clr/1995/1995_4_11.pdf

(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90) που προνοεί για αιτιολογημένες συστάσεις. Η εκτίμηση του Διευθυντή εν προκειμένω συνάδει με τα στοιχεία τωνφακέλωνκαιικανοποιείτηννομολογιακή απαίτησηγια αι11 Νικολαΐδης ν.Δημοκρατίας

(1995)τιολογία. Ο Προϊστάμενος στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν στηρίχθηκε μόνο στην προσωπική του γνώση αλλά παράθεσε ταυτόχρονα και τα απτά εκείνα στοιχεία που τον ώθησαν να προτιμήσει το ενδιαφερόμενο μέρος. 5 Ούτε η απόφαση στην υπόθεση Γεώργιος Μανρομμάτης χαι Αλλος ν.Κυπριακής Δημοκρατίας στην οποίααναφέρθηκε οδι­ κηγόρος του αιτητή βοηθά τη θέση του αιτητή γιατί κι εκείνη κρίθηκε μεβάσηταδικάτηςπεριστατικά. 10

1. Τόσο ο αιτητήςόσο καιτο ενδιαφερόμενο μέρος ήτανυποψήφιοι καικατείχαντααπαιτούμενααπότοΣχέδιοΥπηρεσίας προσόντα κατάτοχρόνοπουκαθόρισεη ΕΔΥ ωςουσιώδη. Απότοπεριεχό­ μενοτωνφακέλωνοαιτητήςδενφαίνεταιναέχειαποκτήσειοποι­ αδήποτεπροσόνταμεταγενέστερα.Ούτεταπροσόντατουενδιαφερομένου μέρους φαίνεταινα έχουν μεταβληθεί αρνητικά σε χρόνο μεταγενέστερο τουχρόνουπουκαθορίστηκεως ουσιώδης απότην ΕΔΥ. Κατά συνέπειαέστωκαιανθεωρηθείότι ηΕΔΥ δενέπρεπε ναπροχωρήσει στηλήψητηςεπίδικηςαπόφασηςχωρίςτηνυποβο­ λή σχετικής πρότασηςαπότηναρμόδιααρχή,ηοποιαδήποτεπαρατυπίαήτανεπουσιώδηςκαιδενέχει επηρεάσει τοναιτητή. Όσον αφορά τηναναδρομικήισχύ τηςπροαγωγήςτουενδιαφε­ ρομένου μέρους παρατηρείταιότι στις υποθέσεις Μερόπης Κολοκασίδον, Χαράλαμπος Σιαπητής και Α. Κωστή αφούαποφασίστηκε ότι οι περί Προϋπολογισμού της ΑΤΗΚ Νόμοιδεν ισο­ δυναμούσαν με ρητή νομοθετική διάταξηπου να επιτρέπει την πλήρωση των θέσεων με προαγωγή με αναδρομική ισχύ κατ' εξαίρεση τουκανόνατης μηαναδρομικότηταςτων διοικητικών πράξεων,το Δικαστήριο προχώρησε σε διαχωρισμό του μέρους της αναδρομικής ισχύος των πράξεων απότο μέρος της επιλο­ γής. Οι επίδικες αποφάσεις ακυρώθηκαν μερικώς και μόνο σ' όση έκτασηαφορούσανστην αναδρομικήισχύ των προαγωγών. Ο Δικαστής Πογιατζής στην υπόθεση Χαράλαμπος Σιαπητής αναφέρθηκε και στο θέματου κατάπόσο ο αιτητής είχε έννομο συμφέρο να επιδιώξει και/ήνα επιτύχει μερική μόνο ακύρωση των επίδικων προαγωγών στην έκταση πουαφορούσε την ανα­ δρομική ισχύ τους. Κατέληξε δε στο συμπέρασμα ότι οαιτητής είχε έννομο συμφέρο γιατίοι προοπτικέςγιατημελλοντική του ανέλιξη θαήτανκαλύτερες εφόσον μετηνακύρωσητηςαναδρο­ μικότητας των προαγωγών των ενδιαφερομένων μερών ηυπε­ ροχή τους σε αρχαιότητα έναντι του θαήτανμικρότερη. 12 15 20 25 30 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Νικολαΐδης ν.Δημοκρατίας
2. Στην παρούσαπερίπτωση και μεβάσητα ιδιαίτεραπεριστατικά της κρίνεται διαφορετικά. Όπως φαίνεται από τον προσωπικό φάκελοτουαιτητήαυτόςαφυπηρέτησεαπότηδημόσιαυπηρεσία την 15.93 λόγωσυμπλήρωσης του60ουέτουςτηςηλικίαςτουκαι κατάσυνέπεια δεντίθεταιθέμαεπηρεασμούτωνπροοπτικώντου για μελλοντική ανέλιξη. Οαιτητήςόπως επίσης φαίνεταιαπότα στοιχεία του φακέλουπροάχθηκεαπό 15.4.93στηθέσηΠροϊστα­ μένου Νοσηλευτικού Λειτουργού. Η απόφασηπροαγωγήςτουλή­ φθηκεκατάτη συνεδρία της ΕΔΥ ημερ.24.3.92των πρακτικών. Κατάτηνπιοπάνωσυνεδρία της ΕΔΥ αποφασίστηκε καιη προ­ αγωγήτου ενδιαφερομένου μέρους στην επίδικηθέση. Με βάση το συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι η απόφαση για προαγωγήτου ενδιαφερομένου μέρους λήφθηκε ορθά και νόμι­ μα απότην ΕΔΥ, θεωρείται ότι ο αιτητής δεν έχει τοαπαιτού­ μενο έννομο συμφέρον ούτε για προσβολή της αναδρομικής ισχύος της προαγωγής του ενδιαφερομένου μέρους αλλά ούτε καισεσχέσημε τον ισχυρισμό ότι ηΕΔΥ παράνομα προχώρησε στην πλήρωση της θέσης χωρίς την υποβολή πρότασης τηςαρ­ μόδιας αρχής. Στο σημείο αυτό έχει την θέση του το σχετικό απόσπασμα απότην πολύ πρόσφατηαπόφασητου ΚωνσταντινίδηΔ.στην υπόθεση Μάρω Κολοκοτρώνην.Κυπριακής Δημο­ κρατίας, όπου η αιτήτρια (πτυχιούχος μαθηματικών) πρόβαλε τον ισχυρισμό πωςηαρμοδίααρχήδεν είχε εξουσία κατανομής κατά ειδικότητα 225 κενών θέσεων. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Μανρομμάτης και Άλλος ν.Δημοκρατίας

