηπράξηκαι/ήαπόφασητων Καθ'ων ηΑίτηση και να αναγνωρίζεται στον Αιτητή το δικαίωμαπαραμονής στην Κύπρο." Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι τα ακόλουθα: Ο αιτητής είναι Λιβάνως υπήκοος,ηλικίας 30 ετών. Ήλθε στην Κύπρο για πρώτηφοράστις 20.3.91και έκτοτε φοιτούσε σαν φοιτητής στο Cyprus CollegeστηΛευκωσία.Οι καθ' ων ηαίτηση χορηγούσαν στον αιτητήπεριοδικά προσωρινή άδειαπαραμονήςκαιφοίτη σης στην Κύπρο. Ητελευταία άδειαπου του χορηγήθηκε ίσχυε μέχρι τις 30.6.94.Τις 18.3.94 ο αιτητής μαζί με δύο άλλους φί λους του αλλοδαπούς συνελήφθηκαν από την Αστυνομία για παράνομη επέμβαση στο τέμενος Ομεριέ επιβαίνοντες του οχή ματος ΒΒΕ 16, το οποίο ήταν κλοπιμαίο. Ο αριθμός ΒΒΕ 16 που είχαν στο αυτοκίνητο που χρησιμοποίησαν ανήκε σε μοτοσυκλέττα. Λόγωτων συνθηκών πουδιαδραματίστηκαν καιτων διαστάσεων που επήρε ηυπόθεση έγινε εισήγησηνααπελαθούν από την Κύπρο. Το θέμα τέθηκε ενώπιον της Νομικής Υπηρε σίας στις 29.3.94 ηοποία και συμφώνησε με την απέλασητους. Την 1.4.94ο αιτητης απελάθηαπότην Κύπρο. 40 Ο δικηγόρος του αιτητήισχυρίζεται ότι ο πελάτηςτουαπελά θηκεενώήταναθώοςκαιότιηαπέλασητουείναιπαράνομη. Οδι κηγόρος του αιτητήπεραιτέρω ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη πράξηστερείται αιτιολογίας και ηδιοίκηση παραγνώρισεουσκό1023 Χατζητσαγγάρης, Δ. Mardinl ν.Δημοκρατίας
(1995)δηστοιχεία καιενήργησε μεπλάνηπερί ταπράγματα. Οδικηγό ροςτουαιτητή καταλήγειότι ανδενακυρωθείηεκδοθείσα πράξη θα έχει σαναποτέλεσμα τονχωρισμό τουαιτητήαπότηνοικογέ νεια του καιτην απώλειατων σπουδώντου αιτητήμε καταστρο φικέςεπιπτώσεις στην μόρφωσηκαιτησταδιοδρομίατου. Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας αναφέρεται εκτεταμένα στην γραπτήτουαγόρευση στο νομικό καθεστώςτωναλλοδαπών και αναφέρει ότι κάθεχώραέχει διακριτικήευχέρειανααποφασίσει και να απελάσει οποιοδήποτε αλλοδαπόπαρόνταστην επικράτειά της. Στην υπόθεση MohamedAbdul Rahman Tabalo v. Tbe Republic
(1988)3 C.L.R. 2353, αναφέρονταιταακόλουθα στη σελίδα 2361: 5 10 "Every state exercises territorial supremacy over all 15 persons on its territory, whether they are its subjects or aliens and there is no obligation by it to accept an alien or to allow him to remain in it. When an alien enters into a state he falls under the territorial supremacy of the State, he is under its jurisdiction andis responsible toitfor all acts hecommits onits 20 territory. Further,the Statehastherighttoexpelan alien from its territory provided it does so in good faith." Επίσης στην υπόθεση Salwa Radwa ν.ΚυπριακήςΛημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1164, αναφέρεται: "Τοδικαίωμααλλοδαπούναεισέρχεται,διαμένειήεργάζεται στην περιοχή μιας χώρας δεν προστατεύεται με τον Διεθνή Νόμο, εκτός εάν υπάρχει ειδική Συνθήκη. Κάθε χώρα έχει διακριτική ευχέρεια να αποφασίσει ακόμα και να απελάσει οποιοδήποτε αλλοδαπό παρόνταστην επικράτεια της. Σύμ φωνα με τις αρχές τουΔιεθνούς Δικαίου,ηείσοδος αλλοδα πού σε μια χώρα βρίσκεται στη διακριτική εξουσία στο να επιτρέψει την είσοδο, παραμονήή απασχόληση αλλοδαπού στηΔημοκρατία. (OppehnheinVs International Law, 8ηΕκδοση,Τόμος 1,σελ. 675-676)." 25 30 35 Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Sydney Alfred Moyo and Another v. Tbe Republic
