clr/1995/1995_4_1137.pdf

(1995)Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο­ φάσισε ότι:

1. Αναμφίβολα η απόφασητης πολεοδομικής αρχής εν προκειμένω υπέκειτο καταρχήν σε ιεραρχική προσφυγή στο Υπουργικό Συμβούλιο (Αρθρο 31 του περί Πολεοδομίας καιΧωροταξίας Νόμου (Ν.90/72)).Ωστόσοη απάντησηστηνπρώτηένστασητουκαθούθα εξαρτηθεί από την ερμηνεία του Αρθρου 45 που ρυθμίζει, όπως υπογραμμίζεικαιοπλαγιότιτλος,τατηςδικαστικήςπροσφυγής. 5 10 Ηδιαζευκτικήπρόταση"ηεξοιασδήποτεαποφάσεωςγινομένηςυπό Πολεοδομικής Αρχήςσυμφώνωςπροςοιανδήποτεδιάταξιντουπα­ ρόντος Νόμου"δεναφήνειαμφιβολίαότι ηέλλειψηάσκησηςιεραρ­ χικήςπροσφυγήςδενεμποδίζειτηνάσκησηαπευθείαςαιτήσεωςακυ­ ρώσεως κατάτης υποκείμενης σε ιεραρχικήπροσφυγήδιοικητικής πράξης. 15 Η ιεραρχική προσφυγή θα ήταν υποχρεωτική και, επομένως θα αποτελούσε προϋπόθεση του παραδεκτού στην περίπτωση πουο νομοθέτης έκανε πρόβλεψη με το Αρθρο45 της δυνατότηταςκα20 ταχώρησης προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο μόνον αποφά­ σεων του Υπουργικού Συμβουλίου.
2. Το επρόθεσμο της προσφυγής εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο σανθέμαδημόσιαςτάξης. 25
3. Στηνπροκειμένηπερίπτωσηπολεοδομικήαρχήείναιτο Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Πάφου(βλέπε Αρθρο 4 του Ν. 90/72). Στο Γραφείοαυτόάλλωστε αποτάθηκεηαιτήτριαγιατις άδειες 466/92 και467/92.Η ανάπτυξηοποιασδήποτεακίνητηςιδιοκτησίαςαπαγο30 ρεύεται εκτός αν ληφθεί πολεοδομική άδεια. Είναι sine qua non (Αρθρο 21). Στηνπολεοδομική αρχή παρέχεταιδυνατότητααπό το Αρθρο25

(1)τουνόμου,εκδίδονταςάδειας,ναθέτειόρους.Στηνπε­ ρίπτωση που ηάδειαχορηγείται υπό όρους,οι όροι αυτοίαποτε­ λούν αναπόστατομέρος της.Το εδ.3αναφέρεταιστο περιεχόμενο 35 τωνόρωνπουμπορείναπεριληφθούνστηνπολεοδομικήάδεια. Εφόσον,σύμφωναμετιςπρόνοιεςτουάρθρουαυτού,οι επιβληθέ­ ντες απότην πολεοδομική αρχήόροι 502 και503 έχουν καταστεί αναπόσπαστο μέρος της άδειας δεν μπορούνναθεωρηθούν,όπως υπέβαλε ηαιτήτρια,όροι που επιβάλλει το Συμβούλιο στηνάδεια που εξέδωσε. Ηυιοθέτηση τους απότο Συμβούλιο δε μεταβάλλει την πραγματικότητα ότι τέθηκαν κυριαρχικά από άλλο όργανο. Ούτε θίγει την αυτοτέλεια της πολεοδομικής άδειας ηοποία, σύμ1138 40 4ΑΛΛ. ΣΠΕΓεροσκήπου Λτδ ν.Συμβ.Βελτ.Γεροσκήπου φωνα με τις ρητές διατάξεις του Αρθρου 85,έχειπλέον τοπροβά­ δισμα σεθέματαανάπτυξηςακινήτων.Τηθέσηαυτήυποστηρίζει η απόφασητου Πική,Δ., όπως ήταντότε,στην ΠαναγιώτηςΖαντής ν.ΕπάρχονΛευκωσίας. 5 10 4. Ηθέση των όρων 502 και503 εδώστην ουσία δενοφείλει σε από­ φασητου καθούηαίτηση. Είναι απόφασητης αρμόδιας πολεοδο­ μικής αρχήςπουδεν έχειπροσβληθεί. Η αιτήτριαδεν μπορεί έμμε­ σα μετηδιαδικασία αυτή ναπλήξει τοκύρος της πολεοδομικής άδειας,ηδεσμευτικότητα της οποίας είναι ανεξάρτητη απότησυ­ μπερίληψη της στην άδειαπου εξέδωσετο Συμβούλιο. Ηπροσφυ­ γήείναιγι'αυτόαπαράδεκτη.Όπωςκαιγιαέναάλλο λόγο. Μεβά­ ση ταστοιχεία που προεκτάθηκαν και στοβαθμό που στρέφεται κατάτης πολεοδομικής απόφασηςείναι και εκπρόθεσμη. 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 20 Pelides v.Republica.o., 3R.S.C.C. 13, ΠαύλοςΖήνωνοςκαι Υιοί Λτδν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΑ. 2266, PetrolinaLtdv. MunicipalCommitteeofFamagusta