(1994)4 Α.Α.Δ. 1839, Κωστή και Άλλοι ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)4Α.Α.Δ. 146, 35 Σιαπητής ν.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 2)

(1993)4 Α.Α.Δ. 2616, Κολοκασίδου ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4Α.Α.Δ. 4801, Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας

(1994)4 Α.ΑΛ. 2552. 40 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία προάχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Προϊ- 13 ΝικολαΐΑης ν. Δημοκρατία;

(1995)σταμένου Νοσηλευτικού Λειτουργού Υπηρεσίας Ψυχικής Υγεί­ ας - αναδρομικάαπό 1.2.92, αντί του αιτητή. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. 5 Α. Βασιλειάδης,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατουςΚαθ'ων η αίτηση. Κ. Χονσοστομίόης,γιατοΕνδιαφερόμενομέροςΣ.Μιχαηλίδης. Cur. adv. vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Ο αιτητής μετην προσφυγήτουαυ­ τήζητάτηνακύρωσητηςαπόφασηςτηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπη­ ρεσίας (ΕΔΥ) με την οποία προάχθηκε τ ο ενδιαφερόμενο μέρος 15 Σάββας Μιχαηλίδης στη ΘέσηΠροϊσταμένου Νοσηλευτικού Λει­ τουργού Υπηρεσίας ΨυχικήςΥγείας αναδρομικάαπότην1.2.92. Η ΕΔΥ, στησυνεδρίασητηςμεημερ.11.1.93έλαβεγνώσηότιη Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου με την απόφαση της Λ/α- 20 ρονλλα Αχιλλέωςν.ΚιπριακήςΔημοκρατίας(\992) 3Α.Α.Δ.565, ακύρωσε την απόφασητης ΕΔΥ σ' ό,τι αφορά την από 15.4.86 προαγωγή του ΣάββαΜιχαηλίδη στη ΘέσηΕπιθεωρητή Νοσοκό­ μου Ψυχιατρείου,Ψυχιατρικές Υπηρεσίες. Η ΕΔΥ, ύστερα από την εν λόγω απόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσισενα 25 ειδοποιήσει γραπτώςτο Μιχαηλίδηότι επανέρχεταιστηθέσηπου κατείχε προηγουμένως. Η ΕΔΥ, στη συνεδρίαση της ημερ. 24.3.93 (θέμα Β.