(1988)3C.L.R. 1203.0Δικαστήςκ. Νι κήτας στη Seyitban Kerem Doganv. ΚυπριακήςΔημοκρατίας, 40
(1995)4 Α.Α.Δ. 716, για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ανα φέρειταακόλουθα: "Ένας από τους βασικούς λόγους που δικαιολογεί την 1024 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Mardlni ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. απέλασηαλλοδαπού είναι οικίνδυνοι για την εσωτερικήτά ξηήεθνικήασφάλεια. Ταδικαιώματα ενός κράτους στον το μέα αυτό διακηρύσσει μετην παρακάτω εύστοχη διατύπωση η απόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου των Η.Π.Α. στηFong YaeTing 149 [1893]U.S.698, 711: "Therighttoexclude orexpel aliens oranyclassof aliens, absolutely or upon certain conditions, inwar or in peace is an inherent and inalienable right of every sovereign and independent nation,essentialtoitssafety,its independence andits welfare." Είναι καθαρά νομολογημένο ότιτοκράτος έχει ευρεία δια κριτική εξουσία ναδιατάσσει την απέλασηοποιουδήποτε αλλοδαπού. Ηέννοια δε διακριτικήεξουσία πρέπει ναασκείταικα λόπιστα υπέρ δε τηςκαλόπιστης άσκησης των εξουσιών του Κράτους υπάρχειτο σχετικό τεκμήριο. Στην υπόθεση 249/94,LarrenJoel Fernandes ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, που αφορούσε ένα από άλλα δύο πρόσωπα που απελάθηκαν με τον αιτητή για τα ίδια γεγονότα, ο Δικαστήςκ. Παπαδόπουλος αναφέρει τα ακόλουθα στην απόφασητου που δόθηκεστις 10.2.95: "Ταγεγονότα όπως έχουν εκτεθεί ενώπιον μουαποκαλύ πτουν ότι ένας αλλοδαπός που βρισκόταν στην Κύπρογια σπουδές,συνελήφθη μέσασεκλεμμένο αυτοκίνητοπου έφερε πλαστούς αριθμούςκαι είχε εισέλθειπαράνομα σε ιερό χώρο που ανήκει στην άλλη κοινότητα της Κύπρου. Το γεγονός τούτοπήρεευρύτατηδημοσιότητα μεόλες τις πιθανέςδυσμε νείς εξελίξεις. Ο αλλοδαπός αυτός προσήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου και διατάχθηκε η εξαήμερη κράτηση τουγια ισχυριζόμενη διάρρηξη, κλοπήκαικατοχήεκρηκτικών υλών. Με αυτά τα περιστατικά βρίσκω ότιμεόλη την καλήθέ ληση ηπολιτεία είχε κάθεδικαίωμαναδιατάξειτην απέλαση τουαλλοδαπούαπότην χώρα.Ηταλαιπωρίαπουπιθανόνα έχει υποστεί οαιτητής δεν αποτελεί βάσιμο λόγο για ναδια τάξωτην ακύρωσητης διοικητικήςπράξης." Συμφωνώκαιυιοθετώταόσα έχει αναφέρειοαδελφόςΔικα στής κ. Παπαδόπουλος,ταοποία ισχύουν καιστην παρούσα 1025 Χατζητσαγγάρης, Δ. Mardini ν.Δημοκρατίας
(1995)υπόθεση. Καταλήγω ότι ηαπόφασητης Διοίκησης να απελάσει τον αιτητήήταν,μεβάσηταγεγονότα ταοποίαείχεενώπιον της, εύλογα επιτρεπτή και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος για επέμβασητου Δικαστηρίου. 5 Οσον αφοράτην έλλειψη αιτιολογίας που επικαλείται ο δι κηγόρος του αιτητή είμαι της γνώμης ότι η δικαιολογία αυτή υπάρχει και επίσης ο φάκελος της υπόθεσης που έχεικατατεθεί ενώπιον μου μπορεί να συμπληρώσει οποιαδήποτε κενά στην έλλειψητης αιτιολογίας. Οι καθ' ωνηαίτησηκατάτηνάποψημουενήργησαν μέσαστα λογικά πλαίσιατηςδιακριτικήςτους εξουσίας. Ηπροσβαλλόμε νη απόφασηήταν εύλογα επιτρεπτή στο Διευθυντή καιγι' αυτό τονλόγο η προσφυγήαπορρίπτεται. Δεν εκδίδεταιδιάταγμαγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1026 10 15