(1971)3C.L.R. 420, 25 Δημοκρατία v.Χατζηπαντελή

(1989)3Α.Α.Δ. 961, Δημητρίου v.Δημοκρατίας καιΆλλος

(1989)3ΑΛΛ. 1281, 30 ZeniosCanLtdv.Δήμου Λεμεσού

(1992)4ΑΛΛ. 2144, Ζαντής ν. Επαρχου Λευκωσίας

(1992)4ΑΛΛ.

1. Προσφυγή. 35 40 Προσφυγή μετην οποία η αιτήτρια επιζητεί την ακύρωση δύο όρων πουυιοθετεί η οικοδομική άδεια πουτης παραχωρήθηκε με ημερομηνία 4/5/
2. Λ. Κακογιάννης, γιατην Αιτήτρια. Α. Ταλιαδώρος για Κ. Χρυσοστομίδης, για τον Καθ' ουηαί­ τηση. Cur.adv. vult. 1139 ΣΠΕ Γεροσχήπου Λτδ ν.Συμβ. Βελτ. Γεροσκήπου

(1995)ΝΙΚΗΤΑΣ!,Δ.: Ηαιτήτριασυνεργατική εταιρεία είναι ιδιοκτή­ τρια καταστήματος στη Γεροσκήπου. Στις 13/10/92το Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Πάφου είχε εγκρίνει, ως αρμόδιααρχή, την αλλαγήχρήσης τουυποστατικού απόκατάστημασε Τράπεζα.Και εξέδωσετην πολεοδομική άδειαμε αρ.467/92,Περαιτέρωεξέδωσε 5 χωριστή άδεια(αρ.466/92) γιαμετατροπέςκαιπροσθήκες στουφι­ στάμενο υποστατικό, που ζήτησε με σχετική προηγούμενη αίτηση της η αιτήτρια. Επέβαλε όμως στην περίπτωση αυτή ορισμένους όρους(βλέπεπαράρτημα 1). Ηαιτήτριααντιτίθεταιστονόρομεαρ. 502 (αφορά την κατασκευή διάβασης πεζών) και 503 (επιβάλλει 10 ασφαλτόστρωση του παραχωρούμενου τμήματος της περιουσίας της αιτήτριας). Η αιτήτριαόμως δεναντέδρασε. Δεν αμφισβήτησε απευθείαςτηνομιμότητα επιβολήςτέτοιων όρων μεπροσφυγήείτε ιεραρχικήείτεδικαστική. 15 Θααναφερθώτώραστο τι ακολούθησε. Στις23/10/92ηαιτή­ τρια αποτάθηκεστο καθούη αίτηση Συμβούλιο Βελτιώσεωςγια άδεια οικοδομής ως η αίτηση που υπέβαλε (παράρτημα 3). Το Συμβούλιο, που συνεδρίασε στις 6/4/93, χορήγησε την άδεια οι­ κοδομής παράρτημα4. Στηνάδειααυτήεπισυνάφθηκανως όροι για την παραχώρηση της οι πιο πάνω όροι των πολεοδομικών αδειών 466/92και467/92.Μετην προσφυγή της ηαιτήτριαεπι­ ζητεί την ακύρωση των δύοαυτώνόρων (5()2 και503), πουυιο­ θετεί ηοικοδομική άδειαημερ. 4/5/93. 20 25 Το Συμβούλιο έχει εγείρει 3 προδικαστικές ενστάσεις. Η πρώτηείναι ότι υπάρχει κώλυμα στην άσκησηαιτήσεωςακυρώ­ σεως για το λόγο ότι η αιτούσα δεν άσκησε κατάτηςαπόφασης της πολεοδομίας την ιεραρχική προσφυγή του αρθρ. 31 τουπε­ ρί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου αρ. 90/72. Ας λεχθεί 30 εδώ ότι η ιεραρχική προσφυγή ασκείται εντός 30 ημερών από τηνκοινοποίηση στον αιτητήτης πολεοδομικής απόφασης:Καν. 5