(1)των πρακτικών),αποφάσισεναπροαγάγειτηΜαρουλλαΑχιλλέωςστη 30 θέση Επιθεωρητή Νοσοκόμου Ψυχιατρείου,Ψυχιατρικές Υπηρε­ σίες,αναδρομικάαπό 15.4.86μέχρι καιτην 1.2.92,ημερομηνίακα­ τά την οποίαη εν λόγω υπάλληλος αφυπηρέτησεαπότηδημόσια υπηρεσία.Στησυνέχεια η ΕΔΥ προχώρησε στην επανεξέταση της πλήρωσηςτηςθέσης,πουστομεταξύμετονομάστηκε σεθέσηΠροϊ- 35 σταμένου/ης Νοσηλευτικού Λειτουργού, που παρέμεινε κενήαπό 12.92 μεβάσητονομικό πραγματικόκαθεστώςπου ίσχυε τότε. Το σχετικό απόσπασμααπόταπρακτικά της πιοπάνωσυνε­ δρίας της ΕΔΥ που ενδιαφέρει γιασκοπούς της παρούσαςπροσφυγής έχει ως εξής: " η Επιτροπή,αφούέλαβε υπόψηότι ηθέσηκενώθηκε εκ νέου με την από 1.2.92αφυπηρέτησητης Αχιλλέως Μαρούλ14 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 Νιχολαΐ6ης ν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης,Α. λας και ενεργώντας μέσα στα πλαίσια της πάγιας πρακτικής πουακολουθεί σετέτοιες περιπτώσεις αποφάσισεναπροχω­ ρήσει στην επανεξέτασητηςπλήρωσης τηςθέσης,πουστο με­ ταξύμετονομάστηκε σεθέσηΠροϊσταμένου/ης Νοσηλευτικού Λειτουργού, με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατάτην 1.2.

1. Η Επιτροπήσημείωσεότι, για τους σκοπούς της επανεξέτα­ σης αυτής,προάξιμοι είναι οι υποψήφιοι μεαυξ. αρ. 1-4,6 και7 Ακολούθως, προσήλθε καιπάλιστησυνεδρίαση ο Διευθυντής τωνΥπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, οοποίος,αφού ενημερώθη­ κε για τα πιο πάνω και στη διάθεση του τέθηκαν οιΠροσωπικοί Φάκελοι καιοι Φάκελοι των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων,κλήθηκε ναυποβάλει τη σύσταση του γιατους σκοπούς της επανεξέτασης. Ο Διεθυντής ανέφερε ταεξής: 20 "Και οι έξι υποψήφιοι κατείχαν κατά τεκμήριο το απαιτούμενο απότο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης προσόν της πολύ καλής γνώσης της Αγγλικής γλώσσας. 25 30 Τατρία τελευταία χρόνια πριν απότον ουσιώδη χρόνο υπερείχαν σε αξία οι Μιχαηλίδης Σάββας, ΑραούζοςΚυ­ ριάκος και ΠαναγίδηςΧαράλαμπος. Ο Μιχαηλίδης όμως υπερείχεσημαντικάσεαρχαιότηταέναντιτωνδύοπροανα­ φερθέντων και μεβάση την προσωπική γνώση που έχω σ' ό,τι αφορά την προσφοράκαιτην απόδοσηόλων τωνυπο­ ψηφίων τονσυστήνω για προαγωγή.Συστήνοντας το Μι­ χαηλίδη,δενπαρέλειψαναλάβωυπόψημουτηνυπεροχήσε αρχαιότητατουΝικολαΐδηΔημήτριου έναντιτουΜιχαηλί­ δη,ηοποίαόμως ανάγεταιστηδεκαετίατου 50"." 35 40 Μετά τηναποχώρηση τουΔιευθυντή από τη συνεδρίαση η ΕΔΥ αφού ασχολήθηκε με τηναξιολόγηση καισύγκριση των υποψηφίωνκατέληξε στο συμπέρασμα ότιοΣάββαςΜιχαηλί£ης υπερείχε ίων άλλων υποψηφίωνκαιτον επέλεξεως τον πιοκατάλληλο γιαπροαγωγή.Στοενδιαφερόμενο μέρος προσφέρθηκε προαγωγή στην επίδικη θέση αναδρομικά από 1.2.
2. Η προα­ γωγή δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα ημερ. 28.5.93 και ως αποτέλεσμα καταχωρήθηκεηπαρούσα προσφυγή. 15 Χ'Τσαγγάοης, Δ. Νικολαΐδης ν.Δημοκρατίας

