4ΑΛΛ. 29 Μαΐου, 1995 [ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ &ΦΥΣΙΚΩΝΠΟΡΩΝ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 233/94) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146του Συντάγματος — Αντικείμενο — Εκτελεστές πράξεις σε αντίθεση προς βεβαιωτικές που δεν προ σβάλλονται — Απαράδεκτη ηπροσφυγή στην κριθείσα περίπτωση ως στρεφόμενη κατά μη εκτελεστήςπράξης. 5 Ο αιτητής προσέβαλε την άρνηση της διοίκησης να του πληρώ σει παλαιέςυπερωρίες του. Ανεξάρτητα απότηνουσία τηςδιαφο ράςηδικαστικήεξέταση στάθηκεστηφύσητηςπροσβαλλόμενης με την προσφυγή επιστολής. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο φάσισε ότι: 15 20 Οαιτητήςυποστηρίζει πωςητελικήαπόφασητηςδιοίκησηςπεριέχεταιστην τελευταίακαιπροσβαλλόμενη,επιστολή. Δεν έχειδί καιο. Από ταστοιχεία τουφακέλουπροκύπτειπωςτο αίτηματου είχε ήδηαπορριφθείοριστικά ανόχι στις 22 Μαΐου 1990 τουλάχι στον στις 8Φεβρουαρίου 1993. Αυτό είναι το αναπόφευκτοσυμπέ ρασμα που προκύπτει όχι μόνο απότη ρητή πληροφόρηση τουαιτητήπωςοι απαιτήσειςτου δεν αναγνωρίζονταιαλλάκαι από την προσθήκηπωςοπεραιτέρωχειρισμός τουθέματος δενήτανπλέον ευθύνη της διοίκησης αλλά του Γενικού Εισαγγελέα. Η επιστολή της 10 Ιανουαρίου 1994 στάληκε χωρίς νέαέρευνα και γενικότερα χωρίς οτιδήποτε που θα στοιχειοθετούσε νέα εκτελεστή πράξη. Η 1067 Προόρόμου ν.Δημοκρατίας
(1995)προσφυγή,ωςστρεφόμενηκατάπράξηςπουδενείναιεκτελεστή,εί ναιαπαράδεκτηκαιαπορρίπτεται. Δενεκδίδεταιδιαταγήγιαέξο δα. 5 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Πφοσφνγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτων καθ' ωνηαίτησημετην οποίααπορρίφθηκεη αξίωσητουαιτητήγιαπληρωμήυπερωριών. 10 Ζ. Μυλωνάς,για τον Αιτητή. Γ. Γιωργαλλής,Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 15 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής ζητά τις ακόλουθες θε ραπείες:
- "Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι ηαπόφασητων καθ' ων η 20 αίτησηηοποίαεκοινοποιήθη προςτον αιτητήνδι' επιστο λής ημ. 10.1.94,Τεκμήριον "Α" δια της οποίας η αξίωσις του αιτητού δια πληρωμήν υπερωριών απερρίφθη είναι άκυρηκαιπαράνομη. 25
- Διάταγματου Δικαστηρίου διατάττοντους καθ'ων ηαί τηση όπως παρουσιάσουν ενώπιον του Δικαστηρίου λε πτομερή κατάστασινδεικνύουσαν τας υπερωρίας του αι τητού εις την υπηρεσίαν του εις την αντιεχινοκοκκιακήν εκστρατειαν τουΤμήματος Κτηνιατρικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας καιΦυσικών Πόρων.
- Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι η επίδικος απόφασις των καθ' ων η αίτηση ελήφθη καθ' υπέρβασιν xaL/ή κατάχρησιν εξουσίας και/ήότι δενείναι αιτιολογημένη και/ή επαρκώς αιτιολογημένη. 30 35 Οι θεραπείες
(2)και
(3)εκφεύγουν τις δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 146 τουΣυντάγ ματος.Δεν είναι δυνατήηέκδοσητης διαταγήςστην οποίαανα- 40 φέρεταιη δεύτερη,ηδεενδεχόμενηδιαπίστωση υπέρβασης εξου σίας καιτων άλλων που αναφέρονταιστην τρίτη,θα συνιστού σε λόγο ακύρωσης της απόφασηςπου αναφέρεταιστην πρώτη. Οι καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη από1068 4ΑΛΛ. Πφοδοόμου ν. Δημοκρατίας Κωνσταντινί6ης»Δ. φάση είναι βεβαιωτική προηγούμενης και είναι απαραίτητο να συνοψισθούν ταγεγονότα. 5 10 15 20 25 30 35 40 Το 1970αναλήφθηκεεκστρατείαγιατηνκαταπολέμησητουεχινόκοκκου.Τοέργοήτανδύσκολοκαιεπίπονο. Η προσπάθειαπου εκτιμάται ως εντυπωσιακά πετυχεμένη, διάρκεσε 15 χρόνια. Στο πλαίσιο της,αριθμός δημόσιων λειτουργών, μεταξύ των οποίων και οαιτητής,προσέφεραν σημαντικήυπερωριακή εργασία. Δεν υπήρχε, όπως προκύπτει, προδιαγεγραμμένο σύστημα και κυρίως πιστώσεις προς αποζημίωσηή αμοιβήτων λειτουρ γών για την υπερωριακή εργασία ή έστω για παροχήσ' αυτούς φιλοδωρήματος όπωςείχεσεκάποιοστάδιοπροταθεί.Τουςκα ταβαλλόταν κατ' αποκοπήν επίδομα αλλά είναι από όλους δεκτό πως αυτόδενκάλυπτε το σύνολο τηςπροσφοράς. Ως προς τον αιτητή το θέμα ήλθεγια πρώτη φοράστην επι φάνεια με τη μορφήαιτήματος, το
- Ο αιτητής,με επιστολή του ημερομηνίας 30 Ιουλίου 1988, ζήτησε πληρωμή ή παραχώρήση ελεύθερου χρόνου. Η αλληλογραφία πουακολούθησε πήρε έκταση αλλά ξεχωρίζει ως σταθμός η νέα επιστολή του αιτητή ημερομηνίας 3 Ιανουαρίου
- Συγκεκριμενοποιείται σ' αυτή το αίτημα του και προτείνεται προς ικανοποίηση του η παρα χώρηση ελεύθερου χρόνου που θα αντιστοιχούσε προς 2030 ώρες υπερωριακής εργασίας. Το Τμήμα Κτηνιατρικών Υπηρε σιών είδε ευνοϊκά το αίτημα (βλ. επιστολή ημερομηνίας 12Ια νουαρίου 1989). Προσέτρεξε σε "νεκρούς φακέλους" περισυνέ λεξε όσα στοιχεία μπορούσε και κατέληξε πως για την περίοδο μεταξύ 1975 - 1979 στηνοποίααναφερότανητελική, τότε,διεκδίκηση του αιτητή,αυτός είχε σε πίστη του2099.5 ώρες υπερω ριακής εργασίας. (Βλ. επιστολή ημερομηνίας 18 Ιανουαρίου 1989). Αφαιρέθηκαν 600 ώρες για τις οποίες είχε αποζημιωθεί με κατ' αποκοπήν επίδομα, υπολογίστηκε πως το υπόλοιπο αντιστοιχούσε σε 355 εργάσιμες μέρες και από την 1Μαρτίου 1989 άρχισε ηπαραχώρησηπρος τον αιτητήελεύθερου χρόνου. Ο αιτητής αφυπηρετούσε την 1Μαΐου 1990 και το χρονικό διάστημα που απέμενε δεν αρκούσε. Του παραχωρήθηκαν 289 μέρες ως ελεύθερος χρόνος και απέμειναν ως υπόλοιπο 66 μέρες. Μετάαπόνομική συμβουλήτου Γενικού Εισαγγελλεα, η δι οίκηση εξέφρασε ετοιμότητα προςκαταβολήστον αιτητή ανάλο γηςχρηματικήςαποζημίωσης,αλλάδενείναι αυτότοπρόβλημα. Στις 7Απριλίου 1990, λίγες δηλαδήμέρεςπριν απότην αφυπηρέτησή του, ο αιτητής διεκδίκησε με επιστολή του δικηγόρου 1069 Κωνσταντινίδης, Δ. Προδρόμουν.Δημοκρατίας