(3)και 7των περί Πολεοδομίας καιΧωροταξίας (Αιτήσειςκαι Ιεραρχικές Προσφυγές) Κανονισμών του 1990 (Κ.Δ.Π. 55/90). Κατά την εισήγηση, μόνο στην περίπτωση που το Υπουργικό 35 Συμβούλιο δεν ικανοποιούσε τηναιτήτριαμπορούσε ναστραφεί για θεραπείαστο Ανώτατο Δικαστήριο. Διαφορετικάη προσφυ­ γή είναι, όπως στην παρούσαπερίπτωση,πρόωρη. Ηαντίπαληεπιχειρηματολογία είναι ότι δεν εφαρμόζεται εδώ τοαρθρ.31τουΝ. 90/72-καιότιμεβάσητοαρθρ. 18τουπερίΡυθ­ μίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.96,πουκατάτην εισή­ γησηδιέπει την περίπτωση μας,η άσκηση ιεραρχικής προσφυγής δεν είναιυποχρεωτική.Περαιτέρωισχύειηαρχήπου διακηρύχθη1140 40 4ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 ΣΠΕ ΓεροσκήπουΛτδ ν.Συμβ. Βελτ.Γεροσκήπου Νικήτας, Δ. κε στην υπόθεση Νίκος Πελίδης ν. Δημοκρατίας & Άλλον 3 Α.Α.Σ.Δ. 13, σύμφωνα με την οποία η ιεραρχική προσφυγή δεν εμποδίζει την κατάθεση αίτησης στο Ανώτατο Δικαστήριο. Αν όμωςασκηθείτέτοιαπροσφυγήδενμπορείναεκκρεμεί δικαστική αίτησηπρινολοκληρωθεί ηδιαδικασίατηςιεραρχικήςπροσφυγής. Αναμφίβολα ηαπόφασητηςπολεοδομικής αρχήςυπέκειτοκα­ ταρχήνσε ιεραρχικήπροσφυγήστο Υπουργικό Συμβούλιο(αρθρ. 31).Ωστόσοηαπάντησηστην πρώτηένσταση τουκαθούθα εξαρτηθεί από την ερμηνεία του αρθρ. 45 που ρυθμίζει, όπως υπο­ γραμμίζεικαιοπλαγιότιτλος,τατηςδικαστικήςπροσφυγής: "Παν πρόσωπον επηρεαζόμενον εξ αποφάσεως ή διατάγμα­ τος του Υπουργού γινομένων συμφώνως προς ταςδιατάξεις των άρθρων 28 και 37 ή εξ αποφάσεως ή διατάγματος του Υπουργικού Συμβουλίου συμφώνως προς τας διατάξειςτων άρθρων 31,38 και 39 ήεξ οιασδήποτε αποφάσεως γινομένης υπό Πολεοδομικής Αρχής συμφώνως προς οιανδήποτεbi(tταξιν του παρόντος Νόμου δύναταινα προσβάλη τηντοιαύτην απόφασηήδιάταγμαεις το Ανώτατον Δικαστήριον." Ηδιαζευκτικήπρόταση"ηεξοιασδήποτεαποφάσεωςγινομέ­ νης υπό Πολεοδομικής Αρχής συμφώνως προς οιανδήποτε διάταξιν του παρόνος Νόμου"δεν αφήνει αμφιβολία ότι ηέλλειψη άσκησης ιεραρχικήςπροσφυγής δεν εμποδίζει την άσκηση απευ­ θείας αιτήσεως ακυρώσεως κατάτης υποκείμενης σε ιεραρχική προσφυγήδιοικητικήςπράξης. Η απόφασηΠαύλοςΖήνωνος & Υιοί Λτδ. ν. Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 2266, στην οποία στηρίχθηκε κυρίως το Συμ­ βούλιο, διακρίνεταιγιατί όπως είναι διατυπωμένες οι σχετικές νομοθετικές πρόνοιες {(αρθρ. 20