(1995)Οι λόγοιακυρότηταςπουπροβλήθηκαναπότοδικηγόροτου αιτητήείναι οι ακόλουθοι:

(1)ΗΕΔΥ προχώρησε στην πλήρωση της επίδικηςθέσης χω­ ρίς την υποβολή πρότασης απότην αρμόδιααρχήόπως προνοεί τοάρθρο29

(1)τουπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990 όπως τροποποιήθηκε,(οΝόμος).Επιπρόσθετα, τογεγονός αυτό οδήγησε σε παραβίασητουουσιώδους χρόνου κατοχήςτωνπρο­ σόντων, καιπαραβιάστηκεεπίσης ηαρχήτης μη αναδρομικότη­ τας των διοικητικών πράξεων. 5 10

(2)Σύμφωναμε ταστοιχε,ία των φακέλων αιτητήςκαιενδια­ φερόμενο μέρος είναι ίσοισε αξίακαιπροσόντα καικατάσυνέ­ πεια έπρεπε ναυπερισχύσει ηαρχαιότητατουαιτητή. 15

(3)Λανθασμένη εκτίμηση της ΕΔΥ ότι το ενδιαφερόμενο μέ­ ροςυπερέχει σεπροσόντακαιπαραγνώρισητων προσόντων του αιτητή.

(4)Η σύσταση τουΔιευθυντή είναι αναιτιολόγητηκαιδεστη- 20 ρίζεται στα στοιχεία των φακέλων. Επιπρόσθεταδεν αποκαλύ­ πτεταιηπροσωπικήγνώσητουΔιευθυντή ηοποίαλήφθηκευπό­ ψη για στήριξη της σύστασης.

(5)Αναιτιολόγητη και η απόφασητης ΕΔΥ. 25

(6)Έλλειψη δέουσας έρευνας. Θα εξετάσω πρώτατους ισχυρισμούς πουσχετίζονται μετην ουσιαστική καταλληλότητα των υποψηφίων και τη νομιμότητα της σύστασης του Διευθυντή. Από τα·ενώπιον μου στοιχεία προκύπτει ότι στο θέμα της αξίας με βάση τις ετήσιες εμπιστευτικές/υπηρεσιακές εκθέσεις των υποψηφίων υπερέχει το ενδιαφερόμενο μέρος, ειδικότερα κατά ταδύο τελευταία χρόνια πριν τον ουσιώδη χρόνο. Στα προσόντα έχοντας υπόψη τα διάφορα πιστοποιητικά που είναι καταχωρημένα στους προσωπικούς φακέλους, κρίνω ότι αιτητής και ενδιαφερόμενο μέρος είναι ίσοι. Όσον αφοράτο στοιχείο της αρχαιότηταςη εικόνα πουπα­ ρουσιάζεται είναι η ακόλουθη: Αιτητής και ενδιαφερόμενο μέ­ ρος διορίστηκαν στην αμέσως προηγούμενη της επίδικης θέση 16 30 35 40 4ΑΛΛ. Νικολαΐδης ν. Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης,Α. στις 15.1.71. Στην προ-προηγούμενηθέσηο αιτητής διορίστηκε στις 11.6.56 και το ενδιαφερόμενο μέρος στις 19.12.60. Ηημε­ ρομηνίαπρώτουδιορισμούτουαιτητήείναι η 11.6.56τουδεεν­ διαφερομένου μέρους η15.6.58. 5 10 15 20 25 Μεβάσηταπιο πάνωδεδομένακρίνω ότι ησύσταση του Δι­ ευθυντήδεν είναι αντίθετημεταστοιχεία των φακέλων καιδεν παραβιάζει τοάρθρο35