(1995)αποζημιώσεις για7.500ώρες υπερωριακής εργασίαςκαιείναι σε σχέσημε την απόρριψηαυτούτου αιτήματος πουκαταχωρίστη κε ηπροσφυγή. Λέγουν οι καθ' ων ηαίτηση πως ενόψει της ανεπιφύλακτης 5 αποδοχής των προηγηθέντων που είχαν στη βάση τους υπερω ριακήεργασία γιατην οποίααναλογούσαν 355 εργάσιμες μέρες, ο αιτητής θα εστερείτο εννόμου συμφέροντος, αλλά αυτά δεν αφορούν στο ζήτημαπου εξετάζουμε τώρα. Με επιστολή ημερο μηνίας 22 Μαΐου 1990 ο αιτητής πληροφορήθηκε πως οι απαι- 10 τήσεις του δεν αναγνωρίζονται. Του αναφέρθηκε ταυτόχρονα πως, εν πάση περιπτώσει, το θέμα παραπέμφθηκε στο Νομικό Τμήμα για γνωμοδότηση. Ο αιτητής αντέδρασε με την καταχώ ριση της αγωγής αρ.2429/90στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρ νακας.Προτάθηκε εκεί ως δικαιοδοτικό πρόβλημα ηδιοικητική 15 φύση του θέματος, αλλά η αγωγή παρέμεινε σε εκκρεμότητα για δυο σχεδόν χρόνια. Αποσύρθηκε "με επιφύλαξη" την 1 Ιουλίου 1992 για να ακολουθήσει νέος κύκλος επιστολών που οδήγησε στην απάντησητηςδιοίκησης ημερομηνίας 8Φεβρουαρίου
- Με αυτήτην επιστολή πληροφορείται ο αιτητής ότι 20 "ηθέση του Υπουργείου, όσον αφοράτηνουσίατουθέματος, παραμένει ηίδια, όπως αναφέρεταιστην επιστολή μαςμεαρ. φακ. 42/1962/Δ και ημερ. 22 Μαΐου, 1990, ότι δηλαδή οι απαιτήσεις του κ. Χαράλαμπου Προδρόμου, για ώρες, γεύματα και διανυκτερεύσεις δεν αναγνωρίζονται". Επίσης πωςηπρογραμματισθείσα εξέταση τουθέματοςαπότο Γενικό Εισαγγελέα δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της αγωγής που ασκήθηκε και τελικά ότι ο περαιτέρω χειρισμός δεν αποτελούσε πλέον ευθύνη του Υπουργείου αλλά του Γενικού Εισαγγελέα. Αντί άλλης ενέργειας, ο αιτητής απέστειλε νέες επιστολές. Καταχώρισε δε την παρούσα προσφυγή όταν με την απάντηση του Υπουργείου, ημερομηνίας 10 Ιανουαρίου 1994, πληροφορήθηκε ότι οι νέες επιστολές του δεν πρόσθεταν οτιδήποτε στις προηγούμενες και ότι το Υπουργείο εμμένει στην απόφασητης 22 Μαΐου 1990 που,όπως αναφέρεται,επιβεβαιώθηκε μετην νε ότερη της 8 Φεβρουαρίου
- 25 30 35 40 Ο αιτητής υποστηρίζει πως ητελική απόφασητης διοίκησης περιέχεται στην τελευταία της επιστολή. Δεν έχειδίκαιο.Από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει πως το αίτημα του είχε ήδη απορριφθεί οριστικά αν όχι στις 22 Μαΐου 1990 τουλάχιστον 1070 4A.AA 5 10 Προδρόμουν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης,Δ. σας 8Φεβρουαρίου
- Αυτόείναι τοαναπόφευκτοσυμπέρα σμαπουπροκύπτει όχι μόνο απότηρητήπληροφόρηση τουαι τητή πως οι απαιτήσεις του δεν αναγνωρίζονται αλλά καιαπό την προσθήκηπωςοπεραιτέρωχειρισμός τουθέματοςδενήταν πλέον ευθύνη της διοίκησης αλλά του Γενικού Εισαγγελέα. Η επιστολή της 10Ιανουαρίου 1994 στάληκε χωρίς νέα έρευνακαι γενικότερα χωρίς οτιδήποτεπουΘαστοιχειοθετούσε νέα εκτελε στή πράξη.Ηπροσφυγή,ως στρεφόμενη κατάπράξης που δεν είναι εκτελεστή, είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται.Δεν εκδίδεταιδιαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1071