(1)και 21

(1)) των περί Βεβαι­ ώσεωςκαι Εισπράξεως ΦόρωνΝόμωντου 1978 έως 1979καθι­ στούν το ιεραρχικό διάβημα προϋπόθεσηγια την πρόσβαση στο δικαστήριο. Βλέπε και παρατηρήσεις του Τριανταφυλλίδη, Π., όπωςήταντότε,στηνΠετρολίναΛτδ. ν. ΔημοτικούΣυμβουλίου Αμμοχώστου

(1971)3Α.Α.Δ. 420,429. Για μίαευρύτερησυζήτη­ σητων προβληματισμών επί του θέματος βλέπε άρθροτης ειση­ γήτριας του Συμβουλίου της Επικρατείας Όλγας Παπαδοπούλου στο "Σύνταγμα"3

(1994)σελ. 637. Η ιεραρχική προσφυγήθαήτανυποχρεωτική και, επομένως, θα αποτελούσε προϋπόθεση του παραδεκτού στην περίπτωση που ο νομοθέτης έκανε πρόβλεψη με το 45 της δυνατότητας κα1141 Νικήτας,Δ. ΣΠΕ ΓεροσκήπουΛτδ ν.Συμβ. Βελτ. Γεροσκήπου

(1995)ταχώρησης προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο μόνον ενα­ ντίον αποφάσεωντου Υπουργικού Συμβουλίου. Επομένως δεν υπάρχει εδώπερίπτωση πρόωρης άσκησης της κρινόμενης προ­ σφυγής αν φανεί στη συνέχεια ότι συντρέχουν οι λοιπές προϋ­ ποθέσεις πουτην καθιστούνπαραδεκτή. Η επόμενη ένσταση είναι ότι το Συμβούλιο δεν έχει locus standi στην υπόθεση γιατί οι επίδικοι όροι είχαν επιβληθεί από τηναρμόδιαπολεοδομική αρχήσαναναπόσπαστομέρος τηςπο­ λεοδομικής άδειας και ήταν,επομένως, δεσμευτικές για το καθούηαίτησηΣυμβούλιο. Η ορθότητατης θέσης αυτήςμπορείνα συναχθεί απότηθεώρηση των σχετικών διατάξεωντου Ν. 90/72 και συγκεκριμένα των άρθρων21,25 και85 ως καιτουνέου άρ­ θρου5του Κεφ.96 (βλέπε αρθρ. 3τουΝ.97(Ι)/92). Ομόνοςτρό­ πος για την αιτήτρια να ελέγξει τη νομιμότητα των επίδικων όρων ήταννα προσβάλει στοδικαστήριο την απόφασηεκείνη. 5 10 15 Αντικρούοντας τις απόψειςαυτές οδικηγόρος τηςαιτήτριας υπέβαλε ότι οι επίδικοι όροι δεν εμπίπτουν στο χώρο αρμοδιο­ τήτων τηςπολεοδομικής αρχής.Αρμόδιογιατηθέσηόρων είναι 20 το Συμβούλιο σύμφωνα μετααρθρ.2και 3του Κεφ.