(4)τουΝόμουπουπρονοεί γιααιτιολο­ γημένεςσυστάσεις. Οιαποφάσειςστιςοποίεςπαρέπεμψεοκος. Αγγελίδηςγιαναυποστηρίξει ότιη σύσταση αντιβαίνειτιςπρό­ νοιες του πιο πάνω άρθρου και δεν αποκαλύπτει τα στοιχεία που συνθέτουν την προσωπικήγνώσητου Διευθυντή, διαφορο­ ποιούνται απότην παρούσαμε βάση τα ιδιαίτεραπεριστατικά τους. Στηνπροκείμενη περίπτωση ο Διευθυντής εκείνο πουουσιαστικάλέειείναιότι σεσχέσημετουςδύουποψηφίουςμετους οποίους το ενδιαφερόμενο μέρος είναι ίσος στο θέματηςαξίας θεωρεί,έχονταςυπόψηκαιτηνπροσφοράκαιαπόδοσητουςκα­ τά την εκτέλεσητων καθηκόντωντους ότι ησημαντική αρχαιό­ τητα του ενδιαφερομένου μέρους θα πρέπει να υπερισχύσει. Όσονόμως αφοράτον αιτητήμετον οποίοκρίνει ότι τοενδια­ φερόμενο μέρος δενείναι ίσοςσε αξία,θεωρεί ότι ηαρχαιότητα τουαιτητήπουανάγεταιστηδεκαετίατου50 δενμπορείναυπε­ ρισχύσειτηςυπεροχήςτουενδιαφερομένουμέρουςστοθέματης αξίας. Ηπιοπάνωεκτίμηση τουΔιευθυντή συνάδει μεταστοιχείατων φακέλων και ικανοποιεί κατάτην άποψη μου τηννο­ μολογιακή απαίτησηγια αιτιολογία. Ο Προϊστάμενος στη συ­ γκεκριμένη περίπτωση δεν στηρίχθηκε μόνο στην προσωπική τουγνώσηαλλάπαράθεσεταυτόχρονακαιτααπτά εκείναστοι­ χείαπουτον ώθησαννα προτιμήσει το ενδιαφερόμενο μέρος. 30 35 Ούτε ηαπόφασηστην υπόθεση Γεώργιος Μαυρομμάτης και Αλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1994)4 Α.Α.Δ. 1839, στην οποίααναφέρθηκεοδικηγόροςτουαιτητήβοηθάτηθέσητουαι­ τητή γιατί κι εκείνη κρίθηκε με βάση τα δικά τηςπεριστατικά. Αναφέρω απλώςότι στην υπόθεσηεκείνητο ενδιαφερόμενο μέ­ ροςήτανίσοςστο θέματηςαξίαςσεσχέσημετον ένααιτητή και υπερείχε οριακάέναντι του άλλου. Ηαρχαιότητα όμως τωναιτητών έναντι τουενδιαφερομένου μέρους ήταν 12και 8χρόνια αντίστοιχακαιανάγετοσε πολύ μεταγενέστερο χρονικά σημείο. 40 Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η ΕΔΥ παραγνώριαετα προσόντα του αιτητή και έκρινε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε στα προσόντα,παρατηρώότι ένα τέτοιο συμπέρασμα δεν εξάγεται απότασχετικά πρακτικά. Σταπρακτικά αναφέρε17 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Νιχολαΐδης ν.Δημοκρατίας

(1995)ται ότι η ΕΔΥ έλαβε υπόψη τα προσόντα των υποψηφίων και έκρινε με βάση και τα τρία καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολο τουςότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε. Στουςπροσωπικούς φακέλους των υποψηφίων είναι καταχωρημένα τα σχετικά πι­ στοποιητικά και ελλείψει οποιασδήποτεένδειξης περί τουαντίθέτουτεκμαίρεται ότι λήφθηκαν υπόψη. 5 Αβάσιμοι κρίνονται και οι ισχυρισμοί για έλλειψη αιτιολο­ γίας στην απόφασητης ΕΔΥ και για έλλειψηδιεξαγωγής δέου­ σας έρευνας.Όλαταστοιχεία πάνωσταοποίαβασίστηκε ηεπί- 10 δίκη απόφαση περιέχονται στους σχετικούς φακέλους, και δε βλέπω τι περισσότερο μπορούσε να ερευνηθεί. Η επίδικη από­ φαση είναι κατά την άποψη μου επαρκώς αιτιολογημένη και εν πάση περιπτώσει ηαιτιολογία συμπληρώνεται απότα στοιχεία που περιέχονται στους φακέλους. 15 Έχοντας υπόψη όλα ταπιο πάνωθεωρώ ότι ηαπόφαση της ΕΔΥ ναπροάξει το ενδιαφερόμενο μέρος ήτανυπότις περιστά­ σεις εύλογα επιτρεπτή. Οαιτητής απέτυχε να αποδείξει έκδηλη υπεροχή. Θα προχωρήσω τώρα ναεξετάσω τους ισχυρισμούς πουσχε­ τίζονται με το θέματης πλήρωσης τηςθέσης απότην ΕΔΥ χωρίς τηνυποβολήπρότασηςαπότην αρμόδιααρχήκαι την παράβαση τηςαρχήςτης μηαναδρομικότηταςτωνδιοικητικών πράξεων. 20 25 Εκτός από την παράβασητων προνοιών του άρθρου 29

(1)που προνοεί ότι η ΕΔΥ δεν προβαίνει στην πλήρωσηοποιασδή­ ποτε θέσης παρά μόνο ύστερα απόλήψηγραπτής πρότασης για το σκοπό αυτόαπότηναρμόδιααρχή,οκος.Αγγελίδηςυποστή- 30 ρίξε ότι παραβιάστηκε και ο ουσιώδης χρόνος κατοχής προσό­ ντων ο οποίος συνδέεται με το χρόνο λήψης της πρότασης της αρμόδιαςαρχής(βλ.άρθρο35

(2)(β)τουΝόμου).Η ΕΔΥ είπε,πα­ ρανόμησε γιατί κινήθηκε χωρίς την υποβολή σχετικής πρότασης καικαθόρισεηίδιατονουσιώδηχρόνοκατοχήςτωνπροσόντων. 35 Λέχθηκε επίσης ότι με την αναδρομικήισχύ της προαγωγής του ενδιαφερομένου μέρους παραβιάστηκεηαρχήτης μηαναδρομι­ κότητας των διοικητικών πράξεων,καιτοΔικαστήριοπαραπέμ­ φθηκε στις υποθέσεις Α. Κωστής και Αλλοι ν.ΑΤΗΚ