1. Ωστό­ σο OLόροι αυτοί έχουν περιληφθεί κατάκατάχρησηήυπέρβαση των εξουσιών που παρέχουν σε δήμο ή συμβούλιο βελτιώσεως το αρθρ. 9 του Κεφ. 96, δεδομένου μάλιστα πως δε βρισκόταν τότε σε ισχύ έγκυρο ρυμοτομικό σχέδιο σύμφωνα μετααρθρ. 12 25 και 13του ίδιου νόμου. Οι επίμαχοι όροι έπρεπε νααγνοηθούν από το Συμβούλιο εφόσον τέθηκαν απόαναρμόδιοόργανο. Εν πάση περιπτώσει η συμπερίληψη στην προσβαλλόμενη πράξη αποτελεί νέα προσβλητή διοικητικήπράξη. 30 Με την τρίτη ένσταση του το Συμβούλιο θέτει θέμα εκπροθέ­ σμουτηςπροσφυγής.ΜετηναίτησητηςπροςτοΣυμβούλιοημερ. 23/10/92 η αιτήτρια συνυπέβαλε και την πολεοδομική άδειαπου σημαίνει, έξω από κάθε λογική αμφιβολία,πως είχε γνώση των όρωντουλάχιστον από23/10/
2. Καιεφόσονηπαρούσαπροσφυ- 35 γήκατατέθηκεπολύπέραντηςσυνταγματικήςπροθεσμίαςτων 75 ημερών στις 15/7/93,είναι φανερόπως είναι εκπρόθεσμη. Η αι­ τήτριαδιαφώνησεκαιυποστήριξεότιηπράξηπουπροσβάλλει εί­ ναι ηάδειαοικοδομής ημερ.4/5/93και όχι ηπολεοδομικήάδεια της 13/10/92.Περαιτέρωπαραπονέθηκεότι η ένσταση αυτήπρο- 40 βλήθηκε γιαπρώτηφοράστην αγόρευση τουδικηγόρου τουΣυμ­ βουλίου.Παρατηρώόμωςότιτοεκπρόθεσμο εξετάζεταιαυτεπάγ­ γελτα απότο δικαστήριο σανθέμαδημόσιας τάξης: Δημοκρατία ν.Χ"Παντελή

(1989)3ΑΛΛ. 961,ΑνδρέαςΔημητρίου ν.Δημο1142 4ΑΛΛ ΣΠΕ Γεροσκήπου Λτδ ν.Συμ£.Βελτ.Γεροσκήπου Νικήτας,Δ. κρατίαςκ.ά,

(1989)3Α.Α.Δ. 128 και Zenios Cans Ltd. ν. Δήμον Λεμεσού

(1992)4 Α.Α.Δ.

1. 5 10 Στην προκείμενη περίπτωση πολεοδομική αρχήείναι τοΕπαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Πάφου (βλέπε αρθρ.4 του Ν. 90/72). Στο Γραφείο αυτό άλλωστε σποτάθηκε η αιτήτρια για τις άδειες 466/92 και467/
2. Η ανάπτυξηοποιασδήποτεακίνητηςιδιοκτησίας απαγορεύεταιεκτός ανληφθεί πολεοδομική άδεια. Είναιsine qua non(αρθρ.21).Στηνπολεοδομικήαρχήπαρέχεταιδυνατότητααπό το αρθρ.25

(1)του νόμου, εκδίδονταςάδεια,ναθέτει όρους.Στην περίπτωσηπουη άδειαχορηγείται υπόόρους,οιόροιαυτοίαποτε­ λούν αναπόσπαστομέρος της.Τοεδ.3αναφέρεταιστο περιεχόμε­ νοτωνόρωνπουμπορείναπεριληφθούνστην πολεοδομικήάδεια. 15 Εφόσον, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρουαυτού,οι επι­ βληθέντες απότην πολεοδομική αρχήόροι 502 και 503 έχουνκα­ ταστεί αναπόσπαστο μέρος της άδειας δεν μπορούν να θεωρη­ θούν,όπωςυπέβαλεη αιτήτρια,όροι πουεπιβάλλει το Συμβούλιο στην άδειαπουεξέδωσε. Ηυιοθέτηση τους απότο Συμβούλιο δε 20 μεταβάλλει την πραγματικότηταότι τέθηκανκυριαρχικάαπόάλ­ λο όργανο.Ούτε θίγει την αυτοτέλεια της πολεοδομικής άδειαςη οποία,σύμφωναμετιςρητέςδιατάξειςτουαρθρ.85,έχειπλέοντο προβάδισμα σε θέματα ανάπτυξης ακινήτων. Τη θέσηαυτή υπο. στηρίζει ηαπόφασητουΠική,Δ.,όπωςήταντότε,στηνΠαναγιώ25 τηςΖαντής ν.ΕπαρχουΛευκωσίας