(1994)4 Α.Α.Δ. 146, Χαράλαμπος Σιαπητής ν. ΑΤΗΚ

(1993)4 Α.Α.Δ. 40 2616 και ΜερόπηςΚολοκασίδονν. ΑΤΗΚ(\991)4 Α.Α.Δ.4801. Έχοντας υπόψη το συμπέρασμα στο οποίοκατέληξα πιο πά­ νω ότι δηλαδή το ενδιαφερόμενο μέρος νόμιμα επιλέγηκε για 18 4Α^Δ. Νιχολαΐ&ης ν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάοης,Δ. προαγωγή στην επίδικηθέση,δεν βλέπω πώς οι ισχυρισμοί αυ­ τοί βοηθούν τοναιτητή. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σεσχέσημετον ισχυρισμό ότι ηΕΔΥ παράνομαπροέβηστην πλήρωση της θέσης χωρίς την υποβολή σχετικής πρότασηςκαι ότι μετεβλήθη οουσιώδης χρόνος κατοχής προσόντων, παρατη­ ρώ ότι τόσο ο αιτητής όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν υποψήφιοι καικατείχαντααπαιτούμενααπότο Σχέδιο Υπηρε­ σίαςπροσόντακατάτοχρόνο πουκαθόρισε ηΕΔΥ ως ουσιώδη. Από τοπεριεχόμενο των φακέλων οαιτητήςδε φαίνεταιναέχει αποκτήσει οποιαδήποτεπροσόντα μεταγενέστερα. Ούτεταπρο­ σόντα του ενδιαφερομένου μέρους φαίνεταινα έχουν μεταβλη­ θεί αρνητικά σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου πουκαθορί­ στηκε ως ουσιώδης απότην ΕΔΥ. Κατά συνέπεια έστω και αν θεωρηθεί ότι η ΕΔΥ δεν έπρεπε να προχωρήσει στη λήψη της επίδικης απόφασηςχωρίς την υποβολή σχετικής πρότασηςαπό την αρμόδια αρχή, η οποιαδήποτε παρατυπία ήταν κατά την άποψημου επουσιώδης και δεν έχει επηρεάσει τοναιτητή. Όσον αφοράτην αναδρομικήισχύ της προαγωγής τουενδια­ φερομένου μέρους παρατηρώότι στις υποθέσεις Μερόπη Κολοκασίδου,ΧαράλαμποςΣιαπητής και Λ. Κωστή (πιοπάνω) αφού αποφασίστηκεότιοι περίΠροϋπολογισμού τηςΑΤΗΚ Νόμοιδεν ισοδυναμούσαν μερητήνομοθετικήδιάταξηπουναεπιτρέπειτην πλήρωσητωνθέσεων μεπροαγωγήμεαναδρομικήισχύκατ' εξαί­ ρεσητουκανόνατης μηαναδρομικότηταςτων διοικητικών πρά­ ξεων, το Δικαστήριο προχώρησε σε διαχωρισμό του μέρους της αναδρομικήςισχύοςτωνπράξεωναπότο μέρος τηςεπιλογής. Οι επίδικεςαποφάσειςακυρώθηκανμερικώςκαιμόνοσ' όσηέκταση αφορούσανστην αναδρομικήισχύ τωνπροαγωγών. Ο Δικαστής Πογιατζήςστην υπόθεση Χαράλαμπος Σιαπητής (πιοπάνω)αναφέρθηκεκαιστοθέματουκατάπόσοοαιτητήςεί­ χε έννομο συμφέρο να επιδιώξει και/ήνα επιτύχει μερική μόνο ακύρωση των επίδικων προαγωγών στην έκταση που αφορούσε τηναναδρομικήισχύτους. Κατέληξε δεστοσυμπέρασμαότιοαιτητήςείχεέννομο συμφέρον γιατί οι προοπτικέςγιατημελλοντι­ κή του ανέλιξη θα ήταν καλύτερες εφόσον με την ακύρωση της αναδρομικότηταςτων προαγωγώντων ενδιαφερομένων μερών η υπεροχήτους σε αρχαιότητα έναντι τουθαήτανμικρότερη. Στην παρούσαόμως περίπτωση και με βάσηταιδιαίτεραπε­ ριστατικάτηςκρίνω διαφορετικά.Όπωςφαίνεταιαπότονπρο­ σωπικό φάκελοτουαιτητή(αρ.φακ.14744) αυτόςαφυπηρέτησε 19 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Νικολαΐδης ν.Δημοκρατίας

(1995)από τη δημόσια υπηρεσία την 1.5.93 λόγω συμπλήρωσης του 60ου έτους της ηλικίας του (ερ.53) και κατάσυνέπεια δεν τίθε­ ται θέμα επηρεασμού των προοπτικών του για μελλοντική ανέ­ λιξη. Ο αιτητής όπως επίσης φαίνεταιαπότα στοιχεία τουφα­ κέλου προάχθηκεαπό 15.4.93 στηθέσηΠροϊσταμένου Νοσηλευτικού Λειτουργού (ερ.58). Ηαπόφασηπροαγωγήςτου λήφθηκε κατά τησυνεδρία της ΕΔΥ ημερ.24.3.92(θέμαΒ

(2)των πρα­ κτικών. Κατά την πιο πάνω συνεδρία της ΕΔΥ αποφασίστηκε και ηπροαγωγήτου ενδιαφερομένου μέρους στην επίδικηθέση. (Θέμα Β

(1)των πρακτικών). 5 10 Με βάση το συμπέρασμα μου ότι η απόφασηγια προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους λήφθηκε ορθά και νόμιμα απότην ΕΔΥ, θεωρώ ότι οαιτητήςδεν έχειτο απαιτούμενοέννομο συμ­ φέρο ούτε για προσβολή της αναδρομικής ισχύος της προάγω- 15 γης του ενδιαφερομένου μέρους αλλά ούτε και σε σχέσημε τον ισχυρισμό ότι η ΕΔΥ παράνομαπροχώρησε στην πλήρωση της θέσης χωρίςτηνυποβολήπρότασηςτηςαρμόδιαςαρχής.Στοση­ μείο αυτό πιστεύω πως έχει τη θέση του το ακόλουθοαπόσπα­ σμα από την πολύ πρόσφατη απόφασητου Κωνσταντινίδη Δ. 20 στην υπόθεση Μάρω Κολοκοτρώνην. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1994)4 Α.Α.Δ. 2552, όπου η αιτήτρια (πτυχιούχος μαθηματι­ κών)πρόβαλε τον ισχυρισμό πωςηαρμοδίααρχήδεν είχεεξου­ σία κατανομήςκατάειδικότητα 225 κενών θέσεων: 25 "Αποτελεί αναπόφευκτη προέκταση της εισήγησης πως η προσδοκία της αιτήτριας για προαγωγή περιορίστηκε παρα­ νόμως αφούκατανεμήθηκανστους μαθηματικούςμόνο30θέ­ σεις. Κάτω από αυτό το πρίσμα δεν μπορώ να δω ποιο θα μπορούσε να είναι το έννομο συμφέρον της αιτήτριας για 30 προσβολή του κύρους των διορισμών καθηγητών τωνμαθη­ ματικών όπως και η ίδια, επειδή, όπως είναι ο ισχυρισμός της, η κατανομή που έγινε αδίκησε τους μαθηματικούς. Υπενθυμίζω συναφώς πωςόχι μόνο ηίδιαηπροσφυγήαλλά καιοι λόγοι ακυρότηταςπρέπειναπροβάλλονται "μετ' εννό- 35 μου συμφέροντος". (Βλ. Πορίσματα Νομολογίας του ΣτΕ 1929-1959,σελ. 270). Τοπιο κάτωαπόσπασμααπότημελέτη του Βασιλείου Σκουρή "Η Ασκηση Αιτήσεων Ακυρώσεων από Τρίτους Τόμος Τιμητικός του Συμβουλίου του Επικρα­ τείας 1929-1979, Τόμος 1 σελ. 397, είναι χαρακτηριστικό: 40 Τια να εξετασθεί ο προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως, πρέπει να προκαλεί η (ενδεχόμενη) παράβαση δεσμευτι­ κών διατάξεωνβλάβηστα συμφέροντα τουαιτούντος·και 20 4ΑΛΛ 5 10 Νικολαΐδης ν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης,Δ. μάλιστα στα συμφέροντα εκείνα, από τα οποία αντλεί ο τρίτος τηνομιμοποίηση για τηνάσκησηαιτήσεωςακυρώ­ σεως. Αντίθετα δεν ασχολείται το Σ.Τ.Ε. με (τυχόν) νομι­ κά ελαττώματα της διοικητικής πράξεως,που δεν θίγουν με κανένα τρόπο τα συμφέροντα του τρίτου. Βλέπουμε δηλ. ότι ο δικαστής επιμένει στην ύπαρξη μιας σχέσεως μεταξύ του προσβαλλόμενου συμφέροντος και του προ­ βαλλομένου λόγου ακυρώσεως. Η ακύρωση της πράξεως μπορεί να στηριχθεί μόνον σε νομικά ελαττώματα,ικανά να βλάψουν πραγματικά τα έννομα συμφέροντα τουπρο­ σφεύγοντος τρίτου.'" Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται.Ηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται. 15 Δεν εκδίδεται διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 20 21