(1992)4Α.Α.Δ.4841: 30 35 40 "Μετά την ενεργοποίηση του Ν. 90/72 η άδεια οικοδομής η οποίαπροβλέπεταιστονπερίΟδώνκαιΟικοδομών Νόμο,Κεφ. 96,έπαυσενααποτελεί τοθεμέλιογιατηνοικοδομική ανάπτυξη. Ηεμβέλεια της περιορίζεται στην εκτέλεσητηςανάπτυξης πουεξουσιοδοτείται μετηνπολεοδομική άδειακαιτονκαθορι­ σμό λεπτομερειών που δεν προσδιορίζονται ο' αυτή. Τοάρθρ 85

(1)προβλέπειότι υπερισχύουν οι διατάξειςτουΝ.90/72 ένα­ ντι τωνπρονοιών τουΚεφ.96 σεοποιοδήποτεβαθμόκαι έκτασηοι διατάξειςτωνδύονόμων ήκανονισμών πουεκδόθηκανή εκδίδονται βάσει των προνοιών τους, συγκρούονται μεταξύ τους Ηπολεοδομικήάδειασυνιστάαυτοτελήπράξη,εκτελεστήσ' όλη τηνέκτασητης,καθοριστικήγιαταδικαιώματατουιδιοκτήτηνα προβείσεανάπτυξητηςγηςστηνοποίααναφέρεται Ηπολεοδομική άδειααποτελείτοθεμέλιο,τηνπροϋπόθεσηγια τηνυποβολήαίτησηςγιατηνπαροχήάδειαςοικοδομής. Χωρίς τοθεμέλιοαυτόδενπαρέχεταιεξουσίαστηναρμόδια,βάσειτου 1143 Νικήτας, Δ. ΣΠΕ Γεροσκήπου Λτδ ν. Σνμβ. Βελτ. Γεροσκήπου

(1995)Κεφ.96,αρχήναεξετάσει τη δυνατότηταπαροχήςάδειαςοικο­ δομής.Ο κάτοχοςπολεοδομικής άδειαςοοποίοςαπευθύνεται για άδειαοικοδομής, δεσμεύεται εκ προοιμίου απόαυτή εφό­ σοναυτότούτοτοδικαίωματουγιαανάπτυξηστοιχειοθετείται από τους όρους της. Ηάδειαοικοδομής ορθάχαρακτηρίζεται ως άδειαγιατηνεκτέλεσητων εγκριθέντων μετην πολεοδομι­ κή άδεια έργων. Η εξουσία της αρμόδιας αρχής περιορίζεται ουσιαστικάστον καθορισμό τωνόρων τηςεκτέλεσης." 5 Ηθέσητωνόρων502 και503 στηνουσίαδενοφείλεται σεαπό- 10 φάσητουκαθούη αίτηση. Είναιαπόφασητηςαρμόδιαςπολεοδο­ μικής αρχήςπου δεν έχει προσβληθεί. Ηαιτήτριαδεν μπορεί έμ­ μεσαμετηδιαδικασίααυτήναπλήξει τοκύροςτηςπολεοδομικής άδειας,ηδεσμευτικότητα τηςοποίαςείναιανεξάρτητηαπότη συ­ μπερίληψη της στην άδεια που εξέδωσε το Συμβούλιο. Η προ- 15 σφυγήείναιγιαυτόαπαράδεκτη.Όπωςκαιγιαέναάλλολόγο.Με βάσηταστοιχεία πουπροεκτέθηκανκαιστοβαθμόπουστρέφεται κατάτηςπολεοδομικής απόφασης είναικαιεκπρόθεσμη. Ηπροσφυγή απορρίπτεται.Χωρίς έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1144 20